Του Γιάννη Σιδέρη
Στο Βερολίνο, η επικεφαλής της ακροδεξιάς Εναλλακτικής για τη Γερμανία (AfD) Άλις Βαιντέλ δηλώνει ότι το κόμμα της είναι το πραγματικά λαϊκό κόμμα της χώρας, μετά και την πρωτιά που πέτυχε στις κρατιδιακές εκλογές στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία. Η νίκη του ακροδεξιού κόμματος έρχεται δύο εβδομάδες μετά από μια άλλη αντίστοιχη, στο κρατίδιο της Σαξονίας- Άνχαλτ.
Και στις δύο περιπτώσεις, σε βασικό ζήτημα της προεκλογικής περιόδου αναδείχτηκε η οικονομία και ειδικά το δυσβάστακτο ενεργειακό κόστος, με την AfD να υπόσχεται λύση μέσω της επαναλειτουργίας των αγωγών Nord Stream 1 και 2 και την επιστροφή στο ρωσικό φυσικό αέριο.
Πηγές ανέφεραν την περασμένη εβδομάδα στο Reuters ότι ο απεσταλμένος του Ρώσου προέδρου Κιρίλ Ντμιτριέφ και ηγετικά στελέχη του ακροδεξιού γερμανικού κόμματος είχαν ξεκινήσει προετοιμασίες για να συναντηθούν το επόμενο έτος, προκειμένου να συζητήσουν την επανέναρξη των προμηθειών φυσικού αερίου, παρόλο που το AfD δεν βρίσκεται στην εξουσία.
Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ, «οι Γερμανοί, ή τουλάχιστον ορισμένοι από αυτούς, αναζητούν μια εναλλακτική λύση στις σημερινές Αρχές, προκειμένου να βελτιώσουν την κατάστασή τους. Αυτή είναι μια φυσική διαδικασία».
Αλλά και προ ενεργειακής κρίσης από τον Μάρτιο του 2014, ο πρώην επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας της AfD Αλεξάντερ Γκάουλαντ είχε ταχτεί υπέρ της προσάρτησης της Κριμαίας στη Ρωσία. Και δεν είναι μόνο η ακροδεξιά. Η αριστερή Σάρα Βάγκενκνεχτ έχει ταχθεί στην πρώτη γραμμή της τάσης που ζητά τον άμεσο τερματισμό της στρατιωτικής βοήθειας στην Ουκρανία και την επιστροφή στο φτηνό ρωσικό αέριο.
Στη Γαλλία ο Εθνικός Συναγερμός (RN) της Μαρί Λεπέν, διατηρεί ιστορικό φιλορωσικών σχέσεων. Φυσικά η Ρωσία φρόντισε να «λιπάνει» αυτές τις σχέσεις καθώς το κόμμα της Λεπέν, τότε Front National, είχε πάρει δάνειο περίπου 9,4 εκατ. ευρώ, από ρωσική τράπεζα. Το δάνειο συνήφθη μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Κριμαία, και σε αυτό είχαν ρόλο Ρώσοι αξιωματούχοι.
Η επίσημη γραμμή της Λεπέν ήταν πως δεν αποτελεί χρηματοδότηση αλλά εμπορικό δάνειο, χωρίς «υπακοή» στη Μόσχα. Ωστόσο την ίδια περίοδο η Λεπέν στήριξε την εισβολή στην Κριμαία, ενώ οι Financial Times αναφέρθηκαν σε διαρροές μηνυμάτων Ρώσων αξιωματούχων, που το παρουσίαζαν ως «ανταμοιβή».
Στην Αυστρία το «Κόμμα Ελευθερίας» διατηρεί επίσημο σύμφωνο συνεργασίας με το κόμμα του Πούτιν «Ενωμένη Ρωσία» και επικρίνει έντονα την ευρωπαϊκή πολιτική απέναντι στη Μόσχα.
Στη Βουλγαρία η «Αναγέννηση» είναι ένα ανοικτά φιλορωσικό εθνικιστικό κόμμα, που ζητά την έξοδο της Βουλγαρίας από το ΝΑΤΟ.
Στην Ουγγαρία ο διάδοχος του Ορμπάν Πέτερ Μάγκιαρ, παρότι παλαιότερα ήταν στέλεχος του ίδιου κόμματος (Fidesz), δεν ακολουθεί την φιλορωσική πολιτική του προκατόχου του. Ήδη πρόσφατα (8 Σεπτεμβρίου) απέλασε 10 Ρώσους διπλωμάτες, ενώ χαρακτήρισε επίσημα τη Ρωσία ως απειλή για την Ουγγαρία.
Ωστόσο αν και δεν μπλοκάρει την ευρωπαϊκή βοήθεια προς την Ουκρανία, διατηρεί αντίθεση στην αποστολή ουγγρικών όπλων στην Ουκρανία. Μιλάει για πραγματικές σχέσεις και όχι ρήξη με την Ρωσία καθώς «η γεωγραφία και η ενέργεια δεν αλλάζουν σε μια νύχτα».
Υπάρχει και η Σερβία με τον παραδοσιακό φιλορωσισμό της, αλλά η χώρα δεν δεσμεύεται από τις αποφάσεις της ΕΕ.
Οι σχέσεις αυτές έχουν αντίκρισμα στην ευρωπαϊκή πολιτική καθώς μεγάλο ποσοστό του βουλευτών του Ευρωκοινοβουλίου, που ενίοτε φτάνει και το ¼ της ολομέλειας, αντιτίθενται στα ψηφίσματα των κυρώσεων κατά της Ρωσίας. Κάποιοι δεν «καρφώνονται» άμεσα. Προτιμούν απλώς να μην παρίστανται όταν επίκειται ψήφιση καταδικαστικών για την Ρωσία ψηφισμάτων.
Η Μόσχα δεν αρκείται μόνο σε επίσημα «δάνεια» όπως στη Λεπέν. Ο δούρειος ίππος διοχέτευσης χρήματος είναι διάφορες ΜΚΟ και τα λόμπι επιρροής. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση έξι ευρωβουλευτών που μπήκαν σε μαύρη λίστα για την συμμετοχή τους ως παρατηρητές στις κοινοβουλευτικές εκλογές στην Ρωσία και την κατεχόμενη Κριμαία, σε δημοψήφισμα για τις τροποποιήσεις του συντάγματος και τις προεδρικές εκλογές. Οι παρατηρητές μετέφεραν ψευδείς πληροφορίες.
Σύμφωνα με παλιότερη μελέτη της Novaya Gazeta-Europe (αναδημοσίευση από ardin-rixi.gr) τα 10 κορυφαία κόμματα υπέρ του Πούτιν, σύμφωνα με τις ψήφους των ευρωβουλευτών τους, είναι το Κομμουνιστικό Κόμμα της Πορτογαλίας, το ελληνικό ΚΚΕ, ο Εθνικός Συναγερμός της Λεπέν, η γερμανική AfD, η «Ελευθερία και Άμεση Δημοκρατία» της Τσεχίας, το αυστριακό «Κόμμα Ελευθερίας», το αριστερό Die Linke της Γερμανίας, την Ιταλική Λίγκα, το PiS «Νόμος και Δικαιοσύνη» της Πολωνίας, και ο ελληνικός ΣΥΡΙΖΑ.
Φυσικά δεν σημαίνει ότι όλα τα ανωτέρω κόμματα έχουν οικονομικές εύνοιες από τη Ρωσία. Το ΚΚΕ π.χ. ψηφίζει πρωτίστως αντιευρωπαϊκά, αντιΝΑΤΟικά και αντιαμερικανικά. Προφανώς ανάλογα πράττει και ο ΣΥΡΙΖΑ. Άλλωστε για δοσοληψίες με το καθεστώς Μαδούρο εγείρονται υποψίες, όχι με αυτό του Πούτιν.
Είναι όμως δεδομένο ότι τα «άκρα» του πολιτικού φάσματος συναντώνται στην φιλορωσική στάση.
Σε αυτά να προστεθούν και οι υβριδικές επιθέσεις της Μόσχας με εμπρησμούς, και δολιοφθορές, σαμποτάζ, ενώ προσφάτως προστέθηκαν και τα νέα όπλα όπως τα drones.
Αυτά ενεργοποιούν τις κυβερνήσεις να ενισχύσουν την ετοιμότητά τους, καθώς υπάρχει υπόγειος φόβος για ενδεχόμενη σύγκρουση. Το Παρίσι ενισχύει την προστασία κρίσιμων υποδομών, έναντι κυβερνοεπιθέσεων επιθέσεων, ή επιθέσεων με drones.
Η Γερμανία επανεξετάζει και επικαιροποιεί τα σχέδια έκτακτης ανάγκης που είχαν εκπονηθεί στην περίοδο του ψυχρού πολέμου. Η Βρετανία ενισχύει την πολιτική προστασία, ενώ η ουδέτερη Ελβετία αναθεωρεί την στρατηγική ασφαλείας της, και όλες οι υπόλοιπες χώρες ξαναρίχνουν μια ματιά στα σχέδιά τους.
Αυτά σε συνδυασμό με τα προβλήματα στη Μέση Ανατολή δημιουργούν εκρηκτικό κοκτέιλ με παγκόσμιες επιπτώσεις. Και αν στη Μέση Ανατολή το πρόβλημα είναι περίπλοκο με άλυτες ιστορικές αναφορές, το θέμα της Ρωσίας είναι πιο διαυγές στις αιτίες του.
Προκαλείται από την εμμονική φιλοδοξία του Βλαντιμίρ Πούτιν να γίνει ο νέος Μέγας Πέτρος ή η Μεγάλη Αικατερίνη που θα αναστήσει τη ρωσική αυτοκρατορία. Γι’ αυτό είχαν προϋπάρξει εισβολές στην Κριμαία, τη Γεωργία, την Τσετσενία και το Καζακστάν.
Όμως όπως έχει ειπωθεί, η Ουκρανία ήταν το «έπαθλο»: Πληθυσμός άνω των 40 εκατ. σιτοβολώνας, βιομηχανία, πρόσβαση στη μαύρη Θάλασσα. Κατά τους ειδικούς, η Ρωσία χωρίς την Ουκρανία είναι μεγάλη περιφερειακή δύναμη. Με την Ουκρανία είναι αυτοκρατορία.
Πηγή: liberal.gr
 Άλις Βαιντέλ δηλώνει ότι το κόμμα της είναι το πραγματικά λαϊκό κόμμα της){kind=link}