Ο Κύκλος Ιδεών, εν όψει της επετείου της 25ης Μαρτίου, πραγματοποιεί διαδικτυακή εκδήλωση με θέμα: «Απαντήσεις του 1821 στις γεωπολιτικές προκλήσεις του 2022» Συζητούν: Αριστείδης Χατζής & Ευάγγελος Βενιζέλος Συντονίζει η δημοσιογράφος, Νόνη Καραγιάννη

https://ekyklos.gr/ev/815-23-3-2022-apantiseis-tou-1821-stis-geopolitikes-prokliseis-tou-2022.html

Μπορεί στις βασικές στρατηγικές επιλογές του Αγώνα της Ανεξαρτησίας να βρίσκονται απαντήσεις στα γεωπολιτικά διλήμματα που κατέστησε ανάγλυφα και επιτακτικά η ρωσική εισβολή και ο πόλεμος στην Ουκρανία; Δόθηκαν από το Επαναστατημένο Έθνος απαντήσεις που ισχύουν έως σήμερα και καθόρισαν τις κομβικές επιλογές του ελληνικού κράτους τα διακόσια χρόνια της Ιστορίας του; Μπορούμε μήπως να βρούμε απαντήσεις του 1821 στα γεωπολιτικά διλήμματα του 2022;

Ο καθηγητής Αριστείδης Χατζής, συγγραφέας του βιβλίου «Ο Ενδοξότερος Αγώνας» (εκδόσεις Παπαδόπουλος, 2021), συζητά γύρω από τα ερωτήματα αυτά με τον Ευάγγελο Βενιζέλο, συγγραφέα της συλλογής κειμένων «Παλιγγενεσία και Αναστοχασμός» (εκδόσεις Πατάκη, 2021). Τη συζήτηση συντονίζει η δημοσιογράφος, Νόνη Καραγιάννη.

Ποια ήταν η συμβολή του Αλεξάνδρου Μαυροκορδάτου στη διαμόρφωση των εθνικών στρατηγικών επιλογών; Τι έχει απομείνει από την επιρροή του Ιωάννη Καποδίστρια; Ο πόλεμος στην Ουκρανία θέτει υπό αμφισβήτηση στερεότυπα που κυριαρχούν στην πρόσληψη της Ιστορίας και θεωρούνται καταστατικά στοιχεία της εθνικής ταυτότητας;

Ο Κύκλος Ιδεών ενόψει της επετείου της 25ης Μαρτίου οργανώνει διαδικτυακή συζήτηση που επιχειρεί να αναδείξει την επικαιρότητα της Ιστορίας και τη μετατροπή της επικαιρότητας σε Ιστορία.

Το άρθρο «Απαντήσεις του 1821 στις γεωπολιτικές προκλήσεις του 2022» εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Καθώς διανύουμε το έτος εορτασμού των 200 χρόνων από την Επανάσταση του 1821, αξίζει, νομίζω, να αναφερθώ σε μια παράτολμη πρωτοβουλία του «Οικονομικού Ταχυδρόμου» το 1972 (23 Μαρτίου), δηλαδή την εποχή της δικτατορίας των συνταγματαρχών. Εξέδωσε τότε ειδικό πολυσέλιδο αφιέρωμα στα «Οικονομικά του 1821», με έμφαση στους αφανείς ήρωες, δηλαδή εκείνους που είχαν την πρωτοβουλία και εκείνους που χρηματοδότησαν την Επανάσταση.

Εν μέσω δικτατορίας επαγγελματιών στρατιωτικών το αφιέρωμα εκείνο έδωσε έμφαση και με πλήθος στοιχείων αποδείκνυε ότι οι εμπνευστές αλλά και οι χρηματοδότες της εθνεγερσίας δεν ήταν ηρωικοί στρατιωτικοί αλλά μεγαλοεπιχειρηματίες του μείζονος Ελληνισμού και καραβοκύρηδες των ελληνικών νησιών, δηλαδή πλούσιοι επιχειρηματίες που διέπρεπαν στα ελληνικά νησιά αλλά και εκτός ελλαδικού χώρου.

«Δεν θα πρέπει να λησμονούμε», υπογράμμιζα στο κύριο άρθρο με το οποίο προλόγιζα το αφιέρωμα ως διευθυντής-αρθρογράφος του «Οικονομικού Ταχυδρόμου», «ότι χωρίς τη Φιλική Εταιρεία δεν θα υπήρχε Επανάσταση (τουλάχιστον το 1821). Οσο κι αν ενοχλεί αυτό, η ιδέα και προετοιμασία της εθνεγερσίας οφείλεται σε επιχειρηματίες της εποχής. Σε αυτούς οφείλεται και η ατελέστατη εν τούτοις οικονομική προετοιμασία του Αγώνα».

Ιδιαίτερα υπογραμμιζόταν η ηρωική θυσία των καραβοκυραίων της Υδρας, των Σπετσών και των Ψαρών, που έδωσαν όχι μόνο όλα τα καράβια τους στον Αγώνα, αλλά και όλο τους το χρυσάφι που συσσώρευαν στις κασέλες των αρχοντικών τους. Πρόσφεραν 600 πλοία για να τους μείνουν μόνο 50 σαράβαλα πια στο τέλος του Αγώνα. Ξεκίνησαν πάμπλουτοι και πολλοί από αυτούς με τη λήξη του βρέθηκαν στον δρόμο πάμπτωχοι.

Επίσης τα πυρομαχικά του Αγώνα εξασφάλισαν το οργανωτικό δαιμόνιο και η μέχρι ηρωισμού οικονομική θυσία των εμπόρων Σπηλιωτόπουλων, που δημιούργησαν και λειτούργησαν υπό συνθήκες αστυνομικού μυθιστορήματος τα πυριτιδοποιεία της Δημητσάνας. Να προστεθεί και η πολύτιμη συμβολή των αγροτών, που υπήρξαν η ζωντανή επιμελητεία για τη διατροφή των μαχομένων, καθώς συνέχισαν, καλλιεργώντας, να προσφέρουν όλες τους τις σοδειές, τα ζωντανά τους, το «έχειν» τους και φυσικά και τη ζωή τους. Και όταν έλειψαν οι αφανείς αυτοί ήρωες αγρότες, κανένας στρατιωτικός ηρωισμός δεν μπόρεσε να κάνει τίποτα εκτός από το να γράψει σελίδες θυσίας ζωών. Υπογραμμίζεται ότι το ηρωικό Μεσολόγγι έπεσε από έλλειψη τροφίμων, καθώς ο Ιμπραήμ με την ευφυΐα που τον διέκρινε κατέστρεψε τις καλλιέργειες, τα δάση, κάθε κλήμα αμπελιού της Πελοποννήσου για να κάμψει με την πείνα τους επαναστάτες.

Αυτά σε αντιπαραβολή προς την όρεξη για πλουτισμό ορισμένων καπεταναίων μαζί με τις διάφορες σπατάλες ή καταχρήσεις που γίνονταν στην ανοργάνωτη και χωρίς έλεγχο διοίκηση, καθώς και στις υπερβολικές αξιώσεις των τακτικών στρατιωτικών, κυρίως των αλλοδαπών. Και όπως αποκαλύπτει στα απομνημονεύματά του ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, «οι καπεταναίοι πολύ συχνά παρωθούντο εις τον πειρασμόν να εγγράφουν μισθούς π.χ. διπλάσιους εις τας καταστάσεις ανεξέλεγκτοι όντες ίνα σφετερισθούν την διαφοράν».

Το 126 σελίδων αφιέρωμα αυτό του «Οικονομικού Ταχυδρόμου» συνιστούσε αναμφίβολα πρόκληση για τους συνταγματάρχες δικτάτορες, αλλά ευτυχώς χωρίς συνέπειες, ίσως διότι ήταν γι’ αυτούς δύσπεπτο ανάγνωσμα. Ομως υποθέτω ότι και σήμερα θα προκαλούσε αντιδράσεις, ιδίως στην Αριστερά, καθώς οι επιχειρηματίες και γενικά οι καπιταλιστές δεν χαίρουν της ιδιαίτερης εκτίμησής της.

Πηγή: ot.gr

Το άρθρο Οι αφανείς ήρωες της Επανάστασης του 1821… Του Γιάννη Μαρίνου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Η αναζήτηση της ιστορικής αλήθειας έχει στόχο τη στήριξή του του εθνικού φρονήματος αλλά σε ανθεκτικότερες βάσεις, απαλλαγμένες από σάπια υποστυλώματα. Στόχος μας δεν είναι η ανάλυση των ιστορικών γεγονότων της Επανάστασης του 1821 και το ξεσκαρτάρισμά της από στοιχεία που επιβαρύνουν άδικα την προσπάθεια των αληθινών αγωνιστών.

Στην πρώτη συνάντηση (18/03/2021) εξετάσαμε την πορεία του Ελληνισμού, μετά τη ρωμαϊκή κατάκτηση, ως στοιχείο πολιτισμού του Βυζαντίου, και την εξέλιξή του στη διάρκεια της Οθωμανικής κυριαρχίας. Παρουσιάσαμε τον ρόλο του Οικουμενικού Πατριαρχείου και των Φαναριωτών ως δύο βασικών συντελεστών στη διαμόρφωση των σχέσεων των Ελλήνων Ραγιάδων με τους Τούρκους κατακτητές.

Στη δεύτερη συνάντηση (25/03/2021) μελετήσαμε τη διοίκηση των Προκρίτων/Κοτζαμπάσηδων, την Εκπαίδευση, και την Ιερή Συμμαχία.

Σήμερα, κατά τη διάρκεια της τρίτης μας συνάντησης, θ’ασχοληθούμε με τα παρακάτω ιστορικά κεφάλαια:

• ΡΗΓΑΣ ΒΕΛΕΣΤΙΝΛΗΣ

• ΦΙΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ

• ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΙΣ ΠΑΡΑΔΟΥΝΑΒΙΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ

• ΑΛΗ ΠΑΣΑΣ / Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

• ΚΛΕΦΤΕΣ ΚΑΙ ΑΡΜΑΤΟΛΟΙ

Η εκπομπή είναι ανοιχτή προς όλους και την εισήγηση ακολουθεί χρόνος ερωτοαπαντήσεων.

Εισηγητής: Στέργιος Βαγγλής

Γεννήθηκε στην Πορταριά Χαλκιδικής, το 1954. Σπούδασε Φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Υπηρέτησε ως εκπαιδευτικός σε σχολεία της Χαλκιδικής και της Θεσσαλονίκης, υπήρξε διευθυντής του Γυμνασίου N. Μουδανιών και άσκησε τα καθήκοντα του Αναπληρωτή Προϊσταμένου του Γραφείου Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης N. Χαλκιδικής.

Ίδρυσε και διηύθυνε τις εφημερίδες «ΓNΩMH THΣ XAΛKIΔIKHΣ» (εβδομαδιαία) και «EΠIKOINΩNIA» (ημερήσια).

Ασχολείται με τη συγγραφή στους χώρους της Λογοτεχνίας, της Ιστορίας και της Λαογραφίας.

Από το 2017, είναι μέλος της «Δημιουργίας, ξανά!», και συμμετείχε ως υποψήφιος βουλευτής Χαλκιδικής, στις εκλογές του 2019. Είναι εκλεγμένο μέλος της Εθνικής Επιτροπής του Κόμματος και Συντονιστής της Επιτροπής Παιδείας.

Το άρθρο 1821 – Αλήθειες πίσω από τα Ιστορικά Γεγονότα – 3η ενημερωτική παρουσίαση – 1η Απριλίου 2021 εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ #11 ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΑΡΩ ΕΥΘΥΜΙΟΥ

Το άρθρο Επανάσταση του 1821 – Εισαγωγή εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Με την ανατολή του νέου έτους συμπληρώνονται 200 χρόνια από την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Ανεξάρτητα από τις τελετές και πανηγύρεις που ετοιμάζει η επιτροπή, που έχει οριστεί για τον σκοπό αυτό, είναι καιρός να ξαναδούμε την ιστορία μας και να επανακαθορισουμε την στάση μας στην καθημερινότητά μας.

Κυρίαρχο θέμα, που έπρεπε να υπάρχει και να επισημαίνεται σε κάθε αναφορά του ελεύθερου βίου των Ελλήνων, στα 200 αυτά χρόνια, είναι το σαράκι του διχασμού, και τα δεινά που επέφερε στη χώρα και στους πολίτες της.

Μεσούσης της Επανάστασης του 1821, μόλις δύο χρόνια από την έναρξή της, άρχισε η φαγωμάρα. Οι Κοτζαμπάσηδες  από τη μια και οι Φιλικοί από την άλλη, με αντικείμενο διαφωνίας, τι άλλο από την εξουσία.

Τα επόμενα δύο χρόνια οι αντιμαχόμενες πλευρές μεταβλήθηκαν. Μοραΐτες από την μια Υδραίοι και Ρουμελιώτες από την άλλη με αποτέλεσμα να χύνεται άφθονο ελληνικό αίμα από τους ίδιους τους επαναστατημένους Έλληνες. Όταν το 1824 μπήκε στο παιχνίδι και το πρώτο δάνειο από την Αγγλία, τότε άστραψαν και βρόντηξαν οι μεγάλες χατζάρες.

Η Επανάσταση λόγω των εμφυλίων πολέμων είχε σχεδόν καταρρεύσει. Διασώθηκε με τη Ναυμαχία του Ναυαρίνου τον Οκτώβρη του 1827.

Ακολούθησε η έλευση του Καποδίστρια, ως πρώτου Κυβερνήτη της ελεύθερης Ελλάδας και η εν συνεχεία δολοφονία του, που οδήγησε την ενθρόνιση του Όθωνα από τους συμμάχους, που κυβέρνησε «ελέω Θεού» μια και οι Έλληνες δεν κατάφεραν να εφαρμόσουν στην πράξη το δημοκρατικό Σύνταγμά τους.

Ακολούθησε ο διχασμός το  1915 ανάμεσα στους Βενιζελικούς και τους Βασιλικούς, με αφορμή την συμμετοχή της χώρας στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η χώρα έφτασε στο σημείο να έχει δύο κυβερνήσεις. Μία την Θεσσαλονίκη και μια στην Αθήνα. Στο παιχνίδι μπήκαν και οι αγγλογάλλοι με αποτέλεσμα οι εσωτερικές έριδες να γίνουν σκληρότερες.

Ακολούθησε το έπος του 1940 και η Εθνική Αντίσταση κατά των κατοχικών δυνάμεων. Δεν πρόφτασαν οι  Έλληνες να δουν μιαν άσπρη μέρα με την απελευθέρωση τον Οκτώβρη του 1944. Ήρθαν τα Δεκεμβριανά και ο εμφύλιος που ακολούθησε που κράτησε περισσότερο από την κατοχή.

Φτάσαμε στο 1965 και την διαμάχη ανάμεσα στο Παλάτι και τον Πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου. Αποτέλεσμά της ήταν η δικτατορία των συνταγματαρχών το 1967.

Πέρα από το «γύψο», που έβαλε τον ελληνικό λαό ο Γ. Παπαδόπουλος, για μια επταετία, το οδυνηρό για τον Ελληνισμό που ακολούθησε, ήταν η εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο το 1974 και η κατοχή μέχρι σήμερα του 37% της Μεγαλονήσου από τα τουρκικά στρατεύματα.

Όμως και στις μέρες μας βλέπουμε να φουντώνει και πάλι ο διχασμός. Κάποιοι, ευτυχώς λίγοι, δυστυχώς πολύ επιθετικοί πιστεύουν ότι ο εμφύλιος δεν έληξε το 1949 και επιμένουν με την συμπεριφορά του να διχάζουν και να προκαλούν.

Βλέπουμε κόμματα, μέσω των ανακοινωσεων τους, να χαίρονται όταν η πανδημία παίρνει ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Όταν ο κορονοϊός θερίζει και όταν γεμίζουν οι ΜΕΘ. Αρνούνται να δουν τι συμβαίνει γύρω τους, στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες και να κάνουν σοβαρές προτάσεις, αντί να υψώνουν φωνές και αντιπολιτευτικές κορώνες.

Εν μέσω πανδημίας το ΚΚΕ αδιαφορώντας για τις απεγνωσμένες εκκλήσεις όχι της κυβέρνησης, αλλά των επιδημιολόγων, αφού πραγματοποίησε την πρώτη συγκέντρωση των 200 ατόμων στη Β. Σοφίας μπροστά από το Μέγαρο Μουσικής την οποία ανέχθηκε η κυβέρνηση, όταν είδε ότι δεν δημιούργησε τον θόρυβο που ήθελε, πέρασε στον δεύτερο γύρο και μάζεψε αιφνιδιαστικά 1.500 στην Πανεπιστημίου.

Φτύνοντας κυριολεκτικά τους το σύνολο των ανθρώπων της υγείας, που δίνουν καθημερινές μάχες για να σώσουν ζωές, έστειλε 1.500 ανθρώπους να στριμωχτούν και να αντιπαρατεθούν απέναντι στις αστυνομικές δυνάμεις. Και η ηγεσία της, είχε το θράσος υποκριτικά να υποστηρίξει, ότι κινδύνευσαν οι αστυνομικοί, μια και στην προσπάθειά τους να τους απωθήσουν δεν κρατούσαν αποστάσεις.

Οποία υποκρισία.

Όμως δεν σταμάτησαν εδώ, παρά την αποδοχή από το σύνολο σχεδόν της κοινωνίας, που αποτυπώνεται και σε μετρήσεις των μέτρων, ετοιμάζονται και προαναγγέλλουν για τις 26 Νοεμβρίου κινητοποιήσεις άκουσον-άκουσον στο όνομα των γιατρών και νοσηλευτών, με σημαία την υγεία.

Φασαρία για την φασαρία, αδιαφορώντας γι’ αυτούς που θα νοσήσουν λόγω συνωστισμού και ταυτόχρονα γράφοντας στα παλιά τους τα παπούτσια νόμους και lockdown, που έχει επιβληθεί, σε μια ύστατα προσπάθεια των υγειονομικών να τιθασεύσουν τον θανατηφόρο ιό.

Τα 200 χρόνια ελεύθερου βίου και ότι συνέβη στη διάρκεια τους, για κάποιους δεν έγινε μάθημα. Επιμένουν να ασχολούνται με άγονες αντιπαραθέσεις, να στήνουν σκυλοκαβγάδες για ψύλλου πήδημα και να διχάζουν τους Έλληνες, για να δικαιολογήσουν την παρουσία τους στο πολιτικό στερέωμα.

Βάζουν σε πρώτο πλάνο τα προσωπικά και τα κομματικά τους συμφέροντα, αδιαφορώντας αν με την συμπεριφορά τους αυτή βλάπτουν το κοινωνικό σύνολο.

Η Πατρίδα μας σήμερα πέρα από την πανδημία αντιμετωπίζει πολλούς και σοβαρούς κινδύνους. Στην επιθετική Τουρκία οφείλουμε να στρέψουμε τα βλέμματά όλοι μας, να κινητοποιηθούμε με κάθε τρόπο και μέσο και όχι να τσακωνόμαστε, για το αν θα γίνουν ή όχι, εν μέσω πανδημίας οι πορείες για το Πολυτεχνείο.

Γιατί είναι ιδιαίτερα προκλητικό, οι απόντες από το Πολυτεχνείο το Νοέμβρη του 1974, να εμφανίζονται σήμερα τιμητές του.

Ας σοβαρευτούμε επιτέλους…

Το άρθρο Ο διχασμός, το σαράκι του Έθνους … Του Τάσου Παπαδόπουλου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.