ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ ΤΗΣ ΡΩΣΙΚΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ… Της ΡΗΓΟΥΛΑΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΟΥ

Της ΡΗΓΟΥΛΑΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΟΥ

Από την ακόλουθη ανάρτηση στο FACEBOOK της συγγραφέως και μεταφράστριας Ρηγούλας Γεωργιάδου, για το πως , όπως γράφει,ένα ασήμαντο φυλάκιο στα βορειοανατολικά όρια της κυριαρχίας των Βίκινγκ Ρως του Κιέβου εξελίχθηκε στην Ρωσική αυτοκρατορία. δίνει μια όχι ιδιαίτερα γνωστή διάσταση της σημερινής γεωπολιτικής πραγματικότητας, βασισμένης στην ιστορία που πολλοί ¨ειδήμονες”είτε αγνοούν ,είτε γράφουν στα παλαιότερα υποδήματα τους.

” Με άλλα λόγια, γράφει η Ρηγούλα Γεωργιάδου,η Μόσχα, αυτό το βδέλυγμα της ανθρωπότητας που μια ολόκληρη ζωή παριστάνει την αντιαποικιακή δύναμη, στην πραγματικότητα είναι η πιο χυδαία, αιματοβαμμένη και γενοκτονική αποικιοκρατική/ιμπεριαλιστική δύναμη όλων των εποχών.

Και όχι μόνο επειδή εδώ και χρόνια έχει πατήσει το βρώμικο άρβυλό της και έχει χώσει το ματωμένο της χέρι σε κάθε αφρικανικό εμφύλιο, στηρίζοντας πρώτα με την παραστρατιωτική Βάγκνερ και κατόπιν ανοιχτά με το κρατικό «Αφρικανικό Σώμα» (Africa Corps) τον κάθε αιμοσταγή δικτάτορα, την ίδια στιγμή που υποδαυλίζει όλα τα αφηγήματα κατά της νεκρής και θαμμένης δυτικής αποικιοκρατίας· όχι μόνο επειδή, αφού εργαλειοποιήσει την ανθρώπινη δυστυχία που η ίδια δημιούργησε γεμίζει προσφυγικές ροές τα νερά του Αιγαίου και της Μεσογείου μετατρέποντας τις ελληνικές και ιταλικές ακτές σε πεδία ενός ακήρυχτου υβριδικού πολέμου, κατόπιν υποδαυλίζει όλες τις εσωτερικές μας έριδες με όπλο αυτούς τους ανθρώπους· αλλά πρώτα και κύρια επειδή όλη της η χερσαία επικράτεια είναι μια ιστορία βίας, αίματος, κατάπνιξης εθνικών ταυτοτήτων, εκμηδένισης γηγενών πολιτισμών, απομύζησης πλουτοπαραγωγικών πηγών και, εντέλει, σιωπηλής εθνοκάθαρσης μέσω των ιμπεριαλιστικών της πολέμων, όπως η τελευταία πλήρους κλίμακας εισβολή στην ανυπότακτη Ουκρανία.  ”

Μακρύ κείμενο αλλά αξίζει να διαβαστεί.

Από καιρό σκεφτόμουν να γράψω κάτι για ένα φαινόμενο που είναι τόσο κάτω από τη μύτη μας, ώστε έχουμε πάψει να το βλέπουμε. Όχι επειδή δεν μας βοηθάει η περιφερειακή μας όραση, αλλά επειδή, αποκοιμισμένοι και νανουρισμένοι από τη μοσχοβική προπαγάνδα αιώνων, δεν βλέπουμε καν τον πελώριο ελέφαντα που είναι μεγαλύτερος από το ίδιο το δωμάτιο.

Με άλλα λόγια, ότι η Μόσχα, αυτό το βδέλυγμα της ανθρωπότητας που μια ολόκληρη ζωή παριστάνει την αντιαποικιακή δύναμη, στην πραγματικότητα είναι η πιο χυδαία, αιματοβαμμένη και γενοκτονική αποικιοκρατική/ιμπεριαλιστική δύναμη όλων των εποχών.

Και όχι μόνο επειδή εδώ και χρόνια έχει πατήσει το βρώμικο άρβυλό της και έχει χώσει το ματωμένο της χέρι σε κάθε αφρικανικό εμφύλιο, στηρίζοντας πρώτα με την παραστρατιωτική Βάγκνερ και κατόπιν ανοιχτά με το κρατικό «Αφρικανικό Σώμα» (Africa Corps) τον κάθε αιμοσταγή δικτάτορα, την ίδια στιγμή που υποδαυλίζει όλα τα αφηγήματα κατά της νεκρής και θαμμένης δυτικής αποικιοκρατίας· όχι μόνο επειδή, αφού εργαλειοποιήσει την ανθρώπινη δυστυχία που η ίδια δημιούργησε γεμίζει προσφυγικές ροές τα νερά του Αιγαίου και της Μεσογείου μετατρέποντας τις ελληνικές και ιταλικές ακτές σε πεδία ενός ακήρυχτου υβριδικού πολέμου, κατόπιν υποδαυλίζει όλες τις εσωτερικές μας έριδες με όπλο αυτούς τους ανθρώπους· αλλά πρώτα και κύρια επειδή όλη της η χερσαία επικράτεια είναι μια ιστορία βίας, αίματος, κατάπνιξης εθνικών ταυτοτήτων, εκμηδένισης γηγενών πολιτισμών, απομύζησης πλουτοπαραγωγικών πηγών και, εντέλει, σιωπηλής εθνοκάθαρσης μέσω των ιμπεριαλιστικών της πολέμων, όπως η τελευταία πλήρους κλίμακας εισβολή στην ανυπότακτη Ουκρανία.

Αποποίηση ευθύνης: το κείμενο που ακολουθεί αντενδείκνυται για όσους βαριούνται να διαβάζουν, για όσους δεν θέλουν να κουράζουν το μυαλό τους καλοκαιριάτικα, αλλά πρωτίστως για όσους είναι απρόθυμοι να ξεμάθουν ό,τι στρεβλό τούς είχαν διδάξει έως σήμερα και να μάθουν την αλήθεια. Αν ανήκετε σε κάποια από αυτές τις κατηγορίες, προχωρήστε παρακάτω στη ροή, όσα ακολουθούν δεν σας αφορούν.

Πριν έρθουμε στην ουσία των όσων προαναγγέλθηκαν και, κυρίως, στο τι μέλλει γενέσθαι, είναι απαραίτητη μια σύντομη ιστορική αναδρομή σε αυτό που σήμερα, εντελώς ψευδεπίγραφα, ονομάζεται ρωσία. (Στην καταγραφή και την ταξινόμησή της είχα τη βοήθεια επαλήθευσης της ΤΝ, προκειμένου να μην γράψω την παραμικρή ανακρίβεια).

Η ιστορική διαδρομή των Μοσχοβών καταδεικνύει τη μετεξέλιξη ενός περιφερειακού, υποτελούς κρατιδίου στην πιο αδίστακτη και επεκτατική χερσαία αυτοκρατορία της Ευρασίας. Η ταυτότητά τους σφυρηλατήθηκε μέσα από τη βία, τον καιροσκοπισμό και την απόλυτη υποταγή στην αυταρχική εξουσία.

Το κράτος αυτό πολύ σύντομα στράφηκε ανατολικά. Κατέκτησε τα ταταρικά Χανάτα του Καζάν και του Αστραχάν και εισέβαλε στη Σιβηρία. Εκεί εφαρμόστηκαν οι πρώτες μέθοδοι βίαιου «εκρωσισμού», σφαγής των γηγενών και αρπαγής των πλουτοπαραγωγικών πηγών (τότε, του εμπορίου γούνας).

Η μεταμφίεση σε «Ρωσική Αυτοκρατορία» (18ος – 20ός αιώνας) και το ευρωπαϊκό της προσωπείο

Μέχρι τις αρχές του 18ου αιώνα, το κράτος αυτό ονομαζόταν, τόσο από τους ίδιους όσο και διεθνώς, Μοσχοβία. Το 1721, ο τσάρος Πέτρος Α΄, ο επονομασθείς και Μέγας (κατ’ άλλους Πέτρος ο Σφαγέας), θέλοντας να εκσυγχρονίσει το κράτος του και να το στρέψει προς την Ευρώπη, άλλαξε επίσημα το όνομα σε Ρωσική Αυτοκρατορία κλέβοντας το όνομα και την ιστορική ταυτότητα των Ρως του Κυΐβου. Οι Μοσχοβίτες φόρεσαν ευρωπαϊκά κοστούμια, έχτισαν την Αγία Πετρούπολη* αλλά η εσωτερική τους δομή παρέμεινε βαθιά ασιατική και δεσποτική.

Η λέξη Ρωσία ήταν η ελληνική, δηλαδή η βυζαντινή, απόδοση της λέξης Ρως. Ο Πέτρος επέλεξε αυτό το όνομα για να νομιμοποιήσει τις εδαφικές του διεκδικήσεις σε εδάφη της σημερινής Ουκρανίας και Λευκορωσίας, παρουσιάζοντας τη Μόσχα ως τον μοναδικό και απευθείας κληρονόμο του ένδοξου μεσαιωνικού Κράτους του Κυΐβου.

Η αυτοκρατορία επεκτάθηκε προς τον Καύκασο, την Κριμαία και την Κεντρική Ασία. Ήταν η εποχή της συστηματικής δημογραφικής αλλοίωσης μέσω της εκτόπισης των αυτόχθονων πληθυσμών και της εγκατάστασης «φυτευτών» Ρώσων εποίκων.

*[Γλωσσική υποσημείωση: Ο όρος Σανκτ Πέτερμπουργκ προέρχεται από τις γερμανικές γλώσσες, καθώς ο Πέτρος έδωσε στην πόλη το 1703 το ολλανδικό όνομα Sankt-Pieter-Burch, το οποίο σύντομα τυποποιήθηκε στα γερμανικά ως Sankt Petersburg (Κάστρο του Αγίου Πέτρου). Αν το όνομα είχε αποδοθεί εξ αρχής με αμιγώς ρωσικούς και σλαβικούς όρους, θα χρησιμοποιούσε το όνομα του Πέτρου και την κατάληξη για τις πόλεις, με αποτέλεσμα να ονομάζεται Πετρογκράντ (Петроград) —μια ονομασία που υιοθετήθηκε επίσημα το 1914 για να εξοβελιστεί το γερμανικό άκουσμα κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οπότε η απόδοση Αγία Πετρούπολη είναι από τις πιο άκυρες που έχουν υπάρξει ποτέ].

Από τον Σοβιετικό Ολοκληρωτισμό στο Σήμερα. Η Κόκκινη Μοσκοβία

Η Σοβιετική Ένωση (ΕΣΣΔ) δεν ήταν παρά η ίδια Μοσκοβιτική Αυτοκρατορία με άλλο ιδεολογικό μανδύα. Το Κρεμλίνο συνέχισε να απομυζά τους πόρους των δημοκρατιών, να γενοκτονεί λαούς (όπως το Χολοντομόρ στην Ουκρανία) και να επιβάλει τον εκρωσισμό μέσω της KGB.

Το Σήμερα: Η τρέχουσα «Ρωσική Ομοσπονδία» είναι το τελευταίο αποικιακό κατάλοιπο αυτής της ιστορίας. Οι σύγχρονοι Μοσχοβίτες, εθισμένοι σε αιώνες αυταρχισμού, διατηρούν την ίδια ιμπεριαλιστική αλαζονεία. Χρησιμοποιούν τις εθνοτικές τους αποικίες (τον Βόλγα και τον Καύκασο) ως πηγή πλούτου και ως δεξαμενή αναλώσιμου ανθρώπινου δυναμικού για τους επεκτατικούς τους πολέμους.

Κι ερχόμαστε στο δεύτερο μέρος αυτής της ανάλυσης: Τα υποκείμενα της «ρωσικής» «ομοσπονδίας», το παρόν και το βασίμως εικαζόμενο μέλλον τους, και ο καταλυτικός ρόλος της εισβολής στην Ουκρανία.
Όπως προαναφέραμε, η Μόσχα εφάρμοσε μια χερσαία αποικιοκρατία, πολύ πιο χυδαία από τη θαλάσσια αποικιοκρατία των δυτικών δυνάμεων, βασισμένη σε τρεις πυλώνες:

Το «Δημογραφικό Πλημμύρισμα»: Η Μόσχα ξερίζωνε ολόκληρους αυτόχθονες λαούς μέσω γενοκτονιών και μαζικών εκτοπίσεων (όπως, ενδεικτικά, η εκτόπιση των Τατάρων της Κριμαίας και των Τσετσένων το 1944 από τον Στάλιν, μολονότι ο κατάλογος είναι απείρως μεγαλύτερος) και τους αντικαθιστούσε αμέσως με εκατοντάδες χιλιάδες φυτευτούς «Ρώσους» εποίκους. Αυτοί οι έποικοι χρησιμοποιούνται διαχρονικά ως γεωπολιτικός μοχλός ελέγχου.

Η ψευδαίσθηση της αδελφοσύνης: Η μοσχοβίτικη προπαγάνδα επέβαλε τον μύθο της «Ένωσης των Λαών» κάτω από τη σκέπη του «Μεγάλου Ρωσικού Έθνους». Μοναδικός στόχος ήταν ο βίαιος εκρωσισμός, η απαγόρευση των τοπικών γλωσσών και η εξάλειψη της εθνικής συνείδησης των υπόδουλων λαών. Την ίδια στρατηγική ακολούθησαν μεθοδικά και απαρέγκλιτα όλα τα καθεστώτα, αδιακρίτως ιδεολογικής ή άλλης ταυτότητας (ενώ δεν παρέλειψαν ποτέ να κατηγορήσουν ψευδώς γι’ αυτή την τακτική όσους τόλμησαν κατά καιρούς να σηκώσουν κεφάλι, με πιο πρόσφατο παράδειγμα τα εξώφθαλμα αλλά τόσο διαδεδομένα μυθεύματα της προπαγάνδας τους κατά της ελεύθερης Ουκρανίας περί απαγόρευσης γλωσσών, καταπίεσης μειονοτήτων, διώξεων κλπ).

Η απομύζηση των πόρων: Οι αποικίες της περιφέρειας κατέχουν το 90% του φυσικού πλούτου. Το Κρεμλίνο κλέβει το πετρέλαιο του Ταταρστάν, το φυσικό αέριο της Σιβηρίας, τα διαμάντια της Γιακουτίας και τον χρυσό της Άπω Ανατολής, αφήνοντας τις τοπικές κοινωνίες στη φτώχεια και την ένδεια, χωρίς βασικές υποδομές, ενώ όλος ο πλούτος συγκεντρώνεται στις βιτρίνες της Μόσχας και της Πετρούπολης και τα πενιχρά ανταλλάγματα στα χέρια των εγκάθετων τοποτηρητών του.

Η Σύγχρονη Γενοκτονία και το  Αναλώσιμο Υλικό στην Πρώτη Γραμμή

Στον τρέχοντα πόλεμο κατά της Ουκρανίας, το Κρεμλίνο εφαρμόζει μια συγκεκαλυμμένη δημογραφική εκκαθάριση: προστατεύει προκλητικά τα παιδιά της ελίτ στη Μόσχα και την Πετρούπολη και στέλνει κατά προτεραιότητα τους μη ρωσικούς, γηγενείς πληθυσμούς της περιφέρειας να γίνουν κρέας για τα κανόνια. Η πιθανότητα ενός νέου από τις εθνοτικές δημοκρατίες του Βόλγα ή του Καυκάσου να πεθάνει στο μέτωπο είναι έως και 30-40 φορές μεγαλύτερη σε σχέση με έναν «Ρώσο» της Μόσχας. Με αυτόν τον τρόπο, το Κρεμλίνο εξοντώνει το νεανικό, μάχιμο δυναμικό των εθνοτήτων που θα μπορούσαν μελλοντικά να επαναστατήσουν και να διεκδικήσουν την ανεξαρτησία τους.

Η ακτινογραφία των υπόδουλων εθνοτήτων

Η διεθνής στρατιωτική δημογραφία ορίζει ότι σε κατάσταση γενικής επιστράτευσης, ο μάχιμος πληθυσμός (Δύναμη Όπλων) που μπορεί να φέρει όπλα (άνδρες 18-45 ετών, υγιείς) ανέρχεται στο 15% με 20% του συνολικού εθνοτικού πληθυσμού. Ας δούμε λοιπόν ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι που το Κρεμλίνο απομυζά με κάθε δυνατό τρόπο, πώς έχει αλλοιωθεί η πληθυσμιακή τους σύνθεση, αλλά κυρίως τι ρόλο θα μπορούσαν να παίξουν στη μελλοντική διάλυση της ψευδεπίγραφης «ομοσπονδίας».

Α. Η ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΒΟΛΓΑ (η Βιομηχανική Καρδιά – Συμμαχία Idel-Ural)

Οι 6 εθνοτικές δημοκρατίες του Βόλγα αποτελούν την οικονομική και βιομηχανική ραχοκοκαλιά της αυτοκρατορίας, με συνολικό γηγενή πληθυσμό ~7.000.000 και μια συνολική δεξαμενή ~1.000.000 εντόπιων μάχιμων ανδρών:
Δημοκρατία του Ταταρστάν (ο Οικονομικός Γίγαντας)
Συνολικός Πληθυσμός: ~4.000.000
Γηγενείς (Τάταροι του Βόλγα): 53,6% (~2.140.000)
«Φυτευτοί» (Ρώσοι): 40,0% (~1.600.000)
Δύναμη Όπλων (Μάχιμοι Ντόπιοι): ~350.000 άνδρες.
Ελέγχουν την ύπαιθρο και την τοπική νομενκλατούρα.

Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν (Η πυρίτιδα της Εξέγερσης)
Συνολικός Πληθυσμός: ~4.050.000
Γηγενείς (Μπασκίρ 31,5% + Τάταροι 24,5%): 56,0% (~2.270.000)
«Φυτευτοί» (Ρώσοι): 36,0% (~1.450.000 – γεροντικός, αστικοποιημένος πληθυσμός)
Δύναμη Όπλων (Μάχιμοι Ντόπιοι): ~380.000 άνδρες.
Οι Μπασκίρ διατηρούν ισχυρή πολεμική παράδοση και αποτελούν την αιχμή των εσωτερικών ταραχών.

Δημοκρατία της Τσουβασίας (Δημογραφικός Ακρωτηριασμός)
Συνολικός Πληθυσμός: ~1.200.000
Γηγενείς (Τσουβάς – Τουρκογενείς): 68,0% (~816.000)
«Φυτευτοί» (Ρώσοι): 26,0% (~312.000)
Δύναμη Όπλων (Μάχιμοι Ντόπιοι): ~130.000 άνδρες.
Έχουν υποστεί τεράστιες απώλειες στην Ουκρανία (Τάγμα Atal), πράγμα που τροφοδοτεί την εγχώρια οργή. Αν έχετε δει βίντεο με  γυναίκες που επιτίθενται εξοργισμένες στους εντεταλμένους με τη βίαιη επιστράτευση των συζύγων και των παιδιών τους, ανήκουν κυρίως σε αυτούς τους πληθυσμούς.

Δημοκρατία της Ουντμουρτίας
Συνολικός Πληθυσμός: ~1.450.000
Γηγενείς (Ουντμούρτ – Φινοουγγρικοί): 28,0% (~406.000)
«Φυτευτοί» (Ρώσοι): 62,0% (~900.000)
Δύναμη Όπλων (Μάχιμοι Ντόπιοι): ~65.000 άνδρες.
Περιοχή με έντονο εκρωσισμό λόγω των σοβιετικών εργοστασίων όπλων.

Δημοκρατία της Μορδοβίας
Συνολικός Πληθυσμός: ~770.000
Γηγενείς (Μορδοβίνοι – Φινοουγγρικοί): 40,0% (~308.000)
«Φυτευτοί» (Ρώσοι): 53,0% (~408.000)
Δύναμη Όπλων (Μάχιμοι Ντόπιοι): ~50.000 άνδρες.

Δημοκρατία των Μαρί Ελ
Συνολικός Πληθυσμός: ~670.000
Γηγενείς (Μαρί – Φινοουγγρικοί): 44,0% (~295.000)
«Φυτευτοί» (Ρώσοι): 47,0% (~315.000)
Δύναμη Όπλων (Μάχιμοι Ντόπιοι): ~48.000 άνδρες.

Β. Η ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΒΟΡΕΙΟΥ ΚΑΥΚΑΣΟΥ (Το Εκρηκτικό Μέτωπο)

Στον Καύκασο, οι «φυτευτοί» Ρώσοι είναι μια εξαφανισμένη μειονότητα (κάτω από 5% μεσοσταθμικά). Η περιοχή έχει συνολικό πληθυσμό ~6.700.000 και δύναμη όπλων άνω του 1.000.000 καθαρά εντόπιων μαχητών.

Τσετσενική Δημοκρατία (Ισκερία)
Συνολικός Πληθυσμός: ~1.500.000
Γηγενείς (Τσετσένοι): 95,0% (~1.425.000)
«Φυτευτοί» (Ρώσοι): 2,0% (~30.000)
Δύναμη Όπλων (Μάχιμοι Ντόπιοι): ~260.000 άνδρες.
 Ένα de facto εθνοτικά καθαρό κράτος με νωπά τα τραύματα δύο αιματηρών πολέμων κατά της Μόσχας

Δημοκρατία της Ινγκουσετίας
Συνολικός Πληθυσμός: ~510.000
Γηγενείς (Ινγκούσιοι): 94,0% (~480.000)
«Φυτευτοί» (Ρώσοι): 0,8% (~4.000)
Δύναμη Όπλων (Μάχιμοι Ντόπιοι): ~85.000 άνδρες.

Δημοκρατία της Καμπαρντίνο-Μπαλκαρίας
Συνολικός Πληθυσμός: ~900.000
Γηγενείς (Καμπαρντίνοι + Μπαλκάροι): 70,0% (~630.000)
«Φυτευτοί» (Ρώσοι): 22,0% (~198.000)
Δύναμη Όπλων (Μάχιμοι Ντόπιοι): ~110.000 άνδρες.

Δημοκρατία του Καρατσάι-Τσερκεσίας
Συνολικός Πληθυσμός: ~470.000
Γηγενείς (Καρατσάι + Τσερκέζοι): 53,0% (~250.000)
«Φυτευτοί» (Ρώσοι): 31,0% (~145.000)
Δύναμη Όπλων (Μάχιμοι Ντόπιοι): ~45.000 άνδρες.

Δημοκρατία της Βόρειας Οσετίας – Αλανίας
Συνολικός Πληθυσμός: ~680.000
Γηγενείς (Οσέτιοι): 65,0% (~442.000)
«Φυτευτοί» (Ρώσοι): 20,0% (~136.000)
Δύναμη Όπλων (Μάχιμοι Ντόπιοι): ~80.000 άνδρες.

Και τώρα θα αποτολμήσω μια απολύτως βάσιμη εικασία που στηρίζεται σε ιστορικά μοντέλα και όχι μόνο. Το αν θα διαψευστεί  ή θα επαληθευτεί, θα το δείξει ο χρόνος.

Η κατάρρευση του μοσχοβίτικου μηχανισμού εσωτερικής ασφάλειας (Rosgvardia και FSB) δεν είναι απλή γεωπολιτική εκτίμηση, αλλά μαθηματική και επιχειρησιακή βεβαιότητα.

Όσοι αφελείς στην Ευρώπη και τον κόσμο πιστεύουν ακόμα στο παραμύθι του «ανίκητου ρωσικού στρατού» και της αιώνιας ατιμωρησίας του Κρεμλίνου, εθελοτυφλούν μπροστά στην πιο κλασική ιστορική αλήθεια: καμία αυτοκρατορία δεν επιβίωσε όταν άδειασε το ταμείο της και αποδεκατίστηκαν οι πραιτοριανοί της.

Η βαθύτερη επιχειρησιακή ανάλυση της επόμενης ενότητας  αποκαλύπτει πώς ακριβώς θα στηθεί η παγίδα του θανάτου για τους εγχώριους χωροφύλακες της Μόσχας:

1. Ο Αποδεκατισμός των Επίλεκτων Καταστολέων

Η Rosgvardia δεν δημιουργήθηκε για να πολεμά στην πρώτη γραμμή, αλλά για να ξυλοκοπά άοπλους διαδηλωτές στη Μόσχα και να τρομοκρατεί τις εθνοτικές επαρχίες. Όμως, στο πλαίσιο του μεγαλομανούς σχεδίου του Πούτιν, οι επίλεκτες μονάδες της (OMON, SOBR) στάλθηκαν τις πρώτες μέρες της εισβολής στην Ουκρανία για να «αστυνομεύσουν» το κατεχόμενο Κύιβο και το Χάρκιβ. Το αποτέλεσμα ήταν να εξολοθρευθούν μέσα σε εβδομάδες από τον τακτικό ουκρανικό στρατό. Το έμπειρο, ιδεολογικά φανατισμένο και καλοπληρωμένο προσωπικό της καταστολής δεν υπάρχει πια. Έχει αντικατασταθεί από 18χρονους άπειρους κληρωτούς, οι οποίοι στερούνται τόσο εκπαίδευσης όσο και ηθικού, και επιπλέον συχνά ανήκουν στις ίδιες εθνοτικές ομάδες που υποτίθεται ότι αστυνομεύουν.

2. Η Ψευδαίσθηση της «Εθνοτικής Χωροφυλακής»

Το Κρεμλίνο, έντρομο μπροστά στην πιθανότητα τοπικών εξεγέρσεων, εφαρμόζει την ύπουλη τακτική του εθνοτικού ανακατέματος. Στέλνει Τσετσένους (βασικά Καντιροφίτες) ή «Ρώσους» εθνικιστές να αστυνομεύουν το Ταταρστάν και το Μπασκορτοστάν, πιστεύοντας ότι οι ξένοι δεν θα διστάσουν να πνίξουν μια εξέγερση στο αίμα. Γιατί θα αποτύχει; γιατί αυτά τα τσούρμα των σέμπρων είναι πιστά στη Μόσχα όσο τους πληρώνει με ζεστό χρήμα. Οι Καντιροφίτες είναι επιχειρηματίες του τρόμου, όχι ιδεολόγοι. Μόλις το τραπεζικό σύστημα παραλύσει από τη χρεοκοπία (ορόσημο 2027–2028), οι ξένοι χωροφύλακες θα συνειδητοποιήσουν ότι είναι εγκλωβισμένοι σαν τα ποντίκια μέσα σε μια λαοθάλασσα εκατομμυρίων οργισμένων αυτοχθόνων. Η πρώτη τους αντίδραση θα είναι να κλέψουν ό,τι προλάβουν και να τραπούν σε φυγή για να σώσουν το τομάρι τους.

3. Η Ώρα της Νέμεσης για τους «Φυτευτούς» Έποικους

Η πιο τραγική —αλλά ιστορικά δίκαιη— φάση αυτής της κατάρρευσης θα είναι οι «Ρώσοι» έποικοι και οι συνταξιούχοι που μετακινήθηκαν για να αλλοιώσουν τους πληθυσμούς. Αυτοί οι άνθρωποι έζησαν για δεκαετίες με την αποικιακή αλαζονεία ότι η γη των Τατάρων ή των Μπασκίρ τους ανήκει και ότι η Μόσχα θα τους προστατεύει για πάντα. Όταν οι γραμμές εφοδιασμού κοπούν και το μοσχοβικό κράτος αποσυντεθεί, αυτοί οι ηλικιωμένοι θα βρεθούν εντελώς απομονωμένοι μέσα σε εχθρικές πόλεις. Χωρίς ρεύμα, χωρίς καύσιμα, με τις συντάξεις τους να έχουν μετατραπεί σε άχρηστα χαρτιά, θα συνειδητοποιήσουν ότι η Μόσχα τους χρησιμοποίησε ως αναλώσιμα δημογραφικά πιόνια. Θα εξαναγκαστούν σε μια ταπεινωτική έξοδο, αφήνοντας πίσω τους τις κλεμμένες περιουσίες, αποδεικνύοντας ότι η αποικιακή αυθαιρεσία έχει πάντα ημερομηνία λήξης -το προοίμιο αυτής της κατάστασης το βλέπουμε ήδη σε πρώτο χρόνο στην Κριμαία.

4. Το Όπλο στα Χέρια των Γηγενών

Το μεγαλύτερο στρατηγικό σφάλμα του Πούτιν ήταν η δημιουργία των «εθνοτικών ταγμάτων» (όπως τα τάγματα Alga και Atal).

Πιστεύοντας ότι στέλνει απλώς αναλώσιμους αυτόχθονες να πεθάνουν στην Ουκρανία, κατάφερε άθελά του να εκπαιδεύσει στρατιωτικά τους μελλοντικούς του διώκτες. Οι επιζώντες Μπασκίρ, Τάταροι και Τσουβάς επιστρέφουν στις πατρίδες τους ως σκληροτράχηλοι βετεράνοι που ξέρουν πώς να διεξάγουν σύγχρονο πόλεμο. Αυτοί οι άντρες, γεμάτοι οργή για τη γενοκτονία των αδελφών τους στα χαρακώματα, θα αποτελέσουν τον πυρήνα των νέων εθνικών στρατών. Οι άπειροι νεαροί της τοπικής Rosgvardia δεν θα στρέψουν ποτέ τα όπλα εναντίον αυτών των βετεράνων· αντίθετα, θα τους παραδώσουν τα κλειδιά των αποθηκών οπλισμού και των εργοστασίων της Rostec μέσα σε λίγες ώρες.

Εκτός από τις μεγάλες εθνοτικές ομάδες του Βόλγα και του Βορείου Καυκάσου, το μοσχοβίτικο αποικιακό μόρφωμα κρατά εγκλωβισμένες δεκάδες άλλες αυτόχθονες μειονότητες, απλωμένες στην απέραντη γεωγραφική επικράτεια της Σιβηρίας, των Ουραλίων και της Άπω Ανατολής.

Αυτοί οι πληθυσμοί αποτελούν τα πιο τραγικά θύματα της αποικιοποίησης, καθώς κατοικούν πάνω στα εδάφη που τροφοδοτούν με πετρέλαιο, φυσικό αέριο, χρυσό και διαμάντια τον πλούτο της Μόσχας, ενώ οι ίδιοι ζουν σε συνθήκες απόλυτης εξαθλίωσης.
Οι υπόλοιπες σημαντικές αυτόχθονες μειονότητες χωρίζονται σε τρεις μεγάλες γεωγραφικές και πολιτισμικές ομάδες:

1. Οι Λαοί της Σιβηρίας και της Άπω Ανατολής (Ο Πλούτος της Αυτοκρατορίας)

Αυτοί οι λαοί είναι μογγολικής, τουρκογενούς ή παλαιοασιατικής καταγωγής. Ζουν στις περιοχές από όπου η Μόσχα αντλεί το 80% των φυσικών της πόρων.

Γιακούτιοι (Σαχά / Sakha): Τουρκογενής πληθυσμός της βορειοανατολικής Σιβηρίας. Αποτελούν σχεδόν το 45% της Δημοκρατίας των Σαχά (Γιακουτία). Η γη τους παράγει το 25% των παγκόσμιων αποθεμάτων διαμαντιών και τεράστιες ποσότητες χρυσού. Η Μόσχα απομυζά όλο τον πλούτο, αφήνοντας την περιοχή χωρίς βασικό δίκτυο αερίου, ενώ παράλληλα εξόντωσε χιλιάδες νέους Γιακούτιους στην Ουκρανία μέσω της επιστράτευσης.

Τουβάνοι (Tuva): Τουρκογενής, βουδιστικός πληθυσμός στα σύνορα με τη Μογγολία. Αποτελούν το 82% της Δημοκρατίας της Τουβά. Είναι η πιο φτωχή και εξαθλιωμένη περιοχή της Ρωσίας, με τα υψηλότερα ποσοστά εγκληματικότητας. Το Κρεμλίνο χρησιμοποίησε τη φτώχεια τους για να τους στρατολογήσει μαζικά, με αποτέλεσμα η Τουβά να έχει αναλογικά από τα υψηλότερα ποσοστά νεκρών στρατιωτών στον τρέχοντα πόλεμο.

Μπουριάτες (Buryats): Μογγολικό φύλο (βουδιστές) που ζει γύρω από τη Λίμνη Βαϊκάλη. Αποτελούν το 30% της Δημοκρατίας της Μπουριάτια. Υπέστησαν άγριο εκρωσισμό και οι νέοι τους ρίχτηκαν ως «αναλώσιμο κρέας» στην πρώτη γραμμή της εισβολής στην Ουκρανία, προκαλώντας τεράστιο δημογραφικό πλήγμα στην εθνότητα.

Αλτάιοι και Χακάσιοι: Μικρότεροι τουρκογενείς πληθυσμοί των βουνών Αλτάι, οι οποίοι βλέπουν τα παρθένα δάση και τα μέταλλα της γης τους να λεηλατούνται από τις κρατικές μοσχοβίτικες εταιρείες.

2. Οι Λαοί του Αρκτικού Κύκλου και του Βορρά (Οι Νομάδες)

Πρόκειται για παραδοσιακούς πληθυσμούς κυνηγών και εκτροφέων ταράνδων, που ανήκουν στην ουραλική γλωσσική οικογένεια.

Νένετς (Nenets): Αυτόχθονες νομάδες του αρκτικού βορρά. Ζουν στον Αυτόνομο Θύλακα των Νένετς και της Γιαμαλίας. Τα εδάφη τους κρύβουν τα μεγαλύτερα κοιτάσματα φυσικού αερίου στον πλανήτη (από όπου τροφοδοτούνταν η Ευρώπη). Οι εξορύξεις της Gazprom έχουν καταστρέψει το οικοσύστημα και τους βοσκότοπους των ταράνδων, απειλώντας τους με βιολογικό αφανισμό.
Χάντι και Μάνσι: Φινοουγγρικοί πληθυσμοί της δυτικής Σιβηρίας. Η περιοχή τους (Χάντι-Μάνσι) παράγει το περισσότερο ρωσικό πετρέλαιο. Οι ίδιοι οι γηγενείς έχουν περιθωριοποιηθεί πλήρως, ζώντας σε συνθήκες περιβαλλοντικής καταστροφής από τις διαρροές πετρελαίου των αγωγών.

* Τσούκτσοι (Chukchi): Παλαιοασιατικός λαός που ζει στην άκρη της Ασίας, απέναντι από την Αλάσκα. Η περιοχή τους (Τσουκότκα) είναι πλούσια σε χρυσό και βολφράμιο, αλλά ο πληθυσμός μαστίζεται από τον αλκοολισμό και την κρατική εγκατάλειψη.

3. Οι Λαοί των Ουραλίων και της Κασπίας

Καλμούκοι (Kalmyks): Ο μοναδικός αμιγώς βουδιστικός λαός της Ευρώπης. Πρόκειται για μογγολικό φύλο που εγκαταστάθηκε στα βόρεια της Κασπίας Θάλασσας τον 17ο αιώνα. Αποτελούν το 57% της Δημοκρατίας της Καλμυκίας. Υπέστησαν βάναυσο εκτοπισμό από τον Στάλιν στη Σιβηρία το 1943 (όπου έχασαν τον μισό πληθυσμό τους). Σήμερα, η Καλμυκία είναι μια άνυδρη, οικονομικά κατεστραμμένη αποικία, της οποίας το νεανικό δυναμικό εξαϋλώνεται στα χαρακώματα της Ουκρανίας.

* Μπασκίρ και Τάταροι εκτός των δημοκρατιών τους: Εκατομμύρια αυτόχθονες ζουν διασκορπισμένοι σε περιφέρειες όπως το Τσελιάμπινσκ, το Αρινμπούργκ και το Περμ, στερούμενοι πολιτιστικών δικαιωμάτων.

Η Κοινή Μοίρα του «Αποικιακού Κανιβαλισμού»

Όλες αυτές οι μειονότητες μοιράζονται την ίδια ακριβώς μοίρα: η γη τους λεηλατείται για να χρηματοδοτείται ο ιμπεριαλιστικός τρόμος της Μόσχας, ενώ οι ίδιοι στερούνται πολιτικής φωνής.
Όταν ξεκινήσει η κατάρρευση του κέντρου (ορόσημο 2029–2033), περιοχές όπως η Γιακουτία (Σαχά) και η Μπουριάτια, έχοντας εξοργιστεί από τη σφαγή των παιδιών τους και τη ληστεία του πλούτου τους, θα είναι από τις πρώτες που θα κηρύξουν τον έλεγχο των εργοστασίων και των ορυχείων τους, διαλύοντας οριστικά το τεχνητό οικοδόμημα της «Ρωσικής Ομοσπονδίας».

Αν αντέξατε να διαβάσετε ως εδώ, ενδεχομένως συμμερίζεστε ήδη την άποψή μου ότι όποιος πιστεύει σήμερα ότι η Μοσκοβία «νικάει» ή ότι θα μείνει ατιμώρητη, στερείται στοιχειώδους ιστορικής αντίληψης. Η Μόσχα αυτή τη στιγμή καταναλώνει τις ίδιες της τις σάρκες για να κρατηθεί όρθια. Έχει εξοντώσει τους πραιτοριανούς της, έχει εξαγριώσει τις αποικίες της στέλνοντας τα παιδιά τους στη σφαγή και έχει παγιδεύσει εκατομμύρια δικούς της πολίτες σε ξένα εδάφη, υποσχόμενη μια προστασία που δεν μπορεί πλέον να παράσχει, και μάρτυράς μου η Κριμαία. Η τιμωρία της λοιπόν δεν θα έρθει μόνο από τα ηρωικά ουκρανικά όπλα, αλλά από την εσωτερική έκρηξη των υπόδουλων λαών της.

Όταν οι στρόφιγγες του χρήματος κλείσουν, οι «ανίκητοι» χωροφύλακες του Πούτιν θα σκορπίσουν σαν τα άχυρα στον άνεμο, αφήνοντας το αποικιακό μόρφωμα της ψευδεπίγραφης «Ρωσίας» να διαλυθεί στα εξ ων συνετέθη. Η Ιστορία δεν χαρίζει κάστανα σε κανέναν τύραννο, και η Μοσκοβία έχει ήδη υπογράψει την καταδίκη της.

Et preterea censeo Moscovia delenda est.