Τώρα για την ΕΛΠΙΔΑ….

40

Μία επίκαιρη και συγκλονιστική ομιλία του Νίκου Παπαποστόλου στο Σύλλογο ΕΛΠΙΔΑ για καρκινοπαθή παιδιά που δίνει νόημα στην ύπαρξη και στους τρόπους ζωής

Όταν είσαι σχετικά νέος, όταν το όραμα και η δράση της δημιουργίας σε κρατούν αιχμάλωτο.  Όταν σκέψεις και έννοιες βασικές της ζωής, αυτά που θα ‘ρθουν, αυτά που έρχονται, σου διαφεύγουν…  

Έχεις το σύντροφό σου. Στηρίζει και υποστηρίζει το έργο σου. Και να που έρχεται η στιγμή που εκείνη θα νιώσει τον πόνο αλλά και τη χαρά της δημιουργίας. Να τα παιδιά. Να το πρώτο. Που σε τρεις μήνες σηκώνει το κεφαλάκι του, σε βλέπει, σου χαμογελά. Πρωτονοιώθεις το τι δημιούργησες, το τι δημιουργήσαμε.  Ανείπωτη η χαρά.  Να και το άλλο.  Να και τ’ άλλα.

Ξέρεις τι έκανες…;   

Τα χρόνια περνούν, γκριζάρουν τα μαλλιά και το μυαλό μεστώνει. Κι έρχεται η στιγμή να αναρωτηθείς:

Τι έκανα; Τι έκανα Θεέ μου;

Έκανα, κάναμε, πλάσματα που υπεραγαπούμε. Μη χτυπήσουν. Μην αρρωστήσουν. Μην… μην…

Ω, Θεέ μου, μη φύγουν. Κι όταν φτάσεις να το σκεφτείς, συνειδητοποιείς, ότι δεν μπορείς να το ζητήσεις αυτό από το Θεό. Θεέ μου, ας μη φύγουν… Το σκέπτεσαι, μα δεν μπορείς να το ζητήσεις. Γιατί ξέρεις ότι θα φύγουν. Όλοι μας θα φύγουμε. Το αίτημά σου προς το Θεό περιορίζεται:  

Θεέ μου, ας μη φύγουν ενόσω ζω…

Ας αποφύγουν το κακό συναπάντημα με την άσφαλτο. Ας αποφύγουν το κακό συναπάντημα με τους πειρασμούς που αφειδώς προσφέρει η σημερινή παγκοσμιοποιημένη κοινωνία. Ας αποφύγουν το κακό συναπάντημα με την κακιά αρρώστια.

Γι’ αυτήν είμαστε σήμερα εδώ. Να την καταραστούμε, μα και να διασκεδάσουμε. Έτσι είναι στη ζωή. Όλα συνυπάρχουν. Και η λύπη και η χαρά. Και η ασθένεια και η υγεία. Και πάντα εναλλάσσονται. Σαν κάποιο αόρατο χέρι να τα ρυθμίζει.  

Και όταν είμαστε καλά, όπως σήμερα εδώ, ας σκεφτούμε και αυτούς που στη μοίρα τους έλαχε την κακιά αρρώστια ν’ απαντήσουν. Πολλά πρέπει να κάνουν για να την καταπολεμήσουν. Μεγάλη μάχη πρέπει να δώσουν για να την νικήσουν. Κι αν δεν έχουν τα μέσα; Αν δεν έχουν τη δύναμη να την πολεμήσουν;

Σπουδαίο το έργο σας, φίλοι της ΕΛΠΙΔΑΣ. Το έργο σας παραμένει θαυμαστό και σεβαστό. Εσείς είστε οι Χορηγοί της ζωής ενάντια στον ανθρώπινο πόνο. Είστε εσείς όλοι, όποιοι κι αν είστε, όπου κι αν είστε. Εσείς που χαρίζετε μέρος του χρόνου σας, μέρος της ενεργητικότητάς σας, Ελπίδα να δώσετε στα παιδιά…..

Αυτή την πράξη μας καλούν σήμερα οι φίλοι της ΕΛΠΙΔΑΣ να κάνουμε όλοι μαζί. Και μια και στη ζωή όλα συνυπάρχουν, ας απολαύσουμε τώρα τους καλλιτέχνες τραγουδοποιούς, υμνούντες τη ζωή …