Ο ανασχηματισμός που έγινε προχθές δεν αλλάζει το βασικό χαρακτηριστικό της σημερινής κυβέρνησης, ότι δηλαδή είναι μια κανονική κυβέρνηση.

Δεν αμφισβητεί τις βασικές ευρώ-ατλαντικές επιλογές της χώρας και την συμμετοχή της στην ΕΕ, όπως έκανε, δυστυχώς, η προηγούμενη κυβερνητική συμμαχία Σύριζα/ΑΝΕΛ.

Δεν παρουσιάζει την Ευρωπαϊκή Ένωση ως δαίμονα, δεν μιλάει περιφρονητικά για τους θεσμούς, δεν θεωρεί εγκληματίες όσους διαφωνούν με αυτήν και μιλάει συγκεκριμένα για τα προβλήματα της καθημερινότητας.

H κανονικότητα αυτή βρίσκει γενικά ανταπόκριση στην κοινή γνώμη. Οι ακραίες λαϊκίστικες φωνές φαίνεται να έχουν πλέον σχετικά μικρή απήχηση στην ελληνική κοινωνία (ακόμα και οι λαϊκιστές που έγιναν υπουργοί σε αυτήν την κυβέρνηση έχουν αναθεωρήσει κάπως τις απόψεις τους). Δεν ήταν προφανές αυτό πριν από μερικά χρόνια.

Παρά τα πολλά θετικά όμως, υπάρχουν όμως και αρκετοί λόγοι για τους οποίους ένας αντικειμενικός παρατηρητής θα πρέπει να νιώθει απογοητευμένος από την κυβερνητική θητεία.

Η αποτυχημένη διαχείριση των πυρκαγιών το καλοκαίρι που πέρασε είναι ενδεικτικό του γεγονότος ότι οι παθογένειες της δημόσιας διοίκησης είναι ακόμα ισχυρότατες. Και αυτή είναι δυστυχώς η πιο επώδυνη διαπίστωση για όσους οραματιστήκαμε δομικές μεταρρυθμίσεις.

Η κυβέρνηση κάνει μεταρρυθμίσεις, αλλά δεν είναι μια μεταρρυθμιστική κυβέρνηση.

Η προτεραιότητα της φαίνεται να είναι η άμεση μεγέθυνση της οικονομίας και η με κάθε τρόπο προσέλκυση ξένων επενδύσεων. H προσπάθεια για επενδύσεις είναι φυσικά χρήσιμη και σωστή. Δεν μπορεί όμως να είναι η πρώτη προτεραιότητα.

Η κυβέρνηση δεν μιλάει για τους λόγους για τους οποίους δεν επενδύουν μεγάλες ευρωπαϊκές εταιρείες στην Ελλάδα, ενώ θα μπορούσαν να το κάνουν στις συνθήκες μιας ενιαίας ευρωπαϊκής αγοράς στην οποία βρισκόμαστε, τουλάχιστον θεωρητικά, εδώ και περίπου τριάντα χρόνια (από το 1992, το νοητό σημείο αρχής της ενιαίας αγοράς, αν και κάποια αναγκαία συγκεκριμένα μέτρα ελήφθησαν αργότερα).

Τι μας κάνει διαφορετικούς από την Ιρλανδία ή την Πορτογαλία, ενώ είμαστε κομμάτι της ίδιας ενιαίας αγοράς αγαθών, εργαζομένων και κεφαλαίων εδώ και τρεις δεκαετίες;

Μια μεταρρυθμιστική κυβέρνηση θα είχε κάνει το «γιατί χρεοκοπήσαμε;» κεντρικό στοιχείο της επικοινωνιακής της εκστρατείας. Η αυτογνωσία θα ήταν το κύριο πολιτικό όπλο της. Θα είχε στην θέση του υπουργού Οικονομικών ένα ανώτατο στέλεχος της κυβέρνησης, που θα παρουσίαζε με απλό και πειστικό τρόπο τα επιχειρήματα που θα πείσουν την κοινή γνώμη για οριζόντιες και μακροχρόνιες αλλαγές. Μεταρρυθμίσεις χωρίς μια εκστρατεία πειθούς που να εξηγεί την ανάγκη των μεταρρυθμίσεων είναι αδύνατες.

Η ηπιότητα και η σοβαρότητα δεν αρκούν από μόνες τους.

Οι λόγοι που η χώρα μας διαφέρει από τα άλλα μέλη της Ευρωζώνης είναι πλέον λίγο ως πολύ γνωστοί στους κοινωνικούς επιστήμονες και τους οικονομολόγους (και ορισμένες απόψεις γι αυτό είχα εκθέσει αναλυτικά στο άρθρο μου ‘Misrule of the Few: How the Oligarchs Ruined Greece’ Foreign Affairs, Δεκέμβριος 2014).

Οι λόγοι είναι ότι η ελληνική οικονομία είναι πελατειακή και αδιαφανής. Ευνοεί άδικα και δυσανάλογα τους μεγάλους εγχώριους παίκτες και εμποδίζει τον ανταγωνισμό από το εξωτερικό, αλλά και το εσωτερικό.

Ποιος αφελής θα επενδύσει σε μια χώρα που δεν έχει κτηματολόγιο και χωροταξία που να ρυθμίζουν την ιδιωτική ιδιοκτησία, που δεν αξιολογεί τους δημοσίους υπαλλήλους, της, που δεν προστατεύει επαρκώς το περιβάλλον και το τοπίο της, που δεν έχει ανώτατη δημοσιοϋπαλληλία που να εξασφαλίζει συνέχεια στο κράτος, όπου η ανώτατη διοίκηση είναι κάθε φορά στα χέρια κομματικών «μετακλητών» υπαλλήλων ώστε κανένας μακροπρόθεσμος προγραμματισμός δεν είναι δυνατός, όπου τα σχολεία δεν εκπαιδεύουν ώριμους πολίτες και εργαζομένους, ενώ τα δικαστήριά της είναι τα χειρότερα της Ευρώπης;
Για αυτούς τους λόγους κεφάλαια και επενδύσεις οδεύουν σε άλλες πιο ευνομούμενες χώρες της ΕΕ.

Αυτές οι δομικές αδυναμίες ήταν εμφανείς στην περιβαλλοντική καταστροφή του καλοκαιριού που πέρασε. Η ανυπαρξία μακροπρόθεσμου σχεδιασμού και η ανεπάρκεια της δημόσιας διοίκησης και της τοπικής αυτοδιοίκησης άφησαν τα δάση απροστάτευτα.

Δεν αμφισβητώ τις καλές προθέσεις των εμπλεκόμενων υπουργών ή στελεχών της πυροσβεστικής.

Έκαναν ό,τι μπορούσαν στις δεδομένες συνθήκες με αυταπάρνηση και ηρωισμό. Αν όμως η κυβέρνηση δεν υιοθετήσει σταθερές διοικητικές μεθόδους, γνωστές από τις πρακτικές ανεπτυγμένων χωρών της Ευρώπης, δεν θα μπορέσει ποτέ να αντιμετωπίσει σύνθετες προκλήσεις, όπως είναι οι δασικές πυρκαγιές ή η μετάβαση σε μια πράσινη οικονομία.

Η κυβέρνηση δυστυχώς δεν έχει δώσει έμφαση στην ενδυνάμωση διοικητικών διαδικασιών που θα επιτρέψουν στην Ελλάδα να προγραμματίζει μακροπρόθεσμα, και όχι μόνο στα πλαίσια του εκλογικού κύκλου.

Η ανεπάρκεια της κυβέρνησης στον τομέα αυτό φάνηκε από το γεγονός ότι δεν αξιοποίησε την αναλυτική έκθεση που ετοίμασε η Ανεξάρτητη Επιτροπή για τις Προοπτικές Διαχείρισης Πυρκαγιών Δασών και Υπαίθρου στην
Ελλάδα, γνωστή ως Έκθεση Goldammer.

Δυστυχώς όμως το πρόβλημα είναι ευρύτερο. Η κυβέρνηση δεν έχει το μεταρρυθμιστικό όραμα να στήσει για το μέλλον σταθερές διοικητικές δομές που θα εξασφαλίζουν συνέχεια και διάρκεια στην διακυβέρνηση της χώρας.

Εφόσον η νέα «Προεδρία της Κυβέρνησης» που σχεδίασε η σημερινή κυβέρνηση αποτελείται σχεδόν αποκλειστικά από μετακλητούς και «αποσπασμένους» υπαλλήλους, που εκτελούν στενά κομματικές (και πελατειακές) εντολές με βραχυπρόθεσμο ορίζοντα, τότε κάθε μακροπρόθεσμη στόχευση θα ακυρώνεται.

Όταν αλλάξει η κυβέρνηση, θα διακοπεί η συνέχεια του σχεδιασμού.

Ας σημειώσουμε εδώ ότι ολόκληρη η βρετανική κυβέρνηση έχει 100 μετακλητούς υπαλλήλους. Η διοίκηση διεξάγεται κυρίως μέσω μόνιμων και σταθερών ανώτατων υπαλλήλων. Αντίθετα, η ελληνική κυβέρνηση έχει σήμερα 4.000 μετακλητούς υπαλλήλους –και δεν υπολογίζω εδώ τους «αποσπασμένους» που είναι μια ιδιόμορφη κατηγορία κομματικά μετατεθέντων δημοσίων υπαλλήλων.

Σχεδόν όλες οι σημαντικές αποφάσεις στην Ελλάδα λαμβάνονται από κομματικά διορισμένα πρόσωπα.

Όμως, με απόλυτο κομματικό έλεγχο υπουργείων και διοίκησης, δεν μπορεί μια χώρα να προγραμματίζει το μέλλον της μακροπρόθεσμα ούτε να προωθεί την διαφάνεια, την αξιολόγηση και την λογοδοσία.

Η δομική μεταρρύθμιση του κράτους με την ίδρυση αμερόληπτης διοικητικής πυραμίδας και κατάλληλων θεσμών ακεραιότητας της διοίκησης, παραμένει η πιο σημαντική μεταρρύθμιση που χρειάζεται η χώρα. Δυστυχώς η κυβέρνηση δεν συμφωνεί.

Φαίνεται να επαναλαμβάνει το μοντέλο διακυβέρνησης που είδαμε σε παλιότερες συντηρητικές κυβερνήσεις και ιδίως αυτής του Κώστα Καραμανλή, όπως περιγράφεται από τους Φέδερστον και Παπαδημητρίου, στο σχετικά πρόσφατο βιβλίο τους Έλληνες Πρωθυπουργοί:

Το Παράδοξο της Εξουσίας.

Το να επιστρέφουμε όμως στις πρακτικές και την ρητορική της περιόδου 2004-2009, υποσχόμενοι αόριστα την «επανίδρυση του κράτους» ή μιλώντας για μια «θωρακισμένη οικονομία», μπορεί να μας ανακουφίζει σε σχέση με το άμεσο παρελθόν των Σύριζα/ΑΝΕΛ, αλλά δεν είναι πραγματική λύση.

Η Ελλάδα δεν θα βγει από τον φαύλο κύκλο της καθυστέρησης και δεν θα πετύχει τους ευρωπαϊκούς στόχους μιας πράσινης και ψηφιακής μετάβασης, αν δεν βγει από την λογική της πελατειακής κανονικότητας.

*καθηγητής Δημοσίου Δικαίου στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Την περίοδο 2014-2016 ήταν ενεργό στέλεχος στο Ποτάμι.

Το άρθρο Επιστροφή στην κανονικότητα… Του Παύλου Ελευθεριάδη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Ανασχηματισμός, με απόδοση πολιτικών ευθυνών και επιχείρηση συναίνεσης. Το όλο εγχείρημα αποδείχθηκε ατελέσφορο. Κι αυτό, γιατί η συναίνεση δεν επετεύχθη και γιατί οι πολιτικές ευθύνες δεν αποδόθηκαν εκεί που έπρεπε. Αλλά να πάρουμε τα όσα συνέβησαν την τελευταία ημέρα του Αυγούστου από την αρχή.

Μία και πλέον εβδομάδα συζητούσε ο Κ. Μητσοτάκης με το Ευάγγ. Αποστολάκη για την προοπτική της ανάληψης του αναβαθμισμένου υπουργείου της Πολιτικής Προστασίας. Ο υποψήφιος υπουργός έθεσε όρους, που ικανοποιήθηκαν όπως να αναβαθμιστεί η Πολιτική Προστασία σε αυτόνομο υπουργείο και να υπαχθεί σε αυτό και η Πυροσβεστική.

Ο πρώην υπουργός του Σύριζα απευθύνθηκε από την πρώτη στιγμή στον Α. Τσίπρα, τον οποίο ενημέρωσε για την πρόταση του Κ. Μητσοτάκη. Ο Α. Τσίπρας τον αποθάρρυνε λέγοντας ότι κάτι τέτοιο ισοδυναμεί με αποστασία.

Παρ’ όλα αυτά ο Ευάγγ. Αποστολάκης συνέχισε να συζητάει με τον Κ. Μητσοτάκη λεπτομέρειες των καθηκόντων του υπουργείου, που επρόκειτο να αναλάβει.

Μετά την ανακοίνωση του ονόματός του από τον Κυβερνητικό Εκπρόσωπο επικοινώνησαν μαζί του οι υπηρεσίες της Προεδρίας της Δημοκρατίας για να τον ρωτήσουν αν θα παραστεί στην ορκωμοσία και κάποιο μέλος της οικογένειάς του και η απάντηση που πήραν ήταν, ότι θα συνοδεύεται από την σύζυγό του.

Μέχρι εδώ όλα καλά. Η ανακοίνωση Σύριζα που ακολούθησε της εξαγγελίας του κυβερνητικού ανασχηματισμού, που μιλούσε για αποστασία έκανε τον Ναύαρχο να ανακρούσει πρύμναν και να αποποιηθεί την υπουργοποίησή του.

Ο πανάξιος τώρα Αποστολάκης έγινε κατά την κυβέρνηση δειλός και για τον Σύριζα από αποστάτης έντιμος, μια και δεν εξήλθε τελικά από το μαντρί.

Όμως στη συζήτηση που προηγήθηκε στη Βουλή, στις 25 Αυγούστου με αφορμή τις καταστροφικές πυρκαγιές , ο Α. Τσίπρας είχε ζητήσει από τον Κ. Μητσοτάκη να επιλεγεί για την Πολιτική Προστασία ένα πρόσωπο κοινής αποδοχής. Ο Κ. Μητσοτάκης επέλεξε έναν πρώην υπουργό της κυβέρνησης Σύριζα γι΄ αυτό τον ρόλο, και αντί η πρόταση να γίνει αποδεκτή με ικανοποίηση, απορρίφθηκε με βαρύτατους χαρακτηρισμούς.

Συμπέρασμα ο Σύριζα ρίχνει πυροτεχνήματα συναινετικού περιεχομένου, που δεν τα εννοούν μια και αποτελούν κουβέντες του αέρα, που προσχηματικά εκτοξεύονται για την δημιουργία μόνο εντυπώσεων. Στο επιχείρημα ότι δεν προηγήθηκε συνεννόηση, υπάρχει η λογική απάντηση ότι δεν έχουμε συγκυβέρνηση στη χώρα, αλλά κυβέρνηση με πλειοψηφία 158 βουλευτών.

Λάθος της κυβέρνησης, που έλαβε σοβαρά υπόψη της την πρόταση Σύριζα για ένα πρόσωπο κοινής αποδοχής, μια και δεν την εννοούσαν και αποδείχθηκαν έτσι αναξιόπιστοι. Με αυτή την συμπεριφορά τους όμως υποβαθμίζουν το Κοινοβούλιο, μετατρέποντάς το σε έναν καφενέ, όπου ακούγονται πολλά, που όμως δεν αποτελούν επ’ ουδενί σοβαρές προτάσεις.

Από την άλλη πλευρά και το Μέγαρο Μαξίμου συμπεριφέρθηκε με περισσή επιπολαιότητα, μια και όφειλε όχι να πάρει την άδεια, αλλά πολύ νωρίτερα να ενημερώσει Σύριζα και Κίνημα Αλλαγής και όχι ένα τέταρτο πριν από την εξαγγελία των αλλαγών του κυβερνητικού σχήματος.

Σε ότι αφορά τις απομακρύνσεις και τις μετακινήσεις. Είναι προφανές, ότι τα πρόσωπα που άλλαξαν στην Προστασία του Πολίτη, στην Πολιτική Προστασία και στην Υγεία, αντικατοπτρίζουν τις πολιτικές ευθύνες για τις οποίες επανειλημμένα έχει μιλήσει ο Κ. Μητσοτάκης.

Ο Ν. Χαρδαλιάς κατά δήλωση Μητσοτάκη, όταν αναβαθμίστηκε σε υφυπουργό, θα λειτουργούσε σε απευθείας επαφή με το Μέγαρο Μαξίμου και δεν θα έδινε αναφορά στον τυπικά αρμόδιο υπουργό Μ. Χρυσοχοϊδη. Πόθεν λοιπόν τεκμαίρεται ότι είχε την άμεση πολιτική ευθύνη των πυρκαγιών ο Χρυσοχοϊδης;

Και ενώ ο άμεσα υπεύθυνος Ν. Χαρδαλιάς μετακινήθηκε στο υπουργείο Άμυνας, ο Μ. Χρυσοχοΐδης πήγε σπίτι του. Κάτι ανάλογο συνέβη και με το υπουργείο Υγείας. Ο Β. Κικίλιας μετακινήθηκε στο υπουργείο Τουρισμού και ο Θεοχάρης έμεινε στα κρύα του λουτρού, μια και δεν του δόθηκε η ευκαιρία σε ένα μήνα να κάνει τον απολογισμό του, για μια πετυχημένη τουριστική χρονιά εν μέσω πανδημίας.

Με αδικίες και με βολέματα επιχειρήθηκαν να περάσουν στην κοινή γνώμη οι αλλαγές του κυβερνητικού σχήματος. Ακούστηκε ότι ο Β. Κικίλιας δεν ήταν αρκούντως επικοινωνιακός. Στην διετία της κυβέρνησης έχουν αλλάξει τέσσερις κυβερνητικού εκπρόσωποι. Μήπως αυτό σημαίνει ότι οι επιλογές του Μαξίμου στην επικοινωνία ήταν ανεπιτυχείς;

Αλλά να πάμε και στους υφυπουργούς. Ο ένας από την Αχαΐα, ο άλλος από την Εύβοια και ο τρίτος από την Κοζάνη. Οι επιλογές είναι προφανείς. Οι δύο πρώτες επλήγησαν από τις πυρκαγιές και η τρίτη έχει μπροστά της την απολιγνητοποίηση και την όποια ανεργία συνεπάγεται αυτή.

Η επιχείρηση απόδοσης ευθυνών για τις πυρκαγιές και η χαμηλή, σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες εμβολιαστική κάλυψη, δεν φαίνεται να πέρασε στην κοινή γνώμη. Από την άλλη πλευρά αποδείχθηκαν για μια ακόμη φορά κενά περιεχομένου τα όσα περί προσώπων κοινής αποδοχής υποστήριζε ο Σύριζα, μια και ποσώς ενδιαφέρονται να βρεθεί μια λύση στο μεγάλο πρόβλημα της Πολιτικής Προστασίας.

Στόχος να πλήξουν καίρια την κυβέρνηση και για τον σκοπό αυτό χρησιμοποιούν και αθέμιτα μέσα, όπως την σύζυγο και την κόρη του Μητσοτάκη.

Καλό και χρήσιμο είναι όλοι αυτοί οι φανατικοί, που βλέπουν εχθρούς και όχι πολιτικούς αντιπάλους, να δουν τις θαυμάσιες εκπομπές της Μαρίας Ευθυμίου και τις εμφύλιες διαμάχες της εποχής και θα διαπιστώσουν πως η Επανάσταση του ’21 παρά λίγο να χαθεί, μια και η εξουσία είχε τρελάνει τις τότε αντιμαχόμενες πλευρές …

Το άρθρο Ένα ναυάγιο με πολλούς αποδέκτες… Του Τάσου Παπαδόπουλου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Οι αλλαγές που παρουσιάστηκαν περιλαμβάνουν -μεταξύ άλλων- την είσοδο στην κυβέρνηση των Ευάγγελου Αποστολάκη, Αθάνασιου Πλεύρη και Σίμου Κεδίκογλου.

Επιπλέον, δημιουργείται νέο υπουργείο Πολιτικής Προστασίας.

Κυβερνητικές πηγές έκαναν λόγο για ανασχηματισμό των «ανοικτών μετώπων» και έναν ανασχηματισμό που είναι προωθητικός και όχι τιμωρητικός, που αξιοποιεί την εμπειρία όχι μόνο την πρόσφατη αλλά και της τελευταίας διετίας συνολικά. Όπως σημειώνουν «χαρακτηριστικά παραδείγματα αυτής της λογικής αποτελούν οι αλλαγές στα Υπουργεία Υγείας, Προστασίας του Πολίτη και στην Πολιτική προστασία που σήκωσαν τεράστιο βάρος τα προηγούμενα δύο χρόνια. Έρχεται, λοιπόν, να δώσει νέα πνοή και είναι προσανατολισμένος στις προκλήσεις της επόμενης περιόδου».

Με απόφαση του Πρωθυπουργού συντελούνται οι ακόλουθες αλλαγές στο κυβερνητικό σχήμα:

1. Συνιστάται Υπουργείο Πολιτικής Προστασίας με τις αρμοδιότητες του έως σήμερα Υφυπουργού Πολιτικής Προστασίας, περιλαμβανομένης της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας. Τη θέση του Υπουργού Πολιτικής Προστασίας αναλαμβάνει ο Ευάγγελος Αποστολάκης.
2. Τη θέση του Υπουργού Προστασίας του πολίτη αναλαμβάνει ο Παναγιώτης Θεοδωρικάκος.
3. Τη θέση του Υπουργού Υγείας αναλαμβάνει ο Αθανάσιος Πλεύρης.
4. Τη θέση της αναπληρωτού Υπουργού Υγείας αναλαμβάνει η Ασημίνα Γκάγκα.
5. Τη θέση του Υπουργού Τουρισμού αναλαμβάνει ο Βασίλειος Κικίλιας.
6. Τη θέση του Υφυπουργού Εξωτερικών αρμόδιου για τον απόδημο ελληνισμό αναλαμβάνει ο Ανδρέας Κατσανιώτης.
7. Τη θέση του Υφυπουργού Εθνικής Άμυνας αναλαμβάνει ο Νικόλαος Χαρδαλιάς.
8. Τη θέση του Υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων αρμόδιου για την αλιευτική πολιτική αναλαμβάνει ο Σίμος Κεδίκογλου.
9. Τη θέση του Υφυπουργού Μεταφορών και Υποδομών αρμόδιου για θέματα μεταφορών αναλαμβάνει ο Μιχάλης Παπαδόπουλος.
10. Συνιστάται θέση Υφυπουργού στο Υπουργείο Μεταφορών και Υποδομών με αρμοδιότητα τις υποδομές. Τη θέση αναλαμβάνει ο έως σήμερα Γενικός Γραμματέας Γεώργιος Καραγιάννης.
11. Η θέση του Υφυπουργού Οικονομικών αρμόδιου για το χρηματοπιστωτικό σύστημα καταργείται.

Η σύνθεση της κυβέρνησης (υπουργοί και υφυπουργοί)

Πρωθυπουργός: Κυριάκος Μητσοτάκης

Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης: Παναγιώτης Πικραμμένος

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

Υπουργός: Χρήστος Σταϊκούρας

Αναπληρωτής υπουργός αρμόδιος για τη δημοσιονομική πολιτική: Θεόδωρος Σκυλακάκης

Υφυπουργός αρμόδιος για τη φορολογική πολιτική και τη δημόσια περιουσία: Απόστολος Βεσυρόπουλος

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΚΑΙ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ

Υπουργός: Άδωνις Γεωργιάδης

Αναπληρωτής υπουργός αρμόδιος για θέματα ιδιωτικών επενδύσεων: Νίκος Παπαθανάσης

Υφυπουργός αρμόδιος για τις δημόσιες επενδύσεις και το εταιρικό σύμφωνο για το πλαίσιο ανάπτυξης: Ιωάννης Τσακίρης

Υφυπουργός αρμόδιος για την έρευνα και τεχνολογία: Χρίστος Δήμας

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ

Υπουργός: Νίκος Δένδιας

Αναπληρωτής υπουργός αρμόδιος για ευρωπαϊκά θέματα: Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης

Υφυπουργός αρμόδιος για την οικονομική διπλωματία και την εξωστρέφεια: Κωνσταντίνος Φραγκογιάννης

Υφυπουργός αρμόδιος για τον απόδημο ελληνισμό: Ανδρεάς Κατσανιώτης

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ

Υπουργός: Παναγιώτης Θεοδωρικάκος

Υφυπουργός αρμόδιος για την αντεγκληματική πολιτική: Ελευθέριος Οικονόμου

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υπουργός: Ευάγγελος Αποστολάκης

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ

Υπουργός: Νίκος Παναγιωτόπουλος

Υφυπουργός: Νίκος Χαρδαλιάς

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ

Υπουργός: Νίκη Κεραμέως

Υφυπουργός αρμόδια για θέματα πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και ειδικής αγωγής: Ζέττα Μακρή

Υφυπουργός αρμόδιος για θέματα ανώτατης εκπαίδευσης: Άγγελος Συρίγος

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ

Υπουργός: Κωστής Χατζηδάκης

Υφυπουργός αρμόδιος για θέματα κοινωνικής ασφάλισης: Παναγιώτης Τσακλόγλου

Υφυπουργός αρμόδια για θέματα πρόνοιας και κοινωνικής αλληλεγγύης: Δόμνα Μιχαηλίδου

Υφυπουργός αρμόδια για τη δημογραφική πολιτική και την οικογένεια: Μαρία Συρεγγέλα

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ

Υπουργός: Αθανάσιος Πλεύρης

Αναπληρώτρια υπουργός αρμόδιος για τις υπηρεσίες υγείας: Ασημίνα Γκάγκα

Υφυπουργός αρμόδια για θέματα ψυχικής υγείας: Ζωή Ράπτη

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ

Υπουργός: Κώστας Σκρέκας

Υφυπουργός αρμόδιος για θέματα προστασίας του περιβάλλοντος: Γιώργος Αμυράς

Υφυπουργός αρμόδιος για θέματα χωροταξίας και αστικού περιβάλλοντος: Νίκος Ταγαράς

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ

Υπουργός: Λίνα Μενδώνη

Υφυπουργός αρμόδιος για θέματα σύγχρονου πολιτισμού: Νικόλας Γιατρομανωλάκης

Υφυπουργός αρμόδιος για θέματα αθλητισμού: Λευτέρης Αυγενάκης

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ

Υπουργός: Κώστας Τσιάρας

Υφυπουργός αρμόδιος για θέματα διεθνούς συνεργασίας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων: Γιώργος Κώτσηρας

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ

Υπουργός: Μάκης Βορίδης

Αναπληρωτής υπουργός αρμόδιος για θέματα αυτοδιοίκησης: Στέλιος Πέτσας

Υφυπουργός αρμόδιος για θέματα Μακεδονίας-Θράκης: Σταύρος Καλαφάτης

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΨΗΦΙΑΚΗΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

Υπουργός: Κυριάκος Πιερρακάκης

Υφυπουργός αρμόδιος για θέματα απλούστευσης διαδικασιών: Γιώργος Γεωργαντάς

Υφυπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης: Θοδωρής Λιβάνιος

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΠΟΔΟΜΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ

Υπουργός: Κωνσταντίνος Καραμανλής

Υφυπουργός αρμόδιος για θέματα μεταφορών: Μιχάλης Παπαδόπουλος

Υφυπουργός αρμόδιος για θέματα υποδομών Γιώργος Καραγιάννης

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ ΚΑΙ ΝΗΣΙΩΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Υπουργός: Γιάννης Πλακιωτάκης

Υφυπουργός αρμόδιος για θέματα κλάδου πλοίων: Κώστας Κατσαφάδος

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΚΑΙ ΤΡΟΦΙΜΩΝ

Υπουργός: Σπήλιος Λιβανός

Υφυπουργός αρμόδιος για την κοινή αγροτική πολιτική: Γιώργος Στύλιος

Υφυπουργός αρμόδια για την αλιευτική πολιτική: Σίμος Κεδίκογλου

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ

Υπουργός: Βασίλειος Κικίλιας

Υφυπουργός αρμόδια για θέματα τουριστικής εκπαίδευσης και ειδικών μορφών τουρισμού: Σοφία Ζαχαράκη

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΑΣΥΛΟΥ

Υπουργός: Παναγιώτης Μηταράκης

Υφυπουργός αρμόδια για την ένταξη: Σοφία Βούλτεψη

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ

Γιώργος Γεραπετρίτης

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΑΡΜΟΔΙΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟ ΤΟΥ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ

Άκης Σκέρτσος

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΣΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ ΑΡΜΟΔΙΟΣ ΓΙΑ ΘΕΜΑΤΑ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΩΓΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΑΠΟ ΦΥΣΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ:

Χρήστος Τριαντόπουλος

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΑΡΑ ΤΩ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΩ ΑΡΜΟΔΙΟΣ ΓΙΑ ΘΕΜΑΤΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΚΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ

Ιωάννης Οικονόμου

ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΡΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ

Αριστοτελία Πελώνη

Το άρθρο Αυτή είναι η νέα σύνθεση της κυβέρνησης εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Το 2021 ξεκίνησε για την Κυβέρνηση με έναν προαναγγελθέντα ανασχηματισμό. Συνήθως, ένας ανασχηματισμός γίνεται από τον εκάστοτε πρωθυπουργό με σκοπό να διορθωθούν οι όποιες αρρυθμίες έχουν παρουσιαστεί στο Κυβερνητικό σχήμα και να δοθεί ένα έναυσμα για μια νέα αρχή.

Με μια γρήγορη ανάγνωση, το μόνο σίγουρο συμπέρασμα είναι ότι δεν υπήρξε διάθεση διορθωτικών κινήσεων. Μένουν αμετακίνητοι Υπουργοί οι οποίοι φάνηκαν εμφανώς κατώτεροι των περιστάσεων το πρώτο αυτό διάστημα διακυβέρνησης, με μόνο σκοπό να παρουσιαστεί ότι όλα πήγαν δήθεν καλά κατά τη διαχείριση της πανδημίας. Από την άλλη, είδαμε την περεταίρω διεύρυνση της Κυβέρνησης που πλέον αριθμεί 58 μέλη• Υπουργούς, Αναπληρωτές -θεσμό του οποίου την χρησιμότητα αμφισβητούσε προεκλογικά και δεσμευόταν ότι δε θα χρησιμοποιήσει- και Υφυπουργούς, αναιρώντας στην πράξη μία από τις εξαγγελίες του ίδιου του πρωθυπουργού για «μικρό και ευέλικτο» σχήμα. Αξίζει να σημειωθεί, ότι το παρόν κυβερνητικό σχήμα έχει 20 μέλη περισσότερα ακόμα και από προηγούμενες τρικομματικές κυβερνήσεις.

Επομένως, προχωράμε με ένα βαρύ σχήμα και την πυξίδα σταθερά προσανατολισμένη στη κατεύθυνση του «βλέποντας και κάνοντας».

Παρά τα ενθαρρυντικά νέα και την έναρξη των εμβολιασμών, η πολυπόθητη ανοσία της αγέλης είναι ακόμα μακρινός στόχος. Η αδιανόητη χαλαρότητα που επικράτησε κατά τη διάρκεια των γιορτών οδήγησε στο ξαφνικό κλείσιμο των εμπορικών καταστημάτων. Τόσο ξαφνικά, που αιφνιδίασε ακόμα και τον αρμόδιο Υπουργό, που λίγες ώρες πριν την ανακοίνωση των νέων μέτρων, παρουσίαζε το σχέδιό του για περεταίρω άνοιγμα των καταστημάτων. Βέβαια, δεν ήταν η πρώτη φορά που οι χειρισμοί της κυβέρνησης θα χαρακτηρίζονταν από μπρος-πίσω στο θέμα της διαχείρισης της πανδημίας. Η απουσία ελέγχου στην τήρηση των μέτρων, αποφάσεις που λαμβάνονται αλλά δεν εφαρμόζονται μπροστά στις αντιδράσεις -όπως έγινε και στα Θεοφάνεια-, αλλά και καθυστερήσεις όπως τον περασμένο Οκτώβριο που έφεραν στα όριά του το Εθνικό Σύστημα Υγείας ιδιαίτερα στη Βόρεια Ελλάδα, είναι λίγες μόνο από τις αρρυθμίες που παρουσιάστηκαν το τελευταίο διάστημα.

Δυο μήνες μετά την έναρξη της καραντίνας, ο αριθμός των διασωληνωμένων και των συμπολιτών μας που χάνουν τη ζωή τους παραμένει τραγικά υψηλός. Η πιθανότητα ενός τρίτου κύματος μέχρι την ολοκλήρωση των εμβολιασμών δεν πρέπει να υποτιμηθεί εκ νέου.

Εκτός του υγειονομικού πεδίου, όμως, έχουμε μπροστά μας την οικονομία η οποία συνεχίζει να βρίσκεται σε ύφεση, όπως στις περισσότερες χώρες του κόσμου. Είναι, λοιπόν, ζωτικής σημασίας η ολοκλήρωση και η κατάθεση του Εθνικού Σχεδίου Ανασυγκρότησης, καθώς η έγκρισή του από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα συνοδεύεται από την εκταμίευση της πρώτης δόσης, άνω των τριών δις ευρώ. Αυτή η ανάσα ρευστότητας είναι απαραίτητη για την ενίσχυση της αγοράς που φυτοζωεί. Επίσης, ζωτική σημασίας είναι η προετοιμασία του ασφαλούς ανοίγματος του Ελληνικού τουρισμού, αξιοποιώντας την περσινή εμπειρία. Όμως, σαν να μην έφταναν οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε, προστέθηκε και ως παρεπόμενο των επιλογών του πρωθυπουργού και η εκλογολογία. Όπως μας έχει διδάξει η ιστορία, η συζήτηση για πρόωρες εκλογές αλλάζει τις προτεραιότητες, κάνοντας τα κυβερνητικά στελέχη να προτιμούν να είναι ευχάριστα από χρήσιμα. Είναι ευθύνη του πρωθυπουργού να κλείσει άμεσα αυτό το ζήτημα, γιατί ενδιαμέσου αυτής της πρωτοφανούς περιπέτειας, δεύτερες σκέψεις και τακτισμοί θα έχουν ολέθρια αποτελέσματα.

Το άρθρο Ανασχηματισμός χωρίς πυξίδα … Του Νίκου Ανδρουλάκη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Θάνος Οικονομόπουλος

Πρόσφορος για κάθε ερμηνεία και «ετικέτα» ο τελευταίος ανασχηματισμός. Για τους περισσότερους είναι «εκλογικός», γι’ αυτό και «δεξιόστροφος-βουλευτικός», να συσπειρώσει το κόμμα. Για άλλους «διορθωτικός» (;).

Για κάποιους… «εξ αναβολής», λόγω του αμήχανου και ανούσιου «μίνι» που έγινε το καλοκαίρι. Αν ζούσε ο Χαρίλαος, θα έλεγε ότι ο Μητσοτάκης «απλώνει τραχανά…», και μάλλον θα ήταν πιο κοντά από όλους στην αλήθεια!

Αν, πάντως, θα έπρεπε να βάλω έναν (και μόνο…) τίτλο σε αυτή την κυβερνητική αναμόχλευση, θα επέλεγα το «Ανασχηματισμός του Τάκη»! Γιατί, τελικά, ο πρώην υπουργός Εσωτερικών και επί χρόνια στενότατος συνεργάτης του κ. Μητσοτάκη, ο κ. Θεοδωρικάκος, είναι ο μόνος που καρατομήθηκε «στο γόνατο» και έμεινε… στην «απέξω»! Ακόμη και ο κ. Βρούτσης, που από καιρό κουβεντιαζόταν ότι θα χάσει το χαρτοφυλάκιό του (κάτι με τις… «ελικίκου» επιδοτήσεις, κάτι με τις εκκρεμούσες συντάξεις που όλο και… αβγάταιναν) βολεύτηκε με το σύνηθες… χρυσούν ωρολόγιον της υπουργικής αποστρατείας, δηλαδή τον ορισμό του ως κοινοβουλευτικού εκπροσώπου…
Φήμες λένε ότι ο κ. Θεοδωρικάκος το είχε ρίξει στις… προσλήψεις -σχετικά εύκολη δουλειά για υπουργό που εποπτεύει τον (ακόμη αχανή) ευρύτερο δημόσιο τομέα. Άλλοι υποστηρίζουν ότι ο τέως υπουργός πληρώνει την (και δημόσια) κόντρα του με την υπουργό Παιδείας για το θέμα των μασκών-αλεξίπτωτα στους μαθητές, για το «τις πταίει». Υπάρχουν κι εκείνοι που θα σου πουν ότι ο με νεανικές ρίζες στο ΚΚΕ Θεοδωρικάκος, και με την εμμονή να λέει ανοικτά τη γνώμη του, στην πραγματικότητα ποτέ δεν έγινε αποδεκτός από το… παλαιάς κοπής νεοδημοκρατικό κομματικό και στελεχιακό απαράτ, από τότε που ήταν ίσως ο στενότερος προεκλογικά συνεργάτης, ο εξ απορρήτων, του σημερινού πρωθυπουργού, ο άνθρωπος που τον βοήθησε πολύ να γίνει πρόεδρος της ΝΔ και στη συνέχεια πρωθυπουργός -κάτι που ίσως κάπως άκομψα να διακινούσε και ο ίδιος ο αποπεμφθείς…

Φυσικά, μόνον ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης γνωρίζει το όποιο «μυστικό» κρύβεται πίσω από την απομάκρυνση Θεοδωρικάκου, αν είναι καθαρά πολιτικό ή ενδεχομένως να άπτεται και των διαπροσωπικών σχέσεών τους. Αν δεν ισχύει το δεύτερο, μη στοιχηματίσετε ότι… τον χάσαμε για πάντα τον Τάκη από το πολιτικό προσκήνιο.

Είναι «εκλογικός» ο ανασχηματισμός; Με γνώμονα τη λογική, δεν φαίνεται κάτι τέτοιο όχι μόνο στο σχετικά άμεσο μέλλον, αλλά ούτε στο… φθινοπωρινό. Όπως έχουν σήμερα τα πράγματα, ρυθμιστής γενικά των εξελίξεων είναι αποκλειστικά… η πανδημία! Με τους προβλεπόμενους ρυθμούς, ο εμβολιασμός του πληθυσμού που θα απομακρύνει αποφασιστικά τον κίνδυνο της παρατεινόμενης πανδημίας και των ανεξέλεγκτων επιπτώσεών της σε ανθρώπους, δημόσια υγεία και… οικονομία, δεν θα έχει φθάσει στα επιθυμητά επίπεδα πριν από τον Σεπτέμβριο- Οκτώβριο. Το να σκεφθείς καν προσφυγή στις κάλπες (όταν μάλιστα μια κυβέρνηση έχει επαρκέστατη πλειοψηφία και δεν αμφισβητείται…) σε συνθήκες πανδημίας, θυμάτων, ανασφάλειας για την επάρκεια του δημόσιου συστήματος υγείας, και με την οικονομία να θέλει ακόμη χρόνο και χρήμα για να πάρει μπροστά, συνιστά στην καλύτερη περίπτωση ανοησία και ανώφελο… σάλτο μορτάλε!

«Ναι, αλλά έτσι ο Μητσοτάκης, όσο ακόμη βαστάει δυνάμεις, θα «κάψει» την απλή αναλογική, θα ακολουθήσουν δεύτερες εκλογές αμέσως, στις οποίες και θα επικρατήσει άνετα…», ακούγεται στους πολιτικο-δημοσιογραφικούς διαδρόμους. Θεωρητικά και σε συνθήκες… εργαστηρίου, είναι ένα ενδεχόμενο. Αλλά, ποιος εγγυάται ότι ο δοκιμαζόμενος κόσμος, οι υπό χρεωκοπία επιχειρηματίες, οι άνεργοι, οι εκατοντάδες χιλιάδες που ζουν με επιδόματα κάποιων εκατοντάδων ευρώ, το… κυρίαρχο μέλημά του είναι αν και πώς θα καεί η «απλή», και όχι η επιβίωσή του! Οι πολίτες θα ψηφίσουν αυτόν που έμπρακτα μπορεί να τους προσφέρει την προοπτική ασφάλειας, ευημερίας, επιστροφής σε κάποιου είδους κανονικότητα. Δηλαδή… με την πανδημία παρελθόν και την οικονομία αναζωογονημένη!

Φυσικά, η προκήρυξη εκλογών (στο πρωθυπουργό-κεντρικό κοινοβουλευτικό μας σύστημα) παραμένει αποκλειστική προνομία του πρωθυπουργού. Και αν ο κ. Μητσοτάκης κρίνει ότι οι κάλπες τον ευνοούν και εξυπηρετούν το μακροπρόθεσμο κυβερνητικό σχεδιασμό του, μπορεί ανά πάσα στιγμή να καταφύγει σ’ αυτές, όπως έκαναν οι… περισσότεροι προκάτοχοί του.

Οι μικροπολιτικάντικοι ελιγμοί, οι μικροκομματικής στόχευσης αιφνιδιασμοί, δεν φαίνεται να προσιδιάζουν στο πολιτικό προφίλ του πρωθυπουργού. Και πάνω σ’ αυτό στηρίζεται η επιμονή του Μεγάρου Μαξίμου ότι ο ανασχηματισμός, δεν «δείχνει» εκλογές -αλλά από την άλλη, στην πολιτική και με τους πολιτικούς… ποτέ μην λες ποτέ και στοιχήματα μην βάζεις! Τον «εκλογικό αιφνιδιασμό», τον παίζει και τον καλλιεργεί πολύ ο ΣΥΡΙΖΑ αφού, λογικά, ο κ. Τσίπρας θέλει πάση θυσία να κρατάει τον κομματικό στρατό ενωμένο και συνεργάσιμο εν όψει της «μάχης», ιδίως όταν είναι περισσότερο από ορατές και δημόσιες οι διαμάχες στελεχών, «τάσεων», και ιδεολογικού προσανατολισμού… Μια παράμετρος, που –παρά το προφίλ του Μητσοτάκη- μπορεί να επηρεάσει τις πολιτικές επιλογές του πρωθυπουργού…

Κατά τα άλλα, όντως ο κ. Μητσοτάκης απλώνει τραχανά, δια πάν ενδεχόμενο! Τον βασικό κορμό της κυβέρνησης, τον κρατά αναλλοίωτο. Και τους τεχνοκράτες του (οραματικού, προς το παρόν, λόγω συγκυριών…) «επιτελικού κράτους» διατηρεί, όπως και τις «κεντροαριστερές» επιλογές υπουργών και στελεχών. Κάνει ανοίγματα στα κοινοβουλευτικά στελέχη του (τα πλέον συντηρητικά και δυσαρεστημένα, λόγω μεγάλης συμμετοχής εξωκοινοβουλευτικών και «εκτός παράταξης»), αλλά σε θέσεις απολύτως ελεγχόμενες.

Οι ανακατατάξεις και οι νεοεισερχόμενοι αναδύουν, πράγματι, μια αίσθηση δεξιόστροφη, ίσως για λόγους… ισορροπίας στην αρχική μετεκλογική σύνθεση της κυβέρνησης, που έγινε σε κλίμα αισιοδοξίας και παντοδυναμίας, πριν πλακώσουν οι απανωτές κρίσεις. Πριν η κυβέρνηση κληθεί ν’ αντιμετωπίσει σε πολεμικό κλίμα έκτακτες καταστάσεις, τελείως αντίθετες από το κυβερνητικό μεταρρυθμιστικό πρόγραμμά της…

Τα δύσκολα, είναι ακόμη μπροστά μας. Η πανδημία, έχει δρόμο, η προσπάθεια ανάταξης της βαρύτατα πολυτραυματισμένης οικονομίας, θέλει χρόνο, χρήμα, μεγάλη και αποφασιστική προσπάθεια από όλους τους παράγοντες, και κλίμα ηρεμίας. Τα πράγματα είναι σε απείρως πιο δυσμενή κατάσταση από ό,τι το καλοκαίρι του 2019. Σε τέτοιες έκτακτες συνθήκες, το υβριδικό στην πατρίδα μας, και στην ουσία μη ακόμη δοκιμασμένο στην πράξη «επιτελικό κράτος», για ν’ ανταποκριθεί στις ανάγκες της εποχής απαιτεί ακόμη μεγαλύτερο και αποτελεσματικότερο συντονισμό, καθιέρωση λειτουργικών εναλλακτικών και ασφαλιστικών δικλείδων, πολύ δουλειά και όχι ανώφελους περισπασμούς. Απ’ όπου κι’ αν προέρχονται. Αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα της κυβέρνησης, μακριά από επικοινωνισμούς και εντυπωσιοθηρίες.

Πηγή: iefimerida.gr

Το άρθρο Θάνος Οικονομόπουλος/Ο ανασχηματισμός… του Τάκη! εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Συνεχίζεται η διαχρονική πρόκληση των πολυμελών κυβερνήσεων με τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη να σπάει το προηγούμενο ρεκόρ των 53 μελών του Αλέξη Τσίπρα με μια νέα κυβέρνηση 50 προσώπων!!!

Και διαχρονική επιβεβαίωση και δικαίωση επί 150 περίπου χρόνια του Εμμανουήλ Ρόδης: «Έκαστος υπουργός λαμβάνων την εξουσίαν φροντίζει κατά μεν το πρώτον έτος περί εαυτού, κατά δε το δεύτερον περί της επαρχίας του, και έπειτα, τέλος πάντων, περί του έθνους εν γένει. Ουδόλως λοιπόν πρέπει να δυσανασχετώμεν κατά των ημετέρων πολιτικών, αν δεν προφθάνωσι να πράξωσι το παραμικρόν υπέρ του τόπου, αφού ουδέ τας ιδίας των υποθέσεις αφίνομεν αυτοίς καιρόν να τελειώσωσιν»

Του Δημήτρη Στεργίου

Με τον σημερινό ανασχηματισμό που ανακοινώθηκε, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης κατέρριψε το προηγούμενο ρεκόρ ης κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα με 53 μέλη με μια πολυπληθή δική του 58 μελών, παρά τις γνωστές προεκλογικές επαγγελίες για ολιγομελείς κυβερνήσεις!

Διάβασα, για παράδειγμα, ότι το υπουργείο Οικονομικών έχει τέσσερις (άν υπουργό, έναν αναπληρωτή υπουργό και δύο υφυπουργούς), το υπουργείο Ανάπτυξης άλλους τέσσερις, το υπουργείο εξωτερικών άλλους τέσσερις, το υπουργείο Προστασίας του πολίτη τρεις, το υπουργείο Άμυνας δύο, το υπουργείο παιδείας τρεις, το υπουργείο Εργασίας τέσσερις, το υπουργείο Υγείας 3, το υπουργείο περιβάλλοντος άλλους τρεις, το υπουργείο πολιτισμού τρεις, το υπουργείο εσωτερικών τρεις, το υπουργείο Δικαιοσύνης δύο, του υπουργείο Ωυδιακής Διακυβέρνησης τρεις, το υπουργείο Υποδομών δύο, το υπουργείο ναυτιλίας δύο, το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης τρεις, το υπουργείο Τουρισμού δύο, το υπουργείο Μεταφορών δύο, το Επικρατείας έναν, ενώ παρά τω πρωθυπουργώ συνωστίζονται άλλοι τέσσερις. Όλοι αυτό, μαζί με τον πρωθυπουργό και τον αντιπρόεδρο της κυβερνήσεως αριθμούν 58 μέλη, ζωή νά’ χουνε! Αν προσθέσουμε και τους γενικούς γραμματείς, τότε η στρατιά αυτή μεγαλώνει με τη μόνιμη διαπίστωση ότι όσο περισσότερους υπουργούς έχει ένα υπουργείο τόσο πιο πολύ αποτυχημένο είναι!!!

Και το αιώνιο ερώτημα είναι είναι: Μα, όλοι αυτοί οι υπουργοί, οι αναπληρωτές υπουργοί και υφυπουργοί και γενικοί γραμματείς και, φυσικά, χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι, που “κοσμούν” όλα τα υπουργεία, περί ποια τόσο πολλά … τυρβάζονται; Η ερώτηση αυτή γίνεται εκκωφαντική, αν υπενθυμίσω ότι το Βέλγιο, η  Πορτογαλία και η Τσεχία, με τον ίδιο σχεδόν πληθυσμό με την Ελλάδα, έχουν 14, 21 και 15 υπουργούς αντίστοιχα, ενώ άλλες ευρωπαϊκές χώρες με πολλαπλάσιο πληθυσμό έχουν περίπου το ένα τρίτο! Η  Γερμανία έχει 16 υπουργούς, η Γαλλία έχει 17 υπουργούς και τρεις υφυπουργούς, η Βρετανία έχει 23 υπουργούς, η Ιταλία έχει 20 υπουργούς, η Πολωνία 25 υπουργούς, η Ρουμανία έχει 24 υπουργούς, η Ολλανδία έχει 24 υπουργούς!

Η διαπίστωση αυτή γίνεται εντονότερα απογοητευτική αν υπενθυμίσω ότι όλοι οι πρωθυπουργοί που σχημάτιζαν τις κυβερνήσεις μετά τη νίκη τους στις εκλογές, ως αντιπολίτευση χαρακτήριζαν ως «εκτρώματα» (Αλέξης Τσίπρας) τις πολυμελείς κυβερνήσεις των άλλων ή υπόσχονταν προεκλογικά ένα ολιγομελές κυβερνητικό σχήμα. Αμ δε! Η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου το 2009 είχε 37 μέλη (μαζί με τον ίδιο), η κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά το 2012 είχε … 42 μέλη (μαζί με τον πρωθυπουργό), η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα έφτασε τα … 53 μέλη και η πρώτη κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, με τις γνωστές “αναβαθμίσεις” υφυπουργών σε αναπληρωτές υπουργούς και άλλες προσθήκες , ήταν στα ίδια περίπου επίπεδα!!!

Και η διαπίστωση αυτή γίνεται πιο προκλητική, αν υπενθυμίσω ότι όλα αυτά γίνονται σε μια περίοδο κατά την οποία η οικονομική κρίση, που έχει σαρώσει τα πάντα, θα επέβαλλε συνετότερη διαχείριση των εθνικών πόρων και όχι σπατάλες!

Κι επειδή δεν μπορεί κανείς να διανοηθεί ότι μία ελληνική κυβέρνηση έχει μεγαλύτερο φόρτο εργασίας και ευθυνών από μια γερμανική, για παράδειγμα, την απάντηση στη διαχρονική αυτή ερώτηση δίνει πριν από 150 περίπου χρόνια ο Εμμανουήλ Ρόδης! «Έκαστος υπουργός λαμβάνων την εξουσίαν φροντίζει κατά μεν το πρώτον έτος περί εαυτού, κατά δε το δεύτερον περί της επαρχίας του, και έπειτα, τέλος πάντων, περί του έθνους εν γένει. Ουδόλως λοιπόν πρέπει να δυσανασχετώμεν κατά των ημετέρων πολιτικών, αν δεν προφθάνωσι να πράξωσι το παραμικρόν υπέρ του τόπου, αφού ουδέ τας ιδίας των υποθέσεις αφίνομεν αυτοίς καιρόν να τελειώσωσιν»

Το άρθρο Νέος κυβερνητικός ανασχηματισμός … Του Δημήτρη Στεργίου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Δύο σημαντικές απομακρύνσεις και δύο μεταθέσεις σηματοδοτούν τον πρώτο στην ουσία ανασχηματισμό της κυβέρνησης του Κ. Μητσοτάκη, μετά από δεκαοκτώ μηνών διακυβέρνησης. Το ήδη πολυπληθές σχήμα διευρύνθηκε και ένδεκα βουλευτές που κατέλαβαν υπουργικό θώκο.

Το άρθρο Αισίως στους 58 έφτασε το νέο κυβερνητικό σχήμα … Του Τάσου Παπαδόπουλου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Ο ανασχηματισμός ήταν μικρός, αλλά ευρύχωρος. Σηματοδότησε, πέραν όλων των άλλων, την σταθερή επιλογή της ηγετικής ομάδας της Νέας Δημοκρατίας για κυριαρχία στο χώρο του μεταρρυθμιστικού Κέντρου.

Με αυτόν τον τρόπο όχι μόνον ανανεώνεται, αλλά συγχρόνως τσιμεντώνει μια πολιτική και κοινωνική πλειοψηφία που είναι απαραίτητη για τις δύσκολες και προκλητικές ημέρες που έρχονται.

Επιπροσθέτως, όλοι οι υπουργοί και τα εξωκοινοβουλευτικά στελέχη που προέρχονται από τον χώρο του Κέντρου και της Κεντροαριστεράς, παράγουν έργο. Είναι επιτυχημένοι. Δικαιώνουν με τις επιδόσεις τους τον πρωθυπουργό που τους εμπιστεύτηκε.

Αυτή είναι η μια συνέπεια της πολιτικής της Νέας Δημοκρατίας του Κυριάκου Μητσοτάκη. Η άλλη συνέπεια είναι η εξουδετέρωση του πολιτικού λόγου του ΣΥΡΙΖΑ και η απομόνωση του από την κρίσιμη μάζα των πολιτών που κρίνουν τις εκλογικές αναμετρήσεις.

Ποιο είναι το βασικό αντιπολιτευτικό μοτίβο της ηγετικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ; Η ακροδεξιά και νεοφιλελεύθερη Νέα Δημοκρατία.

Προφανώς δεν είναι της παρούσης στιγμής να δείξω την  σύγχυση που υπάρχει στα μυαλά των Συριζαίων, όταν πιστεύουν πως ένα κόμμα μπορεί να είναι ταυτοχρόνως ακροδεξιό και νεοφιλελεύθερο.

Με τον ανασχηματισμό που έγινε, διευρύνθηκε ο αριθμός των υπουργών που προέρχονται από την Κεντροαριστερά. Είναι αυτονόητο πως Κεντροαριστερά και Ακροδεξιά δεν μπορούν να συνυπάρξουν.

Μπροστά λοιπόν στην αντιπολιτευτική ρητορεία του ΣΥΡΙΖΑ για Ακροδεξιά Νέα Δημοκρατία, η κυβέρνηση προβάλλει στην πράξη το Κεντροδεξιό και κεντρώο προφίλ της. Οι πολίτες τι θα πιστέψουν; Τα λόγια ή τα έργα; Τις αντιπολιτευτικές κορώνες ή αυτά που βλέπουν;

Φαίνεται πως η αντιπολιτευτική ανεπάρκεια του ΣΥΡΙΖΑ δεν οφείλεται μόνον στις  αδυναμίες της ηγετικής του ομάδας. Σε σημαντικό βαθμό οφείλεται και στην στρατηγική επιλογή της Νέας Δημοκρατίας για κάλυψη όλου του χώρου του μεταρρυθμιστικού Κέντρου και μέρους της Κεντροαριστεράς.

Έτσι ο ΣΥΡΙΖΑ στριμώχνεται στην αριστερή του γωνία.

Χωρίς δυνατότητα πρόσβασης στον χώρο της Κεντροαριστεράς, τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ αναπαράγουν ένα λόγο που έχει για μοναδικό ακροατήριο τον κόσμο της Αριστεράς. Όσο η φωνή του Πολάκη δυναμώνει στο εσωτερικό της Αριστεράς, τόσο περιορίζεται το βεληνεκές του λόγου της στους όμορους πολιτικούς χώρους. Ο Πολάκης σε όποια περιοχή και να βάλει υποψηφιότητα, θα σαρώσει.

Ο ΣΥΡΙΖΑ όμως θα χάσει.

Έτσι η πολιτική απομόνωση φέρνει στην επιφάνεια και αναδεικνύει τις πιο ακραίες φωνές της ριζοσπαστικής Αριστεράς και αυτές επιτείνουν την πολιτική της απομόνωση. Έξοδος από αυτόν τον φαύλο κύκλο δεν είναι ορατή.

Ακόμα και οι «γεφυροποιοί» έχουν πετάξει λευκή πετσέτα.  Αμήχανοι σιωπούν και όταν εμφανίζονται γράφουν κοινοτοπίες, για να μην πω κάτι βαρύτερο.

Στην πολιτική το παν είναι η ιδεολογική ηγεμονία που φέρνει και την πολιτική κυριαρχία. Και η ιδεολογική ηγεμονία αποτυπώνεται κυρίως στο εύρος των συμμαχιών. Πολιτικών και κοινωνικών.

Σήμερα, φαίνεται πως η Νέα Δημοκρατία κυριαρχεί, λυγίζοντας και τις τελευταίες αντιστάσεις του λόγου της Αριστεράς που κυριαρχούσε για σαράντα χρόνια. Η χλεύη με την οποία αντιμετώπισε το διαδίκτυο την ανάβαση στον Γράμμο των νέων του ΣΥΡΙΖΑ, είναι ενδεικτική αυτής της τάσης.

Σε άλλους καιρούς θα είχαμε πλούσια ρεπορτάζ και λυρικές περιγραφές. Σήμερα δεν μάθαμε ούτε τον αριθμό των κατασκηνωτών.

Οι καιροί αλλάζουν.

Το άρθρο H Ν. Δ. σπρώχνει τον Σύριζα στο περιθώριο εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.