Του Ηλία Καραβόλια
Πίσω από τα ρεκόρ στους δείκτες και στις αγορές, κάποια θεμελιώδη μεγέθη «δικαιολογούν» την προεξόφληση κερδών και υπεραξιών στον αμερικανικό καπιταλισμό (και όχι μόνο σε αυτόν) : προοπτική τεχνητής νοημοσύνης, άνοδος καταναλωτικής και επιχειρηματικής εμπιστοσύνης, επίμονη υψηλή δυνητική ζήτηση παρά τα επίπεδα πληθωρισμού και γεωπολιτικών κινδύνων, επικείμενες δημόσιες εγγραφές μεγάλων κεφαλαιοποιήσεων αλλά και μαζικές εισροές κεφαλαίων, σχεδόν από παντού και σε όλες τις διαπραγματεύσιμες αξίες των αγορών.
Κοιτάξτε : δεν υπάρχουν πλέον συμπεριφορικές αναλύσεις για αυτό που συμβαίνει με βάση τα ένστικτα μεγαλοχρηματιστών και μεγαλοεπενδυτών. Υπάρχει κάτι άλλο : μια ξέφρενη κούρσα προκάτ αλγόριθμων, ρομποτάκια (bots) τα οποία με high frequency trading (υψηλής συχνότητας συναλλαγές) στοιχηματίζουν με αυτοαναφορικότητα και αντανακλαστικότητα, πάνω σε κάτι το οποίο δεν μπορούν μάλλον να επηρεάσουν τα εκατομμύρια των μικροεπενδυτών : την μεταβλητότητα των συσχετίσεων των δεικτών, και όχι απλά την μεταβλητότητα των δεικτών στις αγορές.
Σήμερα, τα σύνθετα πλέον χρηματοοικονομικά προϊόντα όπως μερικά exotic options και τα ETFs, αλλά και πολλά asset backed index-linked προϊόντα, έχουν μπει σε χαρτοφυλάκια των hedge funds όχι όμως για να χρησιμοποιηθούν απλά σε αντιστάθμιση κινδύνου (hedging).
Αλλά για να μοχλεύοναι και να εκτινάσσουν θέσεις και στοιχήματα με προθεσμιακά συμβόλαια και με ασφάλιστρα κινδύνου (πχ CFDs και CDS)
Οι μεγάλες στοιχηματικές θέσεις έχουν ουσιαστικά «αφεθεί» σε μηχανάκια και αυτόματα ρομποτάκια, σε AI agents που ανοιγοκλείνουν ουσιαστικά τα περιθώρια κέρδους/ ζημίας πάνω στην μεταβλητότητα κάποιων εξωτικών δεικτών, με υποκείμενες όμως αξίες τις συσχετίσεις άλλων δεικτών !
Εδώ και πολλούς μήνες η Wall Street πχ ήταν κάτι σαν σταθερά ανοδική αγορά. Και ο Dow Jones ήταν σχεδόν ορατό ότι βάδιζε πάνω από τις 50,000 μονάδες. Η ορθολογική εξήγηση είναι «προεξόφληση κερδών», άνοδος μετοχών, άρα άνοδος σε Dow Jones και S&P 500.
Αλλά εδώ πρέπει να τονίσουμε κάτι εξαιρετικά οξύμωρο, και μάλλον αντιφατικό ή και ανορθολογικό, που όμως είναι κανονικότητα : υπάρχει over pushing (υπερβάλλουσα ώθηση) στα όρια της μοχλευμένης συσχέτισης μεταξύ των δεικτών. Δηλαδή : στοιχηματίζεται «αέρας» πάνω στις συσχετίσεις και στα όρια της μεταβλητότητας μεταξύ δεικτών των αγορών (αυτό δείχνουν data από τους όγκους συναλλαγών)
Ξέρω ότι είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι πρώτα «ανεβαίνουν» οι δείκτες και μετά οι μετοχές που τους συνθέτουν : αυτό καλείται simulacra / μια μορφή παλινδρομικής προσομοίωσης των ανοδικών τιμών με τα ανοδικά στοιχήματα.
Το χρήμα που μπαίνει από τα εμπορεύματα στις μετοχές ή από τα ομόλογα στα νομίσματα, μετακινείται αφού πρώτα έχει δει που είναι τα όρια της ανόδου ή της καθόδου των προθεσμιακών στοιχηματικών άκρων πάνω κυρίως σε συσχετίσεις δεικτών διαφορετικών αγορών.
Αυτή η παράλογη κούρσα έχει μια μεταφυσική μηχανική : όχι ακριβώς αλγοριθμικής ή τεχνητής νοημοσύνης, ούτε φυσικά την εξηγούν μοντέλα συμπεριφορικής οικονομικής ή ανταγωνιστικής θεωρίας παιγνίων.
Τα ρομποτάκια των μεγάλων συναλλακτικών επενδυτικών οίκων σχεδόν έχουν «αυτονομηθεί» : καθορίζουν πλέον αυτά το πως «θα καθοριστούν», το πώς θα εκπαιδεύουν και θα εκπαιδεύονται χωρίς να μπλέκεται στη μέση( ή έστω όχι τόσο πολύ) ο ανθρώπινος παράγοντας.
Πιο απλά : οι μεγάλοι θεσμικοί κερδοσκόποι πρώτα ποντάρουν στο που θα πάνε οι συσχετίσεις δεικτών , μετά στο που θα πάνε και πότε οι δείκτες και έτσι εκπέμπουν σινιάλα για το πού θα πάνε οι τιμές στα assets που συνθέτουν τους δείκτες.
Το χρήμα δηλαδή «ακούει» σχεδόν κάπως έτσι αυτή την σειρά εντολών. Ή μάλλον κρυφακούει και καναλιζάρεται (σημ : μόνο που δεν υπάρχει πλέον «χρήμα», αλλά αυτό είναι μια άλλη ανάλυση, άλλης έκτασης και βάθους)….
