Παρουσίαση ενός βιβλίου, που ουσιαστικά αποτέλεσε την χρονογράφηση ενός ανθρώπου και της διαδρομής του – του Σπύρου Βοβολίνη – μέσα από το δημιούργημά του  – την Βιομηχανική Επιθεώρηση, του παλαιότερου οικονομικού περιοδικού σε συνεχή έκδοση στην Ελλάδα: αυτό ήταν η χθεσινή διοργάνωση (στα γραφεία της ΕΔΙΠΤ/Ένωσης Δημοσιογράφων Ιδιοκτητών Περιοδικού Τύπου) όπου τις μαρτυρίες τους κατέθεσαν, με διαφορετική γωνία ο καθείς/η καθεμιά, άνθρωποι σχετιζόμενοι με το εγχείρημα του περιοδικού.

Καθώς η έκδοση του βιβλίου «Ο Σπύρος Α. Βοβολίνης και η Βιομηχανική Επιθεώρησις» αποτέλεσε πρωτοβουλία του Ιστορικού Αρχείου του Κέντρου Πολιτισμού, Έρευνας και Τεκμηρίωσης της Τράπεζας της Ελλάδος (και εντάχθηκε στην σειρά ΤΕΚΜΗΡΙΑ), ο επιστημονικός υπεύθυνος του Ιστορικού Αρχείου Ανδρέας Κακριδής άνοιξε την παρουσίαση σημειώνοντας την σημασία που έχει η διατήρηση και αξιοποίηση των αρχείων των επιχειρήσεων – αλλά ακόμη και οικογενειακών αρχείων – προκειμένου να διατηρείται και να βρίσκεται διαθέσιμο στην έρευνα υλικό, που επιτρέπει μιαν ολιστική προσέγγιση της οικονομικής και κοινωνικής ιστορίας. Ειδικά στην ελληνική περίπτωση όπου, όπως παρατηρήθηκε «η στοργή προς τα αρχεία είναι περιορισμένη», η λειτουργία του Ιστορικού Αρχείου της ΤτΕ συνειδητά στράφηκε σε μια ευρεία ανάγνωση του προς διάσωση αρχειακού υλικού. Στην περίπτωση δε τόσο του αρχείου της Βιομηχανικής Επιθεωρήσεως όσο και του Σπύρου Βοβολίνη/της οικογένειας Βοβολίνη, η σημασία που δινόταν ακριβώς στην διατήρηση αρχείων οδήγησε στην εξασφάλιση, ήδη ψηφιοποίηση και διάθεση στην έρευνα, ενός ενδιαφέροντος corpus. Του οποίου αυτή η έκδοση αποτελεί ένα πρώτο αποτέλεσμα.

Την σκυτάλη πήρε ο Γεώργιος Τσάτσος, πρώην διευθύνων σύμβουλος της ΑΓΕΤ-Ηρακλής και βαθύς γνώστης της διαδρομής της ελληνικής μεταποιητικής βιομηχανίας – συνδέοντας το νήμα από την εποχή του Ανδρέα Χατζηκυριάκου και εν συνεχεία του Αλέξανδρου Τσάτσου – ο οποίος τόνισε το πώς/πόσο η μεγάλη πρόοδος στο βιοτικό επίπεδο που συντελέστηκε από τον Μεσοπόλεμο και ιδιαίτερα τα μεταπολεμικά χρόνια συνδυάστηκε με την ανάπτυξη της βιομηχανίας. Παγκόσμιο το φαινόμενο της συμβολής της βιομηχανίας στην οικονομική ανάπτυξη, ίσχυσε κατά πολύ και στην Ελλάδα. Όπου, ωστόσο, δεν υπήρξε πάντοτε – και ιδίως στα χρόνια της Μεταπολίτευσης – δημόσια αποδοχή και αντίστοιχη στήριξη. Συνέδεσε, στο σημείο αυτό, ο Γ. Τσάτσος με την συνειδητή υποστήριξη της βιομηχανικής προσέγγισης στην οικονομική ανάπτυξη από τον Σπ. Βοβολίνη και το εκδοτικό του εγχείρημα.

Στην συνέχεια, δυο άνθρωποι που συνεργάσθηκαν επί πολλά χρόνια με τον Σπύρο Βοβολίνη – ο Δημήτρης Καραμάνος και η Κατερίνα Δασκαλάκη – εισέφεραν τις δικές τους καταθέσεις.

Ο Δημήτρης Καραμάνος στάθηκε ιδιαίτερα στην τάση του Σπ. Βοβολίνη, έκδηλη στην μαχητική του αρθρογραφία και τα εκδοτικά του σημειώματα, να υποστηρίζει «έξω από τα δόντια» απόψεις για πρόσωπα και καταστάσεις. Μη διστάζοντας να έρχεται σε αντιπαράθεση – ο ίδιος και το περιοδικό – με πολιτικούς και με επιχειρηματίες της εποχής. Μ’ αυτόν τον τρόπο, χτίστηκε το κύρος της Βιομηχανικής στην δημόσια συζήτηση, τόσο τα χρόνια της ακμής όσο και σε εκείνα των «ισχνών αγελάδων» της δεκαετίας του ΄80. Από τον Δ. Καραμάνο τονίστηκαν τρία ακόμη στοιχεία: η εξωστρέφεια του εντύπου, με την δημιουργία μέχρι και αγγλικού ενθέτου σε συνεργασία με τους Financial Times, εν συνεχεία με την αποκλειστικότητα του The Economist^. ο σεβασμός στην παράδοση^. το άνοιγμα της Βιομηχανικής, καίτοι ως οικονομικού περιοδικού, σε θεματικές διαφορετικές: από την κριτική βιβλίου μέχρι την κάλυψη ευρύτερα πολιτιστικών θεμάτων ή την εισαγωγή καινοτομιών στην εμφάνιση της έκδοσης.

Η Κατερίνα Δασκαλάκη, με την δική της ματιά – καταθέτοντας «λίγα λόγια αντί ανθέων» για τον Σπύρο Βοβολίνη – περιέγραψε βιωματικά την γνωριμία της και την λειτουργία δίπλα σ’ έναν απαιτητικό εκδότη με δημοσιογραφική ματιά, ο οποίος ήξερε να ανοίγει τον δρόμο της δημοσιογραφίας σε νέους ανθρώπους, πλην όμως με αξιώσεις. «Είχε ματιά για τα νέα ταλέντα» αλλά και λειτουργούσε ως δάσκαλος, δίνοντας ευκαιρίες^. θεωρούσε ότι ο δημοσιογράφος, πέρα και από το καλό χειρόγραφο όφειλε να γνωρίζει και τις τεχνικές λεπτομέρειες της έκδοσης ενός εντύπου.

Και οι δυο – Δ. Καραμάνος και Κ. Δασκαλάκη – στάθηκαν στην σχεδόν οικογενειακή ατμόσφαιρα που επικρατούσε στην συνεργασία με τον Σπύρο Βοβολίνη, και τούτο πάρα τον παραδοσιακό χαρακτήρα οργάνωσης και λειτουργίας. Ενώ περιέγραψαν και την μετάβαση, την δεκαετία του ΄90, της ευθύνης συνέχισης της έκδοσης στην ανιψιά του Αλεξάνδρα, που συνέχισε με την σταδιακή μετάβαση σε Οικονομική Επιθεώρηση έως και το τέλος του 2022.

Οι δυο συγγραφείς του «Ο Σπύρος Α. Βοβολίνης και η Βιομηχανική Επιθεώρησις»  μίλησαν για την μετάβαση από το αρχειακό υλικό στην δόμηση του στηριζόμενου σε ντοκουμέντα βιβλίου. (Το οποίο, με QRCode που μπορεί να σκανάρει ο αναγνώστης, «οδηγεί» σε αποτύπωση του πρωτογενούς αρχειακού υλικού). Η Γεωργία Μ. Πανσεληνά, η οποία γνώρισε τον Σπ. Βοβολίνη στην τελευταία φάση της ζωής του, μίλησε για έναν «κλειστό και ωστόσο ανθρώπινο» χαρακτήρα αλλά και για την σημασία που φαινόταν εξαρχής ότι έδινε στην συγκέντρωση και διατήρηση ιστορικού υλικού. Η ίδια αναφέρθηκε στην ελευθερία που δόθηκε για την αξιοποίηση του Αρχείου αλλά στην δυσκολία τιθάσευσης του πλούτου του αρχειακού υλικού/στην έρευνα και επιλογή τεκμηρίων τα οποία συνέθεσαν το βιβλίο. Αντίστοιχα τοποθετήθηκε και ο Χρήστος Αναστασίου, ο οποίος βρέθηκε στην διαχείριση του αρχείου αργότερα και περιέγραψε πλευρές του υλικού και των επιλογών που χρειάστηκε να γίνουν για να προκύψει το «Ο Σπύρος Α. Βοβολίνης και η Βιομηχανική Επιθεώρησις» ως βιβλίο. Και οι δυο συγγραφείς μίλησαν για συνειδητή επιλογή να αναδειχθεί «η συνομιλία του περιοδικού και του αρχειακού υλικού με την εποχή του».

Η – και αμφιτρύων της εκδήλωσης, που έγινε στα γραφεία της Ένωσης Δημοσιογράφων Ιδιοκτητών Περιοδικού Τύπου – Πέννυ Καλύβα, Πρόεδρος σήμερα της ΕΔΙΠΤ (της οποίας δεύτερος Πρόεδρος  από την ίδρυσή της υπήρξε ο Σπύρος Βοβολίνης, κατά το διάστημα 1951-1964) αναφέρθηκε στο πώς ο χώρος αυτός προσέγγισε, διαχρονικά, την λειτουργία του περιοδικού Τύπου. Αριθμώντας σήμερα περί τις 160 επιχειρήσεις, κυρίως περιοδικών κάθε κλάδου και χαρακτήρα, επιχειρεί να εισφέρει μιαν ανάγνωση όχι των γεγονότων της καθημερινής επικαιρότητας αλλά περισσότερο μια προσέγγιση αναστοχασμού και περαιτέρω ανάλυσης. Σε εποχές αβεβαιότητας, η ΕΔΙΠΤ «δίνει ιδιαίτερη σημασία στην διατήρηση της συλλογικότητας των εκδοτών», τόνισε η Π. Καλύβα παρουσία και του Αντιπροέδρου της ΕΔΙΠΤ, Ευάγγελου Παπαλιού.

[Καθώς στο προσωπικό αρχείο του Σπ. Βοβολίνη σώζονταν σημαντικά τμήματα που αφορούσαν την δραστηριότητα της ΕΔΙΠΤ από το ξεκίνημά της, προχωρεί ήδη συνεννόηση με το Ιστορικό Αρχείο της Τράπεζας της Ελλάδος ώστε να διασωθεί/αξιοποιηθεί συνδυαστικά αυτό το αρχειακό υλικό].

Κλείνοντας την εκδήλωση, η διάδοχος του Σπύρου Βοβολίνη στην έκδοση του εντύπου Αλεξάνδρα Βοβολίνη μίλησε για την προσωπική της σύνδεση με μια διαδρομή 60 χρόνων^. όπου ως κοριτσάκι 10-12 χρόνων παρακολουθούσε τις Γενικές Συνελεύσεις της Τράπεζας της Ελλάδας μαζί με τον θείο της, ή πάλι τις θορυβώδεις γενικές συνελεύσεις εταιρειών της εποχής στη μεγάλη αίθουσα του ξενοδοχείου Μεγάλη Βρεταννία «με ισχυρές αντιπαραθέσεις μεταξύ των μετόχων και με τις διοικήσεις της εποχής». Αποκτώντας έτσι από πολύ νωρίς μια αίσθηση της λειτουργίας του χώρου της οικονομίας και των επιχειρήσεων.

Ευχαρίστησε όσους μετείχαν στην εκδήλωση μεταφέροντας «παλιές ιστορίες που έγραψαν μεγάλη ιστορία», προσθέτοντας δε και καταθέσεις απόντων που έστειλαν τα δικά τους μηνύματα. Του ήδη Προέδρου της Δημοκρατίας Κώστα Τασούλα, που είχε ασκηθεί δίπλα στον Σπ. Βοβολίνη (υπάρχει 5σέλιδο άρθρο του, αρκούντως κριτικό/μαχητικό, για το πανεπιστημιακό άσυλο, στο τεύχος Φεβρουαρίου 1980) και του πρώην Προέδρου του ΣτΕ και υπηρεσιακού Πρωθυπουργού Τάκη Πικραμμένου, με την οικογένεια του οποίου – δραστηριοποιούμενη στον τομέα του δημοσιογραφικού χάρτου – η οικογένεια Βοβολίνη είχε στενούς δεσμούς.

Παραβρέθηκαν, μεταξύ άλλων, οι: Ευθύμιος (Τίμος) Χριστοδούλου, Βασίλης Κοντογιαννόπουλος, Τηλέμαχος Χυτήρης, Ελένη Λουρή, Αλέξανδρος Σαμαράς, Δημήτρης Μανιατάκης, Χριστίνα Αγριαντώνη, Βασίλης Παναγιωτόπουλος, Μαρία Γεωργοπούλου, Ιωάννα Πεπελάση, Γιάννης Καλογήρου, Γιώργος Χριστοδουλάκης, Δημήτρης Βέργαδος κ.ά.

Επίσης, την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους μέλη των οικογενειών Γερουλάνου, Δοξιάδη, Δουρίδα, Κανελλόπουλου, Κατσάμπα, Λαλαούνη, Παπαλεξόπουλου, Στράτου κ.ά.

Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο: https://www.bankofgreece.gr/trapeza/kepoet/o-spyros-a-vovolinhs-kai-h-viomhxanikh-epithewrhsis

Πηγή: ekdoseiskerkyra.gr

Το άρθρο Ένα βιβλίο και μία εκδήλωση προς τιμήν του Σπύρου Βοβολίνη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Πρώτος στόχος είναι να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα και η αναπτυξιακή δυναμική, καθώς σε όρους αγοραστικής δύναμης, η οικονομία της ΕΕ το 2008 ήταν 5,8% ισχυρότερη των ΗΠΑ, το 2022 η αμερικάνικη οικονομία είναι ισχυρότερη της ΕΕ κατά 4,7%. Ο ΣΕΒ αποδίδει την απόκλιση αυτή σε γεωπολιτικές προκλήσεις αλλά και ενδογενή χαρακτηριστικά της ευρωπαϊκής οικονομίας, όπως η γραφειοκρατία, η υπερ-ρύθμιση της οικονομίας, η έλλειψη συνεκτικής βιομηχανικής πολιτικής, η φθίνουσα προστιθέμενη αξία ειδικά σε τεχνολογίες αιχμής, το έλλειμμα εξειδικευμένου ανθρώπινου δυναμικού και οι δυσλειτουργίες της ενιαίας αγοράς πρέπει να αντιμετωπιστούν άμεσα ώστε να μην διευρύνουν την επενδυτική και οικονομική ψαλίδα.

Για το λόγο αυτό ο ΣΕΒ θέτει ως στόχο:

• Μια καλύτερη και αποτελεσματικότερη Ενιαία Αγορά, χωρίς υπερ-ρυθμίσεις, με υποδομές που μας διασυνδέουν και με περιφέρειες που αναπτύσσονται ισόρροπα.
• Ένα σοκ ρυθμιστικής απλοποίησης και δομικά λιγότερης γραφειοκρατίας, ώστε οι επιχειρήσεις (ειδικά οι ΜμΕ) να μπορούν να λειτουργούν και να επενδύουν σε ένα φιλικό επιχειρηματικό περιβάλλον
• Ενίσχυση της επανα-βιομηχάνισης, για περισσότερη ανθεκτικότητα, θέσεις εργασίας σε κέντρα και περιφέρειες, παραγωγή καινοτόμων προϊόντων και διεθνές εμπόριο.
• Ενδυνάμωση της αγοράς εργασίας με σύγχρονες γνώσεις και ευελιξία στο εργασιακό περιβάλλον, ώστε άνθρωποι και επιχειρήσεις να προσαρμοστούν στις αλλαγές στην εργασία και τα επαγγέλματα.
• Επιταχυνόμενη και επιτυχημένη μετάβαση στη βιώσιμη επιχειρηματικότητα, ως αναπόσπαστο στοιχείο της παρακαταθήκης για τις επόμενες γενιές

Ολόκληρη η ειδική έκδοση του ΣΕΒ, εδώ

Πηγή: ekdoseiskerkyra.gr

Το άρθρο Το μανιφέστο του ΣΕΒ για τις Ευρωεκλογές εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

[Εδώ, βέβαια, χρειάζεται μια διευκρίνηση: πρόκειται για καμπύλη σε σχήμα παραβολής, που ξεκινάει από κάπου ψηλά, βυθίζεται κι ύστερα ξανανεβαίνει – με χαμηλότερο σημείο τα χρόνια της οικονομικής κρίσης και με το σήμερα ως ανάκαμψη; Ή μήπως πρόκειται για καμπύλη Gauss/της κανονικής κατανομής, που ξεκινάει χαμηλά, ανεβαίνει και μετά από μια κορύφωση χαμηλώνει και πάλι, σβήνοντας;]

Ήδη το ξεκίνημα της – 3ήμερης – διοργάνωσης «έγραψε», έτσι που παρουσίασε τις σημερινές στάσεις και αξιολογήσεις της Μεταπολίτευσης, με βάση έρευνα γνώμης της Metron Analysis την οποία παρουσίασαν Στράτος Φαναράς και Γιάννης Μπαλαμπανίδης, με σχολιαστές Παύλο Τσίμα/Γιώργο Κουβαρά και σε ρόλο πέρα-κι-από-σχολιαστή τον αμφιτρύωνα Βαγγέλη Βενιζέλο.

Μια πρώτη σημαντική διχοτομία γνώμης παρατηρήθηκε ήδη στο πώς προσλαμβάνουν τον ίδιο τον όρο «Μεταπολίτευση» οι διαδοχικές γενιές: οι παλιότεροι/εκείνοι που την έζησαν, την βλέπουν (κατά 41%) περισσότερο ως μια ιστορική στιγμή (ας πούμε το 1974-75)^. αντιθέτως οι νεότερες γενιές την βλέπουν (κατά 56%) περισσότερο σαν μια νέα πολιτική-κοινωνική πραγματικότητα. Και μπορεί ο Γ. Μπαλαμπανίδης να έθεσε ένα θεωρητικό σχήμα – μετάβαση στην δημοκρατία/transition to democracy έναντι consolidation of democracy/αγκύρωση-σταθεροποίηση της δημοκρατίας, ας πούμε μετά κάποιες εκλογικές αναμετρήσεις και κομματική εναλλαγή (για τον Βαγγέλη Βενιζέλο , τομή οι εκλογές του 1981…)^. πλην όμως μια κάποια αμηχανία επικράτησε στο πάνελ, ως προς το «γιατί» η έννοια Μεταπολίτευση τείνει να επεκτείνεται και να καταλαμβάνει χώρο πολιτικής.

Μια άλλη ενδιαφέρουσα διαφοροποίηση έχει να κάνει με τα πρόσωπα/τις πολιτικές φιγούρες που χαρακτήρισαν την Μεταπολίτευση. Ανδρέας Παπανδρέου και Κωνσταντίνος Καραμανλής περίπου «ισοψηφούν» (με 84% και 83% θετικές γνώμες, αντιστοίχως), με τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη να ακολουθεί πολύ χαμηλότερα (με 39%).

Στο πάνελ επεκράτησε και πάλι μια εποικοδομητική αμηχανία, αλλ’ ακόμη περισσότερο αυτό ίσχυσε με το εύρημα ότι το πολιτικό κόμμα που «σφράγισε» την Μεταπολίτευση υπήρξε το ΠΑΣΟΚ (κατά 62,6%), με την Ν.Δ. να ακολουθεί (με μόλις 23,7%), τον ΣΥΡΙΖΑ με 4,9% και το ΚΚΕ με 3%. Η δε αμηχανία κορυφώθηκε με την διαπίστωση ότι σημαντικότερο γεγονός/σταθμός κρίνεται η εκλογική αναμέτρηση του 1981 παρ’ ό,τι η ένταξη στην Ευρωζώνη: τόση η αμηχανία, ώστε ο Στράτος Φαναράς να αναγκασθεί να θυμίσει ότι παρόμοιες έρευνες αποτελούν μέτρηση προσλήψεων («τι έχει θεωρήσει ο κόσμος ότι ισχύει») από πλευράς κοινής γνώμης…

Οσον αφορά την – αμφιλεγόμενης χρησιμότητας, αλλά σταθερά διεξαγόμενη – αξιολόγηση «λέξεων-κλειδιών», η Δημοκρατία καλπάζει με 89% αποδοχή, η Εθνική Ανεξαρτησία με 85%, ο Σοσιαλισμός συναντάται στο 51%, ο Φιλελευθερισμός στο 48%, Κομμουνισμός και Συντηρητισμός μαζί στα 17%.

Στο σημερινό καθεστώς της πολυ-κρίσης ή/και perma-crisis, ένα συνθλιπτικό 58% των ερωτώμενων θεωρεί πλέον σημαντική την οικονομική κρίση, με μόνον 15% να μιλούν αντίστοιχα για την κλιματική κρίση. Ένα 13% αναφέρεται στην μετανάστευση^. πλην όμως εδώ το 63% την θεωρεί συνεισφορά στην οικονομία, ενώ 35% την βλέπει ως πρόβλημα κοινωνικής συνοχής.

Πάντως την Ελευθερία ως κομβική αξία προτάσσει το 57% (σε υποχώρηση, ωστόσο, από 65% προ ετών), ενώ την Ασφάλεια το 41% (σε σαφή άνοδο από ένα 31%).

Σταματούμε εδώ: πάντως ο υπότιτλος της παρουσίασης της έρευνας Φαναρά/Μπαλαμπανίδη – Συνέχειες και Ασυνέχειες της Μεταπολίτευσης – αποδεικνύεται σοφός. Ιδίως με φόντο τις ηλικιακές διαφοροποιήσεις που καταγράφονται – εκλογές έρχονται, άλλωστε!

Πηγή: ekdoseiskerkyra.gr

Το άρθρο Σε αναζήτηση της καμπύλης της Μεταπολίτευσης εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Ήταν μια (αληθινά) ιδιαίτερη πρωτοβουλία της Τράπεζας της Ελλάδας, πρώτα η έκδοση και η κυκλοφορία (διΕυρωπαϊκά) αναμνηστικού 2ευρου για τα 150 χρόνια από την γέννηση του Κωνσταντίνου Καραθεοδωρή, μεγάλου Έλληνα μαθηματικού με διΕυρωπαϊκή/διεθνή αναγνώριση και δεύτερον η διοργάνωση μιας παρουσίασης αυτής της πρωτοβουλίας στα κεντρικά της Τράπεζας της Ελλάδος στην σπανίως (ατυχώς) χρησιμοποιούμενη αίθουσα των Γενικών Συνελεύσεων.

Δεν ήταν – όπως ίσως η συντομευμένη περιγραφή που μόλις κάναμε – μια συμβολική/επετειακή εκδήλωση. Ήταν κάτι περισσότερο: η υπενθύμιση του τι μπορεί να επιδιώξει, τι να πετύχει, τι να αφήσει πίσω ένας άνθρωπος με φύτρα Ελληνική υπό την ευρύτατη εύνοια, σε μια λογική ανοίγματος και συμμετοχής στο μεγάλο έξω κόσμο. Τι να αντιπροσωπεύσει, εκεί. Τι να του αναγνωρίζεται, μετά το πέρασμα χρόνου πολλού. Ο αμφιτρύων της εκδήλωσης Γιάννης Στουρνάρας το επεσήμανε στην – διόλου τυπική! – προσλαλιά του: «ο Καραθεοδωρή πίστευε ακράδαντα πως είχε υποχρέωση να θέσει όλες τις δυνάμεις του στην υπηρεσία της Ελλάδας και το προσπάθησε αυτό όσο περνούσε από το χέρι του. Ανήκει σε εκείνη την κατηγορία των Ελλήνων της διασποράς που διακρίνονται για την υψηλή αίσθηση του καθήκοντος προς την πατρίδα τους και κάνουν ό,τι μπορούν για να τη βοηθήσουν».

Ο Καραθεοδωρή ήταν κυριολεκτικά εκείνο που αποκαλείται «βίος και πολιτεία» – όχι μόνο/όχι απλώς ο ίδιος αλλά και όλη η γενιά του. [Εκτεταμένη βιογράφηση του Καραθεοδωρή αλλά και όλου του οικογενειακού του δέντρου βρίσκει κανείς στο Μέγα Ελληνικό Βιογραφικό Λεξικό Βοβολίνη, τ. 5 και 6, του οποίου αυτό είναι από τα μεγαλύτερα λήμματα – έκτασης βιβλίου – 312 σελίδες μεγάλου σχήματος).

Η παρουσίαση στην ΤτΕ είχε οργανωθεί έτσι ώστε να δοθεί μια αίσθηση της έκτασης της παρουσίας Καραθεοδωρή: Ο Χαρ. Βάρβογλης, ομότιμος καθηγητής Φυσικής του ΑΠΘ, περιέγραψε με τρόπο κατανοητό και για τον μέσο ακροατή το πώς στα πεδία της οπτικής, της θερμοδυναμικής και της θεωρίας της σχετικότητας, ο Καραθεοδωρής έδειξε εφαρμογές της μαθηματικής του προσέγγισης, που τον έκαναν συνομιλητή του Αϊνστάιν (αν και όχι με την κάπως υπερβολική εκδοχή που συχνά αναφέρεται) ή πάλι του Μαξ Πλανκ, και τούτο σε μια εποχή όπου κυριολεκτικό επεκτείνονταν τα σύνορα της Φυσικής και καινοτομική μαθηματική διερεύνηση οδηγούσε/στήριζε στις νέες κατευθύνσεις.

Η επίσης ομότιμη καθηγήτρια Μαθηματικών του ΕΜΠ Χριστίνα Φίλη, πέρα από τις αναφορές στα αντίστοιχα συναπαντήματα Καραθεοδωρή με μαθηματικούς σαν τον Χίλμπερτ, τον Φέλιξ Κλάιν ή τον Μινκόφσκι (Doctorvater του Καραθεοδωρή) και στην ενασχόλησή του με τότε πεδία αιχμής όπως η θεωρία των αριθμών, παρουσίασε – με τον πικρά παραστατικό, εκ των υστέρων, τίτλο «Φως εξ Ανατολών»  – την καθοριστική συμμετοχή του μετά από πρόσκληση του Ελευθερίου Βενιζέλου στον σχεδιασμό του ατυχήσαντος Πανεπιστημίου της Σμύρνης. Η οργάνωση και το πρόγραμμα του οποίου θα αποτελούσαν πρότυπο σε Ευρωπαϊκό επίπεδο…

Ο Στέφανος Γερουλάνος, καθηγητής Χειρουργικής στην Ζυρίχη και Ιστορίας της Ιατρικής στα Γιάννενα (γνωστότερος ευρύτερα από την θητεία του ως διευθυντή στο Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό, στο ξεκίνημά του), εισέφερε – με ιδιαίτερα ζωντανό τρόπο – πλήθος στοιχείων πέρα από τα συνήθη βιογραφικά για το ευρύτερο οικογενειακό δένδρο του Καραθεοδωρή. Με την έμφαση να δίνεται στις συνθήκες υπό τις οποίες, στα χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, μεγάλες οικογένειες των Ελληνικών κοινοτήτων είχαν αναπτύξει όχι μόνο οικονομική/εμπορική δραστηριότητα, αλλά και πνευματική /ακαδημαϊκή. Ένας των Καραθεοδωρή μιλούσε 19 γλώσσες, άλλος 17: δεν ήταν όμως μια απλή ικανότητα ή αντίστοιχη περιέργεια, ήταν κυρίως προϋπόθεση επιβίωσης σε ένα καθεστώς όπου μόνο στο εμπόριο, είτε στην επικοινωνία των ετερόκλητων εθνοτήτων υπήρχε διέξοδος (που μπορούσε εν συνεχεία να οδηγήσει σε θέση Ηγεμόνα Ικαρίας, ή και της Κρήτης ή πάντως στην Πρεσβεία της Υψηλής Πύλης στο Βέλγιο, όπως τον πατέρα του Κωνσταντίνου Καραθεοδωρή). Επίσης, η στρατιωτική δόμηση της Αυτοκρατορίας κρατούσε τις στρατιωτικές σχολές κύρους μόνο για τους Οθωμανούς, οπότε διέξοδος υπήρχε π.χ. στην Ιατρική ή/και τις Φυσικές Επιστήμες ή την Μηχανική.

Αυτή η κοινωνική «μήτρα», απ’ όπου δεν έλλειπε το στοιχείο της ακραίας διακινδύνευσης/της θυσίας – στους συγγενείς του δένδρου Καραθεοδωρή ο Πατριάρχης Κύριλλος Στ΄, που απαγχονίσθηκε επί Σουλτάνου Μαχμούτ Β΄ αν και είχε παραιτηθεί/ αποσυρθεί στην Αδριανούπολη: αλλά και άλλα μέλη του οικογενειακού δένδρου Καραθεοδωρή βρήκαν αντίστοιχο τέλος στα ταραγμένα χρόνια της Αυτοκρατορίας – έκανε τον ίδιο τον Κ. Καραθεοδωρή να ανταποκριθεί με προθυμία στο κάλεσμα του Ελευθερίου Βενιζέλου. Πέρα από τον σχεδιασμό του κακότυχου Ιωνικού Πανεπιστημίου, σ’ αυτόν οφείλεται και ο (επί Βενιζέλου) Νόμος-Πλαίσιο για τα ΑΕΙ, «Ο οποίος κατόρθωσε να λειτουργήσει επί μισόν αιώνα χωρίς προβλήματα» ήταν καταληκτικό σχόλιο Στ. Γερουλάνου.

Ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννης Στουρνάρας

Όπως εξήγησε ο Γιάννης Στουρνάρας, η έκδοση αναμνηστικού κέρματος, που τίθεται σε κυκλοφορία ανά την Ευρώπη/την Ευρωζώνη, δεν είναι απλή υπόθεση. Η προσωπικότητα που τιμάται πρέπει να είναι διεθνώς αναγνωρίσιμη, να συμβολίζει «κάτι» από την ενιαία πορεία των λαών της Ευρώπης και την πνευματική (εν προκειμένω) ιστορία τους. Αυτά τα χαρακτηριστικά έγινε δεκτό ότι συγκέντρωνε ο Κ. Καραθεοδωρή. Όπως εξήγησε ο Διοικητής ΤτΕ «Κάθε χρόνο το Νομισματικό Πρόγραμμα τιμά επιφανείς προσωπικότητες και αναδεικνύει σημαντικές επετείους […]. Η θεματολογία του προγράμματος προέρχεται από την πολιτιστική μας κληρονομιά και το φυσικό περιβάλλον της χώρας μας, χωρίς να παραλείπουμε ιστορικές επετείους και προσωπικότητες, όπως ο Καραθεοδωρή».  Στο νομισματικό πρόγραμμα της Τράπεζας της Ελλάδος/του Υπουργείου Οικονομικών είχε – για παράδειγμα – τιμηθεί το 2023 η Μαρία Κάλλας, ο Αντώνης Σαμαράκης ή τα 50χρονα του Πολυτεχνείου.

Ας σημειωθεί ότι στην ομήγυρη, πέρα από ένα κοινό «της δημόσιας ζωής» παρευρίσκονταν οι πρώην διοικητές ΤτΕ Τίμος Χριστοδούλου και Νίκος Γκαργκάνας, η πρώην Πρόεδρος της Βουλής Άννα Ψαρούδα-Μπενάκη, ακαδημαϊκοί – αλλά και ο Αντώνης Σαμαράς…

Πηγή: ekdoseiskerkyra.gr

Το άρθρο Η εκπληκτική περίπτωση του Κωνσταντίνου Καραθεοδωρή… Του Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Πάμπολλες φορές ο Γιάννης Μαρίνος στα άρθρα του στον Οικονομικό Ταχυδρόμο καυτηρίαζε το στρουθοκαμηλισμό που κυριαρχούσε αλλά και κυριαρχεί στη δημόσια ζωή της χώρας και, τουλάχιστον από το 1830 και έπειτα, αποτρέπει κάθε εκσυγχρονισμό της. Σήμερα, η κατάσταση αυτή έχει φτάσει στο απροχώρητο και αυτό ο αναγνώστης του βιβλίου το αντιλαμβάνεται, συνειδητοποιώντας ότι άρθρα του Γιάννη Μαρίνου που γράφτηκαν πριν από 30 χρόνια παραμένουν απελπιστικά επίκαιρα!

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

Ο Αθανάσιος-Γεώργιος Παπανδρόπουλος γεννήθηκε το 1940 και στη δημοσιογραφία δραστηριοποιείται επί 56 χρόνια. Έχει σπουδάσει στο Βέλγιο και τη Γαλλία οικονομικές επιστήμες, πολιτική φιλοσοφία και επικοινωνία και υπήρξε ο πρώτος Έλληνας ανταποκριτής στις Βρυξέλλες για λογαριασμό του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη το 1964. Διετέλεσε αρθρογράφος και συντάκτης στον Οικονομικό Ταχυδρόμο κατά τις περιόδους 1963-1967 και 1977-2004 ενώ στην καριέρα του συνεργάστηκε με γνωστά βελγικά και γαλλικά περιοδικά, με μεγάλες ελληνικές εφημερίδες και πραγματοποίησε σημαντικές ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές (ΕΡΤ, SBC TV, Κανάλι 5, Αθήνα 9.84). Κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής του πορείας έχει τιμηθεί με 42 διεθνή και ελληνικά δημοσιογραφικά βραβεία· είναι συγγραφέας έξι βιβλίων και το 2002 εξελέγη μέλος της Άτυπης Γερουσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Πηγή: ekdoseiskerkyra.gr

Το άρθρο ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟ ΓΙΑ ΣΤΡΟΥΘΟΚΑΜΗΛΟΥΣ εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.