Ο πρωθυπουργός µε την επίθεση στον Αντώνη Σαµαρά παραδέχθηκε την αγωνία του ίδιου και του Μαξίµου για τις τεράστιες απώλειες που θα έχει η Νέα ∆ηµοκρατία από το κόµµα του πρώην πρωθυπουργού.
Ηπολυσυζητηµένη συνέντευξη που παραχώρησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στο Νίκο Χατζηνικολάου στον ΑΝΤ1 ξεπέρασε σε κυνικότητα ακόµη και τον ίδιο του τον εαυτό. Για µία ακόµη φορά ο πρωθυπουργός ήταν θλιβερός σε ότι αφορά την αναγνώριση των ευθυνών του για τα σκάνδαλα που πνίγουν την κυβέρνηση, ενώ για µία ακόµη φορά αρνήθηκε να λάβει ένα ουσιαστικό µέτρο για την καταπολέµηση της ακρίβειας, δείχνοντας πόσο αποκοµµένος είναι µε την κοινωνία. Πάλι καλά που δεν αναφώνησε ως σύγχρονη Μαρία Αντουανέτα «αφού δεν έχουν ψωµί ας φάνε παντεσπάνι».
Του Μιχάλη Κωτσάκου
Οπρωθυπουργός σε ένα ρεσιτάλ αλαζονείας έθεσε το δίλληµα «ή εγώ ή το χάος», ενώ δεν παραδέχθηκε ότι έκανε κανένα λάθος στα επτά χρόνια της διακυβέρνησης του. Και βέβαια παραδέχθηκε ότι φοβάται την ίδρυση του νέου κόµµατος από τον Αντώνη Σαµαρά και γι’ αυτό το λόγο προχώρησε σε προσωπική επίθεση εναντίον του πρώην πρωθυπουργού. «∆εν µπορώ να διανοηθώ ότι ο Αντώνης Σαµαράς θα κάνει κάτι που θα ζηµιώσει την παράταξη που του έδωσε δεύτερη ευκαιρία. Θα ήταν πολύ κακό και για την δική του υστεροφηµία» είπε ο κ. Μητσοτάκης. Φυσικά ο κ. Μητσοτάκης λέει την µισή αλήθεια, καθώς πριν εκλεγεί από τη βάση της παράταξης το 2009 αρχηγός της Νέας ∆ηµοκρατίας ο κ. Σαµαράς είχε τοποθετηθεί στο ευρωψηφοδέλτιο της Νέας ∆ηµοκρατία τον Ιούνιο του 2004, ενώ το 2007 ο Κώστας Καραµανλής παρά τις σφοδρές αντιρρήσεις της Ντόρας Μπακογιάννη, ενέταξε τον Αντώνη Σαµαρά στο ψηφοδέλτιο της Νέας ∆ηµοκρατίας στην Μεσσηνία, όπου εξελέγη πανηγυρικά. Και βέβαια δεν ισχύει αυτό που δήλωσε ο κ. Μητσοτάκης «το θέµα δεν είναι να λύσουµε τα προσωπικά µας». ∆εν είναι προσωπικό καπρίτσιο η διαφωνία επί των πολιτικών θεµάτων που έθεσε ο πρώην πρωθυπουργός. Και το κυριότερο ο πρωθυπουργός διέγραψε τον κ. Σαµαρά για τις απόψεις του και τις αγωνίες του για τα εθνικά θέµατα και κρατά στη θέση του τον Γιώργο Γεραπετρίτη, που κάνει τεµενάδες στον Ερντογάν. Φυσικά θα πρέπει να τονιστεί ότι µε τα όσα είπε ο κ. Μητσοτάκης γκρέµισε και την τελευταία γέφυρα που µπορεί αν οδηγούσε σε συµφιλίωση. «∆εν υπάρχει περιθώριο να γεφυρωθεί το χάσµα» είπε ο κ. Μητσοτάκης στέλνοντας το µήνυµα ότι ο Αντώνης Σαµαράς από εδώ και πέρα λογίζεται ως εχθρός.
Προσεκτικές αιχµές προς τον Καραµανλή
Για τον Κώστα Καραµανλή ο πρωθυπουργός επέλεξε άλλη στρατηγική. Ήταν εµφανώς πιο προσεκτικός λέγοντας ότι προσβλέπει σε µία «αξιοπρεπή και λειτουργική σχέση». Γιατί άραγε; Πρώτον, επειδή ο ίδιος ο Κώστας Καραµανλής δεν έκαναν πάρτι οι «φραπέδες» οι «χασάπηδες» και οι «βοσκοπούλες µε τις πόρσε». έχει δηµόσια συνδεθεί µε το εγχείρηµα Σαµαρά. ∆εύτερον, διότι η σκληρή κριτική Καραµανλή απέναντι στην κυβέρνηση δεν έχει προσωπικές αναφορές µε σκληρούς χαρακτηρισµούς. Τρίτον, διότι ο Καραµανλισµός στη Ν.∆. είναι ταυτισµένος µε την «ψυχή» της παράταξης. Όλοι όµως κατανοούν, ότι όλα θα αλλάξουν εάν ο κ. Καραµανλής αποφασίσει να στηρίξει το εγχείρηµα Σαµαρά.
∆εν φταίει για τίποτα
Για µία ακόµη φορά ο κ. Μητσοτάκης εµφανίστηκε ως παρατηρητής της επικαιρότητας και όχι ως επικεφαλής µιας κυβέρνησης που βρίσκεται στο τιµόνι της χώρας εδώ και επτά χρόνια. Έτσι για µία ακόµη φορά ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιχείρησε να αποτινάξει από πάνω του τις βαρύτατες πολιτικές ευθύνες για τις δυσώδεις υποθέσεις σκανδάλων. Ο πρωθυπουργός επέλεξε την προσφιλή του στρατηγική διαχείρισης κρίσεων: Μετάθεση των ευθυνών στις… διαχρονικές παθογένειες, απαξίωση των θεσµών που ερευνούν τα κακώς κείµενα και καταφυγή στο βολικό άλλοθι της ∆ικαιοσύνης.
Χαρακτηριστικά την ώρα που παραιτούνται ο ένας µετά τον άλλο οι γενικοί γραµµατείς των υπουργείων, που το Επιτελικό Κράτος επέλεξε για το σκάνδαλο µε το κύκλωµα στις πολεοδοµίες, ο πρωθυπουργός προτίµησε να κάνει… κοινωνιολογική ανάλυση της διαφθοράς. Παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως τον µοναδικό µεταρρυθµιστή. Βέβαια ακόµη και ο ίδιος ο… µεταρρυθµιστής πρωθυπουργός παραδέχθηκε ότι η περιλάλητη µεταρρύθµιση για τις πολεοδοµίες δεν έχει ολοκληρωθεί. Κάτι που επέτρεψε να κάνουν πάρτι οι «γαλάζιες ακρίδες» επί επτά χρόνια.
Πρόκειται ουσιαστικά για την ξεκάθαρη οµολογία πως η κυβέρνηση τελούσε σε πλήρη γνώση του καθεστώτος διαφθοράς πολύ πριν αναλάβουν δράση οι διωκτικές αρχές. Το ίδιο µοτίβο πολιτικής αποστασιοποίησης ακολουθήθηκε και στα υπόλοιπα φλέγοντα ζητήµατα. Αναφορικά µε το µείζον ζήτηµα του ΟΠΕΚΕΠΕ και των ευρωπαϊκών επιδοτήσεων, ο πρωθυπουργός επανέφερε το αφήγηµα περί σύγκρουσης µε το «βαθύ κράτος». Αντί όµως να τοποθετηθεί θεσµικά επί της ουσίας των ευρωπαϊκών ερευνών, επέλεξε να στραφεί εµµέσως κατά της Ευρωπαίας Εισαγγελέως, Λάουρα Κοβέσι, σχολιάζοντας δηκτικά: «∆εν είµαι σε θέση να πω αν η κυρία Κοβέσιείναι καλή εισαγγελέας. Αυτό κρίνεται από το πόσες καταδίκες έχει κάνει». Βέβαια ο κ. Μητσοτάκης αλλοίωσε την πραγµατικότητα. Ότι εάν δεν υπήρχε επέµβαση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας ακόµη και θα έκαναν πάρτυ οι «φραπέδες», οι «χασάπηδες» και οι «βοσκοπούλες με τις Πόρσε».
Τέλος, απέναντι στο µείζον θεσµικό ατόπηµα των τηλεφωνικών παρακολουθήσεων, η αντίδραση περιορίστηκε στην πάγια τακτική της σιωπής. Ο πρωθυπουργός απέφυγε κάθε ουσιαστική απάντηση, τονίζοντας πως «έγιναν αλλαγές στην ΕΥΠ» και κλείνοντας βιαστικά το θέµα µε την επωδό: «Τα υπόλοιπα τα διερευνά η ∆ικαιοσύνη και δεν έχω κάτι να πω για αυτό».
Παρουσιάστηκε ως παρατηρητής στα σκάνδαλα της κυβέρνησης του, ενώ απέκλεισε µείωση του ΦΠΑ. Κανένα µέτρο για την ακρίβεια.
Βέβαια εκεί που ήταν κυνικός σε ενοχλητικό βαθµό ήταν όταν µίλησε για την ακρίβεια. ∆εν αποδέχθηκε καµία ευθύνη για την κυβέρνηση, αρνήθηκε ότι δεν έχουν αποδώσει τα µέτρα για την αντιµετώπιση της, ενώ αρνήθηκε επίσης το ενδεχόµενο µείωσης του ΦΠΑ ακόµη και στα βασικά προϊόντα. Μάλιστα εκεί χρησιµοποίησε ως δικαιολογία ότι οι αυξήσεις στους µισθούς κάλυψαν τα οφέλη που ίσως είχαµε από την µείωση του ΦΠΑ. Κάτι που αναδεικνύει ότι πλέον έχει χάσει κάθε επαφή µε την καθηµερινότητα της κοινωνίας. Και βέβαια για µία ακόµη φορά έκανε λόγο ότι η ακρίβεια είναι εισαγόµενη. Κι όµως σε όλη ην Ευρώπη οι τιµές έπεσαν, εκτός της Ελλάδας. Να θυµηθούµε ότι πριν από λίγα 24ωρα ο αρµόδιος υπουργός Ανάπτυξης, Τάκης Θεοδωρικάκος, µιλώντας για την ακρίβεια, είχε πει ότι αρνείται το υπουργείο Οικονοµικών να µειώσει το ΦΠΑ. Και βέβαια απέκλεισε το ενδεχόµενο επιστροφής του 13ου και του 14ου µισθού στον δηµόσιο τοµέα, παρά τις διαρροές των συνεργατών όλο τις προηγούµενες ηµέρες.
Μόνη έννοια του η πρωθυπουργία
Σχολιάζοντας δε την πιθανότητα προκειµένου η Νέα ∆ηµοκρατία να καταφέρει να σχηµατίσει κυβέρνηση συνεργασίας να αναγκαστεί ο ίδιος να αποχωρήσει από το τιµόνι της η απάντηση του ήταν κατηγορηµατικά αρνητική. «Αυτή τη στιγµή, τις πολιτικές δυνάµεις της αντιπολίτευσης, τις ενώνει ένα πράγµα: η αντιπάθειά τους, για να µην χρησιµοποιήσω έναν πιο έντονο όρο, στο δικό µου πρόσωπο» σηµείωσε εισαγωγικά για να καταλήξει σε ότι αφορά το σενάριο να µην είναι ο ίδιος πρωθυπουργός αν η Ν.∆. βγει πρώτο κόµµα αλλά χωρίς αυτοδυναµία. Φυσικά δεν έκανε καµία αυτοκριτική για ποιον λόγο κανένα κόµµα της αντιπολίτευσης δεν δέχεται ούτε να συζητήσει το ενδεχόµενο συνεργασίας µε τον Κυριάκο Μητσοτάκη, καθώς τον θεωρούν τοξικό.
