Του Κώστα Πάντζιου
Νέα έκδοση σεναρίων για πρόωρες εκλογές βιώνουμε καθώς μπαίνουμε στην καρδιά του καλοκαιριού, κάτι που –αν μη τι άλλο– ωφελεί γενικά, γιατί μας βγάζει από την ρουτίνα να ακούμε και να βλέπουμε αξιωματούχους της γειτονικής χώρας να μας «εξηγούν» τι θα παθαίναμε αν μας επιτίθονταν και αν είχαν τη δύναμη να μας νικήσουν, χωρίς ίσως να περνά από το νου τους τί θα συνέβαινε για τους εν λόγω αξιωματούχους, αν επιτιθέμενοι έχαναν και απωθούνταν. Πολλοί –και μάλιστα εκτός Ελλάδας– πιστεύουν ότι το σενάριο είναι πολύ πιθανό να συμβεί, οπότε η όλη υπόθεση θα είχε εξαιρετικό πολιτικό και γεωπολιτικό ενδιαφέρον.
Πάμε, λοιπόν, για πρόωρες εκλογές το φθινόπωρο; Και μάλιστα στο δεύτερη δεκαήμερο του Σεπτεμβρίου; «Χλωμό» το βλέπουμε, δοθέντος ότι τα πάντα μπορούν να ανατραπούν, ακόμη και σε λίγες μέρες από αυτήν τη στιγμή. Καθώς ουδείς μπορεί να προβλέψει τι θα γίνει στην Ουκρανία, τί θα γίνει στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τί θα γίνει στις ΗΠΑ, όπου ο Πρόεδρος κ. Τζο Μπάιντεν έχει κρίσιμες εκλογές στις αρχές Νοεμβρίου, για το 50% της ανανέωσης της Βουλής των Αντιπροσώπων και της Γερουσίας. Αυτά είναι τα πρώτα δεδομένα. Τα εκτός, δηλαδή, των ελληνικών συνόρων. Τα εντός, είναι πιο δύσκολα. Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει πού θα σταματήσει η ακρίβεια, το ενεργειακό αδιέξοδο, οι δυσκολίες του εξωτερικού δανεισμού της χώρας μετά την αύξηση των επιτοκίων. Ούτε μπορεί να προβλέψει κανείς ποια θα είναι η συνοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αν συνεχιστούν οι αμφίθυμες στάσεις των βιομηχανικών κρατών, όπως είναι η Γερμανία, η Γαλλία και η Ιταλία, απέναντι στον συνεχιζόμενο πόλεμο στην Ουκρανία. Επομένως, δεν υπάρχει σοβαρός άνθρωπος, ο οποίος θα προτιμήσει πρόωρη προσφυγή στις κάλπες, μέσα σε τέτοιον κυκεώνα. Και μάλιστα, να πιστεύει ότι θα κερδίσει τις εκλογές. Και επειδή την προσφυγή στις πρόωρες εκλογές –κακώς– τις αποφασίζει το εκάστοτε κυβερνόν κόμμα, τότε το κόμμα αυτό, η ΝΔ δηλαδή, θα πρέπει να σκεφθεί τί κέρδος θα έχει αν κερδίσει λίγους μήνες άσκησης της εξουσίας, απέναντι σε ένα κοινό, το οποίο θα έχει αυξημένες απαιτήσεις για λύσεις στα προβλήματά του.
Κάποιοι θα πουν, ότι με τη νέα θητεία –αν υπάρξει– η ΝΔ θα μπορεί να εφαρμόσει ένα νέο πρόγραμμα για την αντιμετώπιση των κρίσιμων προβλη-μάτων του τόπου. Αυτό μοιάζει έωλο, αφού έχει την ευχέρεια να συνεχίσει να εφαρμόζει και το παλιό και το όποιο νέο πρόγραμμά της. Και αν την ξαναψηφίσει ο ελληνικός λαός, να συνεχίσει άνετα την εφαρμογή του. Έπειτα, αν προκηρύξει πρόωρες εκλογές τον Σεπτέμβριο, προφανώς θα επικαλεστεί την κρισιμότητα της κατάστασης και θα ζητήσει τη νέα λαϊκή εντολή, προκειμένου να λάβει αποφασιστικά μέτρα, δηλαδή σκληρά μέτρα, για να σωθεί ο τόπος. Αντίθετα, τα κόμματα της αντιπολίτευσης θα επικαλεστούν και αυτά την κρισιμότητα της κατάστασης, με τη διαφορά ότι θα διακηρύσσουν κάθε μέρα πως αν χρειαστεί να λάβουν σκληρά μέτρα, τότε θα τα λάβουν με γνώμονα «να πληγούν όσο το δυνατόν λιγότερο οι πολλοί και όχι οι λίγοι και οι ισχυροί». Στο παρελθόν, όσες φορές συνέβη αυτό σε πρόωρες εκλογές, συνήθως κέρδισαν τα κόμματα της αντιπολίτευσης.
Συμπέρασμα: Μάλλον η νέα εκλογολογία σκοπό έχει τη διατήρηση της συσπείρωσης του εκλογικού σώματος από τις ηγεσίες των δύο μεγάλων κομμάτων, παρά την πρόωρη προσφυγή στις κάλπες. Και κάτι ακόμη. Ο γράφων, γενικά, είναι υπέρ των πρόωρων εκλογών, όταν η διακυβέρνηση μιας χώρας φτάνει σε αδιέξοδο. Και αυτό δεν είναι σπάνιο να συμβεί. Αν π.χ. στις ΗΠΑ ίσχυαν πρόωρες εκλογές, θα είχαν αποφευχθεί οι απίθανες επιλογές, ενός απίθανου Προέδρου, του γνωστού κ. Ντ. Τραμπ, απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στη Ρωσία και κυρίως στην γειτονική Τουρκία (αυτή κι αν ήταν επιλογή ένθερμη!). Επιλογές που έδωσαν την εντύπωση στον Πρόεδρο Πούτιν, να νομίσει πως η Δύση, εν τω συνόλω της, είναι μία διαλυμένη ιστορία και να αποφασίσει στις 24 παρελθόντος Φεβρουαρίου, το απονενοημένο διάβημα της επίθεσης στην Ουκρανία. Από την οποία επίθεση, μύρια κακά ακολούθησαν και ακολουθούν, για τη χώρα του. Και από το αδιέξοδο αυτό, που ο ίδιος δημιούργησε, κανείς δεν γνωρίζει πώς θ θα βγει και σε ποια κατάσταση θα βγει η Ρωσία, όταν μπορέσει να βγει!!!
