Στην ψυχοϊατροδικαστική, η αξιολόγηση του δράστη, η εξέταση των παραγόντων, κλινικών και εξωκλινικών, που συνδέονται με την τέλεση μιας αξιόποινης πράξης, αλλά και η ανάλυση της στάσης του συγγενικού περιβάλλοντος και της ευρύτερης κοινότητας, είναι μια δύσκολη, πολύπλοκη και υψηλής εξειδίκευσης διαδικασία.

Οι υπό διερεύνηση παιδοκτονίες της Πάτρας είναι πρόκληση και για την επιστήμη. Η κλινική αξιολόγηση της έκδηλης και βαθύτερης ψυχονοητικής λειτουργίας της μητέρας από πιστοποιημένους ψυχιάτρους – πραγματογνώμονες βρίσκεται σε αναμονή.

Εκκρεμεί, εξάλλου, η εκτίμηση της ευρύτερης οικογενειακής ψυχο-παθολογίας, δηλαδή αν και πόσο γνώριζε το οικογενειακό περιβάλλον την ιδιόρρυθμη ψυχική και συναισθηματική αποσύνδεση της μητέρας από τους θανάτους των παιδιών.

Από τις αφηγήσεις κοντινών προσώπων του γονεϊκού ζεύγους προκύπτουν σημαντικά ευρήματα, που όμως δεν έχουν αξιολογηθεί από εξειδικευμένη διακλαδική παιδοψυχιατρική ομάδα.

Υποθέσεις, υποψίες, γκρίζες ζώνες σιωπής, οδηγούν, δυνητικά, την προβληματική οικογένεια σε μια βίαιη εκδραμάτιση μέσω των θανάτων προκειμένου να επιλύσει τις καλά κρυμμένες συγκρούσεις της.

Το ευρύτερο πλαίσιο του διάχυτου τραυματικού (πανδημία, εγκλεισμός, αβεβαιότητα, πόλεμος, νέα οικονομική κρίση, γυναικοκτονίες) μοιάζει να βρίσκεται σε συνήχηση με το ανείπωτο δράμα της Πάτρας.

Φαίνεται εκρηκτικό το δομικό έλλειμμα συντονισμού που χαρακτηρίζει το Εθνικό Σύστημα Υγείας, ενώ η διασύνδεση των διοικητικών, ιατρικών, προνοιακών, σχολικών, νοσοκομειακών δομών παραμένει σε θλιβερά χαμηλό επίπεδο σε σύγκριση με τη λειτουργική διασύνδεση των αναπτυγμένων υπηρεσιών κοινωνικού κράτους στις προηγμένες δυτικές χώρες.

Για παράδειγμα, ο ιατρικός φάκελος του ενός παιδιού σε νοσοκομείο της Αθήνας, που θα έπρεπε να είναι ηλεκτρονικός, δεν έφτασε και δεν ελήφθη υπόψη από νοσοκομείο της Πάτρας. Πολύ περισσότερο, δεν συνεκτιμήθηκε για την αξιολόγηση του περιστατικού ότι πρόκειται για μια οικογένεια που ήδη είχε χάσει δύο παιδιά από θανάτους άγνωστης αιτιολογίας.

Η καταγγελία στη ΜΚΟ Χαμόγελο του Παιδιού (που καλύπτει τεράστια κενά του συστήματος παιδικής προστασίας) για κακοποίηση μωρού δεν ενεγράφη στη συνολική εξέταση της ψυχοπαθολογίας της συγκεκριμένης οικογένειας. Και δεν κινητοποίησε την εισαγγελία και τις αρμόδιες κοινωνικές υπηρεσίες.

Συμπερασματικά: Ελλειμματικό σύστημα παιδικής προστασίας, τεράστια προβλήματα συντονισμού μεταξύ των υπηρεσιών, ανυπαρξία διακλαδικής διεπιστημονικής συνεργασίας, κατακερματισμός, επικράτηση βιοϊατρικού μοντέλου στην ενδονοσοκομειακή φροντίδα που δεν επιτρέπει πιο σύνθετες προσεγγίσεις.

Η σιωπή της κοινότητας, όσο οργανώνονταν τα τραγικά αποτελέσματα της οικογενειακής ψυχοπαθολογίας, έγινε κραυγή αγέλης που διψούσε για λιντσάρισμα μετά τη σύλληψη της κατηγορούμενης μητέρας. Η παραβίαση της ιερότητας της μητρότητας ανοίγει ένα πεδίο ασυνείδητων προβολών ακατονόμαστων καταστροφικών ενορμήσεων του όχλου στο πρόσωπό της. Δαιμονοποίηση και εξορκισμός του κακού ταυτόχρονα.

Απέναντι σ’ αυτή τη συγχυτική εικόνα, ειδικοί και μη προσπαθούν να κερδίσουν αναγνωρισιμότητα και δημοσιότητα σχολιάζοντας αποσπασματικά και τροφοδοτώντας την ηδονοβλεπτική πείνα του τηλεοπτικού κοινού.

Ετερόκλητες εκπομπές καλούν πρόθυμους να εκτεθούν ψυχολόγους για να σχολιάσουν μέσα από μια προσχηματική μετριοφροσύνη («μακριά από μένα οι τηλεοπτικές διαγνώσεις») την υπόθεση της Πάτρας ανακυκλώνοντας κενότητα και ψευδοεπιστημονικές θέσεις (π.χ. ανάλυση παιδικών ζωγραφιών) έξω από κάθε δεοντολογία και ανάλογη κλινική συνθήκη.

Αυτό προκαλεί ευτελισμό της θέσης των ειδικών ψυχικής υγείας, μέσα από μια βαθιά αντιεπιστημονική στάση, όσο και μια νέα μορφή στιγματισμού των ψυχικά ασθενών, μέσα από την ψυχιατρικοποίηση εγκλημάτων χωρίς ανάλογη επιστημονική τεκμηρίωση.

Και όλο αυτό πολλαπλασιάζει τα επίπεδα της φρίκης χωρίς όνομα και μεγαλώνει τον μιντιακό θόρυβο που συσκοτίζει, αναζητώντας δήθεν το φως.

Στην ερώτηση γιατί τέτοια τηλεοπτική φρενίτιδα για την τραγωδία στην Πάτρα την απάντηση έδωσε πολλά χρόνια πριν ο Γκυ Ντεμπόρ: «Το θέαμα δεν έχει άλλο προορισμό παρά τον εαυτό του».

*Ο κ. Στέλιος Στυλιανίδης είναι ψυχίατρος-ψυχαναλυτής, καθηγητής Κοινωνικής Ψυχιατρικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, επ. σύμβουλος ΕΠΑΨΥ.

Πηγή: tovima.gr

Το άρθρο Πάτρα: Η καχεξία των θεσμών και η φλυαρία των ειδικών… Του Στέλιου Στυλιανίδη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Η Τεχνητή Νοημοσύνη στην υπηρεσία της καταπολέμησης ξεπλύματος μαύρου χρήματος

Αθήνα, 21 Οκτωβρίου 2021 – Το Γραφείο των Ηνωμένων Εθνών για τα Ναρκωτικά και το Έγκλημα εκτιμά ότι κάθε χρόνο ξεπλένονται από 800 δισεκατομμύρια έως και 2 τρισεκατομμύρια δολάρια μέσω των παγκόσμιων χρηματοπιστωτικών συστημάτων. Πρόκειται για ένα εκπληκτικό 2-5% του παγκόσμιου ΑΕΠ. Η Ευρωπαϊκή Τραπεζική Ομοσπονδία (EBF), που έχει κάτω από την ομπρέλα της 32 εθνικές τραπεζικές ενώσεις στην Ευρώπη και εκπροσωπεί 5.981 τράπεζες, με περίπου 2,6 εκατομμύρια υπαλλήλους, συνεργάζεται με τη SAS για να βοηθήσει τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα σε όλο τον κόσμο να περιορίσουν αυτό το φαινόμενο.

«Η ραγδαία εξέλιξη των επιχειρήσεων και της τεχνολογίας καθιστά τις συμβατικές μεθόδους καταπολέμησης ξεπλύματος μαύρου χρήματος (AML) αναποτελεσματικές και απαιτεί μια πιο καινοτόμο προσέγγιση για την αντιμετώπιση του οικονομικού εγκλήματος,» δήλωσε ο Wim Mijs, διευθύνων σύμβουλος της EBF. «Το μέλλον του AML βασίζεται στη χρήση καινοτόμων τεχνολογιών και κοινών λύσεων, που, στην πράξη, ενισχύουν την κρίση των ειδικών και αποκαλύπτουν την πλήρη εικόνα για την αντιμετώπιση πολύπλοκων εγκληματικών δικτύων. Είμαστε βέβαιοι ότι η συνεργασία με τη SAS θα μας βοηθήσει να προετοιμάσουμε τα μέλη μας και την ευρύτερη τραπεζική κοινότητα για αυτή τη νέα πραγματικότητα”.

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, παρά τον συνεχώς αυξανόμενο αριθμό αναφορών ύποπτης δραστηριότητας, τα στοιχεία της Europol δείχνουν ότι μεταξύ 2009 και 2014 κατασχέθηκε μόλις το 1,1% των περιουσιακών στοιχείων που αποκτήθηκαν με εγκληματικό τρόπο. Για τον περιορισμό αυτής της ανησυχητικής τάσης, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εισήγαγε μια νέα δέσμη κανονισμών για την καταπολέμηση ξεπλύματος μαύρου χρήματος  (AML), με ισχύ από τον Ιούλιο του τρέχοντος έτους. Μεταξύ άλλων, για πρώτη φορά, οι τράπεζες και άλλες χρηματοοικονομικές οντότητες θα πρέπει να συμμορφώνονται με έναν άμεσα εφαρμοστέο κανονισμό, ενώ τα επόμενα χρόνια θα λειτουργήσει μια νέα Ευρωπαϊκή Αρχή για την καταπολέμηση του ξεπλύματος μαύρου χρήματος.

Δωρεάν Masterclass για την καταπολέμηση του ξεπλύματος μαύρου χρήματος

Στις αρχές του 2022, η Ευρωπαϊκή Τραπεζική Ομοσπονδία και η SAS θα ξεκινήσουν από κοινού μια virtual σειρά Masterclass για το θέμα, στην οποία θα συμμετέχουν ειδικοί στη χρήση προηγμένων αναλυτικών μεθόδων για την καταπολέμηση του ξεπλύματος μαύρου χρήματος. Σε αντίθεση με τα συμβατικά μαθήματα επί του θέματος, τα οποία εστιάζουν κυρίως στις κανονιστικές και λειτουργικές πτυχές του ξεπλύματος μαύρου χρήματος, η σειρά αυτή θα επικεντρωθεί στο πώς η τεχνητή νοημοσύνη (AI) και η μηχανική μάθηση μπορούν να ενισχύσουν την αποτελεσματικότητα των προσπαθειών των τραπεζών για την καταπολέμηση του οικονομικού εγκλήματος.

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να προεγγραφούν δωρεάν στο Masterclass, το οποίο θα περιλαμβάνει τις παρακάτω δυο κατηγορίες:

• Αξιοποίηση της τεχνητής νοημοσύνης στην αντιμετώπιση του ξεπλύματος μαύρου χρήματος. Το πρώτο σεμινάριο, το οποίο θα πραγματοποιηθεί τον Μάρτιο του 2022, θα εξετάσει το πώς η τεχνολογία τεχνητής νοημοσύνης και μηχανικής μάθησης καταπολεμούν πραγματικά το ξέπλυμα μαύρου χρήματος. Θα διερευνήσει επίσης και τα διαμοιρασμένα συστήματα παρακολούθησης συναλλαγών ως ευκαιρία για τη βελτίωση της παρακολούθησης παράνομων συναλλαγών και πώς αυτά εντάσσονται στο ισχύον κανονιστικό πλαίσιο.
• Νέες τεχνολογίες για KYC. Το δεύτερο σεμινάριο θα διοργανωθεί τον Απρίλιο-Μάϊο του 2022, με σκοπό να αποτυπώσει το τρέχον νομοθετικό τοπίο και να εμβαθύνει σε νέους τρόπους με τους οποίους οι προηγμένες αναλύσεις μπορούν να διευκολύνουν τις διαδικασίες “Know Your Customer” και δέουσας επιμέλειας των πελατών. Οι ειδικοί θα δείξουν επίσης πώς λύσεις όπως η ψηφιακή ταυτοποίηση και η οπτικοποίηση δικτύου μπορούν να βελτιώσουν τη διαφάνεια και την αποτελεσματικότητα του onboarding νέων πελατών.

Κάτι παραπάνω από μια «άσκηση» Συμμόρφωσης

Τον Ιανουάριο, η Ομάδα Χρηματοοικονομικής Δράσης (FATF), διακυβερνητικό παρατηρητήριο για την ανάπτυξη πολιτικών για την καταπολέμηση του ξεπλύματος μαύρου χρήματος, προειδοποίησε ότι η πανδημία COVID-19 επέτρεψε στους εγκληματίες να εκμεταλλευτούν τα κενά στις ψηφιακές ταυτότητες.

Την ίδια περίπου περίοδο, οι SAS, KPMG και Ένωση Πιστοποιημένων Ειδικών κατά της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες (ACAMS) πραγματοποίησαν έρευνα σε περισσότερα από 850 μέλη της Ένωσης παγκοσμίως για να αξιολογήσουν το πως οι επαγγελματίες συμμόρφωσης προσαρμόζουν τις στρατηγικές τους για την καταπολέμηση του ξεπλύματος χρήματος εν μέσω της πανδημίας. Σύμφωνα με τη μελέτη που προέκυψε, η οποία δημοσιεύθηκε τον Αύγουστο:

• Το ένα τρίτο των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων ανέφερε ότι, εξαιτίας της COVID-19, επιτάχυναν την υιοθέτηση Τεχνητής Νοημοσύνης και μηχανικής μάθησης για την καταπολέμηση του ξεπλύματος μαύρου χρήματος.
• Ένα άλλο 39% ανέφερε ότι τα σχέδια τους για υιοθέτηση της Τεχνητής Νοημοσύνης και της μηχανικής μάθησης συνεχίστηκαν με αμείωτους ρυθμούς, παρά την αναστάτωση που έφερε η πανδημία.

«Η έρευνά μας δείχνει ότι ο κλάδος βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Οι τράπεζες εν γένει αναγνωρίζουν την τεχνητή νοημοσύνη ως ένα εργαλείο που αλλάζει τους κανόνες στο ξέπλυμα μαύρου χρήματος, ωστόσο οι περισσότερες προσπαθούν ακόμη να κατανοήσουν την τεχνολογία και πώς μπορούν να την αξιοποιήσουν καλύτερα» δήλωσε ο Stu Bradley, Senior Vice President of Fraud and Security Intelligence της SAS. «Σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Τραπεζική Ομοσπονδία, ανυπομονούμε να τους δείξουμε το δρόμο, με πρακτικές που θα αναβαθμίσουν τις διαδικασίες τους και θα τις οδηγήσουν πέρα από τη συμβατική κάλυψη των υποχρεώσεών τους απέναντι στις κανονιστικές αρχές. Με τη σωστή προσέγγιση, η καταπολέμηση ξεπλύματος μαύρου χρήματος μπορεί να επιφέρει μια συνολική μεταμόρφωση στις διευρυμένες λειτουργίες καταπολέμησης απάτης και διαχείρισης κινδύνων των τραπεζών.»

Σχετικά με την Ευρωπαϊκή Τραπεζική Ομοσπονδία

Η Ευρωπαϊκή Τραπεζική Ομοσπονδία είναι η φωνή του ευρωπαϊκού τραπεζικού τομέα, συγκεντρώνοντας εθνικές τραπεζικές ενώσεις από όλη την Ευρώπη. Η EBF έχει δεσμευτεί για μια ακμάζουσα ευρωπαϊκή οικονομία που στηρίζεται σε ένα σταθερό, ασφαλές και χωρίς αποκλεισμούς χρηματοπιστωτικό οικοσύστημα, καθώς και για μια ακμάζουσα κοινωνία όπου η χρηματοδότηση είναι διαθέσιμη για την εκπλήρωση των επιθυμιών των πολιτών, των επιχειρήσεων και των καινοτομιών σε όλη την Ευρώπη. 

Σχετικά με την SAS

H SAS είναι ηγέτιδα εταιρεία στον τομέα της ανάλυσης δεδομένων. Μέσω καινοτόμων λογισμικών και υπηρεσιών, η SAS εμπνέει τους πελάτες της σε όλο τον κόσμο να μετατρέψουν τα δεδομένα σε νοημοσύνη. Η SAS σου προσφέρει THE POWER TO KNOW

Το άρθρο Η Ευρωπαϊκή Τραπεζική Ομοσπονδία και η SAS συνεργάζονται και βοηθούν τις τράπεζες παγκοσμίως να καταπολεμήσουν το οικονομικό έγκλημα εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Η πρόσφατη καταδίκη του κ. Σαρκοζί σε ενός έτους φυλάκιση ανανέωσε τη συζήτηση γύρω από το ποινικό σύστημα στη χώρα μας. Ενας πρώην πρόεδρος της Δημοκρατίας, δηλαδή ο ανώτατος άρχων της Γαλλίας, δικάστηκε ως κοινός θνητός για παράνομες χρηματοδοτήσεις προεκλογικής εκστρατείας και του επεβλήθη ποινή φυλάκισης ενός έτους χωρίς αναστολή, μόνο που η έκτισή της θα γίνει κατ’ οίκον, φορώντας βραχιολάκι, ώστε να μην μπορεί να την παραβιάζει. Είχε προηγηθεί η καταδίκη του σε τρία χρόνια φυλάκιση χωρίς αναστολή για διαφθορά και αθέμιτη άσκηση επιρροής. Μπορείτε να φανταστείτε να συμβαίνει κάτι τέτοιο στην Ελλάδα, όπου ανάλογα αδικήματα, κι αν ακόμα προβλέπονται, ουδέποτε διερευνώνται, ούτε τιμωρούνται; Ως γνωστόν, στη χώρα μας προβλέπεται μεν η ισόβια κάθειρξη, αλλά ο καταδικασθείς αφήνεται ελεύθερος ύστερα από 16 χρόνια φυλάκισης το πολύ. Η έννοια της ισοβιότητας της ποινής αναιρείται και χλευάζεται από τον ίδιο τον νόμο, αφού στην πραγματικότητα ουδέποτε ισχύει, όταν ακόμη και οι πολλαπλά ισοβίτες κατά συρροήν δολοφόνοι της «17 Νοέμβρη» έχουν ήδη αφεθεί ελεύθεροι, ο δε διαβόητος και προκλητικά αμετανόητος ηγέτης τους Κουφοντίνας ήδη, επικαλούμενος τον νόμο, ζητεί να αφεθεί ελεύθερος.

Δυστυχώς και οι υπό ψήφιση νέες διορθώσεις προς το αυστηρότερον ορισμένων ποινών δεν μεταβάλλουν ουσιωδώς το ευνοϊκό υπέρ των παρανομούντων πνεύμα της ελληνικής ποινικής νομοθεσίας, την οποία, όπως κατήγγειλε ο εισαγγελέας Εφετών κ. Φλωρίδης, επηρεάζουν μεγάλοι δικηγόροι ειδικευόμενοι στην υπεράσπιση εγκληματιών. Στη σχετική παραπλάνηση της κοινής γνώμης συμβάλλουν, αθελήτως ελπίζω, και οι συνάδελφοί μου δημοσιογράφοι, οι οποίοι καθημερινά μας πληροφορούν μεν για προσαγωγές και συλλήψεις διαφόρων αδικοπραγούντων, αλλά ουδέποτε μας ενημερώνουν τι επακολουθεί. Ετσι δεν μαθαίνουμε ότι οι συλλαμβανόμενοι κατά κανόνα αφήνονται αμέσως ελεύθεροι ακόμα και αν ασκείται δίωξη εναντίον τους. Επίσης σχεδόν ποτέ δεν πληροφορούμαστε αν και πότε δικάστηκαν και αν καταδικάστηκαν. Αλλωστε και η καταδίκη τους, αν επιβληθεί, δεν εκτίνεται αν πρόκειται για ποινή φυλάκισης έως πέντε ετών, αφού σχεδόν πάντα έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα.

Ετσι εξηγείται γιατί κυκλοφορούν ελεύθεροι κάθε είδους καταδικασμένοι εγκληματίες, οι οποίοι με την άδεια της ευνοϊκής γι’ αυτούς νομοθεσίας συνεχίζουν την εγκληματική τους δραστηριότητα προς μεγάλη έκπληξη της κοινής γνώμης, που απορεί πώς είναι δυνατόν να μη βρίσκονται στη φυλακή αφού είναι κατάδικοι. Πίσω από αυτό το απαράδεκτο υπέρ των εγκληματιών καθεστώς υποκρύπτεται το αδιαχώρητο των ελληνικών φυλακών, οι οποίες είναι υπερκορεσμένες από καταδίκους. Το λογικό θα ήταν να επεκτείνονται ή να δημιουργούνται νέες φυλακές ώστε να δέχονται τους πολλαπλάσιους καταδίκους. Ομως τέτοιο θέμα δεν φαίνεται να απασχολεί τις κυβερνήσεις μας, με αποτέλεσμα να φτάσουμε στον διαβόητο νόμο Παρασκευόπουλου, ο οποίος «έλυσε» το πρόβλημα αφήνοντας ελεύθερους περί τους 10.000 καταδίκους για βαρύτατα αδικήματα. Και μολονότι η Νέα Δημοκρατία επέκρινε δριμύτατα αυτή την ντροπιαστική πράξη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, συνεχίζει να εφαρμόζει την ίδια πολιτική.

Πηγή: ot.gr

Το άρθρο Οταν η Πολιτεία ευνοεί το έγκλημα… Του Γιάννη Μαρίνου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Οι ερευνητές παρατήρησαν ότι τα εργαλεία χακαρίσματος ευρείας κυκλοφορίας ήταν εκπληκτικά ικανά. Για παράδειγμα, ένα εργαλείο μπορεί να λύσει τις προκλήσεις του CAPTCHA χρησιμοποιώντας τεχνικές οπτικής αναγνώρισης, πιο συγκεκριμένα την οπτική αναγνώριση χαρακτήρων (OCR), προκειμένου να εκτελέσει επιθέσεις προσωπικών διαπιστεύσεων εναντίον ιστότοπων. Γενικότερα, η έκθεση διαπίστωσε ότι το έγκλημα στον κυβερνοχώρο είναι πιο οργανωμένο από ποτέ, με forums του υπόκοσμου που παρέχουν τις τέλειες πλατφόρμες για την αύξηση της αποτελεσματικότητας των hackers ώστε να συνεργάζονται και να μοιράζονται τακτικές, τεχνικές και διαδικασίες επίθεσης.

Σύμφωνα με τα ευρήματα της έκθεσης, το 75% του κακόβουλου λογισμικού που εντοπίστηκε παραδόθηκε μέσω email, ενώ οι λήψεις στο διαδίκτυο αποτελούν το υπόλοιπο 25%. Οι απειλές που λήφθηκαν χρησιμοποιώντας προγράμματα περιήγησης ιστού αυξήθηκαν κατά 24%, εν μέρει λόγω των χρηστών που κατεβάζουν εργαλεία χακαρίσματος και λογισμικό εξόρυξης κρυπτονομισμάτων.

Τα πιο συνηθισμένα δολώματα ηλεκτρονικού ψαρέματος ήταν τιμολόγια και επιχειρηματικές συναλλαγές (49%), ενώ το 15% ήταν απαντήσεις σε υποκλοπές email. Τα δολώματα ηλεκτρονικού ψαρέματος με θέμα τον COVID-19 αποτελούσαν λιγότερο από το 1%, με μείωση κατά 77% από το β’ εξάμηνο του 2020 στο α’ εξάμηνο του 2021.

Ο πιο συνηθισμένος τύπος κακόβουλων συνημμένων ήταν συμπιεσμένα αρχεία (29%), υπολογιστικά φύλλα (23%), έγγραφα (19%) και εκτελέσιμα αρχεία (19%). Ασυνήθιστοι τύποι συμπιεσμένων αρχείων όπως το JAR (συμπιεσμένο αρχείο Java) χρησιμοποιούνται για την αποφυγή εργαλείων εντοπισμού και για την εγκατάσταση κακόβουλου λογισμικού που αποκτάται εύκολα σε υπόγειες αγορές.

Η έκθεση διαπίστωσε ότι το 34% του κακόβουλου λογισμικού που καταγράφηκε ήταν προηγουμένως άγνωστο, με μείωση κατά 4% σε σχέση με το β΄ εξάμηνο του 2020. Επίσης καταγράφεται, σημαντική αύξηση κατά 24% στο κακόβουλο λογισμικό που εκμεταλλεύεται την ευπάθεια CVE-2017-11882 για την προσβολή του Microsoft Office ή του Microsoft WordPad και την πραγματοποίηση επιθέσεων χωρίς αρχεία.

Οι σημαντικότερες απειλές που καταγράφηκαν στην έκθεση του HP Wolf Security περιλαμβάνουν:

• Τις συνεργασίες μεταξύ των κυβερνοεγκληματιών που ανοίγουν την πόρτα σε ακόμη μεγαλύτερες επιθέσεις εναντίον των στόχων: Οι κυβερνοεγκληματίες που χρησιμοποιούν το εργαλείο Dridex πωλούν τα στοιχεία πρόσβασης των οργανισμών που έχουν παραβιάσει σε άλλους hackers, ώστε οι τελευταίοι να διανείμουν ransomware σε αυτούς τους οργανισμούς. Η πτώση της προτίμησης του εργαλείου Emotet το α’ τρίμηνο του 2021 οδήγησε το Dridex να γίνει το κορυφαίο κακόβουλο εργαλείο που επισημάνθηκε από το HP Wolf Security.
• Τους υποκλοπείς πληροφοριών που χρησιμοποιούν πιο κακόβουλο λογισμικό: Το κακόβουλο λογισμικό CryptBot που χρησιμοποιείται ιστορικά για την υποκλοπή στοιχείων πρόσβασης ηλεκτρονικών πορτοφολιών και περιηγητών, πλέον χρησιμοποιείται και για την εξάπλωση του DanaBot, ενός δούρειου ίππου υποκλοπής τραπεζικών στοιχείων από το οργανωμένο έγκλημα.
• Τις καμπάνιες αποστολής VBS που στοχεύουν τα στελέχη επιχειρήσεων: Μια καμπάνια πολλαπλών επιπέδων βασισμένη σε Script Visual Basic (VBS) διαμοιράζει κακόβουλα συνημμένα ZIP αρχεία που έχουν πάρει το όνομά τους από το στέλεχος που έχουν στοχεύσει. Εγκαθιστά ένα κρυφό πρόγραμμα λήψης VBS πριν χρησιμοποιήσει νόμιμα εργαλεία SysAdmin του λειτουργικού συστήματος ώστε να μπορεί να λειτουργήσει αυτόνομα σε συσκευές και να παραδώσει το κακόβουλο λογισμικό.
• Τις εισβολές μέσω αιτήσεων: Μια καμπάνια κακόβουλου ανεπιθύμητου περιεχομένου με θέμα  «βιογραφικό» που στοχεύει, ναυτιλιακές, υλικοτεχνικές και συναφείς εταιρείες σε επτά χώρες (Χιλή, Ιαπωνία, Ηνωμένο Βασίλειο, Πακιστάν, ΗΠΑ, Ιταλία και Φιλιππίνες), αξιοποιώντας αδυναμίες του Microsoft Office ώστε να εγκατασταθεί το εμπορικά διαθέσιμο Remcos RAT για την απόκτηση απομακρυσμένης πρόσβασης στους μολυσμένους υπολογιστές.

Πηγή: ot.gr

Το άρθρο Το έγκλημα στον κυβερνοχώρο γίνεται όλο και πιο πολύπλοκο εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Του Δημήτρη Αναστασόπουλου*

Με αφορμή το αποτρόπαιο έγκλημα στα Γλυκά Νερά, το οποίο ήρθε σε συνέχεια σειράς άλλων εγκλημάτων, ξεκίνησε πάλι έντονα η δημόσια συζήτηση για την – Οργανωμένη ή μη –εγκληματικότητα στη χώρα μας. Ιδίως εγκλήματα όπως το συγκεκριμένο εντείνουν τον φόβο και την ανησυχία κάθε πολίτη, καθώς καθένας μας αυτομάτως σκέφτεται ότι θα μπορούσε να είναι στη θέση των θυμάτων. Ωστόσο η συζήτηση εστιάζεται κατά κύριο λόγο στην ανάγκη αυστηροποίησης των ποινών. Είναι, όμως, αυτή η σωστή απάντηση στο πρόβλημα; Η είναι απλά μέρος του γενικότερου ζητήματος που πρέπει να μας απασχολήσει;

Ήδη από το καλοκαίρι του 2019 τέθηκε σε ισχύ ο νέος Ποινικός Κώδικας και ο νέος Κώδικας Ποινικής Δικονομίας, κατόπιν πολυετούς επεξεργασίας από νομοπαρασκευαστικές επιτροπές. Ως βασική καινοτομία του νέου Ποινικού Κώδικα παρουσιάστηκε, και πράγματι έτσι φιλοδοξούσε να είναι, η επιβολή μικρότερων ποινών που όμως θα εκτίονται, έστω εν μέρει. Αυτό θα απαντούσε στο αίσθημα ατιμωρησίας που επικρατεί στη χώρα μας για πολλά έτη, όπου επιβάλλονται ποινές (ακόμα και ποινές ετών) οι οποίες όμως δεν εκτίονται, λόγω των θεσμών αναστολής και μετατροπής που υπήρχαν. Και αυτό δεν αφορούσε μόνο τη βαριά εγκληματικότητα, όπου εκεί το ζήτημα ήταν κυρίως ο πραγματικός χρόνος έκτισης ποινής αλλά και ο χρόνος εκδίκασης της υπόθεσης, αλλά και την ελαφρότερη, όπου κάποιος μπορεί να σκοτώσει εξ αμελείας, ή να εκδίδει κατά σύστημα ακάλυπτες επιταγές, αλλά να μην εκτίει ούτε μία ημέρα φυλάκισης, ακόμα και όταν του επιβάλλονταν αρκετά έτη ποινή φυλάκισης. Δυστυχώς, ο βασικός αυτός στόχος του νέου Ποινικού Κώδικα δεν έχει μέχρι σήμερα επιτευχθεί. Αυτό οφείλεται σε σειρά λόγων, όπως π.χ. σε ό,τι αφορά τα πλημμελήματα, ότι ακόμα εκδικάζονται πράξεις που είχαν τελεστεί πριν την έναρξη ισχύος του νέου Ποινικού Κώδικα, με αποτέλεσμα να τυγχάνουν εφαρμογής οι ευνοϊκότερες διατάξεις του προηγούμενου Ποινικού Κώδικα.

Ωστόσο, και στις πράξεις που τελέστηκαν μετά το καλοκαίρι του 2019 τα δικαστήρια διστάζουν μέχρι τώρα να αξιοποιήσουν τις δυνατότητες που τους δίνει ο νέος Ποινικός Κώδικας, όπως της εν μέρει έκτισης της επιβληθείσας ποινής, πιθανότατα λόγω της διαμορφωμένης κουλτούρας όλα αυτά τα χρόνια να μη φυλακίζονται κατηγορούμενοι για πλημμελήματα. Βεβαίως, σε ό,τι αφορά τα κακουργήματα, όπως ήδη αναφέρθηκε, η συζήτηση επικεντρώνεται στον πραγματικό χρόνο έκτισης της ποινής, στον χρόνο εκδίκασής τους καθώς και στη δυνατότητα επιβολής μικρότερων ποινών, ακόμα και για ανθρωποκτονίες, βάσει συγκεκριμένων αλλαγών που έγιναν στο νέο Ποινικό Κώδικα.

Σε κάθε περίπτωση, το αίσθημα ατιμωρησίας παραμένει και, εξ όσων έχει ανακοινωθεί, υπάρχει αρμόδια επιτροπή στο υπουργείο Δικαιοσύνης που αναμένεται να προτείνει παρεμβάσεις στον ισχύοντα Ποινικό Κώδικα.

Ωστόσο, η απάντηση στο πρόβλημα της εγκληματικότητας δεν περνά μόνο, ούτε ίσως κατά κύριο λόγο, μέσα από την αυστηροποίηση των ποινών. Άλλωστε, σε χώρες με πολύ αυστηρές ποινές, ακόμα και με τη θανατική ποινή εν ισχύι, η εμπειρία δείχνει ότι η εγκληματικότητα ανθεί. Αλλά και αντίστροφα, σε χώρες με επιεικές ποινικό σύστημα, η εγκληματικότητα είναι πολύ περιορισμένη (όπως π.χ. στον Καναδά). Η απάντηση, λοιπόν, στο πρόβλημα βρίσκεται αλλού: στην επάρκεια/αποτελεσματικότητα των διωκτικών αρχών, στην αποτελεσματικότητα του σωφρονιστικού συστήματος και, βεβαίως, σε κοινωνιολογικά και οικονομικά δεδομένα. Σε ό,τι αφορά τα τελευταία, αποτελούν μέρος άλλης συζήτησης και σίγουρα πιο μακρόπνοου σχεδιασμού και παρεμβάσεων. Σε ό,τι αφορά, όμως, τα δύο πρώτα, υπάρχουν πολλά που μπορούν να γίνουν και σχετικά άμεσα. Ξεκινώντας από την προτεραιοποίηση, ως στόχου, της ανάγκης καταστολής του εγκλήματος, και ιδίως του οργανωμένου. Η πρόσφατη πρωτοβουλία του υπουργού Προστασίας του Πολίτη Μιχ. Χρυσοχοΐδη να καταθέσει στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου φάκελο με στοιχεία για εκατοντάδες υπόπτους για συμμετοχή στο οργανωμένο έγκλημα, συμβολίζει μια τέτοια προτεραιοποίηση. Ενώ μπορεί να αποφέρει και σημαντικά πρακτικά αποτελέσματα, αν περιέχει ουσιαστικά και συγκεκριμένα στοιχεία. Άλλωστε, έχουμε αντίστοιχα το παράδειγμα της Ιταλίας, όπου βρίσκεται σε εξέλιξη δίκη με περισσότερους από 350 κατηγορουμένους της μαφίας. Μπορεί, λοιπόν, η ελληνική αστυνομία, με την αξιοποίηση και των σύγχρονων μέσων που έχει στη διάθεσή της, να περιορίσει σημαντικά το βαρύ έγκλημα, εφόσον εργαστεί συστηματικά.

Περαιτέρω, είναι αναγκαίες άμεσες τομές στο σωφρονιστικό μας σύστημα, εξυπακούεται πάντα με σεβασμό στην προσωπικότητα του ανθρώπου. Ειδήσεις που απασχολούν την επικαιρότητα, όπως π.χ. ότι σπείρα επίορκων ιατρών πιστοποιούσε ανύπαρκτες αναπηρίες για να αποφυλακίζονται ισοβίτες, δεν εκπλήσσουν τους παροικούντες την Ιερουσαλήμ. Όπως επίσης είναι γνωστό, εδώ και πολλά χρόνια, ότι το οργανωμένο έγκλημα αναπτύσσεται και εξελίσσεται και μέσα στις φυλακές, έχοντας πλοκάμια εκτός αυτών. Πώς, λοιπόν, κάτι τόσο ευρέως γνωστό εξακολουθεί να υφίσταται, σε τόσο ελεγχόμενους χώρους όπως είναι οι φυλακές; Επομένως πρέπει η Πολιτεία να λάβει σημαντικές πρωτοβουλίες εξυγίανσης και εξορθολογισμού του σωφρονιστικού συστήματος.

Όσο υπάρχει ο άνθρωπος θα υπάρχει και το έγκλημα. Αυτό είναι μοιραίο δυστυχώς. Αυτό που δεν είναι μοιραίο είναι η έκταση που θα επιτρέπουμε ως κοινωνία να αναπτύσσεται. Σε ό,τι αφορά την τιμώρηση του εγκλήματος, την απάντηση την έχει δώσει ο Cesare Beccaria το μακρινό 1764, αναφέροντας ότι «Κάθε ποινή, για να μη γίνεται καταδυναστεία ενός ή πολλών, κατά ενός συγκεκριμένου πολίτη, πρέπει πάντα να είναι δημόσια, ταχεία, αναγκαία, μετριωτάτη, όσο το δυνατόν σύμφωνα με τις συγκεκριμένες περιστάσεις, ανάλογη με το αδίκημα, και ορισμένη ρητώς από τους νόμους». Αυτόν τον στόχο πρέπει να επιτύχουμε. Παράλληλα, όμως, με αυτόν θα πρέπει να καταγράψουμε σημαντικές επιδόσεις στους τομείς της πρόληψης και του σωφρονισμού.

*σύμβουλος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών

Το άρθρο Έγκλημα και τιμωρία… Του Δημήτρη Αναστασόπουλου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.