Του Γεωργίου Κ. Στεφανάκη
Ι. Την μυσταγωγία της “μεγαλοφυούς έμπνευσης” του μαρξισμού αποτέλεσε: η αντίληψη πως η κοινωνική συνείδηση ήταν δυνατό να υποκαταστήσει το κέρδος. Δηλαδή: οι νεότεροι και δυνατότεροι θα προσπαθούσαν περισσότερο. Οι ηλικιωμένοι λιγότερο. Έτσι με ειρηνική συνεργασία των γενεών θα είχαμε κοινωνική ευτυχία.
ΙΙ. Το δόγμα τσάκισε η πραγματικότητα. Οι χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού πνίγηκαν στην διαφθορά και την αναποτελεσματικότητα.
ΙΙΙ. Υπό την άνω, λοιπόν, βεβαιότητα, σήμερα: Οι κομμουνιστές ξέρουν – ίσως – τι δεν τους αρέσει στην αστική πραγματικότητα.
Δεν ξέρουν όμως με τί να την αντικαταστήσουν.
