Του Κώστα Χριστίδη*
Κάθε καλός μάνατζερ και, γενικότερα, κάθε άνθρωπος επιτυχημένος στο έργο του γνωρίζει τη σημασία του να επικεντρώνει τις δραστηριότητές του στην επίτευξη ορισμένων σημαντικών στόχων και να μην ασχολείται με δευτερεύοντα ή ασήμαντα πράγματα. Ενώ, όμως, η αρχή αυτή φαίνεται περίπου αυτονόητη, η εφαρμογή της στη πράξη αποδεικνύεται ιδιαίτερα δύσκολη υπόθεση. Προϋποθέτει σωστό καθορισμό προτεραιοτήτων, χάραξη συγκεκριμένων μακρο -, μεσο – και βραχυπρόθεσμων στόχων, εξεύρεση και αξιοποίηση πόρων (υλικών και, κυρίως, ανθρώπινων) για την επίτευξη των στόχων και εκπόνηση λεπτομερούς χρονικού προγραμματισμού για την εκτέλεση των δραστηριοτήτων που θα οδηγήσουν στην υλοποίηση των στόχων.
Στη σφαίρα της πολιτικής η σύγχυση μεταξύ σημαντικού και ασήμαντου είναι συνηθέστατη, αποτελεί – θα έλεγε κανείς – τον κανόνα. Η εντυπωσιοθηρία και η ικανοποίηση βραχυπρόθεσμων πολιτικών αναγκών οδηγούν σε εξαγγελίες που ουδέποτε πραγματοποιούνται (άρα, σε αναξιοπιστία, δηλ. καταστροφή πολιτικού κεφαλαίου), σε ανούσιες πολιτικές αντιδικίες, σε πλειοδοσία παροχών με αποτέλεσμα την υπερχρέωση της χώρας και την εξουθένωση των επόμενων γενεών – ενίοτε και της παρούσας, όπως συνέβη προ ετών στην Ελλάδα και απειλείται να συμβεί και σε άλλες χώρες κατόπιν της έκρηξης των δημοσίων δαπανών λόγω (και) της πανδημίας.
Σε καμία χώρα, ωστόσο, δεν υπάρχει τέτοια επίδειξη πολιτικής ανευθυνότητας, αμετροέπειας και ευτελισμού των πάντων όσο από την σημερινή αξιωματική αντιπολίτευση στην Ελλάδα, το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ υπό την ηγεσία του Αλέξη Τσίπρα. Η κριτική προς την κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι διαρκής, αντιφατική, και, κυρίως, επί ασήμαντων θεμάτων χωρίς τεκμηρίωση και ενναλακτικές προτάσεις. Εκτοξεύονται κατηγορίες, όπως π.χ. για στήσιμο του διαγωνισμού για τα self tests με σκοπό ‘’να πάρει τη δουλειά η Siemens’’ (η οποία δεν έλαβε μέρος στον διαγωνισμό).
Αφήνονται υπαινιγμοί για εμπλοκή του Μαξίμου σε σκοτεινές υποθέσεις, όπως του σκηνοθέτη – ηθοποιού Δ.Λιγνάδη, τη δολοφονία του δημοσιογράφου Γ. Καραϊβάζ, τη συμπεριφορά του παρουσιαστή Μ. Φουρθιώτη, την ‘’ασφαλτόστρωση’’ της Ακρόπολης. Στα εργασιακά, διαμαρτύρονται ότι ‘’βγάλανε τα τεθωρακισμένα απέναντι στους εργαζόμενους’’. Ως προς τη μείωση των φορολογικών συντελεστών και των ασφαλιστικών εισφορών (σημαντικών οπωσδήποτε εργαλείων για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και τη δημιουργία παραγωγικών θέσεων εργασίας), εκτοξεύονται κατηγορίες ότι ‘’ο κ. Μητσοτάκης εκπληρώνει γραμμάτια προς τα μεγάλα συμφέροντα που τον έκαναν πρωθυπουργό’’ …
Στο κρίσιμο θέμα της πανδημίας που μαστίζει ολόκληρο τον πλανήτη, η κατηγορία άλλοτε είναι ότι η κυβέρνηση άργησε να κλείσει την αγορά, άλλοτε ότι άργησε να την ανοίξει, ότι κλείνει όταν τα κρούσματα είναι 2.500 την ημέρα και ανοίγει όταν φθάνουν τα 4.500 την ημέρα, ότι υπόσχεται ‘’ένα εμβόλιο που δεν υπάρχει’’ (Νοέμβριος 2020), ότι με τον περιορισμό δημοκρατικών δικαιωμάτων (όπως στην περίπτωση Κουφοντίνα) στο όνομα του δόγματος νόμος και τάξη’’ προκαλεί διαδηλώσεις με αποδεκτό, εν τούτοις, στις περιπτώσεις αυτές από τον κ. Τσίπρα του ρίσκου υπερμετάδοσης του ιού.
Αλλά και η ελάσσων αντιπολίτευση συντάσσεται με τις περισσότερες από τις κατηγορίες αυτές μεμφόμενη την κυβέρνηση ότι ‘’δεν διαθέτει σχέδιο’’ και ότι ‘’παλινδρομεί συνεχώς στο πεδίο των μέτρων, μεταφέρει τις ευθύνες στους πολίτες και μαδάει τις μαργαρίτες για ανοίγματα’’.
Η καλύτερη απάντηση στις κατηγορίες αυτές είναι η επιτάχυνση του προγράμματος εμβολιασμού, το προσεκτικό άνοιγμα της οικονομίας, η αξιοποίηση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης, η εφαρμογή του προεκλογικού προγράμματος για φορολογικές ελαφρύνσεις, ο εκσυγχρονισμός των εργασιακών σχέσεων, ο ψηφιακός μετασχηματισμός της δημόσιας διοίκησης, η αναβάθμιση της παιδείας. Κάθε τι που οδηγεί σε ταχύτερη και ασφαλέστερη επίτευξη των στόχων αυτών είναι θέμα εξ ορισμού σημαντικό. Η κυβέρνηση, ακολουθώντας τη βασική αρχή του αποτελεσματικού μάνατζμεντ ‘’do first things first and second things not at all’’, πρέπει να επικεντρωθεί σε αυτά. Η αντιπολίτευση διαθέτει την πολυτέλεια να συνεχίσει να ασχολείται (εάν επιθυμεί) με τα … ασήμαντα. Δεν μπορεί, ωστόσο, να ‘’ξεστοκάρει’’ από γκάφες, γιατί παράγει διαρκώς νέες !
*Νομικός – Οικονομολόγος
