O διάχυτος οικονομικός αναλφαβητισμός, επιτρέπει την ανέξοδη λαϊκίστικη προσέγγιση της εξαγγελίας της κυβέρνησης, σχετικά με την πρόωρη αποπληρωμή ύψους 7 δισεκατομμυρίων ευρώ από τα δάνεια του πρώτου μνημονίου (Greek Loan Facility – GLF), που θα γίνει τον Ιούνιο του 2026.

Το επιχείρημα της αντιπολίτευσης ότι η κυβέρνηση «δίνει λεφτά στους δανειστές, αντί να τα δίνει στον λαό που υποφέρει», ξεπερνά κάθε όριο λογικής, δημιουργώντας απατηλές εντυπώσεις, με σκοπό να διεγείρει το αντικυβερνητικό συναίσθημα. Το παραπάνω επιχείρημα συνοδεύεται και από το πάγιο ερώτημα: «τι κερδίζουν οι πολίτες στην τσέπη τους από αυτήν την κίνηση;»

Η αντιπολίτευση όχι μόνο δεν αντιλαμβάνεται τη στρατηγική πλευρά της πρόωρης αποπληρωμής, αλλά αδυνατεί να προσεγγίσει την επιλογή της κυβέρνησης, ακόμα και από τη στενή λογιστική πτυχή της. Λησμονώντας ότι στο όχι πολύ μακρινό παρελθόν του 2010, η Ελλάδα είχε βρεθεί σε κατάσταση χρεοκοπίας. Το δημόσιο χρέος είχε εκτοξευθεί, οι αγορές είχαν κλείσει και η χώρα αναγκάστηκε να προσφύγει σε τρία διαδοχικά προγράμματα στήριξης.

Όπως θυμόμαστε, τα δάνεια του πρώτου Μνημονίου, ύψους περίπου 53 δισ. ευρώ, ήταν τα πρώτα που είχαν χορηγηθεί υπό μορφή διμερών δανείων από τα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης. Σε αντίθεση με τα μεταγενέστερα δάνεια των μόνιμων ευρωπαϊκών μηχανισμών, δηλαδή του EFSF και αργότερα του ESM, που είχαν εξαιρετικά ευνοϊκούς όρους (σχεδόν μηδενικά επιτόκια και μακροχρόνιες ωριμάνσεις), τα GLF δάνεια ήταν συνδεδεμένα με κυμαινόμενο επιτόκιο, δηλαδή με το Euribor συν ένα επιπλέον περιθώριο. Αυτό τα καθιστούσε και εξακολουθεί να τα καθιστά, ιδιαίτερα ευάλωτα σε κάθε άνοδο των ευρωπαϊκών επιτοκίων.

Τι πετυχαίνει η χώρα με την πρόωρη αποπληρωμή;

Άμεση εξοικονόμηση πόρων

Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του ΟΔΔΗΧ και του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας, κάθε πρόωρη αποπληρωμή οδηγεί σε ετήσια εξοικονόμηση τόκων της τάξης των 140-150 εκατ. ευρώ για μέσο χρονικό ορίζοντα 12 ετών. Με τα 7 δισ. ευρώ της πρόωρης αποπληρωμής του Ιουνίου, το όφελος θα είναι ανάλογο. Κοντά στα 90 με 100 εκατ. ευρώ ετησίως. Και ασφαλώς αυτά δεν είναι αμελητέα ποσά. Σε ένα περιβάλλον όπου τα επιτόκια της ΕΚΤ παραμένουν υψηλά η χώρα απαλλάσσεται από έναν κρυφό «φόρο» που θα πλήρωναν οι φορολογούμενοι για δεκαετίες.

Μείωση του κινδύνου

Τα GLF δάνεια του πρώτου Μνημονίου εκθέτουν το ελληνικό δημόσιο στην μεταβλητότητα των επιτοκίων και στην αβεβαιότητα της αναχρηματοδότησης. Με την πρόωρη αποπληρωμή, μειώνεται τόσο το απόλυτο ύψος του χρέους όσο και ο λόγος Χρέους προς ΑΕΠ. Ένα γεγονός που βελτιώνει αισθητά την αντοχή των οικονομικών του κράτους σε ενδεχόμενες νέες κρίσεις που γίνονται ολοένα και πιο συχνές, αλλά και σε πιθανές αυξήσεις επιτοκίων.

Ενίσχυση της αξιοπιστίας στις διεθνείς αγορές

Η Ελλάδα έχει πάψει προ πολλού να είναι ο αδύναμος «ασθενής της Ευρώπης». Έχει ανακτήσει την επενδυτική βαθμίδα, έχει βγει από την ενισχυμένη εποπτεία και δανείζεται με spreads που θα ζήλευαν πολλές χώρες της Ευρωζώνης. Η συστηματική πρόωρη αποπληρωμή λειτουργεί ως ισχυρό σήμα προς τους επενδυτές. Αφού η χώρα δεν εξυπηρετεί απλά το δημόσιο χρέος της, αλλά το μειώνει ταχύτερα από ό,τι προβλεπόταν από τις συμφωνίες. Αυτό μεταφράζεται σε χαμηλότερο κόστος δανεισμού των νέων εκδόσεων ομολόγων, άρα και σε φθηνότερη χρηματοδότηση για επιχειρήσεις και νοικοκυριά.

Πολιτική και γεωπολιτική διάσταση

Η ολοκλήρωση της αποπληρωμής των δανείων του 2010 έως το 2031, δηλαδή δέκα χρόνια νωρίτερα από τις αρχικές λήξεις που έφταναν έως το 2041, στέλνει μήνυμα ότι η Ελλάδα έχει κλείσει οριστικά τον κύκλο της επιτροπείας. Δεν είναι πια ο «αιώνιος δανειολήπτης». Είναι ένας ισότιμος εταίρος στην Ευρωζώνη που σέβεται τις υποχρεώσεις του και οικοδομεί μόνος του το μέλλον του, «χωρίς δανεικά». Σε μία Ευρώπη που αντιμετωπίζει νέες προκλήσεις, από τον χώρο της ενέργειας μέχρι τον τομέα της αμυντικής θωράκισης, η αξιοπιστία αυτή έχει πραγματική αξία. Καθώς συμμετέχει ισότιμα σε κάθε συζήτηση και σε κάθε πρωτοβουλία αφήνοντας πίσω της για τα καλά την απαξιωτική αγγλοσαξονική ρήση «beggars are not choosers», δηλαδή ότι οι επαίτες δεν έχουν την πολυτέλεια να επιλέγουν.

Κάποιοι οικονομικοί αναλυτές υποστηρίζουν ότι τα δάνεια αυτά έχουν μακροχρόνιες ωριμάνσεις και ότι η πρόωρη αποπληρωμή τους «σπαταλά» ταμειακά διαθέσιμα που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για επενδύσεις ή για επιδοματικές πολιτικές. Όμως αυτά τα διαθέσιμα, έχουν δημιουργηθεί ακριβώς για να διαχειριστούν το χρέος, το οποίο σε απόλυτο μέγεθος παραμένει βαρύ. Και η χρήση τους για την εξάλειψη των ακριβότερων μελλοντικών υποχρεώσεων είναι αυτή τη στιγμή η πιο συνετή επένδυση που μπορεί να κάνει ένα υπερχρεωμένο κράτος. Διότι παρά την πρόοδο που έχει συντελεστεί, η Ελλάδα εξακολουθεί να έχει ένα «κτηνώδες» δημόσιο χρέος, σε ένα περιβάλλον διαρκούς αβεβαιότητας και απρόβλεπτων κινδύνων.

Θα ήταν εξαιρετικό εύκολο για την κυβέρνηση αντί να μειώνει το χρέος, να μοιράζει αφειδώς χρήματα δεξιά και αριστερά, ειδικά εν όψει των εκλογών του 2027. Ωστόσο, επιμένει να επιλέγει τον δύσκολο και αντιδημοφιλή δρόμο της διαρκούς εξυγίανσης των δημοσίων οικονομικών, εις βάρος του εύκολου και πρόσκαιρου πολιτικού οφέλους. Και πραγματικά απορώ που το επικοινωνιακό επιτελείο της κυβέρνησης δεν προβάλει αυτήν ακριβώς την πτυχή της απόφασης της, με σκοπό να αποδομήσει το καιροσκοπικό και ανεύθυνο αφήγημα της αντιπολίτευσης.

Πηγή: liberal.gr

Το άρθρο Η λογιστική και στρατηγική σημασία της πρόωρης αποπληρωμής των μνημονιακών δανείων… Του Κωνσταντίνου Χαροκόπου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Σημαντική αύξηση κατέγραψαν στο α΄ τρίμηνο του 2023 οι πρόωρες αποπληρωμές δανείων από επιχειρήσεις με επαρκή ρευστότητα, την οποία χρησιμοποίησαν για να μειώσουν ή ακόμη και να μηδενίσουν το κόστος εξυπηρέτησης των τραπεζικών τους οφειλών.

Πρόκειται για μία τάση που ξεκίνησε στα τέλη του 2022 και κορυφώθηκε στο ξεκίνημα της φετινής χρονιάς, μετά τις διαδοχικές προς τα πάνω αναπροσαρμογές των παρεμβατικών δεικτών της ΕΚΤ και των διατραπεζικών επιτοκίων euribor.

Aπό τον περασμένο Νοέμβριο έως το τέλος Μαρτίου, το βασικό επιτόκιο της Ευρωτράπεζας ενισχύθηκε κατά 225 μονάδες βάσης.

Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με τις εκτιμήσεις, που επιβεβαιώθηκαν στη συνεδρίαση αυτού του μήνα, για περαιτέρω αυξήσεις, οδήγησαν μεγάλο αριθμό, κυρίως μεγάλων επιχειρήσεων, να περιορίσουν τα ανοίγματά τους.

Κι αυτό διότι σε αντίθεση με τα στεγαστικά δάνεια, που για τον επόμενο χρόνο είναι προστατευμένα από τις αποφάσεις νομισματικής πολιτικής στην Ευρωζώνη, οι επιχειρηματικές χορηγήσεις είναι απολύτως εκτεθειμένες στους σχετικούς κινδύνους.

Σύμφωνα με τα επίσημα στατιστικά της Τράπεζας της Ελλάδος, το μέσο σταθμισμένο επιτόκιο στα υφιστάμενα υπόλοιπα ελεύθερων επαγγελματικών και μικρών επιχειρήσεων σκαρφάλωσε τον περασμένο Μάρτιο στο 7,43% από 6,37% τον Ιούλιο του 2022, ενώ έκτοτε έχει ενισχυθεί περαιτέρω.

Στα νομικά πρόσωπα αντίστοιχα, από το 3,16% βρέθηκε στο 5,78%. Δηλαδή οι τόκοι που καταβάλλουν οι δανειολήπτες της κατηγορίας σχεδόν διπλασιάστηκαν μέσα σε ένα εννεάμηνο.

Τα πρώτα στοιχεία

Με βάση την καταγραφή που έχει γίνει από την εγχώρια νομισματική αρχή, στο α΄ τρίμηνο του 2023 τα δανειακά υπόλοιπα των μη χρηματοπιστωτικών επιχειρήσεων υποχώρησαν κατά περίπου 500 εκατ. ευρώ.

Η μεγαλύτερη μείωση σημειώθηκε τον Ιανουάριο (-1,4 δισ. ευρώ), η πτώση περιορίστηκε στα 160 εκατ. ευρώ τον Φεβρουάριο, ενώ το Μάρτιο οι τάσεις αντιστράφηκαν λόγω και της αυξημένης παραγωγής νέων δανείων.

Όπως λένε τραπεζικές πηγές, η κατάσταση θύμισε το πρώτο εξάμηνο του 2015, όταν για άλλους λόγους (κίνδυνος εξόδου από το ευρώ), μεγάλος αριθμός δανειοληπτών προχώρησε σε αποπληρωμή των χρεών του.

Τα στοιχεία που έδωσαν στη δημοσιότητα οι Τράπεζα Πειραιώς και Alpha Bank για το α΄ τρίμηνο του 2023 είναι αποκαλυπτικά.

Στην πρώτη οι αποπληρωμές δανείων διαμορφώθηκαν στα 2,2 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 500 εκατ. ευρώ αφορούν πρόωρες εξοφλήσεις από μεγάλα εταιρικά σχήματα.

Την αντίστοιχη περίοδο του 2022 το σύνολο των αποπληρωμών δεν είχε ξεπεράσει το 1,5 δισ. ευρώ. Δηλαδή καταγράφηκε μία άνοδος κοντά στο 50%.

Στην Alpha Bank από την άλλη πλευρά, οι αποπληρωμές δανείων έφτασαν τα 2,1 δισ. ευρώ έναντι 1,4 δισ. ευρώ στο α΄ τρίμηνο της περυσινής χρήσης, σημειώνοντας ανάλογη ετήσια ποσοστιαία αύξηση.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα οι δύο όμιλοι να σημειώσουν αθροιστικά πιστωτική συρρίκνωση ύψους 600 εκατ. ευρώ μετά από αρκετά διαδοχικά τρίμηνα θετικών ρυθμών μεταβολής των υπολοίπων τους.

Για τη συνέχεια πάντως οι διοικήσεις τους εκτιμούν ότι η αγορά θα επιστρέψει σε ανοδική τροχιά με όχημα τις εκταμιεύσεις δανείων μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης και των λοιπών αναπτυξιακών προγραμμάτων.

Πηγή: ot.gr

Το άρθρο Δάνεια: Οι επιχειρήσεις αποπληρώνουν πρόωρα τις οφειλές τους για να γλυτώσουν τόκους… Του Άγη Μάρκου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Το άρθρο Δάνεια σε ελβετικό φράγκο: Τι αποφάσισε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Σε αναλυτική παρουσίαση του προγράμματος «Ηρακλής» επισήμανε, μεταξύ άλλων, ότι ο Ηρακλής δείχνει πως οι κεφαλαιαγορές μπορούν να συμβάλουν στην επίλυση προβλημάτων της τραπεζικής αγοράς.

«Ο Ηρακλής αποδεικνύει πως μπορεί να λυθεί ένα οξύ πρόβλημα της Ευρωπαϊκής Τραπεζικής Ένωσης, δηλ. ο συστημικός κίνδυνος που δημιουργούν τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια (ΜΕΔ) σε μια χώρα με μικρές οικονομίες κλίμακας, όπως η Ελλάδα, προσφεύγοντας για την επίλυση του όχι στον φορολογούμενο αλλά στις διεθνείς κεφαλαιαγορές για άντληση κεφαλαίων χωρίς να υπάρξει δημοσιονομική επιβάρυνση. Για αυτόν τον λόγο και εκτιμώ ότι παρά τις μεγάλες προόδους που έχει κάνει μέχρι σήμερα η ευρωπαϊκή νομοθεσία θα πρέπει να υπάρξουν πρωτοβουλίες για την εναρμόνιση των πλαισίων πτώχευσης των τραπεζών που είναι σημαντική για την λειτουργία των τιτλοποιήσεων».

Επίσης, είπε ο κ. Ζαββός «θα πρέπει να διερευνηθούν οι δυνατότητες εμβάθυνσης σε ορισμένους τομείς των τιτλοποιήσεων, όπως είναι αυτή των τιτλοποιήσεων με κρατικές ενισχύσεις και των τιτλοποιήσεων των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Κρίσιμο σημείο είναι η βελτίωση της ποιότητας και της συγκρισιμότητας των δεδομένων των ΜΕΔ γιατί θα συμβάλει στην βελτιωμένη ανάλυση και στην αξιολόγηση των συναλλαγών των ΜΕΔ . Σχετικά θα ήταν σκόπιμο να δημιουργηθεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο μια κεντρική πλατφόρμα συλλογής δεδομένων και να υιοθετηθούν κοινά πρότυπα αναφοράς που διευκολύνουν την διαφάνεια και την τιμολόγηση των ΜΕΔ. Η δημιουργία εναρμονισμένων προτύπων αναφοράς και πλατφόρμα δεδομένων κυρίως για τις ΜμΕ θα διευκολύνουν καθοριστικά την τιτλοποίηση των δανείων τους. Στη δε χώρα μας θα είναι χρήσιμη η δημιουργία του Κεντρικού Μητρώου Πιστώσεων (Central Credit Registry), ενός συστήματος που έχει ήδη προβλεφθεί από την κυβέρνηση για χρηματοδότηση από το Ταμείο Ανάκαμψης, το οποίο θα βελτιώσει ακόμη περισσότερο τη διαφάνεια της αγοράς των ΜΕΔ, και θα αποτελέσει σημαντικό παράγοντα προσέλκυσης επενδυτών».

Όπως είπε ο κ. Ζαββός, τον Ιούλιο του 2019 όταν ανέλαβε τα καθήκοντα της η κυβέρνηση της ΝΔ, τα ΜΕΔ έφθαναν σε 75,3 δισ. ευρώ, δηλ. στο 43% των συνολικών δανείων – το υψηλότερο ποσοστό ΜΕΔ της ευρωζώνης. Μόλις δύο χρόνια μετά, τον Ιούνιο 2021 σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος τα ποσοστά των ΜΕΔ διαμορφώθηκαν στα 29,4 δισ. ευρώ δηλ. στο 20,3% του συνόλου των δανείων (μείωση περίπου κατά 46 δισ. ευρώ). Η πορεία της δυναμικής μείωσης συνεχίζεται και ήδη πριν το τέλος αυτής της χρονιάς μια συστημική τράπεζα ανακοίνωσε μονοψήφια ποσοστά ΜΕΔ ενώ και οι άλλες συστημικές τράπεζες, θα πετύχουν μονοψήφια ποσοστά ΜΕΔ μέσα στο πρώτο εξάμηνο του επόμενου χρόνου σύμφωνα με τις προβλέψεις τους, αλλά και εκείνες διεθνών οίκων πιστοληπτικής αξιολόγησής. Ιδιαίτερα τις τελευταίες μέρες, συνεχείς εκθέσεις διεθνούς εμβέλειας οίκων πιστοληπτικής αξιολόγησης επιβεβαιώνουν ότι λόγω του Ηρακλή Ι και του Ηρακλή ΙΙ οι ελληνικές τράπεζες επιστρέφουν στην κανονικότητα και ο δείκτης των ΜΕΔ αναμένεται να υποχωρήσει στο 5% του συνόλου των δανείων του τραπεζικού κλάδου, ανέφερε ο κ. Ζαββός.

Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ, ot.gr

Το άρθρο Ζαββός για «Ηρακλή» – Παράδειγμα για την αντιμετώπιση των κόκκινων δανείων και σε άλλες χώρες εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Η Ελλάδα θα λάβει από το Ταμείο Ανάκαμψης περίπου 12,7 δισ. ευρώ σε δάνεια. Πρόσφατα τέθηκε σε διαβούλευση το θεσμικό πλαίσιο διαχείρισης των δανείων και καθορισμού των σχετικών «επιλεξιμοτήτων». Η διαβούλευση διήρκεσε μόλις 5 ημέρες και επομένως εύλογα θεωρήθηκε προσχηματική. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι το σχετικό κείμενο επιβεβαιώνει τους φόβους των μικρομεσαίων επιχειρήσεων (ΜμΕ). περί αποκλεισμού τους από την πρόσβαση στα κεφάλαια αυτά. Παράλληλα, πολλοί ευρωπαίοι αξιωματούχοι εκφράζουν ανησυχίες ότι η ελληνική Κυβέρνηση δίνει προτεραιότητα σε «ασφαλείς» επενδύσεις, δηλαδή σε επενδύσεις που θα μπορούσαν ούτως ή άλλως να βρουν χρηματοδότηση, και όχι σε επενδύσεις υψηλότερου ρίσκου σε τομείς αιχμής και σε ΜμΕ που χρειάζονται δημόσια στήριξη για να κάνουν το επόμενο βήμα. Επίσης, περιβαλλοντικές οργανώσεις εύλογα θεωρούν ότι δεν διασφαλίζεται η τήρηση του βασικού όρου της ΕΕ περί μη πρόκλησης σημαντικής βλάβης στο περιβάλλον, καθώς για επενδύσεις Χαμηλότερες των 10 εκατ. ευρώ αρκεί μια υπεύθυνη δήλωση συμμόρφωσης του επενδυτή!

Φόβοι και ανησυχίες επιβεβαιώνονται: η επιλογή των δανείων προς τις επιχειρήσεις θα γίνεται αποκλειστικά με κριτήρια της αγοράς, μέσω της αξιολόγησης αυτών από τις συνεργαζόμενες τράπεζες και από «ανεξάρτητους» ιδιωτικούς φορείς που θα λειτουργούν για λογαριασμό του Δημοσίου, δηλαδή από ιδιώτες συμβούλους που θα προσλάβει για αυτόν τον σκοπό η κυβέρνηση. Τα δάνεια θα κατευθύνονται σε επενδυτικά σχέδια που εμπίπτουν σε πέντε γενικούς επενδυτικούς στόχους: α) ψηφιακός μετασχηματισμός, β) πράσινη μετάβαση, γ) εξωστρέφεια, δ) ανάπτυξη οικονομιών κλίμακας μέσω συνεργασιών, εξαγορών και συγχωνεύσεων, ει καινοτομία – έρευνα & ανάπτυξη. Ποσοτική δέσμευση υπάρχει μόνο για τους στόχους α) και β).

Πέραν αυτών των γενικών στόχων, απουσιάζουν επιμέρους στοχεύσεις, κριτήρια, κίνητρα ή ρήτρες. Δεν τίθενται ρήτρες υποχρέωσης δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας ή διατήρησης υφιστάμενων, επομένως δεν ενδιαφέρει η επίπτωση στην απασχόληση.

Δεν αντιμετωπίζονται οι ιδιαίτερες προκλήσεις των νεοφυών επιχειρήσεων. Το σημαντικότερο: δεν υπάρχει καμία στόχευση για αύξηση της εγχώριας παραγόμενης αξίας με προτεραιότητα στις παραγωγικές επενδύσεις και στη βιομηχανία. Ένα ακόμα μεγάλο ξενοδοχείο σε κορεσμένη τουριστικά περιοχή θα βρει εύκολα χρηματοδότηση, ενώ μια νέα μικρή μεταποιητική μονάδα στον τομέα των υλικών, με εξαγωγικές προοπτικές, ΔΕΝ θα έχει πρόσβαση στα δάνεια αυτά! Συνεπώς δεν υπηρετείται ο στόχος μετασχηματισμού του παραγωγικού μοντέλου, αφού τελικά οι τράπεζες θα συνεχίζουν να κάνουν αυτό που έκαναν μέχρι σήμερα έχοντας απλά (και) τους πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης στη διάθεσή τους.

Επιπλέον, αποκλείεται η μεγάλη πλειονότητα των ΜμΕ από την πρόσβαση στους πόρους αυτούς. Σήμερα, σύμφωνα με την Ένωση Ελληνικών Τραπεζών, οι εμπορικές τράπεζες θεωρούν επιλέξιμες για χρηματοδότηση μόλις 30.000 επιχειρήσεις (επί συνόλου 800.000). Ακόμα και μικρές εξαγωγικές ΜμΕ δεν καταφέρνουν να βρουν Χρηματοδότηση είτε για την υλοποίηση επενδυτικού σχεδίου είτε για άλλες ανάγκες όπως κεφάλαιο κίνησης. Σε χειρότερη μοίρα βρίσκονται δυναμικές νεοφυείς ΜμΕ ή ΜμΕ που έχουν ένα καινοτόμο επενδυτικό πλάνο. Όπως είναι γνωστό διεθνώς, η έρευνα και η καινοτομία δύσκολα χρηματοδοτούνται με βάση τη συνήθη τραπεζική πρακτική, επομένως αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει, παρά τη γενικόλογη στόχευση περί εξωστρέφειας και καινοτομίας. Είναι επίσης φανερό ότι η απάντηση σε αυτά τα προβλήματα δεν μπορεί να περιορίζεται στη λογική συγχωνεύσεων και εξαγορών που εκτός των άλλων έχουν τον κίνδυνο δημιουργίας ή ενίσχυσης των ολιγοπωλίων.

Με άλλα λόγια, στο σχέδιο της κυβέρνησης, δεν χρησιμοποιούνται οι δημόσιοι πόροι για να αντιμετωπιστούν τα κενά της αγοράς λες και αυτά δεν υπάρχουν στην Ελλάδα. Μια διαφορετική στρατηγική – η οποία ακολουθείται σε όλη την Ευρώπη – θα είχε στόχο την αύξηση της περιμέτρου των επιλέξιμων επιχειρήσεων με ειδικά μέσα Χρηματοοικονομικής τεχνικής που μειώνουν το ρίσκο των τραπεζών (π.χ. εγγυήσεις), και ανάληψη του ρίσκου αυτού από έναν δημόσιο φορέα (π.χ. την Ελληνική Αναπτυξιακή Τράπεζα), με χρήση των κεφαλαίων του Ταμείου Ανάκαμψης.

*υπεύθυνος Ανάπτυξης του Ινστιτούτου Εναλλακτικών Πολιτικών «ΕΝΑ», πρώην γενικός γραμματέας Δημοσίων Επενδύσεων και ΕΣΠΑ, σύμβουλος του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Τσίπρα

Το άρθρο Δάνεια Ταμείου Ανάκαμψης- Φόβοι και ανησυχίες επιβεβαιώνονται… Του Παναγιώτη Κορκολή εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Το «Ελλάδα 2.0», το Εθνικό μας Πρόγραμμα Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, είναι με διαφορά το μεγαλύτερο ως ποσοστό του ΑΕΠ στην Ευρώπη. Οι πόροι που λαμβάνουμε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή φτάνουν το 20% του ΑΕΠ, όταν τα αμέσως επόμενα προγράμματα βρίσκονται περίπου στο 15% του ΑΕΠ. Ταυτόχρονα το «Ελλάδα 2.0» επιτυγχάνει, με βάση στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που δημοσίευσε σε ανάλυσή της στις 15/7 η Oxford Economics, την υψηλότερη επίπτωση από πλευράς αύξησης του ΑΕΠ και δημιουργίας θέσεων εργασίας στην Ευρώπη.

Πώς έγινε αυτό εφικτό; Η αρχική διαπραγμάτευση, που έκανε ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης το περασμένο καλοκαίρι, έθεσε τα θεμέλια διασφαλίζοντας ότι η Ελλάδα μπορούσε να διεκδικήσει το μεγαλύτερο κατά κεφαλήν ύψος πόρων σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα.

Μεγάλο μέρος αυτών των πόρων ήταν σε πολύ χαμηλότοκα δάνεια, τα οποία πολλές χώρες, οι περισσότερες, δεν αξιοποίησαν πλήρως. Η Ελλάδα είχε σε σχέση με τα δάνεια το μεγαλύτερο ενδιαφέρον και συμφέρον, γιατί δανείζεται ακόμα με σημαντικά υψηλότερα επιτόκια από αυτά με τα οποία δανείζεται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Τα τελευταία στοιχεία δείχνουν ότι δανειζόμαστε με 0,70% περίπου, όσο και η Ιταλία, όταν η Επιτροπή δανείζεται με μηδενικά επιτόκια. Ταυτόχρονα το χρέος μας είναι το μεγαλύτερο στην Ευρώπη και τα πρωτογενή πλεονάσματα που πρέπει να επιτυγχάνουμε στη διάρκεια των επόμενων ετών δεν αφήνουν δημοσιονομικό χώρο για να πάρουμε τα δάνεια αυτά και να τα κάνουμε δημόσιες επενδύσεις.

Προτείναμε λοιπόν (είμαι περήφανος να πω ότι η αρχική σκέψη ήταν δική μου και την επεξεργαστήκαμε μετά ως ομάδα, όπως κάνουμε πάντα, με την Ειδική Υπηρεσία και τη Συντονιστική Επιτροπή του Ταμείου) κάτι μοναδικό στην Ευρώπη. Να πάρουμε όλα τα δάνεια και να τα μεταφέρουμε στο σύνολό τους στον ιδιωτικό τομέα για ιδιωτικές επενδύσεις με κριτήρια αγοράς, ώστε να μη μετρήσουν στο έλλειμμα και -με δεδομένο ότι θα επιστραφούν-να μην επιβαρύνουν μακροπρόθεσμα ούτε και το χρέος.

Η μεγάλη επιτυχία είναι ότι το σχέδιο αυτό των δανείων υιοθετήθηκε τελικά ομόφωνα, ενώ στην αρχή συνάντησε σημαντικά εμπόδια. Ο αρχικός κανονισμός δεν το προέβλεπε ρητώς και χρειάστηκε να επιτύχουμε στη διαπραγμάτευση κάποιες τροποποιήσεις για να είναι με ασφάλεια επιλέξιμο. Η πάγια μεθοδολογία της Επιτροπής σε σχέση με τις Χρηματοδοτήσεις προτιμά τα unfunded Χρηματοδοτικά εργαλεία (εγγυήσεις στο τραπεζικό σύστημα), που δεν θα μας επέτρεπαν να αξιοποιήσουμε το σύνολο των δανείων χωρίς δημοσιονομικές επιπτώσεις, και έπρεπε να πείσουμε την Επιτροπή να υιοθετήσει ένα τελείως καινούργιο και πρωτότυπο εργαλείο κλπ. Τελικά όμως ύστερα από πολύμηνη και απολύτως αθόρυβη διαπραγμάτευση το σχέδιό μας έγινε τελικά αποδεκτό και από την Επιτροπή και όλες τις χώρες, περιλαμβανομένων και εκείνων που είναι παραδοσιακά πολύ επιφυλακτικές σε θέματα πρόσθετου δανεισμού της Ελλάδας. Και όχι μόνο αυτό, πετύχαμε ταυτόχρονα να υπογράψουμε συμφωνίες συνεργασίας, πρώτοι και μόνοι, στην Ευρώπη για να συμμετάσχουν στο πλάνο των δανείων οι δύο βασικές αναπτυξιακές θεσμικές ευρωπαϊκές τράπεζες, η EIB (Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων) και η EBRD (Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης), βάζοντας και πρόσθετους δικούς τους πόρους, πολύ σημαντικούς, για ιδιωτικές επενδύσεις στην Ελλάδα.

Έτσι πετύχαμε το «Ελλάδα 2.0» να ξεχωρίζει από τα Η υπόλοιπα σχέδια και να έχει τη μεγαλύτερη χρηματοδότηση και τις μεγαλύτερες επιπτώσεις στο ΑΕΠ και στις θέσεις εργασίας στην Ευρώπη.

*αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών

Το άρθρο Πώς το «Ελλάδα 2.0» έλυσε τον γρίφο των δανείων… Του Θόδωρου Σκυλακάκη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Ένα ερώτημα που τίθεται αρκετά συχνά από δανειολήπτες οι οποίοι καλούνται να εξοφλήσουν οφειλές τους μετά από αρκετά χρόνια είναι το εξής: μετά από πόσα χρόνια η τράπεζα μπορεί να διεκδικεί τα οφειλόμενα; Πότε δηλ. επέρχεται η παραγραφή της αξίωσής της;

Η απάντηση κατ’ αρχάς είναι η εξής: οι απαιτήσεις των τραπεζών παραγράφονται μετά από 20 έτη. Η παραγραφή γενικά των απαιτήσεων στις ιδιωτικές σχέσεις είναι 20ετής (άρθρο 249 Αστικού Κώδικα), εκτός κι αν ορίζεται διαφορετικά. Εν προκειμένω, επειδή δεν υπάρχει κάποια διαφορετική ρύθμιση στο τραπεζικό δίκαιο, ισχύει η γενική παραγραφή των 20 ετών, γεγονός που καθιστά πρακτικά αδύνατη την οιαδήποτε υποβολή ένστασης εκ μέρους του οφειλέτη (δανειολήπτη ή και εγγυητή).

Ωστόσο η λεπτομέρεια που συχνά παραβλέπεται είναι η εξής: η παραγραφή της απαίτησης εκ του δανείου είναι 20ετής, εκτός κι αν προβλέπονται τοκοχρεωλυτικές δόσεις όπου η παραγραφή καθίσταται 5ετής και αρχίζει από τη λήξη του έτους, μέσα στο οποίο κάθε δόση κατέστη ληξιπρόθεσμη και καταβλητέα.

Ακόμα και τότε, όμως, επανερχόμαστε στον κανόνα της 20ετίας, όταν το τοκοχρεωλυτικό δάνειο καταγγελθεί (Βλ. λ.χ. υπ’ αριθμ. 1455/2007 απόφαση του Αρείου Πάγου: «Όταν ο δανειστής έχει το δικαίωμα, σύμφωνα με τους όρους της δανειακής συμβάσεως, να την καταγγείλει προώρως, αν δεν πληρωθούν οι δόσεις, τότε όλες οι οφειλόμενες περιοδικές εκ του δανείου δόσεις, αφορώσες χρεώλυτρο ή τοκοχρεώλυτρο ή τόκο, γίνονται απαιτητές. Με την καταγγελία, η σύμβαση του δανείου λύεται και επομένως ενεργοποιείται ο συμβατικός όρος που παρέχει στον δανειστή το δικαίωμα να αξιώσει την άμεση πληρωμή από τον οφειλέτη ολοκλήρου του οφειλομένου κεφαλαίου, καθώς και τους τόκους υπερημερίας από την καταγγελία. […] Μόνον όμως όταν η αίρεση πληρωθεί και καταγγελθεί το δάνειο, δεν οφείλονται πλέον δόσεις, αλλά ολόκληρο το μέχρι τότε ανεξόφλητο κεφάλαιο και η αξίωση του δανειστή προς απόδοση του δανείου υπόκειται στη συνήθη εικοσαετή παραγραφή, ενώ αν δεν γίνει καταγγελία, η αξίωση των περιοδικών δόσεων, αφού αυτές διατηρούν την αυθυπαρξία τους, υπόκειται στην πενταετή παραγραφή»).

Ως εκ τούτου, η κατάσταση γίνεται επιβαρυντική για την τράπεζα, όταν στη δανειακή σύμβαση τοκοχρεωλυτικού δανείου δεν προβλέπεται δυνατότητα καταγγελίας, περίπτωση, ωστόσο, αρκετά σπάνια. Οι συμβάσεις δανείου ορισμένου χρόνου (μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται και όσες περιέχουν συμφωνία τοκοχρεωλυτικής απόδοσης) βάσει του Αστικού Κώδικα δεν μπορούν να καταγγελθούν, καθότι έχουν ορισμένο χρόνο λήξης.

Μόνο αν έχει συμφωνηθεί τούτο ρητώς στη σύμβαση είναι δυνατή η καταγγελία. Μια τέτοια περίπτωση, για παράδειγμα, που δεν είχε προβλεφθεί αντίστοιχη συμφωνία δυνατότητας καταγγελίας εκ μέρους του πιστωτικού ιδρύματος, ήταν και αυτή ορισμένων δανείων συγκεκριμένου πιστωτικού ιδρύματος που δόθηκαν στο πλαίσιο ρύθμισης παλαιότερων οφειλών (οι ρυθμίσεις αυτές πραγματοποιήθηκαν επί τη βάσει των προϋποθέσεων που έθετε η υπ’ αριθμ. 4216/Β/269/07.02.2001 απόφαση του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών περί ρύθμισης οφειλών κτηνοτροφικών – πτηνοτροφικών επιχειρήσεων για την εξυγίανσή τους). Στις συμβάσεις αυτές δεν υπήρχε κάποια πρόβλεψη για καταγγελία του δανείου παρά μόνο για καταβολή των επιμέρους ετήσιων τοκοχρεωλυτικών δόσεων.

Σε αρκετές από τις παραπάνω περιπτώσεις, το πιστωτικό ίδρυμα (πλέον υπό ειδική εκκαθάριση) καθυστέρησε στη δικαστική επιδίωξη των τοκοχρεωλυτικών δόσεων πέραν της 5ετίας, με αποτέλεσμα, εφόσον δεν προβλέπεται δυνατότητα καταγγελίας, οι απαιτήσεις να έχουν παραγραφεί.

Ένα άλλο ερώτημα που ανακύπτει είναι ποια η τύχη της παραγραφής, όταν η τράπεζα καταγγείλει το δάνειο αλλά μετά την παρέλευση της 5ετίας και από την τελευταία τοκοχρεωλυτική δόση. Στην περίπτωση αυτή ήδη έχει γίνει δεκτό ότι οι τοκοχρεωλυτικές δόσεις παραμένουν παραγεγραμμένες και δεν είναι εφικτή η είσπραξή τους (εφόσον προβληθεί φυσικά με ορθό τρόπο η ένσταση παραγραφής εκ μέρους του δανειολήπτη). Με την καταγγελία του δανείου, καθίσταται 20ετής η παραγραφή όλων των τοκοχρεωλυτικών δόσεων, αλλά μόνο εφόσον αυτές δεν έχουν ήδη παραγραφεί (δηλ. δεν είχε παρέλθει η 5ετία όπως αναφέρθηκε παραπάνω).

Το Μονομελές Εφετείο Πατρών για παράδειγμα, στην πρόσφατη υπ’ αριθμ. 65/2021 απόφασή του, απεφάνθη ως εξής: «Στην προκειμένη περίπτωση, όμως, όλες οι τοκοχρεολυτικές δόσεις του επίδικου δανείου, η τελευταία των οποίων έπρεπε να καταβληθεί την 28η-8-2002, έχουν υποπέσει στην πενταετή παραγραφή του άρθρου 250 περ. 15 ΑΚ, που συμπληρώθηκε την 1-1-2008 … καθώς… το … δεν ενεργοποίησε, με καταγγελία, τον προαναφερθέντα σχετικό όρο της σύμβασης του επιδίκου τοκοχρεωλυτικού δανείου, που παρείχε σε αυτό το δικαίωμα, σε περίπτωση καθυστέρησης δύο ή περισσοτέρων δόσεων, να κηρύξει ληξιπρόθεσμο και απαιτητό ολόκληρο το οφειλόμενο υπόλοιπο ποσό του δανείου με τους τόκους υπερημερίας, με συνέπεια οι αξιώσεις των περιοδικών τοκοχρεωλυτικών δόσεων τούτου να διατηρήσουν την αυτοτέλειά τους, εξακολουθώντας να υπόκεινται στην πενταετή παραγραφή του άρθρου 250 αρ. 15 ΑΚ, η οποία είχε ήδη συμπληρωθεί κατά τον ως άνω χρόνο (3-4-2008). […] Πρέπει δε να σημειωθεί επιπροσθέτως ότι ούτε το με αριθμό πρωτ../30-1 -2009 ως άνω έγγραφο του …., αλλά ούτε και το με αριθμό ./3-4-2012 έγγραφο του ….που εστάλη στον ανακόπτοντα με το οποίο του δηλώθηκε ότι η οφειλή του έχει καταστεί ληξιπρόθεσμη την 28η-8-2002 και κλήθηκε να εξοφλήσει όλο το ποσό του δανείου έχουν ισχύ καταγγελίας, καθώς αμφότερα συντάχθηκαν μετά τη συμπλήρωση της παραγραφής των αξιώσεων του καθ’ ου, που κατά τα προεκτεθέντα έλαβε χώρα την 1-1-2008».

Επομένως, είναι πράγματι αρκετά σπάνιο να τεθεί ζήτημα παραγραφής απαίτησης από δάνειο λόγω της γενικής πρόβλεψης της 20ετίας. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ωστόσο, ιδίως πιστωτικών ιδρυμάτων υπό ειδική εκκαθάριση, όπου οι ενέργειες αναγκαστικής είσπραξης έχουν καθυστερήσει, εμφανίζεται έντονα ο σχετικός προβληματισμός, με συνέπεια να ενδέχεται ο δανειολήπτης να μπορεί να προβάλλει τη σχετική ένσταση παραγραφής είτε αμυνόμενος αλλά είτε και επιτιθέμενος.

* Ο Γιώργος Ψαράκης, ΜΔΕ, LL.M. (LSE), PgCert, είναι δικηγόρος Αθηνών, εταίρος στη Δικηγορική Εταιρεία «Ψαράκης & Κεφαλάς» (www.psarakislegal.com).

Πηγή: euro2day.gr

Το άρθρο Πότε παραγράφονται οι απαιτήσεις από τραπεζικά δάνεια… Του Γιώργου Ψαράκη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Η ΕΕ δεν μας δίνει μόνο τα λεφτά των κουτόφραγκων. Μας δίνει επίσης την πείρα και τη γνώση της σε θεσμούς, νομοθεσία, πρακτικές προς όφελος της κοινωνίας μας, ώστε να μη χρειάζεται να ξανα-ανακαλύψουμε τον τροχό. Μια από αυτές τις πρακτικές -που εφαρμόζουμε με 30 χρόνια καθυστέρηση- είναι ο Νόμος 4701 που ψηφίστηκε στις 30 Ιουνίου. Πρόκειται για μια προσπάθεια να δημιουργηθεί εθελοντικά μια ομάδα φορέων, μακριά από τη γραφειοκρατία των Τραπεζών, που θα χορηγούν μικροδάνεια, μέχρι 25.000 ευρώ, κυρίως για έναρξη επιχειρηματικής δραστηριότητας ή μετεκπαίδευση. Κάθε φορέας μάλιστα υποχρεούται να παρέχει συμβουλές σε θέματα επιχειρηματικότητας στους δικαιούχους για δανεισμό (Άρθρο 16).

Η ελληνική εκδοχή, όμως, της ευρωπαϊκής προσπάθειας δεν μπόρεσε να αποφύγει δυο ρωμέικες ‘καινοτομίες’. Η πρώτη είναι στο Άρθρο 21, που λέει ότι ο δικαιούχος μπορεί να επιστρέψει τα χρήματα που δανείστηκε εντός 14 ημερών, αλλά επιβαρύνεται με ‘διαχειριστικό κόστος’. Αυτή η επιβάρυνση έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τον κώδικα των κουτόφραγκων που τον έφτιαξαν για να βοηθιούνται και όχι για να αρμέγονται οι νέοι. 

Η δεύτερη είναι στο Άρθρο 15: στο ποιοι είναι δικαιούχοι προστέθηκαν την τελευταία στιγμή οι λέξεις: «με τουλάχιστον δεκαετή φορολογική κατοικία στην Ελλάδα». Με άλλα λόγια: όχι βοήθεια στους νέους Έλληνες και στους πρόσφατους μετανάστες, ακόμα και τους νόμιμους. 

Η Ελλάδα είναι από τις τελευταίες χώρες της ΕΕ σε (υπο)γεννητικότητα και από τις πρώτες σε γήρανση. Η βοήθεια στους νέους για ανακοπή του brain drain και στους μετανάστες για ενσωμάτωση στην κοινωνία είναι όρος επιβίωσης του έθνους. Όποιος την υπονομεύει είναι χωρίς αμφιβολία ανθέλληνας. Τα δυο αυτά άρθρα του νόμου βρίθουν ανθελληνισμού. Αποτελεί έκπληξη η υπερψήφισή τους από τη ΝΔ, τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΙΝΑΛ. Ιδιαίτερα από τον ΣΥΡΙΖΑ που έχει δείξει τόση ευαισθησία προς τους μετανάστες. Το κόμμα Βελόπουλου το διατύπωσε σαφέστερα: «οι δικαιούχοι πρέπει να είναι Έλληνες υπήκοοι». 

Τα τρία κόμματα δεν είναι ανθελληνικά. Είτε έχουν την ίδια αντίληψη με το κόμμα Βελόπουλου, να συγχέουν τον πατριωτισμό με την ξενοφοβία, είτε είναι τσαπατσούλικα: αφού τα κομματικά γραφεία έχουν αποφασίζει ότι υποστηρίζουν το νόμο, οι βουλευτές ψηφίζουν χωρίς να διαβάζουν τι ψηφίζουν. Μεταξύ ξενοφοβίας και τσαπατσουλιάς τι είναι προτιμότερο;

Πηγή : ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Το άρθρο Μικροδάνεια και ανθελληνισμός εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Του Νίκου Μπέλλου

Με ταχύτητα άνευ προηγουμένου άλλαξε η χρήση των 37 δισ. ευρώ από τον τομέα της κοινοτικής πολιτικής συνοχής, προκειμένου τα κράτη μέλη να τα χρησιμοποιήσουν για την αντιμετώπιση τν επιπτώσεων της πανδημίας του κορονοϊού στην υγεία, στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και στην αγορά εργασίας. Ποσό 1,14 δισ. ευρώ αφορά την Ελλάδα.

Αυτό προκύπτει από την προσωρινή έκθεση της Κομισιόν, η οποία αξιολογεί την υλοποίηση της απόφασης του Συμβουλίου και της Ευρωβουλής για τη μεταφορά των κοινοτικών κονδυλίων από τη συνοχή στην αντιμετώπιση των επιπτώσεων της πανδημίας.

Όπως αναφέρει η έκθεση, μέχρι στιγμής 26 χώρες και το Ηνωμένο Βασίλειο έχουν κάνει χρήση της δυνατότητας, ενώ 18 από αυτές μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, έχουν προσαρμόσει ανάλογα τα προγράμματά τους σε σχέση με τη συνοχή. Ήδη έχουν εγκριθεί 88 τροποποιήσεις προγραμμάτων από τις 18 χώρες για αλλαγή χρήσης των χρημάτων.

Σύμφωνα με την επίτροπο Συνοχής Ελίζα Φαρέιρα, τα πρώτα αποτελέσματα της αξιολόγησης σε σχέση με τη λεγόμενη πρωτοβουλία «Coronavirus Rsponse» καταδεικνύουν ότι ήταν πολύ αναγκαία γιατί έδωσε τα νομικά μέσα στα κράτη μέλη να αναπροσαρμόσουν τα επενδυτικά τους σχέδια και να κινητοποιήσουν γρήγορα τη χρηματοδότηση της Ε.Ε. σε τομείς όπου έχουν μεγαλύτερη ανάγκη, όπως της υγείας, της απασχόλησης και των ΜΜΕ. Μάλιστα, συνέχισε, χάρη στην τροποποίηση των εσωτερικών διαδικασιών της Κομισιόν, η χρησιμοποίηση των κοινοτικών χρημάτων γίνεται σε χρόνο ρεκόρ. Αναφορικά με την Ελλάδα, σύμφωνα με την έκθεση, έγιναν τροποποιήσεις 13 περιφερειών και 2 εθνικών επιχειρησιακών προγραμμάτων της περιόδου 2014-2020, που αφορού ν αλλαγή χρήσης ενός ποσού της τάξης του 1,14 δισ. ευρώ.

Σύμφωνα με την Επιτροπή, από το παραπάνω ποσό τα 600 εκατ. ευρώ είναι επιχορηγήσεις, ενώ τα υπόλοιπα είναι επιστραπτέα δάνεια, που χορηγούνται μέσω διαθέσιμων κοινοτικών εργαλείων. Το συνολικό ποσό των επενδύσεων θα φτάσει τα 1,50 δισ. ευρώ γιατί στο 1,14 δισ. ευρώ θα προστεθεί και η εθνική χρηματοδότηση. Συνολικά, περίπου 90.000 επιχειρήσεις αναμένεται να υποστηριχθούν μέσω αυτών των προγραμμάτων.

Όπως τονίζει η Κομισιόν, η Ελλάδα έθεσε σε λειτουργία έγκαιρα ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο μέτρων αντιμετώπισης κρίσεων και, από τον Απρίλιο, ξεκίνησε τέσσερα συστήματα στήριξης των επιχειρήσεων: 1) εγγυήσεις δανείων προς τις επιχειρήσεις, μέσω της δημιουργίας Ταμείου εγγυήσεων για δάνεια κεφαλαίου κίνησης, 2)επιδότηση επιτοκίου υφισταμένων δανείων σε ΜΜΕ, 3)επιδότηση επιτοκίου νέων δανείων κεφαλαίου κίνησης ΜΜΕ, 4)επιστρεπτέο καθεστώς προκαταβολών.

Λεπτομερώς τον Οκτώβριο

Η επιτροπή θα δημοσιεύσει νέα λεπτομερή έκθεση για τη χρήση των κοινοτικών κονδυλίων από τα κράτη μέλη τον Οκτώβριο. Υπενθυμίζεται ότι η κοινοτική πρωτοβουλία τέθηκε σε ισχύ στις 31 Μαρτίου, ενώ προβλέπει μεγάλη ευελιξία στη χρήση κοινοτικών κονδυλίων το συνολικό ποσό, περίπου 8 δισ. ευρώ θα προέλθουν από μη δαπανηθείσες προχρηματοδοτήσεις το 2019 στο πλαίσιο των διαρθρωτικών ταμείων. Το νέο μέτρο επιτρέπει στα κράτη μέλη να δαπανούν μη χρησιμοποιηθέντα κονδύλια για τον μετριασμό των επιπτώσεων της πανδημίας, αντί να τα επιστρέφουν στον προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα υπόλοιπα 29 δισ. ευρώ θα εκταμιευθούν πρόωρα από πιστώσεις που θα έπρεπε να καταβληθούν αργότερα εντός του τρέχοντος έτους.

Οι δαπάνες θα αφορούν την περίοδο από την 1η Φεβρουαρίου 2020 για την κάλυψη των εξόδων που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί στις προσπάθειες για τη διάσωση ανθρώπινων ζωών και την προστασία των πολιτών.

Τα κράτη μέλη έχουν επίσης μεγαλύτερη ευελιξία να πραγματοποιούν μεταφορές μεταξύ των προγραμμάτων για την πολιτική συνοχής προκειμένου να ανακατευθύνουν τους πόρους στους τομείς που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη. Για τον λόγο αυτό θεσπίζεται μια απλουστευμένη διαδικασία που δεν θα απαιτεί απόφαση  της Επιτροπής για την πραγματοποίηση αλλαγών στα επιχειρηματικά προγράμματα. Με την ισχύουσα νομοθεσία πριν από τη χθεσινή τροποποίηση η Κομισιόν είχε καθοριστικό ρόλο στην έγκριση της χρηματοδότησης των προγραμμάτων.

Το άρθρο Ταχύτατη αλλαγή χρήσης 37 δισ. του τομέα συνοχής εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Επομένως η συζήτηση αφορούσε κυρίως τον συμβιβασμό των πιστωτών που κατέχουν το χρέος της Ελλάδας. Το ΔΝΤ δεν ήθελε να συμμετέχει σε μια νέα συμφωνία που επιβάλει πολλή λιτότητα και κάνει μη ρεαλιστικές εκτιμήσεις σχετικά με τη μελλοντική ανάπτυξη. Η Γερμανία δεν ήθελε να δώσει ρητές υποσχέσεις για αναδιάρθρωση. Οι πιστωτές επίσης ανησυχούν ότι εάν έλθει νωρίς η ελάφρυνση του χρέους, θα μειωθούν οι πιέσεις από την κυβέρνηση για να επιμείνει στις μεταρρυθμίσεις. Η λύση απλώς συμβιβάζει αυτές τις θέσεις. Η ευρωζώνη έχει δεσμευτεί στην επέκταση ορισμένων δανείων και στην αναβολή πληρωμής τόκων. Αλλά πόση ελάφρυνση, θα αποφασιστεί μόνο μετά τη λήξη του προγράμματος το 2018, με την προϋπόθεση ότι η Ελλάδα θα έχει τηρήσει τα υπεσχημένα.

Εάν η οικονομία εμφανίσει καλύτερες επιδόσεις από την πρόβλεψη του ΔΝΤ για ανάπτυξη 1%, η Ελλάδα θα χρειαστεί λιγότερη ελάφρυνση. Εάν τα πάει χειρότερα, οι πιστωτές έχουν δώσει μια ασαφή δέσμευση να απομειώσουν περαιτέρω τα δάνεια. Αυτό εμποδίζει το ΔΝΤ να αποχωρήσει από τη συμφωνία: έχει υποσχεθεί να διαθέσει περισσότερα κεφάλαια μόλις διευκρινιστεί το μέγεθος της αναδιάρθρωσης του χρέους. Στο μεταξύ, η Γερμανία δεν χρειάζεται να ξεκαθαρίσει τη θέση της για την ελάφρυνση χρέους μέχρι τις εκλογές.

Η απουσία μιας ξεκάθαρης συμφωνίας κρατά την Ελλάδα σε οικονομικό limbo. Η συμφωνία για μια αναδιάρθρωση θα είχε καταστήσει τους επενδυτές του ιδιωτικού κλάδου πιο πρόθυμους να αγοράσουν τα κρατικά ομόλογα. Η ΕΚΤ θα μπορούσε επίσης να προσθέσει την Ελλάδα στο QE. Αυτό θα μείωνε το κόστος χρηματοδότησης, δίνοντας στην οικονομία μια ώθηση.

Ως έχει, η Ελλάδα θα πορευτεί με την ανεργία στο 24% -τρεις φορές ο μέσος όρος της ευρωζώνης- ενώ θα διατηρήσει ένα πρωτογενές πλεόνασμα στο 3,5%$ του ΑΕΠ, τουλάχιστον διπλάσιο από οποιονδήποτε ομόλογό της. Η οικονομία παίζει δεύτερο ρόλο σε σχέση με την πολιτική, καταλήγει το δημοσίευμα.

Το άρθρο Η Ελλάδα χορεύει στην πολιτική παραφωνία της Ευρώπης εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.