To 2020, βάσει των τελευταίων στοιχείων της Τράπεζας της Ελλάδος, το ποσοστό των μη εξυπηρετούμενων δανείων (ΜΕΔ) συνέχισε να παρουσιάζει πτωτική τάση και, σύμφωνα με το τρίτο τρίμηνο του 2020, ανέρχεται σε 35,8% από 42,1% την ίδια περίοδο το 2019. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με τη μειωμένη οικονομική δραστηριότητα λόγω της πανδημίας και οφείλεται κυρίως στην απόφαση των τραπεζών για αναστολή καταβολής δόσεων σε επιχειρήσεις και νοικοκυριά, που περιόρισε σε σημαντικό βαθμό την εισροή νέων ΜΕΔ.

Οι ελληνικές τράπεζες υπέβαλαν στον Ενιαίο Εποπτικό Μηχανισμό (SSM) της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας ανανεωμένα πλάνα, που προβλέπουν τη μείωση των ΜΕΔ κάτω του 10% μέχρι το τέλος 2022. Πλέον, ο ρυθμός αυτής της μείωσης αναμένεται να επιβραδυνθεί, λόγω του δεύτερου κύματος της πανδημίας και του επικείμενου τρίτου. Η επιβολή νέου lockdown και η αβεβαιότητα σχετικά με τη διάρκειά του διακυβεύουν τις οικονομικές προβλέψεις και τα σενάρια ανάπτυξης για τα προσεχή χρόνια. Το υπουργείο Οικονομικών αναθεώρησε τις προβλέψεις του προς το κάτω εκτιμώντας ότι η ύφεση το 2020 θα φτάσει στο 10,5% ξεπερνώντας την αρχική πρόβλεψη του 8,2%. Παράλληλα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και η Τράπεζας της Ελλάδος εκτιμούν ότι το ποσοστό ύφεσης θα κυμανθεί μεταξύ 9,5% και 10% αντίστοιχα.

Η επιβολή των αρχικών περιοριστικών μέτρων το 2020 περιελάμβανε, μεταξύ άλλων, ένα μορατόριουμ στις πληρωμές δανείων σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις που επηρεάστηκαν από την κρίση. Έως το β΄ τρίμηνο του 2020, η παύση πληρωμών λόγω της πανδημίας που είχε εγκρίνει ο τραπεζικός τομέας ανερχόταν σε οφειλές άνω των 22 δισ. ευρώ, βάσει στοιχείων της Ευρωπαϊκής Αρχής Τραπεζών (EBA). Ένα παρατεταμένο κύμα της πανδημίας πολύ πιθανόν να αναθεωρήσει τις υπάρχουσες εκτιμήσεις των τραπεζών για περαιτέρω ΜΕΔ, ύψους 5-7 δισ. ευρώ. Το μακροοικονομικό περιβάλλον τους επόμενους μήνες θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό το ύψος των νέων ΜΕΔ, με την Τράπεζα της Ελλάδος να προβλέπει αύξηση έως και 10 δισ. ευρώ.

Μια ανάλυση με βάση τους κωδικούς αριθμούς δραστηριότητας (ΚΑΔ) των επιχειρηματικών κλάδων δείχνει ότι περίπου 60% των συνολικών ενήμερων και μη δανείων στα χαρτοφυλάκια των τραπεζών επηρεάζονται άμεσα από την πανδημία. Αρκετές από τις παραπάνω επιχειρήσεις δεν προέβησαν σε κάποια αναστολή δόσεων στο πρώτο κύμα της πανδημίας, αλλά αναμένεται να προχωρήσουν άμεσα. Περίπου 80% του ποσοστού αυτού ανήκει σε πέντε κατηγορίες: λιανικό και χονδρικό εμπόριο, τουρισμός, μεταφορές, εστίαση, τέχνη και πολιτισμός. Η επιστροφή στην κανονικότητα θα επηρεάσει σημαντικά όλες τις παραπάνω κατηγορίες. Στον τουρισμό και στις μεταφορές θα πρέπει να συνυπολογιστεί και ο εποχικός τους χαρακτήρας. O έλεγχος της πανδημίας τους επόμενους τρεις μήνες θα είναι καθοριστικός, αν υπολογιστεί ότι περίπου το 10% του ΑΕΠ προέρχεται άμεσα από τον τουρισμό. Το ποσοστό αυτό αυξάνεται σημαντικά με τον υπολογισμό των έμμεσων εισφορών που απορρέουν από τον τουρισμό. Στο λιανικό εμπόριο θα πρέπει να εκτιμηθεί εάν οι ηλεκτρονικές αγορές επηρέασαν την καταναλωτική συνήθεια του πληθυσμού, η οποία θα ζημιώσει κυρίως μικρότερες επιχειρήσεις καθώς δεν θα κατορθώσουν να προσαρμοστούν άμεσα στα καινούργια δεδομένα της αγοράς.

Ήδη οι τράπεζες ανακοίνωσαν προγράμματα με μειωμένες δόσεις για ένα διάστημα που θα αυξάνονται κλιμακωτά, φτάνοντας το 100% έως το δεύτερο εξάμηνο του 2022. Μια σημαντική αύξηση σε καινούργια ΜΕΔ είναι αναμενόμενη, παρά τις υπάρχουσες διευκολύνσεις. Σε αυτό θα πρέπει να προστεθεί ότι η αξιοποίηση των πόρων από το Ταμείο Ανάκαμψης αναμένεται να δοθεί στις αρχές του καλοκαιριού, όπου η ανάγκη των επιχειρήσεων για ρευστότητα και χρηματοδότηση είναι πιο άμεση. Όλα τα παραπάνω θα πρέπει να αξιολογηθούν με βάση τις υπάρχουσες συστημικές λύσεις. Παράλληλα, μια επέκταση του σχεδίου «Ηρακλής» ή και η αξιοποίηση άλλων προτάσεων που ενδεχομένως προωθηθούν σε ευρωπαϊκό επίπεδο ίσως είναι απαραίτητη.

*Senior Manager, Deals – Financial Services, PwC Ελλάδας

Το άρθρο Κόκκινα Δάνεια: αντιμετωπίζοντας το δεύτερο κύμα… Του Νίκου Αναπλιώτη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Βρισκόμαστε στο δεύτερο κύμα της πανδημίας του κορωνοϊού και έτσι όπως εξελίσσεται η κατάσταση, ας κάνουμε τον σταυρό μας. Με εορταστικά τραπεζώματα, πάρτι, εκκλησιασμούς χωρίς… αύριο και μπόλικη ανευθυνότητα, βγάζουμε μόνοι τα μάτια μας!

Ο καθένας έχει το προνόμιο της απόλυτης γνώσης, για το τις πταίει. Οι μεν και οι δε. Του ενός του… φταίνε τα λεωφορεία αλλά πάει στην εκκλησία. Του άλλου του φταίει η εκκλησία, αλλά πάει σε πορείες και συγκεντρώσεις. Του παραπέρα του φταίνε οι πορείες και οι συγκεντρώσεις και πάει σε τραπέζια. Του… πιο πέρα, του φταίνε τα τραπέζια και συνωστίζεται με άλλους σε μαγαζιά. Του… ακόμη πιο πέρα του φταίνε τα μαγαζιά, αλλά πάει σε κηδείες και μνημόσυνα. Υπάρχει υπερ-πληθώρα ανθρωπίνων εγκεφάλων που “ανακαλύπτουν” με ευκολία τους… υπαίτιους, αλλά το ρημάδι το μυαλό πάρα πολλών, δεν μπορεί να συλλάβει ότι αυτός ο ιός δεν συγχωρεί κανένα λάθος και δεν εξαιρεί κανέναν. Δεν αντιλαμβάνονται ότι μιλάμε επί της ουσίας για ένα βιολογικό “όπλο”, το οποίο είναι αόρατο, άχρωμο και άγευστο. Ξέρουμε ότι προσβάλλει τον ανθρώπινο οργανισμό, ταλαιπωρεί και… σκοτώνει.

Πραγματικά είναι άχαρο να συζητούμε για στατιστικές σχετικά με τους θανάτους, τους διασωληνωμένους και τα κρούσματα. Είναι δεδομένο ότι και το 2021 θα έχουμε εκατοντάδες χιλιάδες θανάτους παγκοσμίως και μερικές χιλιάδες ακόμη στη χώρα. Τα μέτρα προστασίας και η διαρκής επαγρύπνηση, είναι τα μόνα “όπλα” που διαθέτουμε αυτή τη στιγμή έναντι του αόρατου “εισβολέα”. Όλα τα υπόλοιπα, είναι για να βρίσκονται σε συζήτηση οι διάφορες “φυλές” που έχουν αναπτυχθεί κατά τη διάρκεια της πανδημίας, σύμφωνα με τα καλά και συμφέροντα ή τον βαθμό υπευθυνότητας και ανευθυνότητας.

Η πανδημία έχει φέρει τα πάνω κάτω στην οικονομική και κοινωνική ζωή σε ολόκληρη την υφήλιο, ενώ η επόμενη μέρα της ανασύνταξης των δυνάμεων για την επανεκκίνηση της παγκόσμιας οικονομίας κρύβει πάρα πολλούς κινδύνους. Οι δαπάνες που κατέβαλαν τα κράτη θα καλυφθούν από φόρους και νέα δανεικά, ενώ η ζωή πολλών θα αλλάξει προς το χειρότερο. Το ζητούμενο για όλους είναι να φτάσουν… ζωντανοί έως την 21η ημέρα μετά την πρώτη δόση του εμβολίου. Για όσους το κάνουν θα είναι ένα πραγματικό δώρο ζωής, ενώ για τους υπολοίπους η ίδια η ζωή θα δώσει απαντήσεις για τους φόβους, τις ανασφάλειες, την υπερεκτιμημένη σιγουριά αλλά και την… ανοησία. Η ασφάλεια τους εμβολίου έγκειται σε δύο εξαιρετικά σημαντικούς παράγοντες.

Ο πρώτος παράγοντας αφορά στην άμεση κινητοποίηση της παγκόσμιας επιστημονικής κοινότητας και κυρίως στην αποφασιστικότητα των κυβερνήσεων να δαπανήσουν δισεκατομμύρια δολάρια ή ευρώ, προκειμένου να βρεθεί γρήγορα ένα εμβόλιο, που θα δώσει το δικαίωμα στους πολλούς να θωρακιστούν και να “αγοράσουν” χρόνο μέχρι να επιτευχθεί η λεγόμενη “ανοσία της αγέλης”. Προς την κατεύθυνση της διοχέτευσης πακτωλού χρημάτων λειτούργησε από την πρώτη στιγμή, το αμερικανικό κράτος.. Έτσι, ο… παλαβός Τραμπ, ο οποίος απέτυχε παταγωδώς στη διαχείριση της πανδημίας, συσσωρεύοντας και τεράστια ζημία στην οικονομία του, ήταν αυτός που κινητοποίησε την αμερικανική επιστημονική κοινότητα και τις φαρμακοβιομηχανίες, προκειμένου να γίνονται έρευνες μέρα-νύχτα, χωρίς να λαμβάνεται υπόψιν το ύψος των διατιθέμενων ποσών. Πάλι καλά που έκανε και αυτό το καλό. Η αλαζονεία του και οι ανοησίες του περί… γρίπης, γκρέμισαν μέσα σε λίγους μήνες, όσα θετικά είχε δημιουργήσει στο αμερικανικό οικονομικό οικοδόμημα κατά τη διάρκεια της τετραετίας. Και αυτός ήταν ένας λόγος που ώθησε μερικά εκατομμύρια Αμερικανούς να τον τιμωρήσουν. Πήρε μέτρα στήριξης για την οικονομία της χώρας του, αλλά στην πιο κρίσιμη στιγμή “κλώτσησε την καρδάρα με το γάλα” και το… έχυσε όλο. Τουλάχιστον άφησε την πολύτιμη παρακαταθήκη του εμβολίου. Το ίδιο συνέβη και στη Μεγάλη Βρετανία, αλλά και σε άλλες χώρες.

Ο δεύτερος παράγοντας αφορά στο γεγονός ότι μετά από ένα μεγάλο πλήγμα που προσιδιάζει σε κατάσταση παγκοσμίου πολέμου, κανείς δεν θα κάνει το λάθος να υιοθετήσει ένα… πρόχειρο εμβόλιο, το οποίο θα επιφέρει τεράστια κόστη στα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης των κρατών. Εν ολίγοις, κανείς δεν θέλει να… δηλητηριάσει τους πολίτες του, γιατί αυτό θα το πληρώσει πολύ ακριβά σε βάθος πολλών ετών. Είναι η πρώτη και πιο απλή συλλογιστική ενός μέσου κοινού νου. Αν κάποιοι σκέφτονται ότι οι κυβερνήσεις ενέκριναν ένα εμβόλιο το οποίο θα… σκοτώνει, τότε είναι μακριά νυχτωμένοι σχετικά με το πώς δουλεύει το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα. Κανείς δεν βγάζει εμβόλια για να… σκοτώσει, γιατί πολύ απλά το καπιταλιστικό σύστημα, δεν μπορεί να υπάρχει, αν δεν υπάρχουν υγιείς καταναλωτές. Και φυσικά, δεν μπορεί να υπάρχει όρθιο το καπιταλιστικό σύστημα σε περιόδους πανδημιών ή πολέμων. Αρκεί και μόνο ο απλός αυτός συλλογισμός, για να καταλάβουν οι… ανήσυχοι, ότι το εμβόλιο δεν θα είναι “όπλο μαζικής καταστροφής”, αλλά το “φάρμακο” για την προστασία της ανθρώπινης ζωής. Ο προβληματισμός είναι λογικός και επιβεβλημένος, αλλά η ανόητη απόρριψη για λόγους ιδεοληψίας, ή άποψης, ή… επαναστατικής κουταμάρας, μάλλον δεν ωφελούν. Όσο για τις παρενέργειες, γι αυτό υπάρχουν οι γιατροί για να εξετάσουν κάθε πιθανή περίπτωση, όπου θα μπορούσε να μετατρέψει το εμβόλιο σε… θανατηφόρο όπλο.

Έχουμε μπροστά μας 5-7 μήνες για να κάνουμε τη μεγάλη υπέρβαση. Τηρώντας κάθε στιγμή όλα τα μέτρα και φτάνοντας στους εμβολιασμούς και στην “ανοσία της αγέλης”, είναι μαθηματικώς βέβαιο ότι θα υπάρξουν εκατομμύρια κρούσματα παγκοσμίως και ακόμη εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι που θα νοσηλευτούν, εκ των οποίων ένα ποσοστό θα χάσει τη ζωή του. Εξετάζοντας τα βασικά στατιστικά στοιχεία που έχουμε μέχρι στιγμής, μπορούμε να είμαστε συγκρατημένα… απαισιόδοξοι για τις επόμενες αρκετές εβδομάδες. Το εμβόλιο αργεί ακόμη και μετά το καλοκαίρι, θα υπάρξει θεαματική βελτίωση. Κάποιοι δεν θα προλάβουν να εμβολιαστούν, καθώς η ανθρώπινη βλακεία αποτελεί τον καλύτερο “φίλο” του κορωνοϊού.

Η Ελλάδα ήδη μετράει πάνω από 5.000 θανάτους και είμαστε πολύ καλύτερα από δεκάδες άλλες χώρες. Αλλά αυτό δεν λέει και πολλά, από τη στιγμή που μιλάμε για ανθρώπινες ζωές. Δεν έχει νόημα να βάζουμε σε αυτό το… ζύγι την ανθρώπινη ζωή. Έχει όμως νόημα να αντιλαμβανόμαστε πόσο χειρότερα θα μπορούσαν να είναι τα πράγματα και πόσο τραγικά μπορεί να εξελιχθούν, αν λειτουργούμε ανοήτως και βλακωδώς! Και ευτυχώς που δεν είναι μέχρι στιγμής έτσι, όσο και αν υπάρχουν φόβοι ότι μέσα στις επόμενες εβδομάδες θα… βράζει το πελεκούδι! Και λέμε μέχρι στιγμής, γιατί ο ιός κυκλοφορεί και… οπλοφοεί. Και δυστυχώς, βρίσκει γόνιμο έδαφος στη βλακεία όσων συμμετέχουν σε τραπέζια, σε συγκεντρώσεις εκκλησιαστικού χαρακτήρα ή κινητοποιήσεις.

Τα ανθρώπινα λάθη πληρώνονται και είναι κρίμα να τίθενται σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές. Ήδη, έχουν πληρώσει με τη ζωή τους πάρα πολλοί άνθρωποι με υποκείμενα νοσήματα, πολλοί νέοι που δεν πίστευαν στον κορωνοϊό και στη μάσκα. Και επιπλέον, είναι πασίδηλο ότι ούτε το αφήγημα της… ανωτέρας δύναμης, δεν μπορεί να σώσει. Απέναντι στον ιό και τον θάνατο όλοι είναι ίδιοι. Δεν μετράει τι κόμμα ψηφίζεις, σε ποια επαγγελματική ομάδα ανήκεις, ποια ποδοσφαιρική ομάδα υποστηρίζεις, τι γραμματικές γνώσεις έχεις ή ποιο θρήσκευμα ασπάζεσαι. Τα πάντα υποτάσσονται στη σκληρή πραγματικότητα ενός φονικού ιού και λόγοι στοιχειώδους λογικής, επιβάλλουν ακραία υπευθυνότητα και πειθαρχία. Δυστυχώς, με το να δείχνει ο ένας τον άλλον για το ποιος φταίει περισσότερο για την εξάπλωση του ιού, δεν βγαίνει νόημα. Δεν υπάρχει αρχή και τέλος. Είμαστε η χώρα όπου πριν πεντέμισι χρόνια, το 61% σ΄ ένα δημοψήφισμα-παρωδία, πίστεψε ότι ο… γάιδαρος έχει φτερά! Με βάση αυτήν την… αφάγωτη “προίκα”, το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι ότι η βλακεία είναι “ζευγάρι” με τον κορωνοϊό, ενώ η λογική έχει μπει στη… διασωλήνωση! Όπως θα στρώσουν οι λίγοι ανεύθυνοι, έτσι θα κοιμηθούμε… όλοι!

Το άρθρο Όπως στρώσαμε, θα κοιμηθούμε… Του Λουκά Γεωργιάδη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Το ορμητικό δεύτερο κύμα πανδημίας του κορονοϊού θέτει το σύστημα υγείας και τις υποδομές σε τεράστια δοκιμασία, ενώ δοκιμάζει τις αντοχές των ιατρών, των νοσηλευτών και όλων εκείνων που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της μάχης. Αυτή την ώρα η σκέψη όλων μας είνια σε αυτούς τους ανθρώπους που υπερβάλλουν εαυτούς δίνοντας αγώνα για να σώσουν ανθρώπινες ζωές.

Όπως και στο πρώτο κύμα της πανδημίας, οι ελληνικές φαρμακοβιομηχανίες δίνουν το παρών και σε αυτή τη μάχη, στηρίζοντας έμπρακτα το Εθνικό Σύστημα Υγείας και το ιατρονοσηλευτικό δυναμικό της χώρας, εξασφαλίζοντας συνθήκες επάρκειας στα απαραίτητα φάρμακα και καλύπτοντας τις ανάγκες περισσότερων από 3 εκάτ. ασθενών. Ενεργούμε με αίσθημα κοινωνικής ευθύνης και με προσήλωση στις αξίες της κοινωνικής προσφοράς και της αλληλεγγύης για να ξεπεράσουμε αυτή την πρωτόγνωρη κατάσταση, με όσο το δυνατό λιγότερες απώλειες σε ανθρώπινες ζωές και κόστος για την κοινωνία.

Οι πρόσφατες θετικές εξελίξεις στο μέτωπο των εμβολίων, πιθανότατα σηματοδοτούν την αρχή του τέλους της πανδημίας, γεγονός που αναζωπυρώνει την συζήτηση για την επόμενη μέρα, μια συζήτηση που εκκινεί από την διαπίστωση των αδυναμιών, τα μαθήματα και τις μελλοντικές προκλήσεις που αφορούν τόσο την Υγεία όσο και την Οικονομία.

Η εξάπλωση του κορονοϊού βρήκε την ελληνική οικονομία να αναρρώνει από μια πρωτόγνωρη ύφεση που διήρκησε πάνω από μια δεκαετία. Οι εκτιμήσεις των αναλυτών αναφέρουν ότι το 2020, ως συνέπεια των μέτρων για τον περιορισμό της πανδημίας σε παγκόσμιο επίπεδο, η ελληνική οικονομία θα καταγράφει ύφεση της τάξης του 9%-10%. Κατά συνέπεια το κυρίαρχο ζητούμενο της επόμενης ημέρας για την ελληνική οικονομία είναι η όσο το δυνατό ταχύτερη επιστροφή σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης.

Η συμβολή της ελληνικής φαρμακοβιομηχανίας στην αναπτυξιακή διαδικασία είναι πολύ σημαντική: Πρόκειται για έναν από τους πλέον εξωστρεφείς κλάδους της ελληνικής οικονομίας, ο οποίος διαθέτει ανθρώπινο δυναμικό υψηλής κατάρτισης και εξειδίκευσης, με διεθνή προσανατολισμό και σημαντικές εξαγωγές οι οποίες σημειώνουν σταθερά αυξητική πορεία. Η ελληνική φαρμακοβιομηχανία χαρακτηρίζεται από την δυναμική της παρουσία στις επενδύσεις που αφορούν την έρευνα και την καινοτομία μέσω της ενεργούς διασύνδεσης της με τα Πανεπιστήμια και άλλους φορείς έρευνας. Η παραγωγική και επενδυτική δραστηριότητα της ελληνικής φαρμακοβιομηχανίας δημιουργεί αξιόλογη οικονομική προστιθέμενη αξία που μένει στην χώρα και επανεπενδεύεται. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο διάστημα 2008-2019, ο κλάδος φαρμακευτικών προϊόντων κατέγραψε σωρευτική αύξηση του δείκτη βιομηχανικής παραγωγής κατά 60%, ενώ σημείωσε τη δεύτερη καλύτερη επίδοση ως προς την αύξηση της απασχόλησης μεταξύ των μεταποιητικών κλάδων (3,1%/έτος).

Την επόμενη τριετία η ελληνική φαρμακοβιομηχανία προγραμματίζει την υλοποίηση σημαντικών επενδύσεων ύψους τουλάχιστον 600 εκάτ, ευρώ, σε νέες υποδομές, σε εξοπλισμό και σε συστήματα ολικής διαχείρισης της ποιότητας. Σύμφωνα και με τα ευρήματα πρόσφατης μελέτης του ΙΟΒΕ οι επενδύσεις αυτές έχουν υψηλή ανταποδοτικότητα και μοναδική πολλαπλασιαστική αξία για την οικονομία. Συγκεκριμένα, η επίδραση των επενδύσεων στο ΑΕΠ κυμαίνεται από 86% έως 129% του επενδυόμενου ποσού, τα δημόσια έσοδα αυξάνονται αντίστοιχα από 22,5% έως 30%, ενώ η απασχόληση ενισχύεται με εξιδεικευμένες και καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας.

Η εγχώρια βιομηχανία φαρμάκου αποτελεί κλάδο στρατηγικής σημασίας για την θωράκιση του συστήματος υγείας και τη διασφάλιση συνθηκών επάρκειας στη φαρμακευτική αγορά, αλλά και όχημα για την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας. Ωστόσο, καθώς η υποχρηματοδότηση της δημόσιας δαπάνης υγείας και η καθυστέρηση στην απόδοση των διαρθρωτικών μέτρων για τη βιώσιμη συγκράτηση του κόστους έχουν ως συνέπεια την επιβολή ολοένα και υψηλότερων επιβαρύνσεων που πλήττουν την ανταγωνιστικότητα των ελληνικών φαρμακοβιομηχανιών, στερώντας τους πόρους, που σε άλλη περίπτωση θα διοχετεύονταν σε αναπτυξιακές δραστηριότητες και ακόμη μεγαλύτερες επενδύσεις.

Η διασφάλιση επαρκούς χρηματοδότησης αποτελεί τον πρώτο άξονα των παρεμβάσεων που θα διαμορφώσουν το περιβάλλον της επόμενης ημέρας για το φάρμακο. Η Πολιτεία ήδη προχώρησε πολύ σωστά στη δημιουργία ξεχωριστού λογαριασμού για τα εμβόλια, ενώ έχει εξαγγείλει την προσπάθεια για την εξεύρεση μιας βιώσιμης λύσης για την κάλυψη της δαπάνης των ανασφαλίστων που σήμερα γίνεται στην πράξη απο τη βιομηχανία. Όμως, τα μέτρα αυτά θα πρέπει να συνοδεύονται από την υλοποίηση των διαρθρωτικών παρεμβάσεων για τον εξορθολογισμό της συνταγογράφησης, της χρήσης και της ασφαλιστικής αποζημίωσης των φαρμάκων. Όλα τα ανωτέρω θα πρέπει να αποτελέσουν το πλαίσιο μιας σταθερής φαρμακευτικής πολιτικής με αναπτυξιακό πρόσημο, με τον εξορθολογισμό των υπερβολικών επιβαρύνσεων που σήμερα επιβάλλονται στη βιομηχανία, και με περαιτέρω ενίσχυση των κινήτρων για επενδύσεις με μέτρα όπως π.χ. συμψηφισμός clawback-επενδύσεων, οι υπερ-αποσβέσεις, η διαμόρφωση ενός λειτουργικού πλαισίου για την αξιοποίηση των προϊόντων της έρευνας αλλά και την διαμόρφωση ενός σχεδίου δράσης για την ενίσχυση των εξαγωγών.

Η εγχώρια βιομηχανία φαρμάκου δίνει το <<παρόν>> στη μάχη για την αντιμετώπιση της πρωτοφανούς υγειονομικής αυτής κρίσης. Ταυτόχρονα, όμως, διαθέτει τα εχέγγυα και είναι διατεθειμένη να συμβάλει με όλες τις δυνάμεις της στην προσπάθεια ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας.

*πρόεδρος ΠΕΦ

Το άρθρο Η ελληνική φαρμακοβιομηχανία στις επάλξεις … Του Θεόδωρου Τρύφων εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.