Όταν κατά τους ισχυρισμούς της κυβέρνησης ολοκληρώθηκε το έργο της ψηφιοποίησης η μικρή ομάδα που σχεδίασε και εκτέλεσε το έργο μετακινήθηκε σε άλλες θέσεις ευθύνης. Με την μετακίνηση φάνηκε η έλλειψη γενικότερου στρατηγικού σχεδίου με συνέχεια. Το έργο παρέμεινε υπόθεση μιας μικρής ομάδας τεχνοκρατών που επιβλήθηκε άνωθεν χωρίς να υπάρξει σε βάθος εκπαίδευση των χρηστών για την υποδοχή του ή απόπειρα αναδιοργάνωσης των υπηρεσιών και διόρθωσης των διαδικασιών και χωρίς κάποια κοινωνική ομάδα να έχει κίνητρο για την αξιοποίηση και την ολοκλήρωσή του.

Όμοια περίπτωση που υποδεικνύει τις αντοχές του προσοδοθηρικού συστήματος αποτελεί και το λεγόμενο επιτελικό κράτος. Ο όρος αναφέρεται στον Ν.4622/2019 ο οποίος έχει ως αντικείμενο τον προσδιορισμό των αρμοδιοτήτων της εκτελεστικής λειτουργίας, του πρωθυπουργού και της Προεδρίας της κυβέρνησης ως «αυτοτελούς επιτελικής δημόσιας υπηρεσίας». Η Προεδρία της κυβέρνησης και το γραφείο του πρωθυπουργού οργανώθηκαν σύμφωνα με τον εν λόγω νόμο ως πυρήνας σχεδιασμού, εκτέλεσης, συντονισμού και ελέγχου δημόσιας πολιτικής με επίκεντρο τον πρωθυπουργό. Πρότυπο του επιτελικού κράτους προφανώς αποτελεί το cabinet office του υπουργικού συμβουλίου στο Ηνωμένο Βασίλειο, το οποίο συνιστά τον κεντρικό μηχανισμό σχεδιασμού και συντονισμού της διακυβέρνησης.

Το cabinet οffice συνδέεται οργανικά με το υπουργικό συμβούλιο τον πρωθυπουργό και την δημόσια διοίκηση. Η στελέχωσή του περιλαμβάνει, εκτός των υπουργών, των λοιπών πολιτικών προσώπων και των ειδικών συμβούλων,  ανώτατους δημοσίους υπαλλήλους μεταξύ των οποίων και ο Γραμματέας- προϊστάμενος του Γραφείου (cabinet Secretary). Η οργανική σύνδεση του cabinet office με την δημόσια υπαλληλία εξασφαλίζει συνέχεια, θεσμική μνήμη, δομημένη διαδοχή, και διαρκή επικοινωνία με το σύνολο της κρατικής μηχανής μέσω της ιεραρχικής αλυσίδας. Η συμμετοχή των κρατικών λειτουργών αποτελεί παράγοντα σταθερότητας για το Η.Β. παρά την πρωτοφανή πολιτική αστάθεια και την εναλλαγή έξι  πρωθυπουργών σε μία δεκαετία.

Τόσο οι πρόνοιες του Ν.4622/2019 όσο και η εφαρμογή του υποδεικνύουν αποκλίσεις από το πρότυπο του Ηνωμένου Βασιλείου που αναπτύχθηκε στο πλαίσιο μια ώριμης κοινοβουλευτικής δημοκρατίας δυτικού τύπου. Η στελέχωση του ελληνικού επιτελικού κράτους δεν περιλαμβάνει δημοσίους υπαλλήλους. Αντ’ αυτών συμμετέχουν μετακλητοί υπάλληλοι, δηλαδή πρόσωπα  που διορίζονται με πολιτικά  ή προσωπικά κριτήρια, τα οποία όμως εξ’ ορισμού δεν εγγυώνται οργανική και διαρκή σχέση με την κρατική μηχανή. Επομένως ούτε θεσμική μνήμη, δομημένη συνέχεια και διαδοχή. 

Επικεφαλής του επιτελικού κράτους είναι ο ίδιος ο πρωθυπουργός επικουρούμενος από τον γενικό γραμματέα του γραφείου του, ο οποίος αναφέρεται σ’ αυτόν. Ο πρώτος γ.γ. μέχρι τον Αύγουστο του 2022 ήταν στενός συγγενής του πρωθυπουργού, διαχειρίστηκε δε αντ’ αυτού σημαίνοντα κυβερνητικά θέματα. Υπήρξε ιδιαίτερα αποτελεσματικός αλλά έδρασε ανορθόδοξα αξιοποιώντας τα προσωπικά του δίκτυα και παρακάμπτοντας κατά κανόνα την ιεραρχικήλυσίδα. Η παραίτησή του φανέρωσε τις αδυναμίες και τα ασταθή θεμέλια του επιτελικού κράτους το οποίο μετά από αυτόν σχεδόν κατέρρευσε, συνεχίζοντας πάντως να λειτουργεί κατά παράκαμψη της κρατικής μηχανής. Αντιστικτικά δε προς το απαξιωτικώς καλούμενο βαθύ κράτος.

Η ανεπάρκεια του συστήματος έγινε προφανής κατά την ατυχή διαχείριση σοβαρών προβλημάτων διακυβέρνησης που προέκυψαν από  το δυστύχημα των Τεμπών και τον ΟΠΕΚΕΠΕ.

Από την λειτουργία του επιτελικού κράτους απουσιάζει επίσης η οργανική σύνδεση με το Υπουργικό Συμβούλιο ως συλλογικό όργανο πολιτικής σύνθεσης, και χάραξης κυβερνητικής πολιτικής. 

Στην πράξη το Υ.Σ. δεν λειτουργεί ως τέτοιο. Η υπουργική δραστηριότητα καθοδηγείται από τον πρωθυπουργό και την ομάδα του βάσει οδηγιών που περιέχουν οι «γαλάζιοι φάκελοι» ή με εξατομικευμένες συνεννοήσεις μεταξύ πρωθυπουργού και κάθε υπουργού. Αυτό επάγεται αναίρεση της πολιτικής και λειτουργικής ευθύνης των υπουργών που προβλέπεται στο Σύνταγμα. Η αναίρεση εντείνεται από την πρόνοια του άρθρου 11 παρ. 1. εδ.στ. του Ν.4622/2019 το οποίο ορίζει ότι ο πρωθυπουργός «εποπτεύει για την εφαρμογή της νομοθεσίας από τις υπηρεσίες του δημοσίου τομέα και για την λειτουργία τους προς το συμφέρον του κράτους και των πολιτών» (sic).

Επομένως το επιτελικό κράτος όχι μόνο δεν συνδέεται οργανικά με το υπουργικό συμβούλιο ως συλλογικό σώμα και την δημόσια υπαλληλία,  αλλά καθιερώνει ιδιαίτερη ιεραρχική αλυσίδα μεταξύ της τελευταίας και του πρωθυπουργού, ο οποίος αποκτά υπερχειλή ευθύνη και εξουσία. Εξουσία και ευθύνη επιτείνονται ακόμη περισσότερο από την άσκηση εκ μέρους του πρωθυπουργού καθηκόντων και αρμοδιοτήτων που προσήκουν σε ρυθμιστή πολιτεύματος/αρχηγό κράτους, δυνατότητα που προέκυψε από την αναθεώρηση του 1986 και την ουσιαστική κατάργηση  του ΠτΔ. Επιτελικό κράτος και αναθεώρηση του 1986  ολοκληρώνουν ένα  ιδιαίτερο πολιτειακό μόρφωμα πρωθυπουργικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.  

Επιπλέον χαρακτηριστικό αυτού του μορφώματος αποτελεί η εξουδετέρωση ή η αφυδάτωση όλων των θεσμικών συνομιλητών της δημόσιας σφαίρας. Έγινε ήδη λόγος για την ουσιαστική κατάργηση του υπουργικού συμβουλίου ως συλλογικού οργάνου πολιτικής σύνθεσης. Η Βουλή λειτουργεί ως εκτελεστικός βραχίων του επιτελικού κράτους και των αποφάσεων του πρωθυπουργού ως αρχηγού του πλειοψηφούντος κόμματος. Οι ανώτατοι δικαστές προσδοκώντας δεύτερη καριέρα υπόκεινται στον πειρασμό συμμόρφωσης προς τις επιθυμίες της εκτελεστικής εξουσίας. Η πολυθεσία και η διανομή της κρατικής διαφήμισης επηρεάζει την ελευθερία του Τύπου ως τέταρτης εξουσίας, ηλεκτρονικού και συστημικού που λειτουργεί με τα δεκανίκια των non papers στο πλαίσιο της μετα-αλήθειας. Οι ανεξάρτητες Αρχές όταν δεν λειτουργούν ως κακέκτυπα ΔΕΚΟ καρκινοβατούν συχνά αδιοίκητες. Η εκλεγμένη περιφερειακή αυτοδιοίκηση λειτουργεί χωρίς θεσμική και οικονομική αυτονομία στην ουρά του επιτελικού κράτους χειραγωγούμενη από τις διορισμένες αποκεντρωμένες διοικήσεις που διαδέχτηκαν τις επίσης διορισμένες γενικές γραμματείες.  Η κοινωνία των πολιτών τέλος παραμένει ουδέτερη και εγκλωβισμένη σε προσδοκίες προσόδου, ενώ η επιχειρηματική κοινότητα αποδέχεται έναντι ανταλλάγματος την χειραγώγησή της.

“ I not thought death had undone so many”.{T.S.Ellot, the Waste Land 1922”

Το άρθρο ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΤΟΥ ΕΠΙΤΕΛΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΗΜΗ ΧΩΡΑ… Του Λεωνίδα-Φοίβου Κόσκου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Ανεβαίνοντας στην εξουσία το 2017, ο Ντόναλντ Τραμπ «γλυκάθηκε» σε υπερθετικό βαθμό. Στη διάρκεια της πρώτης θητείας του όμως έμαθε πολλά πράγματα και κυρίως άνθρωποί του μελέτησαν με ποιόν τρόπο θα μπορούσε να παραμείνει πρόεδρος της πρώτης υπερδύναμης στον κόσμο εφ’ όρου ζωής. Όμως κάτι τέτοιο είναι δύσκολο χωρίς συνταγματική αλλαγή. Προφανώς δε  το ότι έχασε τις εκλογές το 2020 από τον Τζο Μπάιντεν, υποψήφιο των Δημοκρατικών, υπήρξε σοκ γι’ αυτόν και επανερχόμενος στην προεδρία το 2024 έχει βάλει στόχο να αποδείξει ότι εκείνες οι εκλογές νοθευτηκαν για να τις χάσει

Το σχέδιο ξεκίνησε με την πρώτη υπερδύναμη να θέλει να την «ξανακάνει μεγάλη», λες και είναι μικρή τώρα.

Στο πλαίσιο αυτό αρχίζει η διαμάχη του με την Ευρώπη, η επιβολή δασμών όπου είναι πιο βολικό, οι απειλές προσάρτησης της Γροιλανδίας και βέβαια το μεγάλο φλερτ με τον Βλαδίμηρο Πούτιν, πρώην πράκτορα της KGB και Ρώσο δισεκατομμυριούχο σήμερα, ο οποίος όμως έχει στα χέρια του μια πολυσέλιδη έκθεση της ρωσικής μυστικής υπηρεσίας, για το ποιος είναι ο Τραμπ, πώς σκέπτεται, πόσο νάρκισσος είναι και ποια η σχέση του με το χρήμα.

Όλα αυτά όμως στους 20 μήνες που ο Τραμπ ασκεί εξουσία, την Αμερική ούτε μεγάλη την έχουν κάνει, αλλ’ ούτε και ισχυρότερη οικονομικά. Μάλλον το αντίθετο συμβαίνει και μέγα πρόβλημα του Τραμπ είναι το πώς θα ξεμπλέξει με τον πόλεμο στον οποίον τον παρέσυρε ο φίλος του Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπεντζαμεν Νετανιάχου.

Ακόμα χειρότερα, η σημερινή Αμερική χάνει φίλους, αφύπνισε την κοιμώμενη Ευρώπη και παρά τις φανφάρες δεν εμπνέει εμπιστοσύνη ούτε σε φίλους ούτε σε εχθρούς. Επίσης κάποια εκατομμύρια εργάτες που ψήφισαν τον νυν πρόσεδρο δεν βλέπουν να έρχονται τα εργοστάσια που τους υποσχέθηκε. Και αυτό δεν είναι καθόλου καλό για τις ενδιάμεσες εκλογές που έρχονται.

Εσχάτως έτσι, ο πρόεδρος των ΗΠΑ διακήρυξε εκ νέου ότι οι εκλογές του 2020 είχαν «κλαπεί» και προτρέπει έτσι τους οπαδούς του να ψηφίσουν υπέρ της «μεταρρύθμισης του εκλογικού συστήματος».

Εδώ και αρκετούς μήνες, ο Αμερικανός πρόεδρος προτρέπει τα «στρατεύματά» του στο Κογκρέσο να περάσουν το νομοσχέδιο του, τον νόμο SAVE America, για να αλλάξει τους κανόνες του εκλογικού παιχνιδιού στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το βράδυ της Πέμπτης 16 Ιουλόυ, σε μια ομιλία προς το έθνος στην τηλεόραση, ο Τραμπ βρήκε ένα νέο επιχείρημα για να τους πείσει. Κατηγόρησε την Κίνα για «τη μεγαλύτερη επιχείρηση παραβίασης εκλογικών δεδομένων στην ιστορία» και προειδοποίησε για τα «συγκλονιστικά τρωτά σημεία» του εκλογικού συστήματος των ΗΠΑ. Για να υποστηρίξει αυτή την αποκάλυψη, ο Τραμπ υποσχέθηκε να αποχαρακτηρίσει αδημοσίευτα έγγραφα που αποδεικνύουν, σύμφωνα με τον ίδιο, την κινεζική παρέμβαση στις προεδρικές εκλογές που κέρδισε ο Τζο Μπάιντεν. Αυτά τα έγγραφα «δείχνουν ότι, για αρκετά χρόνια, ξεκινώντας από τις εκλογές του 2020, η Κίνα πραγματοποίησε αυτό που φαίνεται να είναι η μεγαλύτερη επιχείρηση παραβίασης εκλογικών δεδομένων στην ιστορία, με αποτέλεσμα την παράνομη απόκτηση 220 εκατομμυρίων αρχείων ψηφοφόρων των ΗΠΑ από την Κίνα». Μόνο που αυτά τα αρχεία είναι ευρέως προσβάσιμα στο κοινό. Ο Τραμπ είπε επίσης ότι χιλιάδες άνθρωποι που δεν ήταν πολίτες των ΗΠΑ ήταν εγγεγραμμένοι για να ψηφίσουν, χωρίς να προσκομίσουν κανένα στοιχείο.

Στο σημείο αυτό πρέπει να σημειώσουμε ότι έως σήμερα, δεν διαπιστώθηκαν ποτέ μαζικές παρατυπίες παρά τον έλεγχο αμέτρητων εμπειρογνωμόνων, ανεξάρτητων ινστιτούτων ή δικαστηρίων που εξέτασαν αυτές τις εκλογές. Μια έκθεση των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών του 2021 εξήγησε μάλιστα ότι δεν βρήκε στοιχεία παρέμβασης ξένης χώρας στις προεδρικές εκλογές του 2020. Αυτή η έκθεση πραγματοποιήθηκε υπό τη διεύθυνση του Τζον Ράτκλιφ, τότε διευθυντή της εθνικής υπηρεσίας πληροφοριών υπό τον Τραμπ και τώρα επικεφαλής της CIA.

Όλα αυτά όμως δεν πτοούν τον Αμερικανό πρόεδρο. Στην τελευταία ομιλία του, έτσι, για άλλη μια φορά στόχευσε το εκλογικό σύστημα της Καλιφόρνια και έβγαλε το παλιό του ρεφρέν για την αναπόδεικτη εμπλοκή της Βενεζουέλας μέσω της χειραγώγησης του εκλογικού λογισμικού. Αμφισβήτησε την αξιοπιστία των ηλεκτρονικών μηχανημάτων ψηφοφορίας. Αλλά μέχρι στιγμής, παρά την έναρξη ερευνών μετά την επιστροφή του στην εξουσία σε κομητείες στις αναποφάσιστες πολιτείες της Τζόρτζια και της Αριζόνα, δεν έχει βρεθεί σημαντική απάτη.

Αυτές οι διαπιστώσεις έχουν εξοργίσει τον Αμερικανό πρόεδρο, ο οποίος απετέθη και κατά των τηλεοπτικών καναλιών ABC, NBC και CNN, που δεν μετέδωσαν την ομιλία του. Ο Τραμπ τα κατηγόρησε ευθέως ότι συμμετείχαν στη «συνωμοσία» της εκλογικής νοθείας και απαίτησε να ανακληθούν οι άδειές τους.

Αυτή η ομιλία, παρουσία ολόκληρου του υπουργικού συμβουλίου, προκάλεσε λοιπόν έντονη αντίδραση από τη Δημοκρατική αντιπολίτευση, η οποία κατηγορεί τον Ρεπουμπλικάνο ότι προέβλεψε την ήττα του στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου για να την αμφισβητήσει καλύτερα. «Απόψε, ο Τραμπ έκανε μια αξιολύπητη προσπάθεια να αρνηθεί αυτό που όλοι γνωρίζουμε ότι είναι αλήθεια: έχασε τις εκλογές του 2020», δήλωσε ο ηγέτης της μειοψηφίας των Δημοκρατικών στη Γερουσία Τσακ Σούμερ. «Αντί να αναπροσανατολίσει τις πολιτικές του, εργάζεται για να νοθεύσει τις ενδιάμεσες εκλογές πριν καν δοθεί ούτε μία ψήφος», είπε ο γερουσιαστής, υποσχόμενος να αντιταχθεί στον νόμο SAVE America.

Με λιγότερους από τέσσερις μήνες να απομένουν πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές, οι οποίες υπόσχονται να είναι επικίνδυνες για το κόμμα του, αυτή η ομιλία έχει σκοπό κυρίως να κινητοποιήσει τη βάση του και να ασκήσει πίεση στους Ρεπουμπλικάνους γερουσιαστές να περάσουν αυτό το νομοσχέδιο Για να επιτευχθεί αυτό, η πλειοψηφία στη Γερουσία πρέπει να καταργήσει τον παλιό κανόνα filibuster που επιτρέπει επί του παρόντος στους Δημοκρατικούς να μπλοκάρουν την ψηφοφορία. Οι Ρεπουμπλικάνοι είναι διχασμένοι σε αυτό το θέμα.

Αλλά επί της ουσίας της μεταρρύθμισης, ο ηγέτης της πλειοψηφίας John Thune ήταν υπέρ. Ένα από τα βασικά μέτρα του κειμένου είναι η υποχρέωση προσκόμισης εγγράφου που να αποδεικνύει την αμερικανική υπηκοότητα για εγγραφή στους εκλογικούς καταλόγους. Απαιτεί επίσης από τους ψηφοφόρους να παρουσιάζουν ταυτότητα όταν ψηφίζουν, ένα μέτρο που δεν είναι συστηματικό στις 50 πολιτείες, αλλά είναι δημοφιλές στις δημοσκοπήσεις.

Το νομοσχέδιο, από την άλλη πλευρά, περιορίζει δραστικά τις δυνατότητες της λαϊκής ψηφοφορίας μέσω ταχυδρομείου, την οποία ο Τραμπ είχε ήδη προσπαθήσει να περιορίσει με εκτελεστικό διάταγμα πριν απορριφθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο. Η ψηφοφορία μέσω ταχυδρομείου διευκολύνει το στρατιωτικό προσωπικό ή τους ηλικιωμένους να ψηφίσουν.

Σύμφωνα με το Σύνταγμα των ΗΠΑ, εναπόκειται στο Κογκρέσο να καθορίσει την ημερομηνία των εκλογών, αλλά εναπόκειται στις πολιτείες να θέσουν τους κανόνες. Κατηγορώντας τις εκλογές για εξαπάτηση ή παρέμβαση, ο Τραμπ δικαιολογεί την επιθυμία του να ανακτήσει τον έλεγχο της εκλογικής διαδικασίας σε ομοσπονδιακό επίπεδο. Ο Λευκός Οίκος έχει επίσης καταργήσει πολλά όργανα ελέγχου και παρατήρησης.

Η Αμερική έχει μπει σε πολύ ολισθηρό δρόμο και αυτό ας το έχουν κατά νουν οι εταίροι και σύμμαχοι της στην Ευρώπη.

Το άρθρο ΓΙΑΤΙ Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΡΑΜΠ ΣΤΟΥΣ ΕΚΛΟΓΙΚΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΩΝ ΗΠΑ… Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ προσπάθησε να πείσει τους Αμερικανούς σε μια ομιλία του σε primetime την Πέμπτη το βράδυ (16 Ιουλίου 2026) ότι οι εκλογές τους είναι ευάλωτες σε απάτη και χρειάζονται άμεση προσοχή. Ενώ δεν επανέλαβε το συχνό του μότο ότι στην πραγματικότητα κέρδισε τις προεδρικές εκλογές που έχασε το 2020, ο Τραμπ αποχαρακτηρίζει έγγραφα που, όπως είπε, έδειχναν μια εκστρατεία επιρροής από την Κίνα, μια συγκάλυψη από αξιωματούχους των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών και απάτη στο Μίσιγκαν.

Τα στοιχεία, που προσφέρθηκαν κυρίως σε εξαιρετικά επεξεργασμένα και εκτός πλαισίου email, δεν ανταποκρίνονταν σε αυτούς τους ισχυρισμούς. Αλλά σίγουρα θα αποτελέσουν τροφή για τις προσπάθειες του Τραμπ να περιορίσει την ψηφοφορία μέσω ταχυδρομείου και να προσθέσει νέες απαιτήσεις για την ταυτότητα των ψηφοφόρων.

Στη συνέχεια παρατίθεται μη ομιλία του.

Καλησπέρα. Πριν ξεκινήσουμε, είμαι περήφανος που αναφέρω ότι η χώρα μας είναι ασφαλέστερη, ισχυρότερη και πολύ πλουσιότερη από ποτέ. Τα πάμε περίφημα. Λιγότερο από δύο χρόνια πριν, κληρονομήσαμε μια οικονομική και κοινωνική καταστροφή μετά τον χειρότερο πληθωρισμό των τελευταίων 48 ετών, τα ορθάνοιχτα σύνορα με εκατομμύρια και εκατομμύρια ανθρώπους να συρρέουν από όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων εγκληματιών όλων των ειδών, και 11.888 δολοφόνων, πολλοί από τους οποίους σκότωσαν περισσότερα από ένα άτομα.

Είχαμε τρανς άτομα για όλους, άνδρες στα γυναικεία αθλήματα, έγκλημα που μάστιζε τις πόλεις μας, και όλος ο κόσμος μας γελούσε ως έθνος, αλλά όχι πια. Πριν από δύο χρόνια, η χώρα μας ήταν νεκρή. Τώρα, είμαστε η πιο καυτή χώρα στον κόσμο. Η Αμερική είναι σεβαστή όπως ποτέ άλλοτε.

Έχουμε επενδύσει περισσότερα χρήματα στις Ηνωμένες Πολιτείες από οποιαδήποτε άλλη στιγμή στην ιστορία της χώρας μας. Περισσότεροι Αμερικανοί εργάζονται σήμερα από ποτέ. Αυτή την εβδομάδα, ανακοινώθηκε ότι ο πληθωρισμός σημείωσε τη μεγαλύτερη μηνιαία μείωση σε περισσότερα από έξι χρόνια, απλώς συνέβη. Απλώς δόθηκε στη δημοσιότητα. Τα μέσα ενημέρωσης το ανέφεραν και το αποδεχόμαστε, το καλύτερο σε έξι χρόνια.

Οι φορολογικές περικοπές στο νομοσχέδιό μας «Great Big Beautiful» εξοικονομούν στις εργατικές οικογένειες χιλιάδες δολάρια, όπως με τις διατάξεις, χωρίς φόρο στα φιλοδωρήματα, χωρίς φόρο στις υπερωρίες και χωρίς φόρο στην Κοινωνική Ασφάλιση για τους σπουδαίους ηλικιωμένους μας, μαζί με την έκπτωση τόκων για ένα δάνειο που χρησιμοποιήθηκε για την αγορά αυτοκινήτου, αλλά μόνο εάν το αυτοκίνητο αυτό είναι κατασκευασμένο στην Αμερική.

Και 100% δαπάνη για τις επιχειρήσεις μας που δημιουργούν θέσεις εργασίας. Οι χρηματιστηριακές μας αγορές βρίσκονται στο υψηλότερο σημείο τους εδώ και πολλά χρόνια, αλλά μπορούμε στην πραγματικότητα να πούμε ότι είναι όλων των εποχών. Και τα 401(k) σας, οι συντάξεις και οι λογαριασμοί συνταξιοδότησης σημειώνουν ρεκόρ κάθε μέρα, τα υψηλότερα στην ιστορία. Για χρόνια πληρώναμε την υψηλότερη τιμή για συνταγογραφούμενα φάρμακα οπουδήποτε στον κόσμο.

Τώρα πληρώνουμε τη χαμηλότερη τιμή βάσει της πολιτικής μου για τα Πλέον Ευνοούμενα Έθνη, επειδή κατάφερα να κάνω τον υπόλοιπο κόσμο και τις φαρμακευτικές εταιρείες να ενεργήσουν υπεύθυνα. Οι τιμές των φαρμάκων μειώνονται κατά 70, 80 και 90 τοις εκατό. Trumprx.gov, αυτό τελικά θα μειώσει το κόστος της υγειονομικής περίθαλψης. Πρέπει να πάτε στο Trumprx.gov και να το εκμεταλλευτείτε. Αλλά το κόστος της υγειονομικής περίθαλψης μειώνεται κατά πολύ λόγω αυτού που έχουμε κάνει με τα συνταγογραφούμενα φάρμακα.

Και με τους λογαριασμούς Trump, κάθε παιδί στην Αμερική έχει πλέον πρόσβαση σε έναν αφορολόγητο επενδυτικό λογαριασμό για να αποταμιεύσει για το μέλλον του. Δισεκατομμύρια και δισεκατομμύρια δολάρια επενδύονται, κατατίθενται από εταιρείες και ιδιώτες για να φροντίσουν τα παιδιά μας, έτσι ώστε στην ηλικία των 18 ετών, να έχουν ενδεχομένως εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια στον λογαριασμό τους και να ξεκινήσουν μια σπουδαία ζωή.

Για αυτό, λοιπόν, επισκεφθείτε το Trumpaccounts.gov και εγγράψτε το παιδί σας ή οποιοδήποτε παιδί θέλετε να εγγράψετε. Τα προηγουμένως ανοιχτά σύνορά μας έχουν μετατραπεί στα πιο ασφαλή σύνορα στην ιστορία της χώρας μας, με κανέναν παράνομο αλλοδαπό να έχει γίνει δεκτός στις Ηνωμένες Πολιτείες τους τελευταίους 14 μήνες. Αυτό είναι μηδέν.

Κανείς δεν πίστευε ότι ήταν δυνατό. Είχαμε τα χειρότερα σύνορα στην ιστορία της χώρας μας και τώρα έχουμε τα καλύτερα.

Η εγκληματικότητα μειώνεται κατακόρυφα σε εθνικό επίπεδο, με το ποσοστό δολοφονιών να βρίσκεται στο χαμηλότερο επίπεδο από το 1900 – ή πριν από περισσότερα από 125 χρόνια. Κάνουμε μια επένδυση ρεκόρ στις ένοπλες δυνάμεις μας και έχουμε τον ισχυρότερο και ισχυρότερο στρατό μέχρι στιγμής στον κόσμο. Τον έχτισα κατά τη διάρκεια της πρώτης μου θητείας και, δυστυχώς, είμαστε αναγκασμένοι να τον χρησιμοποιούμε τώρα. Κερδίσαμε στη Βενεζουέλα, η οποία τώρα συνεργάζεται μαζί μας για την παραγωγή εκατομμυρίων βαρελιών πετρελαίου.

Ομοίως, κερδίζουμε μεγάλα ποσά στο Ιράν και θα δείτε τους καρπούς αυτής της εργασίας πολύ, πολύ σύντομα. Η Αμερική επέστρεψε και τα πάει πολύ καλά. Αλλά εξακολουθούμε να έχουμε μια σημαντική πρόκληση που πρέπει να αντιμετωπιστεί επειγόντως, επειδή καμία χώρα δεν μπορεί να είναι σπουδαία χωρίς δίκαιες και ειλικρινείς εκλογές. Πρέπει να εμπιστευτείτε τη χώρα σας επειδή, αν δεν υπάρχει εμπιστοσύνη, δεν μπορεί να υπάρξει μεγαλείο.

Και αυτό είναι πολύ απλό – χωρίς εμπιστοσύνη, χωρίς μεγαλείο. Για πολλά χρόνια ζητώ τολμηρή, γρήγορη και αποφασιστική δράση για την προστασία της ακεραιότητας των αμερικανικών εκλογών. Κάθε Αμερικανός αξίζει να γνωρίζει ότι, όταν ψηφίσει, αυτή η ψήφος θα καταμετρηθεί με ακρίβεια σε ένα σύστημα, και αυτό είναι να καταστεί αυτό το σύστημα ασφαλές.

Ένα σύστημα όπου η απάτη και οι παρεμβάσεις δεν είναι απλώς δύσκολες, αλλά ουσιαστικά αδύνατες. Δυστυχώς, το σύστημα που έχουμε σήμερα υπολείπεται καταστροφικά αυτού του προτύπου. Απόψε, ανακοινώνω τον άμεσο αποχαρακτηρισμό και την δημοσιοποίηση κρίσιμων πληροφοριών, αποκαλύπτοντας συγκλονιστικά τρωτά σημεία στην εκλογική μας υποδομή.

Τα «τρωτά σημεία» είναι διαφορετικά από τα στοιχεία παρέμβασης.

Αυτά τα στοιχεία δείχνουν ότι το εκλογικό σύστημα που έχουμε εκθέτει επικίνδυνα και πραγματικά εκθέτει, σε επίπεδα που δεν θα μπορούσαμε ποτέ να φανταστούμε, σε hacking, εκμετάλλευση και ξένες παρεμβάσεις. Εξίσου ανησυχητικό είναι ότι αυτές οι ζωτικές πληροφορίες έχουν καλυφθεί και κρυφτεί για πολλά χρόνια από εσάς, τον αμερικανικό λαό – τον όμορφο, τον σπουδαίο αμερικανικό λαό μας.

Αλλά όλα αυτά αλλάζουν τώρα. Τα έγγραφα που θα δημοσιεύσουμε απόψε έχουν συγκεντρωθεί από την Ομάδα Εργασίας Διαφάνειας της Κυβέρνησης του Λευκού Οίκου, μια σπουδαία ομάδα ανθρώπων, μαζί με το προσωπικό της Συμβουλευτικής Επιτροπής Πληροφοριών του προέδρου, με την υποστήριξη των κορυφαίων επικεφαλής των υπηρεσιών πληροφοριών μας, οι οποίοι έχουν όλοι εξετάσει προσωπικά τα ευρήματα που παρουσιάζουμε απόψε και έχουν επιβεβαιώσει πλήρως την αυθεντικότητά τους.

Μπορείτε να δείτε αυτά τα έγγραφα μόνοι σας στο whitehouse.gov, δηλαδή στο whitehouse.gov, επισκεφθείτε το. Ο σκοπός μας στην αποκάλυψη αυτών των πληροφοριών δεν είναι να αποδυναμώσουμε την εμπιστοσύνη στις εκλογές, αλλά να κερδίσουμε αυτήν την εμπιστοσύνη αντιμετωπίζοντας τα τρωτά σημεία και διορθώνοντάς τα πολύ, πολύ γρήγορα, και αυτό κάνουμε.

Τα έγγραφα καλύπτουν πέντε βασικούς τομείς ανησυχίας. Πρώτον, δείχνουν ότι, σε μια περίοδο ετών, ξεκινώντας από τον εκλογικό κύκλο του 2020, η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας πραγματοποίησε αυτό που πιστεύεται ότι είναι η μεγαλύτερη διαρροή εκλογικών δεδομένων στην ιστορία, με αποτέλεσμα την παράνομη απόκτηση 220 εκατομμυρίων αρχείων ψηφοφόρων των ΗΠΑ από την Κίνα.

Αυτές οι πληροφορίες περιλαμβάνουν ονόματα, διευθύνσεις, αριθμούς τηλεφώνου, προτιμήσεις πολιτικών κομμάτων και άλλα ευαίσθητα δεδομένα που θα χρειάζονταν για την εγγραφή στους εκλογικούς καταλόγους και τη συμμετοχή σε άλλες κακόβουλες δραστηριότητες, κάτι που ακριβώς συνέβαινε. Αυτή η απώλεια δεδομένων παρουσιάζει έναν πρωτοφανή εφιάλτη για την ασφάλεια των εκλογών. Οι πληροφορίες δείχνουν ακόμη και ότι η Κίνα ανέθεσε μια μονάδα εκμετάλλευσης δεδομένων ειδικά σε αυτό το νέο έργο.

Επιδεινώνοντας την παρωδία, το δεύτερο σύνολο εγγράφων που δημοσιεύουμε αποκαλύπτει ότι μέλη του Βαθέος Κράτους – μια πολύ, πολύ διάσημη ομάδα ανθρώπων, σε πολλές περιπτώσεις – στην υπηρεσία πληροφοριών μας, εργάστηκαν για να καταστείλουν ενεργά και να υποβαθμίσουν πληροφορίες σχετικά με την έκταση της σκοτεινής ανάμειξης της Κίνας στις εκλογές, καλύπτοντάς την τόσο από τον πρόεδρο όσο και από τον αμερικανικό λαό, όπως κανείς δεν πίστευε ότι ήταν δυνατό.

Οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών άρχισαν να μαθαίνουν για την παραβίαση αρχείων εγγραφής ψηφοφόρων το 2020, όταν ανακάλυψαν ότι δεκάδες εκατομμύρια δεδομένα ψηφοφόρων – σκεφτείτε αυτό, δεκάδες εκατομμύρια δεδομένα ψηφοφόρων – σε 18 πολιτείες έχουν αγοραστεί, κλαπεί ή παραβιαστεί από την Κίνα. Ωστόσο, όσοι ήταν υπεύθυνοι για την σήμανση συναγερμού κράτησαν τις πληροφορίες μυστικές και κρυφές.

Δεν το αποκάλυψαν ούτε σε εμένα ως πρόεδρο ούτε σε κανέναν άλλο. Και από όσο γνωρίζουμε, δεν ενημέρωσαν το Κογκρέσο. Στην πραγματικότητα, το μόνο που έλεγαν συνέχεια είναι ότι αυτές είναι οι πιο ασφαλείς εκλογές στην ιστορία της χώρας μας – μια τυπική, πολύ σαφής φράση που διατυπώθηκε.

Η συγκάλυψη αυτής της κολοσσιαίας παραβίασης της ασφάλειας είναι ακόμη πιο ανησυχητική υπό το φως των πρόσθετων πληροφοριών που δείχνουν ότι η Κίνα συμμετείχε σε άλλες δραστηριότητες σχετικές με τις εκλογές για να υπονομεύσει την πρώτη μου κυβέρνηση και την εκστρατεία μας για το 2020.

Δεν ήθελαν – και απλώς δεν το ήθελαν. Πάλεψαν σκληρά για να μην κερδίσει ο Ντόναλντ Τραμπ, και για καλό λόγο. Όπως δείχνουν τα έγγραφα που δημοσιεύουμε, οι αναφορές της CIA ανέφεραν ρητά, και παραθέτω, στα μέσα του 2018, ότι η πολιτική του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος ήταν να αξιοποιήσει όλα τα εγχώρια και ξένα στοιχεία που ήταν αντίθετα με τον πρόεδρο των ΗΠΑ, σε μια προσπάθεια να μειώσει τις ψήφους του προέδρου των ΗΠΑ και να τον αναγκάσει να παραιτηθεί ή να αποτρέψει την επανεκλογή του.

Δεν είναι ωραίο αυτό; Επίσης, στα μέσα του 2018, η Κίνα εργαζόταν για να επηρεάσει τα αποτελέσματα των ενδιάμεσων εκλογών των ΗΠΑ και αργότερα τα αποτελέσματα των ίδιων των προεδρικών εκλογών του 2020. Ξεχωριστά, στα μέσα του 2019, η στρατηγική της κινεζικής κυβέρνησης κατά των Ηνωμένων Πολιτειών επικεντρώθηκε στην υπονόμευση της εσωτερικής εμπιστοσύνης στον πρόεδρο των ΗΠΑ.

Ήθελαν απλώς να σας κάνουν να ακούγεστε σαν ο πρόεδρός σας να μην ήταν και τόσο γοητευτικός, ενώ στην πραγματικότητα ο πρόεδρός σας έχει κάνει εξαιρετική δουλειά. Και έκαναν ό,τι ήταν δυνατόν για να κάνουν ακριβώς αυτό. Σε αυτό το έγγραφο αναφέρεται, και αυτό είναι από τη CIA, ότι η στρατηγική περιελάμβανε προσπάθειες χρήσης κινεζικών επαφών με μεγάλες αμερικανικές εταιρείες για να επηρεαστούν οι ηγέτες των αμερικανικών επιχειρήσεων να στραφούν εναντίον του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής.

 Η κινεζική κυβέρνηση προσπάθησε να εντοπίσει Αμερικανούς δημοσιογράφους που είχαν αναφερθεί αρνητικά στον πρόεδρο των ΗΠΑ και να τους πληρώσει μεγάλα χρηματικά ποσά για να γράψουν περισσότερα αρνητικά άρθρα γι’ αυτόν, όσο το δυνατόν περισσότερα, και δεν τους ένοιαζε τι έλεγαν. Η κινεζική κυβέρνηση ήθελε ο πρόεδρος των ΗΠΑ να χάσει τις επόμενες εκλογές.

Και ο λόγος που ήθελαν να χάσω είναι επειδή ήξεραν ότι ήμουν σοφός απέναντί ​​τους. Τους χρέωσαν δασμούς αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων και δημιούργησαν τον ισχυρότερο στρατό οπουδήποτε στον κόσμο. Έχουμε τον ισχυρότερο στρατό οπουδήποτε στον κόσμο. Αυτά είναι ακριβή αποσπάσματα από την αναφορά της CIA. Το όνομα του ατόμου που κάνει την παράθεση βρίσκεται τώρα υπό εξέταση, αλλά η κατάσταση γίνεται ακόμη χειρότερη.

Αυτές ήταν ενημερώσεις που λάμβανα σχεδόν κάθε μέρα. Όλα όσα ήταν σημαντικά κρατούνταν μυστικά. Ένα email μεταξύ αναλυτών πληροφοριών παραδέχτηκε ότι είχαν, παραθέτω, παραποιήσει σκόπιμα την καθημερινή ενημέρωση του προέδρου για να αποκρύψουν πληροφορίες σχετικά με τις κινεζικές δραστηριότητες που σχετίζονται με τις εκλογές. Μια άλλη αξιωματούχος του FBI έγραψε ότι διοικούσε, παραθέτω, μια σκιώδη κυβέρνηση, παραθέτω, για να μην γίνουν γνωστές οι πληροφορίες σχετικά με την ανάμειξη της Κίνας στις εκλογές και να τις κρατήσει μακριά από τον αξιότιμο Τύπο.

Άλλοι αξιωματούχοι που ήταν μάρτυρες τέτοιων προσπαθειών θεώρησαν τα κίνητρα ως απροκάλυπτα πολιτικά. Πρόσφατα, βρήκαμε σημαντικό αριθμό πληροφοριών για σακούλες καύσης, και αυτή είναι μια ομάδα σακουλών που χρησιμοποιήθηκαν για την καταστροφή πληροφοριών, που δόθηκαν από τον Πρόεδρο Μπαράκ Χουσεΐν Ομπάμα για να καούν, υποτίθεται ότι θα καούν.

Αυτές οι σακούλες υποτίθεται ότι θα βρίσκονταν σε διαφορετικό επίπεδο από διαφορετικά άτομα, θα αποτεφρώνονταν και θα ελέγχονταν, αλλά δεν συνέβη ποτέ. Ίσως ήμασταν τυχεροί. Πιστεύουμε ότι αυτό δεν έγινε σκόπιμα, αλλά μάλλον λόγω της κατάφωρης ανικανότητας των ανθρώπων που υποτίθεται ότι θα έκαιγαν τις σακούλες. Αλλά τα ευρήματα είναι εκπληκτικά.

Σήμερα, ζητώ από το Γραφείο του Διευθυντή Εθνικών Πληροφοριών, το Υπουργείο Δικαιοσύνης, το FBI και τη CIA να διερευνήσουν πώς και γιατί τόσο κρίσιμες πληροφορίες αποκρύφθηκαν. Να απολύσουν όσους εμπλέκονται στην συγκάλυψη και να ασκήσουν ποινικές διώξεις, εάν είναι απαραίτητο, εναντίον αυτών των ανθρώπων.

Ωστόσο, η απόκρυψη της παρέμβασης της Κίνας ήταν μόνο η αρχή. Το τρίτο σύνολο εγγράφων που δημοσιεύουμε αποδεικνύει ότι για πολλά χρόνια, οι Αμερικανοί λάμβαναν κατάφωρα ψέματα σχετικά με την ασφάλεια της εκλογικής μας υποδομής, συμπεριλαμβανομένων των ηλεκτρονικών μηχανημάτων ψηφοφορίας και των συστημάτων καταμέτρησης ψήφων, σχεδόν όλα ανειλικρινή.

Είναι ευάλωτα και εύκολα παραβιάζονται και άτομα εντός της κυβέρνησής μας το γνώριζαν αυτό. Απόψε, δημοσιεύουμε μια σειρά από προηγουμένως απόρρητες αξιολογήσεις της κοινότητας πληροφοριών των ΗΠΑ και άλλες εκθέσεις που αποδεικνύουν ότι η κυβέρνησή μας γνώριζε εδώ και καιρό ότι αυτές οι μηχανές είναι εξαιρετικά εκτεθειμένες σε επιθέσεις. Όπως αναφέρει μια αξιολόγηση, κρίνουμε ότι οι αντίπαλοι των Ηνωμένων Πολιτειών, συμπεριλαμβανομένων τουλάχιστον της Ρωσίας, της Κίνας, του Ιράν, της Βόρειας Κορέας, καθώς και μη κρατικών ομάδων, έχουν την ικανότητα να θέσουν σε κίνδυνο την εκλογική υποδομή των ΗΠΑ.

Αυτό είναι απαράδεκτο, αλλά αυτή είναι μια δήλωση, έτσι δεν είναι, που έγινε από υποτιθέμενους μεγάλους πατριώτες της χώρας μας; Το έγγραφο συνεχίζει λέγοντας ότι, παραθέτω, εκτιμούμε ότι τα κεντρικά αποθετήρια δεδομένων που σχετίζονται με τις εκλογές, όπως οι βάσεις δεδομένων εγγραφής ψηφοφόρων, τα βιβλία ψηφοφορίας και άλλοι επίσημοι ιστότοποι εκλογών, είναι πιο ευάλωτα στην εκμετάλλευση και οι αντίπαλοι θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν αυτήν την πρόσβαση σε αυτά τα συστήματα για να διαταράξουν τις εκλογικές διαδικασίες εντός των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής.

Απόψε, δημοσιεύουμε όλα αυτά τα ευρήματα και εκτείνονται από τον Ιανουάριο του 2020 έως τον Ιούνιο του 2026. Πρόκειται για μια κυβερνοαπειλή που στοχεύει στην ίδια την καρδιά της δημοκρατίας μας. Πολλοί άνθρωποι έχουν αμφισβητήσει το κατά πόσον θα μπορούσε πραγματικά να είναι δυνατή η ηλεκτρονική χειραγώγηση των συνολικών ψήφων ή η αλλαγή των εκλογικών αποτελεσμάτων σε αυτά τα απαίσια μηχανήματα.

Σήμερα, δημοσιεύουμε έγγραφα που δείχνουν ότι η CIA έλαβε αναφορές για ένα συγκεκριμένο σχέδιο για να κάνει μεγάλη προσπάθεια υπέρ του διεφθαρμένου καθεστώτος Μαδούρο στη Βενεζουέλα, και αυτό ακριβώς συνέβη, συνωμοτώντας για να νοθεύσουν ψηφιακά τις εκλογές της χώρας τους το 2020. Και αυτό ακριβώς έκαναν. Αυτές οι αναφορές περιελάμβαναν ακριβείς λεπτομέρειες σχετικά με τις μεθόδους ανάπτυξης του καθεστώτος, για να τροποποιήσουν ψηφιακά τα σύνολα ψήφων με τρόπους που δεν μπορούσαν να ανιχνευθούν, ακόμη και με έλεγχο, ανεξάρτητα από το πόσο βαθιά πήγαιναν.

Τέλος, για να αποκαλύψουμε πόσο ευάλωτες εξακολουθούν να είναι οι εκλογές μας, δημοσιεύουμε τα αποτελέσματα μιας εκπληκτικής έρευνας του Υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας. Σύμφωνα με την ανασκόπηση του DHS, τους εκλογικούς καταλόγους των πολιτειών και τα δημόσια αρχεία, εντόπισαν περίπου 278.000 μη πολίτες που είναι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους στις ομοσπονδιακές εκλογές.

Δεδομένου ότι οι δημοκρατικές πολιτείες αρνούνται να κοινοποιήσουν τα αρχεία των ψηφοφόρων τους, ο πραγματικός αριθμός είναι στην πραγματικότητα πολύ υψηλότερος. Ωστόσο, ακόμη και αυτή η περιορισμένη ανάλυση βρήκε περισσότερους από ένα τέταρτο του εκατομμυρίου αλλοδαπούς που έχουν εγγραφεί παράνομα για να ψηφίσουν. Συνολικά, αυτές οι αποκαλύψεις αποκαλύπτουν ένα εκλογικό σύστημα τόσο σπασμένο και τόσο ευάλωτο που κανείς δεν μπορεί να το υπερασπιστεί. Δεν είναι υπερασπίσιμο.

Εκατοντάδες εκατομμύρια αρχεία ψηφοφόρων των ΗΠΑ βρίσκονται στα χέρια ξένων κυβερνήσεων. Τα μηχανήματα και τα συστήματα καταμέτρησης ψήφων μας είναι εκτεθειμένα σε χάκερ, χειραγώγηση και διαφθορά. Η Κίνα και άλλες χώρες προσπαθούν να παρέμβουν στις εκλογές μας. Τα στοιχεία απάτης έχουν θαφτεί. Εκατοντάδες χιλιάδες μη πολίτες και νεκροί είναι καταχωρημένοι και ενεργοί στους εκλογικούς καταλόγους.

Και όμως εξακολουθούμε να έχουμε εκλογές χωρίς ταυτότητα ψηφοφόρου, χωρίς απόδειξη υπηκοότητας, και δεκάδες εκατομμύρια ψηφοδέλτια που αιωρούνται άσκοπα μέσω ταχυδρομείου. Ως παράδειγμα της τρέλας, οι πρόσφατες εκλογές στην Καλιφόρνια για δήμαρχο του Λος Άντζελες και κυβερνήτη, πραγματοποιήθηκαν στις 2 Ιουνίου, πριν από πολύ καιρό, αλλά ολοκληρώθηκαν μόλις πριν από λίγες ημέρες, στις 10 Ιουλίου. Σκεφτείτε το, πολύ περισσότερο από έναν μήνα.

Χρειάστηκε ένας μήνας για να καταμετρηθούν οι ψήφοι. Αναρωτιέμαι τι έκαναν. Αυτό είναι χειρότερο από οποιαδήποτε χώρα του τρίτου κόσμου. Δεν υπάρχει χώρα του τρίτου κόσμου που να διεξάγει εκλογές όπως εμείς.

Θέλουν να συνεχίσουν αυτήν την απάτη για οποιονδήποτε λόγο. Θέλουν να τη συνεχίσουν. Θέλουν να προστατεύσουν τη ριζοσπαστική αριστερά. Δεν μπορούν να έχουν μια σπουδαία χώρα και αυτό είναι αλήθεια. Δεν μπορείς να έχεις μια σπουδαία χώρα χωρίς ελεύθερες και δίκαιες εκλογές. Απάτη σαν αυτή θα έπρεπε να σημαίνει ανάκληση των αδειών τους. Χρησιμοποιούν τις δημόσιες αερογραμμές μας αξίας πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων χωρίς απολύτως κανένα χρήμα.

Δεν πληρώνουν τίποτα. Το μόνο που θέλουμε είναι ειλικρίνεια στις εκλογές μας και ειλικρίνεια στην αναφορά. Δεν πληρώνουν τίποτα για περιουσιακά στοιχεία πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων. Έχει γίνει μεγάλη ζημιά στη χώρα μας. Οι εκλογές μας έμειναν ευάλωτες σε νοθεία και κλοπή, και η εμπιστοσύνη του αμερικανικού λαού χάθηκε. Αυτό δεν μπορεί να επιτραπεί να συνεχιστεί.

Κάθε Αμερικανός, είτε είναι Ρεπουμπλικάνος, Δημοκρατικός, ανεξάρτητος ή μη, θα πρέπει να μπορεί να συμφωνήσει ότι αξίζουμε το πιο ασφαλές, έντιμο και δίκαιο εκλογικό σύστημα οπουδήποτε στον κόσμο. Οι ασφαλείς εκλογές θα πρέπει να είναι κομματικές – πραγματικά, θα πρέπει απλώς, θα πρέπει να είμαστε μαζί Δημοκρατικοί, Ρεπουμπλικάνοι, ανεξάρτητοι, όλοι, και δεν θα πρέπει να είναι κομματικό ζήτημα.

Θα πρέπει να μας ενώνει, όχι να μας διχάζει. Αυτός θα πρέπει να είναι ένας σκοπός, θα πρέπει να είμαστε ενωμένοι, όχι διχασμένοι. Υπό το φως των ολοκαίνουργιων και αδιάσειστων πληροφοριών, αποκάλυψα απόψε ότι η κυβέρνησή μου βρίσκεται στη διαδικασία ενημέρωσης των πολιτειών των οποίων τα εκλογικά δεδομένα παραβιάστηκαν από τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας και πολλές άλλες.

Θα συνεργαστούμε στενά για να μετριάσουμε οποιαδήποτε ζημιά και λαμβάνουμε γρήγορα μέτρα για να διασφαλίσουμε ότι τα ευαίσθητα δεδομένα των ψηφοφόρων προστατεύονται καλύτερα, ώστε να μην μπορούν ποτέ να αγοραστούμε, να μην μπορούμε ποτέ να χακαριστούμε και να μην μπορούμε ποτέ ξανά να παρακολουθήσουμε κλεμμένες εκλογές.

Αύριο, ο Υπουργός Εσωτερικής Ασφάλειας θα πραγματοποιήσει ενημέρωση για να περιγράψει την πρόσφατη εργασία του τμήματός του που επιβεβαιώνει τις ευπάθειες στον κυβερνοχώρο στα ηλεκτρονικά συστήματα ψηφοφορίας μας.

Είναι κακές. Βρισκόμαστε στη διαδικασία ενημέρωσης των κυβερνητών, των γερουσιαστών και των μελών του Κογκρέσου για πιθανά προβλήματα στις πολιτείες τους. Αν κοιτάξετε την ψηφοφορία σήμερα, βρίσκεται σε τόσο κακή κατάσταση σε τόσες πολλές πολιτείες και δεσμευόμαστε να την διορθώσουμε και δεσμευόμαστε επίσης να συνεργαστούμε με αυτές τις πολιτείες και τις τοπικές δικαιοδοσίες για να τις βοηθήσουμε να διορθώσουν και να διορθώσουν γνωστές τεχνικές ευπάθειες πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές.

Έχουμε πολύ σημαντικές εκλογές που έρχονται. Θέλουμε αυτές οι εκλογές να είναι ειλικρινείς. Έχω επίσης δώσει εντολή στο Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας (DHS) να ειδοποιήσει κάθε πολιτεία για τους μη πολίτες που είναι από τους εκλογικούς καταλόγους τους και να τους δώσει εντολή να αφαιρέσουν αμέσως όλους τους μη επιλέξιμους ψηφοφόρους από τους καταλόγους. Αλλά το πιο σημαντικό, η αντιμετώπιση αυτής της κρίσης ασφάλειας των εκλογών απαιτεί από το Κογκρέσο να ψηφίσει τον Νόμο SAVE America. Πόσο εύκολο είναι να το κάνετε αυτό, εκτός αν θέλετε να εξαπατήσετε.

Ο μόνος λόγος που δεν θα το κάνατε είναι ότι θέλετε να εξαπατήσετε επειδή οι πολιτικές σας είναι τόσο κακές και οι υποψήφιοί σας είναι τόσο αξιολύπητοι που δεν μπορείτε να ξεφύγετε ή δεν μπορείτε να εκλεγείτε με κανέναν άλλο τρόπο. Αυτό το ορόσημο νομοσχέδιο απαιτεί από όλους τους ψηφοφόρους να επιδεικνύουν ταυτότητα ψηφοφόρου με φωτογραφία. Πόσο απλό είναι αυτό; Θα μπορούσα να έχω τη φωτογραφία σας, παρακαλώ; Ταυτότητα ψηφοφόρου με φωτογραφία. Όλοι οι ψηφοφόροι πρέπει να προσκομίσουν απόδειξη υπηκοότητας.

Είστε πολίτης της χώρας μας, παρακαλώ; Και ελπίζω να μην υπάρχουν διεφθαρμένες επιστολικές ψήφοι, οι οποίες, αν παρακολουθούσατε την Καλιφόρνια και τόσα άλλα μέρη, είναι εγγενώς διεφθαρμένες. Έτσι, δεν θα έχετε ψηφοδέλτια μέσω ταχυδρομείου εκτός από περιπτώσεις ασθένειας, αναπηρίας, στρατιωτικής αποστολής ή ταξιδιού, εάν λείπετε για επαγγελματικούς λόγους ή διακοπές.

Αυτές οι μεταρρυθμίσεις είναι επειγόντως απαραίτητες για να σταματήσουν τα τρωτά σημεία που ανέφερα. Σε όλους τους Αμερικανούς, σας ζητώ να σηκώσετε το τηλέφωνό σας αύριο, να καλέσετε τους Αντιπροσώπους σας στη Βουλή και τη Γερουσία και να απαιτήσετε να ψηφίσουν τον Νόμο SAVE America χωρίς καθυστέρηση. Μαζί, θα αποκαταστήσουμε την πίστη και την εμπιστοσύνη στη χώρα μας και θα είμαστε μεγαλύτεροι, καλύτεροι και ισχυρότεροι από ποτέ.

Σας ευχαριστώ. Ο Θεός να σας ευλογεί. Ο Θεός να ευλογεί τον σπουδαίο στρατό μας. Και ο Θεός να ευλογεί την Αμερική. Σας ευχαριστώ πολύ.

Το άρθρο Η ομιλία του Τραμπ που επικαλείται τρωτά σημεία στις αμερικανικές εκλογές εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Μετάφραση Στάθης Λιδωρίκης

Ο Ντόναλντ Τραμπ με εξέπληξε χθες το βράδυ. Περίμενα να ακούσω φρικτά ψέματα για τις εκλογές του 2020. Αυτό που προσέφερε αντ’ αυτού ήταν ως επί το πλείστον θλιβερά υπονοούμενα που δεν έπεισαν κανέναν.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η ομιλία του ήταν απαλλαγμένη από ψέματα. Πράγματι, λίγο πολύ κάθε λέξη που είπε ήταν ένα ψέμα, συμπεριλαμβανομένων των «ένα», «και» και «το».

Αλλά τα πιο εντυπωσιακά ψέματα δεν αφορούσαν τις εκλογές των ΗΠΑ. Ήταν στην αρχή, όταν ο Τραμπ καυχιόταν για τη θέση της Αμερικής στον κόσμο.

Να το μέρος που τράβηξε την προσοχή μου:

Είχαμε τρανς άτομα για όλους, άνδρες στα γυναικεία αθλήματα, έγκλημα που μαστίζει τις πόλεις μας, και όλος ο κόσμος μας γελούσε ως έθνος, αλλά όχι πια. Πριν από δύο χρόνια, η χώρα μας ήταν νεκρή. Τώρα, είμαστε η πιο θερμή χώρα οπουδήποτε στον κόσμο. Η Αμερική είναι σεβαστή όπως ποτέ άλλοτε.

Στην πραγματικότητα, μια από τις πιο θεαματικές συνέπειες της επιστροφής του Τραμπ στην εξουσία και του χάους που έχει προκαλέσει έκτοτε ήταν η κατάρρευση του παγκόσμιου σεβασμού για την Αμερική. Το διάγραμμα στην κορυφή αυτής της ανάρτησης προέρχεται από την Παγκόσμια Έρευνα Συμπεριφοράς  του Κέντρου Ερευνών Pew (Global Attitudes Survey)¹, αλλά δεν χρειάζεται κανείς επίσημη έρευνα για να καταλάβει ότι ο κόσμος περιφρονεί ολοένα και περισσότερο τις ΗΠΑ. Απλώς ταξιδέψτε στο εξωτερικό και μιλήστε με ανθρώπους.

Και δεν είναι μόνο η κοινή γνώμη. Κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων και των χωρών που ήταν οι πιο πιστοί μας σύμμαχοι, αγωνίζονται να μειώσουν την εξάρτησή τους, οικονομική και στρατιωτική, από μια Αμερική που δεν μπορεί να την εμπιστευτεί κανείς και έχει αποδειχθεί επίσης πολύ πιο αδύναμη από ό,τι φανταζόταν κανείς.

Γιατί έχουν σημασία οι παγκόσμιες στάσεις απέναντι στις ΗΠΑ; Καταρχάς, προφανώς έχουν τεράστια σημασία για τον Τραμπ. Οι ισχυρισμοί ότι η Αμερική ήταν περίγελος υπό τον Μπάιντεν, αλλά ότι όλοι τώρα τον θαυμάζουν, βρίσκονται κοντά στην κορυφή πολλών από τις ομιλίες του. Ο Τραμπ δεν είναι, για να μην πούμε τίποτα άλλο, ένας άνθρωπος με μεγάλη εσωτερική δύναμη. Ζει για την εξωτερική επιβεβαίωση ή την εμφάνιση εξωτερικής επιβεβαίωσης. Σαφώς, η αυταπάτη ότι ο κόσμος εκπλήσσεται από την ανδρεία του είναι το κλειδί για την εύθραυστη αίσθηση αυτοεκτίμησής του.

Το πιο σημαντικό είναι ότι οι καυχησιολογίες του Τραμπ για τη διεθνή φήμη της Αμερικής αποτελούν μέρος της επιχειρηματολογίας που προωθεί για να διαταράξει ή/και να απορρίψει τα αποτελέσματα των ενδιάμεσων εκλογών. Ο Τραμπ δεν επιμένει απλώς ότι όλα είναι στημένα εναντίον του. Επιμένει επίσης ότι, εφόσον κάνει τόσο απίστευτη δουλειά – ασκώντας προεδρία όπως κανείς δεν έχει ασκήσει ποτέ προεδρία – κανείς δεν πρέπει να τον εμποδίζει ή να θέτει όρια στην εξουσία του.

Μπορούμε να πούμε με σιγουριά ότι σε αυτό το σημείο κανείς που δεν ήταν ήδη πλήρως υπέρ του Τραμπ δεν πείθεται από όλη αυτή την καυχησιολογία, ή ακόμα και από οτιδήποτε είπε ο Τραμπ στο χθεσινοβραδινό, βαρετό παραλήρημα. Αλλά να θυμάστε: Σε αυτό το σημείο, τίποτα από όσα λέει ο Τραμπ δεν αφορά πραγματικά την πειθώ. Όλα έχουν να κάνουν με το να τεθούν τα θεμέλια για την προσπάθειά του να καταστρέψει τη δημοκρατία.

¹ Pew Research Centre: “People in Many Countries Now View China More Positively Than the U.S. More also have confidence in Xi than Trump, according to a survey in three dozen countries”.

Το άρθρο Ο Τραμπ δεν μπορεί να κερδίσει σεβασμό Το μεγαλύτερο ψέμα του δεν αφορούσε τις εκλογές… Του Paul Krugman εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Η επιτυχημένη προσπάθεια της Ελλάδας να κατακτήσει ποιοτική υπεροχή σε ορισμένους τομείς αμυντικής ισχύος απέναντι στην Τουρκία, στον αέρα και στη θάλασσα, χρησιμοποιείται συχνά από την κυβέρνηση και αρκετά ΜΜΕ ως προμετωπίδα που συγκαλύπτει άλλες σημαντικές πλευρές του συσχετισμού μεταξύ των δύο κρατών.

Η αντιμετώπιση του θέματος θυμίζει κάπως τη σύγκριση μεταξύ δύο γειτόνων, σε μια ωραία συνοικία της πόλης, για το ποιος έχει το καλύτερο και ακριβότερο αυτοκίνητο στο γκαράζ, ενώ ο ένας από τους δύο διαθέτει μεγαλύτερο ακίνητο, σημαντικά υψηλότερη περιουσία και εισοδήματα.

Η αριθμητική του συσχετισμού: οικονομία, δαπάνες, βιομηχανία

Σε ονομαστικούς όρους, η οικονομία της Τουρκίας είναι, με βάση πρόσφατα δεδομένα, περίπου 5,5 φορές μεγαλύτερη από την ελληνική, ενώ η αναλογία προσεγγίζει το 8 προς 1 σε όρους ισοτιμίας αγοραστικής δύναμης.

Η Ελλάδα δαπανά περίπου το 3% του ΑΕΠ της για την άμυνα, ενώ η Τουρκία περίπου 1,9%-2%. Σε απόλυτα μεγέθη, οι τουρκικές αμυντικές δαπάνες είναι περίπου 3,5 έως 4 φορές μεγαλύτερες από τις ελληνικές, ενώ ειδικά στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας η διαφορά είναι κολοσσιαία.

Η τουρκική αμυντική βιομηχανία είναι πολλαπλάσια της ελληνικής σε κύκλο εργασιών και εξαγωγές, ενώ η εγχώρια συμμετοχή φέρεται να καλύπτει πλέον περίπου το 80% των αμυντικών προμηθειών της.

Κατά συνέπεια, ο κίνδυνος μιας εξοπλιστικής κούρσας που θα ξεπεράσει τις οικονομικές δυνατότητες της Ελλάδας είναι απολύτως υπαρκτός. Ιδίως αν η Τουρκία καταφέρει να περιορίσει τον καλπάζοντα πληθωρισμό, ο οποίος εκτοξεύει το κόστος χρηματοδότησης και εξυπηρέτησης του -κατά τα λοιπά περιορισμένου για τα ευρωπαϊκά δεδομένα- δημόσιου χρέους της.

Η δεύτερη ισορροπία και τα κέρδη της Άγκυρας στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ

Στο μεταξύ, όμως, εμφανίζονται πολύ ανησυχητικά σημάδια ανατροπής μιας δεύτερης ισορροπίας, εις βάρος της Ελλάδας: εκείνης που αφορά τη γεωπολιτική εμβέλεια και επιρροή των δύο χωρών.

Η πρόσφατη Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ αποτέλεσε το τελευταίο -και ίσως κορυφαίο- δείγμα αυτής της ανησυχητικής διατάραξης, επιβεβαιώνοντας όσα είχαμε γράψει σε προηγούμενο σχόλιο.

Η Τουρκία αναδείχθηκε, στο πλαίσιο της Συνόδου, σε πολύτιμο, σχεδόν αναντικατάστατο σύμμαχο του ΝΑΤΟ και της Ευρώπης.

Πρώτον, έλαβε την πολιτική «ευλογία» στα υλοποιούμενα σχέδιά της για δύο κομβικά στρατηγεία. Το ένα, στην Κωνσταντινούπολη, που αφορά την περιοχή της Μαύρης Θάλασσας, στο πλαίσιο της «συμμαχίας των προθύμων» για την Ουκρανία, φαίνεται να γίνεται δεκτό ευμενώς και από τη Μόσχα, η οποία μάλλον προτιμά την Τουρκία σε αυτόν τον ρόλο από οποιαδήποτε άλλη χώρα.

Το δεύτερο στρατηγείο, στα Άδανα, μια καθαρά νατοϊκή δομή, δίνει στη γειτονική χώρα τον ρόλο βασικού «υπεργολάβου» της Συμμαχίας στο νότιο μέτωπο: στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή και στη Βόρεια Αφρική. Ενισχύει δε, ταυτόχρονα, χωρίς αυτό να αναφέρεται ανοικτά στους σχεδιασμούς της Άγκυρας, και την αμυντική της υποδομή στην περίπτωση αντιπαράθεσης με το Ισραήλ.

Δεύτερον, η Τουρκία έκλεισε ή προώθησε σειρά μεγάλων συμφωνιών συνεργασίας στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας, ενώ τουρκικές εταιρείες εντάχθηκαν στον πυρήνα της μελλοντικής αρχιτεκτονικής προμηθειών του ΝΑΤΟ.

Κάτι που μπορεί, στην πράξη, να λειτουργήσει και ως έμμεση παράκαμψη των εμποδίων ένταξης της Τουρκίας στον ευρωπαϊκό μηχανισμό SAFE, τα οποία ύψωσαν η Ελλάδα και η Κύπρος.

Επιπλέον, η Τουρκία βρίσκεται πλέον σε τροχιά απόκτησης F-35, έχοντας προφανώς κάνει την προεργασία για μεταφορά των S-400 εκτός Τουρκίας, πριν ακόμη δώσει τις υποσχέσεις περί ανάκλησης των κυρώσεων CAATSA ο πρόεδρος Τραμπ, ο οποίος είχε μόνο διθυραμβικά σχόλια για τον ρόλο της Τουρκίας και του Ερντογάν.

Αυτό δεν σημαίνει ότι έπαψαν να υπάρχουν αναχώματα στο αμερικανικό Κογκρέσο, στο Ευρωκοινοβούλιο και στην ΕΕ, ούτε ότι εξέλιπε η γενικότερη καχυποψία απέναντι στο καθεστώς Ερντογάν και στις προθέσεις της Τουρκίας.

Το πρόβλημα είναι ότι τα αναχώματα αυτά φαίνεται να υποχωρούν ταχύτερα από όσο η Ελλάδα διαμορφώνει μια νέα και συνεκτική στρατηγική.

Η πρόκληση και η ευκαιρία για την Ελλάδα

Είτε αυτό αρέσει στην Ελλάδα είτε όχι, ένας συνδυασμός παραγόντων -από τον πόλεμο στην Ουκρανία και τη σύρραξη των ΗΠΑ με το Ιράν έως τη σταδιακή αποχώρηση αμερικανικών δυνάμεων από την Ευρώπη και τα σύννεφα στις σχέσεις με το Ισραήλ- οδηγεί βαθμηδόν στην περαιτέρω αναβάθμιση της στρατηγικής σημασίας της Τουρκίας.

Η αναβάθμιση αυτή προκύπτει μέσα από ένα σύνθετο πλαίσιο διπλωματικής και βιομηχανικής αλληλεπίδρασης στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του ΝΑΤΟ και της «συμμαχίας των προθύμων» για την Ουκρανία.

Πρόκειται για μεγάλη πρόκληση για τα ελληνικά συμφέροντα, αλλά και για μια ευκαιρία διατύπωσης ελληνικών απαιτήσεων που θα μπορούσαν να δημιουργήσουν ένα νέο περιβάλλον ασφαλείας, χωρίς να περιορίζονται στην αυτονόητη, αλλά ανεπαρκή από μόνη της, απαίτηση για άρση του τουρκικού casus belli.

Μια τέτοια κίνηση θα ήταν, για παράδειγμα, η καθαρή διατύπωση ελληνικής θέσης για την επίλυση της διαφοράς που αναγνωρίζει η Αθήνα -της οριοθέτησης υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ- με ειρηνικό τρόπο, μέσω συνυποσχετικού και προσφυγής στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

Μια τέτοια πρόταση θα αφαιρούσε από την Τουρκία το επιχείρημα ότι η Ελλάδα αποφεύγει τη λύση, θα υποχρέωνε τους συμμάχους να τοποθετηθούν απέναντι σε μια σαφή νομική διαδικασία και θα επιχειρούσε να κλείσει την εκκρεμότητα προτού μεταβληθεί ακόμη περισσότερο ο συσχετισμός ισχύος. Ασφαλώς υπάρχει και εσωτερικός αντίλογος σε μια τέτοια θέση· προς το παρόν, όμως, δεν έχει υπάρξει καμία ουσιαστική αντιπρόταση.

Μια άλλη, παράλληλη ενέργεια θα ήταν η πίεση ώστε να αποκτήσει «σάρκα και οστά», δηλαδή συγκεκριμένες επιχειρησιακές δυνατότητες, η περίφημη ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής μεταξύ των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως πρότεινε πρόσφατα ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ Νικόλας Φαραντούρης.

Μια τέτοια κίνηση θα θωράκιζε έτι περισσότερο τα ελληνικά συμφέροντα, χωρίς να αποτελεί οφθαλμοφανή στοχευμένη κίνηση εναντίον της Τουρκίας, αφού η ρήτρα είναι γενική και θα μπορούσε να υποστηριχθεί κι από άλλες χώρες-μέλη.

Επιπλέον, οι προσπάθειες για την ενίσχυση της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας πρέπει όχι απλώς να συνεχιστούν, αλλά να ενταθούν, καθώς ο συγκεκριμένος τομέας έχει εξελιχθεί σε στρατηγικό χαρτί της Άγκυρας. Σε διαφορετική περίπτωση, η Ελλάδα θα αγοράζει ολοένα ακριβότερα την ασφάλειά της, ενώ η Τουρκία θα αυξάνει την αυτάρκεια και την επιρροή της.

Το διπλωματικό παράθυρο που κλείνει

Προς το παρόν, η ελληνική κυβέρνηση εμφανίζεται να θεωρεί τις επιτυχημένες κινήσεις που έχει κάνει, κυρίως με τις ΗΠΑ, το Ισραήλ, τη Γαλλία και την Αίγυπτο, καθώς και τους εξοπλισμούς στους οποίους έχει προχωρήσει, ως μέσα αγοράς χρόνου.

Το κακό είναι ότι δεν φαίνεται να έχει αποσαφηνίσει πώς σκοπεύει να αξιοποιήσει αυτόν τον χρόνο, ενώ η Τουρκία διευρύνει διαρκώς την ατζέντα των διεκδικήσεων και αμφισβητήσεών της απέναντι στη χώρα μας.

Το ελληνικό ποιοτικό πλεονέκτημα σε συγκεκριμένους τομείς στρατιωτικής ισχύος θα κρατήσει αρκετά χρόνια, ενώ τα οικονομικά προβλήματα της γειτονικής χώρας, όπως και η αναβάθμιση της στρατηγικής σχέσης της Ελλάδας με το Ισραήλ, αποτελούν σήμερα σημαντικά πλεονεκτήματα.

Δεν συνιστούν, όμως, από μόνα τους στιβαρή στρατηγική για το μέλλον.

Αντίθετα με το στρατιωτικό πλεονέκτημα, το διπλωματικό παράθυρο ευκαιρίας μιας περιόδου κατά την οποία η Τουρκία έχει λόγους να αποφεύγει την ανοικτή αντιπαράθεση και δεν έχει ακόμη εδραιώσει αμετάκλητα τη θέση της στις συμμαχίες της νέας εποχής μπορεί σύντομα να κλείσει.

Πηγή: euro2day.gr

Το άρθρο Ελλάδα-Τουρκία: Οι δύο ισορροπίες δυνάμεων και το «παράθυρο» που κλείνει… Του Γιώργου Παπανικολάου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Η είσοδος της Τεχνητής Νοημοσύνης στις διαδικασίες παραγωγής πλούτου, αγαθών και υπηρεσιών είναι ένα ιστορικό γεγονός, ισοδύναμο με τη βιομηχανική επανάσταση. Οπως αυτή η τελευταία πριν από 250 χρόνια ανέτρεψε τρόπους παραγωγής και εργασίας, το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με την Τ.Ν.

Οπως υποστηρίζουν οικονομολόγοι και κοινωνιολόγοι, πρόκειται για μια νέα δομική ανατροπή η οποία επιτρέπει σε μηχανές και σε αλγόριθμους να αντικαθιστούν ανθρώπους σε κάθε ή σχεδόν σε κάθε τομέα της κοινωνίας. Είτε λοιπόν αυτό μας αρέσει είτε όχι, η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι παντού στις μέρες μας. Ιδιαίτερα δε σε πολλά γραφεία, μισθωτών και όχι.

Γράφει email, δημιουργεί εικόνες, απαντά σε ερωτήσεις πελατών, αναλύει δεδομένα και μπορεί ακόμη και να βοηθήσει στη σύνταξη κώδικα υπολογιστή. Σχεδόν δεν περνάει μέρα χωρίς έναν νέο τίτλο που να προβλέπει ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα μεταμορφώσει τον χώρο εργασίας.

Για τους νέους εργαζόμενους και τους φοιτητές διοίκησης επιχειρήσεων, αυτό φυσικά εγείρει ένα σημαντικό ερώτημα: Θα πάρει η Τεχνητή Νοημοσύνη τη δουλειά μου;

Η ανατροπή

Ναι, η Τεχνητή Νοημοσύνη θα αλλάξει πολλές θέσεις εργασίας. Ορισμένες εργασίες που κάνουν οι άνθρωποι σήμερα θα αυτοματοποιηθούν. Ωστόσο, η ιστορία δείχνει ότι οι παραγωγικές ανατροπές δεν εξαλείφουν εντελώς την εργασία. Αντίθετα, τείνουν να αλλάζουν πρώτον το είδος της εργασίας που κάνουν οι άνθρωποι και δεύτερον τις δεξιότητες που εκτιμούν περισσότερο οι εργοδότες.

Απλώς σκεφτείτε τις προηγούμενες τεχνολογικές ανακαλύψεις. Όταν οι υπολογιστές εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στα γραφεία, πολλοί άνθρωποι φοβόντουσαν ότι ένας τεράστιος αριθμός θέσεων εργασίας θα εξαφανιζόταν. Οι λογιστές ανησυχούσαν για τα υπολογιστικά φύλλα. Οι τραπεζικοί υπάλληλοι ανησυχούσαν για τα ATM. Οι ταξιδιωτικοί πράκτορες ανησυχούσαν για τα συστήματα ηλεκτρονικών κρατήσεων.

«Αυτές οι τεχνολογίες σίγουρα άλλαξαν τον χώρο εργασίας, αλλά δεν εξάλειψαν την ανάγκη για ανθρώπους. Αντίθετα, επέτρεψαν στους ανθρώπους να γίνουν πιο παραγωγικοί και δημιούργησαν εντελώς νέες ευκαιρίες σταδιοδρομίας. Η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι πιθανό να έχει παρόμοιο αντίκτυπο», τονίζει ο σύμβουλος επιχειρήσεων Σβεν Μπίσοπ.

Το κόστος

Δύο είναι τα ερωτήματα που αναδύονται στο επίπεδο αυτό: γιατί οι επιχειρήσεις επενδύουν στην Τ.Ν. και πόσο πραγματική απειλή για τις θέσεις εργασίας είναι η είσοδός της στην οικονομία;

Σχετικά με το πρώτο ερώτημα, από επιχειρηματικής πλευράς, είναι εύκολο να καταλάβει κανείς γιατί οι εταιρείες επενδύουν τόσο πολύ στην τεχνητή νοημοσύνη. Οι επιχειρήσεις αναζητούν συνεχώς τρόπους για να μειώσουν το κόστος, να βελτιώσουν την αποδοτικότητα και να λαμβάνουν καλύτερες αποφάσεις. Η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να βοηθήσει και στα τρία.

Ενας διευθυντής μπορεί πλέον να χρησιμοποιεί την Τεχνητή Νοημοσύνη για να αναλύει δεδομένα σε λίγα λεπτά αντί για ώρες. Μια ομάδα μάρκετινγκ μπορεί να δημιουργεί πρόχειρο περιεχόμενο πολύ πιο γρήγορα από πριν.

Όταν μια επιχείρηση μπορεί να ολοκληρώνει εργασίες πιο γρήγορα και αποτελεσματικά, γίνεται πιο ανταγωνιστική. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι οργανισμοί σε σχεδόν κάθε κλάδο πειραματίζονται με εργαλεία Τεχνητής Νοημοσύνης.

Ο κίνδυνος

Ωστόσο, υπάρχει ένα σημαντικό σημείο που συχνά λείπει από τους τίτλους. Και αυτό έχει σημασία. Η πραγματική απειλή μπορεί να μην είναι η ίδια η Τεχνητή Νοημοσύνη. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος θα μπορούσε να είναι η αντικατάστασή σας από κάποιον που ξέρει πώς να χρησιμοποιεί την Τεχνητή Νοημοσύνη καλύτερα από εσάς.

Φανταστείτε δύο νεοεισερχόμενους λογιστές να υποβάλλουν αίτηση για την ίδια θέση. Και οι δύο έχουν ισχυρές τεχνικές γνώσεις, αλλά ο ένας έχει μάθει πώς να χρησιμοποιεί την Τεχνητή Νοημοσύνη για να αναλύει μεγάλα σύνολα δεδομένων, να αυτοματοποιεί τις τακτικές αναφορές και να εντοπίζει ασυνήθιστες τάσεις. Αυτό το άτομο μπορεί δυνητικά να προσφέρει μεγαλύτερη αξία στον εργοδότη και να ολοκληρώνει την εργασία πιο αποτελεσματικά.

Η ίδια αρχή ισχύει σε πολλά επαγγέλματα. Η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να μην αντικαταστήσει τους επαγγελματίες του μάρκετινγκ, τους συμβούλους, τους λογιστές ή τους αναλυτές. Αντίθετα, οι επαγγελματίες που υιοθετούν την Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να αποκτήσουν πλεονέκτημα έναντι εκείνων που την αγνοούν.

Σημειώνω ότι το ίδιο ισχύει και στη δημοσιογραφία, όπου οι ανατροπές αν και μη πολυσυζητημένες είναι σοβαρές και κρίσιμες.

Η απειλή

Ας δούμε όμως ποιες θέσεις εργασίας είναι πιο ευάλωτες στις σημερινές συνθήκες. Οι ρόλοι που περιλαμβάνουν εξαιρετικά επαναλαμβανόμενες και προβλέψιμες εργασίες είναι πιθανό να παρουσιάσουν τη μεγαλύτερη αναστάτωση. Εάν μια διαδικασία ακολουθεί τα ίδια βήματα κάθε φορά, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα η τεχνολογία να αυτοματοποιήσει τελικά μεγάλο μέρος της.

Από την άλλη πλευρά, οι θέσεις εργασίας που περιλαμβάνουν κρίση, δημιουργικότητα, ηγεσία και οικοδόμηση σχέσεων είναι πολύ πιο δύσκολο να αντικατασταθούν.

Φανταστείτε έναν οικονομικό διευθυντή που συμβουλεύει ένα διοικητικό συμβούλιο σχετικά με μια σημαντική εξαγορά. Η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να παράγει προβλέψεις και να αναλύει οικονομικές πληροφορίες, αλλά δεν μπορεί να αναλάβει την ευθύνη για την τελική απόφαση. Δεν μπορεί να οικοδομήσει εμπιστοσύνη με τα ενδιαφερόμενα μέρη ή να πείσει τους επενδυτές να υποστηρίξουν μια στρατηγική. Αυτές οι ευθύνες εξακολουθούν να απαιτούν ανθρώπινη κρίση και εμπειρία.

Καθώς η τεχνολογία αναλαμβάνει περισσότερες συνήθεις εργασίες επεξεργασίας, η αξία της ερμηνείας, της εμπειρίας και της κρίσης είναι πιθανό να αυξηθεί. Οι επιχειρήσεις εξακολουθούν να χρειάζονται επαγγελματίες που μπορούν να κατανοούν οικονομικές πληροφορίες, να αξιολογούν κινδύνους, να αμφισβητούν υποθέσεις και να κοινοποιούν συστάσεις.

Η ελπίδα

Λαμβάνοντας υπόψη τις μέχρι σήμερα εξελίξεις και τις ανατροπές που επιφέρουν, δεν νομίζω ότι συντρέχει λόγος έντονου πανικού κυρίως για τους νέους. Το πρόσφατο παρελθόν μας δείχνει ότι η νέα τεχνολογία συχνά δημιουργεί θέσεις εργασίας που κανείς δεν θα μπορούσε να προβλέψει εκ των προτέρων.

Πριν από είκοσι χρόνια, υπήρχαν πολύ λίγοι διαχειριστές μέσων κοινωνικής δικτύωσης, προγραμματιστές εφαρμογών ή ειδικοί στο cloud computing. Σήμερα, αυτές είναι καθιερωμένες σταδιοδρομίες.

Η Τεχνητή Νοημοσύνη δημιουργεί ήδη ζήτηση για ειδικούς σε τομείς όπως η διακυβέρνηση, η εφαρμογή, η διαχείριση κινδύνων και η ηθική της Τεχνητής Νοημοσύνης. Καθώς η τεχνολογία εξελίσσεται, θα αναδυθούν εντελώς νέες επαγγελματικές πορείες.

Οι εργοδότες αναζητούν ολοένα και περισσότερο άτομα που μπορούν να σκέφτονται κριτικά, να λύνουν προβλήματα, να επικοινωνούν όσο γίνεται καλύτερα. Ιδού έτσι το νέο ερώτημα: Λοιπόν, θα σου πάρει η Τεχνητή Νοημοσύνη τη δουλειά;

Ίσως να απαιτήσει κάποιες νέες δεξιότητες για πρωτόγνωρες εργασίες. Μπορεί ακόμη και να καταργήσει ορισμένους ρόλους. Αλλά για τους περισσότερους νέους και τους φοιτητές διοίκησης επιχειρήσεων, η πιο χρήσιμη ερώτηση είναι η εξής: πώς μπορώ να χρησιμοποιήσω την Τεχνητή Νοημοσύνη για να γίνω καλύτερος στη δουλειά μου;

Όσοι μαθαίνουν να εργάζονται παράλληλα με την τεχνολογία είναι πιθανό να βρίσκονται σε πολύ ισχυρότερη θέση από εκείνους που προσπαθούν να την αγνοήσουν.

Η τεχνολογία αλλάζει τον χώρο εργασίας εδώ και αιώνες και η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι απλώς το τελευταίο κεφάλαιο σε αυτήν την ιστορία. Οι επιχειρήσεις θα εξακολουθούν να χρειάζονται ανθρώπους που μπορούν να σκέφτονται, να ηγούνται, να επικοινωνούν και να λαμβάνουν αποφάσεις.

Προς το παρόν τουλάχιστον, αυτά παραμένουν μοναδικά ανθρώπινα δυνατά σημεία.

Πηγή: euro2day.gr

Το άρθρο Τεχνητή Νοημοσύνη: Ποιοι εργαζόμενοι κινδυνεύουν με… αντικατάσταση… Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Κύριε διευθυντά από την «Κ» (φ. 16/6) πληροφορηθήκαμε ότι η Πολωνία αναγνώρισε τη μικρή ελληνική κοινότητα της Πολωνικής Δημοκρατίας ως εθνική μειονότητα. Με την ευκαιρία αυτή θα ήθελα να αναφερθώ σ’ έναν ένθερμο φιλέλληνα Πολωνό, ο οποίος εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ελλάδα τον 19ο αιώνα και οι απόγονοί του διεκρίθησαν ιδιαιτέρως στους πολέμους του ελληνικού έθνους.
Ενας απ’ αυτούς ήταν ο θρυλικός αξιωματικός του ελληνικού στρατού, ο απόγονός του Ανδρέας, επίσης, Καλλίνσκι (1895-1956).

Παραθέτω λοιπόν την «είδηση»: «NEA ΕΦΗΜΕΡΙΣ, 17-7-1893. Ο Ανδρέας Καλλίνσκης απέθανεν εν γήρατι 93 ετών, έζησεν δε εν Ελλάδι από του έτους 1832. Κατήγετο εκ Πολωνίας, γεννηθείς τω 1812, αλλά κατέλιπε την Πατρίδα αυτού, καταδικασθείς εις θάνατον επειδή είχε λάβει ενεργόν ρόλο κατά την εκραγείσαν επανάστασιν. Εφυγεν εις Βιέννην. Εκείθεν προτροπή οικογενειακού φίλου εξέλεξε την Ελλάδα ως τόπον διαμονής, όπου και αφίκετο, μικρόν προ της αφίξεως του αειμνήστου Οθωνος. […] Ελαβεν ως σύζυγον την αδελφήν του Συνταγματάρχου του μηχανικού Σέκκερη. […] Μετά δε την έξωσιν του Οθωνος ο Βασιλεύς Γεώργιος διώρισε αυτόν ταμίαν του, και όταν το 1885 ο μακαρίτης Αφθονίδης, διευθυντής του ιδιαιτέρου γραφείου του Βασιλέως, απεχώρησε της υπηρεσίας ταύτης, διάδοχος αυτού εκλήθη ο Καλλίνσκης, έκτοτε μέχρι του θανάτου του κατέχων την θέσιν ταύτην […]

Αμα τη αγγελία της θλιβεράς ειδήσεως, η Α.Μ. ο βασιλεύς απέστειλε τους υπασπιστάς του, όπως συλλυπηθώσι τους οικείους του μεταστάντος… εν οις ο εγγονός αυτού κ. Α. Ροΐδης Καλλίνσκης ανθυπίλαρχος και ο γνωστός συγγραφεύς κ. Εμμ. Ροΐδης».

Το άρθρο Εμμανουήλ Ροΐδης και Ανδρέας Καλλίνσκι… Του Αντώνη Βενέτη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Πρόκειται για μια θεωρία διεθνών σχέσεων και τον όρο («Παγίδα του Θουκυδίδη») που επινοήθηκε σαν όρος αρχικά το 2012 από τον πολιτικό επιστήμονα Graham Allison (καθηγητή στο John F. Kennedy School of Government του Harvard) και αναλύθηκε στο βιβλίο του το 2017 με τον τίτλο «Destined for war» δηλαδή «Προορισμένοι για πόλεμο».  Σε αυτό περιγράφει την τάση για σύγκρουση όταν μια ανερχόμενη δύναμη απειλεί να εκτοπίσει μια κυρίαρχη (καθιερωμένη) υπερδύναμη, αναφερόμενος στις σχέσεις ΗΠΑ και Κίνας .

Ο συλλογισμός/διαπίστωση αυτή βασίζεται στο έργο του αρχαίου Έλληνα ιστορικού Θουκυδίδη και την ιστορία του Πελοποννησιακού Πολέμου. Στο κείμενό του βιβλίου του ο G.Allison, αναφέρει ότι η αιτία του πολέμου ήταν κατά τα γραφόμενα στον Θουκυδίδη: «Η ανάπτυξη της δύναμης της Αθήνας, και ο φόβος που αυτή προκάλεσε στη Σπάρτη, και κατέστησαν τον πόλεμο αναπόφευκτο».

Παραθέτει μάλιστα ο Allison 16 τέτοιες αντίστοιχες περιπτώσεις («παγίδας») μεταξύ κυρίαρχων κρατών από τα τέλη του 15^ου αιώνα έως σήμερα όπου οι 12 εξ’ αυτών οδήγησαν σε πόλεμο.

Το θέμα ανακινήθηκε κατά την επίσκεψη του προέδρου Τραμπ στην Κίνα τον Μάϊο  2026, όταν στον λόγο του ο πρόεδρος Σι αναφέρθηκε στην «Παγίδα του Θουκυδίδη» όσον αφορά τις σχέσεις της Κίνας (σαν ανερχόμενης δύναμης) έναντι των ΗΠΑ (σαν ήδη κυρίαρχης δύναμης), εν μέρει και σαν προειδοποίηση προς τον Τραμπ να μην πέσει σε τέτοια παγίδα, αλλά και για να δείξει πόσο πιο ενημερωμένος είναι αυτός σε πολιτικά ζητήματα έναντι του Αμερικανού προέδρου και μάλιστα πάνω σε μια θεωρία/ βιβλίο Αμερικανού συγγραφέα που υπήρχε εδώ και 9 χρόνια.

Να σημειωθεί πάντως ότι ο όρος είχε συζητηθεί και νωρίτερα και είχαν εκφράσει την άποψη τους τόσο ο πρόεδρος Σι όσο και ο πρόεδρος Ομπάμα θεωρώντας ότι μελλοντική στρατιωτική σύγκρουση έπρεπε και μπορούσε να αποφευχθεί. Ιδιαίτερα για το θέμα είχε μακρά συζήτηση ο G.Allison με τον πρόεδρο Σι κατά την επίσκεψη του πρώτου στην Κίνα τον Απρίλιο 2024.

Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΘΟΥΚΥΔΙΔΗ ΠΕΡΙ ΠΟΛΕΜΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΠΟΥ ΘΕΤΕΙ: Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ; ΚΑΙ ΑΝ ΝΑΙ ΓΙΑΤΙ;

Ο Πελοποννησιακός Πόλεμος ήταν η μακροβιότερη (διαρκείας 27 ετών σε 3 στάδια) αρχαιοελληνική στρατιωτική σύγκρουση μεταξύ της Δηλιακής Συμμαχίας (υπό την ηγεσία της Αθήνας) και της Πελοποννησιακής Συμμαχίας (υπό την ηγεσία της Σπάρτης). Ξεκίνησε το 431 π.Χ., με την εισβολή των Σπαρτιατών και των συμμάχων τους, στην Αττική, καθώς και με τη λεηλασία της Αθηναϊκής υπαίθρου και έληξε το 404 π.Χ. με τη νίκη των Σπαρτιατών (στην ναυμαχία  στους Αιγός Ποταμούς-στον Ελλήσποντο ή Δαρδανέλλια- 405 π.χ. και την εκεί ήττα των Αθηναίων) Οι τελευταίοι μετά από αυτό, πολιορκημένοι από την στεριά και τη θάλασσα, αναγκάστηκαν να συνθηκολογήσουν. Οι Κορίνθιοι και οι Θηβαίοι ζήτησαν να καταστραφεί η Αθήνα και οι κάτοικοι της να γίνουν δούλοι. Οι Σπαρτιάτες, όμως, σεβόμενοι την προσφορά της Αθήνας στους Περσικούς πολέμους, αρνήθηκαν.

Αιτία του πολέμου ήταν «η ολοένα αυξανόμενη δύναμη της Αθήνας που προκάλεσε φόβο στους συμμάχους της Σπάρτης και κατέστησε τη σύρραξη ανάμεσα στις δύο πόλεις αναπότρεπτη», αναφέρει ο Θουκυδίδης ως καταλυτικό αίτιο στην κήρυξη του πολέμου.

Αυτός ο πόλεμος δεν ήταν σημαντικός μόνο για την εξέλιξη της ιστορίας της Ελλάδας, αλλά και για την επιστήμη της ιστοριογραφίας, επειδή ήταν το πρώτο γεγονός, το οποίο έγινε αντικείμενο επιστημονικής και ιστορικής ανάλυσης: Ο ιστορικός Θουκυδίδης μας παραδίδει στο έργο του «Ιστορία» μία αναλυτική σύγχρονη περιγραφή του πολέμου μέχρι τον χειμώνα του έτους 411 π.Χ. (από την οποία εξαρτώνται έως και σήμερα κατά ένα μεγάλο μέρος οι σημερινοί ερευνητές), στο οποίο αναλύει τα αίτια και τις αφορμές του πολέμου με μία συγκεκριμένη μέθοδο, η οποία έγινε πρότυπο για τη μεταγενέστερη ευρωπαϊκή ιστοριογραφία. Τα γεγονότα μετά το 411 π.Χ., που ο θάνατος του δεν επέτρεψε στο Θουκυδίδη να εξιστορήσει, περιγράφει ο Ξενοφών στο έργο του, «Ελληνικά». Η ονομασία «Πελοποννησιακός Πόλεμος» είναι μεταγενέστερη, ενώ ο Θουκυδίδης τον αναφέρει ως πόλεμο ανάμεσα στους Πελοποννήσιους και τους Αθηναίους.

Για τον Θουκυδίδη, η ανθρώπινη φύση είναι σταθερή, αμετάβλητη και καθορίζει την πορεία της Ιστορίας. Ο κορυφαίος αρχαίος ιστορικός εισήγαγε μια ρεαλιστική και επιστημονική προσέγγιση, υποστηρίζοντας ότι τα ιστορικά γεγονότα επαναλαμβάνονται επειδή οι βασικές εσωτερικές παρορμήσεις των ανθρώπων παραμένουν οι ίδιες («ἕως ἂν ἡ αὐτὴ φύσις ἀνθρώπων ᾖ»). Η ανάλυσή του αποτελεί το θεμέλιο του πολιτικού ρεαλισμού στις διεθνείς σχέσεις.

Στον περίφημο «Διάλογο των Μηλίων» και σε άλλα σημεία του έργου του, ο Θουκυδίδης συμπυκνώνει τις κινητήριες δυνάμεις των ανθρώπων και των κρατών σε τρεις άξονες:

• Δέος (Φόβος): Η ανάγκη για ασφάλεια και η επιβίωση απέναντι σε απειλές.
• Τιμή (Φιλοτιμία/Δόξα): Η επιδίωξη του γοήτρου, της υστεροφημίας και της κοινωνικής αναγνώρισης.
• Ωφέλεια (Συμφέρον): Η επιθυμία για υλικό κέρδος, πλούτο και επέκταση της ισχύος.

Το Δίκαιο του Ισχυρότερου

Στη φιλοσοφία του Θουκυδίδη, η ισχύς υπερέχει της δικαιοσύνης στις σχέσεις μεταξύ κρατών:

• Οι ισχυροί πράττουν όσα τους επιτρέπει η δύναμή τους.
• Οι αδύναμοι υπομένουν όσα τους επιβάλλει η μοίρα τους.
• Αυτή η τάση για κυριαρχία θεωρείται φυσικός νόμος και όχι απλή ηθική διαστροφή.

Η πίστη του στην αμετάβλητη φύση του ανθρώπου είναι ο λόγος που έγραψε την Ιστορία του Πελοποννησιακού Πολέμου. Το έργο του δεν προοριζόταν για μια εφήμερη ακρόαση, αλλά ως ένα αιώνιο απόκτημα (κτῆμα ἐς αεί). Καθώς οι άνθρωποι θεωρούσε ότι θα αντιδρούν πάντα με τον ίδιο τρόπο κάτω από παρόμοιες συνθήκες, η μελέτη του παρελθόντος αποτελεί το ασφαλέστερο εργαλείο για την κατανόηση και την πρόβλεψη του μέλλοντος.

Στις πιο πάνω Θουκυδίδιες αρχές για την φύση του ανθρώπου να προσθέσω και να επαυξήσω τα εξής που αναφέρω σε μέρος της εισαγωγής μου στο βιβλίο μου «ΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ» (Εκδόσεις Παπαζήση 2023):

Στα εκατομμύρια έτη ζωής στον πλανήτη γη, κανένα άλλο ζωικό είδος πλην του ανθρώπου, δεν σκότωνε μαζικά το ομοειδές του. Μεμονωμένα περιστατικά όπου ζώο να μονομαχεί με ομοειδές του, ναι υπάρχουν καθημερινά! Έχετε δει όμως ή μάθει ποτέ κοπάδι λύκων να μάχεται και να σκοτώνει άλλους λύκους; Κοπάδι τίγρεων να επιτίθεται και να σκοτώνει άλλες τίγρεις;

Σε κάθε περίπτωση, ποτέ στα εκατομμύρια αυτά έτη δεν υπήρξε είδος ζώου που με τις ενέργειες του να μπορούσε να απειλήσει όλο το οικοσύστημα ή την ύπαρξη της ζωής στον πλανήτη γη, άλλο από τον άνθρωπο. Κι’ ας είναι το υψηλότερης νόησης ζώο που υπήρξε ποτέ στον πλανήτη μας!

Αναζητώντας τις αιτίες των πολέμων, δεν θα ήταν δύσκολο να αναλύσουμε την ψυχοσύνθεση και κοινωνική συμπεριφορά του ανθρώπου, ως άτομο γενικότερα και ειδικότερα.

Στην φύση του ανθρώπου είναι η τάση κυριαρχίας του ενός επί του άλλου, του ισχυρότερου επί του ασθενέστερου, του πλουσιότερου επί του φτωχότερου, του εξυπνότερου επί του ευηθέστερου, του μορφωμένου επί του αμόρφωτου κ.ο.κ.. Αυτή η τάση σε ένα περιβάλλον όπου (από την εποχή του homo sapiens μέχρι σήμερα) τα αγαθά είναι περιορισμένα, όπου ο ένας θα έχει περισσότερα ή καλύτερα από τον άλλο. Όπου ένα κοινωνικό σύνολο (πόλη, κράτος, ή Συνασπισμός κρατών) θα έχει περισσότερα  από το άλλο, και σε συνδυασμό με την απληστία που διακρίνει την ανθρώπινη φύση, οδηγούν πολλές φορές στην δια της βίας αναζήτηση περισσοτέρων αγαθών.

Φυσικά ο αμυνόμενος ή ο ανταγωνιστής του επιτιθέμενου θα υπερασπιστεί τον χώρο του και τα σε αυτόν κεκτημένα, με συνέπεια την αναπόφευκτη σύγκρουση.

Πέραν των σχεδόν ενστικτωδών συμπεριφορών, που τις βρίσκουμε και στα ζώα, ο άνθρωπος σαν πνευματώδης φύση που ξεχωρίζει από τα τελευταία, κινείται και σε διαφορετικά επίπεδα αντιπαράθεσης που έχουν να κάνουν με ιδεολογία, θρησκεία, εθνικά χαρακτηριστικά. Αυτά όμως δεν αναιρούν την πιο πάνω έμφυτη ανάγκη κυριαρχίας του ενός επί του άλλου, ή την ανάγκη άμυνας και υπεράσπισης της ιδεολογίας, θρησκείας, εθνικισμού κατά του επιτιθέμενου. Με αποτέλεσμα την αναπόφευκτη, βίαια, με κάθε μέσον, σύγκρουση, ακόμα και εάν οι διαφορές έχουν αυτό τον «πνευματώδη» χαρακτήρα.

Ακόμα και τότε ισχύει η επιδίωξη επιβολής της ιδεολογίας, θρησκείας κλπ της μιας κοινωνικής ομάδας επί της άλλης. Αυτή μάλιστα που προσπαθεί να επιβληθεί πολλές φορές  χρησιμοποιεί σαν προμετωπίδα και πρόσχημα πολέμου τέτοια αιτιολογία, ενώ αποβλέπει καθαρά να αποκομίσει υλικό όφελος.

Η πλάση του ανθρώπου που ήταν ευλογία Θεού, έγινε με την αυτονόητη προϋπόθεση ότι δεν θα θελήσει αυτός να υπερβεί την φύση του, την ύπαρξη του και να επιδιώξει να γίνει ο ίδιος, Θεός. Με την εξουσία μάλιστα, να έχει ο ίδιος το δικαίωμα ζωής ή θανάτου της ίδιας της γης και της ίδιας του της ύπαρξης.

ΟΙ ΠΑΡΑΜΕΤΡΟΙ ΤΟΝ 21ο ΑΙΩΝΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΕΧΕΙ ΥΠΟΨΙΝ Ο ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ ΜΕ ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΞΗΣ:

Α) Η σημαντικότερη είναι η εξέλιξη των όπλων ανταγωνιζομένων κρατών, όταν με τα πυρηνικά όπλα μπορεί να σκοτωθούν μέσα σε λίγα λεπτά δεκάδες εκατομμύρια άνθρωποι και να καταστραφούν απίστευτα μεγάλες εκτάσεις του πλανήτη ακόμη και η πλήρης καταστροφή του, σύμφωνα με το δόγμα M.A.D. των χρόνων του «ψυχρού πολέμου» που την απέτρεψε.

Η αμοιβαία εξασφαλισμένη καταστροφή (M.A.D.=Mutually assured destruction) (συνώνυμο στα Αγγλικά της λέξης «τρέλα») είναι ένα δόγμα στρατιωτικής στρατηγικής και πολιτικής εθνικής ασφάλειας στο οποίο η πλήρης χρήση πυρηνικών όπλων από δύο ή περισσότερες αντίπαλες πλευρές θα είχε ως αποτέλεσμα την καταστροφή τόσο του επιτιθέμενου όσο και του αμυνόμενου. Το δόγμα βασίζεται στην υπόθεση ότι η χρήση πυρηνικών όπλων από τη μία πλευρά θα είχε ως αποτέλεσμα αντίποινα με πυρηνικά όπλα από την άλλη πλευρά, οδηγώντας σε καταστροφικό αποτέλεσμα και για τις δύο πλευρές.

Η έννοια της αμοιβαία εξασφαλισμένης καταστροφής αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου ως αποτρεπτικό μέσο για την αποτροπή της χρήσης πυρηνικών όπλων είτε από τις Ηνωμένες Πολιτείες είτε από τη Σοβιετική Ένωση.

Δοκιμάστηκε αποτρεπτικά με επιτυχία κατά την «κρίση της Κούβας» την δεκαετία 1960 επί προεδρίας Τζων Κένεντυ όταν η Σοβιετική Ένωση είχε στείλει εκεί πυραύλους στο κατώφλι των ΗΠΑ.

Β) Ο Θουκυδίδης ξεχωρίζοντας στην εποχή του την Σπάρτη και την Αθήνα (και τις περί αυτές συμμάχους πόλεις) αναφέρεται πρωτίστως σε στρατιωτική ισχύ.

 Τον 21ο αιώνα εκτός από τις  ΗΠΑ, και Κίνα πρέπει να ληφθούν υπόψιν σαν 3η δύναμη τουλάχιστον και η Ρωσία η οποία  (χωρίς την συνδρομή των ΗΠΑ και του απρόθυμου Τραμπ) μπορεί να εξοντώσει χρησιμοποιώντας πυρηνικά ή μόνο ακόμη και με την απειλή αυτή μπορεί να επιβληθεί σε ολόκληρη την Ευρώπη . (Βλέπε τα άρθρα μου πόλεμος ΝΑΤΟ-Ρωσίας μέρος Α και Β 2025).

Τα πιο πάνω τον 21ο αιώνα βάζουν στο παιχνίδι και μικρότερες χώρες , όταν εκτός από τις ΗΠΑ , Ρωσία, Κίνα Αγγλία και Γαλλία, πυρηνικά όπλα κατέχουν οι Ινδία, Πακιστάν, το Ισραήλ (ανεπίσημα το τελευταίο 200 τουλάχιστον) και η πάντα επικίνδυνη Β. Κορέα.

Γ) Άλλη παράμετρος εκτός της Θουκυδίδιας λογικής αποδείχθηκε ιδιαίτερα τον 20ο και 21ο αιώνα η συμβολή μεμονωμένων ανθρώπων που με μόνες τις πράξεις και τον χαρακτήρα τους βασιζόμενοι και στην μεγάλη ισχύ τους μπορούν να αιματοκυλήσουν τον κόσμο

Ξεχωρίζουν φυσικά ο Hitler και την εποχή μας ο Πούτιν. Ο πρώτος μάλιστα χωρίς τα πυρηνικά που διαθέτει ο δεύτερος, μοιάζει συγκριτικά σαν ένας περιορισμένης επικινδυνότητας τρελός στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.

Ο Πούτιν ήταν επικεφαλής των δημιουργών του δόγματος που αναπτύχθηκε στην Ρωσία (1999-2000) περί «αποκλιμάκωσης μιας πολεμικής σύρραξης δια της κλιμάκωσης με χρήση πυρηνικών όπλων». (De-escalation doctrine, of escalating to de-escalate). Αρχικά σαν Γ.Γραμματέας του Ρωσικού συμβουλίου εθνικής ασφαλείας, που εν συνεχεία υπέγραψε και σαν επίσημο έγγραφο ως πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

Για να καταστεί όμως αποτελεσματική μια τέτοια απειλή, έπρεπε να γίνει πιστευτή. Έτσι σε όλα τα μεγάλης εμβέλειας γυμνάσια που διεξήγαγε η Ρωσία από το 2000, όλα περιελάμβαναν προσομοιώσεις περιορισμένων πυρηνικών κτυπημάτων.

Την απειλή αυτή για την εφαρμογή του πιο πάνω δόγματος ο Πούτιν την χρησιμοποίησε επανειλημμένα τόσο κατά τον Ουκρανικό πόλεμο (2022-26), όσο και κατά την προσάρτηση της Κριμαίας το 2014 αλλά και κατά την εισβολή του στην Γεωργία το 2008.(Βλέπε αναλυτικότερα επ’ αυτού στο βιβλίο μου «Τα σημεία των καιρών».)

Αν ζούσαμε την εποχή του Θουκυδίδη θα ζητούσαμε από το Μαντείο των Δελφών να μας πει τι μέλλει γενέσθαι στον κόσμο τούτο, εν όψει των πιο πάνω.

Στην σημερινή όμως εποχή φοβάμαι ότι θα πρέπει να προσφύγουμε στην Αποκάλυψη του Ιωάννη και στην προσευχή.

*συντ. δικηγόρος παρ’Αρείω Πάγω, συγγραφέας, ερευνητής.

Το άρθρο Η ΠΑΓΙΔΑ ΤΟΥ ΘΟΥΚΥΔΙΔΗ ΤΟΝ 21ο ΑΙΩΝΑ… Του Λάμπρου Ροϊλού εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Από το Παρίσι, την Πόλη του Φωτός, καταγράφηκαν μηνύματα προς όλο τον κόσμο. Αυτό μας πληροφορεί η σχετική ειδησεογραφία και το ρεπορτάζ. Ας μας επιτραπεί να διαφωνήσουμε. Δεν εκπέμφθηκαν απλώς μηνύματα. Καταγράφηκαν πραγματικότητες που διαμορφώνονται με ιλιγγιώδεις ρυθμούς. Η Ευρώπη αλλάζει, η Ευρωπαϊκή Ένωση αλλάζει. Οι ανεκτίμητες αξίες της Ελευθερίας, της Δημοκρατίας, των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, του Κοινωνικού Κράτους, της αντίληψης για το περιεχόμενο της ανθρώπινης ύπαρξης και της πολιτικής, έννοιες που από την Ευρώπη εξανθρώπισαν τον ανθρώπινο βίο, μπαίνουν και πάλι μπροστά! Βέβαια, στη βάση των νέων εποχών και αναλογιών.

Είναι εκπληκτικό. Δύο Υπερδυνάμεις, η μία επί τέσσερα χρόνια και η άλλη επί τέσσερις μήνες, χωρίς να το επιδιώξουν, δημιουργούν μία νέα Ευρωπαϊκή Ήπειρο και μας δίνουν ταυτόχρονα την εικόνα –και την βεβαιότητα– πως δεν έχουν πρόβλημα μόνο στρατηγικό και στρατιωτικό, αλλά και υπαρξιακά ηθικό!! Φυσικά, και πρόβλημα αξιοπιστίας.

Τι μας λέγουν τα μηνύματα και οι ταχύτατα διαμορφούμενες νέες πραγματι-κότητες; Πρώτον, ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, μαζί με το Ηνωμένο Βασίλειο, αποκτούν ταχύτατα Κοινή Άμυνα και Εξωτερική Πολιτική. Με το απίστευτο γεγονός της ομόφωνης απόφασης των 27 χωρών-μελών για αύξηση των αμυντικών δαπανών, από ποσοστό που για μερικές χώρες ήταν στο 1,2%, στο 5% για όλα τα κράτη-μέλη, πράγμα που σημαίνει περί τα 2 τρις Ευρώ για τα επόμενα χρόνια. Άρα, και λεφτά υπάρχουν. Δεύτερον, οι πολιτικές ηγεσίες των χωρών που προαναφέραμε, είπαν σταθερά «όχι» στις τυχοδιωκτικές εξάρσεις του Προέδρου των ΗΠΑ κ. Ντ. Τραμπ, με την επίθεση κατά του Ιράν. Αυτό που έκαναν, δηλαδή, πολιτικά σημαίνει πως εννοούν να παραμείνει το ΝΑΤΟ αμυντικός οργανισμός και όχι επιθετικός, όπως άλλωστε προβλέπεται και από το Καταστατικό του. τρίτον, μέσα σε έναν νέο κόσμο, που διαμορφώνεται με την πολυπλοκότητα, η Ευρώπη καταγράφει ταχύτατα αυτή τη νέα αδήριτη ανάγκη, με το να εξελίσσεται ήδη σε μία Υπερδύναμη, σίγουρα τέταρτη και εν δυνάμει Τρίτη. Δεν το λέμε μόνο εμείς αυτό. Το διατύπωσε εδώ και δύο μήνες περίπου ο Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατί-ας, ο κ. Εμ. Μακρόν, όταν άκουγε τις, περίπου εχθρικού περιεχομένου, επικρίσεις του Αμερικανού Προέδρου για την στάση της Ευρώπης απέναντι στον πόλεμο που άνοιξε, επιτιθέμενος στο Ιράν. Είπε τότε, ότι η Ευρώπη, έτσι όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα, είναι απέναντι και στις ΗΠΑ και στην Κίνα!!! Και προχθές, κατά την επέτειο της Γαλλικής Επανάστασης, ο Πρόεδρος Μακρόν δήλωσε πως είναι τιμή για τη Γαλλία που είναι πάντα μαζί με χώρες που αποτελούν τη «Συμμαχία των Προθύμων», δηλαδή των χωρών που συμπράττουν στην στρατιωτική, οικονομική, γεωστρατηγική και ηθική ενίσχυση στον αγωνιζόμενο λαό της Ουκρανίας. Και επειδή οι εποχές που ζούμε είναι ιστορικές, αναφέρουμε τις εν λόγω χώρες, που είναι, εκτός από τη Γαλλία, η Γερμανία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Κροατία, η Πολωνία, η Δανία, η Ελλάδα, η Σουηδία, η Νορβηγία, η Ισπανία και η Ιταλία. Αν οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής δεν θέλουν να είναι σε αυτό το γκρουπ, είναι δικαίωμά τους. Δεν είναι ό,τι καλύτερο για την ενότητα του Δυτικού Ελεύθερου Κόσμου, αλλά «η αρετή δεν διδάσκεται», όπως έλεγε πριν από τρεις χιλιάδες χρόνια ο Σωκράτης. Και αυτό, γιατί «είναι δύσκολο να διδαχθεί η ηθικότητα».

Τώρα κάποιος θα πει, όλα είναι τόσο εύκολα; Φυσικά όχι, αλλά αν οι ΗΠΑ θέλουν το ΝΑΤΟ, δηλαδή τις 32 χώρες του ΝΑΤΟ να συνασπίζονται με την πολιτική ηγεσία της Υπερδύναμης αυτής, σε κάθε πόλεμο που ξεκινά, φυσικά αυτό δεν πρόκειται να γίνει από εκεί και πέρα, προφανέστατα. Προέχει το πώς θα πρέπει να είναι η Ευρώπη στη νέα δομή της, ειδικά η Ε.Ε. Φαίνεται ότι στο εξοπλιστικό κομμάτι θα είναι κοινή η προσπάθεια, με επικεφαλής τη Γαλλία, στο πολιτικό σκέλος, τη Γερμανία στο οικονομικό σκέλος (είναι η πέμπτη οικονομική δύναμη του πλανήτη) και ως Ευρώπη, συνολικά, δύο χώρες της (Γαλλία και Ηνωμένο Βασίλειο), είναι και πυρηνικές δυνάμεις.

Το γεωστρατηγικό μέλλον των ΗΠΑ είναι άγνωστο, νομίζουμε, γιατί δεν μπορούμε να προβλέψουμε αν η πολιτική πλατφόρμα του Προέδρου Τραμπ απηχεί –και θα απηχεί– την μελλοντική θέση και τους στόχους της πρώτης Υπερδύναμης.

Πάντως, από τον επόμενο χρόνο, εκτιμάται πως η Ε.Ε. θα αλλάξει δομή και περιεχόμενο, σε αρμονία με τον παγκόσμιο ρόλο της και κάποιοι, μάλιστα, τολμηροί στις προβλέψεις τους, βλέπουν τον ταλαντούχο κ. Εμ. Μακρόν σε ηγετική θέση στην Ε.Ε., όταν και πρακτικά θα μπορεί να γίνει αυτό, αφού ο κ. Εμ. Μακρόν θα έχει συμπληρώσει τη δεύτερη προεδρική του θητεία και δεν θα είναι υποψήφιος για νέα εκλογή!!!

Υ.Γ. Και για να μην ξεχάσουμε και τα άλλα μηνύματα από το Παρίσι, αναφέρουμε το δυνατότερο, δηλαδή το ότι 25 στρατιώτες από την Ουκρανία παρήλασαν μαζί με τους Γάλλους και τους άλλους Ευρωπαίους στρατιώτες!!!

Το άρθρο H Κραταιά Ήπειρος… Του Κώστα Πάντζιου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Η Κατερίνα Γκαγκάκη σε μια από τις πιο αληθινές και απροκάλυπτες συζητήσεις της.

Στο Think Big και την εκπομπή Unfiltered, μιλά για πρώτη φορά ανοιχτά για όσα την πλήγωσαν στην τηλεόραση, για τους λόγους που δεν θα την επέλεγε ποτέ ως βασική επαγγελματική της πορεία, αλλά και για τη στιγμή που συνειδητοποίησε ότι η εξουσία δεν αποτελεί πάντα προστασία.

Αποκαλύπτει τους άγραφους κανόνες της πολιτικής που κρατούν τις γυναίκες “φιλοξενούμενες”, τις φορές που χρειάστηκε να αποδείξει ότι δεν είναι διακοσμητική παρουσία, αλλά παίκτρια με βάρος.

Και ανοίγει το πιο προσωπικό κεφάλαιο: την απώλεια ισορροπίας, τα βουλιμικά επεισόδια, τη διαδικασία αναδοχής που σταμάτησε, τις στιγμές που λύγισε ενώ όλοι πίστευαν ότι είναι άτρωτη.

Μια συζήτηση για όσα δεν βλέπουμε στο προσκήνιο — και για το κόστος του να προσπαθείς να είσαι “τέλεια” σε όλα.

Το άρθρο Η εξουσία της Τηλεόρασης, οι “παγίδες” της Πολιτικής και οι Προσωπικές Μάχες | Κατερίνα Γκαγκάκη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.