Του Γιώργου Κράλογλου
Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ ως παράταξη, οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ως κυβέρνηση και ο Αλέξης Τσίπρας ως πρωθυπουργός έφεραν τη χώρα σε κατάσταση σχεδόν καθολικής απώλειας της εμπιστοσύνης για οτιδήποτε βρίσκεται σε κυβερνητική διαχείριση.
Το τι σημαίνει αυτό το βλέπει και το τρομάζει και η ίδια η κυβέρνηση. Να τι ομολόγησε και ο νεοενταχθείς στην ανάπτυξη υπουργός Οικονομίας Δημήτρης Παπαδημητρίου στην ομιλία του στο επενδυτικό συνέδριο της Νέας Υόρκης. “… η εμπιστοσύνη στην ελληνική οικονομία επλήγη βάναυσα, τόσο επειδή η κρίση βρήκε την οικονομία να στηρίζεται σε σαθρά θεμέλια όσο και επειδή οι πολιτικές λιτότητας που ασκήθηκαν αποσκοπούσαν κυρίως στην δημοσιονομική εξισορρόπηση και ελάχιστα στην μεταρρυθμιστική ανάπτυξη της οικονομίας και κοινωνίας. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα την αναγκαία εξυγίανση να υποκαταστήσει σε μεγάλο βαθμό μία αχρείαστη καταστροφή επιχειρήσεων, ανθρώπων και ιδεών, και συνακόλουθα της εμπιστοσύνης, που είναι το δομικό υλικό πάνω στο οποίο χτίζονται κοινωνικές συναινέσεις, πολιτικές συμπράξεις και εθνικές επιτυχίες…”.
Θα μπορούσε ίσως εδώ να ανταπαντήσει κανείς πως η απώλεια εμπιστοσύνης στην ελληνική οικονομία δεν είναι αποτέλεσμα της αντιφατικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ αλλά συνέπεια των αντιαναπτυξιακών πολιτικών όλης της μεταπολίτευσης.
Δεν έχει καμία σημασία αυτό. Γιατί οι ευθύνες στην οικονομική πολιτική, όπως και οι συνέπειες για την εμπιστοσύνη στην οικονομία μιας χώρας δεν “αποταμιεύονται” για να επιμερισθούν και να αποδοθούν όταν έλθει η ώρα…
Σήμερα, λοιπόν, το πρόβλημα έχει “σκάσει” στα χέρια του Αλέξη Τσίπρα. Πρόβλημα που δεν περιορίζεται μόνο στην οικονομία αλλά επεκτείνεται στον ίδιο.
Και επειδή πρόωρες εκλογές δεν θα τον περισώσουν αλλά θα τον κατακρημνίσουν είναι αναπόφευκτο το μαρτύριο να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη της κοινωνίας και οικονομίας στο πρόσωπό του και στην κυβέρνησή του.
Μαρτύριο με τη μορφή “πολυκέφαλου θηρίου” αν σημειώσουμε και την υποδοχή, με συναισθήματα επιφύλαξης έως οργής, των λαϊκίστικων εξαγγελιών διανομής βοηθημάτων στους συνταξιούχους και προνομίων σε κοινωνικές ομάδες νησιών.
Οι εικόνες στην τηλεόραση, στα ρεπορτάζ συναδέλφων σε συνταξιούχους και νεόπτωχους καθώς και η δημοσκοπική αποτύπωση της κοινής γνώμης για τον ΣΥΡΙΖΑ (μετά τις εξαγγελίες) καθορίζουν πως ο Αλέξης Τσίπρας πρέπει να ξεκινήσει την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης με πρώτο κατώφλι την κοινωνία.
Ακολούθως να στραφεί στο εγχώριο επιχειρηματικό στερέωμα (που σείεται κάτω από τα πόδια του) και να τους ζητήσει να εμπιστευθούν την κυβέρνησή του.
Πως θα το καταφέρει όμως όταν δεν έχει τίποτε να πει για τα χρέη του κράτους 6,3 δισ. ευρώ σε επιχειρήσεις ενώ του είναι αδύνατον να εγγυηθεί επιστροφές και πληρωμές και μέσα στο 2017 γιατί αντίο πλεονάσματα…
Έχει ακόμη χρέος να δει κατάματα τους επενδυτές και να τους υποσχεθεί πρώτον φορολογικό πάγωμα αν όχι μειώσεις συντελεστών, δεύτερον κίνητρα όμοια με αυτά της Βουλγαρίας, της Κύπρου ή και των Σκοπίων Και τρίτο πολιτική σταθερότητα.
Πώς θα το κάνει αυτό όταν γνωρίζει ότι, ακόμη και με εκλογές το καλοκαίρι ή στο τέλος του 2018, η χώρα μπήκε ήδη σε παρατεταμένη προεκλογική περίοδο. Και στην προεκλογική Ελλάδα τα πάντα παγώνουν ενώ Δημόσια Διοίκηση και Τοπική Αυτοδιοίκηση κάνουν δική τους πολιτική επενδύοντας στους επόμενους…
Για να συσπειρώσει, τέλος, τη βάση της εκλογικής του πελατείας στον κρατικό κομματικό στρατό πρέπει να προηγηθεί εμπιστοσύνη στη βούλησή του να διατηρήσει το κράτος χωρίς διάλυση Οργανισμών και απολύσεις. Ούτε και κατά την ιδιωτικοποίηση των ΔΕΚΟ.
Είναι αδύνατον να το κάνει. Γιατί ανεξάρτητα από το ποιος από τους θεσμούς θα επιβάλλει και συρρίκνωση των κρατικών δαπανών (με ό,τι σημαίνει αυτό) τα μέτρα θα εφαρμοστούν. Και αν θέλει να μείνει στην εξουσία θα είναι αυτός που θα τα κάνει πράξη. Άλλοι το έσκασαν για να το αποφύγουν. Θα κάνει το ίδιο;
Και εκτός όλων αυτών. Πως θα επιτύχει επιχειρηματική και κοινωνική εμπιστοσύνη, ο Αλέξης Τσίπρας, επιταχύνοντας (ας πούμε) τις ιδιωτικοποιήσεις ή παραμερίζοντας αριστερές ιδεοληψίες που περιπλέκουν επενδύσεις ή διαλύοντας σκόπιμους γραφειοκρατικούς γόρδιους όταν οι 153 του “ναι σε όλα” επιμένουν να παριστάνουν τους αριστερούς… πετώντας αρλούμπες όπως αυτές του Παρασκευόπουλου γυρίζοντας έτσι τα πίσω εμπρός… Περιμένετε. Δεν τα έχουμε δει όλα.
george.kraloglou@capital.gr
Πηγή : capital.gr
