Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
Αποτιμώντας κανείς την επίσκεψη Ρούμπιο στην Αθήνα, δύο εικοσιτετράωρα μετά από αυτήν, θα μπορούσε αβίαστα να συμπεράνει, ότι η Ελλάδα εξασφάλισε μια καλή πρόσβαση μέσω του Νο2 των ΗΠΑ, στην υπερδύναμη της αντίπερα όχθης του Ατλαντικού.
Κι αυτό, σε μια ώρα που στον θώκο της Ουάσιγκτον βρίσκεται ο Ντόναλντ Τραμπ, που αφενός διαλαλεί την επιστήθια φιλία του με τον Ταγίπ Ερντογάν, και αφετέρου οι όλες κινήσεις του πρώτου, ουδόλως αποτελούν εχέγγυο μιας κάποιας συνδρομής, σε περίπτωση κρίσης, που μπορεί να προκαλέσει ο εξ ανατολών γείτονάς μας.
Οι υποθήκες που ενεγράφησαν, στη διάρκεια αυτής της επίσκεψης δεν αφορούν μόνο το άμεσο μέλλον, αλλά πολύ πιθανόν την επόμενη της Προεδρίας Τραμπ, μιας και σημειολογικά το μανιφέστο, που εκφώνησε ο ΥΠΕΞ των ΗΠΑ στην Πνύκα, δεν ήταν άλλο, παρά μια κίνηση, που έβλεπε στο μέλλον.
Η προοπτική άλλωστε της διεκδίκησης της Προεδρίας για λογαριασμό των Ρεπουμπλικάνων, στην κούρσα της επόμενης εκλογικής αναμέτρησης, από τον Μάρκο Ρούμπιο, φάνηκε καθαρά, όταν δεν απάντησε στο τελευταίο σχετικό ερώτημα, που του υπέβαλε ο Α. Παπαχελάς, στην συνέντευξη που έδωσε στην Καθημερινή.
Με αυτή την έννοια η συνολική αποτίμηση της επίσκεψης αποτέλεσε μια ελληνική επιτυχία, την οποία δυστυχώς η μεμψίμοιρη αντιπολίτευση δεν μπόρεσε να δει.
Πέρα από τα γεωστρατηγικά, όπως ο κάθετος άξονας μεταφοράς φυσικού αερίου στον ανατολικό βαλκανικό δρόμο, τα εξοπλιστικά που αφορούν τις προμήθειες πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς, τα ελικόπτερα, τα περίφημα αεροσκάφη F-35, αλλά και αυτά της επαναφοράς στη χώρα πολιτιστικών θησαυρών, θέμα ιδιαίτερου ενδιαφέροντος, αποτέλεσε ο αγωγός ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου.
Η αρχική φράση Ρούμπιο, που ακούστηκε ως ιδιωτική διαπραγμάτευση, δημιούργησε σύγχυση, μιας και παρέπεμπε σε εκχώρηση άδειας από την Άγκυρα, επιβεβαιώνοντας τα ανύπαρκτα κυριαρχικά δικαιώματα, που επικαλείται η Τουρκία, σε μια περιοχή που δεν έχει οριοθετηθεί.
Κι αυτό, γιατί υπάρχει πριν τριάντα χρόνια, μια τραυματική εμπειρία από την μεσολάβηση-παρέμβαση των ΗΠΑ, στο θέμα των Ιμίων, όπου το όχι σημαίες, όχι στρατοί, όχι πλοία, έδωσε αφορμή στην Άγκυρα να χαρακτηρίζει αυθαίρετα, ως γκρίζες ζώνες, 146 νησιά του Αιγαίου.
Βεβαίως η φράση του ΥΠΕΞ των ΗΠΑ, ότι θεωρεί αδιανόητη μια σύγκρουση Ελλάδας-Τουρκίας, η οποία συνοδεύτηκε από την φράση, ότι δεν θα μπορούσαμε να επιτρέψουμε ποτέ να συμβεί, δημιούργησε μιαν ευφορία στην Αθήνα, μιας και κατά τους διπλωματικούς κύκλους, αποτελεί εγγύηση ασφαλείας της Ουάσιγκτον προς την Ελλάδα.
Πέρα από το πολιτικό βάρος της επίσκεψης, το γεγονός ότι η ομιλία του Μάρκο Ρούμπιο, με φόντο την Ακρόπολη, την ώρα της δύσης του ηλίου, η οποία μεταδόθηκε απευθείας από τηλεοπτικά δίκτυα των ΗΠΑ, ήταν μια μοναδική διαφήμιση για την χώρα μας.
Αξίζει της προσοχής, ότι οι πτήσεις προς την Αθήνα από διάφορες πόλεις των ΗΠΑ, και όχι μόνο από τη ΝΥ, που υπήρχαν πριν από λίγα χρόνια, έχουν δεκαπλασιαστεί, σημαίνει ότι η Ελλάδα αποκτά ιδιαίτερο βάρος σε μια πολυπληθή αγορά, που θα εξαργυρωθεί με πολλαπλασιασμό επισκέψεων, τα επόμενα χρόνια.
Συνολικά η επίσκεψη παρείχε πολλαπλά οφέλη για την Ελλάδα και είναι άξιο απορίας πως η πολυκερματισμένη αντιπολίτευση στάθηκε για μια ακόμη φορά κατώτερη των περιστάσεων, επιβεβαιώνοντας, ότι δεν είναι ικανή, να δει πέρα από την μύτη της.
Με δεδομένο ότι ο Μ. Ρούμπιο έχει και την ιδιότητα του συμβούλου ασφαλείας στις ΗΠΑ και με δεδομένη την κατάσταση πολεμικής επαγρύπνησης, που υπάρχει στην Ουάσιγκτον, η επίσκεψη του ΥΠΕΞ στην Αθήνα, αποκτά ιδιαίτερη αξία.
Με αυτή την έννοια η Αθήνα απόκτησε στην φαρέτρα της ένα ακόμη όπλο, εκτός φυσικά των εξοπλισμών που έχουν πρωταρχική αξία, αυτό της στήριξης από το ΥΠΕΞ των ΗΠΑ και της λεγόμενης γραφειοκρατίας, που το ακολουθεί.
Δυστυχώς στην ελληνική πολιτική σκηνή ακούμε και βλέπουμε σκυλοκαβγάδες και ασήμαντα θέματα, που αναδεικνύονται από τα ΜΜΕ ως σημαντικά, για να ροκανίσουν τηλεοπτικό χρόνο, ενώ απουσιάζουν σοβαρές και εμπεριστατωμένες αναλύσεις, που θα μπορούσαν να φωτίσουν άγνωστες πτυχές θεμάτων της εξωτερικής πολιτικής, που είναι άμεσα συνδεδεμένες με την ασφάλεια της χώρας.
Με αυτή την έννοια, όσοι βλέπουν μόνο τον μικρόκοσμό τους χάνουν, την θέα του ευρύτερου περιβάλλοντος κι έτσι δεν μπορούν να διευρύνουν τους ορίζοντές τους…
