Η δημοκρατία, στην κλασική της θεωρητική θεμελίωση, προϋποθέτει πολυφωνία, πλουραλισμό. Όμως, η σύγχρονη πολιτική πραγματικότητα αναδεικνύει μια ανησυχητική μετάλλαξη από τον πολιτικό διάλογο σ’ έναν Πύργο της Βαβέλ. Το φαινόμενο είχε μελετήσει ο Giovanni Sartori, αναλύοντας την κυβερνητική αστάθεια στην Ιταλία και εξηγώντας ότι η ύπαρξη πολλών μικρών κομμάτων δεν δείχνει υγεία της δημοκρατίας, αλλά, αντιθέτως, παθολογία μιας κοινωνίας που αδυνατεί να συνθέσει κοινό όραμα.

Από την εποχή της μελέτης του Sartori (το 1966), έχει προστεθεί ένας ακόμη διαλυτικός παράγοντας: τα social media, που, εκτός του ότι διασπείρουν ψευδείς ειδήσεις, κλονίζουν την αξία της πολιτικής αυθεντίας, ενθαρρύνοντας ακαριαίες κινητοποιήσεις άτυπων ομάδων οι οποίες υπονομεύουν τη συνοχή των μεγάλων κομμάτων και την κοινωνική συνοχή γενικά. Εξαιτίας του υπερβολικού πολυκομματισμού, οι κυβερνήσεις παραλύουν· οι πολίτες αποξενώνονται από την επίσημη πολιτική και το κενό εκμεταλλεύονται αυταρχικά άτομα και ομάδες που υπόσχονται να παρακάμψουν τις δυσλειτουργίες του «συστήματος».

Σε άρθρο του με τίτλο «Why we should embrace political fragmentation» στο World Economic Forum, ο Pepijn Bergsen εκφράζει διαφορετική γνώμη: ο Ολλανδός αναλυτής του Chatham House υποστηρίζει ότι η παρακμή του δικομματισμού σημαίνει ανανέωση και καλύτερη εκπροσώπηση των σύγχρονων πολυσύνθετων κοινωνιών, «αρκεί τα κόμματα να χτίζουν κουλτούρα συνεννόησης». Όμως, αν υπήρχε η κουλτούρα της συνεννόησης, τα κόμματα δεν θα διασπώνταν· θα λειτουργούσαν με εσωτερικές τάσεις και πτέρυγες. Ούτε θα αποφάσιζε ο κάθε σταυροφόρος του Καλού να μας σώσει ιδρύοντας δικό του μαγαζάκι.

Εξάλλου, οπουδήποτε δημιουργούνται πολλά κόμματα, είτε στην Ολλανδία, είτε στην Ελλάδα, οι διαφορές μεταξύ τους δεν αντανακλούν κάποιου είδους ιδεολογικό πλούτο· σε πλείστες περιπτώσεις είναι απόρροια προσωπικών φιλοδοξιών και κεφαλαιοποίησης της «λαϊκής» οργής της στιγμής. Η αποσύνθεση των μεγάλων κοινωνικών σχηματισμών που έχουν πολιτικό όραμα –π.χ. φιλελευθερισμό, σοσιαλισμό, σοσιαλδημοκρατία– επιφέρει κοινωνική αποσύνθεση· η κοινωνία κατατεμαχίζεται σε μικρές ομάδες συμφερόντων. Πράγμα που ναρκοθετεί τα θεμέλια της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας στα εξής επίπεδα: α) ακυβερνησία και θεσμική παράλυση: αν και οι κυβερνήσεις συνεργασίας είναι θεωρητικά επιθυμητές, υπό καθεστώς ακραίου κατακερματισμού εξαρτώνται από μικρά, προσωποπαγή κόμματα με περιορισμένα πολιτικά προγράμματα (τα λεγόμενα one-issue: π.χ. το μεταναστευτικό ή τα δικαιώματα μιας συγκεκριμένης μειονότητας).

Με λίγα λόγια, η ανάγκη για διαρκείς συμβιβασμούς ανάμεσα σε πολλές, ετερόκλητες οργανώσεις εμποδίζει τη λήψη αποφάσεων για φλέγοντα ζητήματα όπως οι διεθνείς συγκρούσεις, η ένταξη μεταναστών, η ενέργεια, ο κατώτατος μισθός, η δημόσια υγεία. Όλα λιμνάζουν εξαιτίας ενός ατέρμονου παζαριού: οδηγούμαστε σε πολιτική ακινησία και σε γεωπολιτική αδυναμία μπροστά σε μεγάλες γεωπολιτικές πιέσεις β) σύγχυση ως προς την πολιτική ευθύνη: σε πολυσυλλεκτικά κυβερνητικά σχήματα, η ευθύνη των αποτυχιών διαχέεται και οι πολίτες αδυνατούν να εντοπίσουν ποιος ευθύνεται για τα λάθη της διοίκησης.

Το γεγονός επιδεινώνει την κρίση εμπιστοσύνης στους θεσμούς και διαιωνίζει τον φαύλο κύκλο της απαξίωσής τους. Και πάλι, με λίγα λόγια, ο κατακερματισμός ξεκινά συνήθως με την «ψήφο διαμαρτυρίας» έναντι των μεγάλων κομμάτων και καταλήγει σε αδύναμο κράτος που εξοργίζει ακόμα περισσότερο τις μάζες προκαλώντας περαιτέρω διασπάσεις γ) ιδεολογική πόλωση και λαϊκισμός: για να επιβιώσουν τα μικροκόμματα, καταφεύγουν σε ακραία ρητορική και θώπευση των πολιτών, εμποδίζοντας τη συναίνεση και μετατρέποντας το Κοινοβούλιο σε αρένα στείρας αντιπαράθεσης δ) ψευδαίσθηση αντιπροσώπευσης: αν και, σύμφωνα με την απλοϊκή θέαση της δημοκρατίας, κάθε κοινωνική τάση πρέπει να έχει τη δική της φωνή, ο κατακερματισμός παράγει αντίθετο αποτέλεσμα: την ακύρωση της λαϊκής βούλησης. Όταν η ψήφος διασκορπίζεται σε δεκάδες σχηματισμούς, η τελική σύνθεση της εξουσίας δεν αποφασίζεται από τον ψηφοφόρο στην κάλπη, αλλά πίσω από κλειστές πόρτες σε μετεκλογικές διεργασίες: η εξουσία μεταβιβάζεται από τον λαό στο παρασκήνιο.

Εξάλλου, δεν υπάρχουν πολλές κοινωνικές τάσεις· είμαστε πολύ πιο βαρετοί και μονόχνωτοι από όσο νομίζουμε. Στην πραγματικότητα, υπάρχει η τάση της λογικής, της πρακτικής δράσης, της συναίνεσης, όπως υπάρχει και η τάση του παραλογισμού, του κοινωνικού μίσους και των ψευδών αφηγημάτων. Η δημοκρατία απαιτεί ισορροπία μεταξύ της ανάγκης για αντιπροσώπευση και της κυβερνησιμότητας: για να παραμείνουν λειτουργικές οι σύγχρονες κοινωνίες, απαιτούν ισχυρούς θεσμούς, σοβαρά θεσμικά αντίβαρα (όπως τα λελογισμένα εκλογικά όρια εισόδου στο Κοινοβούλιο) και, κυρίως, κόμματα με κοινωνικές ρίζες· όχι εφήμερες εκλογικές μηχανές. Ο υπερβολικός πολυκομματισμός, χρησιμοποιώντας το επιχείρημα της συμπερίληψης –μια ακόμα καραμέλα των ημερών μας– οδηγεί σε εμφύλια διαμάχη και κατάρρευση της διοίκησης.

Η καινούργια πρωτοβουλία του κ. Τσίπρα αναδεικνύει πολλές πλευρές αυτής της μάλλον θλιβερής πραγματικότητας. Σημειώνω δύο από αυτές. Η πρώτη αφορά την ανικανότητα και την απροθυμία πολλών στελεχών της αριστεράς να συμπαραταχθούν με τους ομοϊδεάτες τους, μολονότι το όνομα του κόμματος περιλαμβάνει την, έτσι κι αλλιώς, πολυχρησιμοποιημένη λέξη «συμπαράταξη».

Αυτή η ανικανότητα, η διανοητική νωθρότητα, η εγωπάθεια, η μικροπρέπεια, η μισαλλοδοξία, που εμποδίζουν την ενότητα της φιλοκομμουνιστικής αριστεράς, επηρεάζουν την πολιτική στο σύνολό της: η άρνηση των συνεργασιών, οι περιττές και ανώφελες ρήξεις και η άρνηση των συμβιβασμών καθιστούν το κοινοβουλευτικό σύστημα ευάλωτο στην κακοήθεια. Η δεύτερη πλευρά είναι το μείγμα οπισθοδρομικότητας και νοσταλγίας που χαρακτηρίζει τον λόγο του νέου κόμματος και του κ. Τσίπρα: αν και παρατηρείται η ίδια στάση και σε άλλα κόμματα που πάσχουν από φτώχεια ιδεών –το ΠΑΣΟΚ και το ΚΚΕ εξωραΐζουν συστηματικά την ιστορία τους– η εικόνα της ΕΛ.Α.Σ. παραείναι ρετρό· πρόκειται για μια σχεδόν γελοιογραφική μορφή outnovation.

Με παλιά συνθήματα, με χειρονομίες βγαλμένες από φαύλους καιρούς, χωρίς φαντασία αλλά με πλεόνασμα κουτοπονηριάς –καταπώς φαίνεται, ένα εθνικό μας χαρακτηριστικό– ο κ. Τσίπρας και το περιβάλλον του δεν δύνανται να υπερβούν τις υπεραπλουστευτικές προσεγγίσεις, την ένδεια του λεξιλογίου, την τάση για αναμόχλευση των πολιτικών παθών και την τακτική υποδαύλισης της κοινωνικής δυσαρέσκειας. Η συνταγή είναι δοκιμασμένη, αλλά ίσως οι καιροί να έχουν αλλάξει.

Πηγή: tanea.gr

Το άρθρο Πώς ο κομματικός κατακερματισμός ναρκοθετεί τη διακυβέρνηση… Της Σώτης Τριανταφύλλου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Ο Κωνσταντίνος Κυρανάκης είναι ένα στέλεχος που προέρχεται από τα σπλάχνα της παράταξης και γνωρίζει όσο λίγοι το αυθεντικό DNA των ψηφοφόρων του κόμματος. Από τη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και την ΟΝΝΕΔ έως τη Νεολαία του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, της οποίας εξελέγη δύο φορές πρόεδρος, ο Κυρανάκης είναι ένα πρόσωπο με διαδρομή και εσωκομματική νομιμοποίηση, που έχει ανέβει σκαλί-σκαλι την κομματική ιεραρχία αλλά και ισχυρή διεθνή δικτύωση και σεβασμό στους κόλπους της ευρωπαϊκής κεντροδεξιάς.

Στο Μέγαρο Μαξίμου εκτιμούν ότι ο Κυρανάκης έχει δοκιμαστεί στα δύσκολα και δεν αποφεύγει το πολιτικό ρίσκο. Αντιθέτως, έχει αποδείξει ότι μπορεί να σηκώνει αποστολές υψηλής πίεσης. Παράλληλα, διαθέτει έντονη παρουσία στον δημόσιο διάλογο και εμπειρία “πρώτης γραμμής” στην πολιτική αντιπαράθεση. Ως αναπληρωτής εκπρόσωπος Τύπου της ΝΔ το 2019 βρέθηκε στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης με την τότε κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου, χτίζοντας αντοχές σε συνθήκες έντονης πίεσης.

Επιπλέον, πέρα από τα παραπάνω, κατατάσσεται πλέον στη λίστα των κυβερνητικών στελεχών που ταυτίστηκε με σημαντικές πολιτικές νίκες και μεταρρυθμίσεις της Κυβέρνησης. «Είναι απ’ τα πρόσωπα που δεν αποφεύγουν τα δύσκολα προσπαθώντας πάντοτε να φέρει αποτελέσματα» λένε οι καλά γνωρίζοντες τα κομματικά.

Πιο συγκεκριμένα, στο Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης συνδέθηκε με την ολοκλήρωση του Κτηματολογίου μετά από 30 χρόνια κωλυσιεργίας. Επιτάχυνση της ψηφιοποίησης διαδικασιών, μείωση της γραφειοκρατίας και αντιμετώπιση παγιωμένων φαινομένων διαφθοράς και δυσλειτουργιών συνθέτουν την εικόνα μιας σημαντικής μεταρρύθμισης.

Στη συνέχεια ως Αναπληρωτής Υπουργός Μεταφορών, αναλαμβάνει έναν από τους πιο δύσκολους και πολιτικά “καυτούς” φακέλους: εν μέσω μαζικών διαδηλώσεων για τα Τέμπη, με ένα πιεστικό ζητούμενο για την αναβάθμιση της ασφάλειας του σιδηρόδρομου. Η θητεία εκεί ολοκληρώνεται με επιτυχία, καθώς στον σιδηρόδρομο υπάρχουν πέντε επιπλέον δικλείδες ασφάλειας, τα έργα υποδομής παραδίδονται στην ώρα τους, ενώ υλοποιείται και η συμφωνία για την προμήθεια ολοκαίνουριων τρένων.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες πάντως, έχει τη σημασία του και το γεγονός ότι ο Κυρανάκης είναι άνθρωπος πολύ κοντά στον ίδιο τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Λίγοι γνωρίζουν ότι βρισκόταν στην ομάδα του νυν Πρωθυπουργού κατά την εκστρατεία διεκδίκησης της προεδρίας της ΝΔ το 2015-2016. Πρόκειται λοιπόν για μια προσωπική σχέση που πάει πολλά χρόνια πίσω, και ως Γραμματέας ο Κωνσταντίνος Κυρανάκης αναμένεται να δώσει με όλες του τις δυνάμεις και προσωπικό ζήλο τη μάχη για την αυτοδυναμία και την επανεκλογή του Πρωθυπουργού, με κεντρικό ζητούμενο όλα τα στελέχη να “ιδρώσουν τη φανέλα”.

Η επιλογή Κυρανάκη είναι άλλη μια κίνηση έμπρακτης στήριξης του Πρωθυπουργού στην γενιά των 30αρηδων του κόμματος οι οποίοι συνδυάζουν κομματική εμπειρία, παραστάσεις και ένσημα, όπως αντίστοιχα είχε γίνει και η επιλογή του Παύλου Μαρινάκη το 2021 για τη θέση του Γραμματέα του κόμματος, αλλά και πολλών άλλων κυβερνητικών στελεχών και υποψηφίων στα ψηφοδέλτια της ΝΔ.

Τα στοιχήματα της επόμενης ημέρας

Όσοι διαβάζουν πίσω από την επιλογή αυτή επιμένουν: το θέμα δεν είναι απλώς η διαχείριση του κομματικού μηχανισμού. Αυτό είναι το αυτονόητο.

Το πραγματικό στοίχημα είναι άλλο.

Η αναζωογόνηση της κομματικής βάσης και η επανενεργοποίηση πολιτών που παραμένουν συναισθηματικά κοντά στη ΝΔ, αλλά έχουν απομακρυνθεί από την ενεργή συμμετοχή. Πρόκειται για ένα κοινό που είτε σιωπά είτε παρακολουθεί από απόσταση.

Σε αυτό το πεδίο, ο Κυρανάκης διαθέτει ένα κρίσιμο πλεονέκτημα: μπορεί να μιλάει και σε κομματικό ακροατήριο αλλά να απευθυνθεί και σε κοινά που παραδοσιακά κόμματα δυσκολεύονται να προσεγγίσουν.

Ο Κωνσταντίνος Κυρανάκης μιλάει τη γλώσσα του νεοδημοκράτη και ταυτόχρονα των νέων ανθρώπων.

Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι μόνο η οργανωτική ετοιμότητα ενόψει εκλογών. Είναι αν η Νέα Δημοκρατία μπορεί να εμφανιστεί πιο εξωστρεφής, πιο σύγχρονη, πιο ελκυστική σε πολίτες που σήμερα είτε παραμένουν πολιτικά αδρανείς είτε κοιτούν προς άλλες κατευθύνσεις.

Σύμφωνα με πηγές της κυβέρνησης, την Τετάρτη 10 Ιουνίου, στις 16:00, θα συνεδριάσει υπό την προεδρία του Πρωθυπουργού , η Πολιτική Επιτροπή της Νέας Δημοκρατίας με μοναδικό θέμα στην ημερήσια διάταξη την εκλογή νέου Γραμματέα της Πολιτικής Επιτροπής.

Πηγή: euro2day.gr

Το άρθρο Τι σηματοδοτεί η επιλογή Κυρανάκη για τη θέση του Γραμματέα της ΝΔ εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Το άρθρο Οριοθέτηση ΑΟΖ Ελλάδας – Λιβύης: Προκλήσεις και γεωπολιτικές ισορροπίες… Της Μαρίας Τσιλινίκου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Ζήτημα αλλαγών ως προς το μοντέλο διακυβέρνησης θέτουν με κοινή επιστολή τους για το επιτελικό κράτος πέντε βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας κι ενώ ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έχει «ανοίξει» το κεφάλαιο της Συνταγματικής Αναθεώρησης.

Το άρθρο ΝΔ: Επιστολή πέντε βουλευτών για το επιτελικό κράτος – Ζητούν αλλαγές στο μοντέλο διακυβέρνησης εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Κριτική στα κυβερνητικά στελέχη που «διαμαρτύρονται» για την ευρωπαϊκή Εισαγγελία ασκεί από τους Δελφούς ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Μαργαρίτης Σχοινάς δηλώνοντας πως «όσοι διαμαρτύρονται για την ευρωπαϊκή Εισαγγελία, είναι σαν να διαμαρτύρονται για τον καιρό» σχολίασε.

Το άρθρο Σχοινάς: Όσοι διαμαρτύρονται για την ευρωπαϊκή Εισαγγελία, είναι σαν να διαμαρτύρονται για τον καιρό εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Το άρθρο Το πελατειακό κράτος δεν είναι ανίκητο… Του Παναγιώτη Καρκατσούλη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Στην εποχή μας, οι συνεχείς αναταράξεις είναι μέρος της καθημερινότητας. Γεωπολιτικές εντάσεις, τεχνολογικοί και περιβαλλοντικοί κίνδυνοι, σοκ στις αγορές και τις εφοδιαστικές αλυσίδες, δημογραφικές και κοινωνικές πιέσεις, διαμορφώνουν ένα όλο και πιο απρόβλεπτο σκηνικό παντού γύρω μας. Μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον, η Ελλάδα κατόρθωσε τα τελευταία εξίμισι χρόνια κάτι που φαίνεται άθλος: να επιστρέψει στην κανονικότητα της αξιοπιστίας.

H οικονομία αναπτύσσεται σταθερά, με ρυθμούς σαφώς μεγαλύτερους από τον μέσο όρο της Ε.Ε. Το δημόσιο χρέος σημειώνει πρωτοφανή αποκλιμάκωση -τη μεγαλύτερη ανάμεσα στα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης. Η ανεργία έχει υποχωρήσει από το καλοκαίρι του 2019 κατά δέκα ποσοστιαίες μονάδες και περισσότεροι από 560.000 πολίτες βρήκαν στο διάστημα αυτό εργασία.

Έχοντας τη θετική αυτή πορεία ως κεκτημένο, τώρα βρισκόμαστε απέναντι στην πιο απαιτητική φάση: να μετατρέψουμε τη σταθερότητα σε παράγοντα μετασχηματισμού. Το νέο μοντέλο ανάπτυξης δεν μπορεί να στηρίζεται σε εύκολες συνταγές. Απαιτεί ένα συνδυασμό από περισσότερες επενδύσεις και εξαγωγές, περισσότερη παραγωγικότητα και καινοτομία, με ένα σύγχρονο θεσμικό πλαίσιο και μηχανισμούς διάχυσης των αναπτυξιακών οφελών σε όλη την κοινωνία. Μια ανάπτυξη ισχυρή, με αντοχή στις κρίσεις.

Πρώτος πυλώνας είναι η περαιτέρω τόνωση των επενδύσεων και της επιχειρηματικής δραστηριότητας. Μέσα από περαιτέρω μειώσεις φόρων και εισφορών που πρόκειται να ανακοινωθούν στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης τον Σεπτέμβριο, μείωση του διοικητικού βάρους και απλοποίηση των αδειοδοτήσεων, ολοκλήρωση του Κτηματολογίου και του χωροταξικού σχεδιασμού, καθώς και επιτάχυνση της απονομής της δικαιοσύνης. Με παράλληλη εφαρμογή του πλαισίου για κίνητρα σε επιχειρήσεις ώστε να καινοτομούν και να μεγαλώνουν -του πιο προωθημένου πλαισίου στην Ευρώπη. Κάθε μέρα που κερδίζεται από διοικητικά και γραφειοκρατικά εμπόδια, «επιστρέφει» ως βελτίωση της παραγωγικότητας και δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.

Δεύτερος πυλώνας είναι ο παραγωγικός μετασχηματισμός με αξιοποίηση των ανταγωνιστικών πλεονεκτημάτων της οικονομίας μας. Όπως η εξέλιξη του πρωτογενούς τομέα με βάση τις σύγχρονες τάσεις και η διασύνδεσή του με τον κλάδο των τροφίμων. Η αναγέννηση της βιομηχανίας και μεταποίησης, με παραγωγή και εξαγωγή προϊόντων υψηλότερης προστιθέμενης αξίας. Ο «πράσινος» μετασχηματισμός σημαντικών κλάδων των υπηρεσιών, όπως ο τουρισμός και η φιλοξενία. Καθώς και η αναβάθμιση του εξαγωγικού προφίλ της οικονομίας, μέσα από την εφαρμογή της Εθνικής Στρατηγικής για την Εξωστρέφεια, με εκσυγχρονισμό των εταιρειών Enterprise Greece και Export Credit Greece και μεγαλύτερη ενεργοποίηση του ιδιωτικού τομέα.

Τρίτος πυλώνας είναι το οικοσύστημα χρηματοδοτήσεων στη χώρα μας. Τα προηγούμενα χρόνια, προωθήσαμε την αποεπένδυση του κράτους από τις τέσσερις συστημικές τράπεζες και μια σειρά από πολιτικές για περισσότερο ανταγωνισμό στο τραπεζικό σύστημα και περισσότερες χρηματοδοτικές πηγές για την πραγματική οικονομία. Η προσπάθειά μας συνεχίζεται με μια περαιτέρω αναπτυγμένη Κεφαλαιαγορά, με νέα χρηματοδοτικά εργαλεία για μικρομεσαίες και μεγαλύτερες επιχειρήσεις, όπως και με συστηματικότερη στροφή των ευρωπαϊκών πόρων στην κατεύθυνση στήριξης της καινοτομίας και της επιχειρηματικότητας. Η πρόοδος προς μια Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο, που η Ελλάδα σθεναρά υποστηρίζει, θα διευρύνει ακόμα περισσότερο τις δυνατότητες χρηματοδότησης προς όφελος των επιχειρήσεων και των επενδύσεων.

Τέταρτος πυλώνας, η αξιοποίηση της γεωστρατηγικής θέσης της Ελλάδας ως «πύλης» στην Ευρώπη και την ευρύτερη περιοχή. Μέσα από ενεργειακές διασυνδέσεις, επέκταση του οδικού και σιδηροδρομικού δικτύου, σύγχρονη αξιοποίηση των αεροδρομίων και των λιμανιών μας, αλλά και ψηφιακή διασυνδεσιμότητα. Σε έναν κόσμο όπου η αστάθεια τείνει να μετατραπεί σε κανόνα, οι χώρες που προσφέρουν σταθερότητα και σύγχρονες υποδομές μπορούν να εξελιχθούν σε κόμβους. Αυτή είναι μια σημαντική ευκαιρία για την Ελλάδα, που μπορούμε να την επιδιώξουμε με συνεχή προσπάθεια, ενισχύοντας τη διεθνή μας παρουσία και δημιουργώντας νέες ευκαιρίες για επενδύσεις.

Πέμπτος πυλώνας, ο παράγοντας που επηρεάζει όλους τους υπόλοιπους: το ανθρώπινο κεφάλαιο. Η Ελλάδα διαθέτει πλούσιο ανθρώπινο δυναμικό, εντός και εκτός συνόρων, που μπορεί -και οφείλει- να ενεργοποιήσει και να αξιοποιήσει πληρέστερα. Με σύγχρονες δεξιότητες, μεγαλύτερη σύνδεση εκπαίδευσης και παραγωγής, καθώς και μια ολοκληρωμένη πολιτική που ενθαρρύνει τους νεότερους να μείνουν στη χώρα και να δημιουργούν εδώ. Παράλληλα, οι σχέσεις με την ελληνική διασπορά και η προσέλκυση επαγγελματιών και επιστημόνων που έφυγαν την προηγούμενη δεκαετία μπορούν να γίνουν μοχλός επανεκκίνησης, σε συνδυασμό με ένα εύρωστο οικοσύστημα επιχειρηματικότητας που θα αλληλεπιδρά με έναν δυναμικό και εξωστρεφή ενιαίο χώρο εκπαίδευσης και έρευνας στη χώρα μας.

Βεβαίως, όλα τα παραπάνω προϋποθέτουν η ανάπτυξη να μεταφράζεται σε απτά οφέλη για τους πολίτες. Μέσα από μεγαλύτερα καθαρά εισοδήματα, λελογισμένο κόστος της καθημερινότητας, ποιοτικές δημόσιες υπηρεσίες και επένδυση στην υγεία και την παιδεία, προστασία των πιο ευάλωτων, αλλά και στοχευμένες λύσεις για το στεγαστικό, τη στήριξη των οικογενειών και την ισόρροπη ανάπτυξη της περιφέρειας. Με αυτό τον τρόπο η οικονομία αναπτύσσεται και λειτουργεί προς όφελος όλων, και η ανάπτυξη γίνεται πιο δίκαιη και πιο ανθεκτική.

Αυτό είναι το νέο αναπτυξιακό πρότυπο που χρειαζόμαστε ως χώρα, έπειτα από τις περιπέτειες της κρίσης των προηγούμενων ετών. Ένα πρότυπο που θα θωρακίζει τη χώρα μας απέναντι σε εξωγενείς συγκυρίες κάθε είδους, και θα της επιτρέπει να πορεύεται σταθερά μπροστά, δημιουργώντας αξία, αλλά και διανέμοντάς την.

Σε έναν κόσμο αβεβαιότητας και αναταράξεων, άλλωστε, το ζητούμενο δεν είναι να προβλέψουμε κάθε εξέλιξη, αλλά να οικοδομήσουμε μια Ελλάδα που αντέχει, προσαρμόζεται, προοδεύει και, τελικά, κερδίζει. Με σοβαρότητα και αποτελεσματικότητα, με σχέδιο και συνέπεια, με πολιτικές που μεταφράζονται σε επενδύσεις, περισσότερες δουλειές και εισοδήματα, και καλύτερη ζωή για όλους.

*Ο κ. Κωστής Χατζηδάκης είναι Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης

Πηγή: euro2day.gr

Το άρθρο Χατζηδάκης: Το νέο αναπτυξιακό πρότυπο θωρακίζει την Ελλάδα εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Εκτός κυβέρνησης αναμένεται να βρεθούν ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Κώστας Τσιάρας, ο υπουργός Πολιτικής Προστασίας Γιάννης Κεφαλογιάννης και ο υφυπουργός Υγείας Δημήτρης Βαρτζόπουλος.

Αν και αρχικά όλα έδειχναν πως οι αλλαγές στο κυβερνητικό σχήμα θα ανακοινώνονταν τη Μεγάλη Δευτέρα, φαίνεται πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης εξετάζει πολύ σοβαρά να προχωρήσει σήμερα στον μίνι ανασχηματισμό.

Όπως έγραφε από το πρωί το iefimerida.gr, πρόθεση του κ. Μητσοτάκη είναι να δείξει στην πράξη ότι θέλει να βάλει τέλος σε διαχρονικές παθογένειες οι οποίες δεν έχουν θεραπευθεί ούτε επί της διακυβέρνησής του. Συνεργάτες του μεταφέρουν ότι «είναι αποφασισμένος να καθαρίσει την κατάσταση» και γι’ αυτό θεωρείται δεδομένη η άρση της ασυλίας των 11 βουλευτών που περιλαμβάνονται στη δικογραφία, ώστε να μην υπάρχει καμία σκιά για την υπόθεση.

Στις αλλαγές που συζητούνται είναι και του γραμματέα της ΝΔ Κώστα Σκρέκα, ο οποίος επίσης περιλαμβάνεται στη δικογραφία που θα διαβιβαστεί σήμερα στη Βουλή. Μάλιστα, στο παρασκήνιο διακινούνται ήδη τα πρώτα ονόματα, όπως της υπουργού Παιδείας Σοφίας Ζαχαράκη και του διευθυντή του κόμματος Γιάννη Σμυρλή.

Στη Βουλή οι δικογραφίες για τον ΟΠΕΚΕΠΕ

Το πρωί της Παρασκευής έφτασαν στη Βουλή οι νέες δικογραφίες για τον ΟΠΕΚΕΠΕ που αφορούν τους 11+2.

Συγκεκριμένα, από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία προς τη Βουλή οδεύει η δικογραφία για τους 11 βουλευτές και από το υπουργείο Δικαιοσύνης έφυγε πριν από λίγα λεπτά η δικογραφία που αφορά τους δύο πρώην υπουργούς.

Σύμφωνα με πληροφορίες, τα 11+2 πρόσωπα που περιλαμβάνονται στη νέα δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και για τα οποία ζητείται από το Ελληνικό Κοινοβούλιο πράσινο φως για τη συνέχιση της έρευνας είναι οι εξής βουλευτές της ΝΔ:

Μάξιμος Σενετάκης
Βασίλης Βασιλειάδης
Γιάννης Κεφαλογιάννης
Νότης Μηταράκης
Κατερίνα Παπακώστα
Κώστας Καραμανλής
Χρήστος Μπουκώρος
Θεόφιλος Λεονταρίδης
Κώστας Τσιάρας
Κώστας Σκρέκας
Δημήτρης Βαρτζόπουλος
Για όλους ζητείται άρση ασυλίας.

Τα πρόσωπα που κατά πληροφορίες περιλαμβάνονται στη δικογραφία για τους δύο πρώην υπουργούς είναι ο Σπήλιος Λιβανός και η Φωτεινή Αραμπατζή, η περίπτωση των οποίων εμπίπτει στο άρθρο 86 περί ευθύνης υπουργών, γι’ αυτό και η ξεχωριστή δικογραφία.

Τις επόμενες ημέρες αναμένεται στη Βουλή από το Πρωτοδικών η (τέταρτη χθεσινή) δικογραφία για τους δύο βουλευτές (κατά πληροφορίες, αφορά τον Τάσο Χατζηβασιλείου και τον Χαράλαμπο Αθανασίου).

Πηγή: iefimerida.gr

Το άρθρο Θέμα ωρών ο ανασχηματισμός λόγω ΟΠΕΚΕΠΕ -Ποιοι βλέπουν την έξοδο από την κυβέρνηση εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Η νέα αύξηση του κατώτατου μισθού, ύψους 40 ευρώ, θα τεθεί σε εφαρμογή από την 1η Απριλίου. Πρόκειται για την 6η κατά σειρά αύξηση από το 2019.

«Προτεραιότητα της κυβέρνησης είναι να κάνουμε συνεχώς βήματα για την διεύρυνση του εισοδήματος των εργαζομένων» υπογράμμισε η Υπουργός Εργασίας και ιδιαίτερη έμφαση στην αύξηση της πλήρους απασχόλησης, «η οποία έχει ανέλθει στο 78,5%, δηλαδή σχεδόν 8 στους 10 Έλληνες που εργάζονται, εργάζονται σε δουλειές πλήρες απασχόλησης».

Μισθό πάνω από 1.000 ευρώ λαμβάνει το 63,5% των εργαζομένων

Σχετικά με το ύψος των μισθών, ανέφερε ότι «στη χώρα μας το 63,5% λαμβάνουν μισθό πάνω από 1.000 ευρώ. Το ποσοστό αυτό ήταν στο 53% το 2024 και 36% το 2019. Ο μέσος μισθός πλήρους απασχόλησης έχει ξεπεράσει τα 1.500 ευρώ και βρίσκεται στα 1.516 ευρώ».

Η κα Κεραμέως επεσήμανε ότι «το χάσμα μισθωτής απασχόλησης ανδρών και γυναικών έχει επίσης μειωθεί. Υπάρχει σημαντική μείωση της ανεργίας στις γυναίκες. Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι 260.000 γυναίκες οι οποίες δεν δούλευαν το 2019, σήμερα εργάζονται».

«Ο στόχος μας είναι ακόμα μεγαλύτερη τόνωση της απασχόλησης, ακόμα περισσότερες θέσεις εργασίας, ακόμα καλύτερες αποδοχές» επανέλαβε η Υπουργός Εργασίας, και πρόσθεσε ότι «έπειτα εστιάζουμε σε προγράμματα επανακατάρτισης και αναβάθμισης δεξιοτήτων με πάνω από 630.000 ωφελούμενους».

Δείτε αναλυτικά την παρουσίαση ΕΔΩ

Στο χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων 18 ετών η ανεργία

Σύμφωνα με την Νίκη Κεραμέως, η ανεργία έχει μειωθεί στο 7,7% τον Ιανουάριο του 2026, από 17,8% τον Ιούλιο 2019, και βρίσκεται στο χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων 18 ετών.

Αύξηση κατώτατου μισθού

Εξέλιξη μεικτού κατώτατου μισθού 2019-2026

Γιατί 920 ευρώ και όχι παραπάνω ή λιγότερο;

• Η προτεινόμενη αύξηση στα 920 ευρώ (≈4,5%) βρίσκεται εντός του εύρους(€910 – €924) που προκύπτει από την εισήγηση της Επιστημονικής Επιτροπής, διασφαλίζοντας ισορροπία.
• Η ελληνική οικονομία αναπτύσσεται (ΑΕΠ ~2,1%) επιτρέποντας την αύξηση κατά 40 ευρώ, που διασφαλίζει σταθερή και συνεχιζόμενη ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος εντός των δυνατοτήτων της οικονομίας, αλλά και των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων.
• Ο νέος κατώτατος εφαρμόζεται άμεσα και στο δημόσιο (+40 ευρώ) και συμπαρασύρει επιδόματα ανεβάζοντας το δημοσιονομικό κόστος.
• Η αβεβαιότητα για το 2026 λόγω γεωπολιτικών εξελίξεων (Μέση Ανατολή, ενέργεια) επιβάλλει προσεκτική στάθμιση όλων των παραγόντων.

Προτεινόμενη αύξηση κατώτατου μισθού και ημερομισθίου από 1η Απριλίου 2026

• Υπάλληλοι πλήρους απασχόλησης: από 880 € σε 920 € – Αύξηση 4,55%
• Ημερομίσθιο εργατοτεχνιτών: από 39,30 € σε 41,09 € – Αύξηση 4,55%
• Από το 2019, σωρευτική αύξηση 270 € μηνιαίως ή 3.780 € ετησίως (δηλ. 4,2 έως 5,8 μισθοί παραπάνω) – Αύξηση 41,54%

Aύξηση κατώτατου μισθού: 920 € μεικτά

Παραδείγματα καθαρού οφέλους εργαζομένων έπειτα από εισφορές και μείωση φόρου εισοδήματος

Εργαζόμενος κάτω των 25:

• Καθαρές μηνιαίες απολαβές: 797 €
• Καθαρή μηνιαία αύξηση: 54 € (+249 € σε σχέση με τον Δεκέμβριο 2019)
• Καθαρή ετήσια αύξηση σε σχέση με το 2025 (14 μισθοί): 756 €

Εργαζόμενος από 26 έως 30 ετών

• Καθαρές μηνιαίες απολαβές: 781 €
• Καθαρή μηνιαία αύξηση: 38 € (+233 € σε σχέση με τον Δεκέμβριο 2019)
• Καθαρή ετήσια αύξηση σε σχέση με το 2025 (14 μισθοί): 529 €

Παραδείγματα καθαρού οφέλους εργαζομένων με τριετίες μετά από εισφορές και μείωση φόρου εισοδήματος

Πέντε σημαντικοί κλάδοι με μέσο μισθό πάνω από 2.000 ευρώ

Νωρίτερα

Παρακολουθήστε απευθείας τις ανακοινώσεις για την αύξηση του κατώτατου μισθού.

Δείτε το βίντεο ΕΔΩ

Πηγή: tempo24.news

Το άρθρο Η εξειδίκευση από τη Νίκη Κεραμέως για την αύξηση του κατώτατου μισθού στα 920 ευρώ – Πώς διαμορφώνονται οι μηνιαίες απολαβές, αναλυτικά παραδείγματα εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

«Στην απόφαση αναφέρεται 277 φορές το όνομα του στενού συνεργάτη, τότε, του Κυριάκου Μητσοτάκη» διαβάζουμε σε κάποια «έγκυρα» ρεπορτάζ, με την αναφορά να γίνεται για τον Γρηγόρη Δημητριάδη, ο οποίος ήταν γενικός γραμματέας του πρωθυπουργού.

Η στρατηγική της λάσπης που πολλάκις έχει επιστρατευθεί στον πολιτικό βίο του τόπου, κατά το «λέγε λέγε, κάτι θα μείνει», χρησιμοποιείται -αλίμονο- και στην υπόθεση των παρακολουθήσεων.

Αν και τα «πιασιάρικα» θέματα επιμένουν στις 277 φορές, στο «ρεπορτάζ» (σ.σ.: ο συντάκτης ξεκάθαρα προσέχει για να έχει) δεν υπάρχει καμία σχετική αναφορά. Παρά μόνο ότι στις 1.930 σελίδες της απόφασης στοιχειοθετείται από τον πρόεδρο του δικαστηρίου η υπόθεση.

Αν αναζητήσει κανείς τους λόγους που το επίμαχο «ρεπορτάζ» αναφέρει τις 277 φορές ενώ ο συντάκτης όχι, θα πρέπει να ανατρέξει στη διαδικασία: το όνομα του Δημητριάδη ίσως ειπώθηκε περισσότερες από 277 φορές στο δικαστήριο αλλά όχι από τους μάρτυρες, ούτε από την έδρα. Φρόντιζαν να το επαναλαμβάνουν τακτικά οι δικηγόροι των Νίκου Ανδρουλάκη και Θανάση Κουκάκη προς ικανοποίηση των πελατών τους.

Αποτελέσματα όμως δεν προέκυψαν, οπότε σκέφτηκαν νέο τρόπο για να χτυπήσουν και πάλι τον πρώην γενικό γραμματέα του πρωθυπουργού.

tomanifesto.gr

Πηγή: tempo24.news

Το άρθρο Δημιουργική… αριθμητική: Ο Γρηγόρης Δημητριάδης και τα fake πρωτοσέλιδα εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.