Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Μιλώντας στη 90^η ΔΕΘ σε εκδήλωση του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου της Αθήνας με θέμα «Την ελληνική γη ως διεθνές Brand» η γενική διευθύντρια του Συνδέσμου Βιομηχανιών Τροφίμων (ΣΕΒΤ) κυρία Βάσω Παπαδημητρίου αναφέρθηκε εκτενώς σε ζητήματα που αφορούν στην ενίσχυση του Αγροδιατροφικού Τομέα, στον καταλυτικό ρόλο της Μεταποίησης, αλλά και στις θέσεις του ΣΕΒΤ για τη συνολική αναβάθμιση του κλάδου.

Επίσης έκανε λόγο για:

• τις υγιείς βάσεις της βιομηχανίας μας,που της έχουν επιτρέψει να κινείται σταθερά σε αναπτυξιακή τροχιά και συμβάλλουν στη διατήρηση της ανθεκτικότητάς της.
• τις βασικές προϋποθέσεις για να αποκτήσουν τα ελληνικά τρόφιμα premium θέση και υψηλότερη αξία στις αγορέςεπισημαίνοντας την σημασία διαμόρφωσης ενός οργανωμένου δικτύου εξαγωγών, αλλά και τη συντονισμένη εθνική προβολή του ελληνικού «brand».
• τα σημαντικά εμπόδια για τη στενότερη σχέση πρωτογενούς παραγωγής – βιομηχανίας, που αφορά σε δομικά ζητήματα, σημειώνοντας την ανάγκη να δίνονται κίνητρα και να βοηθηθούν οι αγρότες να υιοθετήσουν ένα ακόμη πιο σύγχρονο και ευρωπαϊκό προσανατολισμό.

Πολύ σωστά επίσης, η κυρία Β. Παπαδημητρίου υπογράμμισε τη σημασία της αξιοποίησης της μεσογειακής διατροφής για την ενίσχυση της ταυτότητας των ελληνικών τροφίμων, η οποία θα μπορούσε να συνδυαστεί και με τον ελληνικό πολιτισμό. Έτσι σε μια εποχή, όπου θέματα της υγείας αλλά και του τρόπου διατροφής βρίσκονται στην κορυφή της επικαιρότητας, λίγες χώρες μπορούν να συνδυάσουν μια «ομπρέλα brand» με συστατικά  την υγεία – γεύση – αυθεντικότητα.

Και από την άποψη αυτή, πολύ σημαντική θα μπορούσε να είναι στην ελληνική προσπάθεια η συμβολή της Τεχνητής Νοημοσύνης, η οποία ως εκ της φύσεως της φέρνει στο μάρκετινγκ ανατροπές, που είναι ήδη ορατές.

Σαφώς δε, στο πεδίο αυτό, ο ΣΕΒΤ θα μπορούσε να αναλάβει πρωτοβουλίες, που θα βοηθούσαν και άλλους παραγωγικούς κλάδους να προσαρμοστούν σε νέες απαιτήσεις αγορών και καταναλωτών.

Δεν χωράει καμμία αμφιβολία ότι η ΤΝ αλλάζει τον κόσμο γύρω από το μάρκετινγκ. Το περιεχόμενο αναπτύσσεται με τεράστια ταχύτητα, οι πράκτορες της Τεχνητής Νοημοσύνης επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι αναζητούν προϊόντα και συγκρίνουν μάρκες, και οι επαγγελματίες του μάρκετινγκ πρέπει να σκεφτούν όχι μόνο τον τρόπο με τον οποίο οι μάρκες επικοινωνούν με τους ανθρώπους, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο οι μηχανές τις κατανοούν.

Συνεπώς, σε έναν κόσμο όπου οι προσδοκίες των καταναλωτών εξελίσσονται ταχύτερα  από ποτέ, η δημιουργία επώνυμης ζήτησης δεν μπορεί να βασίζεται πλέον αποκλειστικά στην παραδοσιακή αφήγηση ή την οπτική ταυτότητα.

Προφανώς δε αυτά θα είχε κατά νουν η γενική διευθύντρια του ΣΕΒΤ, όταν μίλησε για σημαντικές παρεμβάσεις μέσα στα επόμενα χρόνια ώστε η ελληνική αγροδιατροφή να αποκτήσει μεγαλύτερη προστιθέμενη αξία και ισχυρότερη διεθνή ταυτότητα, που θα ήταν η Ανάπτυξη ενός Εθνικού Στρατηγικού Σχεδίου για την Ελληνική Αγροδιατροφή με ευρωπαϊκό προσανατολισμό  που θα εφαρμοστεί με συνέπεια και με ορίζοντα το 2040.

Το άρθρο Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΗ ΩΣ ΔΙΕΘΝΕΣ BRAND… Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Η πατρίδα μας, με όρους όχι μόνο γεωγραφικούς, αλλά επίσης ιστορικούς, πολιτισμικούς, κοινωνικούς είναι πιό κοντά στους λαούς και τα κράτη της ενδοχώρας μας στα Βαλκάνια, παρά στα «προηγμένα» κράτη, τους Ευρωπαίους εταίρους μας της δυτικής και βόρειας Ευρώπης. Από την Αλβανία μέχρι την Ρουμανία και την συγγενική της Μολντόβα, από την ανατολική Θράκη και την Βουλγαρία μέχρι την Σερβία και την Βοσνία, επικρατούν κουλτούρες που, όχι μόνο λόγω της Ορθόδοξης πίστης, είναι οικείες στους Ελληνες. Η κληρονομιά δύο μεγάλων αυτοκρατοριών, της Ανατολικής Ρωμαικής και της Οθωμανικής, όπου ο ελληνικός κόσμος είχε κυρίαρχη ηη έστω σπουδαία (διά του Οικουμενικού Πατριαρχείου) μετοχή, παραμένει πανταχού παρούσα και, αναπόφευκτα, ορίζει την στάση και τις κινήσεις της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής στο παρόν και το προσεχές μέλλον.

Οι σχέσεις με τους βαλκανικούς γείτονές μας, στην μετά το 1990 εποχή, πρέπει να λαμβάνουν σοβαρά υπόψη την κοινή αυτή κληρονομιά. Βαλκανική πολιτική της Ελλάδος, δεν νοείται περιορισμένη στα λεγόμενα Δυτικά Βαλκάνια, δηλ. στην Αλβανία και τα κράτη και οντότητες που προέκυψαν από την διάσπαση της Γιουγκοσλαβίας του Τίτο. Η σημασία των σχέσεων με την Βουλγαρία και την Ρουμανία, είναι τουλάχιστον το ίδιο σημαντική. Η Ρουμανία, ακόμη και μετά την δική μας κρίση χρέους του 2010, παραμένει η καρδιά του οικονομικού χώρου μας, ενώ η Βουλγαρία, παρευξείνια επίσης χώρα με πλούσια μεσαιωνική παράδοση, κατέχει στρατηγική θέση στην Ν.Α. Ευρώπη, μεταξύ Βελιγραδίου και Κωνσταντινουπόλεως, ανάμεσα στον Δούναβη και την Ροδόπη.

Η πολιτική μας στα Βαλκάνια, δεν μπορεί να ασκείται ερήμην των ευρωπαικών και ευρωατλαντικών θεσμών στους οποίους εμείς πολύ ενωρίς ενταχθήκαμε, αλλά δεν επιτρέπεται να εξαντλείται στην συμμόρφωση με τις αντιλήψεις που εκπορεύονται από τις Βρυξέλλες. Η Ελλάδα να κινείται με γνώμονα τον γεωπολιτικό προσανατολισμό της και την γεωπολιτισμική της υπόσταση. Την αμέσως μετά την πτώση του σοβιετικού συνασπισμού περίοδο ο Βρετανός δημοσιολόγος Edward Mortimer προέβλεπε στους Financial Times για την Ελλάδα σπουδαίο μέλλον στην συνεργασία με τις νεόφυτες δημοκρατίες των Βαλκανίων. Η πρόβλεψή του έγινε πράξη, σε κάποιο βαθμό, στο οικονομικό πεδίο, από το έτος 2000 και για μία δεκαετία περίπου, μέχρι που η μετατροπή της χώρας σε αποικία χρέους αφάνισε την παρουσία μας, και μάλιστα των τραπεζών μας.

Σήμερα ούτε είναι δυνατόν, ούτε επιθυμητό, να γίνεται λόγος για «οικονομική διείσδυση» στα Βαλκάνια. Οι οικονομίες των κρατών της χερσονήσου συγκλίνουν πλέον σε όγκο η μία την άλλη. Από δεκαετίας περίπου η Ρουμανία εμφανίζει ΑΕΠ, υψηλότερο της Ελλάδος, αν και η έξωθεν προκαλούμενη πολιτική αναστάτωση έχει πλήξει σοβαρά την οικονομία της. Η Βουλγαρία πάλι, υπό την ηγεσία του Πρωθυπουργού Ρούμεν Ράντεφ, οικοδομεί πολιτική σταθερότητα, προυπόθεση βελτιώσεως των οικονομικών μεγεθών της χώρας. Στην Σερβία διεξάγονται κοινοβουλευτικές εκλογές την Κυριακή, 25 Οκτωβρίου, όπου ο Αλεξαντάρ Βούτσιτς, κατά το προηγούμενο του Ράντεφ, αγωνίζεται να παραμείνει στο πηδάλιο της χώρας, απέναντι στο Κίνημα των Σπουδαστών, πλέον ως πρωθυπουργός. Αυτά ενώ η Βοσνία- Eρζεγοβίνη δοκιμάζεται από αλλεπάλληλες κρίσεις με επίκεντρο την σερβική συνιστώσα της, την Ρεπούμπλικα Σρπσκα. Στο πλαίσιο αυτό η συνομολόγηση αμυντικής καλουμένης συμφωνίας τον Μάρτιο 2025 μεταξύ Κροατίας-Αλβανίας-Κοσόβου, δηλ. δύο κρατών μελών του ΝΑΤΟ και μιας οιονεί κρατικής οντότητας-προτεκτοράτου του ΝΑΤΟ, δεν συμβάλλει στην εμπέδωση σταθερότητας στα δυτικά Βαλκάνια. Η εν λόγω συμμαχική σχέση δεν επηρεάζει μόνο την Σερβία, τον προφανή στόχο, αλλά επίσης τη λειτουργία της Β – E, το Μαυροβούνιο και τη Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας (ΔΒΜ).

Σημαντική παράμετρο της ηρεμίας και σταθερότητας στα Βαλκάνια αποτελεί η εκκλησιαστική ειρήνη, η οποία αποτελεί ζητούμενο στο Μαυροβούνιο και την ΔΒΜ, όπου το Φανάριον αγωνίζεται επίμονα να διατηρήσει τον καθοδηγητικό ρόλο του, εν μέσω του ουκρανικού σχίσματος.

Στο παραπάνω πλαίσιο, εντυπωσιακή προέκυψε η συμφωνία Ελλάδος – Βουλγαρίας για παράδοση των οστών του τσάρου Σαμουήλ (997-1014) στις αρχές της Σόφιας, έναντι της επιστροφής στην Ελλάδα πολυτίμων εκκλησιαστικών κειμηλίων πού είχαν αφαιρεθεί από τις Μονές Εικοσιφοινίσσης και Τιμίου Προδρόμου Σερρών, κατά τον Α ´ Π.Π.

Ο ΣΤΡΑΒΩΝ, επικροτεί, κατ αρχήν, την συμφωνία αυτή, ως λίαν σημαντική, για την εμβάθυνση των δεσμών των δύο χωρών προς κοινή συμπόρευση, εντός και πέραν της Ε.Ε. Η συμφωνία ενισχύει τη θέση εκατέρου των δύο κρατών απέναντι στο αφήγημα που εκπορεύεται από την κυβέρνηση των Σκοπίων, κατά παραβίαση των υποχρεώσεών τους. Η συμφωνία, παρά τις ελλείψεις της, παρά το γεγονός ότι δεν αναφέρεται στο σύνολο των αρπαγεισών εικόνων και ιστορημένων βυζαντινών χειρογράφων (βλέπε άρθρο 126 της συνθήκης του Νειγύ,1919), δυνητικά αποτελεί σημείο καμπής στις ελληνο-βουλγαρικές σχέσεις. Η Ελλάδα όμως, οφείλει να απαιτεί την επιστροφή του συνόλου των συληθέντων θησαυρών, σύμφωνα με τους καταλόγους που έχουν καταρτισθεί από το ΥΠΕΞ και το Υπουργείο Πολιτισμού και όπως προνοεί το ως ανωτέρω άρθρο 126. Παράλληλα, επιβάλλεται προσοχή και φροντίδα, ώστε η 3η Οκτωβρίου 2026, να είναι σταθμός προς τα εμπρός και όχι αφορμή ανάξεσης συμβάντων του παρελθόντος που θα προκαλέσουν οπισθοδρόμηση.

Η Βουλγαρία θα συνεχίσει να είναι πολύτιμος για εμάς εταίρος. Μέσω Βουλγαρίας προσεγγίζουμε την ακτή του Ευξείνου, στις παλαιές ελληνίδες πόλεις της Βάρνας (Οδησσού) και του Μπουργκάς (Πύργου), και συγκροτούμε τον πολύτιμο για τα συμφέροντά μας διάδρομο μεικτών μεταφορών μέχρι την Κωνστάντσα, ανεξάρτητο και προγενέστερο του φιλόδοξου, «Κάθετου Διαδρόμου» Νότου-Βορρά μεταφοράς αμερικανικού κυρίως υγροποιημένου φ.α. (LNG).

Η σχέση με την Βουλγαρία και την Ρουμανία είναι εξ υπαρχής στρατηγική. Προηγείται των βλέψεων του ελληνικού και του ξένου κεφαλαίου.

Η σχέση αυτή δεν μπορεί να μπαίνει στο κρεβάτι του Προκρούστη ημεδαπών και αλλοδαπών επιχειρηματικών συμφερόντων ηη προσωποπαγών βλέψεων.

Οι τρείς χώρες μας αποτελούν ακρογωνιαίους λίθους για την ασφάλεια και σταθερότητα στην Ν.Α. Ευρώπη και τον Εύξεινο, δικαιούνται και οφείλουν να βλέπουν πέραν από τον ορίζοντα, ενίοτε ατελέσφορων, γεωοικονομικών διαπλοκών.

*Πρέσβης ετ

Το άρθρο ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ… Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΟΥΚΑΜΙΣΑ εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

«Δεν θα φρενάρω την ανάπτυξη μιας τεχνολογίας που θα είναι μεγαλύτερη από τη βιομηχανική επανάσταση».
(Τραμπ στον ΟΗΕ)

Ωραίο δεν ακούγεται ; Δεν δείχνει ότι αυτό θα σπρώξει μπροστά τις ζωές μας και όχι πίσω ;

Μην ξεγελιέστε όμως : ο Τραμπ είναι στην ίδια γραμμή με όσους ειδικούς της ΑΙ που ξαφνικά μιλάνε για την «επικίνδυνη και άνευ ορίων επέκταση της».

Το μείζον που δεν βλέπουμε είναι αυτό που εύστοχα περιγράφει ο πολιτικός επιστήμονας Ν. Σεβαστάκης : «ζαλίζεις το κοινό με τεράστιες δόσεις μοιραίων γεγονότων και με αυτό τον τρόπο εγκαθίστασαι ως ο μοναδικός δυνατός κόσμος»

Και έρχεται ο Τραμπ και σου λέει δεν είναι «τεχνητός» αλλά πραγματικός αυτός ο κόσμος : δεν είναι «φτιαχτή» και τεχνητή η νοημοσύνη μέσα στις οθόνες, αλλά κάτι σαν φυσική εξέλιξη της ανθρώπινης, της δικής μας δηλαδή νοημοσύνης.

«Το κρυφό μήνυμα των CEOs εταιρειών ΑΙ. που δεν αποκλείουν μεγάλα συμβάντα και καταστροφές, είναι ουσιαστικά το να συνηθίσουμε στην ιδέα ότι αυτό όλο πρέπει να ανατεθεί στις ίδιες τις εταιρίες για καλύτερα πρωτόκολλα ασφαλείας» γράφει ο Ν. Σεβαστάκης.

Ξέρετε τι σηματοδοτεί η κουβέντα του Τραμπ για απελευθέρωση της ΑΙ από την «τεχνητή» παραγωγική της συνθήκη ; Σημαίνει «εμπιστευθείτε το σύστημα, και οι δομές του θα αποτρέψουν τα συμβάντα»

Το doomerism (καταστροφισμός) για πρώτη φορά στον καπιταλισμό ξεκινάει από τους εφευρέτες της τελευταίας καινοτομίας.

Αλλά ο αληθινός doomer (καταστροφέας), που προσποιείται ότι είναι η προσωποποίηση της προόδου ως πρόεδρος της μεγάλης ηγεμονίας, μας εγγυάται ότι δεν θα ανακόψει την ανάπτυξη, επειδή (αυτό λέει ουσιαστικά )ο καπιταλισμός δεν φοβάται την κρίση ή την καταστροφή.

Ακούστε : κυνηγάμε ανεμόμυλους αφού ούτε το «τέλος» θα έλθει, ούτε θα μας σκοτώσει η ΑΙ ή εκδοχές της όπως η super intelligence (SI) όπως την μετονόμασε ο πρόεδρος.

Κινδυνεύουμε από κάτι άλλο : την συστηματική παραβίαση της νοημοσύνης μας, μια παραβίαση που ξεπέρασε κάθε όριο.

Και κινδυνεύουμε από το ύπουλο πρόσωπο του βιοπολιτικού νεοφιλελευθερισμού, τον προθάλαμο του νευροφασισμού.

Αυτόν πχ που ετοιμάζει τους πολίτες – οπλίτες στην Αμερική (φοιτητές οι οποίοι γίνονται ταυτόχρονα εφεδρικοί στρατιώτες) στους οποίους έκανε πρόσφατα κήρυγμα με ψαλμούς, και με φανατισμό, ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ.

Και πριν από τις υπερφίαλες δηλώσεις Τραμπ, Μασκ ή άλλων, είτε για φόβους είτε για πρόοδο, κινδυνεύουμε από απλά πράγματα :

– από το «ψάξε στο app να βρεις αν είναι αληθινός ο ειδικός γιατρός»
– από τη μη παρέμβαση στις τιμές της βενζίνης,

διότι θα έχουμε δημοσιονομική αστάθεια.

– από την μη κατανόηση του ότι «εμείς» την χρηματοδοτούμε αυτή την ακρίβεια (μέσω χρημάτων που στέλνουν, αυτοί που ψηφίζουμε, στους πολέμους)
– από το «ετοιμαζόμαστε για πόλεμο» με το Re- Arm Europe των 800 δις, οπότε και προηγούνται στους προϋπολογισμούς τα δις για τα drones, και όχι πχ τα επιδόματα ανεργίας, οι καλύτερες συντάξεις, ή κονδύλια για καλύτερους μισθούς δασκάλων και γιατρών.

Αυτά όλα τα παραπάνω (και πολλά άλλα) είναι η «υπέρ νοημοσύνη» που αποτελεί την μεγάλη μας απειλή.

Και που εμείς την αναθέτουμε στα ίδια τα συστήματα (και στα συμβάντα που μας ετοιμάζουν)…

Το άρθρο Υπερνοημοσύνη, και παραβίαση της κοινής λογικής… Του Ηλία Καραβόλια εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Η Γαλλία αντιμετωπίζει αυξανόμενα επιτόκια στο δημόσιο χρέος της, ενώ επιδεινώνει τον ήδη υψηλό δείκτη χρέους προς ΑΕΠ με μεγάλα δημοσιονομικά ελλείμματα

Οι φοιτητικές διαμαρτυρίες για την υποχρηματοδότηση της εκπαίδευσης συνεχίζουν να συγκλονίζουν τη Γαλλία, καθώς ο πρωθυπουργός Σεμπαστιάν Λεκορνί προσπαθεί να περάσει έναν αμφιλεγόμενο προϋπολογισμό για το 2027, ο οποίος αποσκοπεί στην επιβολή δημοσιονομικής εξυγίανσης ύψους δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Σε ανάρτησή του στο blog Substack την Πέμπτη, ο Κρούγκμαν ανέφερε ότι η Γαλλία βρίσκεται σε μια «δημοσιονομικά μη βιώσιμη πορεία», καθώς αντιμετωπίζει αυξανόμενα επιτόκια στο δημόσιο χρέος της, ενώ επιδεινώνει τον ήδη υψηλό δείκτη χρέους προς ΑΕΠ με μεγάλα δημοσιονομικά ελλείμματα.

Βασικό ζήτημα, όπως υποστήριξε, είναι η αδυναμία της χώρας να αντιμετωπίσει το σχετικά χαμηλό όριο ηλικίας συνταξιοδότησης, εν μέσω της γήρανσης του πληθυσμού.

«Η εξάρτηση της Γαλλίας από το ευρώ σημαίνει ότι είναι πολύ εύκολο να διαπιστώσει κανείς πώς αυτή η απώλεια εμπιστοσύνης θα μπορούσε να μετατραπεί σε μια σοβαρή κρίση… Είδαμε αυτή την ιστορία να επαναλαμβάνεται το 2009-2012, πρώτα στην Ελλάδα, μετά στην Πορτογαλία, την Ισπανία και την Ιταλία», έγραψε ο Κρούγκμαν, αναφερόμενος στην κρίση του δημόσιου χρέους που οδήγησε σε εκτεταμένη παρέμβαση της ΕΚΤ.

Η απόδοση των 10ετών κρατικών ομολόγων της Γαλλίας έφτασε στο υψηλότερο επίπεδο από το 2002

«Πρώτον, οι επενδυτές σταματούν να αγοράζουν ομόλογα μιας χώρας της ευρωζώνης, δημιουργώντας το φάσμα ότι η κυβέρνηση θα αναγκαστεί να κηρύξει χρεοκοπία, επειδή απλά δεν διαθέτει τα μετρητά για να πληρώσει τους τόκους και το κεφάλαιο του χρέους της. Ο φόβος της χρεοκοπίας οδηγεί στη συνέχεια σε ακόμη μεγαλύτερη φυγή κεφαλαίων, η οποία εντείνει τους φόβους για χρεοκοπία και αυξάνει τα επιτόκια, με αποτέλεσμα ο φαύλος κύκλος να βαθαίνει.»

Η περίφημη διαβεβαίωση που έδωσε η ΕΚΤ στις αγορές το 2012, μέσω του τότε προέδρου της Μάριο Ντράγκι, ότι θα έκανε «ό,τι χρειαστεί» για να αποφευχθούν οι εθνικές χρεοκοπίες, έγινε αποδεκτή σε μεγάλο βαθμό επειδή οι χώρες της Νότιας Ευρώπης προχώρησαν σε «μαζικές περικοπές δαπανών», σημείωσε ο Κρούγκμαν.

Η διάσωση της Γαλλίας θα ήταν «εξαιρετικά δαπανηρή» για την ΕΚΤ και πολιτικά αμφιλεγόμενη, εφόσον η χώρα απομακρύνεται «ακόμη περισσότερο από τη δημοσιονομική υπευθυνότητα», συνέχισε.

«Η Γαλλία ενδέχεται να έχει περάσει το όριο από το “πολύ μεγάλη για να χρεοκοπήσει” στο “πολύ μεγάλη για να διασωθεί”. Εν ολίγοις, είναι πάρα πολύ εύκολο να περιγράψει κανείς ένα πραγματικά άσχημο σενάριο για μια γαλλική κρίση που θα προκαλούσε τεράστιες διαιρέσεις εντός της Ευρώπης», έγραψε.

Να «παρουσιάσει κάτι που θα είναι αξιόπιστο»

Μιλώντας στο CNBC την Παρασκευή, ο πρώην πρόεδρος της ΕΚΤ Ζαν-Κλοντ Τρισέ προέτρεψε τους πολιτικούς να βρουν συμβιβασμό για τη μείωση του ελλείμματος της δεύτερης μεγαλύτερης οικονομίας της ΕΕ.

Ο Τρισέ, ο οποίος ηγήθηκε της ΕΚΤ από το 2004 έως το 2011, δήλωσε: «Η μπάλα βρίσκεται στο γήπεδο της γαλλικής κυβέρνησης και του κοινοβουλίου, και έχουν σκληρή δουλειά να κάνουν».

«Φυσικά, σε περίπτωση αποσταθεροποίησης, τα μέσα είναι πάρα πολλά και έχουν αποδειχθεί στο παρελθόν πολύ αποτελεσματικά. Και, φυσικά, έχω βιώσει μια τέτοια περίοδο κατά τη διάρκεια της θητείας μου», δήλωσε ο πρώην διοικητής της Τράπεζας της Γαλλίας στο CNBC.

Μεταξύ των μέσων αυτών συγκαταλέγονται ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας και, στην πιο ακραία περίπτωση, το Μέσο Προστασίας της Μετάδοσης (TPI) της ΕΚΤ, ένα μέτρο που δεν έχει χρησιμοποιηθεί ακόμη, το οποίο οριστικοποιήθηκε το 2022 και αποσκοπεί στη διασφάλιση της σταθερότητας των αγορών σε περιόδους κατακερματισμού της ζώνης του ευρώ.

Μια τέτοια παρέμβαση θα απαιτούσε από τη γαλλική κυβέρνηση να απευθυνθεί στην ΕΚΤ ζητώντας βοήθεια, κάτι που, όπως δηλώνει επί του παρόντος, δεν είναι απαραίτητο, ανέφερε ο Τρισέ.

«Η σύστασή μου προς όλες τις πολιτικές παρατάξεις στη Γαλλία —και γνωρίζετε ότι η κατάσταση είναι περίπλοκη όσον αφορά την πολιτική προετοιμασία για τις προεδρικές εκλογές— είναι να ζητήσω από όλες να συμπεριφερθούν υπεύθυνα υπό αυτές τις συνθήκες.»

«Όλες οι πολιτικές δυνάμεις, όποιες κι αν είναι αυτές, πρέπει να καταλάβουν ότι ήρθε η ώρα να αποδείξουν ότι η Γαλλία, ως παράγοντας της αγοράς, είναι υπεύθυνη.»

«Τους καλώ, φυσικά, να είναι, θα έλεγα, όσο το δυνατόν πιο αποτελεσματικοί στις συζητήσεις τους και να αποδείξουν ότι μπορούν να προσφέρουν κάτι που θα είναι αξιόπιστο. Αυτό, φυσικά, είναι μία από τις προϋποθέσεις για την ενεργοποίηση του TPI», είπε.

Ο Τρισέ ανέφερε ότι η δική του εμπειρία κατά τη διάρκεια της κρίσης του δημόσιου χρέους έδειξε ότι «πρώτα πρέπει να βοηθήσεις τον εαυτό σου, γιατί δεν μπορούμε να κερδίσουμε αν εσύ ο ίδιος δεν πείσεις τους συμμετέχοντες στην αγορά, τους επενδυτές και τους αποταμιευτές ότι είσαι αξιόπιστος».

«Φυσικά, πρέπει να πείσεις τη χώρα ότι κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση. Αυτό είναι αυτονόητο. Αυτή είναι, αν κατάλαβα καλά, η πεποίθηση του διοικητή της Banque de France και της γαλλικής κυβέρνησης», πρόσθεσε.

Πηγή: ot.gr

Το άρθρο Κρούγκμαν για Γαλλία: Ίσως έχει καταστεί «πολύ μεγάλη για να σωθεί» εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Το άρθρο Το παρασκήνιο της συμφωνίας Τραμπ-Πούτιν για το ντίζελ: Η αντίδραση Ζελένσκι και το 8ωρο στο Μαϊάμι… Της Σταυρούλας Μαλαίνου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

«Αυτό δεν αφορά τα σχολεία. Πρόκειται για το Ισλάμ που θέλει να καταλάβει μια κάποτε, μεγάλη χώρα». Αυτό δήλωσε ο πλανητάρχης για όσα γίνονται στην Γαλλία από μαθητές, καθηγητές, πλέον και εργαζόμενους.

Κουβέντα ότι με τους πολέμους του στο Ιράν πήγε 2,50 η βενζίνη και στο θεό η τιμή σε τρόφιμα, ενέργεια, θέρμανση, στα βασικά της ζωής μικρών και μεγάλων.

Ακούστε : ναι, γέμισε η Ευρώπη μετανάστες λαθραίους. Γεμίσαμε παντού από μη νόμιμους Μεσανατολίτες, Αφρικανούς, Ασιάτες, με άλλη θρησκεία, επικίνδυνα δόγματα και φανατισμό των περισσότερων (ίσως) απέναντι μας.

Χαμάς, Αλ Κάιντα, ISIS, Χεζμπολάχ και μουλάδες του Ιράν, σκοτώνουν και είναι ισλαμοφασίστες. Καμία αντίρρηση. Κανείς δεν κλείνει τα μάτια σε αυτό.

Μιλούσα όμως το πρωί με καλό φίλο και έλεγε ” όταν οι κόρες μας θα βάλουν μπούργκα , τότε θα ξυπνήσουμε”. Και πολύ φοβάμαι ότι αυτό δικαιολογημένα ανησυχεί έντονα εκατομμύρια ευρωπαίους γονείς και πολίτες, ειδικά επειδή επιδοτούν τους μετανάστες αλλόθρησκους, πολλές από τις ευωπαικές κυβερνήσεις μας.

Έχουμε άραγε καταλάβει όμως τι ”επιδοτούμε” εμείς ώστε να έρχονται εδώ ; Έχουμε αντιληφθεί ότι τους μετανάστες τους γεννάνε μεταξύ άλλων και οι βόμβες και οι πύραυλοι των ΗΠΑ, της Ευρώπης και του Ισραήλ στη Μέση Ανατολή, οι συνεχείς στρατιωτικές επιχειρήσεις Γάλλων, Βέλγων, Ιταλών στη Βόρεια Αφρική( ώστε να περιφρουρήσουν κολοσσούς εξόρυξης σπάνιων γαιών και πολυεθνικές ιδιοκτησίες ορυχείων εκεί) ;

Έχετε πάει σε αφρικανική χώρα να δείτε πως κινέζοι, αμερικανοί και ευρωπαίοι εργοδότες πολυεθνικών, βάζουν παιδάκια ανήλικα να ψάχνουν από χρυσό και ασήμι μέχρι κοβάλτιο, νικέλιο και χαλκό για να φτιάχνονται τα smartphone μας και τα ηλεκτρικά μας SUVs ; Και μετά να καμωνόμαστε κιόλας ότι έτσι ” τους δίνουμε δουλειά για να μην πεινάνε” ;

Ξέρετε κανέναν εργάτη στην ανθρωπότητα που όταν δεν μπορεί να αγοράσει το προϊόν που συναρμολογεί ή που συμβάλλει να φτιαχτεί, δεν εξεγείρεται για να το αποκτήσει ;

Ακούστε : διαλύσαμε ως Δύση πληθυσμούς εκατομμυρίων ανθρώπων στην Μέση Ανατολή, ακούμε πχ για 40 και 50 χιλιάδες νεκρούς σε Γάζα και άλλου, και νομίζουμε ότι είναι απλά νούμερα, απλή στατιστική μεγεθών και όχι συνανθρώπων.

Έχετε διανοηθεί το μίσος τους όταν βλέπουν τους νεκρούς γονείς και τα νεκρά παιδιά τους ; Δείτε απλά με πόσο μίσος η Χαμάς σκότωνε Ισραηλινούς πολίτες την 7η Οκτωβρίου ή με πόσο μίσος πέφτουν πάνω σε ανυποψίαστους πολίτες ανά τον κόσμο και ανατινάσσονται.

Λέτε να είναι απλά θρησκευτικός φονταμενταλισμός κατά ημών των απίστων ; Λέτε να είναι απλά γιατί όλοι τους, μα όλοι τους, μισούν τον πολιτισμό και τον τρόπο ζωής μας ;

Και αφού τον μισούν δήθεν όλοι τους, αλήθεια γιατί έρχονται και δουλεύουν στην Ευρώπη και στην Δύση ; Γιατί οι άνθρωποι αυτοί θέλουν να γίνουν σαν εμάς, στον καθημερινό βίο τους έστω, αφού μας μισούν ;

Ή πιστεύετε ότι οι Αφρικανοί μετανάστες τρίτης και τέταρτης γενιάς, δεν έχουν στο DNA τους την καταπίεση και τους θανάτους δεκαετών από Γάλλους, Βρετανους , Ολλανδούς και Βέλγους αποικιοκράτες εκεί κάτω ;

Έχετε ενημερωθεί ποτέ για τον βασιλιά Λεοπόλδο του Βελγίου (1835–1909) που έμεινε στην ιστορία ως ο «σφαγέας του Κονγκό» με 10 εκατομμύρια και πλέον ανθρώπους, επειδή κατείχε ως προσωπική του ιδιοκτησία την χώρα (για καουτσούκ και ελεφαντόδοντα) από το 1885 έως το 1908 ;

Γνωρίζετε ότι στη σημερινή Ναμίμπια (τότε Γερμανική Νοτιοδυτική Αφρική), έγινε η πρώτη γενοκτονία του 20ού αιώνα, όταν Γερμανός στρατηγός (Λόταρ φον Τρόθα) εξέδωσε επίσημη διαταγή εξόντωσης και καταδίωξε φυλές ντόπιες, αποκλείοντας τις πηγές νερού ώστε να πεθάνουν από τη δίψα και την πείνα, και όσοι επέζησαν οδηγήθηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης όπου πέθαναν από εξάντληση και αρρώστιες ;

Ότι εκεί εξοντώθηκε περίπου το 80% των Χερέρο (65.000–100.000 άνθρωποι) και το 50% των Νάμα (100.000 άνθρωποι) το έχετε ποτέ διδαχθεί στα σχολεία μας ;

Μας έμαθαν ποτέ ότι από το 1952–1960 κατά τη διάρκεια της εξέγερσης των Κενυατών (Μάου- Μάουι) για την ανεξαρτησία τους, οι βρετανικές αρχές εφάρμοσαν μια βίαιη εκστρατεία καταστολής και πάνω από 1,5 εκατομμύριο Κενυάτες (κυρίως της φυλής Κικούγιου) κλείστηκαν σε περιφραγμένα χωριά και στρατόπεδα συγκέντρωσης (τα λεγόμενα “British Gulags”) όπου υπέστησαν συστηματικά βασανιστήρια, μαζικούς βιασμούς, ευνουχισμούς και εκτελέσεις ;

Διαβάσατε πουθενά, εκτός από θεάματα για τις Καρντάσιαν, για Βίσση – Καρβέλα και Eurovision, για το τι μπορεί να σημαίνει να εξεγείρονται οι μαύροι μετανάστες στα γκέτο του Παρισιού ή του Los Angeles ;

Ρώτησαν ποτέ τα βλαστάρια μας ευρωπαίοι και αμερικανοί κάνα GPT για ιστορικές μελέτες, με τις οποίες σύγχρονοι ιστορικοί υπολογίζουν ότι οι θάνατοι από τις κακουχίες και τις σφαγές ξεπέρασαν τα 30 εκατομμύρια ανθρώπους στην Αφρική από την δυτική αποικιοκρατία 150 ετών ;

Τα ακούσαμε ποτέ αυτά ή μήπως ιστορία είναι για εμάς μόνο τα ”επιτεύγματα της Δύσης” ; Ακούσαμε ποτέ ότι η Ευρώπη απέκτησε πλούτο και παγκόσμια επιρροή, όμως αυτό χτίστηκε πάνω σε συστήματα ανισότητας και αδικίας και η Αφρική αποδυναμώθηκε πολιτικά και οικονομικά ;

Έμαθανποτέ οι οπαδοί του τραμπισμού και του MAGA ότι οι αυτόχθονες πληθυσμοί στη Βόρεια Αμερική σχεδόν εξαλείφθηκαν σταδιακά ;

Και μπορούν άραγε να ξεκολλήσουν από τα smartphones και να σκεφτούν ότι οι συνέπειες αυτής της ιστορικής εκμετάλλευσης είναι ακόμα ορατές στη φτώχεια, στον ρατσισμό, στις γεωπολιτικές εντάσεις και στην άνιση κατανομή εξουσίας και πόρων ;

Ας ξυπνήσουμε : οι μαύροι και οι ισλαμιστές – που δήθεν δεν πάνε στις εύπορες αραβικές χώρες, δηλαδή δεν πάνε σε δικτατορίες στημένες εκεί με συμμάχους τους Αμερικανούς – είναι τα φθηνά εργατικά χέρια που μας φέρνει εδώ το δυτικό μεγάλο κεφάλαιο ( και τα 800 δις που αυτό θα σηκώσει από τους δικούς μας εθνικούς μας προϋπολογισμούς) για τα τεχνολογικά, ενεργειακά αλλά κυρίως για τα πολεμικά εργοστάσια που θα στήσουν (για να παράγουν και άλλα όπλα, να γράψουν και άλλα κέρδη).

Αν μισούμε τους ισλαμιστές και τους Ασιάτες ή τους Αφρικανούς, επειδή μας μισούν αυτοί, ας σκεφτούμε καλά πόσο τους επιδοτούμε με θάνατο. Και μετά να δούμε τι θάνατο μας φέρνουν και πόσοι εξ αυτών, στα σπίτια μας.

Και όσον αφορά την μπούργκα ή την στολή των Ζουλού, δείτε κατάματα τα παιδιά σας. Κατάματα. Και δείτε την αόρατη μπούργκα με την οποία τα φόρεσε, και βύθισε το κεφάλι τους στις οθόνες, η μαγική τεχνολογία μέσα στα smartphones, που φτιάχνονται από τα ανήλικα της Ασίας με τα ορυκτά που ψάχνουν στα ορυχεία τα ανήλικα της Αφρικής.

Δείτε : με μπούργκα έρχονται και μας ακουμπάνε στα νησιά της Μεσογείου και στο Παρίσι ή την Αθήνα, κάποια εκατομμύρια ευρώ, μερικές πλούσιες από εκείνα τα μέρη (και δεν μας ενοχλεί αυτό φυσικά)

Αλλά ας δούμε την άλλη, την αόρατη μπούργκα, που με σκυμμένα τα κεφάλια μέσα στις έτοιμες απαντήσεις και στα έτοιμα μηνύματα, φορέσανε στα παιδιά μας οι τεχνοφεουδάρχες που νοίκιασαν τα μυαλά του πλανήτη, που δεν χρειάζεται να κάνουν αποικιοκρατικές εκστρατείες όπως παλιά, αλλά κατέλαβαν τους εγκεφάλους μας για να μην σκεφτόμαστε και κρίνουμε, την ιστορία και το παρόν, το παρελθόν και το μέλλον.

Αυτοί οι πετυχημένοι πρωτοπόροι αλά Ζούκερμπεργκ και Μάσκ, αυτού του κόσμου που χρηματοδοτούν τους ιεραποστόλους του δικού μας Θεού, σαν τον Τραμπ.

Και που μας οδηγούν να μην καταλαβαίνουμε πχ ποιος ξεσήκωσε και έστειλε στην Θεούτα ξαφνικά Μαροκινούς μετανάστες, για να βλάψει τον Σάντσεθ και την Ισπανία, που πάει κόντρα σε Τραμπ και Νετανιάχου)

Να ξυπνήσουμε. Ναι, κινδυνεύουμε από τους λαθρομετανάστες και τους ισλαμοφασίστες αυτού του πλανήτη, που είναι φανατικοί με την θρησκεία τους.

Αλλά η λύση δεν είναι να τους εξολοθρεύουμε ή να τους πεινάσουμε μέχρι εξάντλησης : όσο περισσότερο τους σκοτώνουμε και τους παίρνουμε την ζωή τους στα σπίτια τους, τόσο περισσότερο θα μας απειλούν εδώ.

Είμαστε συνένοχοι στον φανατισμό τους. Τόσο απλά…

Το άρθρο Η αθέατη μπούργκα της Δύσης… Του Ηλία Καραβόλια εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Το άρθρο Το Κοινοβούλιο ζητά μέτρα κατά του «ισλαμιστικού εισοδισμού» στην Ευρώπη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Ο Δημήτρης Μαρκόπουλος, βρέθηκε καλεσμένος στην εκπομπή «10 Παντού» και μίλησε για μείωση φόρων στα καύσιμα και το «φρένο» Ντομπροβσκις στο αίτημα Μητσοτάκη για δημοσιονομική ευεξία απο τις Βρυξέλλες.

Το άρθρο Δ.Μαρκόπουλος: «Οι βουλευτές του Μητσοτάκη δεν θα τον αφήσουμε να φύγει» εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Αποτιμώντας κανείς την επίσκεψη Ρούμπιο στην Αθήνα, δύο εικοσιτετράωρα μετά από αυτήν, θα μπορούσε αβίαστα να συμπεράνει, ότι η Ελλάδα εξασφάλισε μια καλή πρόσβαση μέσω του Νο2 των ΗΠΑ, στην υπερδύναμη της αντίπερα όχθης του Ατλαντικού.

Κι αυτό, σε μια ώρα που στον θώκο της Ουάσιγκτον βρίσκεται ο Ντόναλντ Τραμπ, που αφενός διαλαλεί την επιστήθια φιλία του με τον Ταγίπ Ερντογάν, και αφετέρου οι όλες κινήσεις του πρώτου, ουδόλως αποτελούν εχέγγυο μιας κάποιας συνδρομής, σε περίπτωση κρίσης, που μπορεί να προκαλέσει ο εξ ανατολών γείτονάς μας.

Οι υποθήκες που ενεγράφησαν, στη διάρκεια αυτής της επίσκεψης δεν αφορούν μόνο το άμεσο μέλλον, αλλά πολύ πιθανόν την επόμενη της Προεδρίας Τραμπ, μιας και σημειολογικά το μανιφέστο, που εκφώνησε ο ΥΠΕΞ των ΗΠΑ στην Πνύκα, δεν ήταν άλλο, παρά μια κίνηση, που έβλεπε στο μέλλον.

Η προοπτική άλλωστε της διεκδίκησης της Προεδρίας για λογαριασμό των Ρεπουμπλικάνων, στην κούρσα της επόμενης εκλογικής αναμέτρησης, από τον Μάρκο Ρούμπιο, φάνηκε καθαρά, όταν δεν απάντησε στο τελευταίο σχετικό ερώτημα, που του υπέβαλε ο Α. Παπαχελάς, στην συνέντευξη που έδωσε στην Καθημερινή.

Με αυτή την έννοια η συνολική αποτίμηση της επίσκεψης αποτέλεσε μια ελληνική επιτυχία, την οποία δυστυχώς η μεμψίμοιρη αντιπολίτευση δεν μπόρεσε να δει.

Πέρα από τα γεωστρατηγικά, όπως ο κάθετος άξονας μεταφοράς φυσικού αερίου στον ανατολικό βαλκανικό δρόμο, τα εξοπλιστικά που αφορούν τις προμήθειες πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς, τα ελικόπτερα, τα περίφημα αεροσκάφη F-35, αλλά και αυτά της επαναφοράς στη χώρα πολιτιστικών θησαυρών, θέμα ιδιαίτερου ενδιαφέροντος, αποτέλεσε ο αγωγός ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου.

Η αρχική φράση Ρούμπιο, που ακούστηκε ως ιδιωτική διαπραγμάτευση, δημιούργησε σύγχυση, μιας και παρέπεμπε σε εκχώρηση άδειας από την Άγκυρα, επιβεβαιώνοντας τα ανύπαρκτα κυριαρχικά δικαιώματα, που επικαλείται η Τουρκία, σε μια περιοχή που δεν έχει οριοθετηθεί.

Κι αυτό, γιατί υπάρχει πριν τριάντα χρόνια, μια τραυματική εμπειρία από την μεσολάβηση-παρέμβαση των ΗΠΑ, στο θέμα των Ιμίων, όπου το όχι σημαίες, όχι στρατοί, όχι πλοία, έδωσε αφορμή στην Άγκυρα να χαρακτηρίζει αυθαίρετα, ως γκρίζες ζώνες, 146 νησιά του Αιγαίου.

Βεβαίως η φράση του ΥΠΕΞ των ΗΠΑ, ότι θεωρεί αδιανόητη μια σύγκρουση Ελλάδας-Τουρκίας, η οποία συνοδεύτηκε από την φράση, ότι δεν θα μπορούσαμε να επιτρέψουμε ποτέ να συμβεί, δημιούργησε μιαν ευφορία στην Αθήνα, μιας και κατά τους διπλωματικούς κύκλους, αποτελεί εγγύηση ασφαλείας της Ουάσιγκτον προς την Ελλάδα.

Πέρα από το πολιτικό βάρος της επίσκεψης, το γεγονός ότι η ομιλία του Μάρκο Ρούμπιο, με φόντο την Ακρόπολη, την ώρα της δύσης του ηλίου, η οποία μεταδόθηκε απευθείας από τηλεοπτικά δίκτυα των ΗΠΑ, ήταν μια μοναδική διαφήμιση για την χώρα μας.

Αξίζει της προσοχής, ότι οι πτήσεις προς την Αθήνα από διάφορες πόλεις των ΗΠΑ, και όχι μόνο από τη ΝΥ, που υπήρχαν πριν από λίγα χρόνια, έχουν δεκαπλασιαστεί, σημαίνει ότι η Ελλάδα αποκτά ιδιαίτερο βάρος σε μια πολυπληθή αγορά, που θα εξαργυρωθεί με πολλαπλασιασμό επισκέψεων, τα επόμενα χρόνια.

Συνολικά η επίσκεψη παρείχε πολλαπλά οφέλη για την Ελλάδα και είναι άξιο απορίας πως η πολυκερματισμένη αντιπολίτευση στάθηκε για μια ακόμη φορά κατώτερη των περιστάσεων, επιβεβαιώνοντας, ότι δεν είναι ικανή, να δει πέρα από την μύτη της.

Με δεδομένο ότι ο Μ. Ρούμπιο έχει και την ιδιότητα του συμβούλου ασφαλείας στις ΗΠΑ και με δεδομένη την κατάσταση πολεμικής επαγρύπνησης, που υπάρχει στην Ουάσιγκτον, η επίσκεψη του ΥΠΕΞ στην Αθήνα, αποκτά ιδιαίτερη αξία.

Με αυτή την έννοια η Αθήνα απόκτησε στην φαρέτρα της ένα ακόμη όπλο, εκτός φυσικά των εξοπλισμών που έχουν πρωταρχική αξία, αυτό της στήριξης από το ΥΠΕΞ των ΗΠΑ και της λεγόμενης γραφειοκρατίας, που το ακολουθεί.

Δυστυχώς στην ελληνική πολιτική σκηνή ακούμε και βλέπουμε σκυλοκαβγάδες και ασήμαντα θέματα, που αναδεικνύονται από τα ΜΜΕ ως σημαντικά, για να ροκανίσουν τηλεοπτικό χρόνο, ενώ απουσιάζουν σοβαρές και εμπεριστατωμένες αναλύσεις, που θα μπορούσαν να φωτίσουν άγνωστες πτυχές θεμάτων της εξωτερικής πολιτικής, που είναι άμεσα συνδεδεμένες με την ασφάλεια της χώρας.

Με αυτή την έννοια, όσοι βλέπουν μόνο τον μικρόκοσμό τους χάνουν, την θέα του ευρύτερου περιβάλλοντος κι έτσι δεν μπορούν να διευρύνουν τους ορίζοντές τους…

Το άρθρο Μια ψύχραιμη αποτίμηση… Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Του Τάσου Αβραντίνη*

Ας υποθέσουμε ότι εξαιτίας μιας κακής σοδειάς τα πορτοκάλια λιγοστεύουν και η τιμή τους διπλασιάζεται. Οι καταναλωτές αντιδρούν με τον συνηθισμένο τρόπο: αγοράζουν λιγότερα πορτοκάλια, περισσότερα μήλα και περιμένουν καλύτερες ημέρες. Κανείς δεν χαίρεται ιδιαιτέρως, αλλά η ζωή συνεχίζεται.

Ας υποθέσουμε τώρα ότι η κυβέρνηση αποφασίζει να προστατεύσει τους πολίτες από την «ακρίβεια των πορτοκαλιών» επιδοτώντας την αγορά τους ώστε να συνεχίσουν να κοστίζουν όσο πριν. Οι καταναλωτές δεν έχουν πλέον λόγο να αγοράζουν λιγότερα. Η ζήτηση παραμένει υψηλή, μολονότι τα πορτοκάλια είναι λιγότερα. Ύστερα από λίγο η κυβέρνηση θα αναρωτιέται, πιθανότατα με ειλικρινή απορία, γιατί η τιμή τους εξακολουθεί να ανεβαίνει.

Αυτό περίπου κάνουμε με τα καύσιμα. Οι πόλεμοι, η γεωπολιτική αβεβαιότητα και οι διαταραχές στην προσφορά αυξάνουν το κόστος του πετρελαίου. Αυτό είναι ένα πραγματικό κόστος για όλους μας. Η οικονομία μας χρειάζεται ένα αγαθό που έγινε ακριβότερο. Καμία κυβέρνηση δεν διαθέτει κάποια μυστική αποθήκη φθηνού πετρελαίου στο υπόγειο του υπουργείου Οικονομικών.

Όταν λοιπόν το κράτος επιδοτεί την τιμή στην αντλία, δεν κάνει το πετρέλαιο φθηνότερο. Απλώς αποκρύπτει από τον καταναλωτή ένα μέρος του κόστους του και το στέλνει στον φορολογούμενο. Συγχρόνως του αφαιρεί το ισχυρότερο κίνητρο να καταναλώσει λιγότερο. Η τιμή όμως δεν είναι εχθρός. Είναι πληροφορία. Όταν ανεβαίνει, μας πληροφορεί ότι ένα αγαθό έγινε σπανιότερο. Μας παρακινεί να περιορίσουμε την κατανάλωσή του, να συνδυάσουμε δύο διαδρομές σε μία» να χρησιμοποιήσουμε περισσότερο τα μέσα μεταφοράς, να αγοράσουμε οικονομικότερο αυτοκίνητο, να αναζητήσουμε άλλες μορφές ενέργειας. Συγχρόνως παρακινεί χιλιάδες επιχειρήσεις να αναζητήσουν νέες πηγές προσφοράς και υποκατάστατα.

Εάν αποκρύψουμε αυτή την πληροφορία, δεν εξαφανίζουμε τη σπανιότητα. Απλώς καθυστερούμε την προσαρμογή σε αυτήν. Ακόμη χειρότερα, όταν πολλές χώρες επιδοτούν ταυτοχρόνως τα καύσιμα, διατηρούν τεχνητά υψηλότερη την παγκόσμια ζήτηση ακριβώς τη στιγμή που η προσφορά πιέζεται. Προσπαθούμε δηλαδή να θεραπεύσουμε την αύξηση της τιμής, επιδοτώντας έναν από τους λόγους για τους οποίους δεν υποχωρεί.

Υπάρχει και μια ωραία γεωπολιτική ειρωνεία. Οι δυτικές δημοκρατίες προσπαθούν με κυρώσεις και άλλες πολιτικές να περιορίσουν τα έσοδα αυταρχικών πετρελαιοπαραγωγών καθεστώτων. Ταυτοχρόνως επιδοτούν στο εσωτερικό τους την κατανάλωση καυσίμων, περιορίζοντας την πτώση της ζήτησης, που θα πίεζε τις διεθνείς τιμές προς τα κάτω. Με το ένα χέρι επιχειρούν να περιορίσουν τα έσοδα των καθεστώτων αυτών και με το άλλο επιδοτούν τη ζήτηση για το προϊόν που τα χρηματοδοτεί. Η εξωτερική πολιτική συναντά την οικονομική πολιτική στην αντλία – και δεν φαίνεται να έχουν συστηθεί.

Βεβαίως, μια απότομη ενεργειακή κρίση πλήττει περισσότερο τα χαμηλά εισοδήματα. Εκεί υπάρχει χώρος για προσωρινή και στοχευμένη εισοδηματική ενίσχυση.

Είναι όμως διαφορετικό να βοηθάς έναν άνθρωπο να αντιμετωπίσει μια έκτακτη ανάγκη και διαφορετικό να του λες ότι η βενζίνη εξακολουθεί να κοστίζει όσο χθες.

Η οικονομία έχει έναν ενοχλητικό τρόπο να επιμένει στην πραγματικότητα. Όταν κάτι σπανίζει, γίνεται ακριβότερο. Και όταν γίνεται ακριβότερο, πρέπει να κάνουμε οικονομία. Μπορούμε ασφαλώς να επιδοτήσουμε τη βενζίνη ώστε να μη βλέπουμε την πραγματική τιμή της. Μπορούμε επίσης, όταν ανάψει το λαμπάκι της βενζίνης, να το σκεπάσουμε με μονωτική ταινία. Στη δεύτερη περίπτωση, τουλάχιστον, δεν επιβαρύνεται ο κρατικός προϋπολογισμός.

*κ. Τάσος I. Αβραντίνης είναι νομικός και Πρόεδρος του Ινστιτούτου Δημοσιονομικών και Οικονομικών Μελετών (ΙΔΟΜ).

Το άρθρο ΜΟΝΩΤΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ ΣΤΗΝ ΑΝΤΛΙΑ… Του Τάσου Αβραντίνη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.