Του Γιώργου Κράλογλου
Δηλαδή οι κομμουνιστές, ως κομισάριοι Εργασίας, απαντάνε στα κομμουνιστικά εργατικά κινήματα (σαν του ΠΑΜΕ βιομηχανίας) “…τι να κουβεντιάσουμε αφού έτσι και αλλιώς εσείς θα βγείτε στους δρόμους;” Έτσι είναι οι κομμουνιστές;
Οι κομμουνιστές όταν πάρουν καρέκλα κομισάριου στην Εργασία, όπως ο Κατρούγκαλος, ζητάνε από τους πεινασμένους συνταξιούχους να κατεβαίνουν στους δρόμους γιατί “…κάθε άνθρωπος που βγαίνει στους δρόμους να διεκδικήσει τα δικαιώματά του θεωρώ ότι είναι κέρδος. Γι’ αυτό ενθαρρύνουμε τον κόσμο να βγει στους δρόμους για να ενισχυθούν οι θέσεις μας και για τα εργασιακά”. Έτσι είναι οι κομμουνιστές;
Μπορεί να είναι και έτσι (ως κυβέρνηση) και να μην προλάβαμε να το μάθουμε… Μπορεί και στους δανειστές να ζητάει η ψυχούλα τους κόλπα τύπου Βαρουφάκη. Μπορεί να χρειάζεται, ανάμεσα στα άλλα, να ψεκάζονται και με χημικά οι συνταξιούχοι για να προκληθεί πανικός στους δανειστές… Και έτσι να τρέξουν να δώσουν τα 2,8 δισ. για να πληρωθούν οι Καρανίκες.
Όμως γεννιέται ένα ερώτημα κρίσεως, ας το πούμε. Πως βγαίνει ο γ.γ. του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας (δηλώσεις στην ΔΕΘ) και λέει ότι “…όσο και να προσπαθεί να κρυφτεί πίσω από το ευρωπαϊκό κεκτημένο, ο Αλέξης Τσίπρας και ο δήμιος -να τον ονομάσω έτσι- των εργασιακών δικαιωμάτων Κατρούγκαλος, η κοινή στάση του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων και της κυβέρνησης είναι ξεκάθαρη. Προσπαθούν να ξεδοντιάσουν πραγματικά το εργατικό, συνδικαλιστικό κίνημα, να αφήσουν τους εργαζόμενους χωρίς κανένα όπλο στην πάλη τους απέναντι σε αυτή την επίθεση. Τα σχέδια αυτά πρέπει να συναντήσουν ισχυρές αντιστάσεις, είναι αιτία πολέμου”.
Η στήλη είναι η πλέον ακατάλληλη να συνηγορήσει υπέρ του ΚΚΕ και των ορθών προδιαγραφών του κομμουνιστή. Όπως και να ξεχωρίσει ανάμεσα στον κομμουνιστή Κατρούγκαλο και το ΚΚΕ ποιος είναι κομμουνιστής και ποιος ο δήμιος.
Ωστόσο πώς να μην τραβήξουν την προσοχή του αναγνώστη, (ακόμη και του οπαδού του ΚΚΕ), αυτά που συμβαίνουν στον τόπο και περνούν μάλλον απαρατήρητα από το ορθόδοξο Κομμουνιστικό Κόμμα.
Κατά τη γνώμη μου πρέπει να προσεχθούν τα εξής, πριν μας παλαβώσει ο ΣΥΡΙΖΑ με τον θίασο των παλιάτσων, και των καφενόβιων που νομίζουν ότι τα λόγια του τσίπουρου… είναι εύκολο να μεταφέρονται σε υπουργικά γραφεία και στη Βουλή χωρίς να ανοίξει ρουθούνι…
Όταν ένας υπουργός ή κυβερνητικός παράγοντας του ΣΥΡΙΖΑ δηλώνει ότι είναι κομμουνιστής και ότι αυτά που πίστευε από 15 χρονών παιδί για τον κομμουνισμό και με αυτά πορεύεται ως υπουργός, γιατί να αποτελούν αιτία πολέμου για το ΚΚΕ;
Και γιατί οι του ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορούν να δηλώνουν πως είναι κομμουνιστές; Τι είναι αν δεν είναι κομμουνιστές;
Γνωρίζω πολύ καλά και τις θέσεις του ΚΚΕ και την απάντηση στο (προφανές ρητορικό) ερώτημα μου για το οποίο ασφαλώς και δεν περιμένω τοποθέτηση.
Παρ’ όλα αυτά θεωρώ ότι υπάρχει θέμα. Κατά την άποψή μου το ΚΚΕ (στο βαθμό που το ενδιαφέρει βέβαια) υφίσταται φθορά από τον ΣΥΡΙΖΑ πολύ μεγαλύτερη από αυτή που του προκάλεσε το ΠΑΣΟΚ στην μεταπολίτευση.
Στην, επί δεκαετίες, δημοσιογραφική μου διαδρομή σε θέματα οικονομίας με ειδικότητα στη βιομηχανία (έχει τη σημασία της η διευκρίνιση) ήταν εντελώς ξεκάθαρες οι κομμουνιστές θέσεις των κινημάτων ΚΚΕ τόσο απέναντι στην εργοδοσία όσο και στο κράτος-εργοδότη.
Θυμάμαι μάλιστα ότι το ΠΑΜΕ είχε εναντιωθεί ακόμη και σε έμμεσες κρατικές επιχορηγήσεις προς τα συνδικάτα συγκεκριμένων ΔΕΚΟ που είχαν την άνεση να μοιράζουν λεφτά…
Με τον ΣΥΡΙΖΑ όμως μπερδεύομαι. Οι κομμουνιστές του βάζουν, στα “δεξιά”, τους δανειστές, τους κρατικοδίαιτους, την αποκρατικοποίηση και τους μεσάζοντες. Στα αριστερά τους (κατά το ΚΚΕ) δήμιους Κατρούγκαλους. Και απέναντι τους εργάτες, μισθωτούς, συνταξιούχους και την φτωχολογιά. Αυτά βοηθούν τον κομμουνισμό ή φθείρουν την ιδέα και κατ’ επέκταση και το ΚΚΕ; Υπάρχει απάντηση;
george.kraloglou@capital.gr
Πηγή : capital.gr
