Του Ανδρέα Ανδριανόπουλου
Σε μία ημέρα αποβιβάσθηκαν στην Κρήτη 830 μετανάστες και πάλι χθές 1.060 περίπου – και οι ροές συνεχίζονται. Ολοι βέβαια μουσουλμάνοι, πέρα απο κάθε συμφωνία με χώρες καταγωγής και προερχόμενοι από την σε χαώδη κατάσταση Λιβύη. Την οποία επισκέφθηκε ο έλληνας Υπ. Εξωτερικών για συνεννοήσεις (!) και από την οποία σποπέμφθηκαν – την επομένη ακριβώς ημέρα – σαν “ανεπιθύμητοι”, ο ευρωπαίος επίτροπος μετανάστευσης μαζί με τους αντίστοιχους της Ελλάδας, της Ιταλίας και της Μάλτας!
Και πως αντιδρά η Ευρώπη και, βεβαια, η Ελλάδα; Με την ουρά κάτω απο τα πόδια, έτοιμοι να προσφέρουν νέες οικονομικές ενισχύσεις στη Λιβύη και να αυξήσουν τις περιπολίες του λιμενικού και της Frontex στα πελάγη, ώστε να μην κατηγορηθούμε για έλλειψη ανθρωπιάς και κακές συνθήκες φιλοξενίας! Και όλα αυτά, σε μια εποχή που ακούμε κυβερνητικα μηνύματα για διακοπή των μεταναστευτικών ροών και αυστηρότερα μέτρα πολιτικής.
Αντί να ασχολούνται με την δημιουργία νέων δομών φιλοξενίας καλό θα ήταν να αρχίσουν επιτέλους νσ εφαρμόζονται οι νόμοι. Ουδείς δεν θα πρέπει να δικαιούται ασύλου και να κάνει σχετική αίτηση αν διασχίζει σύνορα παράνομα. Το ίδιο και στην περίπτωση που εμφανίζονται δίχως νόμιμα έγγραφα. Η παραβίαση συνόρων είναι αδίκημα που έχει κυρώσεις. Που θα πρέπει να επιβάλονται. Ωστε ολοι να γνωρίζουν τις συνέπειες. Το μήνυμα θα πρέπει να είναι πως “δεν υπάρχει περίπτωση” να περάσει παράνομος μετανάστης. Η διαδικασία θα πρέπει να είναι “σύλληψη και επαναπατρισμός”. Αν δεν γίνεται, θα πρέπει να οργανωθούν εκτοπίσεις σε κάποια έρημα νησιά – όπως είχαν προτείνει και οι Financial Times (Gideon Rachman) παλαιότερα.
Ειδικός χειρισμός θα πρέπει να επιφυλαχθεί και για την Λιβύη. Να κοπούν ολες οι χρηματοδοτήσεις. Και να υπάρξει έντονη αντίδραση απο την Ευρώπη. Δεν ειναι δυνατόν η προσβολή κατά της Ευρώπης να μείνει έτσι αναπάντητη. Ούτε βέβαια είναι επιχείρημα πως δεν υπήρξε σεβασμός της κυριαρχίας της Λιβυης οταν αυτοί αδιαφορούν για τις χιλιάδες μεταναστών που από τα παράλια τους ξεχύνονται και παραβιάζουν τα σύνορα της χώρας μας. Είναι αδιανόητο να ανεχόμαστε σιωπηλά τέτοιες προσβολές, στο όνομα ποίου ακριβώς διπλωματικού η γεωστρατηγικού στόχου; Τι πέτυχε ακριβώς η επίσκεψη του ελληνα υπουργού εξωτερικών στη Βεγγάζη;
Κοντολογής, πρέπει να τελειώνουμε με τις ατελέσφορες πολιτικές μας στον τομέα της μετανάστευσης. Ο προηγούμενος υπουργός διετύπωσε κάποιες προθέσεις προς την σωστή κατεύθυνση. Δεν πρόλαβε όμως να τις υλοποιήσει. Θα υπάρξει συνέχεια η όχι; Θα αφήσει η Ευρώπη την χώρα μας να προωθήσει μια εθνική μεταναστευτική πολιτική η θα γίνουμε μάρτυρες μιάς ισλαμικής εγκατάστασης στα εδάφη μας που θα οδηγήσει τελικά σε αναπότρεπτα αποτελέσματα; Η λύση δεν είναι να μεταφέρονται όσοι εισρέουν απο την προστατευόμενη Κρήτη στην ηπειρωτική χώρα. Το ζήτημα είναι να υπάρξει πολιτική που θα γίνεται για την Ελλάδα, κι όχι για να αρέσει στις Βρυξέλλες…
