Του Αντώνη Βενέτη
Η επιστολή του Γιάννη Κουφάκη («Κ» 24.10.25) η οποία αναφέρετο στα ευφυολογήματα κι ατάκες του αείμνηστου Γεωργίου Παπανδρέου, μου θύμισε κάτι που είχα διαβάσει, κατά το οποίο, περίπου, το χιούμορ διαφέρει από το αστείο: το πρώτο είναι ένα είδος κοσμοθεωρίας, μία στάση απέναντι στις κακοτοπιές της ζωής, ενώ το αστείο είναι μία στιγμιαία έκφραση, σε ορισμένες καταστάσεις.
Το χιούμορ δεν έχει τις αιχμές του αστείου, δεν σατιρίζει, δεν αποσυνθέτει.
Θα προσθέσω κι εγώ, λοιπόν, κάποια λογοπαίγνια με κάποιες αιχμές, που αποσπούν όμως το χαμόγελό μας.
Έτσι ΣΚΡΙΠ 3.7.1894, ΕΠΙΤΥΜΒΙΑ ΕΙΣ ΦΕΙΛΕΤΗΝ.
Εδώ κοιμάσαι ήσυχος τον ύστατον μοιραίως.
Και είχες δεν είχες, πλήρωσες εν επιτέλους χρέος!
Εις τον τοκογλύφον.
Αν έσπερνε η φίλατος τον τάφον σου τα χρήματα.
Πρώτη υποθήκη θα έβαζε ακόμη και στα μνήματα.
ΣΚΡΙΠ 14.8.1894, Εις τον πρωτοδίκην
Σ’ απέφευγαν οι δυστυχείς πελάται μετά φρίκης.
Και όπως τον εκδικηθείς έγινες… πρωτοδίκης.
ΣΚΡΙΠ 24.7.1894
Εις των καταδίκων τούτων εκ της λαιμητόμου, απευθυνόμενος εις τον εισαγγελέα είπεν: Να πης στον Υπουργό Δικαιοσύνης να κάμη φυλακας.
Καλύτερα που με κόβουν, παρά να με είχαν μέσα σ’ εκείνα τα μπουντρούμια!
Ο καταδικασθείς προτιμούσε την… λαιμητόμο από την αθλιότητα των φυλακών.
Η ΣΚΡΙΠ ήταν εβδομαδιαία Αθηναϊκή σταυρική εφημερίδα, και στο φύλλο αυτής της 28.8.1894 αναφέρεται σ’ ένα πραγματικό περιστατικό της εποχής, κατά το οποίον αξιωματικοί του στρατού εισέδραμαν στα γραφεία της ημερήσιας εφημερίδος ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ του Βλ. Γαβριηλίδη (+1920) και κατέστρεψαν το τυπογραφείο.
Ο λόγος του ΣΚΡΙΠ, λίαν αιχμηρός.
ΣΚΡΙΠ 28.8.1894
Η «ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ» εδημοσίευσεν άρθρα κατά των ελλείψεων αίτινες υπάρχουσιν εν των στρατώ, οι δε αξιωματικοί της φρουράς, αντιστάσεως μη ούσης, έθραυσαν αρειμανίως όχι πλέον τους φανούς, αλλά τον φανόν εκείνον όστις εδείκνυε τας ελλείψεις!
Ως γνωστόν, κατά την εξωση του Όθωνος, τον Οκτώβριο του 1862, ο αγαθός βασιλεύς, παραιτήθη οικειοθελώς του θρόνου του.
Παρά ταύτα οι εξεγερθέντες μπαχαλάκηδες Αθηναίοι… ξέσπασαν στα φανάρια της Αθήνας.
Έτσι εκυκλοφόρησε το σατυρικό επίγραμμα.
Εν μια νυκτί και μόνο αντίστασεως μη ούσης έθραυσαν αρειμανίως τους αφανούς της πρωτευούσης!
 η οποία αναφέρετο στα ευφυολογήματα κι ατάκες του αείμνηστου Γεωργίου Παπανδρέου, μου θύμισε κάτι που είχα){kind=link}