Του Γιώργου Κράλογλου
Η πείνα στην αριστερή Ελλάδα δεν είναι πείνα. Είναι χρέος στην πατρίδα. Οι δολοφόνοι στην αριστερή Ελλάδα δεν είναι δολοφόνοι. Είναι “γενναίοι” με κουκούλες. Οι νταβατζήδες στην αριστερή Ελλάδα δεν είναι νταβατζήδες. Είναι εκσυγχρονιστές. Το 1.500.000 άνεργοι στην αριστερή Ελλάδα δεν είναι άνεργοι. Είναι η ένδοξη γενιά νέων μεταναστών… Και σε αυτή την Ελλάδα ο Τσίπρας μπορεί να κάνει ό,τι θέλει.
Και θα κάνει. Ό,τι θέλει και για όσο χρόνο θέλει. Με όποια μορφή του αρέσει. Και για όσο χρόνο κρίνει ότι κάνει κέφι να κυβερνά.
Αυτόν ήθελε ο λαός και τον επέλεξε δύο φορές μήπως και τον χάσει. Γιατί έτσι ο λαός έχει πρόσωπο. Βγαίνει έξω από την Ελλάδα και δεν ντρέπεται… Έχει πλέον το θάρρος να προβάλλει τη Βαλκανική του ρίζα.
Με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει και την ελπίδα να ζήσει τις “δόξες” της “ανεξάρτητης” Βενεζουέλας. Έχει την ελπίδα να γυρίσει στη δραχμή.
Τι να την κάνει την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ευρώ που σχηματίσθηκαν και καθιερώθηκαν μόνο και μόνο για διαλύσουν τη δραχμή… Για να γονατίσουν τον Έλληνα. Για να του πάρουν την τεράστια κρατική περιουσία μπιρ παρά…
Τι νομίζουν οι ξετσίπωτοι, κουτόφραγκοι, καπιταλιστές της Ευρωπαϊκής Ένωσης ότι είναι η Ελλάδα και ο ελληνικός λαός.
Ο Έλληνας δεν είναι ξενέρωτος Βόρειος ούτε Ιρλανδός, Πορτογάλος, Ισπανός, ή κάποιος Κύπριος να μη ξέρει τι του γίνεται όταν παραδίδεται στην Ευρώπη και υποτάσσεται… στο ευρώ.
Ο ελληνικός λαός δεν είναι σαν τους “προδότες” της πρώην Ανατολικής Γερμανίας, της Πολωνίας, της Τσεχοσλοβακίας, της Ουγγαρίας, της Ρουμανίας που τόλμησαν να ενταχθούν στην Ε.Ε. και να διαλύσουν την ΚΟΜΕΚΟΝ του ανεπανάληπτου συμφώνου της Βαρσοβίας με τα οράματα του Λένιν… που εξασφάλισαν αμύθητο πλούτο στο σιδηρούν παραπέτασμα του Ανατολικού μπλοκ.
Ούτε σαν τον “εφιάλτη” των Βαλκανίων, την Αλβανία, που “εκλιπαρεί” να μπει στην Ευρωπαϊκή Ένωση και μάλιστα να προλάβει τα Σκόπια.
Εκατό φορές Βενεζουέλα και μπολιβάρ αλλά έξω από την Ευρωπαϊκή Ένωση και ανεξάρτητη Ελλάδα παρά να ζούμε με την αγωνία ότι οφείλουμε να προοδεύουμε συνεχώς και να επενδύουμε μέσα στην Ευρώπη ως ανταγωνιστές της.
Ποιος αρνείται ότι ακόμη και σήμερα μετά την εξαθλίωση του εργάτη, τη διάλυση της περιουσίας του αστού, την επαιτεία των συνταξιούχων, τα συσσίτια που συναντάς πρώην στελέχη επιχειρήσεων, επαγγελματίες, μαγαζάτορες και ολόκληρες οικογένειες επικρατεί η ερμηνεία για λαϊκή δικαιοσύνη… και όχι για κοινωνικό εξευτελισμό στην Ελλάδα.
Προχθές έπεσε η “ταφόπλακα” στη ναυπηγική βιομηχανία (που μόνο οι πλάτες 20.000 και πλέον εργατών του Σκαραμαγκά, της Ελευσίνας, της Σύρου ξέρουν πολύ καλά τι σημαίνει να τα χτίζεις εσύ και να τα γκρεμίζει η ανικανότητα της πολιτικής) αλλά δεν ακούστηκε κιχ…
Δεν ανοίχτηκε ρουθούνι. Τίποτε απολύτως και για τις αριστερές παρλαπίπες περί αναγέννησης της ναυπηγικής βιομηχανίας από τον ΣΥΡΙΖΑ που τα άκουσαν σε Ευρώπη και Ασία και ξεράθηκαν στα γέλια.
Δεν έγινε ούτε μια μάζωξη… για το ζήτημα. Αλλά πώς να γίνει αφού όποιος δεν είναι με εμάς είναι με τους άλλους. Είναι με αυτούς που βάλαμε στην άκρη για πάντα.
Ο Οκτώβρης είναι μήνας ισχυρής δοκιμασίας για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ γιατί τα προαπαιτούμενα για την δόση των 6,1 δισ. ευρώ του Νοεμβρίου δεν είναι οι τεχνικές λεπτομέρειες σε ενεργειακά θέματα και μερικά των ιδιωτικοποιήσεων που ζόρισαν τις διαπραγματεύσεις για τη δόση των 2,8 δισ. του Σεπτέμβρη.
Ο Οκτώβρης, σε ό,τι αφορά το μνημόνιο, έχει τα εργατικά, την παράδοση της πολιτικής ιδιωτικοποιήσεων στους δανειστές, και τον ευνουχισμό των εργατοπατέρων.
Έχει ακόμη το τεστ αντοχής της κυβέρνησης προκειμένου να περάσει στους γύρους των δόσεων του 2017 με το κρισιμότατο πρώτο τρίμηνο.
Σε οποιαδήποτε άλλη κυβέρνηση και σε άλλη περίπτωση είναι φυσικό να προβλέψει κανείς ζόρισμα και τριγμούς στη διατήρηση της πλειοψηφίας των 153 στην Βουλή.
Η κυβέρνηση Τσίπρα όμως μπορεί να βάλει και θα βάλει το μαχαίρι στο κόκκαλο της φτωχοποίησης. Θα πουλήσει όλες τις ΔΕΚΟ για να μην αφήσει τον Μητσοτάκη να τις εκσυγχρονίσει… Θα βάλει χέρι στα έτοιμα… που είναι στην πάντα. Θα ξηλώσει τους φραγμούς των απολύσεων. Και θα εισπράξει δικαίωση… Ίσως και ποσοστά. Γιατί η αριστερή πείνα στην Ελλάδα δεν είναι πείνα… Είναι καθήκον του λαού.
george.kraloglou@capital.gr
Πηγή : capital.gr
