«Οι αγορές μπορούν να παραμείνουν σχετικά παράλογες, περισσότερο από ότι εσείς μπορείτε να μείνετε φερέγγυοι» (A. G. Shilling)

Μπορεί να μην είναι «τυχερό παίγνιο» ο παγκόσμιος ανταγωνισμός στις αγορές, αλλά ζούμε σε μια περίεργη και ανορθόδοξη «ασταθή ισορροπία» όσον αφορά το σκηνικό.

Οι αγορές συνεχίζουν να μην τιμολογούν ακριβά το ρίσκο – κάθε είδους – χωρίς μάλιστα τα ασφάλιστρα κινδύνου να παρουσιάζουν εικόνα που να φανερώνει «αποσυσχέτιση» τάσεων.

Να το πούμε διαφορετικά : η καμπύλη απόδοσης των κεφαλαίων δεν πείθει ότι είναι μόνιμη, παρά την εκπληκτική επιμονή των αγορών να κινούνται μαζικά ανοδικά (δηλαδή να βρίσκονται σε «υψηλή ιδιοσυσχέτιση»)

Εξακολουθεί φυσικά να υπάρχει στις ΗΠΑ μια ιδεολογική εμμονή : η κουλτούρα του deregulation (απορρύθμιση) και της efficient market hypothesis (υπόθεση αποτελεσματικών αγορών) βασικοί πυλώνες της θεωρίας περί «ελεύθερου» παιγνίου στις αγορές.

Ταυτόχρονα όμως ο πλανήτης ζει με την γεωπολιτική ανισορροπία, την αισιοδοξία υπεραποδόσεων της τεχνητής νοημοσύνης και την κούρσα «υπεραπόδοσης» στην κατάκτηση του διαστήματος.

Αλλά να θυμίσω ότι έχει εκδοθεί «οριστικό διαζύγιο» της παραγωγής από την τιτλοποίηση του ίδιου του παραγωγικού προϊόντος, και της υπερχρέωσης των δρώντων (agents) που το παράγουν/καταναλώνουν, στην οικονομία.

Δεν βλάπτει να θυμόσαστε φυσικά ότι «ηθικός αυτουργός» όλων αυτών των φαινομένων είναι η Fed, αρχής γενομένης από την διοίκηση του εκλιπόντος χθες Άλαν Γκρήνσπαν, και η κυβέρνηση Κλίντον τη δεκαετία του ’90, που καθόρισαν απο τότε την ξέφρενη πορεία των αγορών.

Ορόσημο αποτέλεσε η κατάργηση του νόμου Glass-Steagall (1999), νόμος του 1933, του οποίου η παύση επέτρεψε τη συγχώνευση εμπορικών και επενδυτικών τραπεζών, γεγονός που οδήγησε σε ανεξέλεγκτη ανισορροπία και απορρύθμιση των αγορών και στην οικονομική κρίση του 2008 (Lehman Brothers)

Σήμερα, επειδή οι αγορές μόνο «ανεβαίνουν» μετά την πανδημία (ενώ πληθωρισμός και επιτόκια είναι στα υψηλά τους) η ιδεολογική εμμονή στο ότι αυτές ως «ελεύθερες» μπορούν να αυτορρυθμίζονται και να αυτοδιορθώνονται, χωρίς κρατικές παρεμβάσεις, είναι απλά η ίδια συνταγή της επόμενης μεγάλης κρίσης.

Η Αμερική, με λίγα λόγια, σκόπιμα εξάγει την σύγχυση «αυτορρύθμιση – απορρύθμιση» διότι έτσι προώθησε παντού, από την διπλή θητεία Κλίντον, την απελευθέρωση των χρηματοοικονομικών παραγώγων, δημιουργώντας ένα σύστημα που συνέβαλε τελικά στον στοιχηματισμό με μόχλευση κεφαλαίων, και φυσικά στην κατάρρευση των ενυπόθηκων ομολόγων πάνω στα οποία στήθηκε το μεγαλύτερο ποντάρισμα όλων των εποχών.

Το μάθημα δεν το πήραμε και ίσως αναγκαστούμε να πληρώσουμε ξανά ακριβά δίδακτρα. Πότε ακριβώς ; «Οι τέσσερις πιο επικίνδυνες λέξεις στον χώρο των αγορών είναι: «Αυτή την φορά διαφέρει» (Sir John Templeton)….

Το άρθρο Μια παγκόσμια εξαγώγιμη σύγχυση… Του Ηλία Καραβόλια εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Η τελευταία έρευνα συγκυρίας της Διεύθυνσης Οικονομικής Ανάλυσης της Εθνικής Τράπεζας δείχνει ότι ο κλάδος τροφίμων έχει ήδη αξιοποιήσει μέρος αυτής της δυναμικής, με τον τουρισμό να λειτουργεί ως διακριτό κανάλι ζήτησης, ενώ οι επιχειρήσεις που έχουν προχωρήσει σε οργανωμένες συνεργασίες με τουριστικές επιχειρήσεις εμφανίζουν σαφώς ισχυρότερα οφέλη σε πωλήσεις και κερδοφορία.

Συγκεκριμένα, ο κλάδος τροφίμων σημείωσε δυναμική πορεία την τελευταία πενταετία, με τον δείκτη βιομηχανικής παραγωγής να υπεραποδίδει έναντι της Ευρώπης, αυξανόμενος κατά 4,5% ετησίως έναντι 0,8% αντίστοιχα την περίοδο 2020-2025.

Μεταξύ των βασικών πυλώνων αυτής της υπεραπόδοσης ήταν, αφενός, η αυξημένη εξωστρέφεια των ελληνικών τροφίμων και, αφετέρου, η ώθηση της εγχώριας κατανάλωσης από την ανοδική τουριστική δραστηριότητα. Ενδεικτικά, λαμβάνοντας υπόψη τον όγκο ημερήσιων τουριστών και τη σχετική τους δαπάνη έναντι των Ελλήνων καταναλωτών, εκτιμάται ότι η τουριστική ζήτηση απορροφά περίπου 10%-15% των πωλήσεων τροφίμων.

Αυξάνονται οι συνεργασίες του τομέα τροφίμων με τουρισμό

Η σημασία αυτού του καναλιού αναμένεται να ενισχυθεί περαιτέρω την επόμενη δεκαετία, καθώς η διεθνής τουριστική ζήτηση εκτιμάται ότι μπορεί να αυξηθεί κατά περίπου 50%, ενώ η Ελλάδα διατηρεί διαχρονικά μερίδιο κοντά στο 2% των διεθνών αφίξεων και η γαστρονομία αποκτά αυξανόμενο ρόλο στις τουριστικές προτιμήσεις.

Η έρευνα της ΕΤΕ δείχνει ότι η ευκαιρία αυτή έχει γίνει ευρέως αντιληπτή από τις ΜμΕ τροφίμων, καθώς το 91% του τομέα αναγνωρίζει τον τουρισμό ως στήριγμα για τον κλάδο, τόσο σε νησιωτικές όσο και σε αστικές περιοχές.

Ακόμη σημαντικότερο, η αναγνώριση αυτή έχει ήδη μεταφραστεί σε επιχειρηματική κινητοποίηση: τα 2/3 των επιχειρήσεων τροφίμων έχουν προβεί σε σχετικές ενέργειες, κυρίως μέσω συνεργασιών με ξενοδοχεία και εστιατόρια για την προώθηση των προϊόντων τους. Η κινητοποίηση είναι εντονότερη στις νησιωτικές επιχειρήσεις, όπου το 72% έχει αναπτύξει τέτοιες συνεργασίες, έναντι 50% στις λοιπές περιοχές, αντανακλώντας πιθανότατα την ισχυρότερη σύνδεση των τοπικών οικονομιών με την τουριστική δραστηριότητα.

Εθνική Τράπεζα: Οι συνέργειες φέρνουν οικονομικά οφέλη

Η κινητοποίηση αυτή φαίνεται να έχει ήδη μετρήσιμο οικονομικό αποτύπωμα, με τις οργανωμένες συνεργασίες να οδηγούν σε σαφώς μεγαλύτερα οφέλη σε σχέση με μια πιο παθητική αξιοποίηση της τουριστικής ζήτησης.

Ειδικότερα, οι ΜμΕ τροφίμων που έχουν συνάψει συνεργασίες με τουριστικές επιχειρήσεις τετραπλασιάζουν την πιθανότητα ουσιαστικής συνεισφοράς  της τουριστικής ζήτησης στις πωλήσεις τους, σε σύγκριση με επιχειρήσεις που δεν έχουν προχωρήσει σε αντίστοιχες ενέργειες.

Παράλληλα, τα οφέλη δεν περιορίζονται στην αύξηση των πωλήσεων: περίπου το 1/4 του τομέα καταγράφει ταυτόχρονη άνοδο πωλήσεων και περιθωρίων κέρδους μέσω των συνεργασιών, περίπου 60% πετυχαίνει επιμέρους άμεσα οφέλη, ενώ 12% περιορίζεται κυρίως σε έμμεσα οφέλη, όπως ευκαιρίες δικτύωσης.

Με αυτή την έννοια, ο τουρισμός λειτουργεί για τα ελληνικά τρόφιμα ως μια μορφή «εγχώριας εξαγωγικής αγοράς»: φέρνει διεθνή ζήτηση εντός της χώρας, με χαμηλότερο κόστος πρόσβασης σε σχέση με τις κλασικές εξαγωγές, και ήδη αποτελεί ενεργό μηχανισμό ανάπτυξης για τον κλάδο, ενισχύοντας τόσο τις πωλήσεις όσο και τη χρηματοοικονομική του επίδοση.

Πώς η τουριστική ζήτηση θα γίνει αξιόπιστο κανάλι πωλήσεων

Ωστόσο, η τουριστική ζήτηση δεν μετατρέπεται αυτόματα σε σταθερές πωλήσεις και υψηλότερα περιθώρια κέρδους. Η βασική πρόκληση για τις επιχειρήσεις τροφίμων δεν είναι πλέον η αναγνώριση της ευκαιρίας, αλλά η μετατροπή της σε οργανωμένο και αξιόπιστο κανάλι Β2Β πωλήσεων προς τον τουριστικό κλάδο.

Τα ευρήματα δείχνουν ότι δεν υπάρχει μία μοναδική «συνταγή» επιτυχίας: οι επιχειρήσεις μπορούν να στηριχθούν σε διαφορετικά πλεονεκτήματα, όπως η ποιότητα και διαφοροποίηση του προϊόντος, η ανταγωνιστικότητα κόστους ή οι στοχευμένες κινήσεις δικτύωσης, ενώ η γεωγραφική εγγύτητα με τουριστικές περιοχές φαίνεται να έχει περιορισμένη σημασία.

Συνεπώς, το ζητούμενο δεν είναι η αντιγραφή ενός κοινού μοντέλου, αλλά η ικανότητα κάθε επιχείρησης να μετατρέψει το δικό της πλεονέκτημα σε επαναλαμβανόμενες σχέσεις προμήθειας, μέσα από σταθερή παραγωγή, επαρκές μέγεθος, συνεργατική ικανότητα και επιχειρησιακή ωριμότητα.

Πηγή: ot.gr

Το άρθρο Εθνική Τράπεζα: Η βιομηχανία τροφίμων πρωτοπορεί χτίζοντας συνέργειες με τον τουρισμό εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Στο Growthfund Investor Summit 2026, όμως, ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ερωτήματα δεν αφορούσε το πού βρίσκεται σήμερα η Ελλάδα, αλλά το πού θέλει να βρίσκεται σε δέκα χρόνια. Και η τεχνολογία, η καινοτομία, το AI αναδεικνύονται σε πρωταγωνιστές στη διαμόρφωση της νέας οικονομίας της χώρας, με μοχλό ανάπτυξης το Εθνικό Αναπτυξιακό Ταμείο, όπως ονομάζεται πλέον το Υπερταμείο.

Το πάνελ «Shaping the New Economy Frontier» αποτέλεσε ίσως τη συζήτηση με το πιο μακροπρόθεσμο βλέμμα στο μέλλον. Στο επίκεντρο βρέθηκαν δύο επενδυτικά εργαλεία, που έχουν δημιουργηθεί με πρωτοβουλία του Υπερταμείου και φιλοδοξούν να λειτουργήσουν ως καταλύτες για την ανάπτυξη νέων επιχειρηματικών οικοσυστημάτων: το Phaistos Investment Fund και το Hellenic Innovation & Infrastructure Fund (HIIF).

Ο Διευθύνων Σύμβουλος της 5G Ventures, Αντώνης Τζωρτζακάκης, παρουσίασε την πορεία του Phaistos Fund, ενός από τα πλέον επιτυχημένα επενδυτικά σχήματα που δημιουργήθηκαν τα τελευταία χρόνια για τη στήριξη της τεχνολογικής καινοτομίας. Από τα συνολικά κεφάλαια ύψους 100 εκατ. ευρώ που διαθέτει, το Phaistos έχει ήδη επενδύσει περίπου 70 εκατ. ευρώ σε 11 εταιρείες τεχνολογίας, στηρίζοντας την ανάπτυξη εφαρμογών και λύσεων που αξιοποιούν δίκτυα νέας γενιάς, προηγμένες ψηφιακές τεχνολογίες και καινοτόμα επιχειρηματικά μοντέλα.

Η πορεία του Phaistos αποτελεί ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς η δημόσια πρωτοβουλία μπορεί να λειτουργήσει ως μοχλός κινητοποίησης ιδιωτικών κεφαλαίων και ανάπτυξης ενός οικοσυστήματος καινοτομίας με διεθνείς προοπτικές.

Το επόμενο βήμα παρουσιάστηκε από τον Στέλιο Φράγκο, Διευθύνοντα Σύμβουλο του HIIF. Το νέο Ταμείο έρχεται να καλύψει ένα κρίσιμο χρηματοδοτικό κενό της ελληνικής αγοράς, προσφέροντας κεφάλαια σε επιχειρήσεις και επενδυτικά σχέδια που έχουν ήδη περάσει το αρχικό στάδιο ανάπτυξης και αναζητούν χρηματοδότηση για να επιταχύνουν την ανάπτυξή τους και να κάνουν το πολυπόθητο scale up.

Η πρώτη επένδυση του HIIF αναμένεται να ανακοινωθεί το αμέσως επόμενο διάστημα. Το Ταμείο θα πραγματοποιεί επενδύσεις ύψους 10 έως 45 εκατ. ευρώ ανά έργο, θα λειτουργεί ως μέτοχος μειοψηφίας και θα επενδύει από κοινού με εγχώριους και διεθνείς επενδυτές. Ο στόχος είναι ιδιαίτερα φιλόδοξος: η κινητοποίηση κεφαλαίων που θα προσεγγίσουν το 1 δισ. ευρώ την επόμενη τριετία, μέσω δύο έως τριών επενδύσεων κάθε χρόνο.

Εάν το Phaistos εστιάζει στην ενίσχυση της τεχνολογικής και ψηφιακής επιχειρηματικότητας, το HIIF φιλοδοξεί να αποτελέσει τη γέφυρα ανάμεσα στην καινοτομία, τις επιχειρήσεις και τα μεγάλα επενδυτικά κεφάλαια, συμβάλλοντας στη δημιουργία ελληνικών εταιρειών με μεγαλύτερη κλίμακα και διεθνή προσανατολισμό.

Το ευρύτερο επενδυτικό πλαίσιο συμπλήρωσαν οι τοποθετήσεις της Vered Caplan, επικεφαλής της Octomera και της Theracell, καθώς και του Alex Tzoukas από την Kos Biotechnology Partners, οι οποίοι ανέδειξαν τις σημαντικές προοπτικές των επιστημών ζωής, της βιοτεχνολογίας και της καινοτομίας στην υγεία. Παράλληλα, ο Αλέξανδρος Καρύδης-Καρανδρέας εστίασε στη βιοοικονομία και στην αγροδιατροφή, δύο τομείς που συνδέονται άμεσα με τη βιωσιμότητα, την τεχνολογία και τις νέες επενδυτικές τάσεις διεθνώς.

Το βασικό συμπέρασμα του πάνελ ήταν ότι η επόμενη φάση ανάπτυξης της Ελλάδας δεν θα προκύψει μόνο από τις υποδομές, την ενέργεια ή τον τουρισμό. Θα προκύψει και από την ικανότητα της χώρας να μετατρέπει τη γνώση, την έρευνα και την καινοτομία σε επενδύσεις, επιχειρήσεις και εξωστρεφή οικοσυστήματα.

Σε αυτή τη μετάβαση, το Εθνικό Αναπτυξιακό Ταμείο διεκδικεί έναν νέο ρόλο με τις νέες θυγατρικές του. Όχι μόνο ως διαχειριστής συμμετοχών και δημόσιων περιουσιακών στοιχείων, αλλά και ως επενδυτικός καταλύτης, που συμβάλλει στη δημιουργία των χρηματοδοτικών εργαλείων και των οικοσυστημάτων που θα στηρίξουν τη νέα οικονομία της χώρας.

Πηγή: euro2day.gr

Το άρθρο Καινοτομία, τεχνολογία και νέα οικονομία: Το Υπερταμείο χτίζει τα επενδυτικά εργαλεία της επόμενης ημέρας εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Στα κρίσιμα αυτά υπαρξιακά ερωτήματα απαντά το πολυαναμενόμενο βιβλίο – ορόσημο του Μιχάλη Σάλλα με τίτλο «ΤΙ ΠΗΓΕ ΛΑΘΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ- και τι θα μπορούσε να διορθωθεί», που αναμένεται να κυκλοφορήσει από την AΘΕNS BOOKSTORE PUBLICATIONS στις 3 Ιουνίου σε όλα τα βιβλιοπωλεία.

O πολύπειρος τραπεζίτης και καθηγητής μέσα από τη δική του βιωματική ματιά ακτινοσκοπεί την ιστορία των τελευταίων 50 ετών, τον κύκλο των χαμένων ευκαιριών, τις ατολμίες και τις αστοχίες των κυβερνήσεων, τις αυταπάτες και τις χαμένες ελπίδες της κοινωνίας και εν τέλει τα στρατηγικά λάθη που οδήγησαν την Ελλάδα στην δεύτερη ταχύτητα της Ευρωζώνης.

Το βιβλίο δεν αποτελεί μια απλή καταγραφή γεγονότων ούτε καταφεύγει σε εύκολα συμπεράσματα. Αντίθετα, επιχειρεί με εντυπωσιακή τεκμηρίωση μια συνολική ερμηνεία της ελληνικής διαδρομής από το 1970 έως το 2025 αναδεικνύοντας τις διαχρονικές αδυναμίες που συσσωρεύτηκαν μέσα σε δεκαετίες πολιτικών επιλογών.

Η χαμηλή ανταγωνιστικότητα, η περιορισμένη παραγωγική βάση, το πελατειακό κράτος, η υπερκατανάλωση με δανεικά, η αδύναμη θεσμική συγκρότηση και η εξάρτηση από τον κρατικό δανεισμό παρουσιάζονται ως βασικοί παράγοντες που οδήγησαν τη χώρα στην κατάρρευση.

Παρουσιάζει και αναλύει τις οικονομικές πολιτικές που ακολούθησαν διαχρονικά οι ελληνικές κυβερνήσεις μετά τη Μεταπολίτευση και στον τρόπο με τον οποίο τα κόμματα εξουσίας διαμόρφωσαν το οικονομικό μοντέλο της χώρας.

Το βιβλίο ξεκινά με την οικονομική κατάσταση της Ελλάδας, τη δεκαετία του 1970, παρουσιάζοντας και την Έκθεση Αβέρωφ του 1981, η οποία αναδεικνύει τα τεράστια διαρθρωτικά προβλήματα της οικονομίας. Εξετάζει επίσης στη συνέχεια πώς η περίοδος της κρατικής επέκτασης και της αναδιανομής της δεκαετίας του 1980 συνέβαλε στη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου αλλά ταυτόχρονα παγίωσε μια οικονομία που βασιζόταν όλο και περισσότερο στον δανεισμό και την κατανάλωση.

Αναλύει επίσης τη δεκαετία του 1990 ως περίοδο εκσυγχρονισμού και ευρωπαϊκής προσαρμογής αλλά και ως περίοδο όπου δεν υλοποιήθηκαν οι βαθιές παραγωγικές αλλαγές που απαιτούσε η ένταξη στην ΟΝΕ.

Η δεκαετία του 2000 παρουσιάζεται ως η περίοδος της μεγάλης ψευδαίσθησης. Η φθηνή χρηματοδότηση, η πιστωτική επέκταση, η έκρηξη της κατανάλωσης και η επίπλαστη αίσθηση ευημερίας δημιούργησαν την εντύπωση μιας οικονομίας που συγκλίνει με την Ευρώπη. Το βιβλίο υποστηρίζει όμως ότι η Ελλάδα πέτυχε μόνο ονομαστική σύγκλιση και όχι πραγματική παραγωγική σύγκλιση. Η είσοδος στο ευρώ πραγματοποιήθηκε χωρίς την αναγκαία παραγωγική προετοιμασία και χωρίς ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, γεγονός που οδήγησε σταδιακά στη διεύρυνση των ανισορροπιών.

Ένα από τα πιο εντυπωσιακά σημεία του βιβλίου αφορά την περίοδο της κρίσης χρέους και των μνημονίων. Ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι η Ελλάδα βρέθηκε αντιμέτωπη με μια εξαιρετικά σοβαρή κρίση αλλά ταυτόχρονα επιμένει ότι υπήρχαν εναλλακτικές πολιτικές και δυνατότητες αποφυγής της ακραίας κατάρρευσης που τελικά ακολούθησε.

Μέσα από οικονομικά δεδομένα, πολιτικές αποφάσεις και διεθνή παραδείγματα αναλύεται γιατί η χώρα δεν κατάφερε να διαπραγματευτεί αποτελεσματικά με την Τρόικα και γιατί υιοθετήθηκαν πολιτικές που οδήγησαν σε βαθιά ύφεση, κοινωνική αποδιάρθρωση και τεράστιο οικονομικό κόστος.

Το βιβλίο υποστηρίζει ότι σημαντικό μέρος του κόστους των μνημονίων οφείλεται σε προχειρότητα και λανθασμένους χειρισμούς της Τρόϊκα αλλά και ελλείψεις της ελληνικής πλευράς.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει επίσης η θεωρία των «Τεσσάρων Ελλάδων», που αναπτύσσεται, μία από τις πιο πρωτότυπες αναλύσεις της ελληνικής κοινωνίας. Ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι η χώρα δεν λειτουργεί ως μία ενιαία κοινωνική και οικονομική πραγματικότητα αλλά ως τέσσερις διαφορετικές Ελλάδες που συνυπάρχουν, συγκρούονται και επηρεάζουν τις πολιτικές επιλογές, την ανάπτυξη και τη λειτουργία των θεσμών.

Η Ελλάδα του βιοπορισμού, η Ελλάδα της κρατικής προστασίας, η Ελλάδα της ανταγωνιστικότητας, της εξωστρέφειας και της δημιουργίας και τέλος η Ελλάδα της διαπλοκής, των παρεμβάσεων στους θεσμούς και του τρόπου διανομής του πλούτου. Μέσα από αυτή την οπτική επιχειρεί να εξηγήσει γιατί η Ελλάδα δυσκολεύεται διαχρονικά να αποκτήσει σταθερό παραγωγικό και θεσμικό προσανατολισμό.

Όμως το ΤΙ ΠΗΓΕ ΛΑΘΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ δεν αρκείται στην καταγραφή των όσων δεν έγιναν. Προτείνει λύσεις για την Ελλάδα του 2040 με στόχο την εθνική ανασυγκρότηση, την ενίσχυση των θεσμών, την τεχνολογική αναβάθμιση, την ενεργειακή στρατηγική, τη θαλάσσια οικονομία, τη δημογραφική πολιτική και την ενίσχυση της περιφέρειας. Μέσα από την ανάλυση των λαθών και των χαμένων ευκαιριών προσφέρει μια τολμηρή απόπειρα να ανοίξει ξανά η συζήτηση για το μέλλον της χώρας σε μια εποχή μεγάλων γεωπολιτικών και τεχνολογικών ανατροπών.

Το βιβλίο του Μιχάλη Σάλλα, είναι βέβαιο ότι θα προκαλέσει συζήτηση, δημόσιο διάλογο, αλλά και ουσιαστικό προβληματισμό για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της Ελλάδας.

Πληροφορίες για την έκδοση

• Σελίδες: 586
• Μαλακό Εξώφυλλο
• Διαστάσεις: 24*17
• Τιμή: 26 Ε
• ISBN: 978-618-5730-05-5
• Ημέρα κυκλοφορίας: 3.6.2026
• Διαθέσιμο για προπαραγγελίες

Πηγή: euro2day.gr

Το άρθρο Κυκλοφόρησε το βιβλίο του Μ. Σάλλα: ΤΙ ΠΗΓΕ ΛΑΘΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ- και τι θα μπορούσε να διορθωθεί εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Σε λίγες ημέρες ο πόλεμος ΗΠΑ και Ιράν μπαίνει στον 5ο μήνα της διάρκειάς του και η Παγκόσμια Κοινότητα άκουσε πριν 6 ημέρες τον πρώην Πρόεδρο των ΗΠΑ κ. Μπαράκ Ομπάμα να δηλώνει πως ο πόλεμος αυτός είναι πιθανόν να έχει ως αποτέλεσμα, η κατάσταση που αφορά τους δύο εμπολέμους να είναι η ίδια, αυτή που υπήρχε δηλαδή πριν την επίθεση των αμερικανο-ισραηλινών στο Ιράν. Θα διαφωνήσουμε με τον επιτυχημένο διανοούμενο Πρόεδρο των ΗΠΑ. Πιστεύουμε ότι η κατάσταση θα είναι χειρότερη για τις ΗΠΑ, από εκείνη που υπήρχε πριν την επίθεση στο Ιράν. Και τούτο, διότι δεν επιτεύχθηκε τίποτε από αυτά που έχουν τεθεί ως στόχοι των ΗΠΑ κατά την έναρξη της επίθεσης. Πρώτον, η αλλαγή του καθεστώτος στο Ιράν δεν έγινε. Αντίθετα, με τις αποτυχημένες ενέργειες των επιτιθεμένων, το ανελεύθερο καθεστώς, δυστυχώς, ισχυροποιήθηκε. Δεύτερον, η υπόθεση με το εμπλου-τισμένο ουράνιο παραπέμφθηκε σε Τεχνικές Επιτροπές. Είθισται, όταν ένα πρόβλημα, όχι μόνο στο Ιράν, αλλά σε όλες τις χώρες, δεν μπορεί να λυθεί, να παραπέμπεται σε… Επιτροπές!!! Τρίτον, το μέγα πρόβλημα –και για το Ισραήλ– δηλαδή της δράσης της Χεζμπολάχ, με βάση τον Λίβανο, δεν αντιμετωπίστηκε. Αποτελεί το μεγάλο «αγκάθι» για κάθε συμφωνία μεταξύ των εμπλεκομένων. Θα πρέπει να δεχτούμε, πως η μη αλλαγή της κατάστασης σημαίνει πρόβλημα ύπαρξης για το Ισραήλ. Τέταρτον, οι σχέσεις μεταξύ ΗΠΑ και Ισραήλ βρίσκονται σε τεντωμένο σχοινί, δηλαδή σε πολιτικό αδιέξοδο. Πέμπτον, για τους βαλλιστικούς πυραύλους, καμία λύση.

Να πάμε παρακάτω. Έκτον, «εξαϋλώθηκαν» οι κυρώσεις που είχε επιβάλλει στο Ιράν ο κ. Μπαράκ Ομπάμα το 2014. Αλλά υπάρχει και αλλαγή υπέρ του Ιράν. Η χώρα αυτή θα εισπράξει 300 δις δολάρια για την ανοικοδόμηση και ταυτόχρονα απελευθερώνονται τα «παγωμένα» κεφάλαια του Ιράν, καταργουμένων των σχετικών κυρώσεων, που ίσχυαν πριν την επίθεση. Έβδομον, κάποιος διακανονισμός «ψήνεται» μεταξύ Ιράν και Ομάν, για την επάνοδο του καθεστώτος είσπραξης διοδίων στα Στενά του Ορμούζ, μετά από έναν μήνα και κάτι από τώρα. Όγδοον, οι χώρες του Αραβικού Κόλπου, που έγιναν στόχοι επιθέσεων αντιπερισπασμού του Ιράν, βλέπουν ότι δεν προστατεύθηκαν από τις ΗΠΑ και επανεξετάζουν τη σχέση τους με την πρώτη Υπερδύναμη, ενώ πριν τον πόλεμο είχαν καταφέρει να αποτελούν «μαγνήτη» για τις επενδύσεις από όλο τον κόσμο. Είναι ασύλληπτο: Ο Πρόεδρος Τραμπ επαναλαμβάνει συνεχώς ότι κατόρθωσε να ανοίξουν τα Στενά του Ορμούζ, αλλά όλοι θυμόμαστε ότι αυτό ίσχυε πριν την έναρξη της αμερικανο-ισραηλινής επίθεσης στις 28 Φεβρουαρίου !!

Το ερώτημα είναι, τι θα γίνει μετά την βαριά ήττα του Προέδρου κ. Ντόναλντ Τραμπ και των ΗΠΑ, στον πόλεμο με το Ιράν. Σύμφωνα με έγκυρους πολι-τικούς παρατηρητές, λύση που να διασφαλίζει, έστω στοιχειωδώς, τις αμερικανικές επιδιώξεις, δεν φαίνεται στον ορίζοντα. Οι αντίπαλοι του Προέδρου κ. Τραμπ και των ΗΠΑ, που δεν είναι μόνο οι Ιρανοί, γνωρίζοντας ότι ο αμερικανός Πρόεδρος επείγεται για μία λύση αξιοπρεπή, εν όψει της επερχόμενης οικονομικής κρίσης που πλήττει τον Δυτικό Ελεύθερο Κόσμο, δεν είναι διατεθειμένοι να την επιδιώξουν με ειλικρίνεια. Εκτιμάται, ότι σκόπιμα κωλυσιεργούν, έτσι ώστε να φέρουν το αδιέξοδο όσο γίνεται πιο κοντά στις ενδιάμεσες αμερικανικές εκλογές του προσεχούς Νοεμβρίου. Γι’ αυτό, όταν οι Αμερικανοί διαπραγματευτές υποχωρήσουν σε κάποιο θέμα, θέτουν αμέσως ένα νέο. Τόσο πολύ ισχύει αυτό, ώστε ο Πρόεδρος Τραμπ, σε μία από τις αναρίθμητες δηλώσεις του, αναφώνησε ότι οι Ιρανοί τον κοροϊ-δεύουν!!!

Είναι πολλοί πλέον στην Ουάσινγκτον εκείνοι που πιστεύουν πως στόχος των Ιρανών και των Κινέζων, που κρύβονται πίσω από αυτούς, είναι να αποδυνα-μώσουν την πρώτη ηγετική δημοκρατική χώρα του πλανήτη, να προκαλέσουν οικονομική κρίση στη Δύση και να διευρύνουν τον διχασμό που επικρατεί στην αμερικανική κοινωνία. Για ευνόητους λόγους.

Εμείς πιστεύουμε ότι, ούτε κατά διάνοια ο Πρόεδρος των ΗΠΑ στερείται πατριωτισμού. Έχει, όμως, πρόβλημα υπέρτατης αυτοπεποίθησης και χάνει την ευκαιρία να επωφεληθεί από τις γνώσεις των Συμβούλων του. Επίσης, κιατά τη γνώμη μας, δεν γνωρίζει να αποκτά συμμάχους. Παράλληλα, οι σχέσεις του με την Ευρωπαϊκή Ένωση, που είχε την… αξίωση να είναι δίπλα του στην επίθεση κατά του Ιράν, ενώ είχε αρνηθεί επιδεικτικά να ενημερώ-σει τους ηγέτες της, είναι πλέον προβληματική. Και όπως γνωρίζουμε, εισέ-πραξε την αντίστοιχη ουδετερότητα της Ε.Ε. των 450 εκατομμυρίων πολιτών, υψηλού εισοδηματικού, πολιτικού και μορφωτικού επιπέδου.

Εν κατακλείδι: Ο Δυτικός Κόσμος έχει πρόβλημα με τον Πρόεδρο Τραμπ και την ακροδεξιά ομάδα του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος και κατ’ ανάγκη και με την πρώτη Υπερδύναμη του πλανήτη. Υπάρχει ρήγμα. Και κάτι τελευταίο, για τη «λογική» των ενεργειών του Προέδρου της Αμερικής. Ξεκίνησε την Ιρανική περιπέτεια, με το… σκεπτικό ότι αρκούσε να δηλώσει, ως Πρόεδρος των ΗΠΑ, ότι «θα φέρει το Ιράν… στη λίθινη εποχή», αν δεν πειθαρχούσε στα τελεσίγραφά του. Το πόσο λάθος είναι αυτό, το βιώνει ήδη στο πετσί του ο Δυτικός Κόσμος. Και όχι μόνον!!!

Είναι όλα μαύρα λοιπόν; Προφανώς όχι. Το σοκ από την ήττα των ΗΠΑ, έκανε να αναδειχθεί η Υπερδύναμη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πρώτα θεμελιώνοντας αξιοπιστία διεθνώς. Και μετά, ως φαίνεται σύντομα, και σε στρατιωτική, οικονομική και πολιτική ισχύ. Μαζί με το Ηνωμένο Βασίλειο εννοείται… Και έπειτα, ποιος ξέρει, μπορεί να μπει στο πακέτο και κάποια κοντινή Υπερδύναμη!!!

Το άρθρο Κοσμοϊστορικές Ανισορροπίες… Του Κώστα Πάντζιου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση ενισχύει την άμυνά της απέναντι στις αυξανόμενες απειλές κατά των κρίσιμων υποθαλάσσιων υποδομών, διαθέτοντας συνολικά 45,8 εκατ. ευρώ για την προστασία και την ανθεκτικότητα των υποθαλάσσιων καλωδίων επικοινωνιών και ενέργειας. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε τη χρηματοδότηση των δύο πρώτων Περιφερειακών Κόμβων Καλωδίων (Regional Cable Hubs) στη Βαλτική και τη Μεσόγειο, ενώ ταυτόχρονα προκήρυξε νέο πρόγραμμα ύψους 40 εκατ. ευρώ για την ενίσχυση των δυνατοτήτων επισκευής καλωδίων σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης.

Η Ευρώπη χρηματοδοτεί τους πρώτους περιφερειακούς κόμβους επιτήρησης σε Βαλτική και Μεσόγειο – Ανοίγει πρόσκληση 40 εκατ. ευρώ

Στο επίκεντρο της νέας ευρωπαϊκής στρατηγικής βρίσκεται η δημιουργία ενός δικτύου περιφερειακών κέντρων που θα επιτρέπουν την παρακολούθηση, τον εντοπισμό και την άμεση αντιμετώπιση περιστατικών που αφορούν κρίσιμες θαλάσσιες υποδομές. Η συνολική χρηματοδότηση για τους δύο πρώτους κόμβους ανέρχεται σε 5,8 εκατ. ευρώ.

Ο κόμβος της Βαλτικής Θάλασσας λαμβάνει χρηματοδότηση 2,5 εκατ. ευρώ και θα λειτουργήσει υπό τον συντονισμό της Φινλανδίας, με τη συμμετοχή της Δανίας, της Γερμανίας, της Εσθονίας, της Λετονίας και της Σουηδίας. Στόχος του είναι η ενίσχυση των εθνικών και διασυνοριακών μηχανισμών επιτήρησης, η αναβάθμιση της ανταλλαγής πληροφοριών και η βελτίωση της δυνατότητας πρόληψης και ανίχνευσης απειλών σε μία από τις πιο ευαίσθητες γεωπολιτικά θαλάσσιες περιοχές της Ευρώπης.

Ακόμη μεγαλύτερη χρηματοδότηση, ύψους 3,3 εκατ. ευρώ, εξασφαλίζει ο κόμβος της Μεσογείου, στον οποίο συμμετέχει και η Ελλάδα. Τον συντονισμό αναλαμβάνει η Ιταλία, ενώ στο σχήμα συμμετέχουν επίσης η Κύπρος και η Μάλτα. Ο μεσογειακός κόμβος θα αναπτύξει κοινές διαδικασίες λήψης αποφάσεων και μια ομοσπονδιακή τεχνολογική πλατφόρμα που θα επιτρέπει σχεδόν σε πραγματικό χρόνο την ανταλλαγή πληροφοριών, την ανίχνευση ανωμαλιών και τον συντονισμό των ενεργειών αντιμετώπισης περιστατικών μεταξύ των συμμετεχουσών χωρών.

Ο ρόλος της Ελλάδας

Η συμμετοχή της Ελλάδας αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς η Ανατολική Μεσόγειος εξελίσσεται σε κομβικό πέρασμα για διεθνείς τηλεπικοινωνιακές και ενεργειακές συνδέσεις. Η περιοχή φιλοξενεί κρίσιμες υποδομές που διασυνδέουν την Ευρώπη με τη Μέση Ανατολή, την Αφρική και την Ασία, καθιστώντας την ασφάλεια των υποθαλάσσιων δικτύων ζήτημα στρατηγικής σημασίας.

Η πρωτοβουλία αποτελεί βασικό πυλώνα του Σχεδίου Δράσης της Ε.Ε. για την Ασφάλεια των Καλωδίων, το οποίο υιοθετήθηκε το 2025 μετά από μια σειρά περιστατικών που ανέδειξαν την ευαλωτότητα των υποθαλάσσιων υποδομών σε γεωπολιτικές εντάσεις, δολιοφθορές και υβριδικές απειλές.

Νέα προκήρυξη 40 εκατ.ευρώ

Παράλληλα με τη δημιουργία των κόμβων, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενεργοποιεί νέο χρηματοδοτικό εργαλείο ύψους 40 εκατ. ευρώ για την ανάπτυξη δυνατοτήτων ταχείας επισκευής υποθαλάσσιων καλωδίων. Η πρωτοβουλία χρηματοδοτείται μέσω του προγράμματος Connecting Europe Facility (CEF Digital) και στοχεύει στην άμεση αποκατάσταση ζημιών σε περιπτώσεις σοβαρών διακοπών ή καταστροφών.

Η νέα πρόσκληση αφορά κυρίως τη Μεσόγειο, τον Ατλαντικό και άλλες θαλάσσιες λεκάνες και προβλέπει τη δημιουργία ειδικών αρθρωτών συστημάτων επισκευής, τα οποία θα μπορούν να εγκαθίστανται γρήγορα σε υφιστάμενα πλοία επισκευών, κατόπιν αιτήματος των νέων περιφερειακών κόμβων ή άλλων αρμόδιων αρχών.

Η πρωτοβουλία έρχεται ως συνέχεια πιλοτικού προγράμματος 20 εκατ. ευρώ που δρομολογήθηκε την άνοιξη του 2026 για την ενίσχυση των δυνατοτήτων επισκευής καλωδίων στη Βαλτική Θάλασσα.

Σύμφωνα με την Εκτελεστική Αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Τεχνολογική Κυριαρχία, την Ασφάλεια και τη Δημοκρατία, Henna Virkkunen, οι νέες πρωτοβουλίες σηματοδοτούν ένα σημαντικό βήμα για την ενίσχυση των ευρωπαϊκών δυνατοτήτων απέναντι στις σύγχρονες απειλές. Όπως ανέφερε, η Ευρώπη επενδύει στην ασφάλεια, την ανθεκτικότητα και την τεχνολογική της κυριαρχία, ενισχύοντας την ικανότητά της να εντοπίζει κινδύνους, να αντιδρά ταχύτερα και να συντονίζει αποτελεσματικότερα τις ενέργειές της.

Η επόμενη φάση του σχεδίου προβλέπει νέα πρόσκληση το φθινόπωρο του 2026 για τη δημιουργία πρόσθετων περιφερειακών κόμβων σε θαλάσσιες περιοχές που δεν καλύπτονται ακόμη ή για τη συμμετοχή επιπλέον κρατών-μελών στα δύο υφιστάμενα σχήματα.

Πηγή: sepe.gr

Το άρθρο ΕΕ: 45,8 εκατ. ευρώ για την ασφάλεια των υποθαλάσσιων καλωδίων – Ο ρόλος της Ελλάδας… Της Νατάσας Φραγκούλη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Φράσεις όπως «όσα μου αποδίδονται είναι μπούρδες» και «δεν θα απολογηθώ σε κανέναν κερατά» ακούστηκαν άσχημα στο πρωθυπουργικό επιτελείο, όπως βεβαίως και οι αιχμές κατά του υπουργού Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη (ότι κράτησε το θέμα τρεις μέρες στο συρτάρι του).

«Εντός 24 ωρών το ένταλμα διαβιβάστηκε στον εισαγγελέα και ακολουθείται όλη η κατά το νόμο διαδικασία. Ούτε θα μπορούσε να έχει ούτε έχει σε αυτή την περίπτωση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης την οποιαδήποτε ανάμειξη ο οποιοσδήποτε υπουργός και στην προκειμένη περίπτωση, ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη», τόνισε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης (στο ΟΡΕΝ), κρατώντας σαφείς αποστάσεις από τον κ. Αβραμόπουλο, τον οποίο «άδειασαν» και πηγές του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη.

Σύμφωνα με αυτές, το ένταλμα διαβιβάστηκε εντός 24 ωρών στον αρμόδιο εισαγγελέα, όπως σε κάθε αντίστοιχη περίπτωση για την εφαρμογή ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης.

Ο κ. Μαρινάκης πέταξε και άλλο καρφί για τον πρώην υπουργό: «Όταν σε καλούν οι αρχές πρέπει να ανταποκρίνεσαι, όσο κι αν μας φαίνεται ότι μια υπόθεση δεν στέκει».

Όπως λένε στην κυβέρνηση, «μένει να δούμε την πορεία της υπόθεσης και να επιβεβαιωθούν αυτά τα οποία ο ίδιος λέει και που ακούγονται και φαίνονται και λογικά».

Ναι μεν, αλλά…

ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ: Πολιτική χωρίς αναταράξεις δεν υπάρχει και η Μαρία Καρυστιανού, έναν μόλις μήνα μετά την ίδρυση του κόμματός της, αρχίζει να το διαπιστώνει.

Το χειρότερο γι’ αυτήν είναι ότι το πρόβλημα προέρχεται εκ των έσω, καθώς έγινε γνωστό ότι αποχώρησαν από την Ελπίδα για τη Δημοκρατία ο εμπειρογνώμονας Βασίλης Κοκοτσάκης (που μάλιστα κατήγγειλε ότι το κίνημα εξελίχθηκε σε ένα «προσωπικό πολιτικό εγχείρημα») και ο πτέραρχος εν αποστρατεία Αθανάσιος Παπανικολάου.

Η Μαρία των Τεμπών, στην πρώτη της αντίδραση μετά τη δυσάρεστη γι’ αυτήν εξέλιξη, σε ανάρτηση στον προσωπικό της λογαριασμό στο facebook, έκανε λόγο για «πρόθυμους» που επιχειρούν να διασπάσουν την ενότητα του κινήματος και σε «δόλια κίνητρα, αν και ενίοτε καμουφλαρισμένα».

Πάντως, και οι τελευταίες δημοσκοπικές επιδόσεις του κόμματός της δεν δείχνουν μεγάλη δυναμική, κάτι που θα πρέπει να διερευνηθεί από το επιτελείο της Ελπίδας, αν και τα στελέχη της επιμένουν να αισιοδοξούν:

«Κόντρα στον πόλεμο, συνεχίζουμε», λένε.

ΕΝΕΡΓΕΙΑ: Παρελθόν πρέπει να θεωρείται από χθες το σχέδιο για τον πλωτό τερματικό σταθμό LNG «ΑΡΓΩ», που προωθούσε η εταιρεία Mediterranean Gas στον Παγασητικό Κόλπο.

Με απόφαση που φέρει ημερομηνία 24 Ιουνίου 2026, η εταιρεία ενημερώνεται από το ΥΠΕΝ ότι απορρίπτεται ο φάκελος για τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) σχετικά με την εγκατάσταση και λειτουργία του project στον Κόλπο του Βόλου.

Στην απόφαση που υπογράφει ο Γενικός Διευθυντής Περιβαλλοντικής Πολιτικής του υπουργείου, αναφέρεται ότι «με βάση τις αρνητικές γνωμοδοτήσεις που προαναφέρθηκαν, προκύπτει ότι οι αρνητικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις του έργου είναι εξαιρετικά σημαντικές ακόμη και μετά την πρόβλεψη ειδικών όρων και περιορισμών, καθώς και μετά την αντιστάθμισή τους».

Η εξέλιξη ήταν αναμενόμενη, όπως λένε όσοι παρακολουθούν χρόνια την υπόθεση. Τόσο λόγω του μπαράζ αρνητικών γνωμοδοτήσεων, όπως η Διεύθυνση Υδάτων Θεσσαλίας, αλλά και Επιτροπή Σχεδιασμού & Ανάπτυξης Λιμένων (ΕΣΑΛ), όσο και λόγω των αντιδράσεων από την τοπική κοινωνία, που όπως γράφει η απόφαση του ΥΠΕΝ «αναφέρονται κυρίως σε ζητήματα ακαταλληλότητας της χωροθέτησης (εγγύτητα σε οικισμούς, ασυμβατότητα χρήσεων γης, κίνδυνοι Seveso και σεισμικότητα) και περιβαλλοντικής επιβάρυνσης του κλειστού Παγασητικού (θαλάσσιο οικοσύστημα, ατμοσφαιρική ρύπανση, αλιεία/τουρισμός)».

INTRUM: Με ανάρτηση στο LinkedIn έσπευσε να καλωσορίσει χθες η εταιρεία τη νομοθετική παρέμβαση για τα δάνεια του νόμου Κατσέλη, σημειώνοντας ότι «παρέχει τις απαιτούμενες διευκρινίσεις και διευκολύνει την ταχύτερη υλοποίηση της απόφασης».

Η Intrum δηλώνει ότι «ήδη προχωρούμε στις απαραίτητες ενέργειες για τη λειτουργική υλοποίησή του, ώστε οι επιλέξιμοι δανειολήπτες να μπορούν να επωφεληθούν το ταχύτερο δυνατόν».

Συμπληρώνει δε ότι «το 80% των αποτελεσμάτων μας προέρχεται από συναινετικές λύσεις, ενώ παράλληλα τα ποσοστά έγκρισής μας στην πλατφόρμα του Εξωδικαστικού Μηχανισμού υπερβαίνουν το 90%».

ΚΡΙ ΚΡΙ: Εσπασε το φράγμα των 30 ευρώ και πέτυχε νέο ιστορικό ρεκόρ η μετοχή της σερραϊκής γαλακτοβιομηχανίας. Ανήκει μάλιστα πλέον στο κλαμπ των «μονόκερων» του χρηματιστηρίου, καθώς η κεφαλαιοποίηση ξεπέρασε το ένα δισεκατομμύριο ευρώ.

Το κλείσιμο έγινε στα 30,3 ευρώ ή 4,48% υψηλότερα, με τις συναλλαγές να φτάνουν το 1,23 εκατ. ευρώ. Η απόδοση το τελευταίο εξάμηνο φτάνει το 52%.

COCA COLA: Τρεις ανοδικές συνεδριάσεις συμπλήρωσε η μεγαλύτερη σε κεφαλαιοποίηση εισηγμένη στο Χρηματιστήριο και στρογγυλοκάθισε στα 55 ευρώ, μόλις 35 λεπτά χαμηλότερα από το υψηλό έτους της 24ης Φεβρουαρίου.

Τα αθροιστικά κέρδη από την τριήμερη κίνηση της μετοχής ανέρχονται σε 5,7%, ενώ η απόδοση στο τρίμηνο ξεπερνά το 12%. Πλέον βρίσκεται πολύ κοντά στην τιμή-στόχο που έχει δώσει η Deutsche Bank (στα 56 ευρώ), η οποία θεωρεί τον όμιλο μια από τις κορυφαίες επιλογές στον ευρωπαϊκό κλάδο ποτών.

ΟΛΠ-OΛΘ: Την τιμητική του είχε χθες το… ναυτιλιακό segment στο Χρηματιστήριο της Αθήνας, με το διαφαινόμενο ξεμπλοκάρισμα στα Στενά του Ορμούζ να στέλνει το πετρέλαιο σε χαμηλά τετραμήνου (το αμερικανικό WTI υποχώρησε κάτω και από τα 70 δολάρια) και τις εμπλεκόμενες μετοχές να δέχονται αυξημένα πονταρίσματα.

Στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος βρέθηκε ο τίτλος του ΟΛΠ, με τις εκτιμήσεις για επικείμενη αύξηση στη διακίνηση εμπορευμάτων να στέλνουν τον τίτλο σε υψηλά επταμήνου στα 42 ευρώ, με άλμα 7,28%.

Απέχει ωστόσο ακόμη σχεδόν 15% από το υψηλό που κατέγραψε πέρυσι τον Ιούνιο, στα 49,7 ευρώ, ενώ εμφανίζει πλαγιοκαθοδική κίνηση σχεδόν από τις αρχές του πολέμου στο Ιράν.

Με δεδομένο πάντως ότι η εκτίναξη για τη μετοχή πραγματοποιήθηκε με αυξημένο όγκο συναλλαγών -άλλαξαν χέρια μετοχές αξίας 667 χιλ. ευρώ-, κάποιοι στην αγορά κάνουν λόγο για αγορές από τη βασική μέτοχο COSCO.

Σημαντικά κέρδη κατέγραψε και το λιμάνι της Θεσσαλονίκης, με τη μετοχή του ΟΛΘ να κλείνει με άνοδο 1% στα 39 ευρώ.

Στις πρώτες θέσεις από πλευράς αποδόσεων βρέθηκε και ο τίτλος της YKNOT, κλείνοντας με κέρδη σχεδόν 5,5% στο 1,445 ευρώ. Στα 6,245 ευρώ με άνοδο σχεδόν 1% έκλεισε και ο τίτλος της Safe Bulkers.

DOTSOFT: Με το βλέμμα στις κινήσεις για μετάταξη στην Κύρια Αγορά του Χρηματιστηρίου μπήκε η Diorama (DECA) στην εισηγμένη αποκτώντας το 40%.

Οι βασικοί μέτοχοι, μεταξύ αυτών ο Τζουζέπε Τζιάνο, διέθεσαν μέρος της θέσης τους προκειμένου να μπει ένα ισχυρό σχήμα στην εταιρεία. Ο τελευταίος άλλωστε είναι παλιός γνώριμος με τον Γιώργο Παπουτσή της DECA.

ΥΓ: Το μετοχολόγιο της Dotsoft χθες στην ιστοσελίδα του Euronext Athens που, περιλαμβάνοντας το 40% που απέκτησε η Diorama, άθροιζε το ποσοστό των βασικών μετόχων στο 128,9% θα το αφήσει η στήλη ασχολίαστο…

ΣΚΑΪ: Εντονη συζήτηση προκαλεί στην αγορά των media η επιθετική στρατηγική που φέρεται να ακολουθεί το τελευταίο διάστημα ο όμιλος ΣΚΑΪ στον τομέα των αθλητικών τηλεοπτικών δικαιωμάτων, καταθέτοντας ιδιαίτερα υψηλές προσφορές για σειρά διοργανώσεων και ομάδων.

Μετά την απόκτηση των δικαιωμάτων του Κυπέλλου Ελλάδος και του Super Cup, ο σταθμός κινήθηκε δυναμικά και για άλλα αθλητικά προϊόντα.

Μεταξύ αυτών, η Basket League/GBL (την οποία εξασφάλισε χθες) αλλά και η ΠΑΕ Ηρακλής, όπου προσφέρθηκαν ποσά τα οποία παράγοντες της αγοράς χαρακτηρίζουν ως ιδιαίτερα υψηλά σε σχέση με τις σημερινές συνθήκες εμπορικής αξιοποίησης των δικαιωμάτων.

Στην περίπτωση του Κυπέλλου Ελλάδος και του Super Cup, τα διαθέσιμα στοιχεία της αγοράς αναφέρουν ότι το συνολικό πακέτο τηλεοπτικών δικαιωμάτων και εμπορικής/χορηγικής αξιοποίησης αποφέρει στην ΕΠΟ ποσό άνω των 13 εκατ. ευρώ σε βάθος τριετίας. Σημαντικά υψηλότερο από τα επίπεδα των προηγούμενων συμφωνιών.

Αντίστοιχα, για τη Stoiximan GBL έχουν κυκλοφορήσει πληροφορίες για συμφωνία έως το 2029, με συνολικό τίμημα που προσεγγίζει τα 21 εκατ. ευρώ, για τρεις αγωνιστικές περιόδους.

Το βασικό ερώτημα που τίθεται από στελέχη της αγοράς αφορά το επιχειρηματικό μοντέλο πίσω από αυτές τις κινήσεις. Ο σχεδιασμός προφανώς συνδέεται με τη δημιουργία νέας αθλητικής/streaming πλατφόρμας.

Ωστόσο ο ΣΚΑΪ δεν διαθέτει ακόμη ώριμη συνδρομητική πλατφόρμα με εγκατεστημένη πελατειακή βάση. Οπότε το κρίσιμο ζήτημα είναι αν το νέο περιεχόμενο μπορεί να μετατραπεί σε επαρκή συνδρομητικά, διαφημιστικά και χορηγικά έσοδα, ώστε να δικαιολογηθεί το ύψος των προσφορών.

ΣΚΑΪ II: Στην τελευταία δημοσιευμένη χρήση (2024) ο όμιλος ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΝΤΟΤ ΚΟΜ εμφάνισε κύκλο εργασιών 66,85 εκατ. ευρώ και ζημιές μετά φόρων 7,70 εκατ. ευρώ, ενώ η μητρική εταιρεία είχε ζημιές 8,11 εκατ. ευρώ. Εκτοτε προχώρησε σε αύξηση κεφαλαίου κατά 4,24 εκατ. ευρώ και στη σύναψη ομολογιακού δανείου, ύψους 16,5 εκατ. ευρώ.

Αυτά, όμως, δεν αναιρούν τους προβληματισμούς για το ύψος των νέων δεσμεύσεων, τον χρόνο απόσβεσης των αθλητικών δικαιωμάτων και την επίπτωσή τους στα αποτελέσματα των επόμενων χρήσεων.

Γνώστες του χώρου μνημονεύουν το παράδειγμα της πρόσφατης κρίσης στη Γαλλία, όπου η συνεργασία της γαλλικής λίγκας με την πλατφόρμα DAZN οδήγησε σε έντονες συγκρούσεις σχετικά με τα οικονομικά ανταλλάγματα και την εμπορική απόδοση των δικαιωμάτων.

Αναδεικνύοντας έτσι τους κινδύνους που δημιουργούνται όταν οι οικονομικές προβλέψεις δεν επιβεβαιώνονται από την πραγματικότητα της αγοράς.

Παράλληλα, παλαιότεροι παράγοντες του ελληνικού ποδοσφαίρου θυμίζουν ότι στα τέλη της δεκαετίας του 2000 ο ΣΚΑΪ είχε επενδύσει σημαντικά ποσά για την απόκτηση του δικαιώματος μετάδοσης ενός αγώνα της Super League, στο slot του Σαββάτου, το απόγευμα, για τρία χρόνια.

Ωστόσο, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, ο ΣΚΑΪ υπαναχώρησε από τη συμφωνία ύστερα από έναν χρόνο. Το σίγουρο είναι ότι μετά από μόλις μια σεζόν, (2009-2010), τα δικαιώματα τα πήρε η NOVA.

ΥΓ: Αντιδράσεις είχε δημιουργήσει και η συμφωνία του με την Super League 2, για τη σεζόν 2024-25. Τότε παράγοντες της κατηγορίας (αλλά και το One Channel καθώς διεκδικούσε κι εκείνο τα σχετικά δικαιώματα) αντέδρασαν έντονα, κριτικάροντας τη διοίκηση Μαρτσέκου, για τον τρόπο σύναψης και υλοποίησης της συμφωνίας. Μεταξύ άλλων η SL 2 έμεινε τελικά και χωρίς χορηγία ονοματοδοσίας.

Πηγή: euro2day.gr

Το άρθρο ΣΚΑΪ: Το ακριβό στοίχημα στα αθλητικά δικαιώματα-Πρώτα «αδειάσματα» σε Αβραμόπουλο-Tips για ΟΛΠ, ΚΡΙ, Dotsoft εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Οι φυλακές δεν είναι ένας αόρατος κόσμος έξω από την κοινωνία. Αποτελούν μέρος του κράτους δικαίου και η λειτουργία τους αντανακλά το επίπεδο οργάνωσης, ασφάλειας και ανθρωπιάς μιας χώρας.

Γι’ αυτό και τα όσα συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα στις Δικαστικές Φυλακές Αγίου Στεφάνου προκαλούν εύλογο προβληματισμό και απαιτούν σοβαρές απαντήσεις.

Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα των τελευταίων εβδομάδων, δέκα κρατούμενοι έχουν χάσει τη ζωή τους μέσα σε χρονικό διάστημα περίπου εβδομήντα ημερών. Παράλληλα, έχουν πραγματοποιηθεί επανειλημμένες επιχειρήσεις ελέγχου, κατά τις οποίες φέρονται να έχουν εντοπιστεί ναρκωτικές ουσίες εντός του σωφρονιστικού καταστήματος.

Την ίδια στιγμή, νομικοί και θεσμικοί φορείς της Πάτρας επισημαίνουν ότι το κατάστημα λειτουργεί πολύ πάνω από την προβλεπόμενη χωρητικότητά του. Μια φυλακή σχεδιασμένη για περίπου 446 κρατούμενους φιλοξενεί σήμερα περίπου 650 έως 670 ανθρώπους.

Πρόκειται για μια πραγματικότητα που δεν μπορεί να αφήνει κανέναν αδιάφορο.

Το ερώτημα δεν είναι μόνο πόσοι θάνατοι έχουν καταγραφεί.

Το ερώτημα είναι γιατί.

Πόσοι από αυτούς συνδέονται με προβλήματα υγείας; Πόσοι με εξαρτήσεις; Πόσοι με τη διακίνηση ναρκωτικών; Πόσοι θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί εάν υπήρχαν καλύτερες συνθήκες κράτησης, επαρκής ιατρική παρακολούθηση και αποτελεσματικότεροι μηχανισμοί ελέγχου;

Οι απαντήσεις δεν μπορούν να δοθούν με εικασίες ούτε με φήμες.

Οφείλουν να δοθούν από τις αρμόδιες αρχές.

Η Πολιτεία έχει υποχρέωση να εξηγήσει στους πολίτες τι ακριβώς συμβαίνει πίσω από τα τείχη του Αγίου Στεφάνου.

Είναι επαρκής η στελέχωση του καταστήματος;

Είναι επαρκείς οι διαδικασίες ελέγχου των μεταγωγών και των εισερχομένων;

Υπάρχουν οι απαραίτητες δομές για την αντιμετώπιση των εξαρτήσεων;

Είναι επαρκής η ιατρική και νοσηλευτική κάλυψη;

Έχουν ληφθεί τα αναγκαία μέτρα μετά τους επανειλημμένους θανάτους;

Για τον λόγο αυτό, το ζήτημα έχει ήδη αποσταλεί προς την Κοινοβουλευτική Ομάδα της Ελληνικής Λύσης, ώστε να εξεταστεί η κατάθεση σχετικής κοινοβουλευτικής ερώτησης προς το αρμόδιο Υπουργείο. Οι πολίτες της Αχαΐας δικαιούνται σαφείς απαντήσεις για όσα συμβαίνουν σε ένα από τα μεγαλύτερα σωφρονιστικά καταστήματα της χώρας.

Κανείς δεν ισχυρίζεται ότι η διαχείριση ενός μεγάλου σωφρονιστικού καταστήματος είναι εύκολη υπόθεση. Όμως όταν σε ένα κατάστημα κράτησης καταγράφονται δέκα θάνατοι μέσα σε λίγες εβδομάδες, το θέμα παύει να είναι μια εσωτερική υπηρεσιακή υπόθεση.

Γίνεται ζήτημα δημόσιου ενδιαφέροντος.

Οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι, οι οποίοι εργάζονται καθημερινά κάτω από δύσκολες συνθήκες, δικαιούνται να έχουν τα μέσα και το προσωπικό που απαιτείται για να επιτελέσουν το έργο τους.

Κάθε οργανωμένο κράτος οφείλει να διασφαλίζει ότι οι συνθήκες κράτησης δεν μετατρέπονται σε πεδίο ανεξέλεγκτης διακίνησης ουσιών και απώλειας ανθρώπινων ζωών. 

Και η κοινωνία δικαιούται να γνωρίζει εάν το κράτος ασκεί αποτελεσματικά τον έλεγχο ενός τόσο κρίσιμου θεσμού.

Η υπόθεση των φυλακών Αγίου Στεφάνου δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί ούτε με υπερβολές ούτε με συγκάλυψη.

Χρειάζεται πλήρης διερεύνηση, διαφάνεια και λογοδοσία.

Γιατί όταν χάνονται δέκα ανθρώπινες ζωές μέσα σε εβδομήντα ημέρες, κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι όλα λειτουργούν κανονικά.

Οι πολίτες της Αχαΐας περιμένουν απαντήσεις.

Και οι απαντήσεις αυτές πρέπει να δοθούν άμεσα.

Δημήτριος Γ. Παλούμπης
Πολιτικός Επιστήμονας | Διεθνείς Σχέσεις & Πολιτική Οικονομία
Υποψήφιος Βουλευτής Αχαΐας – Ελληνική Λύση

Πηγή: tempo24.news

Το άρθρο Δέκα νεκροί σε εβδομήντα ημέρες: Τι συμβαίνει στις φυλακές Αγίου Στεφάνου;… Του Δημήτριο Γ. Παλούμπη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Οι ένθερμοι φίλοι του Κινήματος που βρέθηκαν στο ιστορικό ορεινό χωριό αναρωτιούνταν αν ήλθε ο Γερουλάνος, αν εμφανίστηκε η Διαμαντοπούλου, αν είδε κανείς τον Δούκα.

Οι απαντήσει ήσαν αρνητικές, καθώς ελάχιστα ήταν τα κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ που ανηφόρησαν μέχρι το Καλέντζι για να τιμήσουν τα 30 χρόνια από τον θάνατο του ιδρυτή του.

Αν εξαιρέσει κανείς τον Γραμματέα του κινήματος Γιάννη Βαρδακαστάνη, τον βουλευτή Κιλκίς Πέτρο Παππά, τον πρόσφατα μεταγραφέντα ευρωβουλευτή Νίκο Φαραντούρη και τον Κώστα Σκανδαλίδη ( που ήταν εκ των ομιλητών), ουδείς άλλος αποδέχθηκε το κάλεσμα.

Φυσικά στον χώρο της εκδήλωσης βρέθηκαν πολλά παλιά και νέα στελέχη του ΠΑΣΟΚ από την Αχαΐα.

Το tempo24 βρέθηκε εκεί και διέκρινε μεταξύ άλλων του Δημάρχους Ερυμάνθειας Θόδωρο Μπαρή, Δυτ. Αχαΐας Γρηγόρη Αλεξόπουλο, Καλαβρύτων Θανάση Παπαδόπουλο, Καλπακίου Κωνσταντίνος Καψάλης.

Τον πρώην Δήμαρχο Πατρέων Ανδρέα Καράβολα, τον πρώην Νομάρχη Αχαΐας Στάθη Αθανασόπουλο-Σερέτη, τον πρώην περιφερειάρχη Απόστολο Κατσιφάρα, τον πρώην Νομάρχη Δημήτρη Κατσικόπουλο ( που μάλιστα προτίμησε τις τελευταίες θέσεις), τον πρώην πρύτανη Σταμάτη Αλαχιώτη, τον πρώην υπουργό Γιάννη Κουτσούκο.

Την Κατερίνα Σολωμού, μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου ΠΑΣΟΚ και υποψήφια βουλευτής Αχαΐας, καθώς και τους υποψηφίους βουλευτές Γιώργο Καρβουνιάρη, Γιάννη Ταπεινό, Ολυμπία Λόη, ο Γραμματέας της ΝΕ Αχαΐας Νίκος Μοίραλης, το μέλος της ΚΕ Άρης Γκαζόλιας, το στέλεχος Χρήστος Βουλδής, ο πρώην γραμματέας Βαγγέλης Τσιμπλοστεφανάκης και ο Πρόεδρος του ΤΕΕ Δυτ. Ελλάδας Βαγγέλης Καραχάλιος.

Τα μέλη της Νομαρχιακής Επιτροπής Αχαΐας Θανάσης Γιανναδάκης, Γεράσιμος Φεσσιάν, Σταυρούλα Νικολάου, Κώστας Πετρόπουλος

Πηγή: tempo24.news

Το άρθρο Καλέντζι: Πολλές οι απουσίες από την εκδήλωση για τα 30 χρόνια από τον θάνατο του Ανδρέα – Ποιους είδαμε εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Λέγοντας προχθές ο Τράμπ «Οι αριθμοί είναι υπέροχοι, αγαπάω τον πληθωρισμό» το μυαλό μου έκανε μια παράξενη «πτήση» : από τα μακροοικονομικά στην συμπεριφορική συναλλακτική της μικροοικονομίας.

Μπορεί να είναι κουραστικό να επιμένουμε ακαδημαϊκά, επιστημονικά, όμως αυτός ο «μακροοικονομικός αποικιοκρατισμός» (διάβασα την έννοια στον Takis Moscow) μας αναγκάζει να επιμένουμε στην θεωρητική καταγραφή της καθημερινότητας : στις δόσεις, τις ρυθμίσεις, την ανορθολογική κατανάλωση εν μέσω υπερχρέωσης, την μετατροπή πολυτελών δαπανών σε ανελαστικές, κ.α

Η αλήθεια είναι ότι ο Τραμπ είπε απλά αυτό που αρέσει στους…Πορτοσάλτε προπαγανδιστές της εδώ διακυβέρνησης : «η ακρίβεια δείχνει επιτυχία της οικονομικής πολιτικής, δείχνει ανάπτυξη και πλουτισμό πολλών»

Αλλά φυσικά αυτό δεν είναι παρά μια εσκεμμένη πλάνη, και εντελώς αβάσιμη (ακόμη και αν θεωρήσουμε πεδίο αναφοράς την ίδια την νεοκλασική οικονομική θεωρία)

Πάμε στα απλά : Και ποιος δεν θέλει να αγοράζει σήμερα και να πληρώνει αύριο, μεθαύριο, ή όποτε έχει ο θεός τέλος πάντων ;

Ποιο άραγε οικονομικό υποκείμενο δεν θέλει να ψωνίζει τώρα και να ξεχρεώνει μετά ;

Η μελέτη που παραθέτω χαρτογραφεί τη γνωστική δομή και τη θεματική εξέλιξη της διεθνούς επιστημονικής έρευνας σχετικά με το μοντέλο «αγορά τώρα, πληρωμή αργότερα» (BNPL) δηλαδή εργασίες που δημοσιεύθηκαν μεταξύ 2010 και 2025.

Οι μελέτες αυτές, πέραν του τεχνοκρατικού και μεθοδολογικού τους ενδιαφέροντος, ουσιαστικά ποσοτικοποιούν μερικές βαθιές πεποιθήσεις της «μεσογειακής« χριστιανικής νοοτροπίας που φυσικά υπερτερεί σε κάθε νοτιοευρωπαϊκη κοινωνική πλειοψηφία : έχει ο θεός, ποιος ζει και ποιος πεθαίνει μέχρι τότε, όλα τα σβήνει ο πανδαμάτωρ χρόνος, κάνε ότι θες σαν να μην υπάρχει αύριο, κ.α.

Το ζητούμενο όμως είναι να μάθουμε – ως επιστήμονες της οικονομικής φιλοσοφίας – μερικά λεπτά σημεία από την συσχέτιση των νευροερεθισμάτων μας με τις επιλογές μας μέσα στο συναλλακτικό παίγνιο.

Να δούμε πώς πυροδοτείται το «ενθουσιώδες ένστικτο», αυτό το σμιθιανό «ευγενές εμπόριο της συμπάθειας».

Να αποκωδικοποιήσουμε τον τρόπο με τον οποίο οι παρορμητικές αγορές και η μεταγενέστερη μεταμέλεια τοποθετούνται στο ευρύτερο πεδίο γνώσης.

Οχι για να μην ζούμε καλά. Αλλά για να ζούμε άνετα, και να μην χρεώνουμε τα παιδιά μας – είτε ως κράτη είτε ως άτομα…

Το άρθρο Η χαρτογράφηση της οικονομικής μας άγνοιας… Του Ηλία Καραβόλια εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.