Τα ρήγματα στην «γαλάζια» παράταξη με τους δύο πρώην πρωθυπουργούς είναι τεράστια και απειλούν με εκλογική «αιμορραγία» τη Νέα Δημοκρατία
Μπορεί από την πρώτη ώρα που… ανέτειλαν τα κόμματα της Μαρίας Καρυστιανού (Ελπίδα για την Δημοκρατία) και του Αλέξη Τσίπρα (ΕΛ.Α.Σ.) ο επικοινωνιακός βραχίονας του Μαξίμου και της Νέας Δημοκρατίας να ξεκίνησε τις επιθέσεις εναντίον των δύο σχημάτων, όμως δεν θεωρούν ότι μπορούν να τους προκαλέσουν ιδιαίτερο άγχος στο δρόμο προς τις εκλογές.
Του Μιχάλη Κωτσάκου
Τουναντίον το μεγάλο άγχος τόσο για τον ένοικο του Μαξίμου, όσο και για τους «Επιτελάρχες» του ακούει στο όνομα Αντώνης Σαμαράς. Κάποιοι μάλιστα ισχυρίζονται πως «κάθε εμφάνιση του πρώην πρωθυπουργού προκαλεί τρόμο στο Μαξίμου». Ιδιαίτερα στο ενδεχόμενο που προχωρήσει στην ίδρυση νέου πολιτικού φορέα. Κάτι που θεωρείται το πιθανότερο ενδεχόμενο.
Έτσι με κάθε τρόπο προσπαθούν να αποτρέψουν αυτό το ενδεχόμενο. Είναι χαρακτηριστικό ότι τις τελευταίες ημέρες διακινήθηκαν ένα σωρό δηλώσεις υπουργών, βουλευτών και κομματικών στελεχών που είχαν ως… ορμητήριο το Μαξίμου, οι οποίες δεν έριχναν τις ευθύνες στον πρώην πρωθυπουργό, αλλά στους συνεργάτες του. Χαρακτηριστική είναι η φράση «να προσέξει ο πρώην πρωθυπουργός μην τον πάρουν στο λαιμό τους κάποιοι συνεργάτες του».
Η ανησυχία του πρωθυπουργικού επιτελείου δεν πηγάζει απλώς από τον θόρυβο που δημιουργεί η προοπτική ίδρυσης ενός νέου πολιτικού φορέα το επόμενο διάστημα, ούτε από τις παροδικές αναταράξεις στο εσωτερικό της γαλάζιας παράταξης. Ο ουσιαστικός φόβος εντοπίζεται στη βαθιά και αντικειμενική ζημιά που είναι σε θέση να προκαλέσει μια τέτοια κίνηση στην εκλογική βάση της Νέας Δημοκρατίας. Μια συγκροτημένη πρωτοβουλία προερχόμενη από την ψυχή της παράταξης (όπως αποκαλείται στη βάση της Ν.Δ. ο κ. Σαμαράς) δεν αποτυπώνεται απλώς ως μια υπολογίσιμη δημοσκοπική καταγραφή, αλλά την ώρα της πραγματικής εκλογικής μάχης θεωρείται δεδομένο ότι θα αποκόψει κρίσιμα τμήματα από το παραδοσιακό ακροατήριο με ότι αυτό μπορεί να σημαίνει για τους εκλογικούς στόχους της Νέας Δημοκρατίας.
Ήδη αυξάνονται οι διαφωνούντες εντός της παράταξης με τη Ν.Δ. του Μητσοτάκη-όπως την αποκαλούν- αναζητώντας επιστροφή στις ρίζες που υπηρέτησαν όλοι οι προηγούμενοι πρόεδροι και ειδικά ο διαγραφείς επισήμως Αντώνης Σαμαράς, αλλά και ο ατύπως διαγραμμένος Κώστας Καραμανλής. Οι δύο πρώην πρωθυπουργοί και πρόεδροι της Ν.Δ. συμφωνούν σε όλα τα κρίσιμα ζητήματα που αφορούν την κοινωνία (ακρίβεια, Κράτος Δικαίου, Θεσμοί)και πάνω από όλα χτυπούν καμπάνες εδώ και τουλάχιστον τρία χρόνια για την πορεία των εθνικών μας θεμάτων.
Πίεση από τα δεξιά
Οι αναλυτές που παρακολουθούν στενά τα ποιοτικά δεδομένα των μετρήσεων διαπιστώνουν ότι ένα πολιτικό σχήμα υπό την καθοδήγηση του Αντώνη Σαμαρά έχει τη δυναμική να αποτελέσει ρυθμιστή των πολιτικών εξελίξεων. Το υπό ίδρυση κόμμα Σαμαρά όχι μόνο εξασφαλίζει με άνεση την κοινοβουλευτική του εκπροσώπηση αλλά καταγράφει και ισχυρές δυνάμεις. Και μάλιστα η τεράστια πλειοψηφία των ψηφοφόρων που θα προτιμήσουν τον Αντώνη Σαμαρά προέρχονται σε τεράστια πλειοψηφία από την βάση της Νέας Δημοκρατίας που έχει βαρεθεί την διολίσθηση του κόμματος της προς το ΠΑΣΟΚ. Η βάση της Ν.Δ. δεν κρύβει την αγανάκτηση της για την πληθώρα σκανδάλων της κυβέρνησης και διαφωνεί οριζοντίως και καθέτως με την πολιτική του κ. Μητσοτάκη, τόσο στην αντιμετώπιση της ακρίβειας, όσο και με την τακτική του στα εθνικά θέματα.
Υπάρχει, ωστόσο, και ένα επιπλέον ποιοτικό δεδομένο που επιτείνει τη νευρικότητα στον κ. Μητσοτάκη και τους επιτελείς του. Ένα κόμμα υπό τον Αντώνη Σαμαρά δεν θα αποτελεί μια χαλαρή επιλογή διαμαρτυρίας για την έκφραση δυσαρέσκειας. Αντίθετα, θα λειτουργήσει ως ένας καθοριστικός παράγοντας για τη ριζική αναδιάταξη των δυνάμεων στο εσωτερικό ολόκληρης της κεντροδεξιάς παράταξης.
Είναι χαρακτηριστικό ότι πολλοί από την βάση της Νέας Δημοκρατίας αντιμετωπίζουν την κίνηση Σαμαρά, ως ένα καθαρτήριο μπάι πας για να ξαναβρεί η παράταξη την ψυχή της και να επιστρέψει στις αξιακές αρχές της, έτσι όπως της καθόρισε από την ίδρυση της ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Κι εδώ δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι ιδρυτικές διακηρύξεις της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, το 1974, έχουν αποτελέσει μαθήματα πολιτικής ιστορίας σε πολλά πανεπιστήμια του εξωτερικού, ενώ πάνω σε αυτές έχουν γραφτεί διατριβές. Τέτοιου είδους δομικές ιδεολογικές προκλήσεις είναι εξαιρετικά δύσκολο να αντιμετωπιστούν από την εκάστοτε ηγεσία, και αυτό είναι κάτι που το γνωρίζει και ο τωρινός ένοικος του Μαξίμου.
Κοινό μέτωπο
Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο σύνθετη, καθώς ο Αντώνης Σαμαράς είναι σε απόλυτη ευθυγράμμιση με τον Κώστα Καραμανλή. Η ευθυγράμμιση αυτή διαμορφώνει ένα νέο εσωκομματικό πεδίο. Κι αυτό διότι οι «καραμανλικοί» θεωρούν ως αποκούμπι τους τον Σαμαρά. Και βέβαια ο Κώστας Καραμανλής ότι και εάν ισχυρίζονται οι Kyriakistas εξακολουθεί να θεωρείται σημείο αναφοράς για την βάση της Νέας Δημοκρατίας.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έρχονται στο Μαξίμου ο νέος φορέας του κ. Σαμαρά είναι σε προχωρημένο στάδιο και μόλις ανάψει το «πράσινο φως» οι πυρήνες που υποστηρίζουν με θέρμη τον πρώην πρωθυπουργό σε όλη τη χώρα θα αναλάβουν δράση. Μάλιστα στο Μαξίμου θεωρούν ότι ο κ. Σαμαράς θα έχει υποψήφιους σε όλους τους νομούς και μάλιστα όχι σε οριακές καταστάσεις (δηλαδή με ένα ή δύο υποψήφιους απλά για τη συμμετοχή).
Ήδη στο Μαξίμου φιλτράρουν και ξαναφιλτράρουν τα όσα είπε ο πρώην πρωθυπουργός την προηγούμενη εβδομάδα κατά την κοινοβουλευτική συζήτηση για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής σχετικά με τις υποκλοπές. Ο Αντώνης Σαμαράς, σε μια ιδιαιτέρως αιχμηρή τοποθέτηση, εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση στην κυβέρνηση για θέματα εξωτερικής πολιτικής και θεσμικής λειτουργίας. Απαντώντας ειρωνικά στο δίλημμα του πρωθυπουργού για το «ποιος θα σηκώσει το τηλέφωνο στις 3 το πρωί σε συνθήκες κρίσης», ο πρώην πρωθυπουργός υπογράμμισε με νόημα: «Το πρόβλημα κ. Μητσοτάκη δεν είναι στο τηλέφωνο. Είναι στο ότι δεν το σηκώνει κανείς», αναφερόμενος στις προκλήσεις της Τουρκίας με το νομοσχέδιο για τη «Γαλάζια Πατρίδα», την κατάσταση στην Αλβανία, αλλά και στα εσωτερικά ζητήματα των Τεμπών και της ακρίβειας.
Επικαλούμενος τη ρήση του ιδρυτή του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας, Κωνσταντίνου Καραμανλή, ότι η χώρα έχει μετατραπεί σε ένα απέραντο φρενοκομείο, υπενθύμισε στον νυν πρωθυπουργό ότι η Ελλάδα δεν αποτελεί ιδιοκτησία του. Ήταν η δεύτερη σκληρή παρέμβαση μέσα σε λίγες ημέρες, μετά τις επικρίσεις για την απόσυρση οπλικών συστημάτων από τα νησιά και την Κύπρο.
