Του Ηλία Καραβόλια
Καλώς τον και ας άργησε : ο στοιχηματισμός στις αγορές (με αέρα κοπανιστό) επανήλθε προχθές στα ιστορικά υψηλά του, μόλις το νέο δισκοπότηρο του ατελεύτητου κέρδους (τεχνητή νοημοσύνη) συζητείται ως πιθανή νέα φούσκα (βλ https://www.efsyn.gr/oikonomia/diethnis-oikonomia/494470_bgikan-ta-paragoga-apo-hronontoylapo)
Και τα στοιχήματα αντιστάθμισης( που δεν είναι για το πόπολο) μπορούν να αποφέρουν μεγάλο κέρδος, αλλά σχεδόν μόνο για τους μεγάλους – είτε ανέβει είτε πέσει η αξία των νέων trendy μετοχών της Αμερικής και των λοιπών διεθνών αγορών.
Ακούστε : τα ασφάλιστρα κινδύνου (CDS) ασφαλίζουν το επενδυτικό κεφάλαιο των μεγάλων θεσμικών, όχι τον μικροεπενδυτή. Ο λόγος ; Η δομή της εσωτερικής τους υπόστασης ως synthetic assets, στηρίζεται στην αρχιτεκτονική κατασκευή τους, στην ιδιαίτερη μυστικιστική μηχανική τους και στην «αποτελεσματικότητα» τους αλλά μόνο για όσους μπορούν να τα χρησιμοποιήσουν ως «επένδυση» (και όχι ως ασφάλιστρα)
Εμείς διδαχθήκαμε ότι τα CDS, και λοιπά options παράγωγα, δήθεν εξισορροπούν τις αγορές, τον κίνδυνο, τις τιμές. Παραμύθια για μικρά παιδιά : το ερώτημα που δεν μας μαθαίνουν στις σχολές είναι «για ποιες αγορές, για ποιον κίνδυνο, για ποιες τιμές», δηλαδή για ποιον ακριβώς «επενδυτή» τελικά.
Αυτή η ομοιογενής αναπαραστατική δύναμη της αγοράς (το ότι δήθεν «όλοι όσοι συμμετέχουν έχουν τις ίδιες δυνατότητες») είναι ο μύθος που ανέτρεψε με το αξίωμα περί «ασύμμετρης πληροφόρησης», ο μεγάλος δάσκαλος νομπελίστας Joseph Stieglitz.
Τα παράγωγα λειτουργούν εδώ και χρόνια έως «ασφάλιστρα κέρδους» (όχι κινδύνου) επειδή το σύστημα χτυπάει κόκκινο, φθάνει στο όριο το κέρδος του, και αυτή η μεταβλητότητα παράγει ασφαλέστερες αποδόσεις από το μόνιμο storytelling των growth stories για τις μετοχές του κατά καιρού «νέου χρυσού» (όπως τώρα της ΑΙ)…
ΥΓ 1 Σύμφωνα με έκθεση της JPMorgan τον περασμένο μήνα, οι εταιρείες υψηλής τεχνολογίας, οι επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας και άλλοι δανειολήπτες που συνδέονται με την Τεχνητή Νοημοσύνη αποτελούν πλέον το μεγαλύτερο μέρος της αγοράς, σε επίπεδο επενδυτικής βαθμίδας…
ΥΓ 2 Τα CDS ήταν το σινιάλο εκείνο (από όλα τα χρηματοπιστωτικά μέσα) που δόθηκε ώστε οι αγορές να βρεθούν στο επίκεντρο της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008 (ενυπόθηκα ομόλογα τύπου Lehman Brothers)…
 επανήλθε προχθές στα ιστορικά υψηλά του, μόλις το νέο δισκοπότηρο του ατελεύτητου κέρδους (τεχνητή νοημοσύνη) συζητείται ως πιθανή νέα φούσκα){kind=link}