Του Γιώργου Κράλογλου
Κάτι δεν πάει καλά με τους μικρομεσαίους. Ζουν ή δεν ζουν “μικρομεσαίωνα” όπως μας παρουσιάζονται; Γιατί τα Ινστιτούτα τους και οι μελέτες τους σωστά τα λένε. Έτσι είναι. Αλλά με τις εκλογές τους στην ΓΣΕΒΕΕ άλλα μας έδειξαν. Ότι παρά το ναυάγιο στην οικονομία οι μικρομεσαίοι, αν και επιχειρηματίες, επιμένουν να παραμένουν χωρισμένοι σε κομματικές παρατάξεις. Κάνουμε λάθος;
Αυτό καταλάβαμε από τις εκλογές της ΓΣΕΒΕΕ. Η “μεγάλη είδηση” ήταν πως η κομματική παράταξη που πρόσκειται στον ΣΥΡΙΖΑ έχασε τη δύναμή της.
Η επόμενη “είδηση” (επέκταση της πρώτης…) ότι τα “χαλινάρια” του συνδικαλισμού των μικρομεσαίων παραμένουν στα “στιβαρά χέρια” των συνδικαλιστικών παρατάξεων του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. μιας και ο ΣΥΡΙΖΑ κατρακύλησε…
Άρα οι ανά την Ελλάδα μικρομεσαίοι , από τον Έβρο μέχρι το Ταίναρο και από την Πίνδο μέχρι την Κρήτη, να κοιμούνται ήσυχοι…
Η συνδικαλιστική παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ – Συνεργαζόμενοι Ανεξάρτητη Συνδικαλιστική Κίνηση Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων- (ΑΣΚΕΒΕ) δεν θα πάρει την προεδρία της ΓΣΕΒΕΕ. Έπεσε στο 14,55% έναντι 21,4% που είχε το 2013. Και έτσι οι μικρομεσαίοι είναι τώρα με τα επάνω τους…
Και μην μου πείτε ότι με αυτά ασχολήθηκαν μόνο τα μέσα ενημέρωσης. Γιατί τα μέσα ενημέρωσης έκαναν την δουλειά τους. Μετέφεραν την εικόνα.
Η εικόνα όμως είναι που έχει την μεγάλη σημασία της. Η εικόνα που έβγαλαν στο συνέδριο και στις εκλογές τους οι μικρομεσαίοι μέσω της Γενικής Συνομοσπονδίας Επαγγελματιών Βιοτεχνών Εμπόρων Ελλάδας.
Μήπως και ξαφνιαστήκαμε από αυτά; Κάθε άλλο. Άλλωστε σε άλλους καιρούς της μεταπολίτευσης τέτοιες εικόνες ήταν μεν φλύαρες και χωρίς σημασία αλλά ανεκτές μέσα στη γενικότερη πολιτική φαυλότητα.
Σήμερα όμως η εικόνα και των μικρομεσαίων, μέσα στο μαύρο χάλι της οικονομίας και των άγνωστων προοπτικών της εντός ή εκτός του ευρώ, έχει την δική της σημασία.
Δεν είναι δυνατόν από την μια να αναζητάμε ελεύθερη οικονομία με το μεγάλο μερίδιο να αναλογεί στην ιδιωτική πρωτοβουλία. Και από την άλλη να παραμένουμε σε μια επιχειρηματική αγορά με υποανάπτυκτα χαρακτηριστικά όπου οι επιχειρηματικές Οργανώσεις των παραγωγικών τάξεων συγκροτούνται από παραταξιακά κινήματα. Και ας πρόκειται για μικρούς ή βιοτέχνες ή και νέους επαγγελματίες.
Είναι ο χώρος των μικρομεσαίων ιδιωτών επιχειρηματιών. Και ο ιδιώτης επιχειρηματίας είναι αυτός που εκφράζει τις πραγματικές δυνάμεις της χώρας μέσω των παραγωγικών τάξεων που ανήκει.
Το υπόλοιπο της οικονομίας είναι, ως γνωστό, ένα ληστρικό και αποτυχημένο κράτος επιχειρηματίας. Το κράτος βιομήχανος ή παραγωγός ενέργειας και ορυκτού πλούτου που ζει από την καμπούρα των φορολογούμενων για να μην καταρρεύσει.
Είναι λοιπόν ή δεν είναι αλλεργικό (το ολιγότερο) το φαινόμενο ομάδων ιδιωτών επιχειρηματιών να υπηρετούν κομματικές παρατάξεις για να φιμώσουν τις Οργανώσεις που τους εκφράζουν ή να αντιπολιτεύονται ,με κομματικές οδηγίες, τις κυβερνήσεις!!!
Διαφορετικά τι νόημα έχουν τα παραταξιακά κινήματα σε ιδιωτικούς επιχειρηματικούς κλάδους. Εθνικά ιδανικά αποκλείεται…
Θέλουν δεν θέλουν όμως οι μικρομεσαίοι ήρθε η ώρα να αντιληφθούν τον σημαντικότατο ρόλο που αναλαμβάνουν στην οικονομία όσο η βιομηχανική (κατά κύριο λόγο) και η υπόλοιπη παραγωγική Ελλάδα σέρνεται και θα σέρνεται μέχρι να σβήσει εντελώς.
Με capital controls, την αποταμίευση να μην εξασφαλίζει Τραπεζική χρηματοδότηση, τα ΕΣΠΑ να μοιράζονται στην θέση των επιδομάτων ανεργίας… τη ρευστότητα ως είδος πολυτελείας και την υπερφορολόγηση να γδέρνει τα έτοιμα (σε επιχειρήσεις και ιδιώτες) η οικονομία δεν πρόκειται να βρει 150 δισ. ευρω που χρειάζεται (σε ιδιωτικές επενδύσεις) να ανακόψει την κατάρρευση και να ανακάμψει ξεκινώντας από τα γνωστά και δοκιμασμένα μονοπάτια της μεταποιητικής παραγωγής.
Ποιος θα φέρει στην Ελλάδα κεφάλαια για ιδιωτικές επενδύσεις με το σημερινό κλίμα της οικονομίας, το αριστερίστικο μείγμα οικονομικής πολιτικής και την αστάθεια σε ό,τι αφορά την εξυπηρέτηση του χρέους και της παραμονής στην ευρωζώνη.
Συνεπώς άλλη κινητικότητα στην οικονομία, εκτός από τις ιδιωτικοποιήσεις και κάποιες αναθέσεις 2-3 έργων (που θα αποδειχθούν μακροπρόθεσμης απόδοσης) θετικό κλίμα και ελκυστικό επιχειρηματικό περιβάλλον είναι πράγματα ανέφικτα με το σημερινό πολιτικό σκηνικό.
Και καθώς η βιομηχανική, ενεργειακή και ναυτιλιακή Ελλάδα θα μεταβάλλεται σε χώρα μικρομεσαίων, λιανεμπορίου και τουρισμού οι ευθύνες των Ελλήνων βιοτεχνών, επαγγελματιών και εμπόρων είναι, κατά τη γνώμη μου, ιστορικές. Γιατί μόνο οι μικρομεσαίοι θα συνθέσουν τη ραχοκοκαλιά της οικονομίας. Την πραγματική ραχοκοκαλιά. Και όχι αυτή που ακούμε στις γνωστές πολιτικές φανφάρες. Ας το αναλογιστούν αυτό και οι επιχειρηματικές πολιτικές παρατάξεις της ΓΣΕΒΕΕ.
george.kraloglou@capital.gr
Πηγή : capital.gr
