Παρά τη συνεχιζόμενη γεωπολιτική αστάθεια και τις αυξημένες εμπορικές εντάσεις, οι διασυνοριακές B2B (Business-to-Business) συναλλαγές αυξάνονται σταθερά. Σύμφωνα με νέα έκθεση της Juniper Research, ο αριθμός των διεθνών B2B συναλλαγών προβλέπεται να φτάσει τα 18,3 δισεκατομμύρια το 2030, από 16,3 δισεκατομμύρια το 2025 – αύξηση της τάξης του 13%.

Η ανθεκτικότητα των παγκόσμιων αλυσίδων εφοδιασμού, σε συνδυασμό με την ανάγκη διαφοροποίησης των εμπορικών διαδρομών, φαίνεται να ωθούν αυτή την αύξηση. Παρά τους αμερικανικής προέλευσης δασμούς που αυξάνουν το κόστος, η πραγματικότητα της παγκοσμιοποιημένης παραγωγής και της αλληλεξάρτησης παραμένει ισχυρή. Οι δασμοί ενδέχεται να μειώσουν τις ροές εισαγωγών και εξαγωγών των ΗΠΑ, ωστόσο, όπως αναφέρει η έρευνα, αυτό το κενό καλύπτεται από την αύξηση του εμπορίου μεταξύ ΕΕ και Κίνας.

Η παγκοσμιοποίηση και τα stablecoins ενισχύουν τις διεθνείς επιχειρηματικές πληρωμές

Με αυτά τα δεδομένα, οι προμηθευτές B2B πληρωμών καλούνται πλέον να ανταποκριθούν σε ένα πιο πολυδιάστατο παγκόσμιο τοπίο, υποστηρίζοντας ευρύτερες και πιο διαφοροποιημένες εμπορικές διαδρομές, λιγότερο εξαρτημένες από τις ΗΠΑ. Όπως εξηγεί η μελέτη της Juniper Research, σε αυτό το νέο περιβάλλον, η τεχνολογία έρχεται να λειτουργήσει ως επιταχυντής.

Η έρευνα αναδεικνύει τα stablecoins – ψηφιακά νομίσματα που συνδέονται με σταθερά περιουσιακά στοιχεία – ως ένα από τα πλέον υποσχόμενα εργαλεία για τη διευκόλυνση των διεθνών B2B πληρωμών. Η χρήση τους, μειώνει σημαντικά τις καθυστερήσεις και την έλλειψη διαφάνειας που χαρακτηρίζουν τις παραδοσιακές διασυνοριακές συναλλαγές, καθιστώντας τις πιο γρήγορες, ασφαλείς και προβλέψιμες.

Ο ρόλος των stablecoins

Ωστόσο, η μαζική υιοθέτηση των stablecoins – όπως υποστηρίζει η μελέτη – παραμένει πρόκληση. Όπως επισημαίνει ο συντάκτης της μελέτης Michael Greenwood, απαιτείται η δημιουργία αξιόπιστων υποδομών μετατροπής νομισμάτων (on/off ramps), καθώς και η ενσωμάτωσή τους σε υπάρχουσες επιχειρηματικές πλατφόρμες προμηθειών.

Η συνεργασία μεταξύ τεχνολογικών και χρηματοπιστωτικών φορέων θεωρείται κρίσιμη για την άρση των εμποδίων και την απελευθέρωση του πλήρους δυναμικού των stablecoins στο διεθνές επιχειρείν.

«Καθώς οι επιχειρήσεις καλούνται να λειτουργήσουν σε ένα σύνθετο και συνεχώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον, οι διασυνοριακές συναλλαγές αναδεικνύονται όχι μόνο ως αναγκαιότητα, αλλά και ως στρατηγικό πλεονέκτημα. Το στοίχημα πλέον είναι η τεχνολογία να λειτουργήσει ως καταλύτης εμπιστοσύνης, ευκολίας και εξωστρέφειας για το παγκόσμιο εμπόριο του αύριο», καταλήγουν οι συντάκτες της έρευνας.

Η μελέτη της Juniper Research αποτελεί την πιο ολοκληρωμένη αξιολόγηση της αγοράς B2B πληρωμών μέχρι σήμερα, καλύπτοντας 61 χώρες και πάνω από 61.000 στατιστικά δεδομένα, με προβλέψεις έως το 2030.

Πηγή: sepe.gr

Το άρθρο Εκτοξεύονται οι B2B συναλλαγές: 18 δισ. το 2030 παρά τους δασμούς… Της Νατάσας Φραγκούλη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Γλυκόπικρη γεύση φαίνεται ότι αφήνει η συμφωνία, στην οποία κατέληξαν ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ με την επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, και η οποία  προβλέπει δασμούς 15%,  συμπεριλαμβανομένων των αυτοκινήτων, αποτρέποντας έναν ολομέτωπο εμπορικό πόλεμο, με απρόβλεπτες συνέπειες για την παγκόσμια οικονομία.

«Είναι μια καλή συμφωνία για όλους» ήταν το πρώτο σχόλιο του Τραμπ.

Ο δρόμος προς την εμπορική αυτή συμφωνία, την οποία οι Financial Times χαρακτηρίζουν ως «συνθηκολόγηση της ΕΕ» απέναντι στην εμπορική επίθεση του Ντόναλντ Τραμπ, ήταν μακρύς.

Οι σαρωτικοί δασμοί της «ημέρας της απελευθέρωσης» που είχε επιβάλει ο πρόεδρος των ΗΠΑ στο μεγαλύτερο μέρος του κόσμου στις 2 Απριλίου προκάλεσαν έντονους κλυδωνισμούς στις χρηματοπιστωτικές αγορές, με μαζικό selloff στα αμερικανικά assets. Με τις μαζικές πωλήσεις να εντείνονται και το μεγάλο πλήγμα που δέχθηκαν κυρίως τα αμερικανικά ομόλογα, ο Τραμπ αποφάσισε να παίξει το παιχνίδι του και στις 9 Απριλίου μείωσε τους δασμούς στο 10%, για μία προσωρινή περίοδο -προκειμένου να γίνουν, όπως είπε διαπραγματεύσεις- η οποία μετά από δύο παρατάσεις έφτασε την προθεσμία στην 1η Αυγούστου.

Αλλά και οι Βρυξέλλες έκαναν έναν βήμα πίσω: μία ημέρα αργότερα, στις 10 Απριλίου ανέστειλαν τους δασμούς αντιποίνων και αποδέχτηκαν την προσφορά των ΗΠΑ για συνομιλίες με το μαχαίρι στο λαιμό: δασμούς 10% στο μεγαλύτερο μέρος του εμπορίου τους, μαζί με υψηλότερους δασμούς στον χάλυβα, το αλουμίνιο και τα οχήματα.

Το 10% αν και φάνταζε μικρό σε σχέση με τα αρχικά κολοσσιαία ποσοστά που είχε αναγγείλει ο Τραμπ, δεν έπαυε να είναι πολύ μεγαλύτερο από τους σχεδόν μηδενικούς δασμούς που διείπαν το διμερές εμπόριο τα τελευταία χρόνια, με κάποιες κλαδικές εξαιρέσεις.

Ο διάλογος εν μέσω εσωτερικών αντεγκλήσεων

Αντί να ακολουθήσει τον Καναδά και την Κίνα με άμεσα αντίποινα και να προκαλέσει πόνο στους καταναλωτές και τις επιχειρήσεις των ΗΠΑ, η ΕΕ — που παρεμποδίζεται από αποκλίνουσες απόψεις μεταξύ των κρατών μελών της — επέλεξε να αναλάβει τον πόνο με την ελπίδα να εξασφαλίσει μια καλύτερη συμφωνία.

Έτσι, κατά τη συνάντησή τους  στο θέρετρο γκολφ του στο Τέρνμπερι την Κυριακή,  αφού ο Τραμπ είχε ολοκληρώσει ένα παιχνίδι γκολφ, συμφώνησε με την φον ντερ Λάιεν σε έναν ευρείας βάσης «βασικό» δασμό των ΗΠΑ ύψους 15%, συμπεριλαμβανομένων, κυρίως, των αυτοκινήτων, αλλά όχι του χάλυβα, ο οποίος θα υπόκειται σε σύστημα ποσοστώσεων.

Γλυκόπικρη γεύση

Η ανακούφιση μεταξύ των υπευθύνων χάραξης πολιτικής για την αποφυγή ενός άμεσου διατλαντικού εμπορικού πολέμου ήταν χρωματισμένη με λύπη: θα μπορούσε η ΕΕ, το μεγαλύτερο εμπορικό μπλοκ στον κόσμο, να είχε επιτύχει καλύτερους όρους αν δεν είχε αντιδράσει νωρίς;

«Είναι ο νταής στην αυλή του σχολείου και δεν οι άλλοι δεν καταφέραμε να ενωθούμε για να του αντισταθούμε», σχολιάζει χαρακτηριστικά στους Financial Times, ένας διπλωμάτης. «Όσοι δεν είναι ενωμένοι, κρεμιούνται ξεχωριστά».

Η αντίδραση της ΕΕ στην επιστροφή του στην εξουσία τον Ιανουάριο ήταν άτονη

Ο Γκέοργκ Ρίκελς, πρώην αξιωματούχος της Επιτροπής που βοήθησε στις διαπραγματεύσεις για την έξοδο του Ηνωμένου Βασιλείου από το μπλοκ, δήλωσε ότι η πιο πρόσφατη απειλή της ΕΕ να επιβάλει δασμούς ύψους 93 δισεκατομμυρίων ευρώ σε αντίποινα σε αμερικανικά προϊόντα ήρθε πολύ αργά.

«Με το πλεονέκτημα της εκ των υστέρων γνώσης, η ΕΕ θα ήταν καλύτερα να απαντήσει δυναμικά στις ΗΠΑ τον Απρίλιο», δήλωσε ο Ρικέλες, ο οποίος τώρα εργάζεται στο think-tank European Policy Centre.

Το «παράσιτο»

Ο Τραμπ θεωρεί την ΕΕ ως παράσιτο, που τρέφεται από την επικερδή αγορά των ΗΠΑ, ενώ παράλληλα κλείνει τη δική της μέσω κανονισμών και προτύπων. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ έχει δηλώσει ότι η ένωση «σχηματίστηκε για να βασανίσει τις ΗΠΑ» και «είναι πιο απαίσια από την Κίνα».

Η αντίδραση της ΕΕ στην επιστροφή του στην εξουσία τον Ιανουάριο ήταν άτονη. Μήνες προγραμματισμού εκ των προτέρων από μια αφοσιωμένη ομάδα, η οποία περιελάμβανε ανώτερους αξιωματούχους εμπορίου με επικεφαλής την βετεράνο των συνομιλιών για το Brexit, Σαμπίν Βέγιαντ, και τον σύμβουλο εμπορίου της φον ντερ Λάιεν, Τόμας Μπερτ, κατέρρευσαν.

Είχαν καταρτίσει ένα σχέδιο τριών σημείων, βασισμένο στην προσέγγιση που ακολουθήθηκε κατά την πρώτη θητεία του Τραμπ: προσφορά για τη μείωση του ελλείμματος του εμπορικού ισοζυγίου αγαθών, ύψους σχεδόν 200 δισεκατομμυρίων ευρώ, αγοράζοντας περισσότερο υγροποιημένο φυσικό αέριο, όπλα και γεωργικά προϊόντα. Δεύτερον, προσφορά αμοιβαίων δασμολογικών μειώσεων στα αγαθά των άλλων.

Εάν αυτό αποτύγχανε, θα προετοίμαζαν αντίποινα και θα βασίζονταν στην αντίδραση της αγοράς σε έναν πιθανό εμπορικό πόλεμο ή στην αύξηση του πληθωρισμού στις ΗΠΑ, για να αναγκάσουν τον Τραμπ να υποχωρήσει.

Η γρήγορα κίνηση του Τραμπ

Αλλά ο Τραμπ κινήθηκε πιο γρήγορα από το αναμενόμενο και μέχρι τον Μάρτιο είχε επιβάλει δασμούς 25% στον χάλυβα, το αλουμίνιο και τα αυτοκίνητα.

Όπως εξηγούν οι FT, σε μια συνάντηση στο Λουξεμβούργο εκείνο τον μήνα, πολλοί υπουργοί εμπορίου βρίσκονταν στο δρόμο του πολέμου.

Η Γερμανία, η Γαλλία και μερικοί άλλοι πίεσαν την επιτροπή να συμβουλευτεί σχετικά με τη χρήση του νέου της «εμπορικού μπαζούκα», του μέσου κατά του καταναγκασμού. Σχεδιασμένο μετά την πρώτη θητεία του Τραμπ για την αντιμετώπιση της εμπορικής πολιτικής που χρησιμοποιείται για την άσκηση πίεσης στις κυβερνήσεις σε άλλα θέματα, θα επέτρεπε στις Βρυξέλλες να αποκλείουν αμερικανικές εταιρείες από δημόσιους διαγωνισμούς, να ανακαλούν την προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας και να περιορίζουν τις εισαγωγές και τις εξαγωγές.

Ωστόσο, δεν ήταν σαφές ότι η πλειοψηφία των κρατών μελών συμφωνούσε με την απειλητική κίνηση, δήλωσαν διπλωμάτες στους FT. Ο Weyand είπε στους πρέσβεις της ΕΕ, οι οποίοι συναντιόντουσαν τουλάχιστον εβδομαδιαίως για να συζητήσουν την πρόοδο, να επιδείξουν «στρατηγική υπομονή».

Όταν το Ηνωμένο Βασίλειο σύναψε εμπορική συμφωνία με την Ουάσινγκτον τον Μάιο , αποδεχόμενο τον βασικό δασμό 10% του Τραμπ, ενθάρρυνε τα κράτη μέλη της ΕΕ που επιδιώκουν μια διευθέτηση, ειδικά το Βερολίνο.

Ο ρόλος της Κίνας

Εν τω μεταξύ, μια σοβαρή κλιμάκωση των αντιπαραθέσεων μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας κατέληξε σε μερική ύφεση, μετριάζοντας τους φόβους των επενδυτών για αναταραχή στο παγκόσμιο εμπόριο. Οι χρηματιστηριακές αγορές έφτασαν σε ιστορικά υψηλά, παρά τις μεγάλες αυξήσεις δασμών και τη συνεχιζόμενη αβεβαιότητα που εξαπέλυσε ο Τραμπ.

Η πρωθυπουργός της Ιταλίας, Τζόρτζια Μελόνι, και ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς, επί μήνες επέμειναν στην αρχική προσφορά της ΕΕ να άρουν όλους τους βιομηχανικούς δασμούς εάν οι ΗΠΑ έκαναν το ίδιο, παρόλο που η Ουάσινγκτον είχε από καιρό καταστήσει σαφές ότι ήθελε μονομερείς παραχωρήσεις. Το Βερολίνο ήταν απασχολημένο με την επίτευξη ενός περίπλοκου συστήματος «αντιστάθμισης» για την παροχή δασμολογικής ελάφρυνσης στις ευρωπαϊκές – στην πράξη γερμανικές – αυτοκινητοβιομηχανίες που κατασκεύαζαν και εξήγαγαν από τις ΗΠΑ.

Από την πλευρά του ο Μάρος Σέφκοβιτς. ο αρμόδιος για το εμπόριο επίτροπος της ΕΕ, στάλθηκε στην Ουάσινγκτον επτά φορές για να προτείνει τομείς συμφωνίας, να εκφωνήσει ομιλίες σχετικά με τη σημασία της διατλαντικής σχέσης και να προωθήσει το γερμανικό πρόγραμμα αντιστάθμισης αυτοκινήτων. Συνολικά, είχε περισσότερες από 100 ώρες απογοητευτικών συνομιλιών με τους Αμερικανούς ομολόγους του.

Μια συμφωνία για έναν μόνιμο «αμοιβαίο» δασμό 10%, που επιτεύχθηκε τον Ιούλιο με τον εμπορικό εκπρόσωπο των ΗΠΑ Τζέιμισον Γκριρ και τον υπουργό Εμπορίου Χάουαρντ Λάτνικ, απορρίφθηκε κατηγορηματικά από τον Τραμπ, ο οποίος αντ’ αυτού απείλησε να αυξήσει τους δασμούς στην ΕΕ στο 30%, αντί για 20%, από τον Αύγουστο.

Κατά τη διάρκεια των μηνών των συνομιλιών, το τηλέφωνο του Σέφκοβιτς χτυπούσε τακτικά με τους υπουργούς να τον προτρέπουν να είναι προσεκτικός .

Διχασμένη Ευρώπη

Η πολύμηνη αβεβαιότητα σχετικά με την κατεύθυνση των διαπραγματεύσεων έχει επίσης αποκαλύψει τις διαιρέσεις εντός της ίδιας της επιτροπής. Η Weyand, η ατσάλινη ειδικός της οποίας η σκληρή προσέγγιση στο Brexit συχνά ξεπερνούσε τους Βρετανούς ομολόγους της, έχει υποστηρίξει σταθερά μια ισχυρότερη στάση απέναντι στον Τραμπ και τη χρήση των εργαλείων αντιποίνων της ΕΕ, σε αντίθεση με την πιο ήπια φον ντερ Λάιεν, δήλωσαν πολλοί διπλωμάτες και αξιωματούχοι στους Financial Times.

Η γαλλική κυβέρνηση, παρά τις προσπάθειές της να προστατεύσει τις γαλλικές επιχειρήσεις από αντίποινα, έχει επίσης επανειλημμένα ζητήσει μια πιο δυναμική προσέγγιση της Επιτροπής απέναντι στους δασμούς του Τραμπ.

Ωστόσο, η πρόεδρος της επιτροπής και οι στενοί βοηθοί της υποστήριξαν ότι η πιθανή ζημιά από πρόσθετα μέτρα του Τραμπ -συμπεριλαμβανομένων των απειλών για επιβολή συγκεκριμένων δασμών σε κρίσιμους τομείς όπως τα φαρμακευτικά προϊόντα της ΕΕ- σήμαινε ότι ο κίνδυνος ενός κλιμακούμενου εμπορικού πολέμου ήταν πολύ μεγάλος.

Η εξάρτηση της Ευρώπης από την εγγύηση ασφάλειας της Αμερικής ήταν ένα περαιτέρω επιχείρημα κατά της εμπορικής αντιπαράθεσης, ειδικά για τα ανατολικά και βόρεια μέλη του μπλοκ. Οι φόβοι ότι ο Τραμπ θα διέκοπτε τις προμήθειες όπλων στην Ουκρανία, θα αποσύρει στρατεύματα από την Ευρώπη ή ακόμα και θα αποχωρήσει από το ΝΑΤΟ επισκίασαν τις συνομιλίες, ανέφεραν διπλωμάτες.

Οι αξιωματούχοι τώρα θα προσπαθήσουν να το παρουσιάσουν ως μια συμφωνία status quo, καθώς το 15% θεωρητικά περιλαμβάνει τον προϋπάρχοντα μέσο δασμό των ΗΠΑ ύψους 4,8%. Στην πραγματικότητα, σε σταθμισμένη βάση ως προς το εμπόριο, ο προϋπάρχων δασμός των ΗΠΑ στις εισαγωγές από την ΕΕ ήταν μόνο 1,6%.

Δεν κρύβεται το γεγονός ότι η ΕΕ ανατράπηκε από τον μεγαθήριο Τραμπ, είπε ένας πρεσβευτής. «Ο Τραμπ υπολόγισε ακριβώς πού βρίσκεται το όριο πόνου μας».

Πηγή: ot.gr

Το άρθρο Δασμοί: Πώς φτάσαμε στο deal ΗΠΑ-ΕΕ… Της Ναταλίας Δανδόλου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Μπορεί οι παραδοσιακοί τομείς, όπως η αυτοκινητοβιομηχανία και η γεωργία, να βρίσκονται στο επίκεντρο όσον αφορά τις συνέπειες από τον παγκόσμιο εμπορικό πόλεμο, ωστόσο, ένας κλάδος – που επίσης πλήττεται σοβαρά από αυτή την κατάσταση – είναι η ψηφιακή τεχνολογία και πιο συγκεκριμένα, η αγορά και οι άδειες χρήσης λογισμικού.

Η επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στο παγκόσμιο πολιτικό προσκήνιο έχει φέρει στο επίκεντρο ένα σφοδρό “μπρα ντε φερ” γύρω από τις διατλαντικές εμπορικές σχέσεις και τους δασμούς, προκαλώντας αβεβαιότητα σε διάφορους τομείς της οικονομίας. Οι δασμοί, που προτείνονται από την αμερικανική κυβέρνηση για τις εισαγωγές από την Ευρωπαϊκή Ένωση, ενδέχεται να επηρεάσουν σημαντικά τις τιμές λογισμικού και τις υπηρεσίες, που προέρχονται ή διαχειρίζονται στην ΕΕ.

Η συμμόρφωση με τις τεχνολογικές απαιτήσεις της φορολογίας στην κορυφή των προτεραιοτήτων των οικονομικών διευθυντών

Η αυξημένη επιβάρυνση μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες για τις εταιρείες, που βασίζονται σε μοντέλα συνδρομών cloud ή σε αδειοδοτήσεις, που επικαιροποιούνται συχνά. “Οι μεγάλες παγκόσμιες εταιρείες λογισμικού, που επιλέγουν να στραφούν αποκλειστικά σε συνδρομητικά μοντέλα, επιδεινώνουν την κατάσταση, μειώνοντας τις επιλογές για τους πελάτες και καθιστώντας τις επιχειρήσεις πιο ευάλωτες σε εξωτερικές πολιτικές αποφάσεις”, αναφέρει η Forscope, μεσίτης λογισμικού στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη.

Αυξημένο κόστος στην ΕΕ

Όπως τονίζει σε ανάλυση της η εταιρεία, ένα από τα πιο εμφανή αποτελέσματα αυτών των εμπορικών εντάσεων είναι η άνιση διαχείριση τιμών και όρων αδειοδότησης στην Ευρωπαϊκή Ένωση σε σύγκριση με τις ΗΠΑ. “Τα νέα προϊόντα λογισμικού συχνά είναι πιο ακριβά στην ΕΕ, ενώ οι πιθανές αυξήσεις, λόγω των δασμών, ενδέχεται να φέρουν τις ευρωπαϊκές εταιρείες σε ακόμη πιο δύσκολη θέση. Αυτή η κατάσταση εκθέτει τα ευρωπαϊκά επιχειρηματικά περιβάλλοντα σε σημαντικούς οικονομικούς και λειτουργικούς κινδύνους, καθώς εξαρτώνται από περιορισμένο αριθμό προμηθευτών από τις ΗΠΑ”, τονίζει η Forscope.

Σύμφωνα με την ανάλυσή της, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, προκειμένου να μειώσει την εξάρτηση από λίγες εταιρείες και να ενισχύσει την κυκλική οικονομία, προωθεί την επαναξιολόγηση των μοντέλων αδειοδότησης. Ο στόχος είναι να μειωθούν τα απόβλητα, να παραταθεί ο κύκλος ζωής των προϊόντων και να δημιουργηθούν οικονομικά βιώσιμες εναλλακτικές λύσεις για την αγορά λογισμικού.

“Στην πληροφορική, η επαναξιολόγηση του τρόπου απόκτησης και χρήσης λογισμικού μπορεί να προσφέρει σημαντικά οφέλη, συμβάλλοντας στην ανεξαρτησία των οργανισμών από τις ΗΠΑ”, σημειώνει η εταιρεία.

Όπως συνιστά, με τον εμπορικό πόλεμο να βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, οι οργανισμοί καλούνται να αξιολογήσουν το επίπεδο έκθεσης στις πολιτικές μεταβολές και να αναγνωρίσουν τα τρέχοντα περιουσιακά τους στοιχεία λογισμικού, που ενδέχεται να είναι ευάλωτα σε αυξήσεις τιμών.

“Η συνεχής συζήτηση γύρω από τις αυξήσεις τιμών δεν αποτελεί μόνο απειλή – αλλά και ευκαιρία – για τους οργανισμούς να αναθεωρήσουν τις στρατηγικές τους και να ενισχύσουν την ψηφιακή τους ανεξαρτησία. Η αναγνώριση των επικείμενων κινδύνων και η προληπτική αντιμετώπισή τους μπορεί να είναι το κλειδί για την ανθεκτικότητα των οργανισμών στο μέλλον”, τονίζει το ίδιο report.

Πηγή: sepe.gr

Το άρθρο Πώς οι δασμοί Τραμπ επηρεάζουν την αγορά λογισμικού… Της Νατάσας Φραγκούλη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Προβληματισμός και ανησυχία επικρατεί στις διοικήσεις των εξαγωγικών εταιρειών που συναλλάσσονται με την αγορά των Ηνωμένων Πολιτειών, δεδομένων των απειλών του Προέδρου Τραμπ για την επιβολή δασμών στις εισαγωγές των ευρωπαϊκών προϊόντων.

«Η αβεβαιότητα πολλές φορές είναι χειρότερη από το ίδιο το γεγονός σημειώνει μιλώντας προς τον ΟΤ ο κ. Κώστας Ζούκας, πρόεδρος της πανελλήνιας ένωσης τυποποιητών βρώσιμης ελιάς.

Στο top 3 η αγορά των ΗΠΑ

Γενικότερα ο κλάδος των τροφίμων συνεχίζει να διατηρεί υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, παρά το γεγονός ότι στη διάρκεια της τελευταίας διετίας η ελληνική εξαγωγική δραστηριότητα βρίσκεται υπό πίεση. Από την άλλη πλευρά η αγορά των Ηνωμένων Πολιτειών βρίσκεται μεταξύ των τριών καλύτερων αγορών των ελληνικών προϊόντων.

Ως εκ τούτου η ανησυχία και η αβεβαιότητα είναι εύλογες εκδηλώσεις των εξαγωγέων. Είναι πολλές οι ελληνικές επιχειρήσεις από τον κλάδο των τροφίμων που εξάγουν στις ΗΠΑ.

Διπλάσιες εξαγωγές φέτας

Μεταξύ των σημαντικότερων ελληνικών προϊόντων που εξάγονται στις ΗΠΑ είναι η φέτα, το ελαιόλαδο, η βρώσιμη ελιά και το κρασί. Πηγές από τον κλάδο των γαλακτοκομικών προϊόντων μιλώντας προς τον ΟΤ έλεγαν πως η αγορά των Ηνωμένων Πολιτειών είναι μία από τις πιο δυναμικές αγορές για τη φέτα.

Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι σε διάστημα τεσσάρων χρόνων οι εξαγωγές φέτας στις ΗΠΑ έχουν σχεδόν διπλασιαστεί.

Ανέφεραν συγκεκριμένα ότι στη διάρκεια του 2020 εξήχθησαν στις Ηνωμένες Πολιτείες 3.400 τόνοι φέτας, ενώ το 2024 ο όγκος των εξαγωγών ήταν 6.500 τόνοι – ποσότητα μεγαλύτερη από το 20% των εξαγωγών φέτας στη Γερμανία, η οποία θεωρείται η σημαντικότερη αγορά του ελληνικού προϊόντος.

Επεσήμαναν μάλιστα ότι πέρυσι ο όγκος των εξαγωγών αυξήθηκε κατά 17% και κατά 16% η αξία τους. Υπολογίζεται πως η αξία των εξαγωγών φέτας στις Ηνωμένες Πολιτείες ανέρχεται περίπου στα 61 εκατ. ευρώ.

Η πρώτη φορά Τραμπ

Οι ίδιες πηγές υπενθύμιζαν ότι από τους δασμούς που επιβλήθηκαν στην προηγούμενη θητεία Τραμπ η φέτα έχει εξαιρεθεί, ελπίζοντας ότι κάτι αντίστοιχο μπορεί να συμβεί και αυτή τη φορά. Σε σχέση με τη φέτα η αξία των εξαγωγών της βρώσιμης ελιάς είναι πολύ μεγαλύτερη.

Σε κάθε περίπτωση πρόκειται για μία εξαιρετικά δυναμική αγορά για την φέτα – εξάγουν αρκετές επιχειρήσεις, αλλά οι σημαντικότερες εξ αυτών είναι τρεις τυροκομικές εταιρείες.

Βρώσιμες ελιές αξίας 200 εκατ.

Μιλώντας προς τον ΟΤ ο πρόεδρος της ΠΕΜΕΤΕ κ. Ζούκας έλεγε πως στο δεκάμηνο Ιανουαρίου – Οκτωβρίου 2024 εξαγωγές βρώσιμης ελιάς ανήλθαν στους 40.000 τόνους και η αξία του στα 181 εκατ. ευρώ.

Μάλιστα σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του ΠΕΜΕΤΕ θα υπερβούν τα 200 εκατ. ευρώ, ποσό που είναι λίγο μικρότερο από το 30% της συνολικής εξαγωγικής δραστηριότητας του κλάδου – το σύνολο των εξαγωγών βρώσιμης ελιάς ανέρχεται στα 750 εκατ. ευρώ! Οι ΗΠΑ είναι η σημαντικότερη αγορά του κλάδου.

Ελληνικό ελαιόλαδο στα αμερικάνικα ράφια

Από την πλευρά του πρόεδρος του ΣΕΒΙΤΕΛ, κ. Κώστας Κουτσιούμπης μιλώντας προς τον ΟΤ έλεγε πως ο όγκος των ελληνικών εξαγωγών τυποποιημένου ελαιολάδου στη διάρκεια του 2024 ανήλθε στους 3.738 τόνους, σύμφωνα με τα στοιχεία του Διεθνούς Ελαιοκομικού Συμβουλίου.

Αυτή η ποσότητα αντιστοιχεί στο 2,2% των αμερικανικών εισαγωγών ελαιολάδου. Αντιθέτως όμως είναι το 8,3% των συνολικών ελληνικών εξαγωγών τυποποιημένου ελαιολάδου. Επισημαίνεται ότι εξάγονται 45.000 τόνοι τυποποιημένου ελαιολάδου συνολικά από τη χώρα μας.

Αγώνας δρόμου από τους οινοποιούς

Στην αγορά των Ηνωμένων Πολιτειών οι εξαγωγικές εταιρείες του ελληνικού κρασιού στη διάρκεια των τελευταίων χρόνων έχουν κάνει σοβαρές επενδύσεις στην προώθηση του προϊόντος. Και οι εξαγωγές τους, όπως αναφέρει ο κ. Γιάννης Βογιατζής, πρόεδρος του Συνδέσμου Ελληνικού Οίνου, αντιστοιχούν στο περίπου 20% της συνολικών εξαγωγών ελληνικού κρασιού.

Ανέρχονται στα 19 – 20 εκατ. ευρώ ετησίως. Η συνολική αξία των εξαγωγών κρασιού ανέρχεται στα περίπου 100 εκατ. ευρώ. Όπως ανέφερε ο ίδιος, προς τον ΟΤ, ο ΣΕΟ κινείται σε ευρωπαϊκό επίπεδο ώστε να εξαιρεθεί από τα ευρωπαϊκά αντίμετρα στους αμερικανικούς δασμούς, το κρασί – όπως να εξαιρεθεί και το ουίσκι.

Πηγή: ot.gr

Το άρθρο Δασμοί Τραμπ: Ανησυχία στους Έλληνες εξαγωγείς – Ποια προϊόντα «απειλούνται»… Του Δημήτρη Χαροντάκη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

«Για μένα η πιο όμορφη λέξη στο λεξικό είναι “δασμοί”», είπε ο Ντόναλντ Τραμπ στην Οικονομική Λέσχη στο Σικάγο την περασμένη εβδομάδα. Κρίνοντας από το βροντερό χειροκρότημα που ακολούθησε, πολλοί στην επιχειρηματική κοινότητα πιστεύουν ότι το σχέδιο του Τραμπ για δασμούς θα βοηθήσει τις εταιρείες τους.

Την ίδια στιγμή, ο Τραμπ και οι σύμμαχοί του επιμένουν ότι οι δασμοί θα βοηθήσουν τους αμερικανούς εργαζομένους. Αλλά οι δασμοί δεν μπορούν να αυξήσουν τα εισοδήματα των εργαζομένων και τα επιχειρηματικά κέρδη ταυτόχρονα, επειδή υπονομεύουν την αποτελεσματικότητα της οικονομίας των ΗΠΑ, επιβάλλοντας κόστος στους καταναλωτές και τους παραγωγούς που συμπιέζουν το συνολικό εθνικό εισόδημα. Ενα πιο πιθανό αποτέλεσμα είναι ότι οι εργαζόμενοι και οι ιδιοκτήτες επιχειρήσεων θα υποστούν πραγματικό οικονομικό πόνο.

Οσοι ευνοούν τους δασμούς θεωρούν το διεθνές εμπόριο την κύρια αιτία απώλειας θέσεων εργασίας στη μεταποίηση στις ΗΠΑ και στασιμότητας των μισθών για τους εργαζομένους που δεν έχουν πτυχία κολεγίου. Σύμφωνα με αυτή την άποψη, οι φθηνές εισαγωγές από χώρες με χαμηλούς μισθούς όπως η Κίνα έχουν εξαλείψει τις θέσεις εργασίας στις ΗΠΑ που παράγουν παρόμοια προϊόντα. Την ίδια στιγμή, οι αμερικανικές επιχειρήσεις έχουν μεταφέρει την παραγωγή τους στο εξωτερικό αναζητώντας φθηνότερο εργατικό δυναμικό.

Το κόστος των δασμών είναι σημαντικό. Μια προσεκτική μελέτη υπολόγισε ότι οι δασμοί του Τραμπ το 2018 κόστισαν στους εισαγωγείς 51 δισεκατομμύρια δολάρια, που ισοδυναμούν με περίπου 400 δολάρια ανά νοικοκυριό εκείνο το έτος, και επίσης διέβρωσαν τους πραγματικούς μισθούς.

Οι καθολικοί δασμοί που προτείνονται τώρα θα καλύπτουν τουλάχιστον δέκα φορές περισσότερες εισαγωγές, με αναλογικά υψηλότερο κόστος ανά νοικοκυριό. Εάν ο στόχος είναι η προσέλκυση επενδύσεων στην Αμερική, οι επιδοτήσεις, η καλύτερη υποδομή των ΗΠΑ ή οι επενδύσεις που χρειάζονται για την αναβάθμιση του εργατικού δυναμικού των ΗΠΑ θα το πετύχαιναν χωρίς να αυξήσουν τις τιμές για τους καταναλωτές και τις επιχειρήσεις.

Εκτός από όλες αυτές τις αρνητικές συνέπειες, οι δασμοί που προτείνει ο Τραμπ αναμφίβολα θα πυροδοτήσουν τιμωρητικούς δασμούς και θα πυροδοτήσουν έναν καταστροφικό εμπορικό πόλεμο. Εάν ένας διεθνής εμπορικός πόλεμος επαναληφθεί στον σημερινό πολύ πιο διασυνδεδεμένο κόσμο, οι εργαζόμενοι και οι επιχειρήσεις των ΗΠΑ σίγουρα θα χάσουν.

*Ο Maurice Obstfeld είναι πρώην επικεφαλής οικονομολόγος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Είναι Senior Fellow στο Peterson Institute for International Economics και επίτιμος καθηγητής Οικονομικών στο University of California, Berkeley.

Πηγή:Premium έκδοση «Τα ΝΕΑ», ot.gr

Το άρθρο Οι δασμοί πλήττουν τους εργαζομένους… Του Maurice Obstfeld εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.