Πολιτεύτηκα για πρώτη φορά το 1977. Οι εκλογές έγιναν το Νοέμβριο και 14 Δεκεμβρίου 1977 ο πρωθυπουργός, Κωνσταντίνος Καραμανλής, διάβασε τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησής του. Ήταν από τις πρώτες μου εμπειρίες στη Βουλή. Οι δηλώσεις ήταν απολύτως αξιομνημόνευτες για το περιεχόμενό τους, για τη λιτότητα της έκφρασης.  Σε αυτές είπε ο Καραμανλής το συχνά επαναλαμβανόμενο και προφανώς αληθές: “Θέλω να πω σε εκείνους που διατυπώνουν επιφυλάξεις ως προς την σκοπιμότητα διαλόγου με την Τουρκία, ότι για την επίλυση των διεθνών διαφορών δεν υπάρχουν παρά τρεις τρόποι: η διαπραγμάτευση, η διαιτησία και ο πόλεμος.” Συνέχισε λέγοντας ότι “η Ελληνική Κυβέρνηση, για να αποτρέψει τον πόλεμο που θα είναι συμφορά και για τους δύο λαούς, έχει υποχρέωση απέναντι της Ιστορίας, να εξαντλήσει όλες τις ειρηνικές διαδικασίες.”

“Οφείλομε όμως, χωρίς να εγκαταλείπουμε την φιλειρηνική προσπάθεια, να επαγρυπνούμε. Οφείλομε να διατηρούμε αδιάσπαστη την εθνική μας ενότητα και να ενισχύομε συνεχώς την αμυντική μας ικανότητα. Γιατί αυτά τα δύο είναι όπλα ισχυρότερα από οποιαδήποτε συμπαράσταση οποιωνδήποτε φίλων ή και διεθνών οργανισμών.”

Θεώρησα σκόπιμο να αναφερθώ στις παραπάνω καθαρές θέσεις του Κωνσταντίνου Καραμανλή για να δημιουργήσω το υπόβαθρο που θα στηρίξει τις επόμενες σκέψεις.

Στις 3 Απριλίου, ο κ. Σημίτης δημοσίευσε άρθρο στα ΝΕΑ, απόσπασμα από τον συλλογικό τόμο «Η στρατηγική του Ελσίνκι, 20+1 χρόνια μετά» (εκδόσεις Σιδέρη). Στο άρθρο ο κ. Σημίτης ασκεί κριτική στον κ. Καραμανλή για εγκατάλειψη της «στρατηγικής του Ελσίνκι» στα Ελληνοτουρκικά. Παραλείπει να ασκήσει κριτική στον εαυτό του που δεν υποστήριξε τη “στρατηγική” του όταν μπορούσε, ώστε να αποτρέψει  την εγκατάλειψη της.

Το άρθρο προκάλεσε την οργίλη απάντηση του κ. Καραμανλή στις 8 Απριλίου στην οποία τονίζει ότι “έχουμε διαφορετικές αντιλήψεις με τον κ. Σημίτη και όσους συμμερίζονται τις απόψεις του. Για εμάς τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Δεν διαπραγματευόμαστε εθνική κυριαρχία και δεν την θέτουμε στην κρίση κανενός. Μοναδικό θέμα προς επίλυση με την Τουρκία: η υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ. Διαφορετικές αντιλήψεις θα με βρίσκουν πάντα αντίθετο”.

Την ίδια μέρα (8.4) ο κ. Σημίτης ανταπάντησε στον κ. Καραμανλή θυμίζοντας του ότι “ως προς το θέμα των χωρικών υδάτων όλες οι κυβερνήσεις (συμπεριλαμβανομένης και αυτής του Κ. Καραμανλή) συζητούσαν στο πλαίσιο των διερευνητικών επαφών το θέμα του εύρους της αιγιαλίτιδας ζώνης, που είναι θέμα εθνικής κυριαρχίας και συναρτάται με το ζήτημα της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ.”

Θυμίζω ότι το 1974 η Τουρκία κατέλαβε δια των όπλων τη Βόρεια Κύπρο. Το 1988 ο Ανδρέας Παπανδρέου στο Νταβός παραιτήθηκε των δικαιωμάτων της Ελλάδας στο Αιγαίο πέραν των 6 ν.μ. Το 1996 είχαμε την τουρκική επέμβαση στα   Ίμια. Η “στρατηγική του Ελσίνκι”, όπως διαμορφώθηκε στη συνέχεια από την κυβέρνηση Σημίτη, οδήγησε στην είσοδο της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Κατά τούτο υπήρξε λοιπόν αναμφισβητήτως επιτυχής. Κατά το σκέλος όμως που αφορούσε τις διαφορές μας με τη Τουρκία “η στρατηγική του Ελσίνκι” εγκαταλείφτηκε, πριν δοκιμαστεί, από τη διάδοχο κυβέρνηση του κ. Καραμανλή.

Οπότε δεν καταλαβαίνω γιατί οργίζεται ο κ. Καραμανλής. Η δική του πολιτική στα ελληνοτουρκικά, η “πολιτική της ακινησίας” όπως ονομάζεται, ακολουθήθηκε μέχρι σήμερα, όχι μόνο από τη δική του κυβέρνηση, αλλά και από τις διάδοχες κυβερνήσεις Παπανδρέου, Σαμαρά και Τσίπρα. Ιδίως από τους κ. Σαμαρά και Τσίπρα. Με αυτή την πολιτική φθάσαμε στο σήμερα με την Τουρκία.

Κρίσιμο είναι συνεπώς για μας σήμερα, όχι τι έγινε ή δεν έγινε πριν από 20 χρόνια στα ελληνοτουρκικά, αλλά τι πρέπει να κάνουμε τώρα για τα ζητήματα που δημιουργεί η Τουρκία.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη συνομιλεί με τους Τούρκους. Δεν γνωρίζω το περιεχόμενο των συζητήσεων, αλλά είμαι βέβαιος ότι περιλαμβάνεται και το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης που είναι θέμα εθνικής κυριαρχίας για μας και casus belli για τους Τούρκους. Φαίνεται λοιπόν ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει υιοθετήσει την προσέγγιση που χαρακτήριζε τη στρατηγική του Ελσίνκι.

Ο κ. Καραμανλής όμως δήλωσε: “Δεν διαπραγματευόμαστε εθνική κυριαρχία και δεν την θέτουμε στην κρίση κανενός.”

Η αιγιαλίτιδα ζώνη στο Αιγαίο είναι 6 ν.μ. Ο Α. Παπανδρέου δεσμεύτηκε στο Νταβός ότι πέραν των 6 ν.μ. δεν δικαιούμαστε να κάνομε οτιδήποτε. Η Τουρκία, με απόφαση της Εθνοσυνέλευσης της, είπε ότι τυχόν επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης μας στα 12 ν.μ. όπως επιτρέπεται από το Δίκαιο της Θάλασσας θα είναι αιτία πολέμου. Η θέση του κ. Καραμανλή είναι ότι η επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης στα 12 ν.μ. είναι ένα αδιαπραγμάτευτο κυριαρχικό μας δικαίωμα που θα το ασκήσουμε όταν εμείς θέλουμε.

Εμένα μου φαίνεται ότι ένα δικαίωμα που για είκοσι και πλέον χρόνια δεν ασκείται, ατονεί. Δημιουργεί την εντύπωση στους τρίτους ότι ποτέ δεν υπήρξε. Γι αυτό άλλωστε έχω επανειλημμένως υποστηρίξει την ανάγκη άμεσης άσκησης του δικαιώματος και επέκτασης της αιγιαλίτιδας ζώνης στα 12 ν.μ. σε όλη τη Κρήτη, την Εύβοια, την Πελοπόννησο και την ηπειρωτική Ελλάδα. Μετά από αυτές τις επεκτάσεις, οι συζητήσεις με την Τουρκία θα πρέπει να περιοριστούν στην αιγιαλίτιδα ζώνη των μικρότερων νησιών του Αιγαίου που ενδεχομένως θα προκαλούσαν προβλήματα στη ναυσιπλοΐα.

Παρέθεσα στην αρχή τα λόγια του Κωνσταντίνου Καραμανλή ότι για την επίλυση των διεθνών διαφορών δεν υπάρχουν παρά τρεις τρόποι: η διαπραγμάτευση, η διαιτησία και ο πόλεμος.

Θέλω να είμαι σαφής. Η φράση του νεώτερου κ. Καραμανλή “Δεν διαπραγματευόμαστε εθνική κυριαρχία και δεν την θέτουμε στην κρίση κανενός”  αν την πάρω στα σοβαρά σημαίνει ότι ο κ. Καραμανλής αντί της διαπραγμάτευσης ή της διαιτησίας για το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης, για παράδειγμα της Σύρου, επιλέγει τον πόλεμο. Στην πραγματικότητα όμως ο κ. Καραμανλής και οι άλλοι πρωθυπουργοί που λένε ότι δεν διαπραγματεύονται εθνική κυριαρχία, παρέδωσαν αμαχητί το πέραν των 6.ν.μ. Αιγαίο αντί να επεκτείνουν την εθνική μας κυριαρχία.

Ο μόνος Έλληνας πρωθυπουργός που, αντιμέτωπος με εχθρό, δεν διαπραγματεύτηκε, ούτε δέχτηκε διαιτησία ήταν ο Ιωάννης Μεταξάς. Επέλεξε συνειδητά τον πόλεμο. Αλλά ήταν σοβαρός. Και είχε προετοιμάσει τις Ένοπλες Δυνάμεις για πόλεμο. Και, παραδόξως για δικτατορία, είχε επιτύχει εθνική ενότητα.

Πίσω στα σημερινά δικά μας. Υποστηρίζω χωρίς ενδοιασμούς τις προσπάθειες της κυβέρνησης Μητσοτάκη στα ελληνοτουρκικά. Με ικανοποιεί ότι ο υπουργός κ. Δένδιας επιδεικνύει τη σοβαρότητα και την κινητικότητα που αρμόζει στις περιστάσεις. Μπορεί συχνά να γκρινιάζω επειδή θέλω πιο πολλά και σαφώς πιο θαρραλέα, αλλά σίγουρα τα πράγματα κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση. Εκκρεμότητες δεκαετιών τακτοποιούνται.

Είναι όπως πάντα πρωταρχικής σημασίας για την αντιμετώπιση της Τουρκίας και την ενδυνάμωση της αυτοπεποίθησης των κ. Μητσοτάκη και Δένδια η εθνική ενότητα και η ενίσχυση της άμυνας.

Η εθνική ενότητα θα βοηθηθεί αν υπάρξει ένα ξεκαθάρισμα εντός της κοινοβουλευτικής ομάδας της Ν.Δ. Να καταλάβουν όλοι όσα επιγραμματικά είπε ο ιδρυτής της παράταξης. Να καταλάβουν επίσης πόσο αδιέξοδα είναι όσα υποστηρίζει σήμερα ο νεώτερος κ. Καραμανλής. Τα προβλήματα του είδους δεν λύνονται με το να σπρώχνονται κάτω από το χαλί. Εκεί κακοφορμίζουν και απλώνουν. Για την άμυνα πρέπει να ανασκουμπωθεί η κυβέρνηση. Να σοβαρευτεί  Να παραμεριστούν οι υπουργοί που καθυστερούν κάθε σχετική απόφαση.

Ελπίζω να δείξουμε αισιοδοξία και θάρρος. Η Τουρκία αντιμετωπίζει σοβαρές οικονομικές δυσκολίες. Οι αλλοπρόσαλλες κινήσεις του προέδρου της, την έχουν αποξενώσει από σχεδόν όλες τις χώρες που συνήθως της συμπαραστέκονται. Τώρα είναι η στιγμή η Ελλάδα ενωμένη να στηρίξει την κυβέρνηση της και να την αφήσει απερίσπαστη να κάνει τη δουλειά της.

Πηγή: www.stefanosmanos.gr

Το άρθρο Διαπραγμάτευση ή πόλεμος… Tου Στέφανου Μάνου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Εργαστήριο ΣΕΒ για τις «Διεθνείς Εμπορικές Διαπραγματεύσεις»
Παρουσιάστηκαν 6+1 καλές τεχνικές για τη σύναψη
αποδοτικών διεθνών εμπορικών συμφωνιών

Πρακτικά παραδείγματα και μελέτες περιπτώσεων για πετυχημένες διαπραγματεύσεις στο διεθνές εμπόριο παρουσίασαν έμπειρα, υψηλόβαθμα στελέχη της αγοράς, από εταιρίες μέλη του ΣΕΒ, στο εργαστήριο που διοργάνωσε ο Σύνδεσμος, με θέμα: «Διεθνείς Εμπορικές Διαπραγματεύσεις: Μάθετε από τους ειδικούς», την Τετάρτη 10 Φεβρουαρίου 2021. Όπως τονίστηκε στο εργαστήριο, οι διεθνείς εμπορικές διαπραγματεύσεις, αποτελούν τα τελευταία χρόνια κυρίαρχο στρατηγικό εργαλείο ανάπτυξης πολλών επιχειρήσεων. Ιδιαίτερα στην εποχή της πανδημίας οι αποστάσεις, οι ανατροπές στο διεθνές εμπόριο, η εστίαση σε περιφερειακές αγορές, το νέο πελατολόγιο, οι νέες ευκαιρίες δημιουργούν νέα δεδομένα στις διαπραγματεύσεις.
Οι ομιλητές ανέδειξαν 7 καλές τεχνικές για τη σύναψη αποδοτικών διεθνών εμπορικών συμφωνιών, όπως είναι:

1. Καλή προετοιμασία: Η καλή προετοιμασία απαιτεί προσεκτική ανάλυση δεδομένων, γνώση των δυνατών και αδύναμων σημείων των δικών μας και των άλλων μερών, αξιοποίηση αντικειμενικών κριτηρίων και αναζήτηση περισσότερων επιλογών.
2. Σωστή χρήση: Ως εργαλείο, η κατάλληλη αξιοποίηση της διαπραγμάτευσης, το μετατρέπει σε ένα δυνατό «χαρτί» ή «όπλο». Ο τρόπος όμως εκμετάλλευσής του διαφέρει -ένας καλός δε διαπραγματευτής θα κληθεί να βρει τη χρυσή τομή ανάμεσα σε μία ελαστική προσέγγιση και σε μία αυστηρή.
3. Νοοτροπία: Η νοοτροπία της διαπραγμάτευσης θα πρέπει να βασίζεται σε κλίμα διαλλακτικότητας και καλής θέλησης, παρά σε εχθρικό κλίμα. Είναι πιο πιθανό να εξευρεθεί μια αμοιβαίως επωφελής συμφωνία σε φιλικό κλίμα.
4. Αξιοπιστία: H σκηνοθεσία χρήσιμη, οι διαφορετικοί ρόλοι ανάμεσα στους διαπραγματευτές θεμιτές. Αλλά τελικά, η αξιοπιστία και η ειλικρίνεια κερδίζουν τον αντισυμβαλλόμενο, ειδικά όταν επιθυμούμε συνέχεια των σχέσεων για επόμενες συμφωνίες.
5. Σωστή στρατηγική: Η σωστή στρατηγική έχει πάντα ως στόχο τη μεγιστοποίηση του αμοιβαίου οφέλους και της ικανοποίησης των μερών. Η στρατηγική μας είναι η πρώτη που θα τεθεί σε αμφισβήτηση από τον αντισυμβαλλόμενο, για αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο εξεταζόμενο ζήτημα πάνω στις διαπραγματεύσεις.
6. Βελτίωση δεξιοτήτων: Ενεργητική ακρόαση, διαχείριση συναισθημάτων, προσεκτική παρατήρηση και καλή ανάγνωση της ανθρώπινης συμπεριφοράς, ευελιξία και προσαρμοστικότητα, είναι οι απαραίτητες δεξιότητες για τη σύναψη επιτυχημένων συμφωνιών, και
7. Αποτέλεσμα: Το δίλλημα της διαπραγμάτευσης δεν είναι μια καλή ή μια κακή συμφωνία. Αλλά αν είναι αποδεκτές οι επιπτώσεις από μια μη συμφωνία.

Στη συζήτηση, συμμετείχαν: ο κ. Μάρκος Βερέμης, Executive Chairman της Upstream, ο κ. Απόστολος Καζάκος, Γενικός Διευθυντής Στρατηγικής Ομίλου Eurobank Α.Ε., η κα. Έλενα Κολτσάκη, Διαπιστευμένη Διαμεσολαβήτρια και Adjunct Professor στο ALBA Graduate Business School, η κα. Αλεξία Κουκκουλλή, Διαπιστευμένη Διαμεσολαβήτρια & Εκπαιδεύτρια Διαμεσολαβητών και Γενική Γραμματέας Ινστιτούτου Διαιτησίας και Εναλλακτικών Μεθόδων Επίλυσης Διαφορών (Ι.Δ.Ε.Μ.Ε.Δ.), ο κ. Πάνος Λώλος,  Γενικός Διευθυντής του Τομέα Σωλήνων Χαλκού στην ΕΛΒΑΛΧΑΛΚΟΡ Α.Ε., ο κ. Χριστόφορος Μέξας, Εμπορικός Διευθυντής Αλουμίνιο, Αλουμίνα & Α’ Ύλες στον Τομέα Μεταλλουργίας της MYTILINEOS και ο κ. Παύλος Πασχόπουλος, International Trading Director στον Όμιλο ΤΙΤΑΝ.

Μιλώντας στην έναρξη του εργαστηρίου, ο Αναπληρωτής Γενικός Διευθυντής του ΣΕΒ, κ. Γιώργος Ξηρογιάννης σημείωσε: «Οι ανατροπές στο διεθνές εμπόριο δημιουργούν ευκαιρίες σε νέες αγορές. Η διαπραγματευτική ικανότητα της επιχείρησης να καθορίσει νέες συνεργασίες, με διαφορετικές συνθήκες διανομής, σε διαφορετικό ρυθμιστικό περιβάλλον και με διαφορετικούς εμπορικούς κινδύνους είναι τεχνική αλλά και τέχνη. Το δίλλημα της διαπραγμάτευσης δεν πρέπει να είναι πόσο καλή ή πόσο κακή είναι η συμφωνία. Όλες οι συμφωνίες είναι προϊόν παραχωρήσεων. Το δίλλημα πρέπει να είναι αν το κόστος της μη συμφωνίας είναι αποδεκτό από την επιχείρηση».
Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του προγράμματος ExportReady του ΣΕΒ, για την ενίσχυση της εξωστρέφειας των ελληνικών επιχειρήσεων, με χορηγία της Eurobank.
Δείτε εδώ τις παρουσιάσεις, τα βίντεο του εργαστηρίου και όλες τις σχετικές πληροφορίες.

Χορηγός ExportReady

Το άρθρο Εργαστήριο ΣΕΒ για τις «Διεθνείς Εμπορικές Διαπραγματεύσεις» εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Η εθνικοκυριαρχική φαντασίωση του Ηνωμένου Βασιλείου, απέναντι στην πραγματική ισχύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μάλλον την έβαψε. Η τελευταία μετα-Brexit συμφωνία των 2000 σελίδων φέρει φαρδιά πλατιά τη σφραγίδα των όρων που είχαν θέσει οι Βρυξέλλες. Και αν η Ένωση δεν θέλει να δείξει – κακώς – την υπεροχή της, αυτό το κάνει για να αποφευχθεί μια περαιτέρω κρίση στις ευρώ – βρετανικές σχέσεις.

Στην τελευταία διαπραγμάτευση που … επικύρωσε και επισημοποίησε.. το διαζύγιο του Ηνωμένου Βασιλείου με την ΕΕ, η τελευταία υπερασπίστηκε με αποτελεσματικότητα όλα τα θεμελιώδη συμφέροντά της.

Πριν από όλα προστάτευσε την εσωτερική της αγορά. Έσωσε την ειρηνευτική συμφωνία της Μεγάλης Παρασκευής ανάμεσα σε Καθολικούς και Διαμαρτυρόμενους στην Ιρλανδία. Επέβαλλε στους Βρετανούς περιβαλλοντικούς και κοινωνικούς κανόνες, που ματαιώνουν τα όποια σχέδια του κ. Τζόνσον να μετατρέψει τη χώρα του σε φορολογικό παράδεισο, καταστροφικό για μια ευρωπαϊκή οικονομία. Το Λονδίνο δεν θα γίνει Σιγκαπούρη του Τάμεση.

Και από την άποψη αυτή, θα πρέπει να πούμε ότι η υπόθεση της συμφωνίας του Brexit δεν ήταν κερδισμένη εκ των προτέρων. Στο ξεκίνημά της, το Λονδίνο, ως συνήθως πίστεψε ότι δεν θα ήταν δύσκολο να βάλει τους Ευρωπαίους να τσακώνονται μεταξύ τους. Παλιά τους τέχνη κόσκινο για τους Άγγλους. Όμως, για πρώτη φορά, το βρετανικό “διαίρει και βασίλευε”δεν πέτυχε. Αντιθέτως, σήμερα το Ηνωμένο Βασίλειο είναι αυτό που αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα διάσπασης του καθ’ όσον το Brexit άνοιξε νέες προοπτικές στους Σκωτσέζους αυτονομιστές και στους Ιρλανδούς εθνικιστές. Κανείς δε, για την ώρα, δεν γνωρίζει τί θα μπορούσε να προκύψει με τους Ουαλούς

Κατά συνέπεια η περίφημη “εθνική κυριαρχία” των Βρετανών λαϊκιστών θα μπορούσε να γίνει μπούμερανγκ για τους πρωταγωνιστές του Brexit,οι οποίοι όλως παραδόξως δεν πολυπανηγυρίζουν το «επιτευγμά» τους. Προφανώς υποπτεύονται τη συνέχεια.

Υπό αυτές τις συνθήκες μπορούμε να πούμε ότι το Brexit και η πανδημία μετά από αυτό, ενίσχυσαν σε ισχυρό βαθμό την ευρωπαϊκή ενότητα και έσπασαν κάποια ταμπού αναφορικά με την χρηματοδότηση της ανάπτυξης στην ΕΕ και την αμοιβαιότητα των χρεών της.

Επίσης, απέναντι στον αυταρχισμό Ούγγρων, Πολωνών και Βουλγάρων που ήθελαν να υπονομεύσουν και μετά να αδρανοποιήσουν το ευρωπαϊκό μοντέλο φιλελεύθερης δημοκρατίας, η Ευρώπη για πρώτη φορά επέβαλε τον σεβασμό του κράτους δικαίου, ως προϋπόθεση χορήγησης της κοινοτικής βοήθειας.

Ωστόσο, τα παραπάνω γεγονότα δεν πρέπει να προκαλούν πανηγυρισμούς. Το Brexit είναι μια αρνητική εξέλιξη για το ευρωπαϊκό γίγνεσθαι γιατί αφαιρεί από την ΕΕ την φιλελεύθερη οπτική και πραγματιστική συνεισφορά των Βρετανών. Στο εξής, η ΕΕ θα εξαρτάται όλο και περισσότερο από τον δυσλειτουργικό γαλλογερμανικό άξονα, κύριο χαρακτηριστικό του οποίου είναι ο παρεμβατισμός. Αυτή η λειτουργική πτυχή της ΕΕ εξάλλου, ήταν και το μόνιμο θέμα αντιπαράθεσης των Βρετανών με το κοινοτικό κεκτημένο. Αυτές οι αντιπαραθέσεις όμως, δεν συνιστούν επαρκή αιτία για την βρετανική έξοδο από την ΕΕ.

Κατά τα λοιπά, με το Brexit, οι απώλειες που θα προκληθούν στη βρετανική οικονομία δεν θα δικαιολογούνται. Εκτιμήσεις από βρετανικές πηγές καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι στο προσεχή πέντε χρόνια το Ηνωμένο Βασίλειο θα έχει αθροιστική απώλεια ΑΕΠ γύρω στο 14%, ποσοστό ιδιαίτερα υψηλό. Παρά την απλοποίηση των διαδικασιών, η έξοδος του ΗΒ από την ενιαία αγορά θα έχει υψηλό διοικητικό κόστος και σίγουρα θα πλήξει την βρετανική παραγωγή.

Άγνωστες παραμένουν για την ώρα οι πιθανές επιπτώσεις στον χρηματοοικονομικό τομέα όπου επικρατεί μια μετρημένη αισιοδοξία. Ίσως δε να οφείλεται στο ότι στις 2000 σελίδες συμφωνίας του Brexit, ο χρηματοοικονομικός κλάδος της βρετανικής οικονομίας περνά απαρατήρητος. Τί να σημαίνει άραγε η παράλειψη αυτή;

Κατά την εκτίμησή μας κρύβει ένα δηλητηριασμένο δώρο της ΕΕ προς το ΗΒ τις επιπτώσεις του οποίου θα τις ανακαλήψουμε όταν έλθει το πλήρωμα του χρόνου, στους χρηματιστηριακούς δείκτες και τις κινήσεις κεφαλαίων.

Από πολιτικής πλευράς, οι γελωτοποιοί του Brexit, με πρώτον τον βρετανό πρωθυπουργό, που σε ψέματα καταρρίπτει πλέον όλα τα παγκόσμια ρεκόρ, προσέφεραν ένα σοβαρό δώρο στην ΕΕ. Της έδειξαν ότι όταν παραμένει ενωμένη έχει μεγάλη πολιτική ισχύ. Και ηγέτες όπως οι Ερντογάν, Πούτιν και ο Κινέζος Ξι μόνο την γλώσσα της ισχύος καταλαβαίνουν. Ο ίδιος ο κ. Ερντογάν, εξάλλου, με τις τελευταίες διπλωματικές πιρουέτες του επαληθεύει την άποψη αυτή, την οποίαν καλό θα ήταν να μελετήσουν και κάποιοι όψιμοι υπερπατριώτες στη χώρα μας.

Το άρθρο Η ΕΕ υπάρχει και νικά … Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Οι Ευρωπαίοι μπορεί να μιλούν για διαπραγματεύσεις με την Τουρκία, λογαριάζουν όμως χωρίς τον … ξενοδόχο. Όταν η Άγκυρα δεν δέχεται το Διεθνές Δίκαιο, για τον καθορισμό ΑΟΖ, όταν δεν αναγνωρίζει το Δικαστήριο της Χάγης για την επίλυση διεθνών διαφορών, τότε πως μπορεί να βρεθεί μια βάση έναρξης διερευνητικών συνομιλιών;

Το άρθρο Για ποιες διαπραγματεύσεις μιλάμε; … Του Τάσου Παπαδόπουλου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Από την χθεσινή μέρα συγκρατούνται το καλό κλίμα της πρώτης ημέρας αλλά και η υπαναχώρηση του Έιντε, ο οποίος μετά και την αυστηρή παρέμβαση του Προέδρου Αναστασιάδη ξεκαθάρισε οριστικά ότι το έγγραφό του δεν έχει καμία απολύτως υπόσταση και δεν αποσύρθηκε διότι ουδέποτε, όπως δήλωσε, ήταν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Από ελληνικής πλευράς, θεωρείται σημαντικό ότι επιτέλους συζητιούνται για πρώτη φορά η κατάργηση του καθεστώτος εγγυήσεων και η αποχώρηση των στρατευμάτων. Στο πλαίσιο αυτό, ο Υπουργός Εξωτερικών πήρε την πρωτοβουλία και άνοιξε τη διαπραγμάτευση παρουσιάζοντας την πρότασή του για ένα μηχανισμό παρακολούθησης της λύσης στη θέση των εγγυήσεων και των παρεμβατικών δικαιωμάτων.

Η τοποθέτηση αυτή έφερε τη διαπραγμάτευση στο κύριο ζήτημα που είναι ότι στον 21ο αιώνα είναι εντελώς αναχρονιστικό μία χώρα μέλος του ΟΗΕ να έχει παρεμβατικά δικαιώματα έναντι άλλης. Η θέση αυτή, η οποία προ διετίας αντιμετωπιζόταν με δυσπιστία και επιφυλακτικότητα, έχει γίνει σήμερα απολύτως κατανοητή από την ΕΕ, ενώ ΗΒ και ΟΗΕ επίσης καταλαβαίνουν ότι λύση με διατήρηση του παρόντος καθεστώτος είναι αδύνατη.

Στη απογευματινή συνεδρίαση η τουρκική πλευρά αναφέρθηκε σε πρόταση που ετοιμάζεται παρουσιάσει ως προς τα θέματα εγγυήσεων και ασφάλειας. Το περίγραμμα της τουρκικής πρότασης δεν κόμισε κάτι ουσιωδώς διαφορετικό από παλαιότερες τουρκικές προτάσεις που είχαν διατυπωθεί στο παρελθόν ούτε δημιούργησε ατμόσφαιρα θετικής έκπληξης. Από ελληνικής πλευράς θεωρείται, πάντως, σημαντικό ότι έχει ξεκινήσει η συζήτηση για την ουσία του προβλήματος.

Οι συζητήσεις σήμερα, θα ξεκινήσουν με τις τοποθετήσεις των πλευρών έναντι των ερωτημάτων που έχει θέσει ο Βοηθός Γεν Γραμματέας του ΟΗΕ Φέλτμαν που είναι :

Α)Τι μορφή θα μπορούσε να έχει μια θεμελιώδης αλλαγή των εγγυήσεων ;

Β)Ποιος ο τρόπος εφαρμογής της λύσης ;

Γ)Πως θα λαμβάνονται υπόψη οι ανησυχίες των Τουρκοκυπρίων και Ελληνοκυπρίων

Θετική κρίνεται η παρουσία και η συνεισφορά της ΕΕ, η συμμετοχή της οποίας στις διαπραγματεύσεις και βεβαίως στην εφαρμογή της λύσης και στην παρακολούθησης της υλοποίησής της θα είναι σημαντική, ενώ  εξαιρετικός είναι ο συντονισμός μεταξύ της Ελληνικής και της Κυπριακής αντιπροσωπείας.

Το άρθρο Τρία ερωτήματα στη Γενεύη για το Κυπριακό εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Όπως αναφέρει η εφημερίδα, μόνο μια αναπάντεχη ανατροπή θα μπορούσε αυτή τη στιγμή να διαφοροποιήσει τα δεδομένα, καθώς στην πρώτη φάση του Μον Πελεράν οι δύο πλευρές έφθασαν σε ακτίνα συμφωνίας και πως οι Αναστασιάδης και Ακιντζί αναμένεται να καταλήξουν στο θέμα του εδάφους και την ίδια στιγμή να ορίσουν συγκεκριμένη ημερομηνία για την πολυμερή διάσκεψη, την τελευταία φάση δηλαδή πριν από την οριστική κατάληξη στο σχέδιο λύσης του Κυπριακού. Ειδικά για το εδαφικό, αναφέρει ο «Πολίτης», «μετά από έντονη διαπραγμάτευση, η οποία ξεκίνησε από το 32% που κατέθεσε η τουρκοκυπριακή πλευρά, Αναστασιάδης και Ακιντζί έβαλαν στο τραπέζι το τελευταίο ποσοστό που θα ήταν διατεθειμένοι να αποδεχτούν. Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης όρισε το 28,2% και ο κ. Ακιντζί το 29,2%. Η απόσταση μιας ποσοστιαίας μονάδας δείχνει ότι η σύγκλιση είναι πολύ κοντά σε ένα ποσοστό κοντά σε εκείνο που προέβλεπε το σχέδιο Ανάν (28,7%)».

Ο Μουσταφά Ακιντζί έχει κάνει γνωστό σε όλους τους τόνους ότι θα ήθελε ο τελικός χάρτης του εδαφικού να βγει μέσα από την διάσκεψη, έτσι που την ευθύνη να αναλάβει η Τουρκία. Θεωρεί ότι με τον τρόπο αυτό θα περιοριστούν οι αντιδράσεις, εκείνων  στην κοινότητά του, που υποχρεωτικά θα μετακινηθούν, και θα είναι πιο εύκολη η έγκριση της λύσης στο δημοψήφισμα. Ο κ. Αναστασιάδης  δεν αναμένεται να φέρει ένσταση σε αυτό, εφόσον όμως είναι ξεκάθαρο το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα ρυθμιστεί το εδαφικό.

Για τις άλλες βασικές πτυχές των διαπραγματεύσεων η ίδια εφημερίδα σημειώνει:

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ: Κεφαλαιώδες θέμα στην όλη συζήτηση υπήρξε ο αριθμός των προσφύγων που θα έχουν τη δυνατότητα να επιστρέψουν υπό ελληνοκυπριακή διοίκηση. Και εδώ η συζήτηση άρχισε από τουρκοκυπριακής πλευράς πολύ χαμηλά (45.000). Στην εξέλιξή της ωστόσο διαμορφώθηκε σε πολύ πιο λογικά επίπεδα. Σήμερα ο κ. Ακιντζί προσέρχεται στις συνομιλίες με τη θέση ότι θα πρέπει να επιστρέψουν υπό ελληνοκυπριακή διοίκηση λιγότεροι από 80.000 πρόσφυγες και ο κ. Αναστασιάδης με τη θέση ότι το λιγότερο που μπορεί να αποδεχτεί είναι οι 90.000. Είναι προφανές πως κάπου στη μέση θα υπάρξει τελικά η κατάληξη.

ΑΚΤΟΓΡΑΜΜΗ: Αυτή τη στιγμή η τουρκοκυπριακή πλευρά έχει σημαντική πλειοψηφία στην ακτογραμμή. Στο σχέδιο Ανάν η τουρκοκυπριακή πλευρά διατηρούσε το 55% και η ελληνοκυπριακή το 45%. Με βάση τα όσα συμφωνήθηκαν και εφόσον υπάρξει κατάληξη και στο θέμα των «ομοσπονδιακών πάρκων», το ποσοστό ακτογραμμής θα διαμορφωθεί στο 50:50.

«ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΑ ΠΑΡΚΑ»: Ένα νέο στοιχείο που προέκυψε στη συζήτηση είναι τα λεγόμενα «ομοσπονδιακά πάρκα». Πρόκειται για περιοχές που θα υπόκεινται στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση και όχι στις δύο πολιτείες. Η ιδέα που συζητήθηκε είναι να δημιουργηθεί ένα τέτοιο πάρκο στην περιοχή των μαρωνίτικων χωριών (Κορμακίτης) το οποίο θα φθάνει μέχρι τη θάλασσα. Άρα θα περιορίζει και την ακτογραμμή της τ/κ πολιτείας. Ένα δεύτερο θα δημιουργηθεί στην περιοχή της Καρπασίας και θα περιλαμβάνει τα τέσσερα χωριά (Γιαλούσα, Ριζοκάρπασο, Αγία Τριάδα, Μελάναρκα). Και πάλι θα έχει ακτογραμμή. Το θέμα των «ομοσπονδιακών πάρκων» δεν έχει κλείσει στην προηγούμενη διαπραγμάτευση, θεωρείται ωστόσο πολύ προχωρημένο. Η δε ελληνοκυπριακή πλευρά διεκδικεί συμπερίληψη και άλλων περιοχών στο ομοσπονδιακό αυτό πάρκο, έτσι ώστε ακτογραμμή να εξασφαλίζεται και από την κάτω πλευρά της χερσονήσου. Στις περιοχές αυτές θα μπορούν να επιστρέψουν με όλα τους τα δικαιώματα οι Ελληνοκύπριοι πρόσφυγες.

Το άρθρο Κυπριακό: Χάρτη για τις διαπραγματεύσεις στο εδαφικό δημοσιεύει ο «Πολίτης» εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ

Το άρθρο Στήριξη από Κομισιόν στις διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.