Ο ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΗΣ ΚΥΡΙΟΣ ΠΟΥΤΙΝ… Του Λάμπρου Ροϊλού

54

Του Λάμπρου Ροϊλού*

Σύμφωνα με το λεξικό του Cambridge, η σημασία του ουσιαστικού/επιθέτου «ανθρωπιστής» (humanitarian) είναι: ένα άτομο που ασχολείται με τη βελτίωση της ζωής των ανθρώπων και τη μείωση του ανθρώπινου πόνου, ή που συνδέεται με αυτές τις δραστηριότητες.

Σε μία δήλωση που εκφράζει απόλυτα την κατάντια και την καταβαράθρωση της εκπροσώπησης της εξωτερικής πολιτικής της μεγαλύτερης υπερδύναμης στον κόσμο, ο εκπρόσωπος της κ. Γουίτκοφ στην συνάντηση που είχε με τον στυγνό δικτάτορα, υπαίτιο για τον θάνατο εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων και των καταστροφών μιας ανεξάρτητης χώρας αλλά και κατά μεγάλο μέρος και της δικής του, τον χαρακτήρισε σαν “Ανθρωπιστή” . Αυτό με αφορμή την απελευθέρωση από τον Πούτιν ενός Αμερικανού πολίτη που ήταν στην φυλακή.

Ο Αμερικανός πολίτης που απελευθερώθηκε είναι ο Stephen Hubbard, ένας 74χρονος συνταξιούχος εκπαιδευτικός από το Μίσιγκαν των ΗΠΑ

Ο Hubbard ζούσε στην Ουκρανία και είχε συλληφθεί από τις ρωσικές δυνάμεις το 2022 στην πόλη Ίζιουμ. Το 2024 είχε καταδικαστεί σε σχεδόν επτά χρόνια φυλάκισης με την κατηγορία ότι υπηρέτησε ως μισθοφόρος στον ουκρανικό στρατό — κατηγορίες που ο ίδιος και η οικογένειά του αρνούνταν

Η απελευθέρωση (που έγινε σύμφωνα με τον Τραμπ και κατόπιν αιτήματος του τελευταίου) ανακοινώθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2026, κατά τη διάρκεια συνάντησης του Ρώσου Προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν με τον ειδικό απεσταλμένο των ΗΠΑ Στιβ Γουίτκοφ (Steve Witkoff) στην Αγία Πετρούπολη.

Να σημειωθεί βέβαια ότι ο Ουίτκοφ με τον γαμπρό του προέδρου Κούσνερ είναι επιχειρηματίες (έμπιστοι του Τραμπ) όχι επαγγελματίες διπλωμάτες όπως θα έπρεπε, με το επιχειρηματικό τους μυαλό να υπερβαίνει κάθε έννοια πολιτικής διπλωματίας και γεωστρατηγικής, εκπρόσωποι των ΗΠΑ στις πιο κρίσιμες διπλωματικές αποστολές που έχουν να κάνουν μάλιστα και με δύο σε εξέλιξη πολέμους!!!

Όχι…. Μια απλή ευχαρίστηση δεν θα αρκούσε, όταν μάλιστα γίνεται κυρίως στα πλαίσια ανταλλαγής αιχμαλώτων (γιατί μόνο σε αυτό φαίνεται να καταλήξουν οι τριμερείςς συνομιλίες Ρωσίας Ουκρανίας και ΗΠΑ που διεξάγονταν στο Άμπου – Ντάμπι).

Αλλά το μυαλό τους όπως προελέχθη είναι στις επιχειρηματικές συμφωνίες Τραμπ και Πούτιν.

Οι απώλειες του ουκρανικού πολέμου:

Επειδή, όπως έχει ειπωθεί, ένα από τα πρώτα θύματα ενός πολέμου είναι η αλήθεια, οι απώλειες αυτές κυμαίνονται ανάλογα με την πηγή.

Σύμφωνα με αξιόπιστες εκτιμήσεις οι νεκροί στρατιώτες πρέπει να κυμαίνονται σε 500-600.000.

Σύμφωνα μάλιστα με το υπουργείο άμυνας της Ρωσίας νεκροί και τραυματίες ανέρχονται σε 1.500.000.

Σύμφωνα με στατιστικές  του ΟΗΕ οι άμαχοι νεκροί από τον Φεβρουάριο 2022 μέχρι τέλος Αυγούστου 2026 ανέρχονται σε 17.256 και οι τραυματίες σε 53.600. Η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων όπως φαντάζεστε είναι Ουκρανοί.

Ειδικότερα για τον κόκκινο Τσάρο Πούτιν: Όπως τον αποκαλώ, τον περιγράφω ειδικότερα  με το εξής απόσπασμα από το βιβλίο μου «Τα σημεία των καιρών» (εκδόσεις Παπαζήση Οκτ. 2023)

Τσάρο, γιατί έχει την απόλυτη εξουσία που είχε και αυτός. Κόκκινο, γιατί γαλουχήθηκε για σχεδόν 40 χρόνια από το καταπιεστικό (συμβολικά κόκκινο) κομμουνιστικό καθεστώς, σε αυστηρή, στρατιωτική πειθαρχία σαν πράκτορας και ύστερα διευθύνων της υπηρεσίας αντικατασκοπείας της KGB, μετέπειτα FSB. Με την ιδιότητά του αυτή προφανώς μυήθηκε στον κυνικό ρεαλισμό, απάθεια στον ανθρώπινο πόνο, αδιαφορία για τον κίνδυνο ή τις συνέπειες των πράξεων του. Στις μηχανορραφίες, ψέματα, υποκρισία και δολοπλοκίες. Σε όλα αυτά τα «προσόντα» δηλαδή, που πρέπει να διακρίνουν έναν καλό κατάσκοπο των μυστικών υπηρεσιών, ιδιαίτερα της KGB, άξιο απόγονο ενός Ρασπούτιν. Με ομοιότητα στο όνομα αλλά και στην χάρι.

Τα προσόντα αυτά, του είναι ιδιαίτερα χρήσιμα τώρα που εισβάλλει καταστρέφοντας υποδομές και σκοτώνοντας/εκτοπίζοντας γυναικόπαιδα (υπό άθλιες συνθήκες), ενός αδελφού λαού, όπως τον χαρακτήρισε, η χώρα του οποίου θεωρεί αυτός ότι ιστορικά και γεωγραφικά αποτελούσε συνέχεια της Ρωσίας.

«Τσάρο» σε μια χώρα (τώρα με το όνομα: Ρωσική Ομοσπονδία) που διαχρονικά διαφεντεύονταν από έναν απολυταρχικό άρχοντα και τους περί αυτόν.

Από τον τσάρο (ανεπηρέαστο από τα χρόνια του διαφωτισμού της Ευρώπης) η εξουσία του πέρασε στους επαναστάτες κομμουνιστές (Λένιν, Στάλιν), και μετά την κατάρρευσή του κομμουνιστικού καθεστώτος το 1989 και την διάλυση της σοβιετικής ένωσης (ΕΣΣΔ) το 1991, ουσιαστικά μεταβιβάστηκε στους (τότε δημιουργηθέντες) πλούσιους Ρώσους ολιγάρχες υπό τον πρόεδρο Γέλτσιν, με μοιρασμένη εξουσία αρχικά. Για να καταλήξει τα τελευταία 26 χρόνια στην απόλυτη εξουσία του δικτάτορα Πούτιν, στην μεγαλομανία του οποίου θεωρώ ότι οφείλεται τόσο ο πόλεμος όσο και οι επεκτατικές διαθέσεις της Ρωσίας.

Τα πυρηνικά και ο «ανθρωπιστής» κ. Πούτιν.

Το δόγμα της αποκλιμάκωσης δια της κλιμάκωσης: Λίγοι φαίνεται να γνωρίζουν στην Ελλάδα ότι ο Πούτιν ήταν επικεφαλής των δημιουργών του δόγματος που αναπτύχθηκε στην Ρωσία (1999-2000) περί «αποκλιμάκωσης μιας πολεμικής σύρραξης δια της κλιμάκωσης με χρήση πυρηνικών όπλων». (De-escalation doctrine, of escalating to de-escalate). Αρχικά σαν Γ.Γραμματέας του Ρωσικού συμβουλίου εθνικής ασφαλείας, που εν συνεχεία υπέγραψε και σαν επίσημο έγγραφο ως πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

Ο λόγος που «εφευρέθηκε» αυτό το δόγμα, ήταν τότε τα πολύ εξελιγμένα (συγκριτικά με τα ρωσικά) συμβατικά στρατιωτικά μέσα του ΝΑΤΟ. Πράγμα που ισχύει σε μικρότερο βαθμό τώρα.

Στον μακρύ του λόγο ο Πούτιν με την έναρξη της εισβολής στην Ουκρανία (24/2/2/22), αφού περιέγραψε την Ουκρανία σαν χώρα που οι ΗΠΑ μετατρέπουν σε εχθρική αντι-ρωσική χώρα προκειμένου να περικυκλώσουν τη Ρωσία, κατέληξε, ότι «για τη χώρα του αυτό είναι θέμα ζωής και θανάτου, χωρίς υπερβολή, και ότι δεν είναι μόνο απειλή για τα συμφέροντα της, αλλά αποτελεί απειλή για την ίδια την ύπαρξη της σαν χώρας και κυριαρχίας της», δικαιολογώντας έτσι την απειλή του περί χρήσης πυρηνικών όπλων σε αυτό τον πόλεμο. Απειλή που είχε χρησιμοποιήσει και στο παρελθόν με την εισβολή του στην Γεωργία (2008) και κατά την προσάρτηση της Κριμαίας (2014).

Τώρα βέβαια απειλεί όλη την Ευρώπη με τον υβριδικό πόλεμο που διεξάγει για την αποσταθεροποίηση της Δύσης, απειλώντας ακόμη και με την χρήση πυρηνικών όπλων. (Βλέπε πρόσφατο σχετικό άρθρο μου «Η Φινλανδοποίηση της Ευρώπης Α΄ και Β΄ μέρος)

Με όλα αυτά, πέραν του τεστ των άμεσων αντανακλαστικών των θιγομένων χωρών, ο Πούτιν θέλει να ελέγξει και τον βαθμό αλληλεγγύης μεταξύ των συμμάχων χωρών στο ΝΑΤΟ, αλλά και να ρίξει το ηθικό του πληθυσμού των Δυτικών. Βρίθουν άλλωστε αυτές τις μέρες τα «ειδησεογραφικά» vlogs (video blogs) στο You tube με τίτλο WW3 (τρίτος παγκόσμιος πόλεμος) που προφανώς διακινούνται από το Κρεμλίνο (λόγω και του λοιπού περιεχομένου τους).

Ήδη ο Ρώσος αξιωματούχος Σεργκέϊ Καραγκάνωφ (σημαίνον μέλος του Ρωσικού Συμβουλίου Ασφαλείας και αμυντικής πολιτικής) θεωρούμενος από τους εκφραστές της Ρωσικής στρατηγικής πολιτικής (φερέφωνο του Πούτιν-όπως είναι και ο Μετβέντεφ-), δήλωσε προ λίγων ημερών ότι: «αν η Ευρώπη συνεχίσει να υποστηρίζει την Ουκρανία θα υποστεί προληπτικά συμβατικά πλήγματα και αν δεν παραδοθεί (!) τότε θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν πυρηνικά ! »

Οι επιπτώσεις από την έστω περιορισμένη χρήση πυρηνικών όπλων:

Πέραν των επιπτώσεων από την χρήση έστω περιορισμένη πυρηνικών όπλων, που θα είχε η ραδιενέργεια στην μόλυνση ανθρώπων, του εδάφους και του περιβάλλοντος, (όπως έζησε η Ευρώπη παρόμοια κατάσταση  με το ατύχημα στο Τσερνόμπιλ το 1986), οι συνέπειες στο κλίμα παγκοσμίως θα ήταν δραματικές.

Σε μια επιστημονική έκθεση του Δεκεμβρίου 2006 μετά από συνδυασμένη έρευνα των Αμερικανικών πανεπιστημίων Rutgers Cook Colege, του  πανεπιστημίου της πολιτείας του New Jersey, του πανεπιστημίου του Colorado και του UCLA, πάνω στις κλιματολογικές επιπτώσεις που θα είχε ένας περιορισμένης έκτασης πυρηνικός πόλεμος (χρησιμοποιώντας σε ηλεκτρονικούς υπολογιστές την μέθοδο της προσομοιώσεως με τις συνθήκες από εκρήξεις ηφαιστείων) αναφέρεται  το εξής συμπέρασμα: Ένας τέτοιος πόλεμος έστω και τοπικού χαρακτήρα θα είχε σοβαρές συνέπειες παγκοσμίως. Θα μπορούσαν να είναι αντίστοιχες με τις επιπτώσεις που είχε η έκρηξη ηφαιστείου του 1815 στην Ταμπόρα της Ινδονησίας (η μεγαλύτερη των τελευταίων 500 ετών). Αυτή είχε προκαλέσει θανατηφόρους παγετούς σε όλη την περιοχή της Νέας Αγγλίας το 1816, όταν το έτος αυτό έχει μείνει στην ιστορία σαν « το έτος χωρίς καλοκαίρι». Ο καιρός τότε στην Ευρώπη ήταν τόσο κρύος και υγρός, ώστε οι καλλιέργειες είχαν καταστραφεί και οι άνθρωποι λιμοκτονούσαν.

Τα επιχειρηματικά deal που ονειρεύεται ο Τραμπ με τον Πούτιν:

Ο Τραμπ προσβλέπει σε επιχειρηματικές συμφωνίες με τον Πούτιν (μεταξύ άλλων) για εκμετάλλευση του βορείου πόλου, όπου έχουν λιώσει οι πάγοι και είναι δυνατή η εξόρυξη ενεργειακών ορυκτών ανυπολόγιστης αξίας, συμφωνώντας απόλυτα μαζί του περί ανυπαρξίας της κλιματικής αλλαγής. Επιθυμία του Τραμπ που εργαλειοποιεί ο Πούτιν για να τον μανυπουλάρει στο θέμα του Ουκρανικού κατά τις επιθυμίες του.

Φυσικά υπάρχει η πρόσφατη συμφωνία Τραμπ-Πούτιν για παροχή στις ΗΠΑ περισσοτέρων από 1.800.000 μετρικών τόνων ντίζελ σε βάθος ενός χρόνου. (Αμφισβητούμενης αποτελεσματικότητας τόσο ως προς την μείωση της τιμής, όσο και στην επάρκεια, αλλά και την δυνατότητα να παραδώσει αυτή την ποσότητα η Ρωσία μετά τις απώλειες σε διυλιστήρια που είχε).

 Ο Ουίκτοφ επιπροσθέτως ανέφερε ότι είναι στα σκαριά και άλλες οικονομικές συμφωνίες με τον Πούτιν.

Επίσης ο Πούτιν με την ολοκληρωτική κατάληψη της Ουκρανίας, μπορεί να προσφέρει στον Τραμπ πολύ περισσότερα από τις σπάνιες γαίες και ορυκτά της απ’ ότι θα έκανε ο Ζελένσκι. Ποιος έχει ανάγκη πια την Γροιλανδία;

Οπότε η κολακεία ενός επιχειρηματία τύπου Ουίτκοφ στον Πούτιν σαν ανθρωπιστή δεν είναι και κάτι σπουδαίο για να ιδρώσει το αυτί του. Άλλωστε έχει συνηθίσει να στολίζει τον Τραμπ με τέτοια επίθετα.

Η εικόνα αυτή των 2 εκπροσώπων της υπερδύναμης επιχειρηματιών, να κολακεύουν τον Πούτιν, σε αντίθεση και κατά την αντιπαραβολή της με την εικόνα της πρώτης συνάντησης Ζελένσκι στον Λευκό Οίκο (-ενός ηρωικού ηγέτη στην προσπάθεια του να υπερασπιστεί την χώρα του από την εισβολή-)  να υφίσταται (μεταφορικά) τα πυρά  από τα “εξάσφαιρα” 2 επαγγελματιών πολιτικών (Τραμπ και Βανς). Να τον προσβάλλουν ακόμα και για την ενδυμασία του, και να του λένε ότι δεν έχει στα χέρια του τα κατάλληλα “τραπουλόχαρτα” για διαπραγμάτευση, θα πρέπει να μείνει ανεξίτηλη στην μνήμη μας σαν την μέγιστη ύβρι στα ελεύθερα και δημοκρατικά πολιτεύματα του Δυτικού κόσμου.

Εξάλλου η θρησκευτική διάσταση του πολέμου: για τον Πούτιν είναι Μεσσιανική. Σηκώνοντας το λάβαρο της ορθοδοξίας στο εσωτερικό του και στο εξωτερικό μέσω των φερέφωνων του στο διαδίκτυο (πέραν των πολιτικών του επιχειρημάτων) ισχυρίζεται ότι έρχεται να πατάξει την διαφθορά του Χριστιανικού κόσμου της Δύσης. Την έκλυση των ηθών, την ομοφυλοφιλία, την ηθική διαφθορά, τον φεμινισμό, τις αμβλώσεις, την ασέβεια στην θρησκεία κ.ο.κ. Πράγματα που ηχούν μελωδικά στα ευήκοα ώτα του Τραμπ.

Επιβάλλει στην Ρωσική Εκκλησία μέσω του Πατριάρχη Κυρίλλου και στους χιλιάδες Ρώσους ιερείς την ευλογία των όπλων και της εισβολής στους ομόδοξους αδελφούς Ουκρανούς

Επισκέφτηκε το Άγιο Όρος το 2016 συνοδεύοντας την επίσκεψη του με δωρεά 30 εκατομμυρίων δολαρίων για επισκευή του ρωσικού μοναστηριού αλλά και την προσπάθεια του επιρροής και των άλλων μονών εκεί. Να αναφερθεί και η προσπάθεια επηρεασμού μέσω του Ελληνικού (και όλης της Ευρώπης, τουλάχιστον) διαδικτύου, που με το προκάλυμμα της θρησκείας, ασκείται Ρωσική προπαγάνδα και παραπληροφόρηση, ιδιαίτερα για τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Είναι γνωστό ότι η μητέρα του Πούτιν ήταν θρησκευόμενη και ότι σε μεγάλο μέρος της ζωής του έφερε ένα σταυρό.

Στην συνέντευξή του στο περιοδικό TIME το 2007: ο Πούτιν όμως εμφανίσθηκε αμφιλεγόμενος στα ερωτήματα για το θρησκευτικό του πιστεύω και τις απόψεις του για τον θεό.

Στην ερώτηση για το ρόλο που παίζει η θρησκεία στην δική του ηγεσία και πόσο θα έπρεπε η θρησκεία να επηρεάζει την πολιτική και την δημόσια σφαίρα εν γένει, απάντησε: «Πρώτα και κύρια πρέπει να μας διέπει η κοινή λογική, αλλά και η κοινή λογική πρέπει να βασίζεται πρώτα από όλα σε ηθικές αρχές. Και δεν είναι δυνατόν σήμερα να γίνεται διαχωρισμός της ηθικής από τις θρησκευτικές αξίες». «Δεν θα επεκταθώ γιατί δεν θέλω να επιβάλω τις απόψεις μου σε αυτούς που έχουν διαφορετική θεώρηση των πραγμάτων». (Δημοκρατικές ευαισθησίες  ενός αδίστακτου δήθεν θρήσκου και «ανθρωπιστή» δικτάτορα!).

Επίλογος:

Στο σημείο αυτό, αφενός θα πρέπει να εφιστήσουμε την προσοχή στον «ανθρωπιστή» «θρησκευόμενο» κύριο Πούτιν ότι βασική αρχή της Χριστιανικής Ορθοδοξίας είναι η αγάπη. Όχι μόνον προς τον Θεό, αλλά προς όλους και κυρίως η βοήθεια στον πλησίον του. Να του επισημάνουμε ότι δεν υπάρχει ούτε μία από τις δέκα εντολές που να μην έχει πλειστάκις παραβεί. Ό,τι χωρίς μετάνοια, δεν υπάρχει χριστιανική συγχώρεση. Αυτός όμως δείχνει αμετανόητος για τις θηριωδίες του και συνεχίζει ακάθεκτος.

Αλλά κυρίως να του μάθουμε την Ελληνική χριστιανική ορθόδοξη ρήση, που ταιριάζει στις πιο πάνω απαντήσεις του αλλά και στις διαχρονικές του ενέργειες και λέει ότι: «Μωραίνει ο Κύριος όν βούλεται απωλέσει».

*συντ. δικηγόρος παρ’Αρείω Πάγω, συγγραφέας, ερευνητής.