Του Ηλία Καραβόλια
Οι όροι αίτιο και αιτιατό περιγράφουν τη σχέση αιτιότητας: το αίτιο είναι το γεγονός, η ενέργεια ή ο παράγοντας που προκαλεί κάτι, ενώ το αιτιατό είναι το αποτέλεσμα, δηλαδή το γεγονός ή η κατάσταση που προκύπτει.
Είναι μια σχέση διαδοχής (το αίτιο προηγείται του αποτελέσματος : το πάτημα του διακόπτη (αίτιο) ανάβει τη λάμπα (αιτιατό).
Αίτιο είναι το φαινόμενο ή η δράση που δημιουργεί ένα αποτέλεσμα. Αιτιατό είναι το αποτέλεσμα, το δημιούργημα, αυτό που συμβαίνει εξαιτίας του αιτίου. Είναι η νέα κατάσταση που προκύπτει.
Αυτά φαντάζομαι είναι κοινοί τόποι και αφορούν ως νοητικές σταθερές και λογικά αξιώματα για κάθε άνθρωπο, κάθε ιδεολογίας και κάθε θρησκείας. Χωρίς να χρειάζεται μάλιστα να δηλώσει ταυτότητα, πεποίθηση, προτιμήσεις ή ιδέες του.
Και φαντάζομαι κατέχουμε όλοι ότι αυτά τα φαινόμενα λογικής αλληλουχίας, γεννήθηκαν εδώ : στην Ελλάδα, από προγόνους μασ…
Διαβάζω λοιπόν με λύπη, απορία αλλά και ενδιαφέρον «ψυχοκοινωνική» κάποια συμπεράσματα συμπατριωτών μας σχετικά με τα δρώμενα του πολέμου.
Πχ : επειδή τώρα χτυπάνε και άλλα κράτη στην ευρύτερη περιοχή οι Ιρανοί, όχι μόνο το Ισραήλ, αυτό λέει « αποδεικνύει» ότι τελικά ήταν επικίνδυνοι για την ανθρωπότητα ! Και σκέφτομαι κάτι που ή εγώ το συνέλαβα λάθος ως τεκμήριο προβληματισμού ή αυτοί που το γράφουν, ξέρω γω, κάτι τρέχει…. Λέω λοιπόν : γιατί δεν αναρωτιόμαστε κάτι που στηρίζεται στο προηγούμενο αξίωμα περί αίτιου – αιτιατού : θα χτυπούσαν άραγε οι Ιρανοί, ακόμα και σε άλλους στόχους πλην Ισραήλ και βάσεων ΗΠΑ, αν πρώτα ΔΕΝ χτυπούσε η Αμερική και το Ισραήλ την Τεχεράνη ;
Τι διάολο έχουμε πάθει και τόσο εύκολα έκατσε μέσα μας το αφήγημα περί «προληπτικού χτυπήματος» μετά από τόση μακρόχρονη ιστορία του ιδίου και του ιδίου σκηνικού ;
Τι παθαίνουμε εντός μας και μπερδεύεται τόσο εύκολα το αίτιο με το αιτιατό ; Πώς είναι δυνατόν να πιστεύουμε ότι μετά από τόσες δεκαετίες επαναλαμβανόμενου μοτίβου, η Αμερική και ειδικά τούτος εδώ ο σχιζοφρενής, θα αλλάξουν το ψέμα και το βολικό τους σκιάχτρο για κάθε πόλεμο που θέλουν να δημιουργήσουν υπέρ των συμφερόντων τους ; (γεωπολιτικών, οικονομικών, προσωπικών του Τραμπ, εμπορικών)
Ακούω μερικούς να γράφουν ότι για…κλειτοριδεκτομή και κακοποίηση γυναικών στο Ιράν. Πράγματι, δεκαετίες τώρα ναι.
Αλλά δηλαδή θέλετε να πιστέψουμε ότι για αυτά επενέβησαν ο Τραμπ και ο Νετανιάχου στην Τεχεράνη ; Ότι κόπτονται για τα ανθρώπινα δικαιώματα μαιβτον εκδυτικισμό του ισλαμικού κόσμου περισσότερο από την ενεργειακή και γεωοικονομική τους ωφέλεια και αρπακτική στρατηγική ;
Πώς είναι δυνατόν να δίνουμε άλλοθι ανθρωπισμού στον πλέον φαύλο, ρατσιστή και μισογύνη αμερικανό πρόεδρο, έναν άνθρωπο με όριο την δική του ηθική, έναν επικίνδυνο οπαδό της χαοτικής αταξίας που προσπαθεί να μαζέψει τα σπασμένα του υπερχρεωμένου αμερικανικού καπιταλισμού ;
Και μαζί με αυτό να ελέγξει ενέργεια και ροές κεφαλαίων, κονομώντας φίλοι και συγγενείς του από το παίγνιο με τιμές και αξίες λόγω αστάθειας και «πρόκλησης συμβάντων».
Ποια ανθρώπινα δικαιώματα και ποια «Δύση» τους μάρανε αυτούς τους ανθρώπους, που εμπλέκονται σε όργια με ανήλικα παιδιά και μάλιστα σε υπόθεση ανθρώπου εμπλεκόμενου σε ξένες υπηρεσίες ;
Αλλά ας γυρίσουμε στην επικράτεια της Λογικής : κινδύνευε η ανθρωπότητα από τους μουλάδες και τα πυρηνικά τους, ΠΡΙΝ σήμερα ΜΕΤΑ που εισέβαλαν εκεί οι αμερικανοί και οι ισραηλινοί ;
Τι άλματα νοητικά είναι αυτά, Χριστέ και Κύριε !
Και πάμε λίγο και σε μια άλλη εκδοχή της αρχής της αναλογικότητας και του χώρου των πιθανοτήτων σε συμβάντα, μια περιπλάνηση μικρή στο τερέν αλληλουχίας μεταξύ δράσης και αντίδρασης.
Το ακριβώς πιστεύουμε : ότι θα τους «μειώσουμε» ή θα τους «αυξήσουμε» τους φονταμενταλιστές και τους ισλαμοφασίστες στον πλανήτη με όλο αυτό που συμβαίνει ; Θα κατευνάσουμε ή θα μοχλεύσουμε την οργή και τον εξτρεμισμό τους σκορπώντας βόμβες και πυραύλους στα σπίτια τους ;
Ακούστε : ας έχουμε από δω και πέρα το νου μας στα ταξιδάκια μας σε δυτικές πόλεις, όπου όλα αυτά τα εξτρεμιστικά ανθρώπινα υποκείμενα, που γεννιόνται από τους πολέμους του Τραμπ και του Νετανιάχου, θα ανατινάζονται για πλάκα ανάμεσα μας.
Και ας αναρωτηθούμε ΓΙΑΤΙ θα γεμίσουμε ορδές από φανατικούς στις χώρες μας, ΓΙΑΤΙ η τρομοκρατία και τα τυφλά χτυπήματα θα αυξάνονται , ΓΙΑΤΙ θα μας μισούν και θα μας σκοτώνουν …
Ο Τραμπ και ο Νετανιάχου μας πείθουν ότι θωρακίζουν και «αποκαθιστούν» την τάξη στη Δύση και ότι προστατεύουν τις αξίες της. Και μας πείθουν ότι αυτό που κάνουν θα μειώσει ή θα αφανίσει τον κίνδυνο στην ανθρωπότητα (αφού προλάβαμε ΝΑ ΜΗΝ πατήσουν το κουμπί – δεκαετίες το ακούμε – οι Ιρανοί, οι Ρώσοι, οι Κινέζοι, αύριο οι Εξωγήινοι)
Και τους ρωτάς τους ηγέτες της πρωτοκοσμικής και προνοητικής Δύσης : καταλαβαίνετε ότι ΤΩΡΑ που τους χτυπήσατε πρώτοι, είναι που κινδυνεύουμε να πατήσουν όλοι αυτοί το κουμπί ;
Ας διαβάσουμε να πάρει η ευχή τι εστί υπερχρεωμένος αμερικανικός καπιταλισμός, τι εστί «αναχώματα» στον κινεζικό τεχνολογικό καπιταλισμό, τι εστί αμερικανικό χρέος, πως απομοχλευεται η φούσκα της ΤΝ και του χάρτινου μη ανταποκρινόμενοι σε παραγωγή και κέρδη, πλούτου πίσω από τον στενό κύκλο του Τράμπ. Και μετά ίσως κατανοήσουμε τι σημαίνει «ήταν έτοιμο να μας επιτεθεί το Ιράν» άρα σωστά το χτυπήσαμε πρώτοι εμείς !
Ο αιώνιος σκιώδης παίχτης της παγκόσμιας αναταραχής δεν είναι κανένα Ισλάμ και κανένα Ιράν. Ούτε η Κίνα ούτε ο Πούτιν : είναι το χρήμα χρέος που λέγεται δολάριο και τώρα φούσκωσε με πρωτοφανή μανία έναν τεχνολογικό καζινοκαπιταλισμό που με την ΤΝ στήνει σκηνικό πολέμων και θανάτου.
Αυτό το σύστημα «τρομοκρατεί» μέσα από τα smartphone τις ζωές στον πλανήτη, πολύ περισσότερο από τους μουσουλμάνους και τους ρώσους ή τους κινέζους.
Ας το πάρουμε χαμπάρι : δεν μπορούμε να τους εξολοθρεύουμε ή να τους αφανίσουμε τους ισλαμοφασίστες, αν είναι δυνατόν.
Άλλος τρόπος υπάρχει να τους κάνουμε να αποβάλλουν το μίσος για εμάς, όχι οι βόμβες : να μην τους κλέβουμε τον ορυκτό πλούτο τους και αν τον εκμεταλλευόμαστε να τους γεμίζουμε σχολεία, ψωμί, δουλειά, αγαθά, ευκαιρίες. Όχι στημένες Δικτατορίες που μετά γεννάνε πραξικοπήματα και θεοκρατία . Έλεος πια…
