Του Ανδρέα Ανδριανόπουλου
Ετσι χαρακτήρισε ο Θουκυδίδης την αδιαφορία των πολιτών της Αθήνας για τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετώπιζε τότε η πολιτεία τους. Μηπως κάτι παράλληλο συμβαίνει σήμερα, με τον διεθνή ανεμοστρόβιλο που σταδιακά προσεγγίζει τη χώρα μας και την αδιάφορη μακαριότητα που χαρακτηρίζει την κοινωνία μας; Συνεχείς αναλύσεις διεθνών think tanks προειδοποιούν για ριζικές ανακατατάξεις της διεθνούς πολιτικής αρχιτεκτονικής. Ο πρ. Υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας Τζόσουα Φίσερ προειδοποιεί για διαίρεση του κόσμου σε τρείς σφαίρες επιρροής, την αμερικανική, την ρωσική και την κινέζικη, μέσα στις οποίες η κάθε υπερδύναμη ουσιαστικά δρά οπως επιθυμεί. Αυτό σημαίνει βέβαια διάλυση της Ευρώπης, που αποτελεί εμπόδιο στις επιδιώξεις αυτές των ΗΠΑ, και πιθανότατα του ΝΑΤΟ.
Ηδη γεγονότα που ξετυλίγονται γύρω μας σηματοδοτούν αυτές τις εξελίξεις. Η ελάχιστα νομιμοποιημένη στα μάτια του ‘υπαρκτού’ (!) διεθνούς δικαίου επέμβαση στη Βενεζουέλα και η κατάληψη απο αμερικανούς δύο τάνκερς – του ενός μάλιστα με ρώσικη σημαία ! – είναι τα πιό χαρακτηριστικά δείγματα αυτής της λογικής. Εξ’ ίσου χαρακτηριστική είναι η ανοιχτή απειλή των ΗΠΑ πως προτίθενται για λόγους εθνικών τους συμφερόντων να προσαρτήσουν την Γροιλανδία – που ανήκει στη Δανία, χώρα – μέλος του ΝΑΤΟ! Μετά από κάτι τέτοιο πάνε περίπατο όλα τα ελληνικά επιχειρήματα περί επιθετικής Τουρκίας και …αδράνειας του ΝΑΤΟ !
Ο καθένας καταλαβαίνει πως στον σημερινό κόσμο πλέον υπάρχουν ελάχιστες σταθερές. Ιδιαίτερα μάλιστα όταν είναι καταφανέστατο – και το σημειώνουν δεκάδες μελέτες και βιβλία (έκθεση ιδρύματος Τόνυ Μπλαίρ, Anne Applebaum, “Autocracy, Inc: The Dictators Who Want to Run the World”) πως η δημοκρατία πλέον σχεδόν παντού υποχωρεί (βλ και άρθρο μου πρόσφατα στα ΝΕΑ: “Δια-Συνοριακά Αντι-Φιλελεύθερα Δίκτυα”) ενώ τα αυταρχικά καθεστώτα όλο και περισσότερο πληθύνονται. Μπροστά σε όλα αυτά η Ελλαδα κινείται με σχεδόν ανυποψίαστες ηγεσίες και με πολίτες που απασχολούνται με τις αυθαιρεσίες των κινητοποιημένων αγροτών (που μπλοκάρουν εθνικές αρτηρίες, αεροδρόμια και τελωνεία), με τις δηλώσεις πολιτικών ηγετών και με την βία ανάμεσα σε ανήλικους. Είνσι εποχή που πρέπει να κηρυχθεί πανστρατιά μπροστά στους κινδύνους που συσσωρεύονται και να ανοίξει κάποιος εθνικός διάλογος για να αναζητηθούν βιώσιμες διέξοδοι. Εξ’ άλλου, ο αυταρχισμός σύντομα θα χτυπήσει φοβάμαι και την δική μας πόρτα. Ιδίως αν διαλυθεί η Ευρώπη και αποσυντεθεί η δυτική συμμαχία.
