Το ισλαμο-φασιστικό καθεστώς του Ιράν θα πληροφορηθεί σε λίγο καιρό ότι η βαρβαρότητα έχει πάντα ημερομηνία λήξης.
Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Το τεράστιο λάθος της Γαλλίας του 1979, με πρόεδρο τον Βαλερύ Ζισκάρ ντ’ Εσταίν, ήταν ότι πίστεψε πως φιλοξενώντας στο Παρίσι τον εξόριστο από το καθεστώς του Σάχη στο Ιράν αγιατολλάχ Χομεϊνί, θα πρόσφερε υπηρεσία στη δημοκρατία και τα γαλλικά συμφέροντα στη Μέση Ανατολή και το Λίβανο ειδικότερα.
Θεώρησε έτσι ότι συμβάλλοντας στην πτώση του Σάχη στο Ιράν, θα περιόριζε την αμερικανική επιρροή στη Μέση Ανατολή, θα ενίσχυε τη γαλλική παρουσία και με φιλικό προς αυτήν ένα νέο καθεστώς στην Τεχεράνη, θα έπαιρνε μια θεαματική ρεβάνς από τις ΗΠΑ και την εγκατάλειψη της στην περιπέτεια του Σουέζ.
Θα ενθυμούνται ακόμη κάποιοι τους πανηγυρισμούς της γαλλικής αριστεράς διανόησης για την κατάληψη της εξουσίας από τον Χομεϊνί στο Ιράν και τους ύμνους του Μισέλ Φουκώ στο ισλαμικό καθεστώς. Όσο για το ΚΚ Γαλλίας ,προεξοφλούσε την άνοδο του Τουντέχ {ΚΚΙράν} στην εξουσία!!!
Δυστυχώς, διπλωμάτες, δημοσιογράφοι και πολιτικοί δεν θέλησαν τότε να μάθουν με ποιόν είχαν να κάνουν και τί σήμαινε για τη γεωπολιτική η ανάδυση ενός ισλαμικού καθεστώτος σε μια χώρα όπως το Ιράν. Αυτά τα πληροφορήθηκαν αργότερα, όταν ήταν πια αργά. Διότι στην Τεχεράνη είχε εγκατασταθεί ένα καθεστώς βάρβαρου θεοκρατικού χαρακτήρα το οποίο ξεκίνησε τη δράση του εξοντώνοντας Ιρανούς κομμουνιστές Ειδικά δε αυτούς που είχαν συμβάλλει στη άνοδο του Χομεϊνί στην εξουσία.
Με «ατού» του τη βία ,τον φανατισμό και την ισλσμική τύφλωση κύρια επιδίωξη της αυτό αποκαλούμενης ισλαμικής δημοκρατίας ηταν τότε η εγκατάσταση στη Μέση Ανατολή και την Κεντρική Ασία ισλαμικών καθεστώτων που της μοιάζουν. Αυτή της η «φιλοδοξία» την έφερε σε ρήξη με τους Άραβες, οι οποίοι μπροστά στον πακτωλό δολαρίων που ενθυλάκωναν από την άνοδο των τιμών πετρελαίου και φυσικού αερίου, το μόνο πράγμα που επιθυμούσαν ήταν και είναι η δημιουργία «κοινωνιών ευημερίας» και όχι χυδαίων δολοφονικών καθεστώτων μίσους. Όπως αυτό του Ιράν, που αποτελεί ντροπή για την ανθρώπινη ιστορία.
Από το 1979 και μετά, το βάρβαρο και αναχρονιστικό αυτό καθεστώς, είχε θέσει ως ύπατους στόχους του την εξαφάνιση του Ισραήλ από το χάρτη, τη γενοκτονία των Εβραίων και την καταστροφή του «Μεγάλου Σατανά» όπως αποκαλούσε την Αμερική.
Κατ’ επέκταση, οι υπάνθρωποι μουλάδες και οι μαφιόζοι της ισλαμικής επανάστασης, δεν είχαν άλλους στόχους από την αποσταθεροποίηση της Δύσης και την εξόντωση Εβραίων και των σουνιτών μουσουλμάνων,.
Επί 47 χρόνια το καθεστώς αυτό, μέσω συμμοριών, τρομοκρατικών δικτύων και μισθωμένων δολοφόνων δεν είχε άλλη προτεραιότητα από του να πλήττει τον πολιτισμένο κόσμο, να διαδίδει τα ναρκωτικά, να σφάζει Ιρανούς αντιφρονούντες και να βιάζει δεκάχρονα κοριτσάκια. Σε κάποια δε φάση αποφάσισε να αποκτήσει και πυρηνικά όπλα, μέσω των οποίων η δολοφονική δράση του θα έπιανε ταβάνι.
Πάγια τακτική της θεοκρατικής μαφίας ήταν να προκαλεί φόβο και να δαπανά απίστευτα ποσά σε εξοπλισμούς και ενίσχυση τρομοκρατών.
Επί μισό αιώνα σχεδόν οι μουλάδες της Τεχεράνης είχαν στήσει ένα μηχανισμό καταπίεσης και τρομοκρατίας του λαού, ενώ «εξήγαγαν» και τρομοκρατία μέσω των «δορυφόρων» τους, όπως συνέβαινε με τη Χαμάς και τη Χεσμπολάχ και εξακολουθεί να συμβαίνει με τους Χούθι στην Υεμένη.
Όλως παραδόξως όταν οι μουλάδες απειλούσαν να σβήσουν το Ισραήλ από τον παγκόσμιο χάρτη και «μοίραζαν» κατάρες θανάτου για τους «άπιστους», δεν ακούσαμε τις «όμορφες ψυχές» να ομιλούν για διεθνές δίκαιο.
Οι δολοφόνοι της Χαμάς που από το 2006 είχαν εγκατασταθεί στη Γάζα και καταταλαιπωρούσαν με τη βία 2 εκατομμύρια Παλαιστίνιους δεν παραβίαζαν κανένα «διεθνές δίκαιο»; Οι ισλαμιστές που εισέβαλαν στο Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου 2023 και κατέσφαξαν 1.200 άτομα βιάζοντας ακόμα και κοριτσάκια 10 ετών, είχαν την άδεια του «διεθνούς δικαίου»;
Το Ιράν των 85 εκατομμυρίων ανθρώπων θα έπρεπε να είναι μια χώρα – πρότυπο και να φιγουράρει στις δέκα πιο πλούσιες του κόσμου. Είναι δεύτερο σε αποθέματα πετρελαίου και τέταρτο σε φυσικό αέριο στον πλανήτη. Αντί να αποτελεί παράδειγμα ευημερίας, η συντριπτική πλειονότητα των πολιτών είναι βυθισμένη στη φτώχια. Αντίθετα, μόνον η οικογένεια του μακαρίτη πλέον Ανώτατου Αρχηγού διαθέτει περιουσία 6 δις. δολαρίων. Και οι Φρουροί της Επανάστασης διαχειρίζονται 44 δις. δολάρια που δεν υπάγοντα σε κανέναν έλεγχο.
Υπολογίζεται δε ότι με τη Βενεζουέλα του Μαδούρο, διαχειρίζονταν και περί τα 10 δις δολάρια ετησίως από διακίνηση ναρκωτικών και όπλων. Όσο για τη χλιδή της φιλικής προς το ιερατείο ελίτ, ξεπερνά κατά πολύ αντίστοιχες επιδείξεις πλούτου την εποχή του Σάχη.
Ευχή μας είναι το αποκρουστικό αυτό καθεστώς να καταρριφθεί. Όσο για τους εδώ «προοδευτικούς» θιασώτες του, παρακαλούνται να σεβαστούν τη μνήμη και τα γραπτά περί θεοκρατίας των Μαρξ και Ενγκελς. Αν βέβαια έχουν ανοίξει κάποιο βιβλίο τους.
Στο εξής, τα «πετροδολάρια» του καθεστώτος θα είναι δύσκολο να φτάσουν στα «υπολείμματα» της Χαμάς, της Χεσμπολάχ και των Χούθι. Οι όροι του παιχνιδιού έχουν αλλάξει, αλλά δεν μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα από δω και πέρα.
Το Ισραήλ είναι πλέον ο μεγάλος κερδισμένος της περιοχής, κάτι που συμφέρει από κάθε άποψη την Ελλάδα και φέρνει σε πολύ δύσκολη θέση τον Ερντογάν, «Η Άγκυρα ξέρει ότι παρά τα «κονέ» του «Σουλτάνου» με τον «Πλανητάρχη», το Τελ Αβίβ είναι ο «χωροφύλακας» στην ευρύτερη περιοχή της νοτιοανατολικής Μεσογείου έως και τον Περσικό Κόλπο. Δηλαδή, σε ένα ζωτικό χώρο που ήθελε να έχει το πάνω χέρι ο Ερντογάν, διαφημίζοντας τη «Γαλάζια Πατρίδα»! Τώρα, η σιωπή, μάλλον πρέπει να είναι η … ενδεδειγμένη στάση του Ταγίπ, αν θέλει να έχει την … ησυχία του!», έγραψε ο φίλος συνάδελφος Λουκάς Γεωργιάδης και δεν πέφτει έξω.
