Το άρθρο Ρωσία: Το δίκτυο της GRU ετοιμάζει με εντολή Πούτιν δολιοφθορές σε όλη την Ευρώπη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Η Μαρίν Λεπέν εμφανίζεται να αποκομίζει άμεσα πολιτικά οφέλη από την κρίση, ενώ ο Ζαν-Λικ Μελανσόν δέχεται πιέσεις για τη στάση του απέναντι στις κινητοποιήσεις.

Την ίδια ώρα, ο Γάλλος πρόεδρος βρίσκεται στο επίκεντρο σφοδρής κριτικής, καθώς κατηγορείται ότι δεν έδωσε ουσιαστικές απαντήσεις στην κοινωνική οργή.

 

Η Γαλλία βίωσε το περασμένο Σαββατοκύριακο μία από τις σοβαρότερες περιόδους αναταραχής των τελευταίων ετών.

 

Οι μαζικές διαδηλώσεις για το αυξημένο κόστος ζωής, την κακή κατάσταση των δημόσιων σχολείων και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι νέοι πυροδότησαν βίαια επεισόδια, λεηλασίες καταστημάτων και επιθέσεις σε δημόσια κτίρια.

Με τις προεδρικές εκλογές του 2027 να πλησιάζουν, οι εξελίξεις αποκτούν ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα.

Η ακροδεξιά επιχειρεί να αξιοποιήσει την ανασφάλεια και τη δυσαρέσκεια, προβάλλοντας την αποκατάσταση της τάξης ως βασικό της επιχείρημα.

Παράλληλα, η στάση της Αριστεράς απέναντι στις διαδηλώσεις και στη βία δημιουργεί νέα πεδία αντιπαράθεσης, ενώ ο Μακρόν δέχεται επικρίσεις από διαφορετικές πολιτικές πλευρές.

 

Πολιτικό όφελος για τη Μαρίν Λεπέν

Η Μαρίν Λεπέν αποκομίζει άμεσα πολιτικά οφέλη από τις εξελίξεις, με την κρίση να ενισχύει ακόμη περισσότερο τη δυνατότητά της να παρουσιαστεί ως εναλλακτική επιλογή για την προεδρία.

Ακόμη και πολιτικοί της αντίπαλοι αναγνωρίζουν ότι η αναταραχή μπορεί να ευνοήσει το κόμμα «Εθνική Συσπείρωση», καθώς η δημόσια συζήτηση στρέφεται ολοένα περισσότερο στην ασφάλεια και στην αποκατάσταση της τάξης.

Η ίδια έχει ήδη επιχειρήσει να τοποθετηθεί στο επίκεντρο των εξελίξεων, απευθύνοντας την Κυριακή διάγγελμα προς τον γαλλικό λαό και προβάλλοντας την υποψηφιότητά της ως εκείνη που μπορεί να εγγυηθεί μια «ειρηνευμένη Γαλλία».

Με αυτόν τον τρόπο, επιδιώκει να εμφανιστεί ως πολιτική δύναμη που μπορεί να προσφέρει σταθερότητα σε μια περίοδο έντονης κοινωνικής και πολιτικής αβεβαιότητας.

Στην ίδια κατεύθυνση κινήθηκε και ο Ζορντάν Μπαρντελά, πρόεδρος του Εθνικού Συναγερμού, ο οποίος ανέβασε τους τόνους απέναντι στις διαδηλώσεις, παρουσιάζοντας το κόμμα του ως τη μόνη πολιτική δύναμη που μπορεί να αποκαταστήσει τη δημόσια τάξη.

Σε συνέντευξη Τύπου στο Παρίσι, ο Μπαρντελά προειδοποίησε ότι οι ταραχοποιοί θα μπορούσαν σύντομα να εισβάλλουν σε κατοικίες, υποστηρίζοντας ότι «οι αρχές καταρρέουν». Με τη ρητορική αυτή, ο Εθνικός Συναγερμός επιχειρεί να αναδείξει τις αδυναμίες της κρατικής διαχείρισης και να συνδέσει την πολιτική του πρόταση με την ανάγκη ενίσχυσης της ασφάλειας.

Ωστόσο, η παρατεταμένη κοινωνική αναταραχή ενδέχεται να αποτελέσει και πρόκληση για την ακροδεξιά, καθώς το κόμμα έχει βρεθεί κατά καιρούς αντιμέτωπο με επικρίσεις για τη στάση του απέναντι στις κοινωνικές συγκρούσεις.

Στο εσωτερικό του, άλλωστε, έχει ήδη αρχίσει η συζήτηση για το κατά πόσο η σημερινή κρίση θα μπορούσε να λειτουργήσει τελικά εις βάρος του.

Σε δύσκολη θέση ο Μελανσόν

Σε διαφορετική θέση βρίσκεται ο Ζαν-Λικ Μελανσόν, ο οποίος δέχεται πιέσεις για τη στάση του απέναντι στις κινητοποιήσεις.

Ο ηγέτης της ριζοσπαστικής Αριστεράς βρίσκεται αντιμέτωπος με μια δύσκολη ισορροπία: από τη μία πλευρά, επιδιώκει να στηρίξει τα κοινωνικά αιτήματα των διαδηλωτών και να καταγγείλει την αστυνομική βία· από την άλλη, καλείται να αποσαφηνίσει τη θέση του απέναντι στα επεισόδια και τις καταστροφές.

Η «Ανυπότακτη Γαλλία» έχει υποστηρίξει τις μαθητικές και φοιτητικές κινητοποιήσεις, ενώ στελέχη του κόμματος έχουν ασκήσει κριτική στον τρόπο με τον οποίο οι αρχές αντιμετώπισαν τους διαδηλωτές, δίνοντας έμφαση στα περιστατικά αστυνομικής βίας.
Η στάση αυτή, ωστόσο, έχει προκαλέσει αντιδράσεις από πολιτικούς αντιπάλους, οι οποίοι επικρίνουν τον Μελανσόν επειδή δεν καταδίκασε με σαφήνεια τη βία. Έτσι, η προσπάθειά του να διατηρήσει επαφή με τις κοινωνικές ομάδες που συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις συνοδεύεται από τον κίνδυνο να δεχθεί πολιτικό κόστος εξαιτίας των επεισοδίων.

Σε ένα ήδη κατακερματισμένο πολιτικό σκηνικό, η διαχείριση της κρίσης αποτελεί κρίσιμο ζήτημα για την Αριστερά, καθώς καλείται να διαχωρίσει τα αιτήματα για καλύτερες δημόσιες υπηρεσίες και χαμηλότερο κόστος ζωής από τις πράξεις βίας που έχουν επισκιάσει τις διαδηλώσεις.

Σε πολιτικό αδιέξοδο ο Εμανουέλ Μακρόν

Στο επίκεντρο της κριτικής βρίσκεται ο Εμανουέλ Μακρόν, ο οποίος κατηγορείται ότι, παρά τη σοβαρότητα της κατάστασης, δεν παρουσίασε ουσιαστικές πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση της κρίσης. Το διάγγελμά του προς τον γαλλικό λαό δεν κατάφερε να κατευνάσει τις αντιδράσεις, ενώ οι επικρίσεις προήλθαν από ολόκληρο το πολιτικό φάσμα.

Μιλώντας από το γραφείο του στο Μέγαρο των Ηλυσίων, ο Γάλλος πρόεδρος εκφώνησε μια ομιλία διάρκειας οκτώ λεπτών, εκφράζοντας «οργή και ντροπή» για τα γεγονότα του Σαββατοκύριακου. Κατά τη διάρκεια των επεισοδίων, ένα δημαρχείο πυρπολήθηκε, περισσότερα από 2.000 καταστήματα λεηλατήθηκαν, περίπου 2.300 άνθρωποι συνελήφθησαν και 1.000 αστυνομικοί τραυματίστηκαν.

Ο Μακρόν αναγνώρισε τη «βαθιά ανησυχία» των νέων, ωστόσο δεν ανακοίνωσε συγκεκριμένα μέτρα για την αντιμετώπιση των αιτημάτων τους.

Δεν παρουσίασε νέες πολιτικές πρωτοβουλίες, δεν προχώρησε σε ανασχηματισμό της κυβέρνησης και δεν ανακοίνωσε πρόσθετες δημόσιες δαπάνες.

Αντίθετα, ζήτησε από τον πρωθυπουργό να οργανώσει διαβουλεύσεις και κάλεσε τα κόμματα της αντιπολίτευσης να τοποθετηθούν απέναντι στην κρίση.

Η απουσία συγκεκριμένων δεσμεύσεων προκάλεσε έντονες αντιδράσεις, με τους πολιτικούς αντιπάλους του να υποστηρίζουν ότι ο πρόεδρος δεν έδωσε πειστικές απαντήσεις στα προβλήματα που τροφοδοτούν την κοινωνική δυσαρέσκεια.

Η επικεφαλής των Πρασίνων, Μαρί Τοντελιέ, επέκρινε τον Μακρόν, υποστηρίζοντας ότι, αντί να αναλάβει την ευθύνη για τους χειρισμούς του, κάλεσε ουσιαστικά τους πολιτικούς να προσέλθουν στο γραφείο του πρωθυπουργού σαν μαθητές που καλούνται στον πίνακα.

Πηγή: cnn.gr

Το άρθρο Πώς το «κύμα» οργής στη Γαλλία αποτελεί «δώρο» για την Μαρίν Λεπέν – Το αδιέξοδο Μελανσόν… Του Στέλιου Μπιτσώρη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Το άρθρο Ουκρανία: Οι κινήσεις Πούτιν στη σκακιέρα, πρόταση για τριμερή με Τραμπ και Σι εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Σοκαριστικές είναι οι εικόνες που έρχονται από τη Γαλλία, όπου οι μαζικές διαδηλώσεις για την ακρίβεια συνοδεύτηκαν από εκτεταμένες λεηλασίες καταστημάτων, με ιδιαίτερο στόχο τις μπουτίκ πολυτελών οίκων μόδας και τα καταστήματα ακριβών προϊόντων.

Βίντεο που κυκλοφορούν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης καταγράφουν κουκουλοφόρους να σπάνε βιτρίνες, να εισβάλλουν σε καταστήματα και να αρπάζουν προϊόντα μεγάλης αξίας, προτού εξαφανιστούν στους γύρω δρόμους. Ανάμεσα στους στόχους βρίσκονται γνωστά fashion brands, όπως η Louis Vuitton, η Celine και η Dior, ενώ ιδιαίτερη αίσθηση προκαλούν οι εικόνες από τις Galeries Lafayette, ένα από τα πιο γνωστά πολυκαταστήματα του Παρισιού, που φιλοξενεί μερικούς από τους ακριβότερους οίκους μόδας στον κόσμο.

PARIS. Furor de consumo en las galerias Lafayette https://t.co/pofpHVMM7b

— GILLESPI (@gillespiok) October 18, 2026

Galeries Lafayette in Paris is being looted tonight.

It’s the French equivalent of Harrods in London or Bergdorf Goodman in NYC https://t.co/F5jZU4bswZ

— Visegrád 24 (@visegrad24) October 17, 2026

Ach so, bei Louis Vuitton haben die Plünderer in Frankreich nach Büchern gesucht. Und weil es dort nichts zur Erweiterung des Horizonts gab, nahm man eben diese kapitalistischen Luxusartikel mit, um eine Weiterbildung zu bezahlen. Das erklärt alles! https://t.co/xk56zKcI1i

— Gedankenbude (@Gedankenbude) October 18, 2026

Σε αρκετές περιπτώσεις, οι δράστες χρησιμοποίησαν βαριοπούλες και άλλα αντικείμενα για να καταστρέψουν τις προσόψεις των καταστημάτων. Στη συνέχεια εισέβαλαν στο εσωτερικό τους, αφαιρώντας τσάντες, ρούχα και άλλα ακριβά προϊόντα.

Ιδιαίτερα έντονα ήταν τα επεισόδια στις εμπορικές περιοχές του Παρισιού, όπου καταγράφηκαν λεηλασίες σε καταστήματα πολυτελείας κοντά στην πλατεία Βαντόμ, αλλά και επιθέσεις σε επιχειρήσεις κατά μήκος κεντρικών λεωφόρων.

Tentative de pillage de la boutique Louis Vuitton, place Vendôme. La situation est chaotique dans le quartier. #17octobre https://t.co/6BYbESxGPK

— Samuel Clauzier (@Masleuu) October 17, 2026

Το άρθρο Πλιάτσικο και χάος στη Γαλλία: Κουκουλοφόροι σπάνε βιτρίνες, αρπάζουν ό,τι βρουν από Hermès, Louis Vuitton και Galeries Lafayette μέχρι φούρνους, δείτε βίντεο εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Όπως επισημαίνεται στην ανάλυση, οι εξελίξεις σε αυτές τις περιοχές διατηρούν ανοιχτό το ενδεχόμενο ενός Γ΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ένα τέτοιο σενάριο δεν αποτελεί πλέον αποκλειστικά αντικείμενο ιστορικών μελετών ή στρατιωτικών σχεδιασμών, αλλά βρίσκεται όλο και συχνότερα στο επίκεντρο των συζητήσεων μεταξύ κυβερνήσεων, διπλωματών και ειδικών στις διεθνείς σχέσεις.

Οι περιφερειακές κρίσεις συνδέονται ολοένα και περισσότερο μεταξύ τους, ενισχύοντας τις ανησυχίες για τη διεθνή ασφάλεια.

Σε εκτενή ανάλυσή του στους Financial Times, ο επικεφαλής σχολιαστής διεθνών υποθέσεων της εφημερίδας Γκίντεον Ράχμαν, εξετάζει τις ομοιότητες της σημερινής συγκυρίας με τις περιόδους που προηγήθηκαν των δύο Παγκοσμίων Πολέμων.

Κεντρικό ερώτημα είναι κατά πόσο οι λανθασμένοι υπολογισμοί των μεγάλων δυνάμεων, η αβεβαιότητα γύρω από τις συμμαχίες και η αδυναμία αποτροπής νέων συγκρούσεων θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε μια γενικευμένη πολεμική αναμέτρηση.

Αφορμή για την ανάλυση αποτελούν πρόσφατα γεγονότα σε διαφορετικές περιοχές του κόσμου, όπως πυραυλικές επιθέσεις που οδήγησαν στο κλείσιμο του αεροδρομίου του Ριάντ, ρωσικά πλήγματα με βαρύ απολογισμό στην Ουκρανία, προειδοποιήσεις της Πολωνίας για πιθανές ρωσικές επιθέσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς και πολυήμερες κινεζικές στρατιωτικές ασκήσεις με πραγματικά πυρά.

Παρά τη γεωγραφική απόσταση μεταξύ τους, τα γεγονότα αυτά συνθέτουν μια εικόνα αυξανόμενης διεθνούς αστάθειας, σε μια περίοδο κατά την οποία η ειρήνη και η ασφάλεια δεν μπορούν να θεωρούνται δεδομένες.

Τα τρία μέτωπα που απειλούν με γενικευμένη σύγκρουση

1. Ευρώπη: Ο πόλεμος στην Ουκρανία και ο κίνδυνος σύγκρουσης με το ΝΑΤΟ

Η Ευρώπη αποτελεί το πρώτο και πιο άμεσο μέτωπο, καθώς ο πόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζεται και η αντιπαράθεση μεταξύ Ρωσίας και Δύσης παραμένει έντονη.

Η σύγκρουση δεν περιορίζεται στις στρατιωτικές επιχειρήσεις στο ουκρανικό έδαφος. Κυβερνοεπιθέσεις, δολιοφθορές, υβριδικές επιχειρήσεις και αυξημένη στρατιωτική δραστηριότητα εντείνουν τις ανησυχίες για το ενδεχόμενο μιας ευρύτερης αντιπαράθεσης.

Κρίσιμο ζήτημα αποτελεί το ενδεχόμενο μια ρωσική ενέργεια να προκαλέσει θύματα στο έδαφος κράτους-μέλους του ΝΑΤΟ. Ένα τέτοιο περιστατικό θα μπορούσε να εντείνει τις πιέσεις για την ενεργοποίηση της αρχής της συλλογικής άμυνας, φέρνοντας τη Συμμαχία αντιμέτωπη με μια δύσκολη απόφαση.

Η πιθανότητα άμεσης στρατιωτικής σύγκρουσης μεταξύ Ρωσίας και ΝΑΤΟ παραμένει μία από τις σημαντικότερες προκλήσεις για την ευρωπαϊκή ασφάλεια. Ακόμη και ένα μεμονωμένο περιστατικό θα μπορούσε να πυροδοτήσει αλυσιδωτές αντιδράσεις.

2. Μέση Ανατολή: Ο πόλεμος με το Ιράν και η διεθνοποίηση της κρίσης

Το δεύτερο μέτωπο βρίσκεται στη Μέση Ανατολή, όπου η σύγκρουση με το Ιράν και οι επιθέσεις εναντίον αμερικανικών στόχων έχουν εντείνει την περιφερειακή αστάθεια.

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλούν οι διασυνδέσεις της κρίσης με τον πόλεμο στην Ουκρανία. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που εξετάζει ο Ράχμαν, η Ρωσία φέρεται να έχει συνδράμει το Ιράν στον εντοπισμό στόχων, ενώ η Ουκρανία έχει προσφέρει σε χώρες του Κόλπου τεχνογνωσία για την αντιμετώπιση μη επανδρωμένων αεροσκαφών.

Οι εξελίξεις αυτές καταδεικνύουν ότι οι πολεμικές συγκρούσεις δεν εξελίσσονται πλέον ως απομονωμένες κρίσεις. Η στρατιωτική εμπειρία, η τεχνολογία και η υποστήριξη που αναπτύσσονται σε ένα μέτωπο μπορούν να επηρεάσουν τις επιχειρήσεις σε μια διαφορετική περιοχή.

Επίσης, η Μέση Ανατολή αποτελεί, επομένως, κρίσιμο παράγοντα για τη διεθνή ασφάλεια. Μια περαιτέρω κλιμάκωση θα μπορούσε να οδηγήσει στην εμπλοκή περισσότερων χωρών και να επιβαρύνει ακόμη περισσότερο τις ήδη τεταμένες σχέσεις μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων.

3. Ασία: Η Ταϊβάν και η αυξανόμενη στρατιωτική ισχύς της Κίνας

Το τρίτο μέτωπο εντοπίζεται στον Ειρηνικό, όπου η Κίνα ενισχύει συστηματικά τις στρατιωτικές της δυνατότητες και αυξάνει την πίεση προς την Ταϊβάν.

Το Πεκίνο θεωρεί την Ταϊβάν τμήμα της επικράτειάς του, ενώ το νησί διαθέτει δική του κυβέρνηση και λειτουργεί στην πράξη ως αυτοδιοικούμενη οντότητα. Μια κινεζική στρατιωτική επιχείρηση με στόχο την κατάληψή του θα μπορούσε να προκαλέσει μία από τις σοβαρότερες διεθνείς κρίσεις των τελευταίων δεκαετιών.

Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, οι ΗΠΑ θα καλούνταν να αποφασίσουν πώς θα αντιδράσουν σε μια ενδεχόμενη κινεζική επίθεση, αντιμετωπίζοντας ένα ιδιαίτερα δύσκολο στρατηγικό δίλημμα.

Μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να μετατρέψει μια περιφερειακή σύγκρουση σε άμεση αντιπαράθεση μεταξύ των δύο ισχυρότερων στρατιωτικών και οικονομικών δυνάμεων του κόσμου, με συνέπειες που θα εκτείνονταν πολύ πέρα από την Ασία.

Πηγή: tanea.gr

Το άρθρο FT: «Υπνοβατούμε» προς έναν Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο; – Τα τρία επικίνδυνα μέτωπα εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Είναι καλό —ιδανικό, μάλιστα!— να σε παίρνει στην άκρη ο Οικονομικός Διευθυντής (CFO) και να σου επισημαίνει επανειλημμένα τις ολέθριες οικονομικές συνέπειες μιας πιθανής αποτυχίας του στοιχήματος ύψους 200 δισ. δολαρίων σε κεφαλαιουχικές δαπάνες (capex) για την Τεχνητή Νοημοσύνη — ένα στοίχημα που πρόσφατα παραδέχτηκες ότι έβαλες χωρίς να ξέρεις καν τον λόγο. Αυτό σημαίνει «υγιής επιχειρηματική πρακτική».

Με αυτό το τρόπο ο Ed Zitron σχολίασε την αποκάλυψη που θέλει την CFO της Meta, Susan Li, να προειδοποιεί για τις δραματικές επιπτώσεις της τυχόν αποτυχίας της Μeta στην επένδυση της ΑΙ.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η CFO της Meta, Susan Li, έφερε σε δύσκολη θέση τον επικεφαλής του τμήματος Τεχνητής Νοημοσύνης, Alexandr Wang, αρκετές φορές κατά τη διάρκεια μιας εταιρικής συνάντησης στη Hawaii, υπενθυμίζοντάς του πόσο καταστροφικές θα ήταν οι οικονομικές επιπτώσεις αν το νέο μοντέλο Τεχνητής Νοημοσύνης της εταιρείας δεν απέδιδε τα αναμενόμενα.

Αν το Muse αποτύγχανε παταγωδώς, τα πράγματα θα ήταν «πραγματικά, μα πραγματικά άσχημα», όπως μετέφερε ο Wang τα λόγια της Li.

Ο Διευθύνων Σύμβουλος της Meta, Mark Zuckerberg, παραδέχτηκε ότι η εταιρεία δέσμευσε ποσά ύψους 100 έως 200 δισεκατομμυρίων δολαρίων για υποδομές τεχνητής νοημοσύνης, προτού γνωρίζει αν οι επενδύσεις αυτές θα ήταν επιτυχημένες. Έκτοτε, η Meta έχει λανσάρει το μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης Muse Wonder και τον προσωπικό βοηθό Muse, ωστόσο η υιοθέτησή τους από τους καταναλωτές και οι προοπτικές εσόδων που παρουσιάζουν παραμένουν αβέβαιες.

Η Meta ποντάρει τα πάντα στην Τεχνητή Νοημοσύνη — Η Οικονομική Διευθύντρια προειδοποιεί για τις «πολύ δυσμενείς» συνέπειες σε περίπτωση αποτυχίας
Yahoo Finance [Τρίτη, 13 Οκτωβρίου 2026, 4:34 μ.μ. GMT+3] 

Πόσο θα ήθελε κανείς να βρίσκεται στη θέση της Susan Li, της ιδιαίτερα αξιόλογης Οικονομικής Διευθύντριας (CFO) της Meta (META), αυτή τη στιγμή-αναρωτιέται ο Brian Sozzi Executive Editor) του Yahoo Finance καθώς πληκτρολογεί τα εξής>

Η Li — η οποία εργάζεται στη Meta εδώ και 18 χρόνια, κυρίως σε οικονομικούς ρόλους — είναι το άτομο που έχει επιφορτιστεί με την επίβλεψη των οικονομικών καταστάσεων της εταιρείας και τη διασφάλιση ότι η Meta επενδύει σε έργα με τις μεγαλύτερες προοπτικές απόδοσης για τους επενδυτές. Είναι επίσης δική της ευθύνη να αξιολογεί τους κινδύνους και να προβάλλει αντιρρήσεις στο δίδυμο των Mark Zuckerberg και Alexandr Wang, οι οποίοι πρεσβεύουν την ανάπτυξη με κάθε κόστος.

Αυτή τη στιγμή, η δουλειά της μοιάζει σίγουρα με άθλο του Ηρακλή, σε σύγκριση με τα προηγούμενα χρόνια.

Ο Wang αποκάλυψε, σε νέο επεισόδιο του podcast «Cheeky Pints» του John Collison (συνιδρυτή της Stripe – STRI.PVT), ότι η Li τον πήρε στην άκρη «πολλές φορές» κατά τη διάρκεια μιας συνάντησης στελεχών στη Hawaii, για να τον προειδοποιήσει ότι, αν το νεότερο μοντέλο της εταιρείας δεν απέδιδε, οι οικονομικές συνέπειες θα ήταν δυσάρεστες.

«Και νομίζω ότι αυτό… το θυμάμαι πολύ έντονα. Ήμασταν στη Hawaii  στα τέλη του περασμένου έτους. Ήταν σαν να είχε συγκεντρωθεί όλη η ηγετική ομάδα», είπε ο Wang. «Και ναι, η Susan με έπαιρνε στην άκρη πολλές φορές και μου έλεγε: “Ξέρεις, θέλω απλώς να σου πω ότι αν αυτό δεν πετύχει, τα πράγματα θα είναι πραγματικά, μα πραγματικά άσχημα. Θα είναι πολύ, πολύ άσχημα από οικονομική άποψη. Πρέπει οπωσδήποτε να είναι καλό. Αν είναι καλό, όλα καλά. Είμαστε μια χαρά. Αλλά αν είναι κακό, τότε τα πράγματα θα είναι πραγματικά, μα πραγματικά πολύ άσχημα”».

Το νέο μοντέλο της Meta φαίνεται να λειτουργεί αρκετά καλά. Τώρα, το μόνο που απομένει είναι να αρχίσει ο κόσμος να πληρώνει για αυτό, ώστε να δικαιολογηθεί η τεράστια επένδυση που ενέκρινε η Li. Η εταιρεία παρουσίασε επίσημα αυτή την εβδομάδα, μέσω των εργαστηρίων Meta Superintelligence Labs, τα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης αιχμής (frontier AI models) επόμενης γενιάς: τα Muse Wonder και Muse Wonder Full.

Αυτά τα μοντέλα αιχμής υποτίθεται ότι αντιπροσωπεύουν ένα τεράστιο άλμα στις δυνατότητες νοημοσύνης, καθώς διαθέτουν ικανότητες βαθιάς συλλογιστικής πολλαπλών σταδίων, δυναμικής διατήρησης μνήμης και εγγενούς εκτέλεσης εργασιών με πολλαπλά εργαλεία, τόσο σε περιβάλλοντα ιστού όσο και σε επιτραπέζιους υπολογιστές.

«Η χθεσινή κυκλοφορία των Muse Wonder και Wonder Full αποτελεί την πρώτη διάθεση μοντέλου κατηγορίας αιχμής από τη Meta και, κατά την άποψή μας, βρίσκεται στο ίδιο ή σχεδόν στο ίδιο επίπεδο με τα κορυφαία εργαστήρια του κλάδου», δήλωσε ο Jeff Wlodarczak, αναλυτής της Pivotal Research. «Στο σύνολο δοκιμών αξιολόγησης (benchmark set) της Meta, το Wonder Full υπερέχει σε περίπου 7 από τις 14 δοκιμές (συμπεριλαμβανομένων των εσωτερικών), επιτυγχάνοντας ισχυρά αποτελέσματα στον προγραμματισμό μακράς διάρκειας, στα νομικά εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης και στη διαχείριση μνήμης, ενώ καταλαμβάνει τη δεύτερη θέση στον ανεξάρτητο δείκτη Artificial Analysis Index (με βαθμολογία 56 έναντι 58 για το Claude Opus 5.5).

Το Wonder τιμολογείται στα 4/20 δολάρια ανά εκατομμύριο tokens, τιμή αντίστοιχη με αυτή του Opus 5.5, ενώ το ισχυρότερο Wonder Full διατίθεται αποκλειστικά μέσω συνδρομών Muse Code (50-200 δολάρια μηνιαίως) και όχι μέσω API. Αυτό ενισχύει την άποψή μας ότι η Meta θα επιδιώξει την κερδοφορία μέσω επί πληρωμή επιπέδων υπηρεσιών και λύσεων για επιχειρήσεις, αντί για τη διάθεση μοντέλων με ανοιχτά βάρη (open weights).»

Ο Brian Sozzi είναι Εκτελεστικός Συντάκτης (Executive Editor) του Yahoo Finance, παρουσιαστής της πρωινής εκπομπής «Sozzi Unleashed» και του podcast «Power Players with Brian Sozzi», καθώς και μέλος της συντακτικής ηγετικής ομάδας του Yahoo Finance.

Πηγή: kourdistoportocali.com

Το άρθρο Susan Li> H Oικονομική Διευθύντρια (CFO) της Meta προειδοποίησε τους Mark Zuckerberg και Alexandr Wang, ότι τα πράγματα οικονομικά θα είναι πολύ άσχημα-μα πάρα πολύ- εάν αποτύχουν με την ΑΙ εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Η αποκάλυψη που φαίνεται ότι οδήγησε τον Ντόναλντ Τραμπ, και τον προϊστάμενό της, Μάρκο Ρούμπιο, να ζητήσουν την παραίτησή της ήταν το ρεπορτάζ της εφημερίδας ότι είχε ζητήσει το ποσό των 100.000 δολαρίων από δωρητή του Αμερικανού προέδρου. Αυτό έγινε πριν από περίπου έναν χρόνο και λίγο πριν από την ακρόαση, η οποία επικύρωσε τον διορισμό της Κίμπερλι Γκιλφόιλ στην Αθήνα.

«Η μεγαλύτερη τιμή της ζωής της»

Ανακοινώνοντας ουσιαστικά την απόφασή της να παραιτηθεί, η Κίμπερλι Γκιλφόιλ, σε ανάρτησή της στο Χ δήλωσε ότι η θητεία της στην Ελλάδα «αποτέλεσε τη μεγαλύτερη τιμή της ζωής της». Επίσης, απέρριψε τις κατηγορίες εναντίον της, υποστηρίζοντας ότι «είναι ψευδείς». «Προτίθεμαι να υπερασπιστώ σθεναρά το όνομά μου, τη φήμη μου και την ακεραιότητά μου», έγραψε η απερχόμενη πρέσβης των ΗΠΑ.

Η αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα / REUTERS/Louisa Gouliamaki

Η Κίμπερλι Γκιλφόιλ τόνισε επίσης ότι «αν και η θητεία μου ως Πρέσβη ενδέχεται να φτάνει στο τέλος της, η αφοσίωσή μου στον Πρόεδρο ΤραμπTrump, στο κίνημα “Πρώτα η Αμερική” και στη χώρα που αγαπώ δεν θα σταματήσει ποτέ».

Λίγη ώρα νωρίτερα, η νέα εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου, Κέιτι Ζακάρια, είχε ανακοινώσει στα ΜΜΕ ότι «ζητήθηκε η παραίτησή της».

.@PressSec @KatieZacharia: “We have asked Ambassador Guilfoyle to resign. She has been a wonderful asset to the team, and we wish her well.” https://t.co/gSZfl1RTQp

— Rapid Response 47 (@RapidResponse47) October 13, 2026

Ο ίδιος ο Αμερικανός πρόεδρος επιβεβαίωσε την ενόχληση που είχαν προκαλέσει τα δημοσιεύματα εις βάρος της Κίμπερλι Γκιλφόιλ.

«Δεν μου άρεσαν όσα διάβασα», είπε. Και όταν του επισημάνθηκε ότι υπήρξε αρραβωνιαστικιά του γιου του, Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, απάντησε: «Δεν ήταν μέλος της οικογένειάς μου. Υποθέτω ότι έβγαινε με τον γιο μου πριν από πολύ καιρό».

Trump: Kimberly Guilfoyle was not a member of my family. I guess she dated my son a long time ago. I didn’t like what I read. https://t.co/feulQzaM2t

— Acyn (@Acyn) October 13, 2026

Και πρόσθεσε: «Πήγε στην Ελλάδα, έκανε καλή δουλειά, αλλά δεν μας άρεσαν όσα διαβάζαμε».

Το αίτημα για 100.000 δολάρια

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της Wall Street Journal, η Κίμπερλι Γκιλφόιλ ζήτησε από τον δωρητή του Ντόναλντ Τραμπ από το Κεντάκι, Έρικ Ντίτερς, την καταβολή ποσού 100.000 δολαρίων στον λογαριασμό της στην American Express. Και από τα γραπτά μηνύματα που αντάλλαξαν μεταξύ τους –και ήρθαν σε γνώση της εφημερίδας- προκύπτει ότι η Κίμπερλι Γκιλφόιλ, για να τον πείσει προέβαλε τις διασυνδέσεις της με την κυβέρνηση Τραμπ. Επίσης ότι είχε προσπαθήσει να ασκήσει πιέσεις υπέρ του στην Υπηρεσία Εσόδων (IRS) και στο Υπουργείο Δικαιοσύνης. Ο Ντίτερς τελικά δεν προχώρησε στην πληρωμή, λέγοντας πως αυτό θα του κόστιζε τον γάμο του.

Με τον Ντόναλντ Τραμπ / REUTERS/Kevin Lamarque

Ο δικηγόρος της Κίμπερλι Γκίλφοιλ αμφισβήτησε τη γνησιότητα των μηνυμάτων, χωρίς να δώσει διευκρινίσεις. Υποστήριξε ότι η πελάτισσά του δικαιούνταν ένα «υπόλοιπο πληρωμής» για εκδηλώσεις στις οποίες είχε παρευρεθεί πριν από τον διορισμό της. Ο Έρικ Ντίτερς υποστήριξε ότι δεν της όφειλε κανένα ποσό.

Ο Έλληνας λομπίστας

Το πρώτο δημοσίευμα για την Κίμπερλι Γκιλφόιλ από τη Wall Street Journal ήταν τον Σεπτέμβριο. Η εφημερίδα ανέφερε τον Σεπτέμβριο ότι η Αμερικανίδα πρέσβης είχε προκαλέσει απορία σε κυβερνητικά στελέχη σε όλη τη νοτιοανατολική Ευρώπη, διότι προωθούσε με επιμονή συγκεκριμένη ελληνική εταιρεία. Αλλά και γιατί ενέπλεκε στις δραστηριότητές της έναν από τους λομπίστες της εταιρείας, ο οποίος συμμετείχε σε συναντήσεις στην κατοικία της πρέσβειρας καθώς και σε επαφές με ξένους αξιωματούχους. Η εφημερίδα ανέφερε ότι κάποιοι συχνά τον περνούσαν λανθασμένα για τον διευθυντή του γραφείου της.

Οι παραπάνω αποκαλύψεις, σύμφωνα με τη WSJ, είχαν προκαλέσει εκνευρισμό στα στελέχη της κυβέρνησης στην Ουάσιγκτον. Και αύξησαν την ήδη υπάρχουσα επιφυλακτικότητα στο πρόσωπό της. Η αιτία, αναφέρει η εφημερίδα, ήταν το γεγονός ότι, από την άφιξή της στην Αθήνα, τον Νοέμβριο του 2025, συνδύαζε τις συναντήσεις με ηγέτες της περιοχής με επισκέψεις σε ευρωπαϊκές επιδείξεις μόδας και εκδηλώσεις τέχνης. Ο στυλίστας της τη συνόδευε συχνά στα ταξίδια της, συμμετέχοντας ακόμη και σε δείπνο με Έλληνες και Βούλγαρους αξιωματούχους στην Ουάσιγκτον.

Η έρευνα του Επιθεωρητή για την Κίμπερλι Γκιλφόιλ

Η αμερικανική εφημερίδα έχει επίσης γράψει ότι ο Γενικός Επιθεωρητής του Στέιτ Ντιπάρτμεντ διερευνά αν η Κίμπερλι Γκίλφοιλ έλαβε δώρα ή διευκολύνσεις από ιδιώτες επιχειρηματίες.

Το γεγονός έχει προκαλέσει αντιδράσεις από το Δημοκρατικό Κόμμα. Ο βουλευτής Ντον Μπάγιερ (Βιρτζίνια) ζήτησε την απομάκρυνσή. Και, «αν παραβίασε τον νόμο —κάτι που φαίνεται εξαιρετικά πιθανό—, τη δίωξή της». Ο βουλευτής Ρόμπερτ Γκαρσία (Καλιφόρνια), κορυφαίο στέλεχος των Δημοκρατικών στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής, απέστειλε επιστολή προς την Κίμπερλι Γκιλφόιλ. Εκεί ανέφερε ότι η καταγγελλόμενη συμπεριφορά «εγείρει σοβαρές ανησυχίες για διαφθορά και εθνική ασφάλεια». Συνεπώς, ζήτησε την προσκόμιση οικονομικών στοιχείων καθώς και αντιγράφων της επικοινωνίας της με συγκεκριμένα κυβερνητικά στελέχη.

Η ενόχληση Ρούμπιο στην Αθήνα

Τα καταγγελλόμενα φέρεται ότι έφεραν σε πολύ δύσκολη θέση τον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, ο οποίος βρισκόταν στην Αθήνα δημοσιεύθηκε η αποκάλυψη για τα 100.000 δολάρια. Σύμφωνα με την εφημερίδα, οι συνεργάτες του δήλωσαν ότι αιφνιδιάστηκαν και εκνευρίστηκαν. Διότι, μόλις λίγες ημέρες νωρίτερα, ο Μάρκο Ρούμπιο είχε υπερασπιστεί την Κίμπερλι Γκιλφόιλ, χαρακτηρίζοντάς την «εξαιρετικά αποτελεσματική υποστηρίκτρια» της ατζέντας του Ντόναλντ Τραμπ. «Την εκτιμούμε ιδιαίτερα», πρόσθεσε. Ενώ στην Αθήνα δήλωσε: «Η πρέσβειρά μας υπήρξε μια δυναμική πρέσβειρα».

Με τον Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα / Mark Schiefelbein/Pool via REUTERS

Η Κίμπερλι Γκιλφόιλ τον συνόδευσε σε πολλές εκδηλώσεις και ανήρτησε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πολλές φωτογραφίες της να τον αγκαλιάζει κατά την άφιξή του στο αεροδρόμιο.

Αναχωρώντας από την Αθήνα, ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών αρνήθηκε να σχολιάσει τις αποκαλύψεις. «Δεν διαχειριζόμαστε τέτοια ζητήματα σε συνεντεύξεις Τύπου σε διαδρόμους αεροδρομίων ξένων χωρών, επειδή γράφτηκε κάποιο άρθρο από εσάς ή από κάποιον άλλον με βάση πληροφορίες που δόθηκαν από κάποια πηγή», είπε. Η Αμερικανίδα πρέσβης ήταν παρούσα.

Η προσεκτική δήλωση Βανς

Από την πλευρά του, ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Τζέι. Ντι Βανς, όταν α κλήθηκε να σχολιάσει το δημοσίευμα για τα 100.000 δολάρια, είπε:

«Δεν μου αρέσει η ιδέα να πουλάει κανείς πρόσβαση σε άλλον κυβερνητικό αξιωματούχο, και δη σε κυβερνητικό αξιωματούχο υψηλόβαθμο». Αλλά σημείωσε ότι χρειαζόταν περισσότερες πληροφορίες προτού τοποθετηθεί επί της συγκεκριμένης υπόθεσης.

Ο «κάθετος διάδρομος» και η Κίμπερλι Γκιλφόιλ

Ως πρέσβης των ΗΠΑ, η Κίμπερλι Γκίλφοιλ εστίασε κυρίως στην προσπάθεια ενίσχυσης της προσπάθειας να απεξαρτηθεί η Ευρώπη από τη ρωσική ενέργεια. Αυτό θα γινόταν μέσω ενός «κάθετου διαδρόμου φυσικού αερίου», ο οποίος προοριζόταν για την παραλαβή αμερικανικού υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) στην Ελλάδα και τη διοχέτευσή του προς την Ουκρανία.

Αυτό όμως που βρέθηκε στο επίκεντρο των ελέγχων για το πρόσωπό της ήταν οι προσπάθειές της να προωθήσει μια συγκεκριμένη ελληνική εταιρεία. Ο νομικός εκπρόσωπός της έχει υποστηρίξει ότι η Κίμπερλι Γκιλφόιλ δεν εστίαζε σε κάποια συγκεκριμένη εταιρεία. Και οι δικηγόροι της εταιρείας αρνήθηκαν ότι η πρέσβης προωθούσε με αθέμιτο τρόπο τα εμπορικά συμφέροντά της.

Πηγή: in.gr

Το άρθρο WSJ: Η Κίμπερλι Γκιλφόιλ φεύγει από την Ελλάδα – Παραιτήθηκε στη σκιά καταγγελιών για μη σύννομη συμπεριφορά εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Η εξέλιξη αυτή ωθεί τους πλοιοκτήτες να επανεξετάσουν το ενδεχόμενο μεταφοράς φορτίων στην περιοχή.

Μόνο την Κυριακή δέχθηκαν επίθεση έξι πλοία, σύμφωνα με την υπηρεσία UK Maritime Trade Operations (UKMTO), η οποία παρακολουθεί την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας στην περιοχή.

Πρόκειται για τον υψηλότερο ημερήσιο αριθμό επιθέσεων από τότε που ξέσπασε η σύγκρουση, σύμφωνα με τους υπολογισμούς των Financial Times.

Από τα πλοία που επλήγησαν, τα τρία ήταν δεξαμενόπλοια μεταφοράς διυλισμένων πετρελαϊκών προϊόντων, ενώ δύο άλλα ήταν πετρελαιοφόρα αργού πετρελαίου, τα οποία ανήκαν στην κινεζική εταιρεία New Treasure Shipping και στη νοτιοκορεατική Sinokor, σύμφωνα με την εταιρεία ναυτιλιακής ασφάλειας Vanguard.

Επίσης, επλήγη ένα ινδικό πλοίο μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων.

Το περιστατικό αυτό ακολούθησε επιθέσεις τις προηγούμενες ημέρες εναντίον πλοίων με ινδικά πληρώματα, κατά τις οποίες τραυματίστηκαν αρκετοί ναυτικοί.

Δύο Ινδοί ναυτικοί από ένα από τα δεξαμενόπλοια μεταφοράς πετρελαϊκών προϊόντων αναφέρθηκαν ως αγνοούμενοι.

Το υπουργείο Εξωτερικών της Ινδίας δήλωσε την Κυριακή ότι οι επιθέσεις προκαλούν «βαθιά ανησυχία» και απηύθυνε έκκληση για άμεση επίλυση της σύγκρουσης.

Σύμφωνα με στοιχεία που συγκέντρωσαν οι Financial Times από τις αναφορές της UKMTO και από ευρωπαϊκές πηγές ασφαλείας, 24 πλοία δέχθηκαν πλήγματα κατά το διάστημα των δύο εβδομάδων έως τις 11 Οκτωβρίου. Η αμέσως επόμενη περίοδος με τη μεγαλύτερη ένταση επιθέσεων ήταν το πρώτο δεκαπενθήμερο του Μαρτίου, όταν επλήγησαν 13 πλοία.

Το Institute for the Study of War ανέφερε: «Το Ιράν ενδέχεται να εξελίσσει τις αντιπλοϊκές πυραυλικές του δυνατότητες, προκειμένου να βελτιώσει την ικανότητά του να στοχοποιεί πλοία».

Οι εξαγωγές πετρελαίου από τον Περσικό Κόλπο ανήλθαν τον Σεπτέμβριο κατά μέσο όρο σε 15,5 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως, το υψηλότερο επίπεδο από την έναρξη του πολέμου, σύμφωνα με την πλατφόρμα δεδομένων εμπορευμάτων Kpler. Έκτοτε, ωστόσο, οι εξαγωγές έχουν καταρρεύσει, καθώς τα νέα ιρανικά πλήγματα περιόρισαν δραστικά τον αριθμό των πλοίων που διέρχονται από τα Στενά.

Στις 11 Οκτωβρίου μεταφέρθηκαν μέσω της θαλάσσιας οδού μόλις 2,9 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε την Τρίτη η Kpler. Πρόκειται για το χαμηλότερο επίπεδο του τρέχοντος μήνα. Η Kpler επισήμανε ότι τα στοιχεία ενδέχεται να αναθεωρηθούν προς τα πάνω, όταν εντοπιστούν περισσότερα πλοία μέσω δορυφορικών εικόνων. Ωστόσο, ο μέσος όρος επτά ημερών ήταν περίπου 43% χαμηλότερος από τα επίπεδα που επικρατούσαν πριν από τη σύγκρουση.

Οι πλοιοκτήτες που μέχρι πρότινος ήταν διατεθειμένοι να αναλάβουν κινδύνους, λόγω των υψηλών ναύλων στην περιοχή, έχουν αρχίσει να αποφεύγουν τα Στενά. Σύμφωνα με δεδομένα παρακολούθησης πλοίων, τις τελευταίες ημέρες αρκετά πλοία φαίνεται να άλλαξαν πορεία και να απομακρύνθηκαν από το λιμάνι της Φουτζέιρα, στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, στον Κόλπο του Ομάν. Στην περιοχή αυτή αγκυροβολούσαν πλοία που παραλάμβαναν φορτία από τον Περσικό Κόλπο.

Πηγή: euro2day.gr

Το άρθρο Ρεκόρ επιθέσεων κατά πλοίων στα Στενά του Ορμούζ εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Ο διακεκριμένος καθηγητής συγκρίνει το κύμα μαθητικών εξεγέρσεων που σαρώνει τη Γαλλία σαν δασική πυρκαγιά που εκδηλώθηκε ξαφνικά και χωρίς προειδοποίηση, επαναφέροντας στο προσκήνιο μνήμες από τις βίαιες αναταραχές των «κίτρινων γιλέκων».

Ποια είναι όμως τα πραγματικά αίτια πίσω από την έκρηξη της γαλλικής νεολαίας;

«Όχι οι υλικές ελλείψεις, αλλά η λυσσαλέα απόγνωση»

Όπως λέει, αντίθετα με τα όσα προβάλλονται, το πρόβλημα δεν εντοπίζεται στις υποδομές. «Η ρίζα της κρίσης είναι βαθύτερη. Η κινητοποίηση ξεκινά από μια αφορμή· δεν έχει, όμως, στην ουσία σαφείς διεκδικήσεις. Το μαθητικό πρόβλημα δεν είναι οι προβαλλόμενες ελλείψεις στην εκπαιδευτική στελέχωση και στα κτίρια. Οι υλικές συνθήκες στα γαλλικά σχολεία είναι κατά κανόνα καλύτερες απ’ ό,τι σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Εκδηλώνεται επιθετική απογοήτευση, τυφλός θυμός, λυσσαλέα απόγνωση», σχολιάζει ο Γιώργος Πρεβελάκης.

Blocus des lycées : Des policiers pris pour cible par des tirs de mortier ce matin lors des incidents en marge du lycée Vauquelin à Paris 13.

#BlocusLycées https://t.co/4U9TfKUkjo

— CLPRESS / Agence de presse (@CLPRESSFR) October 5, 2026

Σύμφωνα με τον καθηγητή του Πανεπιστημίου της Σορβόννης (Paris 1), οι νέοι αισθάνονται πλέον υλικά, ψυχικά και πνευματικά άοπλοι απέναντι σε έναν αμείλικτο, δραματικά μεταβαλλόμενο κόσμο. Η ευθύνη βαραίνει το ίδιο το πολιτικό σύστημα.

«Οι εξεγειρόμενοι μαθητές εκφράζουν οργή απέναντι σε ένα πολιτικό σύστημα το οποίο θεωρούν ότι τους εξαπάτησε. Η λογική της ήσσονος προσπάθειας, το έλλειμμα της πειθαρχίας, η κατάλυση της ιεραρχίας και η συνεπαγόμενη εξίσωση ανήλικου/ενήλικου οδήγησαν ολόκληρες γενεές σε πνευματικό, ηθικό και επαγγελματικό κενό. Η κολακεία, η ανοχή και η υποχωρητικότητα της εξουσίας δεν απελευθέρωσε· οδήγησε σε αδιέξοδα», εξηγεί.

Το παράδοξο της «άλλης» Γαλλίας

Στον αντίποδα αυτής της τυφλής οργής, μια εντελώς διαφορετική εικόνα αναδύθηκε κατά την πρόσφατη τριήμερη επίσκεψη του Πάπα στη Γαλλία. Εκεί, αθρόα πλήθη, με προεξάρχουσα τη νεολαία, υποδέχθηκαν τον Ποντίφικα με ανυπόκριτο ενθουσιασμό, απόλυτη τάξη και ένα πνεύμα ελπίδας.
«Δύο διαφορετικές Γαλλίες; Ή δύο όψεις του ιδίου νομίσματος;» αναρωτιέται ο κ. Πρεβελάκης, εξηγώντας πως για πολλούς Γάλλους η διέξοδος βρίσκεται στην επιστροφή στις παραδοσιακές αξίες.

Ωστόσο, η κίνηση αυτή προκαλεί αντιδράσεις, καθώς οι επικριτές θεωρούν ότι θίγεται η laicité (ο κοσμικός χαρακτήρας του κράτους), που αποτελεί θεμέλιο της Γαλλικής Δημοκρατίας.

Αυτό το εκρηκτικό μείγμα θυμού και ελπίδας τροφοδοτεί, πλέον, μια ακραία πολιτική πόλωση. «Η πόλωση της γαλλικής πολιτικής ανάμεσα στα άκρα, αριστερά και δεξιά, συνέπεια και έκφραση της χρεοκοπίας των παραδοσιακών πολιτικών σχηματισμών, τροφοδοτείται από τη συνύπαρξη θυμού και ελπίδας».

La police française est tellement violente qu’elle se fait tabasser dans la rue par des gamins de 55 kg et elle fait tellement peur aux gens qu’ils vont attaquer les commissariats pour y mettre le feu.
#BlocusLycées https://t.co/7TPDZOjsjk

— Geronimus lll (@Geronimuslll) October 8, 2026

Οι διεθνείς παρενέργειες και το πλήγμα για την Ευρώπη

Οι επικίνδυνες αυτές χημικές αντιδράσεις στο εσωτερικό της Γαλλίας δεν εκτυλίσσονται στο κενό, αλλά σε ένα άκρως ασταθές γεωπολιτικό περιβάλλον. Όπως προειδοποιεί ο καθηγητής, η εξέγερση εξασθενίζει τη Γαλλία απέναντι στην παγκόσμια οικονομική συγκυρία, ενώ οι αγορές παρακολουθούν με έκδηλη ανησυχία τη διεξαγωγή και την έκβαση των προσεχών προεδρικών εκλογών. Οι συνέπειες, ωστόσο, ξεπερνούν τα γαλλικά σύνορα.

«Η Ευρώπη υφίσταται διπλή πίεση, από την Αμερική και τη Ρωσία. Η Γαλλία εκατέρωθεν αποτελεί ιδιαίτερο στόχο. Κλονισμός της Γαλλίας συνεπάγεται βαρύ πλήγμα για την Ευρώπη και σοβαρούς τριγμούς στο ευρωπαϊκό σχέδιο», λέει με νόημα.

Το μάθημα της κρίσης: Το κόστος του «οικονομισμού»

Η τρέχουσα μαθητική εξέγερση, αν και καταστροφική, ίσως λειτουργήσει τελικά ως ένας αναγκαίος καταλύτης αφύπνισης για την ευρωπαϊκή ηγεσία.

Ο κ. Πρεβελάκης στέλνει ένα σαφές μήνυμα για το μέλλον της ηπείρου: «Η οικοδόμηση της Ευρώπης στηρίχτηκε αποκλειστικά σε οικονομιστικές λογικές και επιχειρήματα. Σήμερα διαπιστώνεται το κόστος από την υποτίμηση του πνευματικού παράγοντος».

Οι διαμαρτυρίες μαθητών στη Γαλλία ξεκίνησαν στις 17 Σεπτεμβρίου από σχολείο στην περιοχή Κρετέι και έλαβαν γενικευμένη διάσταση τέσσερις ημέρες αργότερα με καταλήψεις και αποκλεισμούς σχολείων.

Οι κινητοποιήσεις, που συνοδεύτηκαν από βίαια επεισόδια, ξεκίνησαν καθώς οι μαθητές διαμαρτύρονται για τις ελλείψεις εκπαιδευτικών, τις υπερπλήρεις τάξεις και τις συνθήκες στις σχολικές δομές. Στις αρχές Οκτωβρίου περισσότερα από 1.000 σχολεία συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις.

Φωτογραφίες: AP

Πηγή: iefimerida.gr

Το άρθρο Γιατί η μαθητική εξέγερση στη Γαλλία κρύβει κάτι πολύ πιο επικίνδυνο -Ο καθηγητής της Σορβόννης Γιώργος Πρεβελάκης εξηγεί στο iefimerida εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Στον απόηχο των αυξανόμενων εντάσεων μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας για την Ουκρανία, πλέον βρίσκει κανείς αμέτρητα δημοσιεύματα στα μέσα ενημέρωσης σχετικά με τον «άξονα Κίνας-Ρωσίας» και τον «δεσμό μεταξύ Ρωσίας και Κίνας». Το ιδεολογικό όφελος της σύνδεσης της Ρωσίας με την Κίνα είναι αναμφίβολα σαφές για τα αντιρωσικά γεράκια. Η Ρωσία είναι ένα σχετικά αδύναμο κράτος με μικρή οικονομία. Η Κίνα, από την άλλη πλευρά, τείνει να φαίνεται πιο τρομακτική. Συνδέοντας τη Ρωσία με την Κίνα σε μια νέα εκδοχή του «άξονα του κακού» του Τζορτζ Μπους, γίνεται ευκολότερο να υποβαθμιστούν οι πιο ήρεμες φωνές που επισημαίνουν τους πολλούς περιορισμούς που αντιμετωπίζει η Ρωσία, όσον αφορά τις γεωπολιτικές της φιλοδοξίες.

Ωστόσο, πόσο ασφαλής είναι αυτή η υποτιθέμενη σινο-ρωσική φιλία; Μολονότι τα δύο κράτη μπορεί να συμφωνούν σε γενικές γραμμές για την ανάγκη περιορισμού της ηγεμονικής ισχύος των ΗΠΑ, είναι πιθανό να βρίσκουν επίσης πολλούς λόγους να θεωρούν το ένα το άλλο ως πιο άμεσες πηγές σύγκρουσης.

Στο βιβλίο του Unrivaled: Why America Will Remain the World’s Soleil Superpower, ο μελετητής της Κίνας Michael Beckley σημειώνει ότι υπάρχουν πολλά ζητήματα που μετριάζουν την «ενότητα» Κίνας-Ρωσίας:

Η Ρωσία και η Κίνα διατηρούν επί του παρόντος μια στρατηγική εταιρική σχέση, αλλά αυτή η σχέση είναι απίθανο να εξελιχθεί σε μια γνήσια συμμαχία… Στα μέρη του κόσμου που έχουν τη μεγαλύτερη σημασία για αυτές, η Ρωσία και η Κίνα είναι περισσότερο αντίπαλοι παρά σύμμαχοι… Για κάθε παράδειγμα σινο-ρωσικής συνεργασίας, υπάρχει ένα αντιπαράδειγμα ανταγωνισμού. Για παράδειγμα, η Ρωσία πουλάει όπλα στην Κίνα, αλλά πρόσφατα μείωσε τις πωλήσεις στην Κίνα, ενώ αύξησε τις πωλήσεις στους αντιπάλους της Κίνας, κυρίως στην Ινδία και το Βιετνάμ. Η Ρωσία και η Κίνα διεξάγουν κοινές στρατιωτικές ασκήσεις, αλλά εκπαιδεύονται επίσης με τους εχθρούς της άλλης και διεξάγουν μονομερείς ασκήσεις που προσομοιώνουν έναν σινο-ρωσικό πόλεμο. Οι δύο χώρες μοιράζονται ένα κοινό συμφέρον για την ανάπτυξη της Κεντρικής Ασίας, αλλά η Ρωσία θέλει να συνδέσει την περιοχή με τη Μόσχα μέσω της Ευρασιατικής Οικονομικής Ένωσης, ενώ η Κίνα θέλει να ανασυστήσει τον Δρόμο του Μεταξιού και να συνδέσει την Κίνα με τη Μέση Ανατολή και την Ευρώπη, παρακάμπτοντας τη Ρωσία.

Η πιθανότητα μιας συνεχιζόμενης συνοριακής διαμάχης μεταξύ Ρωσίας και Κίνας παραμένει επίσης. Από την πλευρά της, η Κίνα έχει αυτή τη στιγμή δεκαοκτώ συνοριακές διαφορές και η Ρωσία συνεχίζει να αντιμετωπίζει πολλά συνοριακά ζητήματα, τόσο με την Ουκρανία όσο και με τη Γεωργία. Στη Σιβηρία, ωστόσο, η Ρωσία και η Κίνα αντιμετωπίζουν μια σύγκρουση χαμηλής έντασης για τα σύνορά τους, η οποία αποτελεί συνεχή πηγή διχασμού μεταξύ των δύο κρατών. Μολονότι είναι απίθανο να οδηγήσει σε κάποια βίαιη σύγκρουση στο εγγύς μέλλον, αυτή η συνοριακή κατάσταση παρέχει ένα κατατοπιστικό παράδειγμα ενός από τους πολλούς τρόπους με τους οποίους η «εταιρική σχέση» Ρωσίας-Κίνας αντιμετωπίζει πολλές παγίδες.

Ποιο είναι το πρόβλημα της Άπω Ανατολής για τη Ρωσία;

Καθώς ο πληθυσμός της Ρωσίας μειώνεται, η κινεζική πλευρά των συνόρων μοιάζει ολοένα και περισσότερο με πηγή πολιτικής αστάθειας και εθνοτικής εισβολής στο ρωσικό έδαφος. Πέρα από το βραχυπρόθεσμο μέλλον, αυτό είναι πιθανό να οδηγήσει σε περισσότερες συγκρούσεις σχετικά με την ακριβή χωροθεσία των συνόρων και το ποιος κυριαρχεί στην περιοχή.

Πολλοί το έχουν παρατηρήσει αυτό. Το 2008, για παράδειγμα, ο Laurent Murawiec του Ινστιτούτου Hudson δημοσίευσε το βιβλίο «Ο Μεγάλος Σιβηρικός Πόλεμος του 2030», το οποίο διερεύνησε την πιθανότητα αυξανόμενων εντάσεων κατά μήκος των ρωσο-κινεζικών συνόρων. Ο Murawiec σημειώνει ότι καθώς ο πληθυσμός της Ρωσίας συνεχίζει να μειώνεται και να αποσύρεται από τη Σιβηρία – με τον όρο «Σιβηρία» σε αυτό το πλαίσιο που σημαίνει οτιδήποτε βρίσκεται ανατολικά των Ουραλίων Ορέων – η σχετική γεωπολιτική ισχύς της Κίνας στην περιοχή θα συνεχίσει να μειώνεται:

Μια κενή Σιβηρία θα μοιάζει με ένα κενό αέρος που απορροφά εξωτερικές δυνάμεις για να αντισταθμίσει την εξαφανιζόμενη ρωσική παρουσία. Η σύγκρουση δεν είναι ούτε αμείλικτη ούτε προδιαγεγραμμένη από κάποια μηχανική αναπόφευκτη συνέπεια, αλλά η πιθανότητα να οδηγήσει αυτή η ανισορροπία σε αναταραχή πρέπει να ληφθεί υπόψη ως ρεαλιστική πιθανότητα.

Μια παρόμοια θέση εμφανίστηκε στους New York Times το 2015 σε ένα άρθρο με τίτλο «Γιατί η Κίνα θα ανακτήσει τη Σιβηρία». Ο συγγραφέας, Frank Jacobs, παρουσιάζει τη βασική δυναμική:

Τα σύνορα, σε όλη τους την έκταση των 2.738 μιλίων, είναι η κληρονομιά της Σύμβασης του Πεκίνου του 1860 και άλλων άνισων συμφωνιών μεταξύ μιας ισχυρής, επεκτεινόμενης Ρωσίας και μιας αποδυναμωμένης Κίνας μετά τον Δεύτερο Πόλεμο του Οπίου. (Άλλες ευρωπαϊκές δυνάμεις καταπάτησαν με παρόμοιο τρόπο την Κίνα, αλλά από τον νότο. Εξ ου και η πρώην βρετανική βάση στο Χονγκ Κονγκ, για παράδειγμα.)

Τα 1,35 δισεκατομμύρια Κινέζοι νότια των συνόρων υπερτερούν αριθμητικά των 144 εκατομμυρίων της Ρωσίας, σε αναλογία σχεδόν 10 προς 1. Η απόκλιση είναι ακόμη μεγαλύτερη για τη Σιβηρία από μόνη της, όπου ζουν μόλις 38 εκατομμύρια άνθρωποι, και ιδιαίτερα για την παραμεθόρια περιοχή, όπου μόνο 6 εκατομμύρια Ρώσοι αντιμετωπίζουν πάνω από 90 εκατομμύρια Κινέζους. Με τους μεικτούς γάμους μεταξύ των δύο εθνών, με το εμπόριο και τις επενδύσεις από την κινεζική πλευρά των συνόρων, οι Σιβηριανοί έχουν συνειδητοποιήσει ότι, για καλό ή για κακό, το Πεκίνο είναι πολύ πιο κοντά από ό,τι η Μόσχα.

Υπάρχουν δύο κύρια σημεία εδώ: το πρώτο, που σκιαγραφεί επίσης ο Murawiec, είναι ότι η ανισορροπία του πληθυσμού μεταξύ των δύο πλευρών των συνόρων είναι πολύ αποσταθεροποιητική. Τελικά, αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει την Κίνα ακόμη και στο να χρησιμοποιήσει μια στρατηγική παρόμοια με αυτήν που εφαρμόζει τώρα η Ρωσία στην ανατολική Ουκρανία: εάν οι ρωσικές παραμεθόριες περιοχές καταλήξουν με έναν σημαντικό αριθμό Κινέζων με δεσμούς με την Κίνα, το κινεζικό καθεστώς θα μπορούσε να εκδώσει κινεζικά διαβατήρια στη ρωσική πλευρά των συνόρων και στη συνέχεια να επιδιώξει de facto προσάρτηση στο όνομα της προστασίας της εθνοτικής μειονότητας από τις «καταπατήσεις» της Μόσχας.

Δεύτερον, είναι σημαντικό ότι η πραγματική τοποθεσία των συνόρων δεν καθορίστηκε στα βάθη της αρχαίας ιστορίας, αλλά είναι περισσότερο αποτέλεσμα της πολιτικής του δέκατου ένατου αιώνα. Το γεγονός ότι τα σύνορα καθορίστηκαν από τις «άνισες συνθήκες» του 1858 και του 1860 συνδέει τα σημερινά σύνορα Ρωσίας-Κίνας με τον «Αιώνα της Ταπείνωσης» της Κίνας. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου (περίπου 1840-1950), η Κίνα βρέθηκε στην πλευρά των ηττημένων σε πολυάριθμους πολέμους και σε συνθήκες που της επιβλήθηκαν από τις μεγάλες δυνάμεις του κόσμου.

Αυτό εξακολουθεί να είναι εξαιρετικά σημαντικό στο μυαλό ορισμένων Κινέζων εθνικιστών, οι οποίοι βασίζουν την αξιολόγηση των τρεχουσών πολιτικών στο Πεκίνο με το σκεπτικό να διασφαλίσουν πως δεν θα υπάρξει ποτέ ξανά ένας ακόμη αιώνας ταπείνωσης.

Πράγματι, μόλις το 1969, τα ρωσικά και τα κινεζικά στρατεύματα παρενόχλησαν το ένα το άλλο πέρα ​​από τα σύνορα στη βορειοανατολική Κίνα. Αυτό τελικά «κλιμακώθηκε σε έναν αγώνα ανταλλαγή πυρών στις 2 και 15 Μαρτίου, με αποτέλεσμα βαριές απώλειες». Αν και ένας πόλεμος ανταλλαγής πυρών για τέτοια θέματα φαίνεται προς το παρόν απομακρυσμένος, τα παράπονα για την κινεζική μετανάστευση στη Σιβηρία συνεχίζονται σήμερα. Όσοι ενδιαφέρονται μπορούν μάλιστα να δουν στο Amazon ένα ντοκιμαντέρ του 2018 με τίτλο «Όταν η Σιβηρία θα γίνει κινεζική».

Το 2020, τα κινεζικά κρατικά μέσα ενημέρωσης φρόντισαν να υπενθυμίσουν στο ρωσικό καθεστώς ότι το Βλαδιβοστόκ ήταν κινεζικό «πριν το προσαρτήσει η Ρωσία μέσω της άνισης Συνθήκης του Πεκίνου».

 

Τίποτα από αυτά δεν σημαίνει ότι η Κίνα και η Ρωσία θα έρθουν απαραίτητα σε σύγκρουση στο εγγύς μέλλον. Αλλά χρησιμεύει ως παράδειγμα για τον τρόπο με τον οποίο τα δύο κράτη θα αντιμετωπίσουν μια πραγματική πιθανή σύγκρουση στο μέλλον. Είναι επίσης ένας λόγος για να αμφιβάλλουμε ότι η Ρωσία και η Κίνα είναι ισχυροί σύμμαχοι ενωμένοι σε αντίθεση με τη Δύση.

Δύο πληθυσμοί σε παρακμή

Ίσως η καλύτερη ελπίδα της Ρωσίας για να διατηρήσει μια σταθερή κυριαρχία στη Σιβηρία είναι το γεγονός ότι η δημογραφική βόμβα της Κίνας είναι ακόμη πιο ακραία από της Ρωσίας.

Στα τριάντα χρόνια που έχουν περάσει από την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, ο πληθυσμός της Ρωσίας δεν έχει επιστρέψει ποτέ στο απόγειό του της σοβιετικής εποχής. Επιπλέον, ο πληθυσμός της Ρωσίας αναμένεται να μειωθεί ακόμη περισσότερο, ίσως μάλιστα να μειωθεί από 146 εκατομμύρια σήμερα σε λιγότερο από εκατό εκατομμύρια έως το 2100.

Αυτό από μόνο του θα εξασφάλιζε σχεδόν την κινεζική κατάληψη της Σιβηρίας, αν δεν υπήρχε το γεγονός ότι η Κίνα ενδέχεται να αντιμετωπίζει μια ακόμη πιο δραματική μείωση του πληθυσμού. Όπως σημείωσαν οι Asia Times πέρυσι,

Η Κινεζική Ακαδημία Επιστημών προβλέπει ότι εάν η γονιμότητα συνεχίσει να μειώνεται από το τρέχον ποσοστό των 1,6 παιδιών ανά γυναίκα σε ένα προβλεπόμενο 1,3, ο πληθυσμός της Κίνας θα μειωθεί κατά περίπου 50% μέχρι το τέλος αυτού του αιώνα.

Αλλά ένα ποσοστό γονιμότητας 1,3 είναι πιθανώς μια υψηλή εκτίμηση. Τα επίσημα στοιχεία της Κίνας τείνουν να διαστρεβλώνουν την αλήθεια και το πραγματικό ποσοστό γονιμότητας μπορεί να είναι πιο κοντά στο 1,1 . Εάν αυτό αληθεύει, η μείωση του πληθυσμού θα μπορούσε να είναι πράγματι δραματική. Ή, όπως το έθεσε η South China Morning Post,

Εάν η Κίνα καταφέρει να σταθεροποιήσει το συνολικό ποσοστό γονιμότητας στο 1,2, ο συνολικός πληθυσμός θα μειωθεί σε περίπου 1,07 δισεκατομμύριο έως το 2050 και σε 480 εκατομμύρια έως το 2100. Αυτή η μείωση θα συνοδευτεί από μια γήρανση της δομής του πληθυσμού. Το ποσοστό του πληθυσμού ηλικίας 65 ετών και άνω θα αυξηθεί από 10% το 2015 σε 32,6% έως το 2050.

Ένας πληθυσμός που είναι ηλικιωμένος και συρρικνώνεται γρήγορα είναι λιγότερο πιθανό να διαθέτει τους απαραίτητους πόρους για να ασκήσει σοβαρή πίεση στη Σιβηρία.

Έτσι, τελικά, τουλάχιστον σε αυτό το μέτωπο, η δημογραφική παρακμή μπορεί να κατευνάσει και τα δύο μέρη. Η κατάσταση στη Σιβηρία αποτελεί, ωστόσο, μια σημαντική υπενθύμιση ότι τα ρωσικά και κινεζικά συμφέροντα δεν συμπίπτουν απαραίτητα και ότι η Ρωσία δεν είναι το γεωπολιτικά ασφαλές μεγαθήριο που πολλοί ρωσοφοβικοί φαινομενικά πιστεύουν ότι είναι.

Πηγή: xpressing.substack.com

Το άρθρο Ρωσία και Κίνα δεν είναι οι «φυσικοί σύμμαχοι» που νομίζουν πολλοί… Του Ryan McMaken εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.