Η φανερή και η κρυφή οικογενειοκρατία… Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

50

Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Με την συμμετοχή αμερικανών, ρώσων και ουκρανών πραγματοποιήθηκε στο Άμπου Ντάμπι την εβδομάδα που διέρρευσε, μια ακόμη άκαρπη συνάντηση των τριών αντιπροσωπειών με θέμα τον τερματισμό ενός πολέμου, που διαρκεί εδώ και πέντε σχεδόν χρόνια.

Από πλευράς αμερικανών οι διαπραγματευτές ήταν, ο γαμπρός του Τραμπ και ένας φίλος του επιχειρηματίας. Και οι δύο καμιά σχέση δεν έχουν με το διπλωματικό σώμα και με τον κορμό της διοίκησης του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Όπως είναι γνωστό σε κρίσιμες θέσεις ο πλανητάρχης βάζει πρόσωπα από το στενό του οικογενειακό περιβάλλον, ή φίλους του από τον κόσμο των πολυεκατομμυριούχων. Εξάλλου δεν το κρύβει ότι στα σχέδιά του είναι οι μπίζνες με την Ρωσία, αλλά και με την δεινοπαθούσα Ουκρανία.

Σε σπάνιες γαίες και υδρογονάνθρακές στοχεύει ο Τράμπ και η πολυπληθής οικογένεια του. Στα δύο χρόνια της παρουσίας του στον Λευκό Οίκο, τα δημοσιεύματα αναφέρουν ότι αύξησε την περιουσία του κατά δύο δισεκατομμύρια δολάρια.

Για μια ακόμη φορά από την συνάντηση στα ΗΑΕ, απουσίαζε η Ευρώπη. Οι εκπρόσωποι της Ε.Ε. ήταν παρόντες στο Άμπου Ντάμπι, αλλά ρώσοι και αμερικανοί φρόντισαν να τους κρατήσουν εκτός νυμφώνος. Ο ΥΠΕΞ της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρόφ με ένα ειρωνικό σχόλιο είπε, ότι οι ευρωπαίοι θα μείνουν στο ξενοδοχείο τους.

Είναι προφανές ότι Αμερική και Ρωσία θέλουν τον Ζελένσκι αδύναμο να τον πλευροκοπούν από δύο πλευρές, προκειμένου να παραδώσει αμαχητί το σύνολο της περιφέρειας του Ντονμπάς, που για την ώρα με νύχια και με δόντια οι Ουκρανοί, έχουν καταφέρει να το κρατήσουν υπό τον έλεγχο του Κιέβου.

Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι αποφάσισαν οι αμερικανοί σε επόμενη συνάντηση για την Ουκρανία, να παρακαθίσει στο τραπέζι και εκπρόσωπος της Ευρώπης. Όμως και στην Ε.Ε. υπάρχουν τριγμοί. Μέχρι τώρα έκαναν διαμαρτυρίες για την απουσία εκπροσώπου τους, τώρα ερίζουν για τον άνθρωπο που θα αναλάβει αυτό τον ρόλο.

Όταν οι γαλλο-γερμανοί για να παίζουν εν ου παικτοίς, διόρισαν στα ανώτατα όργανα πρόσωπα που δεν διαθέτουν αντίστοιχο πολιτικό βάρος, φτάνουν στο έσχατο σημείο να ψάχνονται όχι ανάμεσα στον Πρόεδρο του Συμβουλίου ή της Επιτροπής και στην αρμόδια για τα εξωτερικά θέματα, αλλά ανάμεσα στον Καγκελάριο της Γερμανίας ή τον Πρόεδρο της Γαλλίας, τότε το όλο οικοδόμημα αρχίζει να μπάζει από πολλές πλευρές.

Με αυτά τα δεδομένα στο ευρύτερο πεδίο άσκησης πολιτικής στην Ελλάδα ακόμη ερίζουν οι εθνοπατέρες, για το καλώδιο που μοιάζει με το γεφύρι της Άρτας, μόνο που στην προκειμένη περίπτωση πέρασε από σαράντα κύματα και τώρα το καράβι που κάνει την σχετική έρευνα, αρμενίζει προς την ακτή της Κύπρου χωρίς κανένα εμπόδιο.

Κάποιοι στη Βουλή τώρα θα σιγήσουν μιας και ο διακαής πόθος τους να μην προχωρήσει το έργο, δεν έγινε πραγματικότητα. Με διπλωματικούς ελιγμούς επετεύχθη το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα χωρίς να ματώσει ούτε ένα ρουθούνι.

Οι εθνοπατέρες μας που κόπτονται για το δίκιο και την το άσπιλο και αμόλυντο του δημοσίου βίου, δεν μας λένε πως και με ποιους όρους γίνονται οι διορισμοί στην Βουλή και πως λειτουργούν τα ποσοστά των κομμάτων, σε αυτές τις προνομιούχες θέσεις.

Εδώ ισχύει ο κανόνας της σιωπής. Πως ένας αρχαίος βουλευτής βόλεψε κόρη, γιο, γαμπρό και λοιπούς συγγενείς στο Κοινοβούλιο και πως ένας πρώην Πρόεδρος της Βουλής, διόρισε στο ναό της δημοκρατίας την πρώην σύζυγό του. Ενδεικτικά μόνο τα παραδείγματα μιας και υπάρχουν πολλές άλλες περιπτώσεις συναλλαγής και βολεμάτων συγγενών και λοιπών ημετέρων.

Και το κρίσιμο ερώτημα, γιατί οι διορισμοί στη Βουλή εξαιρούνται της διαδικασίας του ΑΣΕΠ; Και γιατί ο αριθμός των υπηρετούντων στο Κοινοβούλιο έχει υπερδιπλασιαστεί τα τελευταία χρόνια; Δεν περιμένει κανείς απάντηση σε αυτά τα εύλογα ερωτήματα, μιας και εδώ υπάρχει το λεγόμενο σιωπητήριο που λένε και στο στρατό.

Διαπιστώνει κανείς ότι στην πολιτική σκηνή υπάρχει η συλλογική ανοχή στην παρανομία, όταν όλοι λίγο πολύ βολεύονται και κατακραυγή για ένα θέμα, που είναι ήσσονος σημασίας, που θα έπρεπε να μην το αναγάγουν σε μείζον ζήτημα τα ΜΜΕ, που αναζητούν να αναδείξουν μικρά θέματα, που είναι το ψωμί τους.

Η πολιτική ζωή στην Πατρίδα μας θυμίζει καβγάδες σε μικρό χωριό. Κάποιοι δεν είναι ικανοί να δουν τα μεγάλα και ξημεροβραδιάζονται με τα μικρά.

Η χώρα πέρα από την ακρίβεια, που τρώει μισθούς και συντάξεις, αντιμετωπίζει ευρύτερα προβλήματα με πρώτο το δημογραφικό. Ακολουθεί η επιθετικότητα της Τουρκίας, που συνδέεται με το πρώτο και βεβαίως τα οικονομικά του κάθε νοικοκυριού.

Όλα τα άλλα είναι θέματα καθημερινής διαχείρισης. Όποιος και να βρεθεί στην εξουσία θα τα αντιμετωπίσει με τον άλφα ή τον βήτα τρόπο. Μείζον επίσης θέμα είναι η φαγωμάρα που έχει εξελιχθεί σε εθνικό σπορ. Κι αυτό το εθνικό κουσούρι είναι δύσκολο να το αποβάλει ο Έλληνας, μιας και μας ακολουθεί στο διάβα των αιώνων…