Του Γεωργίου Κ. Στεφανάκη
Ι. Στην πολιτική το: άσε και βλέπουμε, δεν είναι λύση. Είναι αβουλία.
●●● Τα μπλόκα των αγροτών έχουν τεμαχίσει την χώρα. Το δυστύχημα είναι φανερό. Και συνεχίζεται.
ΙΙ. Ενώπιον του προβλήματος: δοιίν θάττερον. Είτε τα αιτήματα είναι δίκαια και ρυθμίζονται, είτε είναι άδικα. Οπότε οι δυνάμεις του κράτους διαλύουν τα μπλόκα.
●●● Τρίτη επιλογή δεν υπάρχει.
ΙΙΙ. Ο ηγέτης αντιμετωπίζει τον λαό. Και εάν είναι, πράγματι, ηγέτης επιβάλλεται:
●●● Ο Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος ήλθε στην Ελλάδα το 1910. Διαβλέποντας τις βαλκανικές ανακατατάξεις που διπλασίασαν την Ελλάδα ήθελε τους Έλληνες ενωμένους: γροθιά.
Αλλ΄ ο λαός ήταν διχασμένος. Πολλοί ήσαν εναντίον της Δυναστείας. Ο Βενιζέλος διαφωνούσε. Ο ιστοριογράφος του Γ. Βεντήρης έχει διασώσει την διαφωνία του.
●●● Ήταν η 8η Αυγούστου 1910. Ο Βενιζέλος είχε μόλις αφίχθη στην Αθήνα. Ο λαός κραύγαζε …«… θέλουμε Συντακτική Συνέλευση …»…
Ο Βενιζέλος τόνισε: Απλή Αναθεωρητική.
Ο λαός επέμεινε: Συντακτική. Και ο Βενιζέλος Απάντησε: Είπα (!) Αναθεωρητική.
●●● Και επεβλήθη. Η Ελλάδα είχε Κυβερνήτη.
IV. Η υπόμνηση του άνω διαλόγου είναι χρήσιμη σήμερα.
