Οι εκλογές στην Ιταλία και η διαφαινόμενη επικράτηση της συμμαχίας των Αδελφών της Ιταλίας, της Λέγκας του Βορρά και της Φόρτσα Ιτάλια απασχολούν τα γερμανικά ΜΜΕ, τα οποία επισημαίνουν μεταξύ άλλων την ανησυχία στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες για τις θέσεις της επικεφαλής των Αδελφών και προαλειφόμενης πρωθυπουργού Τζόρτζια Μελόνι για την Ευρώπη.

«Η ριζοσπαστική δεξιά κερδίζει τις εκλογές», συνοψίζει το περιοδικό Der Spiegel επισημαίνοντας την ιστορικά χαμηλή συμμετοχή των ψηφοφόρων στις εκλογές. «Πολλοί στην Ευρώπη έβλεπαν με ανησυχία ενδεχόμενη νίκη των Αδελφών της Ιταλίας (…). Το κόμμα έχει υιοθετήσει εθνικιστικές, επικριτικές για την ΕΕ και εν μέρει ρατσιστικές θέσεις και τα σύμβολά του θυμίζουν τον Μουσολίνι», εξηγεί το περιοδικό.

«Δεξιός θόρυβος στη Ρώμη» είναι ο τίτλος της εφημερίδας Bild, η οποία σημειώνει μεταξύ άλλων ότι «για πρώτη φορά μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου η Ιταλία αποκτά δεξιά εθνικιστική κυβέρνηση», καθώς και ότι η Τζόρτζια Μελόνι θα γίνει η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός της χώρας.

«Στις Βρυξέλλες και σε άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες ανησυχούν πολλοί για μια κυβέρνηση με τους Αδελφούς της Ιταλίας και την Μελόνι στην ηγεσία. Οι Αδελφοί είναι το διάδοχο σχήμα φασιστικού κόμματος και η Μελόνι σύμφωνα με τους πολιτικούς της αντιπάλους δεν πήρε ποτέ αποστάσεις από τον φασισμό του Μουσολίνι», υπογραμμίζεται στο ρεπορτάζ και προστίθεται ότι η αρχηγός των Αδελφών της Ιταλίας θέτει ως πρώτη προτεραιότητα την σχέση της Ιταλίας με τις ΗΠΑ, όχι με την ΕΕ.

Η Frankfurter Allgemeine Zeitung εστιάζει στη χαμηλή συμμετοχή των Ιταλών στις εκλογές: «Το κόμμα της αποχής αναδείχθηκε ισχυρότερη πολιτική δύναμη», εξηγεί και επισημαίνει ότι η συμμετοχή μειώθηκε κατά 10 εκατοστιαίες μονάδες από το 2018, με την αποχή να φθάνει το 35%, χωρίς ωστόσο να φαίνεται ότι ευνοήθηκε κάποιο από τα κόμματα.

Η Süddeutsche Zeitung σε σχόλιό της σημειώνει ότι «η Ευρώπη χρειάζεται την Ιταλία και ακόμη περισσότερο η Ιταλία την Ευρώπη», κρίνοντας ότι «ακόμη και με τη νίκη των θορυβωδών και ακραίων δεξιών δεν θα αλλάξει —ευτυχώς— τίποτα».

Η εφημερίδα Die Welt από την πλευρά της θυμίζει ότι η κυρία Μελόνι ανέδειξε ως «αγαπημένο εχθρό» της τη Γερμανία στην αυτοβιογραφία της και εκτιμά ότι θα υπάρξει κλιμάκωση των φραστικών επιθέσεων κατά του Βερολίνου.

«Η Μελόνι θα προσπαθήσει να παρουσιάσει τους Γερμανούς ως τους μπαμπούλες της Ευρώπης και ο κίνδυνος είναι η κριτική της να βρει γόνιμο έδαφος, όχι μόνο στην πατρίδα της, αλλά και σε χώρες όπως η Πολωνία, η Ελλάδα ή η Γαλλία», γράφει η εφημερίδα. Κατά την προεκλογική περίοδο, η αρχηγός των «Αδελφών» ισχυρίστηκε ότι η Γερμανία είναι πλουσιότερη από άλλες χώρες και μπορεί να αντέξει τις υψηλότερες τιμές φυσικού αερίου, ακόμη και να επωφεληθεί από τα προβλήματά των εταίρων της, ενώ δήλωσε ότι οι γερμανικές εταιρίες έχουν ιδιαίτερα ευνοϊκά συμβόλαια με την Gazprom και πληρώνουν το ένα τρίτο σε σχέση με ό,τι πληρώνουν οι ιταλικές εταιρίες. Δεν προσκόμισε ωστόσο κανένα τεκμήριο για τους ισχυρισμούς αυτούς όταν της ζητήθηκε.

Την επικράτηση του δεξιού συνασπισμού στην Ιταλία έσπευσε πάντως να χαιρετίσει η Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD), με την βουλευτή Μπεατρίξ φον Στορχ να γράφει στο Twitter: «Πανηγυρίζουμε με την Ιταλία. Η Σουηδία στον Βορρά, η Ιταλία στον Νότο — οι αριστερές κυβερνήσεις ανήκουν στο χθες».

Στην άλλη πλευρά, σε συνέντευξή της στη Welt η αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και πρώην υπουργός Δικαιοσύνης Καταρίνα Μπάρλεϊ εκφράζει ανησυχία για το αποτέλεσμα των εκλογών και λέει χαρακτηριστικά ότι τα πολιτικά πρότυπα της κυρίας Μελόνι είναι ο ούγγρος πρωθυπουργός Βίκτορ Όρμπαν και ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ. Η κυρία Μελόνι «αποτελεί απειλή για την εποικοδομητική συνύπαρξη στην Ευρώπη, καθώς στο πρόσωπό της οι αυταρχικοί αποκτούν μια λομπίστρια για να θάψει το έργο της ΕΕ», προσθέτει η γερμανίδα πολιτικός των Σοσιαλδημοκρατών.

Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ, ot.gr

Το άρθρο Bild: Δεξιός θόρυβος στη Ρώμη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Στις πρώτες δεκαετίες της πορείας της η ευρωπαϊκή ενοποίηση σπάνια βρισκόταν στο επίκεντρο των πολιτικών αντιπαραθέσεων. Υπήρχε μια φιλοευρωπαϊκή σύμπλευση των συστημικών πολιτικών κομμάτων που εναλλάσσονταν στην εξουσία (οι Σοσιαλδημοκράτες και τα λαϊκά κεντροδεξιά κόμματα}, ενώ κυριαρχούσε η αίσθηση ότι οι πραγματικά σημαντικές αποφάσεις λαμβάνονται στις εθνικές πρωτεύουσες και όχι στις Βρυξέλλες. Για πολλές δεκαετίες η ευρωπαϊκή ενοποίηση παρέμεινε υπόθεση κάποιων πολιτικών ελίτ, μακριά από κομματικούς ανταγωνισμούς. Οι ευρωπαίοι πολίτες είχαν θετική άποψη για την Ευρωπαϊκή Ενωση, χωρίς όμως να ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για τις αποφάσεις των Βρυξελλών και χωρίς να δείχνουν τον παραμικρό ενθουσιασμό.

Τα τελευταία χρόνια η ευρωπαϊκή πολιτική εμφανίζεται στο επίκεντρο των πολιτικών αντιθέσεων. Η πορεία, τα πεπραγμένα και το μέλλον της Ευρώπης γίνονται αντικείμενο οξύτατων αντιπαραθέσεων που σε αρκετές περιπτώσεις καθορίζουν και τις διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στις πολιτικές δυνάμεις.

Δύο είναι οι βασικοί λόγοι που οδήγησαν σταδιακά στην εμφάνιση της Ευρώπης στην αρένα των πολιτικών και κομματικών διαφορών: Η αλματώδης εξάπλωση των ευρωπαϊκών αρμοδιοτήτων και δράσεων σε πάρα πολλούς τομείς που μέχρι πρότινος ήταν αποκλειστικά ή κυρίως εθνικές αρμοδιότητες, η οποία έχει οδηγήσει στη μετατροπή της ΕΕ από έναν οικονομικό σε έναν πολιτικό οργανισμό.

Ενας δεύτερος παράγοντας που έφερε την ευρωπαϊκή ενοποίηση στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης είναι η κατάρρευση των παραδοσιακών συστημικών πολιτικών κομμάτων σε ορισμένα κράτη-μέλη, όπως στη Γαλλία, και η άνοδος του λαϊκισμού, δεξιού και αριστερού, σε ολόκληρη την Ευρώπη. Οι ανερχόμενες «αντισυστημικές» δυνάμεις που αρχικά υιοθέτησαν ακραίες αντιευρωπαϊκές θέσεις έχουν σήμερα αναγκαστεί να μετακινηθούν από τα αρχικά συνθήματα εξόδου από την ΕΕ ή από το ευρώ αλλά συνεχίζουν να τηρούν επαμφοτερίζουσα στάση απέναντι στην ΕΕ.

Οι γαλλικές προεδρικές εκλογές μπορούν να θεωρηθούν εργαστήρι των μελλοντικών εξελίξεων στη δημοκρατική Ευρώπη. Στην ολοένα και πιο θολή αντιπαράθεση Δεξιάς – Αριστεράς επικάθεται η αντιπαράθεση ευρωπαϊστών-ευρωφοβικών. Η Μαρίν Λεπέν εγκατέλειψε την τακτική που ακολούθησε στις προηγούμενες προεδρικές εκλογές του 2017 και απέφυγε να μιλήσει για έξοδο από την ΕΕ. Οι ελάχιστες αναφορές της στην Ευρώπη εξαντλούνται σε γενικόλογες υποσχέσεις ότι «θα αλλάξει την ΕΕ εκ των έσω» αλλά και στην υποστήριξη της υπεροχής του εθνικού έναντι του ευρωπαϊκού δικαίου, κάτι που βεβαίως ισοδυναμεί με άρνηση της Ευρώπης. Παρόμοια τακτική ακολούθησε και ο Λικ Μελανσόν, ο οποίος εγκατέλειψε την πολιτική εξόδου της Γαλλίας από τις ευρωπαϊκές συνθήκες αλλά υποστήριξε μια στρατηγική «ανυπακοής» και αθέτησης ανειλημμένων ευρωπαϊκών υποχρεώσεων, κάτι που ασφαλώς καταλήγει στο ίδιο αποτέλεσμα με την πολιτική Λεπέν. Ακόμα και οι υποψήφιοι των δύο παραδοσιακών κομμάτων που ηγήθηκαν επί δεκαετίες στην οικοδόμηση της Ευρώπης, του Σοσιαλιστικού και του Ρεπουμπλικανικού, τήρησαν αμφιταλαντευόμενη στάση απέναντι στην ΕΕ.

Ο Εμανουέλ Μακρόν κράτησε μια ξεκάθαρη φιλοευρωπαϊκή στάση. Ο ύμνος της Ευρωπαϊκής Ενωσης που ακούστηκε στην πρώτη του ομιλία μετά τον εκλογικό θρίαμβο δεν είναι απλώς συμβολισμός, είναι προάγγελος νέων σημαντικών πρωτοβουλιών για την προώθηση της ενωμένης Ευρώπης.

*Ο Δημήτρης Κούρκουλας είναι ειδικός σύμβουλος στο Ελληνικό Ιδρυμα Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ). Διετέλεσε υφυπουργός Εξωτερικών και πρέσβης της ΕΕ. Πρόσφατα κυκλοφόρησε το βιβλίο του «Μην πυροβολείτε την Ευρώπη»

Πηγή: tanea.gr

Το άρθρο Η Δεξιά, η Αριστερά και η Ευρώπη του Μακρόν… Του Δημήτρη Κούρκουλα εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Αλλά τα προβλήματα δεν άργησαν να εμφανιστούν. Ολο τον Δεκέμβριο του 2016 ασχολήθηκε με το να ενώσει το κόμμα του, αφού τα στελέχη του Σαρκοζί δεν τον ήθελαν, ενώ ο Αλέν Ζιπέ και η ομάδα του ποτέ δεν τον στήριξαν πραγματικά. Αλλά και οι προγραμματικές του θέσεις δημιουργούσαν προβλήματα. Η δήλωσή του ότι θα αλλάξει συθέμελα το ασφαλιστικό τον φέρνει αντιμέτωπο με το ίδιο του το κόμμα και την κοινή γνώμη. Οι αντίπαλοί του θυμίζουν ότι ο Φιγιόν διατηρεί καλές σχέσεις με τη Ρωσία και ακολουθεί λάθος γραμμή στον πόλεμο της Συρίας.

Και ξαφνικά, στις 24 Ιανουαρίου όλοι σταματούν να μιλούν για το πρόγραμμά του. Η εφημερίδα Canard enchaîné αποκαλύπτει ότι η σύζυγός του Πενέλοπι κέρδισε πάνω από 800.000 ευρώ σε αργομισθία, ως δήθεν κοινοβουλευτική υπάλληλος στο γραφείο του συζύγου της. Η Δικαιοσύνη παρεμβαίνει, η κάθοδος του Φιγιόν στον Άδη αρχίζει.

Οι αποκαλύψεις στα γαλλικά ΜΜΕ πολλαπλασιάζονται και γίνεται γνωστό ότι ο Φιγιόν είχε διορίσει και τα παιδιά του όταν ήταν γερουσιαστής, ότι του χάρισαν πανάκριβα ρούχα και ρολόγια κ.λπ. Ο υποψήφιος διαψεύδει, αλλά το σκάνδαλο μαίνεται. Την 1η Μαρτίου 2017 ο Φιγιόν υπερασπίζεται μάταια τον εαυτό του. «Δεν θα αποσυρθώ, δεν θα υποχωρήσω», δηλώνει. Αλλά όταν καλείται από τον ανακριτή για το σκάνδαλο, ένα ένα τα στελέχη του τον εγκαταλείπουν και η προεκλογική του εκστρατεία αρχίζει να βάζει νερά.

Ο Φιγιόν αρπάζει μια τελευταία ευκαιρία και πραγματοποιεί μια επιτυχημένη συγκέντρωση στο Τροκαντερό, στο κέντρο του Παρισιού. Στο παρασκήνιο τα στελέχη της Δεξιάς ζητούν από τον αντίπαλό του Αλέν Ζιπέ να τεθεί υποψήφιος και ωθούν τον Φιγιόν να παραιτηθεί. Η επιμονή του υποψηφίου της Δεξιάς, η αντοχή του στις ύβρεις και στις διαδηλώσεις εναντίον του, η ειρωνεία του για τα καυστικά σχόλια στον Τύπο αρχίζουν να αποδίδουν καρπούς, οι δημοσκοπήσεις καλυτερεύουν και η Δεξιά αρχίζει πάλι να ελπίζει.

Αλλά ο πρώτος γύρος της προεδρικής εκλογής της Κυριακής 23 Απριλίου ήταν καταπέλτης για τους Ρεπουμπλικανούς. Ο Φρανσουά Φιγιόν έκανε τελικά το χειρότερο σκορ για την γαλλική Δεξιά, με ποσοστό γύρω στο 20%. Σήμερα, Δευτέρα, το πολιτικό συμβούλιο του κόμματος θα συναντηθεί για να εξετάσει τα εκλογικά αποτελέσματα, να κάνει απολογισμό και να προετοιμάσει τις προσεχείς βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου 2017. Δημόσια, ο Φρανσουά Φιγιόν και τα περισσότερα στελέχη της Δεξιάς κάλεσαν τους πολίτες να στηρίξουν την υποψηφιότητα του Εμμανουέλ Μακρόν και να κλείσουν τον δρόμο της Μαρίν Λεπέν προς το προεδρικό μέγαρο.

Στόχος των στελεχών της Δεξιάς είναι να κερδίσουν τις βουλευτικές εκλογές ώστε να συγκατοικήσουν με τον κεντρώο σοσιαλιστή Εμμανουέλ Μακρόν. Η θέση της γαλλικής Δεξιάς είναι ότι ο Φρανσουά Φιγιόν ευθύνεται για την πανωλεθρία αλλά ότι οι ιδέες της παράταξης είναι πλειοψηφικές στη χώρα. Ο ίδιος ο Φιγιόν εκτίμησε, στις πρώτες δηλώσεις του μετά την ήττα, ότι «με αφορμή τις βουλευτικές εκλογές οι ψηφοφόροι θα έχουν την δυνατότητα να ακούσουν την φωνή της Δεξιάς και του κέντρου». «Μην χάνεστε, μείνετε ενωμένοι και αποφασισμένοι. Πιστέψτε με, η δύναμή σας θα μετρήσει. Η Γαλλία σας χρειάζεται», δήλωσε.

Ο πανίσχυρος και νεότατος François Baroin ανακοίνωσε ότι πρέπει τώρα η παράταξή του να εργαστεί συστηματικά για τις βουλευτικές εκλογές.

«Θα πολεμήσουμε για να κερδίσουμε την πλειοψηφία. Πιστεύουμε ότι είναι εφικτό. Θα δημιουργήσουμε τις συνθήκες για την πολιτική αλλαγή», δήλωσε. «Εύχομαι στις βουλευτικές να κερδίσουμε μια πλειοψηφία η οποία θα ισοφαρίσει τις ακρότητες του κυρίου Μακρόν», δήλωσε από την πλευρά του και ο πρώην δεξιός πρωθυπουργός Jean-Pierre Raffarin στο κανάλι France 2.

Ο Laurent Wauquiez, περιφερειάρχης της Δεξιάς στην Auvergne-Rhône-Alpes, επιτέθηκε στον Φιγιόν και δήλωσε ότι «η Δεξιά πληρώνει ακριβά τα σκάνδαλα. Πιστεύω ότι δεν έχασαν οι ιδέες μας. Είμαι πεπεισμένος ότι οι ιδέες της Δεξιάς είναι πλειοψηφικές στη χώρα. Γι’αυτό απευθύνομαι σε όσους μοιράζονται τις ιδέες μας και τους λέω μην κατεβάζετε τα χέρια, μην χάνετε την ελπίδα», δήλωσε.

Ο Jean-François Copé, πρώην πρόεδρος του δεξιού κόμματος, ήταν στην ίδια γραμμή: «Από την επομένη των προεδρικών πρέπει να κινηθούμε άμεσα για να κερδίσουμε το μάξιμουμ των εδρών στις βουλευτικές», δήλωσε στο κανάλι France 2. Πρόσθεσε, μάλιστα, ότι το κόμμα του θα πρέπει να ισορροπήσει τα πράγματα ώστε ο Μακρόν «να μην συνεχίσει το φιάσκο του Ολάντ».

«Η επόμενη μάχη που πρέπει να δώσουμε είναι το ίδιο σημαντική. Είναι η μάχη των βουλευτικών εκλογών. Αν θέλουμε οι αξίες μας να εκπροσωπηθούν, πρέπει όλοι να κινητοποιηθούμε γύρω από τους υποψηφίους βουλευτές μας», έγραψε σε ανακοίνωσή του ο πρώην δεξιός υπουργός François Sauvadet.

Το άρθρο «Τελειώνουν» τον Φρανσουά Φιγιόν εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.