Αμα ήξερες τι παιδικές αναμνήσεις έχω από το Μάτι και από τις… σούπερ ποδηλατικές «ετάπ» σε Ραφήνα, Αγιο Ανδρέα, Νέα Μάκρη, και πόσα ονόματα μεταξύ των θυμάτων θυμήθηκα μετά από 10ετίες, θα με συγχωρούσες αν σου μαύριζα και τα δύο μάτια στο άκουσμα και μόνο ότι αναλαμβάνεις… την πολιτική ευθύνη!
Και από την άλλη, είναι σαν να ΦΤΥΝΩ ΤΙΣ ΑΠΑΝΘΡΑΚΩΜΕΝΕΣ ΣΟΡΟΥΣ, αφού ούτε το… δίκιο τους θα βρουν (και τι να το κάνουν τώρα πια;), εκμηδενίζοντας και ευτελίζοντας το μέγεθος της ΑΠΩΛΕΙΑΣ! Α, ώστε παίρνεις την ευθύνη για 88 ζωές; Τι λέτε ρε γαϊδούροι; (Παραλλαγή του ομώνυμου θηλυκού.) Και γιατί όχι και για 200 ακόμα, αν ο μη γένοιτο μας βρει κανένα ακόμη κακό;
Αλλωστε το «αναλαμβάνω την πολιτική ευθύνη» έχει διεθνώς κανονική διάσταση – όχι μόνο τη συριζαϊκή του κλεφτοκοτά που προσπαθούν να μας περάσουν. Κατά κανόνα σημαίνει: «Αναλαμβάνω την πολιτική ευθύνη και ΠΑΡΑΙΤΟΥΜΑΙ». Εκλογές για να αποφασίσει ο λαός τι θα γίνει μετά.
Πέραν αυτού, όμως, σημαίνει ότι αφήνω ορθάνοιχτη πόρτα στη Δικαιοσύνη με προανακριτικές, ειδικά δικαστήρια κ.λπ., προκειμένου να αποδοθούν τα του καίσαρος τω καίσαρι. Εδώ το έχουμε διαστρέψει τελείως! Το κάναμε… άλλοθι-ασπίδα για τους πραγματικούς ενόχους, ενώ σε όλες τις δημοκρατικές χώρες λειτουργεί ακριβώς ανάποδα. Ο πρόεδρος ή ο πρωθυπουργός, ουσιαστικά ή και τυπικά, πάει στην άκρη για να μπορέσουν οι δικαστικοί λειτουργοί να κάνουν τη δουλειά τους.
Στους πόσους… νεκρούς χτυπάει ο θερμοστάτης του αριστερού ηθικού πλεονεκτήματος; Βλέπετε, οι 88 νεκροί ήταν λίγοι, τόσο λίγοι ώστε κάποια αστέρας του νέου αριστερού κατεστημένου της γνωστής κατηγορίας γαϊδούρου έθεσε και ζήτημα… μαθηματικής ηθικής: «Κόψτε τα “πρωτοφανής τραγωδία”: 63 ήταν οι νεκροί το 2007»! («Σιγά τη διαφορά», προσθέτω εγώ, «τι ζωή έχουν 20 παιδάκια παραπάνω;»). Από εκεί και πέρα, στ’ αλήθεια αρχίζει το πρωτοφανές.
ΠΡΩΤΟΦΑΝΕΣ είναι να χαθούν… 20 άτομα σε μια πισίνα με μισό μέτρο βάθος, αλλά όχι το να τους χάσουμε στον ωκεανό, στην ΤΕΛΕΙΑ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ! Οπότε αναπόφευκτα έρχεται το ερώτημα: Είναι ζώα ή παριστάνουν τα ζώα; Νιώθουν ήδη ΚΤΗΝΗ ή λειτουργούν σαν ΚΤΗΝΗ; Είναι ΚΡΕΤΙΝΟΙ ή παριστάνουν τους ΚΡΕΤΙΝΟΥΣ; Είσαι, ας πούμε, ο Αλέξης Τσίπρας -χτύπα ξύλο- και έχεις δίπλα σου έναν γαλονάτο αρχηγό της Αστυνομίας που δηλώνει δημόσια υπερήφανος για το έργο του. (Κάθε έργο κρίνεται εκ του αποτελέσματος, οπότε το δίποδο αυτό θεωρεί ότι τα 87 θύματα… από έναν απλό εμπρησμό δεν είναι και τόσο κακό νουμεράκι.)
Κάτι ανάλογο ισχύει και για τον αρχηγό της Πυροσβεστικής, ο οποίος τουλάχιστον δήλωσε «συγκινημένος». Πάλι καλά! Ο άλλος, ο «μπάτσος» του θανάτου, είναι και περήφανος από πάνω! Ε, άπαξ και είσαι συγκινημένος, άνθρωπέ μου, υπόβαλε μια κανονική παραίτηση (όχι σαν τις μαϊμουδένιες του Τόσκα) και τράβα σπίτι σου. Ετσι κι αλλιώς η σύνταξη δεν σώζεται με λίγους μήνες δουλειάς παραπάνω. Φύγε με ψηλά το κεφάλι. ΤΙΜΑ και το έργο της Πυροσβεστικής, το οποίο, παρά τα λάθη, τις ελλείψεις και τις απουσίες, διακρίθηκε και πάλι για την αυτοθυσία των φτωχόπαιδων που τη συναποτελούν.
ΥΓ.: Πλην, όμως, καλό είναι να μην πέφτουμε, πάνω στη δικαιολογημένη οργή και παραζάλη μας, σε σφάλματα. Οχι, βέβαια, δεν τη θέλουμε καν τη συγγνώμη τους. Συγγνώμη για 88 νεκρούς δεν υπάρχει. Υπάρχουν μόνο ύβρεις από τους γνωστούς γαϊδούρους. Παρ’ όλα αυτά το ξαναλέμε: αυτή τη φορά τα θύματα είναι πολύ μικρά, πολύ αθώα και πολύ αγνά για να τα πιάσουν στο βρωμόστομά τους.



