Του Διονύση Κ. Καραχάλιου
Δεν γνωρίζω πόσοι και ποιοι, εντός της ελληνικής επικράτειας, είχαν την ελπίδα ότι, ο μουσουλμάνος δήμαρχος της Νέας Υόρκης Ζοχράν Μαμντάνι θα πραγματοποιούσε την απειλή του να συλλάβει τον πρωθυπουργό του Ισραήλ Μπένζαμιν Νετανιάχου κατά την άφιξή του στην έδρα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, όπως είχε αφήσει να εννοηθεί στο παρελθόν…
Η αλήθεια είναι ότι περιορίσθηκε να σχολιάσει την ομιλία του Ισραηλινού πρωθυπουργού, με την συνήθη φρασεολογία, την οποία χρησιμοποιούν όλοι οι μουσουλμάνοι, που σέβονται τον εαυτό τους και επιθυμούν την εξαφάνιση του Ισραήλ από τον χάρτη, χωρίς, όμως, περαιτέρω ενέργειες, τις οποίες πολλοί φαντασιώνονται όταν ακούν αυτού τους είδους τις γραφικότητες…
Εκείνο όμως που γνωρίζω είναι η αμηχανία που κατέλαβε την ποικιλώνυμη φιλοπαλαιστινιακή Αριστερά στην χώρα μας, καθώς άκουγε τον Νετανιάχου να εγκαλεί τον Ερντογάν για την επιθετική στάση του έναντι της Ελλάδας και για την κατοχή του βορείου τμήματος της Κύπρου!
Η χώρα μας είναι ως γνωστόν μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ. Οι σύμμαχοί μας, στους δύο αυτούς διακρατικούς συνασπισμούς, γνωρίζουν άριστα την διαχρονική στάση της Τουρκίας, την απειλή του casus belli, την συχνή παραβίαση του ελληνικού εναερίου χώρου, την αμφισβήτηση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων και της εθνικής μας κυριαρχίας, τους συνεχείς παλικαρισμούς του Ερντογάν για το Αιγαίο, την ΑΟΖ και την υφαλοκρηπίδα… Γνωρίζουν επίσης, ότι η Τουρκία, κατέχει, εδώ και πάνω από μισόν αιώνα, κυπριακό έδαφος, δηλαδή έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ασκεί, μέσω της ελεγχόμενης τουρκοκυπριακής ηγεσίας, εξουσία στην Κύπρο, αρνούμενη να αποσύρει τα στρατεύματά της και να προχωρήσει στην αναγνώριση της κρατικής της υπόστασης και στην επανένωση της Μεγαλονήσου…
Παρ’ όλα αυτά, ουδείς από τους παραδοσιακούς εταίρους μας έχει ποτέ καταγγείλει την Τουρκία και τον Ερντογάν, για την στάση τους έναντι της Ελλάδας και της Κύπρου, με τον ξεκάθαρο και σαφή τρόπο, με τον οποίο το έπραξε ο ισραηλινός πρωθυπουργός από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ!
Πρόκειται ασφαλώς για «γροθιά στο στομάχι» όλων των φιλότιμων αριστερόστροφων ιδεολόγων, που μαζί με την Χαμάς, την Χεζμπολάχ, τους Χούθι και το Ιράν, επιθυμούν διακαώς να απλωθεί η Παλαιστίνη «από το ποτάμι μέχρι την θάλασσα» (από τον Ιορδάνη μέχρι την Μεσόγειο) και να πανηγυρίσουν την εξαφάνιση του Ισραήλ από τον τόπο του!…
Δεν είναι και μικρό πράγμα, να αγωνίζεσαι με τόση ένταση και φανατισμό εναντίον των Ισραηλινών τουριστών στα ελληνικά λιμάνια, να στελεχώνεις τις «φλοτίλες» που οργώνουν την Μεσόγειο, να θαλασσοδέρνεσαι μαζί με την μόνιμη «αγωνίστρια» Γκρέτα Τούνμπεργκ και να σε υποδέχονται βλοσυροί Ισραηλινοί, αντί να σε ραίνουν με λουλούδια, ή αγνώμονες Αιγύπτιοι, με ντομάτες και λοιπά λαχανικά, να ξεροσταλιάζεις στις διαμαρτυρίες έξω από τη πρεσβεία του Ισραήλ και να μην μπορεί να συνδράμει την αγωνιστικότητά σου και το μαχητικό σου φρόνημα ούτε ο Μαμντάνι από τη Νέα Υόρκη, που, στο κάτω- κάτω, έχει κάθε λόγο να ξεχνά την 7η Οκτωβρίου 2023…
Αυτές οι «ευαίσθητες» ψυχές της Αριστεράς δεν θέλουν να παραδεχθούν ότι, η Ελλάδα και η Κύπρος άκουσαν, ίσως για πρώτη φορά, ξένο ηγέτη να καταγγέλλει, με τόση σαφήνεια και χωρίς υποσημειώσεις ή αστερίσκους, την γειτονική χώρα και την ηγεσία της, για όλα όσα λέγουν και πράττουν, δυναμιτίζοντας το Αιγαίο και την ευρύτερη λεκάνη της Ανατολικής Μεσογείου.
Η στάση του Νετανιάχου προφανώς είναι αποτέλεσμα της συμμαχίας της Ελλάδας και της Κύπρου με το Ισραήλ. Η πρόοδος που έχουν επιτελέσει η ελληνική και κυπριακή διπλωματία, σ’ αυτόν τον τομέα, αποδίδει καρπούς, η σημασία και η αξία των οποίων θα γίνεται όλο και περισσότερο εμφανής στο μέλλον.
Αυτή ακριβώς η πραγματικότητα και η προοπτική που διαφαίνεται ακόμη πιο ελπιδοφόρα, είναι που ενοχλούν την ποικιλώνυμη Αριστερά, η οποία, μη έχοντας πλέον το ιδεολογικό υπόβαθρο, που της προσέφερε άλλοτε ο «υπαρκτός σοσιαλισμός», έχει αναγάγει την υπόθεση της Παλαιστίνης σε κυρίαρχο στοιχείο της κινηματικής δράσης της. Και καταλήγει να γελοιοποιείται, αλλά και να γελοιοποιεί την χώρα μας, με ανούσιες δράσεις, που «διασκεδάζουν» μεν την ανία της και την αμηχανία της, αλλά, κάθε άλλο παρά «ταρακουνούν» το Ισραήλ από την θέση του!…
