Της δημοσιογράφου Χαράς Μπαρδάκη
Σαν θέμα το δημογραφικό φιγουράρει ψηλά στη δημόσια συζήτηση και τις περισσότερες φορές, το θέμα να εξαντλείται στη μείωση του συνολικού πληθυσμού, τις προκλήσεις που αυτή δημιουργεί στην αγορά εργασίας και το ασφαλιστικό σύστημα.
Η Ελλάδα καταγράφει σταθερά μείωση πληθυσμού, με τις γεννήσεις να υποχωρούν και τον μέσο όρο ηλικίας να αυξάνεται, διαμορφώνοντας ένα περιβάλλον έντονης δημογραφικής πίεσης. Πρόκειται για μια εξέλιξη που δεν αφορά μόνο τους αριθμούς, αλλά αγγίζει τον πυρήνα της κοινωνικής και οικονομικής συνοχής. Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ (18 Δεκεμβρίου 2025), ο μόνιμος πληθυσμός της Ελλάδας την 1η Ιανουαρίου 2025 ανερχόταν σε 10.372.335 άτομα, καταγράφοντας οριακή μείωση 0,03% σε σχέση με το 2024, όταν ο πληθυσμός είχε αναθεωρηθεί σε 10.375.764. Η πτωτική αυτή τάση οφειλόταν κυρίως στη φυσική μείωση του πληθυσμού, καθώς οι θάνατοι υπερείχαν σημαντικά των γεννήσεων.
Η φυσική μείωση το 2024 ανήλθε σε 57.564 άτομα, αριθμός που ισοδυναμούσε με το μέγεθος ολόκληρης πόλης. Παράλληλα, εξίσου ανησυχητικά είναι και τα δημογραφικά χαρακτηριστικά: Την 1η Ιανουαρίου του 2025 ο πληθυσμός ηλικίας 65 ετών και άνω αντιστοιχούσε στο 23,7%, ενώ τα παιδιά 0–14 ετών μόλις στο 12,8%.
Συμπέρασμα: Η Ελλάδα γερνά, συρρικνώνεται και αποδυναμώνεται πληθυσμιακά. Οι γεννήσεις μειώνονται δραματικά, οι θάνατοι υπερτερούν σταθερά και το δημογραφικό ισοζύγιο παραμένει αρνητικό. Οι συνέπειες της δημογραφικής συρρίκνωσης θα είναι πολυεπίπεδες και βαθιές, επηρεάζοντας το εκπαιδευτικό σύστημα, τα πανεπιστήμια, την αγορά εργασίας και το ασφαλιστικό. Οι ρίζες του δημογραφικού προβλήματος είναι πολλαπλές: αστυφιλία, ανεργία, απασχόληση, κοινωνική ζωή. Για την αντιμετώπισή του απαιτούνται δράσεις σε τέσσερις κεντρικούς άξονες: κατοικία, εργασία, υγεία, παιδεία. Η οικονομική και εργασιακή ανασφάλεια των νέων ζευγαριών, το υψηλό κόστος στέγασης, οι πιεστικοί ρυθμοί εργασίας, η ανασφάλεια για το μέλλον, η δυσκολία συνδυασμού επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής και η έλλειψη υποστηρικτικών δομών όπως επαρκείς παιδικοί σταθμοί διαμορφώνουν ένα περιβάλλον όπου η απόφαση για παιδί μετατίθεται διαρκώς.
Η αντιμετώπιση του προβλήματος, απαιτεί συνολική στρατηγική: οικονομική ανάπτυξη, καλές θέσεις εργασίας για νέους, αξιοπρεπείς μισθούς, στεγαστική πολιτική και κοινωνική κατοικία με χαμηλό ενοίκιο για νέα ζευγάρια, αυξημένες φοροαπαλλαγές, δίνοντας έτσι έμφαση στη στήριξη της οικογένειας από την αρχή της δημιουργίας της. Το δημογραφικό δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με αποσπασματικά μέτρα ή βραχυπρόθεσμες πολιτικές. Απαιτείται ένα εθνικό σχέδιο μακροπρόθεσμου ορίζοντα, πολιτική συναίνεση και μια πολυεπίπεδη στρατηγική.
Πηγή: tempo24.news
