Του Γεωργίου Κ. Στεφανάκη
Ι. Υπήρξε συμπαθής η παρουσία της Ειρήνης της Ελλάδος. Η απώλειά της, ανασύρει κρίσιμες ιστορικές μνήμες.
ΙΙ. Το 1973, είναι το έτος αποσάρθρωσης της στρατοκρατορίας. Στις 23 Απριλίου 1973 ο Κων. Καραμανλής, από το Παρίσι, ζητά από την Δικτατορία …«… Να καλέσει τον Βασιλέα, που συμβολίζει την νομιμότητα και να παραχωρήσει την θέσιν της εις μίαν έμπειρον και ισχυράν κυβέρνησιν …»…
●●● Δεν είχε τότε, ο Κωνσταντίνος, την έμπνευση, ν΄αρπάξει την ευκαιρία. Να ταυτισθεί προς τον Καραμανλή.
ΙΙΙ. Οι δηλώσεις Καραμανλή (ΑΡΧΕΙΟΝ Κ.Κ. τομ. 7 σελ. 173) δημοσιεύονται ατόφιες στην “Βραδυνή” και στην “Θεσσαλονίκη”. Τα φύλλα κατάσχονται. Ασκούνται διώξεις. Ο Π. Κανελλόπουλος και οι άλλοτε υπουργοί Δικαιοσύνης, Γ. Μαύρος, Κ. Καλλίας, Κ. Παπακωνσταντίνου, Δ. Παπασπύρου, Κ. Στεφανάκης και Κ. Τσάτσος υπογραμμίζουν προς την εσωτερική και διεθνή κοινή γνώμη ότι είναι εθνοφελής η προσπάθεια Καραμανλή.
IV. Μετά εικοσαήμερο αποκαλύπτεται κίνηση στο Βασ. Ναυτικό.
●● Ο Γεώργιος Παπαδόπουλος αντιδρά. Την 1η Ιουνίου 1973 καταργεί την Βασιλεία. Ανακηρύσσει Δημοκρατία και καλεί τους Ελληνες σε δημοψήφισμα επικυρωτικό για την 29.7.1973.
●●●●● Εκεί ο Κωνσταντίνος, δηλώνει ότι θα επιστρέψει στον Θρόνο εάν ελευθέρως κληθεί από τον λαό.
V. O Παπαδόπουλος επαγγελλόμενος πολιτικοποίηση, καλεί τον Σπ. Μαρκεζίνη. Αυτός ορκίζεται πρωθυπουργός την 8.10.1973.
●●●● Ακολούθησαν τα γεγονότα του Πολυτεχνείου. Ο Μαρκεζίνης επαγγελλόμενος – πάντα – πολιτικοποίηση ανέχθηκε τις εκδηλώσεις.
VI. Ο Ταξίαρχος Δ. Ιωαννίδης αντιδρά. Επιβάλλει την δική του δικτατορία από 25.11.1973.
●●●●● Τα λοιπά τραγικά είναι γνωστά.
VII. Θα είχαν, μάλλον, αποφευχθεί εάν ο Κωνσταντίνος αποδεχόταν την δήλωση του Καραμανλή της 23 Απριλίου 1973.
●●●●● Την ειμαρμένην ουδ΄αν εις εκφύγοι, επιγραμματίζει ο Πλάτων στον Γοργία (512Ε).
