Του Κ. Πάντζιου
Ο ανασχηματισμός της κυβέρνησης, που ανακοίνωσε πρόσφατα ο πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, χαρακτηρίστηκε αρκετά άδικα ως «φιάσκο», ως «περιττός», ως «άστοχος» κλπ. Τίποτε από αυτά, κατά την άποψή μας, δεν ισχύει. Ο ανασχηματισμός, αντίθετα, και πολιτικό στόχο είχε, και κομματική στόχευση είχε, άλλο θέμα είναι αν οι στόχοι που έχει θέσει ο πρωθυπουργός και πρόεδρος της Ν.Δ. είναι εύκολο να επιτευχθούν.
Πιο συγκεκριμένα, ο πρώτος στόχος ήταν να αποδοκιμαστούν οι υπεύθυνοι υπουργοί για τη συμφορά των πυρκαγιών και τις αστοχίες στο θέμα της αντιμετώπισης της πανδημίας, ιδίως το τελευταίο δίμηνο. Και για μεν τον πρώτο στόχο, τίποτε δεν είναι πρωτότυπο, καθώς οι ανασχηματισμοί των κυβερνήσεων με αυτό το περιεχόμενο, ανέκαθεν γίνονται.
Αντίθετα, ως προς το δεύτερο στόχο, που είναι η συνεχιζόμενη εδώ και καιρό δεξιά-ακροδεξιά στροφή της Ν.Δ., τα πράγματα παρουσιάζουν μεγάλο ενδιαφέρον, κατά την άποψη έγκυρων πολιτικών παρατηρητών. Σύμφωνα με την άποψη αυτή, ο κ. Κυρ. Μητσοτάκης ολοκλήρωσε τη στροφή αυτή, με την τοποθέτηση στο Υπουργείο Υγείας –το πιο προβεβλημένο αυτόν τον καιρό– του κ. Θάνου Πλεύρη, του κατ’ εξοχήν σκληρού ακροδεξιού της ομάδας στελεχών του κόμματος ΛΑΟΣ του κ. Γ. Καρατζαφέρη. Όπως τονίζεται δε στην πολιτική «πιάτσα», στόχος είναι η προσέλκυση των ψηφοφόρων της «Χρυσής Αυγής», που ήδη βρίσκονται χωρίς κομματική στέγη, κάτι που επιπροσθέτως ερμηνεύεται ως προσπάθεια του Προέδρου της Ν.Δ. να κυριαρχήσει σε ολόκληρο τον δεξιό πολιτικό χώρο, πρώτον, και δεύτερον να αποθαρρύνει κάθε επιθυμία επίδοξων νέων πολιτικών να ιδρύσουν κάποιο νέο κομματικό σχήμα. Στην ερώτηση που συνήθως προβάλλεται, αν αυτές οι πρωτοβουλίες της ηγεσίας του κυβερνώντος κόμματος, δυσαρέστησαν και απομάκρυναν από αυτό ψηφοφόρους παραδοσιακά κεντρώους ή καραμανλικούς, η απάντηση των υπευθύνων είναι ότι ναι μεν θα δυσαρεστηθούν, αλλά τι θα κάνουν τελικά; Θα ψηφίσουν τη Ν.Δ., αφού δεν υπάρχει άλλο κόμμα εξουσίας για να ψηφίσουν…!
Εδώ, νομίζουμε ότι είναι το κουμπί της υπόθεσης. Το εκλογικό σώμα της Ν.Δ., όταν κατά το παρελθόν του δημιούργησαν κάποιοι τέτοια διλήμματα, αντέδρασε με τέτοιον τρόπο, που ακύρωσε τα σχέδια κάποιων ηγετικών στελεχών για πολιτική ποδηγέτησης. Και αυτό, διότι η Ν.Δ., ως πολιτικός και κομματικός χώρος, διέπεται από τις αρχές, την σκέψη και την πολιτική πρακτική του ιδρυτή της, του αείμνηστου Κωνσταντίνου Καραμανλή, δεδομένα τα οποία δεν μπορεί κανείς να αλλάξει. Πολύ περισσότερο μάλιστα, που από το 1974 και για αρκετά χρόνια μετά, η Ν.Δ. δικαιώθηκε, αφού χαρακτηρίζονταν ως το πιο δημοκρατικά λειτουργούν κόμμα της Ελλάδας, κυρίως εκτός Ελλάδας!!!
Και ας πούμε λοιπόν, ότι αυτά που προαναφέρθηκαν είναι εσωτερικά θέματα της Ν.Δ. –που βέβαια δεν είναι– και άρα σημασία έχει τί γίνεται με την επιρροή του άλλου μεγάλου κόμματος, του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. Δεν χρειάζεται σπουδαία πολιτική οξυδέρκεια για να αντιληφθεί κάποιος, ότι από αυτά που γίνονται, ωφελημένο είναι το κόμμα του κ. Αλ. Τσίπρα. Και αυτό, διότι ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. καθίσταται κυρίαρχη πολιτική δύναμη του Κεντροαριστερού χώρου, από τις παρυφές της Ν.Δ. ως τις παρυφές της Δογματικής Αριστεράς. Άλλωστε, επειδή ο κ. Αλ. Τσίπρας διέβλεψε την ολίσθηση του αντίπαλου κόμματος σε δεξιές-ακροδεξιές θέσεις, καθιέρωσε εδώ και δύο χρόνια μια πολιτική μετριοπάθειας, τόσο πολύ, ώστε να επικρίνεται ανοιχτά από στελέχη της αριστερής πτέρυγας του κόμματός του. Αλλά και από ένα μεγάλο μέρος των ΜΜΕ, κάτι που τελικά διευκόλυνε την πολιτική του Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. για την προσέλκυση ψηφοφόρων του μεγάλου χώρου του Κέντρου. Και όπως είναι από παλιά γνωστό, πρώτο κόμμα στις εκλογές βγαίνει εκείνο που έχει κερδίσει τη μάχη του Κέντρου.
Άρα, ποιος είπε ότι λόγω κορωνοϊού δεν έχουμε πολιτική ίντριγκα; Έχουμε σίγουρα, αλλά απλά δεν φαίνεται και τόσο πολύ, πάλι λόγω πανδημίας.
