Του Αντώνη Βενέτη
Στην «Κ» της 24.8.2025, ο συντάκτης κειμένου αναφερόμενου στον προ δεκαετιών αποβιώσαντα πολιτικό της Αριστεράς Ηλία Ηλιού, περιγράφει αυτόν με έναν τρόπο απολύτως αγιογραφικό, και είχε ένα τόνο γενικότερης δικαίωσής τοu που δεν συνάδει με την κατεύθυνση της Ιστορίας.
Έτσι, το 1952, όταν συνελήφθη ο «Κόκκινος Δάσκαλος» Νίκος Πλουμπίδης, μέλος του Π.Γ του ΚΚΕ και επικεφαλής του παράνομου μηχανισμού του στην Αθήνα, και τη διαγραφή του από το Κόμμα ως πράκτορας της ασφάλειας, προδότης και χαφιές.
Ο Ν. Πλουμπίδης ο οποίος ανάλωσε το σύνολο σχεδόν της ζωής του εις την υπηρεσία του ΚΚΕ, μετήχθη εις την κατηγορίαν των «λεπρών»
Ουδέν μέλος του Κόμματος εδικαιούτο να προσφέρει την ελαχίστη βοήθεια εις τον «χαφιέ και προδότη» Ν. Πλ..
Παρά ταύτα ευρέθη ο γνωστός τότε δικηγόρος, εκ Κεφαλληνίας ορμώμενος Γ. Θεοτοκάτος, ο οποίος ανέλαβε την υπεράσπισή του.
Εις μίαν όμως επίσκεψή του εις τας φυλακάς, συνηντήθη τυχαίως με το «Νέστορα» της αριστεράς Ηλία Ηλιού, ερωτηθείς σχετικώς του είπεν ο Γ. Θ. ότι ανέλαβε την υπεράσπιση του Ν. Πλ..
Η απάντηση του Η.Η ήτο:
– Εγώ στη θέση σου δεν θα το έπραττα.
Τούτο ενέβαλε εις σκέψεις τον Γ.Θ. ο οποίος ήτο μέλος του ΚΚΕ και παρητήθη της υπεράσπισης του Ν.Πλ..
Έτσι αφέθη ο Ν. Π. άνευ συνηγόρου, οπότε τον ανέλαβε ο διακεκριμένος δικηγόρος Κ. Στεφανάκης, πατέρας του γνωστού δικηγόρου Γιώργου Κ. Στεφανάκη, όστις και ενθέρμως υπεράσπισεν αυτόν.
Το περιστατικό αυτό εβάρυνε τον αείμνηστο Γ.Θ. μέχρι του θανάτου του, τη δεκαετία του 1990, διότι εθεώρησε ότι εγκατέλειψε αδικαιολογήτως και αντιδεοντολογικά τον Ν.Π.
Αυτή ήτο η αντίληψη της Αριστεράς, η οποία αγωνίστηκε για μια ολοκληρωτική κοινωνία, εις την οποίαν κατά τη δόγμα του ΚΚΕ «εσύ δεν είσαι τίποτα, το Κόμμα είναι το παν».
Και όταν την 14.8.1954 εξετελέσθη ο Νίκος Πλουμπίδης και οι εφημερίδες την επομένη είχαν φωτογραφία της σορού του,
το ΚΚΕ διετυμπάνιζε ότι η εκτέλεση ήταν «σικέ», και η Ασφάλεια του «μοναρχοφασιστικού καθεστώτος» τον εφυγάδευσε στις ΗΠΑ, όπου απολαμβάνει τα «αργύρια» της προδοσίας!
Αυτές τις αντιλήψεις φαίνεται να αποδέχεται και ο Ηλίας Ηλιού.
Και όπως έγραψε ένας Γιουγκοσλάβος κομμουνιστής, ο Ντόμπριτσα Τσόσιτς, στην «Εποχή της Εξουσίας» – «Γιατί αυτό το νόημα της αυτοθυσίας τους είναι παράλογο. Εγώ δεν θαυμάζω τον παραλογισμό.»
