Ήταν Φεβρουάριος του 2022 όταν το σχετικά νεόκοπο think tank Eteron (ταυτισμένο στην δημόσια συζήτηση με τον Γαβριήλ Σακελλαρίδη, που εντελώς πρόσφατα βρέθηκε στο στόχαστρο βιτριολικής επίθεσης από μέρους του Νίκου Καρανίκα, με προσαγόμενο επιχείρημα ότι στηρίζεται η Eteron από τον Μάρη του News 247 οπότε είναι «κάποιου κεφαλαιοκράτη») παρουσίαζε μια έρευνα γνώμης που διεξήγαγε η aboutpeople. Μια έρευνα όχι με το τυπικό ερώτημα «Τι θα ψηφίζατε, αν είχαμε αύριο εκλογές;», δηλαδή για πρόθεση ψήφου μετά ή άνευ αναγωγής κλπ. κι ακόμη λιγότερο για την δημοφιλία των πολιτικών ηγετών. Αντ’ αυτού, είχαν ερωτηθεί οι συμμετέχοντες «με ποιο κόμμα αισθάνεσθε πιο κοντά;». Το άμεσο εύρημα που αξιοποιήθηκε μηντιακά ήταν ότι προηγείτο η ΝΔ με 34,7%, με τον ΣΥΡΙΖΑ στο 22,4%, το ΚΙΝΑΛ (ήδη ΠΑΣΟΚ) στο 16%, το ΚΚΕ στο 7,2%, το ΜέΡΑ 25 στο 4,1% , η Ελληνική Λύση στο 3,5%.

Με δεδομένη την τεκμαιρόμενη εγγύτητα της Eteron στον ΣΥΡΙΖΑ – διάβολε! ο Γαβριήλ ήταν Εκπρόσωπος Τύπου του πυρίκαυστου πρώτου εξαμήνου του 2015… – σηκώθηκε αχός πολύς. Που «έκρυψε» ευρήματα της έρευνας σαφώς πιο αιχμηρά, όπως ότι στην ηλικιακή ομάδα των 17 (ψηφίζουν…)-24 υπήρχε αισθητή υπεροχή του ΣΥΡΙΖΑ, κι ακόμη μεγαλύτερη του ΚΙΝΑΛ^. ή πάλι ότι η πρώτη επιδίωξη της μέτρησης της aboutpeople ήταν να δει τον βαθμό πολιτικοποίησης σήμερα – οπότε στο θεμελιώδες ερώτημα «αισθάνεσθε εγγύτητα με κάποιο κόμμα;» μόνον 55,9% απάντησαν θετικά – πράγμα που δείχνει μια δυσοίωνη αποπολιτικοποίηση πρώτα απ’ όλα (ύστερα μόνο την κατανομή εγγύτητας ανά κόμματα).

Άλλες εξειδικεύσεις, όπως ότι η Ν.Δ. κυριαρχούσε στα επαγγέλματα «Οικιακά» και «Αγρότης» ή στην «Ανώτερη/Μεσαία Τάξη», με τον ΣΥΡΙΖΑ να προσπερνάει στην «Λαϊκή», ή πάλι ότι στα εισοδήματα 1001-2000 ευρώ/μήνα και τα άνω των 2000 ευρώ η κυριαρχία ΝΔ είναι πλήρης, ενώ 400-1000/μήνα ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ έρχονται σε περίπου σε ισοπαλία, αλλά στα 0-400/μήνα πάλι η ΝΔ «παίρνει κεφάλι», ενώ το ΚΙΝΑΛ βρίσκεται κοντά με ΣΥΡΙΖΑ, επίσης δεν προσέχθηκαν. Ούτε καν οι απαντήσεις σε ερωτήματα πιο ποιοτικά/κατάταξης: το «Κέντρο» επιλεγόταν από μια πλειοψηφία, με την «Αριστερά» (και δη την Ριζοσπαστική) να λαμβάνει αρνητικό πρόσημο.

Πέντε μήνες αργότερα το Eteron επανήλθε – πάλι με έρευνα της aboutpeople – στοχεύοντας αυτή την φορά κάτι πολύ συγκεκριμένο, εντασσόμενο σ’ αυτό που αποκαλείται βιωμένη ακρίβεια. Πρόκειται εδώ για την προσέγγιση του προβλήματος της στέγης/του κόστους και της προσβασιμότητας της στέγης, στην πρώτη γραμμή των αναφορών του ως βασικής μέριμνας για τους ανθρώπους σήμερα. Δείτε: 65,5% των ερωτώμενων έδιναν προτεραιότητα στο ακριβό ρεύμα/τα λειτουργικά έξοδα του σπιτιού, στην συνέχεια το 34,8% στο ακριβό νοίκι^. λίγο παρακάτω ήταν η δυσκολία εύρεσης κατοικίας για ενοικίαση με 28,9% ενώ ακόμη παρακάτω η κακή κατάσταση της διαθέσιμης στέγης με 26,4%. (Το άθροισμα υπερβαίνει κατά πολύ το 100, επειδή στους ερωτώμενους δινόταν η δυνατότητα να αναφέρουν μέχρι και τρεις βασικές ανησυχίες τους).

Εν τω μεταξύ, ένας στους δυο χρειάζεται να πληρώσει πάνω από 200 ευρώ/μήνα για πάγια έξοδα (ρεύμα, θέρμανση), ενώ ένας στους τρεις πάνω από 300 ευρώ/μήνα. Το 47,8% των ερωτώμενων δυσκολεύεται ή αδυνατεί να πληρώσει το νοίκι του/της, με το 22,1% να λαμβάνει επίδομα στέγασης. Το 42,3% έχει καταγράψει αύξηση στο νοίκι την τελευταία 2ετία.

Ένα βήμα παρακάτω, τώρα: αφού πληρώσει πρώτα κανείς τα έξοδα του σπιτιού του/της, απομένουν αρκετά «για να καλυφθούν οι υπόλοιπες βασικές ανάγκες»; Ένα βαρύ 61,7% απαντά ότι «τα βγάζει πέρα ίσα-ίσα», ή και «πρέπει να κάνει περικοπές», ενώ στην άλλη άκρη μόλις το 4% θεωρεί ότι «μένουν αρκετά»/ «μπορεί και αποταμιεύει». Περίπου εξίσου -17,8% και 15,2% – απαντούν ότι «μένουν αρκετά για να ζω όπως θέλω, χωρίς όμως να αποταμιεύω» και ότι «λαμβάνω οικονομική βοήθεια ή δανείζομαι από τρίτους».

Τι διαπιστώνει κανείς; Ότι το Eteron φεύγει κάπως από την λογική της διάγνωσης πολιτικών τάσεων ή/και προθέσεων συμπεριφοράς – να θυμηθούμε ότι, ακόμη νωρίτερα, είχε σταθεί στις επιλογές ειδικά της νεολαίας /Generation 2 – στρεφόμενο στα μείζονα της καθημερινής ζωής. Μπορεί λοιπόν ο Ν. Καρανίκας να προτιμά την δουλειά (πολύ σημαντική: κανείς δεν θάχει αντίρρηση) του σεβάσμιου Ινστιτούτου «Νίκος Πουλαντζάς» ή και του πιο καινούργιου «ΕΝΑ». Όμως και αυτά τα ζητήματα που πάει να «τρέξει» το Eteron με βάση την δουλειά της aboutpeople (όσες επιφυλάξεις κι αν έχει κανείς για τις ιντερνετικές έρευνες) έχουν το ενδιαφέρον τους. Και προοπτική συμβολής στην δημόσια συζήτηση…

Πηγή: economia.gr

Το άρθρο Από τα νοίκια και την οικιστική επισφάλεια στην έννοια της πολιτικής εγγύτητας: οι περιπέτειες του think tank Eteron… Του Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

H Αννα Διαμαντοπούλου, πρώην υπουργός και επίτροπος και σήμερα Πρόεδρος της Υψηλού Επιπέδου Επιτροπής της ΕΕ για το μέλλον του κοινωνικού κράτους και της εργασίας, συζητά με τον Αντώνη Παπαγιαννίδη και το τον Κώστα Μπλιάτκα για το το πως θα είναι είναι ο κόσμος το 2022 και για τις αναμενόμενες επιπτώσεις από τις αλλαγές που επήλθαν, μέχρι το 2030 σε ΕΕ και Ελλάδα.

Επίσης μιλά για τον κορωνοϊό, για τις πιο ερεβώδεις αλλά και τις πιο καλές στιγμές του 2021 και για τις δυο μεγάλες προκλήσεις του μέλλοντος, την Κλιματική Αλλαγή και η Ψηφιακή Μετάβαση – στους τομείς όπου καλούνται τα κράτη μέλη να επενδύουν τα ποσά από το Ταμείο Ανάκαμψης.

Θεωρεί το εμβόλιο κατά του κορωνοϊού και την πρωτοφανή χρηματοδότηση της επιστήμης, ως τα πιο θετικά σημεία του 2021 που οδηγούν πλέον σε βάσιμες ελπίδες για τη θεραπεία μορφών καρκίνου, της νόσου Αλτζχαϊμερ κ.α.

Μιλά επίσης για το ρόλο και την υπέρβαση που επέδειξε η ΕΕ αλλά και για το ρόλο των ΗΠΑ, Κίνας και Ρωσίας ως «πολεμικών μηχανών». Κάνει αναφορά στο ρόλο που θα μπορούσαν να παίξουν Ντράγκι, Σολτς και Μακρόν και προδιαγράφει την φυσιογνωμια της Σοσιαλδημοκρατίας και του Νεοφιλελευθερισμού στην επόμενη δεκαετία.

Η ίδια κάνει έκκληση «να μην κλείσουν ξανά σχολεία και ΑΕΙ» καθώς οι συνέπειες θα είναι ολέθριες για τη νέα γενιά.

Η εκπομπή είναι στο πλαίσιο στης σειράς “Μισή ώρα στην Economia”.

Πηγή: economia.gr

Το άρθρο Ο κόσμος το 2022 και η ανασκόπηση της χρονιάς του 2021 με την Άννα Διαμαντοπούλου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Το ευρωπαϊκό πλαίσιο

Ηλιακοί συλλέκτες σε όψη κτιρίου

Τα υφιστάμενα κτίρια δεν είναι προετοιμασμένα για τις τρέχουσες και τις μελλοντικές αλλαγές του κλίματός μας, όπως η αύξηση των θερμοκρασιών και τα ακραία καιρικά φαινόμενα. Αυτό έγινε ακόμα πιο φανερό τώρα κατά τη διάρκεια της καραντίνας. Το σπίτι μας έγινε το γραφείο μας και ο χώρος που περνάμε παραπάνω από το 90% του χρόνου μας.

Το άρθρο Ευφυείς όψεις για κτίρια σχεδόν μηδενικής κατανάλωσης ενέργειας εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Case Study

Πράσινη Επιχειρηματικότητα και Καινοτομία στην Ελληνική Ναυτιλία

Γρηγόριος Τραφαλής & Ιωάννης Τραγουλιάς

Πανεπιστήμιο Πειραιά

Ι.Εισαγωγή

Η εμπορική ναυτιλία μαζί με τον τουρισμό αποτελούν τους στυλοβάτες της εθνικής οικονομίας ακόμη και στις δύσκολες σημερινές εποχές, εξαιτίας της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και της πανδημίας (Covid-19). Επί σειράν ετών, ο ελληνόκτητος στόλος κατέχει πρωταρχική θέση παγκοσμίως και η χώρα μας είναι παραδοσιακά ένα από τα ισχυρότερα και τα πιο σημαντικά ναυτιλιακά κράτη του κόσμου λόγω της γεωγραφικής θέσης. Εξαιτίας των σύγχρονων προβλημάτων που ταλανίζουν την κοινωνία μας και το περιβάλλον, όπως η κλιματική αλλαγή και το φαινόμενο του θερμοκηπίου, ο όρος επιχειρηματικότητα είναι αλληλένδετος με την πράσινη επιχειρηματικότητα, δηλαδή σε όλες τις επιχειρήσεις και εταιρείες, η φιλοσοφία τους πρέπει να περιλαμβάνει και αυτόν τον όρο. Ο κλάδος της ναυτιλίας, αποτελεί έναν σημαντικό πυλώνα του ελληνικού ΑΕΠ με ποσοστό συνεισφοράς λίγο πάνω του 6,6% για το έτος 2019 σύμφωνα με την Ελληνική Στατιστική Αρχή. Όμως το μελανό σημείο αυτού του πυλώνα είναι ότι η ναυτιλία της χώρας απέχει από τη φιλοσοφία της πράσινης επιχειρηματικότητας και γι’ αυτόν τον λόγο πρέπει να στραφεί σε πράσινες ιδέες και καινοτομίες. Αυτή η πράσινη στροφή είναι πρόκληση αλλά και ευκαιρία για το μέλλον της ελληνικής ναυτιλίας. Στις μέρες μας υπάρχουν μια σειρά αλλαγές και καινοτομίες που θα επηρεάσουν σε σημαντικό βαθμό την παγκόσμια εμπορική ναυτιλία. Η ναυτιλιακή κοινότητα δουλεύει αυτή την στιγμή με εντατικό ρυθμό να βρει λύσεις που να είναι εφικτές εμπορικά, τεχνικά αποδεκτές και να εξασφαλίζουν την ασφάλεια των θαλασσίων μεταφορών. Το θέμα της πράσινης ναυτιλίας δεν εξαντλείται μόνο στην τεχνολογία του πλοίου αλλά αφορά, την λειτουργία του, τις υποδομές και την λειτουργία των λιμανιών. Όλα αυτά θα επιτευχθούν μέσα από δράσεις που αφορούν το περιβάλλον και μέσω της καινοτομίας. Πιο συγκεκριμένα, η εργασία αυτή θα παρουσιάσει την πράσινη επιχειρηματικότητα και την καινοτομία στον χώρο της ελληνικής ναυτιλίας.

1. II. Κύριο Μέρος

Εναλλακτικά καύσιμα στην Ναυτιλία 

Αφουγκράζοντας τα προβλήματα που προκαλεί η ναυτιλία στο περιβάλλον απαιτείται σύνεση και υπευθυνότητα ώστε να βγούμε απο αυτό το αδιέξοδο. Ο δρόμος που πρέπει να διανυθεί είναι μακρύς ακόμα και πέρα του τεχνικού και υπηρεσιακού επιπέδου. Νομοτελειακά η μετάβαση της ναυτιλίας σε γραμμές μηδενικών ρυπών άνθρακα εξαρτάται σε πολύ μεγάλο βαθμό απο τα εναλλακτικά καύσιμα. Σύμφωνα με τη μελέτη του νορβηγικού νηογνώμονα DNV GL, η οποία μας δίνει πληροφορίες και εκτιμήσεις σχετικά με τα καύσιμα που αναμένεται να δώσουν στο χώρο της ναυτιλίας το πολυπόθητο μηδενικό περιβαλλοντικό αποτύπωμα μέχρι το 2050. Όσον αφορά την Ελλάδα, θα πρέπει να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στο μαραθώνιο των εξελίξεων. Η χώρα έχει ολα τα εχέγγυα να το κάνει επειδή είναι ένας αξιόπιστος παίχτης στο χώρο της ναυτιλίας. Τη λύση για τα προαναφερθέντα θα δώσουν τα εναλλακτικά/πράσινα καύσιμα που ξεπροβάλλουν στο χώρο της ναυτιλίας. Σύμφωνα με επιστήμονες και μελέτες, το πράσινο υδρογόνο αποτελεί το πιο καθαρό καύσιμο στη ναυτιλία, όμως η αμεση μετάβαση στο πράσινο υδρογόνο, θεωρείται σχετικά περιορισμένη, αφενός λόγω της τιμής και αφετέρου του επενδυτικού κόστους για τον κινητήρα και τα συστήματα καυσίμου. Ωστόσο, αξίζει να σημειωθεί οτι το πράσινο υδρογόνο αμεσα θα διαδραματίσει πρωταγωνιστικό ρόλο ως δομικό στοιχείο για την παραγωγή αλλων καυσιμων με μηδεν αποτύπωμα άνθρακα, όπως η e-αμμωνια, η μπλε αμμωνία και η e-μεθανόλη. Κατανοώντας οτι οι παραπάνω τεχνολογίες θέλουν χρόνο μεχρι να τελειοποιηθούν και να εφαρμοστούν ευρεύως, θα πρέπει να βρεθούνε λύσεις μέσω αλλων καυσίμων. Το ιδανικότερο σε ολο αυτό φαίνεται να είναι το LNG (υγροποιημένο φυσικό αέριο), καθώς μπορεί να συμβάλλει στη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου διότι είναι το καθαρότερο καύσιμο που διατίθεται σήμερα σε σημαντικές ποσότητες. Πιο συγκεκριμένα, το LNG μειώνει σημαντικά τη ρύπανση απο τα οξείδια του αζώτου και τα σωματίδια σε σύγκριση με τα συμβατικά κάυσιμα των πλοίων. Αυτό που κανει το υγροποιημένο φυσικό αέριο ξεχωριστό, είναι οτι θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σε κυψέλες καυσίμου, καθώς αποτελεί το μοναδικό κάυσιμο που διατίθεται σήμερα για να βοηθήσει στη προώθηση αυτης της χρήσιμης τεχνολογίας. Μια αξιόπιστη λύση ώστε να συνδυαστεί το πράσινο υδρογόνο με το LNG και να οδηγηθούμε στη σταδιακή εδραίωση του υδρογόνου θα ηταν η έκχυση πράσινου υδρογόνου στο υγροποιημένο φυσικό αέριο. Ενθαρρυντικό στοιχείο στα παραπάνω και γενικότερα στη πράσινη στροφή της ναυτιλίας, είναι ότι στα τέλη του 2020, ολοκληρώθηκε η κατασκευή του πρώτου ηλεκτρικού αυτόνομου πλοίου μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων στον κόσμο. Με βάση τα παραπάνω, γεννιούνται νέες ευκαιρίες επιχειρηματικότητας και καινοτομίας που θα προκαλέσουν πολλαπλά οφέλη στην οικονομία της χώρας. Η METIS (ελληνική start-up), αποτελεί ένα λαμπρό παράδειγμα καινοτομίας καθώς διαθέτει πλατφόρμα συλλογής δεδομένων και αξιολόγηση αποδόσης των πλοίων και προσφέρει εφαρμογή για την παρακολούθηση και την πρόβλεψη απόδοσης των πλοίων, ως προς τις εκπομπές αερίων ρύπων. Γίνεται εύκολα κατανοητό, ότι νεοφυείς επιχειρήσεις(startup) θα διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της ελληνικής ναυτιλίας. 

Οι προοπτικές της καινοτομίας και η ανάπτυξη των έξυπνων λιμένων (smart–ports)

Η τεχνολογική πρόοδος και η 4^η βιομηχανική επανάσταση, η οποία χαρακτηρίζεται απο Τεχνητή Νοημοσύνη (AI), ρομποτική, ασφαλή δίκτυα και αυτοματοποίηση, οδηγεί αναγκαστικά στην αλλαγή των επιχειρηματικών μοντέλων των λιμένων. Είναι προφανές ότι η ναυτιλία έχει αρχίσει να αναζητά έξυπνα λιμάνια τα οποία θα έχουν πολλαπλά οφέλη στον επιχειρηματικό χώρο. Γίνεται αντιληπτό ότι η βιομηχανία λιμένων και μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων θεωρείται συχνά συντηρητική και «ανθεκτική στις αλλαγές». Υπάρχουν νέες τεχνολογίες, συστήματα και λύσεις που θα αλλάξουν αυτήν την αντίληψη τα επόμενα χρόνια, οδηγώντας ολόκληρο τον τομέα σε ένα φωτεινότερο και πιο συνδεδεμένο μέλλον. Τα «έξυπνα λιμάνια» είναι μια καινοτομία που χρησιμοποιεί αυτοματισμό και καινοτόμες τεχνολογίες, όπως μεγάλα δεδομένα, Internet of Things (IoT) και blockchain για τη βελτίωση της απόδοσής του. Η ψηφιοποίηση των βιομηχανικών διεργασιών μετατρέπει τον τρόπο παραγωγής αγαθών και υπηρεσιών ανάποδα καθώς αναζητούμε υψηλότερη απόδοση και καλύτερη διαχείριση των πόρων. Όπως παρατηρείται, το Internet of Things (IoT) μπορεί να θεωρηθεί «ακρογωνιαίος λίθος» εξ’αιτίας της ανάγκης συλλογής πληροφοριών από όλα τα βιομηχανικά περιουσιακά στοιχεία. Παράλληλα, η ελληνική ναυτιλία εάν θέλει να συνεχίσει να πρωτοπορεί στον παγκόσμιο χάρτη του κλάδου, κρίνεται αναγκαίο να υιοθετήσει μια σειρά από τεχνολογικές δράσεις/καινοτομίες και να τις αφομοιώσει ώστε να επιτευχθεί οικονομικό, τεχνολογικό και περιβαλλοντικό κέρδος.

Παρακάτω, θα παρουσιαστούν ενδεικτικά μια σειρά απο προαπαιτούμενες ενέργειες ώστε να διασφαλιστεί αυτό το κέρδος:

• Η χρήση ψηφιακών τεχνολογιών στην ασφάλεια και προστασία για την προστασία των υπαλλήλων των λιμένων, των εγκαταστάσεων και των περιουσιακών στοιχείων. Αυτό καλύπτει την άδεια εισόδου, την παρακολούθηση βίντεο και τα αναλυτικά στοιχεία, την ανάλυση συμπεριφοράς, τις κλοπές και την καταπολέμηση της απάτης και τις βιομετρικές λύσεις ελέγχου ταυτότητας, καθώς και συστήματα βασισμένα σε αισθητήρες που βοηθούν τα οχήματα και τον εξοπλισμό χειρισμού φορτίου να είναι σωστά ευθυγραμμισμένα για την ασφάλεια, ακόμη και στον κυβερνοχώρο.

• Η χρήση ψηφιακών λύσεων για τον εντοπισμό, την παρακολούθηση και τη συγκέντρωση δεδομένων που απαιτούνται για την υποστήριξη πρωτοβουλιών περιβαλλοντικής και κανονιστικής συμμόρφωσης, συμπεριλαμβανομένης της μείωσης της κατανάλωσης ενέργειας μέσω συστημάτων φωτισμού ευαίσθητων στην κίνηση στους τερματικούς σταθμούς, στους λιμενικούς δρόμους και αισθητήρες ποιότητας αέρα που επιτρέπουν στους κυβερνητικούς επιθεωρητές να λαμβάνουν αναφορές εκπομπών διοξειδίου του θείου σε πραγματικό χρόνο από το σκάφος όταν εισέρχονται ή εξέρχονται από τους λιμένες.

• Ο χειρισμός φορτίου που είναι ψηφιακά συνδεδεμένος και βοηθά τις θύρες (Hubs) να αυξήσουν την ικανότητα και την παραγωγικότητά τους, διασφαλίζοντας ότι οι γερανοί, οι μεταφορείς ανυψωτικών μηχανημάτων και άλλος εξοπλισμός συντηρούνται σωστά και λειτουργούν με μέγιστη απόδοση.

Ενθαρρυντικά στοιχεία αποτελούν ότι η ελληνική ναυτιλία δείχνει τις προθέσεις της να εξοικοιωθεί στην μεταβαλλόμενη εποχή. Για παράδειγμα, ο Σταθμός Εμπορευματοκιβωτίων Πειραιά, υπόσχεται τεχνολογίες αιχμής και νέες απεριόριστες δυνατότητες για το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας και 4^ο στην Ευρώπη. Λειτουργώντας ως καταλύτης στην τεχνολογία και τις τηλεπικοινωνίες της Ελλάδας, η Vodafone σχεδίασε, κατασκεύασε και παρέδωσε το πρώτο ιδιωτικό mobile δίκτυο στην Ελλάδα, προσφέροντας χωρητικότητα δικτύου 2,7 Gbps, η οποία υποστηρίζει την εφοδιαστική αλυσίδα και τις καθημερινές λειτουργίες του λιμανιού. Ένα άλλο λαμπρό παράδειγμα αποτελεί, η Vesselbot, η οποία είναι ελληνική start-up που έχει καταφέρει να εφαρμόσει την Τεχνητή Νοημοσύνη στην ναυτιλία. Πιο συγκεκριμένα, η εταιρεία τεχνολογίας τεχνητής νοημοσύνης (ΑΙ) και μεγάλων δεδομένων (Big Data), ανακοίνωσε πρόσφατα την νέα της συνεργασία για την ανάπτυξη προιώντων με τον κλάδο της ναυτιλιακής αγοράς. Τα καινοτόμα προιόντα, θα παρέχουν ψηφιακές λύσεις οι οποίες, θα έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο στις εμπορικές αποφάσεις βάσει πραγματικών δεδομένων. Με αυτόν τον τρόπο, οι επαγγελματίες θα εξοικονομίσουν χρήματα βελτιώνοντας τις λειτουργίες τόσο στα πλοία, όσο και στα λιμάνια.

Η δημιουργία επιχειρηματικών ευκαιριών από την ανακύκλωση πλοίων στη χώρα

Η ανακύκλωση και η υπεύθυνη ανακύκλωση πλοίων, σχετίζονται με την επεξεργασία των πλοίων στο τέλος της ζωής τους για την ανάκτηση και επαναχρησιμοποίηση ανακυκλώσιμων υλικών, κυρίως μετάλλων. Βέβαια, οι δύο αυτές έννοιες διαφέρουν σε μεγάλο βαθμό μεταξύ τους όσον αφορά την κοινωνική και περιβαλλοντική ευθύνη. Κατά τη διάλυση πολλά τοξικά απόβλητα απελευθερώνονται στο περιβάλλον θέτοντας σε κίνδυνο όχι μόνο τη βιοποικιλότητα αλλά και την ανθρώπινη ζωή. Η διάλυση ενός πλοίου αποτελεί το τελευταίο στάδιο του κύκλου ζωής του. Αντιθέτως, είναι παράδοξο το γεγονός ότι η Ελλάδα δεν έχει περιληφθεί στον Ευρωπαικό κατάλογο για την λειτουργία διαλυτηρίων πλοίων. Πιο συγκεκριμένα, η χώρα μας δεν έχει υποβάλλει ακόμη αίτηση για την κύρωση του κανονισμού 1257/2013 της Ε.Ε. που αποτελεί πράσινη περιββαλοντική δραστηριότητα της Ευρωπαικής Ένωσης. Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, αποτελεί επιτακτική ανάγκη η δημιουργία διαλυτηρίων στην Ελλάδα εξαιτίας του ότι ο ελληνόκτητος στόλος απαρτίζει το 54,3% του Ευρωπαικού. Η δημιουργία μονάδα ανακύκλωσης πλοίων Ευρωπαικών προδιαγραφών και η επαναχρησιμοποίηση του μεγαλύτερου μέρους του υλικού, ενισχύει την κυκλική οικονομία, είναι εντάσεως εργασίας και έχει σημαντικές διακλαδικές επιδράσεις. Μία σύγχρονη μονάδα διάλυσης ανακύκλωσης πλοίων, θα έχει πολλαπλά οφέλη από άποψη εθνικής οικονομίας καθώς είναι βιώσιμη χρηματοοικονομικά.

Τα πιο σημαντικά οφέλη είναι:

• Απασχόλη εργατικού δυναμικού σε δραστηριότητα κυκλικής οικονομίας
• Ανακύκλωση πλοίων χωρίς περιβαλλοντική επιβάρυνση
• Υποκατάσταση εισαγωγών των υλικών που απαιτούνται για την κατασκευή ενός πλοίου (χάλυβας κτλπ)

Επιπλέον, σημαντικό ρόλο στην ανακύκλωση των πλοίων μπορούν να διαδραματίσουν οι νέες τεχνολογίες. Μια από τις πλέον επαναστατικές τεχνολογίες της τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης είναι και η προσθετική κατασκευή ή τρισδιάστατη εκτύπωση (3D). Χρησιμοποιείται ήδη σε διάφορους άλλους κλάδους των μεταφορών και όχι μόνο. Η τρισδιάστατη εκτύπωση έχει ελάχιστα κατάλοιπα και χρησιμοποιείται πειραματικά σε αυτή την φάση για την παραγωγή ανταλλακτικών ή εξειδικευμένες επισκευές εν πλω μειώνοντας τις καθυστερήσεις των πλοίων. Η εξοικονόμηση από το μειωμένο κόστος, το χρόνο και το περιβαλλοντικό αποτύπωμα που παρέχονται από την εκτύπωση 3D, το ψηφιακό απόθεμα και την κατ ‘απαίτηση τοπική κατασκευή θαλάσσιων ανταλλακτικών είναι μια τεράστια ευκαιρία για τον επιχειρηματικό κόσμο της χώρας να ξεπεράσει τους ανταγωνιστές της.

ΙΙΙ. Συμπέρασμα

Όπως γίνεται κατανοητό από τα προαναφερθέντα, έχει καταστεί αδήριτη ανάγκη η εφαρμογή μιας σειράς κανόνων σε σχέση με τις εκπομπές ρύπων. Είναι εύκολα αντιληπτό, πως η βιομηχανία της ελληνικής ναυτιλίας, πρέπει να γίνει περισσότερο φιλική προς το περιβάλλον και να είναι περισσότερο ανταγωνιστική ως πρός το κόστος λειτουργίας. Ώς εκ τούτου, η Ελλάδα αν θέλει να συνεχίσει να πρωταγωνιστεί στον χάρτη της παγκόσμιας ναυτιλίας δεν έχει να κάνει τίποτα άλλο παρά να υιοθετήσει μία αποτελεσματική λύση που προέρχεται από τον φόρο άνθρακα ο οποίος θα έχει να κάνει με το διοξείδιο του άνθρακα που εκπέμπεται στην ατμόσφαιρα (φόρος pigou). Παράλληλα, ενθαρρυντικό στοιχείο για τη μεταστροφή στην πράσινη ναυτιλία, αποτελεί η ελληνική στήριξη στο ταμείο R&D. Πιο συγκεκριμένα, αυτή η κίνηση θα επιφέρει θετικές συνέπειες στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και στην προώθηση τεχνολογιών μηδενικών εκπομπών άθνρακα. Όσον αφορά την ανακύκλωση πλοίων, η χώρα μας θα πρέπει να θεσμοθετήσει συνταγματικές μεταρρυθμίσεις ώστε να μετατραπεί σε ένα από τα πιο σημαντικά κέντρα διάλυσης πλοίων στην Ευρώπη. Επίσης, η αγορά startup της Ελλάδος, η οποία αξίζει να τονισθεί ότι είναι πιο εύρωστη απο ποτέ, θα μπορέσει να διαδραματίσει πρωταγωνιστικό ρόλο στην ανάπτυξη της γαλάζιας οικονομίας και να δώσει ουσιαστικές λύσεις σε σημαντικά προβλήματα που μαστίζουν την αγορά και γενικότερα την οικονομία της χώρας. Ο συνδυασμός νεοφυών επιχειρήσεων (startups) και Artificial Intelligence (AI) θα δημιουργήσει σημαντικές επιχειρηματικές ευκαιρίες στην χώρα, θα επιταγχύνει το Brain Gain και θα σταματήσει το επώδυνο Brain Drain. Η εφαρμογή των ανωτέρων, θα αλλάξει άρδην την οικονομική κατάσταση της χώρας και θα την οδηγήσει σε διέξοδο απ΄ την κρίση που βυθίζεται τα τελευταία χρόνια. Οι πράσινες τεχνολογίες, νέες καινοτομίες, οι ορθολογικές πολιτικές και η γεωγραφική θέση της χώρας σε συνδυασμό με την υιοθέτηση μιας σύγχρονης κουλτούρας, αποτελούν τις πιο σημαντικές πηγές μεγένθυσης μιας οικονομίας όπως αποδεικνύεται μέσω του Νεοκλασσικού υποδείγματος οικονομικής μεγένθυσης του οικονομολόγου Robert M. Solow. Τέλος, παρατηρώντας τις τελευταίες εξελίξεις στον χώρο της ναυτιλίας και πιο συγκεκριμένα το περιστατικό που συνέβη με το πλοίο Ever Given στη διώρυγα του Σουέζ, τονίζεται για ακόμη μία φορά η επιτακτική ανάγκη για αξιοποίηση όλων των νέων τεχνολογιών προκείμενου να αποφευχθούν παρόμοια περιστατικά, τα οποία δημιουργούν τεράστια προβήματα στον παγκόσμιο χάρτη της ναυτιλίας, επηρεάζοντας την καθημερινότητα του κάθε πολίτη.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΊΑ

• Κοτρίκλα, Α.-Μ., 2015. Ναυτιλία και Περιβάλλον. Αθήνα: Ελληνικά Ακαδημαϊκά Ηλεκτρονικά Συγγράμματα και Βοηθήματα .
• Weil, David N. (2014), Economic Growth. Pearson. Addison Wesley.

ΔΙΚΤΥΟΓΡΑΦΊΑ

• https://www.porttechnology.org/news/what-is-a-smart-port/
• https://www.maritime-executive.com/blog/smart-ports-to-become-global-logistics-information-exchange-hubs
• https://www.wilhelmsen.com/maritime-innovation-lab/3d-printing-from-shipping-parts-to-sending-files/
  
• https://libertypress.gr/prasini-naytilia/
  
• https://safety4sea.com/cm-green-shipping-is-a-business-opportunity-for-the-future/
• https://www.reporter.gr/Eidhseis/Naytilia/472470-%C2%ABPrasinh%C2%BB-Naytilia-Prochwra-me-ellhnikh-sthrixh-to-Tameio-R-D-$5-dis?utm_source=dlvr.it&utm_medium=linkedin&m
• https://startupper.gr/news/59780/synergasia-spire-global-ke-vesselbot-gia-ti-dimiourgia-psifiakon-proionton-gia-ti-naftilia/
  
• https://www.liberal.gr/economy/taprasina-pania-tis-nautilias-ena-apo-ta-epomena-dunata-ependutika-stoichimata/341926
• https://e-nautilia.gr/metis-neo-ergaleio-parakolouthisis-ton-ekpompon-ton-ploion/

Πηγή: economia.gr

Το άρθρο Πράσινη Επιχειρηματικότητα και Καινοτομία στην Ελληνική Ναυτιλία εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Η ορατή έξοδος από το τούνελ της οικονομικής κρίσης που προκάλεσε η πανδημία βρίσκει τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα στην πιο δεινή θέση που έχει βρεθεί τις τελευταίες δεκαετίες. Συμπεριλαμβανομένων μάλιστα και των χρόνων των μνημονίων. Τη θέση των μικρομεσαίων την έχουν αποτυπώσει με τον πιο παραστατικό τρόπο δύο πρόσφατες έρευνες του Ινστιτούτου Μικρών Επιχειρήσεων.

Με βάση λοιπόν το εξαμηνιαίο δελτίο οικονομικού κλίματος, 71% των επιχειρήσεων δήλωσαν μείωση του τζίρου τους και μόνο το 11% δήλωσε αύξηση. Το 2020 διπλασιάστηκε ο αριθμός των επιχειρήσεων που δήλωσε ζημιές και μειώθηκε στο μισό ο αριθμός των επιχειρήσεων που δήλωσε κέρδη. Κατά μέσο όρο ο κύκλος εργασιών μειώθηκε κατά 32%. Επιπλέον, 1 στις 3 επιχειρήσεις δήλωσε πως δεν θα μπορέσει να ανταποκριθεί στις ασφαλιστικές, τις φορολογικές και τις υποχρεώσεις ενοικίου. Επιπλέον, 1 στις 4 επιχειρήσεις δήλωσε ότι δεν θα μπορέσει να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις προς προμηθευτές και στην πληρωμή των λογαριασμών ενέργειας και άλλων λογαριασμών. Τέλος, το 45% των επιχειρήσεων που έχουν τραπεζικό δάνειο δήλωσε πως δεν θα μπορέσει να ανταποκριθεί.

Μία ακόμη έρευνα που πραγματοποιήσαμε για την πανδημία του κορονοϊού έδειξε ότι το 76% των ερωτηθέντων έκρινε ως ανεπαρκή ή μάλλον ανεπαρκή τα μέτρα στήριξης που έλαβε η κυβέρνηση. Το υψηλότερο μάλιστα ποσοστό μη ικανοποίησης εμφανίζεται μεταξύ των ανέργων. Επιπλέον, το 80% θεώρησε ότι η οικονομική κρίση που προκλήθηκε από την πανδημία θα διαρκέσει τουλάχιστον δύο χρόνια!

Όλες αυτές οι απόψεις έχουν μεγάλο ενδιαφέρον γιατί δεν αφορούν το παρελθόν, αλλά το μέλλον. Πολύ συχνά εκπλήσσομαι όταν ακούω απόψεις που υποστηρίζουν ότι με το άνοιγμα της εστίασης ή του τουρισμού ή του εμπορίου μεμιάς θα διαγραφούν όλα τα προβλήματα που δημιούργησε το αναγκαστικό κλείσιμο των επιχειρήσεων από τον Μάριο του 2020. Η επανεκκίνηση, ωστόσο, δεν ισοδυναμεί με παραγραφή των υποχρεώσεων που συσσωρεύτηκαν τον προηγούμενο χρόνο, οι οποίες μένουν να αποπληρωθούν σε λίγους μήνες. Στόχος που είναι αδύνατο να επιτευχθεί επειδή ο τζίρος που θα αρχίσει να αυξάνεται σιγά-σιγά όσο θα εισερχόμαστε στην κανονικότητα είναι αδύνατο να φτάσει σε τέτοιο ύψος ώστε να αρκεί για την αποπληρωμή των ασφαλιστικών εισφορών ή των λογαριασμών ρεύματος του προηγούμενου, χαμένου χρόνου.

Πρέπει να συμφωνήσουμε επομένως ότι η επιστροφή στην κανονικότητα δεν θα επέλθει όταν θα ανοίξουν ξανά τα εμπορικά. Θα επέλθει τότε και μόνο τότε που θα σβηστεί το χρέος που δημιουργήθηκε την περίοδο της πανδημίας κι αποτέλεσε τη συνεισφορά της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας στην αντιμετώπιση αυτού του απρόοπτου γεγονότος, που συμβαίνει μία φορά στα 100 χρόνια. Η πρόταση η δική μας, την οποία έχουμε καταθέσει και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, είναι η παραγραφή ή συγχώρεση αυτού του χρέους. Διαφορετικά, αυτό το χρέος, κυρίως προς το Δημόσιο, θα μετατραπεί σε κύκνειο άσμα για χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις, που μετά από λίγους μήνες, τον Σεπτέμβριο του 2021 ή τον Ιανουάριο του 2022, θα αναγκαστούν να βάλουν λουκέτο…

*προέδρος ΓΣΕΒΕΕ

Πηγή: economia.gr

Το άρθρο Να σβησθεί το χρέος της πανδημίας… Του Γιώργου Καββαθά εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Πριν 160 χρόνια, γεννήθηκε ο Χάλφονρτ Τζων Μακίντερ στον οποίο οφείλεται μια από τις πιο επιδραστικές προσεγγίσεις της γεωπολιτικής: εκείνη που θέτει την Ευρασία (ή, σε άλλη ανάγνωση, την Αφρο-Ευρασία) στο κέντρο της παγκόσμιας διεκδίκησης κυριαρχίας, ως «παγκόσμια νήσο». Οι παρακείμενες νησιωτικές δυνάμεις – τότε: Βρετανία και Ιαπωνία – και οι παραπέρα δυνάμεις – βασικά οι ΗΠΑ – διεκδικούν από τα έξω την επιρροή στην Ευρασία, η οποία θεωρείται heartland/το κέντρο. Στο εσωτερικό της οποίας δυνάμεις όπως η Γερμανία ή η Ρωσία, άντε και η Γαλλία – την εποχή που η Κίνα φαινόταν περισσότερο μια αποικιακή απόληξη – βρίσκονταν σε συνεχή διεκδίκηση της κυριαρχίας. Γι αυτόν, όποιος ελέγχει την Ανατολική Ευρώπη ελέγχει το κέντρο. Όποιος ελέγχει το κέντρο/heartland ελέγχει την παγκόσμια νήσο. Όποιος ελέγχει την παγκόσμια νήσο, ελέγχει τον κόσμο όλο, έχει την κυριαρχία.

Από τότε, πλήθος πολεμικές αναμετρήσεις – και πάντως δυο Παγκόσμιοι Πόλεμοι – αλλά και μετακινήσεις συνόρων, καθώς και μεγάλες ανατροπές οικονομικής δύναμης έχουν μεταβάλει εντυπωσιακά το σκηνικό. Η Βρετανική Αυτοκρατορία αποτελεί πλέον χλωμή ανάμνηση^. ο Γερμανικός ιμπεριαλισμός, πάντως σε ό,τι αφορά την στρατιωτική του έκφραση, ομοίως^. αντίστοιχα και ο Ιαπωνικός ιμπεριαλισμός^. οι ΗΠΑ και η Ρωσία (η δεύτερη ως ΕΣΣΔ) απετέλεσαν επί δεκαετίας δίπολο παγκόσμιας κυριαρχίας, στην πρώτη εκείνη πυρηνική εποχή. Στην συνέχεια, ζήσαμε την προσέγγιση περί Τέλους της Ιστορίας με τις ΗΠΑ, σιωπηρά, στο επίκεντρο μιας μονο-πολικής ανάγνωσης^. την ίδια στιγμή, η ανάδυση της Κίνας ως οικονομικής δύναμης χωρίς αντίστοιχο σε ρυθμούς εκτόξευσης, μας αφύπνισε σε άλλη διεκδίκηση^. ενώ η διαταρακτική δυνατότητα της ισλαμικής διεκδίκησης στην άλλη προσέγγιση, της Σύγκρουσης Πολιτισμών, εγκατέστησε πρόσθετη περιπλοκή.

Τώρα, λοιπόν, που βλέπουμε την εικόνα ενός Προέδρου των ΗΠΑ – νομίσαμε! – λιγότερο σουρεαλιστικού από τον The Donald, του Τζο Μπάιντεν, να δυναμιτίζει και πάλι την σχέση με την Ρωσία όχι απλώς αποκαλώντας τον Βλαντιμίρ Πούτιν «Killer», με αναφορά βέβαια στην ανάμειξη του Κρεμλίνου στην προεδρική εκλογή του 2020, για την οποία «θα κληθεί να πληρώσει τίμημα», αλλά και δημιουργώντας ένα κλίμα νέου Ψυχρού Πολέμου με κινητοποίηση των ΝΑΤΟϊκών αντανακλαστικών σύσφιξης των γραμμών άμυνας στην Ανατολική Ευρώπη και την κοινή γνώμη της.

Υπερβολή; Άμα δει κανείς το πώς η υπόθεση της Γερμανο-Ρωσικής συνεργασίας για τον αγωγό NordStream-2 περνάει επίσης σε φάση επιβάρυνσης, με προοπτική ενεργών (αντί των διακηρυκτικών) κυρώσεων από πλευράς ΗΠΑ, μάλλον βλέπει ότι δεν πρόκειται περί υπερβολής, αλλά περί καθυστέρησης στην αποδοχή του πόσο οι χειρισμοί στην κόψη του ξυραφιού/brinkmanship έχουν επανέλθει για τα καλά. Και αν, γι αυτό, υπήρχε αμφιβολία, θα αρκούσε η εικόνα (και το ύφος) της κοινής παρουσίας Σεργκέι Λαβρόφ – Βάνγκ Γι, δηλαδή μιας αιχμηρότερης Ρωσο-Κινεζικής εκδοχής της παρουσίας Βλαντίμιρ Πούτιν – Σι Ζινπίνγκ, η οποία ευθέως ήρθε να αντιπαρατεθεί με την πρακτική Ευρωπαϊκών κα Αμερικανικών κυρώσεων. Απέναντι στην Ρωσία, η ΕΕ έχει επιβάλει κυρώσεις με αφορμή την υπόθεση Ναβάλνι που έκαναν τον Λαβρόφ να μιλάει για «καταστροφή των σχέσεων Ρωσίας-ΕΕ». Απέναντι στην Κίνα, με αντικείμενο την μείζονα υπόθεση ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην περίπτωση των Ουιγούρων, οι κυρώσεις «βλέπουν» και προς το μέλλον της ναυτικής παρουσίας στην Νότια Σινική Θάλασσα…

Όμως, κάτω και πέρα από αυτές τις κινήσεις υψηλού προφίλ, δεν παύει να κινείται μια διεκδίκηση που ούτε ο Μακίντερ θα μπορούσε να φαντασθεί: αναφερόμαστε στην υπόθεση της συνεχιζόμενης Κινεζικής παρουσίας/ διεκδίκησης δια του Νέου Δρόμου του Μεταξιού, που ακριβώς επαναπροσδιορίζει, με την υποδομή και τις δράσεις που «φυτεύονται» σ’ αυτήν, τον ρόλο διεκδίκησης της Ευρασίας/ήδη της Αφρο-Ευρασίας. Δείτε, τώρα, την παράλληλη κίνηση που συντελείται στην μείζονα παγκόσμια σκακιέρα των εμβολίων – με το Ρωσικό και τα Κινεζικά εμβόλια να «βλέπουν» προς τον Τρίτο Κόσμο, μαζί και την εγκατεστημένη παραγωγική δυναμικότητα της Ινδίας – σε σύγκριση με την Ευρωπαϊκή εμβολιαστική αποεπιτάχυνση και την εικόνα Αμερικανικής, να το πούμε ευγενικά, αυτοπροτεραιοποίησης.

Έτσι όπως επανέρχονται οι διεκδικήσεις παγκόσμιας κυριαρχίας, δημιουργείται λοιπόν μια περίεργη αίσθηση déjà vu. Ας το δούμε σαν ψευδαίσθηση, για να μην θυμηθούμε το «η Ιστορία την δεύτερη φορά επαναλαμβάνεται ως φάρσα» (της Μαρξιανής «18^ης Μπρυμαίρ του Λουδοβίκου Βοναπάρτη»). Κάπου εκεί, προς το δεύτερο, καταγράφηκε η Βρετανική πρωτοβουλία να ξαναλανσάρει η Γηραιά Αλβιών κι αυτή τον εαυτό της ως παγκόσμια δύναμη, αυξάνοντας υπό τις σημερινές συνθήκες κατά 40% τον αριθμό πυρηνικών κεφαλών που αυτή διαθέτει.

Κοιτάζοντας πιο κοντά στην δική μας περιοχή, στην γειτονική νέο-Οθωμανική Τουρκία, μπορεί κανείς να ευχηθεί – τουλάχιστον – να μην επαληθευθεί η αρχική, εκείνη του Χέγκελ, τοποθέτηση. Που θέλει την επανάληψη των μεγάλων γεγονότων της Ιστορίας να λειτουργεί ως τραγωδία.

Πηγή: economia.gr

Το άρθρο Οι ψευδαισθήσεις παγκόσμιας κυριαρχίας επανέρχονται – όμως πόσο σοβαρά;… Του Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Πού πατάμε και πού πηγαίνουμε; Δύο αιώνες από την Ελληνική Επανάσταση (1821-2021).

Τι γιορτάζουμε;
Από τι δεν μπορούμε να να απαλλαγούμε;
Το Ελληνικό Όνειρο Μύθοι που καταρρέουν, αντιφάσεις και διαχρονικές ανασυνθέσεις.
Τα μεγάλα διδάγματα Η Ελλάδα την εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης

Συμμετέχουν:
Γιώργος Πρεβελάκης
Ομότιμος Καθηγητής Γεωπολιτικής στη Σορβόννη – Συγγραφέας
Στάθης Καλύβας
Καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στην Οξφόρδη – Συγγραφέας
Ανδρέας Κακριδής
Επ. Καθηγητής Οικονομικής Ιστορίας, Ιόνιο Πανεπιστήμιο

Συντονισμός:
Αντώνης Παπαγιαννίδης
Κώστας Μπλιάτκας

Πηγή: economia.gr

Το άρθρο Δύο αιώνες από την Ελληνική Επανάσταση (1821-2021) – Πού πατάμε και πού πηγαίνουμε; εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Δεκαεννιά χρόνια μετά την απόπειρα της «μεταρρύθμισης Γιαννίτση» που αποσύρθηκε λόγω του πολιτικού κόστους, η χώρα μας βρίσκεται ξανά μπροστά σε νέα και πιο πιεστικά προβλήματα του ασφαλιστικού.

Στη συζήτηση στο πλαίσιο των e -συναντήσεων “Μισή ώρα στην economia” στον τότε πρωταγωνιστή, πρώην υπουργό και ομότιμο καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών, Τάσο Γιαννίτση, ο Αντώνης Παπαγιαννιδης και ο Κώστας Μπλιάτκας έθεσαν τα σχετικά ερωτήματα.

Ο Τάσος Γιαννίτσης με αφορμή το νέο του βιβλίο «Ασφαλιστικό, Ανάπτυξη, Μακροοικονομία – Οι κρίσιμες διασυνδέσεις», κάνει μια ανάλυση του ασφαλιστικού το οποίο κατά τη γνώμη του έγινε « συστημικό βάρος» και τονίζει πως δεν βλέπει σήμερα «πολιτική βούληση για να αναζητηθεί μια βιώσιμη λύση στο ασφαλιστικό».

Ο ίδιος υποστηρίζει πως «τα χρέη και τα ελλείμματα, που τείνουν να εξελιχθούν σε «θηριώδη», δεν μπορούν να αντιμετωπισθούν με μια κεϋνσιανή και επεκτατική πολιτική γιατί δεν έχουμε τους πόρους αλλά και γιατί οι αγορές δεν θα επιτρέψουν επιστροφή σε παλιά μοντέλα δανεισμών».

Ο ίδιος βλέπει αντί γι’ αυτά, την ανάγκη για «σοβαρές επενδύσεις στρατηγικού χαρακτήρα, αύξηση της αποταμίευσης και μείωση της διαφθοράς και της γραφειοκρατίας».

Πηγή: economia.gr

Το άρθρο Μισή ώρα στην economia με τον Τάσο Γιαννίτση εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Ο γενικός διευθυντής του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών, αναπληρωτής πρόεδρος της «Επιτροπής Πισσαρίδη» και καθηγητής στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Νίκος Βέττας μιλά στον Αντώνη Παπαγιαννίδη και τον Κώστα Μπλιάτκα για τους όρους της ανάκαμψης της Οικονομίας και για το πως θα καταστεί εφικτός ο στόχος για ρυθμό ανάπτυξης 3,5% το χρόνο.

Μιλά επίσης για το πως θα είναι η οικονομία μετά τον covid και για τον τρόπο να πιάσουν τόπο τα 32 δις. του ταμείου ανάκαμψης.

Ο ίδιος καταθέτει τις απόψεις του για τα αποτελέσματα τις δεκαετούς κρίσης και εξηγεί γιατί δίνει μεγάλη σημασία σε τρεις προτεραιότητες :

• Στο πως θα χτυπηθεί η ανεργία,
• Στο πως θα αξιοποιηθεί το ανθρώπινο κεφάλαιο,
• Στο πως πως να δημιουργηθούν παραγωγικές δουλειές,
• και πως θα εξασφαλιστεί η πρόσβαση των επιχειρήσεων σε κεφάλαια.

Πηγή: economia.gr

Το άρθρο Μισή ώρα στην ecomomia με τον Νίκο Βέττα εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Οι τελευταίες εβδομάδες, οι τελευταίες μέρες είχαν μια μεγάλη και δυσοίωνη συσσώρευση γεγονότων. Που όλα τους συνδυάζονταν με ισχυρή απεικόνιση, με εικόνες που χαράζονται βαθιά στην συνείδηση των ανθρώπων – και οδηγούν/θα οδηγήσουν τα αντανακλαστικά του αύριο.

Ήταν ήδη οι εικόνες που συνόδευσαν την άνοδο/επαναφορά της πανδημίας του Covid-19, με τις σκηνές συνωστισμού στις πλατείες ή/και χώρους διασκέδασης αλλά και τις αντίστοιχες εικόνες ξέχειλων λεωφορείων και σταθμών του Μετρό – με την προοπτική εικόνων από τις ΜΕΘ να βρίσκεται στο βάθος: το lock-down λάιτ που αναγγέλθηκε, υποβοηθείται απ’ αυτήν ακριβώς την εικόνα. Ήρθαν να προστεθούν οι εικόνες από τον σεισμό της Σάμου, εικόνες που στο άμεσο φόντο τους είχαν βέβαια εκείνες από Κουσάντασι και Σμύρνη και οι οποίες ανεβάζουν την αίσθηση αδυναμίας μπροστά σε μια – υπέρτερη, αυτή – απειλή. Ενώ παραδίπλα παραμένουν οι εικόνες της Τουρκικής δραστηριότητας στην Ανατολική Μεσόγειο – και στα νότια όρια του Αιγαίου, άλλωστε – με την επί εβδομάδες και εβδομάδες παραμονή και ερευνητική/σεισμογραφική (για την ώρα: ακολουθεί – εξαγγελμένα – πλωτό γεωτρύπανο) δραστηριότητα πάνω από την Ελληνική υφαλοκρηπίδα, με ό,τι αυτό αντιπροσωπεύει στην ήδη υπερ-πιεσμένη κοινή γνώμη.

Και όμως: υπάρχει μια άλλη φωτογραφία των ημερών που, παρά την σύγκριση με τα τόσο βαριά μέτωπα που μόλις αναφέραμε, αισθανόμαστε ότι απειλεί να μείνει ανεξίτηλη. Να μην σβήσει με τίποτε. Αναφερόμαστε στην φωτογραφία του Πρύτανη του Οικονομικού Πανεπιστημίου/της ΑΣΟΕΕ, του Δημήτρη Μπουραντώνη, που αφού ομάδα ατόμων – αμφίβολης φοιτητικής ιδιότητας, αυτοαποκαλούμενων «Ομάδα Μαχητικής Αλληλεγγύης» – εισέβαλαν στο γραφείο του, προέβησαν σε μια σειρά βανδαλισμών και έγραψαν συνθήματα, τον υποχρέωσαν να φορέσει μια πινακίδα που έγραφε «Αλληλεγγύη στις καταλήψεις» (με ειδική αναφορά στην εκκένωση της κατάληψης του κτιρίου Βανκούβερ πίσω από την ΑΣΟΕΕ), φωτογράφισαν την σκηνή και υπερήφανα την ανάρτησαν στο διαδίκτυο.

Δεν θα σταθούμε, εδώ, στις δηλώσεις αποκήρυξης και καταδίκης από τον υπουργό Δημοσίας Τάξεως (με υποσχέσεις συλλήψεων, επικήρυξης κλπ. των υπευθύνων), της υπουργού Παιδείας, του τομέα Παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ , ο καθείς με την δική του προσέγγιση. Θα σταθούμε όμως στις κρίσεις/αναγωγές επί της ιδίας της εικόνας. Στον Μιχ. Χρυσοχοΐδη που θύμισε τις πινακίδες που έβαζαν οι Ναζί στους Εβραίους ή στους αντάρτες πριν την εκτέλεση, στον ΣΥΡΙΖΑ ενέργειες μιμητών βιαιοτήτων και αστυνομικών πρακτικών της δεκαετίας του ΄60 – διαφανής η προσπάθεια ερμηνείας αμφοτέρων. Άλλοι, πάλι, θυμήθηκαν τις ταμπέλες που κρεμούσαν στους προς εκτέλεση αιχμαλώτους τους οι τζιχαντιστές του ISIS, παλιότερα εκείνες με τις οποίες φωτογράφιζε στην Ευρώπη το αντάρτικο πόλης (RAF/Schleyer, Brigata Rosse/Moro). Λιγότερο βαριά , αλλά πιο κοντά σ’ εμάς, η διαπόμπευση από την Αστυνομία – δεκαετία του ΄60 – των συλλαμβανόμενων με τον ν.4000/58 περί τεντυμποϊσμού.

Επειδή η κάθε γενιά κουβαλάει τις δικές της μνήμες, η γενιά που θεώρησε ότι προσπάθησε (η καθιερωμένη έκφραση είναι «μαχήθηκε»…) ώστε να εγκαθιδρύσει την έννοια του απόλυτου πανεπιστημιακού ασύλου στην Ελλάδα της Μεταπολίτευσης, με αναγωγή στην εμπειρία της δικτατορίας, δυστυχώς χρειάζεται τώρα να ξαναδεί τις πινακίδες αυτοκαταγγελιας των ελίτ και των διανοούμενων, στην Κίνα της Πολιτιστικής Επανάστασης.

Πηγή: economia.gr

Το άρθρο Μια φωτογραφία που κινδυνεύει να μείνει ανεξίτηλη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.