Έλληνες Αρχεία - NewIdeas | Το κανάλι με άποψη

UBS: Πόσα λεφτά έχουν οι Ελληνες, πόσοι είναι εκατομμυριούχοι

admin — Wed, 01 Jul 2026 08:14:17 +0000

Η Ελλάδα συγκαταλέγεται στις χώρες με σχετικά υψηλή μέση περιουσία ανά ενήλικα, ωστόσο η εικόνα που προκύπτει από την ετήσια Global Wealth Report 2026 της UBS δείχνει ότι ο πλούτος εξακολουθεί να κατανέμεται άνισα, ενώ το μεγαλύτερο μέρος του παραμένει επενδεδυμένο σε ακίνητα και όχι σε χρηματοοικονομικά προϊόντα.

Σύμφωνα με τη μελέτη της ελβετικής τράπεζας, ο μέσος καθαρός πλούτος ανά ενήλικα στην Ελλάδα διαμορφώθηκε στις 143.343 δολάρια στο τέλος του 2025, επίδοση που κατατάσσει τη χώρα στην 30ή θέση παγκοσμίως.

Ωστόσο, όταν εξετάζεται η διάμεση περιουσία, δηλαδή το επίπεδο πλούτου που διαθέτει ο «τυπικός» πολίτης, η εικόνα διαφοροποιείται σημαντικά. Η διάμεση περιουσία στην Ελλάδα ανέρχεται μόλις σε 59.162 δολάρια, λιγότερο από το μισό του μέσου όρου. Η μεγάλη αυτή απόκλιση υποδηλώνει ότι ένα σημαντικό μέρος του συνολικού πλούτου συγκεντρώνεται σε σχετικά περιορισμένο αριθμό νοικοκυριών.

Να σημειωθεί ότι η μέση περιουσία ανά ενήλικα στην Ελλάδα έχει αυξηθεί περίπου κατά 5% από το 2020 έως το τέλος του 2025. Αντίθετα, η διάμεση περιουσία εμφανίζει υποχώρηση στη διάρκεια της ίδιας περιόδου.

Περισσότεροι από 82.000 εκατομμυριούχοι

Η ανοδική πορεία του παγκόσμιου πλούτου αποτυπώθηκε και στην Ελλάδα.

Η UBS εκτιμά ότι στη χώρα υπάρχουν πλέον περίπου 82.000 εκατομμυριούχοι σε δολάρια, ενώ μόνο μέσα στο 2025 προστέθηκαν 2.762 νέοι, αριθμός αυξημένος κατά 3,5% σε σχέση με το προηγούμενο έτος.

Η αύξηση αυτή ακολουθεί τη διεθνή τάση, καθώς το 2025 δημιουργήθηκαν σχεδόν ένα εκατομμύριο νέοι εκατομμυριούχοι παγκοσμίως, με τις Ηνωμένες Πολιτείες να αντιπροσωπεύουν σχεδόν τους μισούς.

Ο πλούτος των Ελλήνων παραμένει κυρίως… ακίνητα

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά ευρήματα της έκθεσης αφορά τη σύνθεση της ελληνικής περιουσίας. Μόλις το 36,1% της ακαθάριστης περιουσίας των ελληνικών νοικοκυριών αποτελείται από χρηματοοικονομικά στοιχεία ενεργητικού -καταθέσεις, μετοχές, αμοιβαία κεφάλαια και λοιπές επενδύσεις.

Το ποσοστό αυτό είναι αισθητά χαμηλότερο από αυτό που καταγράφεται στις περισσότερες ανεπτυγμένες οικονομίες. Στις ΗΠΑ, για παράδειγμα, τα χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία αντιπροσωπεύουν σχεδόν το 79% του συνολικού πλούτου, ενώ στην Ελβετία ξεπερνούν το 65%.

Το στοιχείο επιβεβαιώνει ότι η περιουσία των ελληνικών νοικοκυριών εξακολουθεί να βασίζεται κυρίως στην ιδιοκτησία ακινήτων.

Σημαντικές ανισότητες

Η UBS χρησιμοποιεί τον δείκτη Gini για να αποτυπώσει την κατανομή του πλούτου. Για την Ελλάδα ο δείκτης διαμορφώνεται στο 0,60, επίπεδο που υποδηλώνει σημαντική συγκέντρωση περιουσίας, αν και χαμηλότερη από χώρες όπως οι ΗΠΑ (0,77), η Ρωσία (0,82) ή η Βραζιλία (0,81).

Η εικόνα αυτή εξηγεί και τη μεγάλη διαφορά μεταξύ μέσου και διάμεσου πλούτου, καθώς οι πολύ υψηλές περιουσίες ανεβάζουν τον μέσο όρο χωρίς να αντικατοπτρίζουν την οικονομική κατάσταση της πλειονότητας των νοικοκυριών.

Πώς κινήθηκε η Ελλάδα μετά την πανδημία

Σε πραγματικούς όρους, δηλαδή μετά την αφαίρεση του πληθωρισμού και με βάση το τοπικό νόμισμα, η Ελλάδα δεν συγκαταλέγεται στις χώρες που γνώρισαν θεαματική αύξηση του πλούτου από το 2020 μέχρι σήμερα.

Η χώρα εμφανίζει ήπια βελτίωση, αρκετά χαμηλότερη από εκείνη που κατέγραψαν οικονομίες όπως η Νότια Κορέα, η Ρωσία ή η Κροατία, αλλά και χωρίς τις μεγάλες απώλειες που σημειώθηκαν σε ορισμένες δυτικές οικονομίες, όπως το Ηνωμένο Βασίλειο ή η Ολλανδία.

Ισχυρή χρονιά για τον παγκόσμιο πλούτο

Σε διεθνές επίπεδο, η UBS χαρακτηρίζει το 2025 ως μία από τις καλύτερες χρονιές της τελευταίας δεκαετίας. Ο συνολικός ιδιωτικός πλούτος αυξήθηκε κατά 10,8%, υπερδιπλάσια επίδοση σε σχέση με το 2024, χάρη στην άνοδο των χρηματιστηρίων αλλά και στην αύξηση της αξίας των μη χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων.

Η Ευρώπη και η Μέση Ανατολή σημείωσαν την υψηλότερη περιφερειακή αύξηση πλούτου, σχεδόν 18%, επωφελούμενες και από την ενίσχυση του ευρώ έναντι του δολαρίου, ενώ η περιοχή Ασίας-Ειρηνικού κινήθηκε με σαφώς χαμηλότερους ρυθμούς.

Πηγή: euro2day.gr

Το άρθρο UBS: Πόσα λεφτά έχουν οι Ελληνες, πόσοι είναι εκατομμυριούχοι εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Η Κλιματική Αλλαγή και οι Έλληνες

admin — Mon, 27 Jun 2022 15:36:32 +0000

Ποιες είναι οι απόψεις και οι στάσεις των Ελλήνων και των Ελληνίδων για τα θέματα που σχετίζονται με την κλιματική αλλαγή; Αντιλαμβάνονται τις συνέπειες; Ποιοι πιστεύουν ότι είναι αρμόδιοι για να λύσουν το πρόβλημα; Και τι κάνουν οι ίδιοι γι’ αυτό; Μια νέα έρευνα που δημοσιεύει η διαΝΕΟσις δίνει κάποιες πρώτες απαντήσεις.

Πανελλαδική Έρευνα για την Κλιματική Αλλαγή (PDF)

Πριν πάμε στα αποτελέσματα, όμως, αξίζει να επισημάνουμε μια διαφορά αυτής της έρευνας σε σχέση με όλες τις υπόλοιπες έρευνες κοινής γνώμης που έχουν δημοσιευτεί από τη διαΝΕΟσις στο παρελθόν. Η παρούσα είναι το ποσοτικό σκέλος έρευνας που υλοποιήθηκε από την εταιρεία Metron Analysis για λογαριασμό του Υπουργείου Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, στο πλαίσιο εκπόνησης μιας ολοκληρωμένης Εθνικής Στρατηγικής για την προσαρμογή στην κλιματική κρίση. Τα αποτελέσματα θα αποτελέσουν εργαλείο για τις μελλοντικές πολιτικές δράσεις του Υπουργείου, στις οποίες περιλαμβάνεται και η σύνταξη ενός νέου Εθνικού Σχεδίου Διαχείρισης Κινδύνου Καταστροφών και Προσαρμογής στην Κλιματική Αλλαγή. Μπορείτε να διαβάσετε το σχετικό δελτίο τύπου του Υπουργείου εδώ. Η διαΝΕΟσις συμμετείχε (φυσικά αφιλοκερδώς) στη διαμόρφωση του ερωτηματολογίου της έρευνας, ενώ πρόκειται να δημοσιεύσει και μια σειρά από συνοδευτικές εκθέσεις ειδικών που θα αναλύσουν τα αποτελέσματα και να καταλήξουν σε προτάσεις πολιτικής. Εδώ δημοσιεύουμε τα πλήρη αποτελέσματα της ποσοτικής έρευνας τα οποία έτσι θα είναι διαθέσιμα ελεύθερα σε ερευνητές, στο ευρύ κοινό, στις επόμενες ηγεσίες του Υπουργείου αλλά και στα άλλα συναρμόδια Υπουργεία τα οποία αφορά το θέμα της κλιματικής αλλαγής.

Η έρευνα, που περιλαμβάνει 28 ερωτήσεις, διεξήχθη από τη Metron Analysis σε πανελλαδικό δείγμα 2.005 ατόμων ηλικίας 17 και άνω, τηλεφωνικά και online, την περίοδο 6-27 Απριλίου του 2022. Μπορείτε να διαβάσετε όλα τα αποτελέσματά της εδώ, και ένα executive summary της έρευνας από τη Metron Analysis, το οποίο συμπεριλαμβάνει και συμπεράσματα από τη συνοδευτική ποιοτική έρευνα που διεξήχθη λίγες εβδομάδες νωρίτερα, εδώ.

Παρακάτω θα δούμε μερικά από τα βασικά στοιχεία και συμπεράσματα που προκύπτουν από τα αποτελέσματα.

—

Σύντομη Παρουσίαση Αποτελεσμάτων (PDF)

Μετά από μια (πρωτοφανή στα χρονικά) ανατροπή την περίοδο της πανδημίας, οι Έλληνες πολίτες επέστρεψαν στην κανονικότητα: το 60,6% πιστεύουν, πλέον, πως “η χώρα κινείται προς τη λάθος κατεύθυνση”, έναντι 31% που θεωρούν ότι κινείται προς τη σωστή. Αυτή είναι μια ερώτηση που γίνεται συχνά σε παρόμοιες έρευνες, ανεξαρτήτως θέματος και συγκυρίας, και αποτυπώνει το γενικότερο κλίμα στην κοινωνία. Αξίζει να αναφέρουμε ότι τον Απρίλιο του 2020, εν μέσω της πρώτης καραντίνας, τα ποσοστά στην ίδια ερώτηση ήταν αντίστοιχα 9,6% (προς τη “λάθος”) και 85,7% (προς τη “σωστή”). Όπως γίνεται συνήθως σε συνθήκες κανονικότητας, οι απαντήσεις σε αυτή την ερώτηση είναι άμεσα συνδεδεμένες με τις ιδεολογικές τοποθετήσεις των ερωτηθέντων, ενώ και οι νέοι και οι άνεργοι είναι σχεδόν πάντα λιγότερο αισιόδοξοι. Αντίθετα, σε μια άλλη, παρόμοια ερώτηση για το αν “ο κόσμος” κινείται προς τη σωστή ή τη λάθος κατεύθυνση, όλες οι ιδεολογικοπολιτικές κατηγορίες του πληθυσμού λίγο-πολύ συμφωνούν: ο κόσμος πηγαίνει προς τη λάθος κατεύθυνση. Αυτό απαντά 66,9% του συνόλου.

Στην ερώτηση “ποιο πιστεύετε ότι είναι το πιο σημαντικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα”, οι πιο δημοφιλείς απαντήσεις που δίνουν οι Έλληνες -με μεγάλη διαφορά από τις επόμενες- είναι η “ακρίβεια” (25,9%) και η “οικονομία” (24,3%). Ωστόσο, στην ερώτηση “ποιο πιστεύετε ότι είναι το πιο σημαντικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο πλανήτης σήμερα”, στην οποία επίσης δόθηκε η δυνατότητα στους ερωτηθέντες να απαντήσουν αυθόρμητα, η πιο συχνή απάντηση ήταν η “καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος” (17%) με την “κλιματική αλλαγή” να εμφανίζεται στην τρίτη θέση (13,1%). Η διάκριση ανάμεσα στις δύο έννοιες, όπως γίνεται αντιληπτό από άλλες ερωτήσεις αλλά και σε άλλες έρευνες, δεν είναι απολύτως ξεκάθαρη στο μυαλό των ερωτηθέντων. Αναφέρουν, πάντως, και τις δύο αρκετά συχνά. Ως άλλα μεγάλα προβλήματα του πλανήτη μας καταγράφονται οι πόλεμοι (13,6%), η ακρίβεια (11,1%), η φτώχεια και οι ανισότητες (8,9%) και η “οικονομία” (8,1%). Έχει ενδιαφέρον εδώ το ότι εμφανίζονται κάποιες διαφοροποιήσεις στις ηλικιακές κατηγορίες, οι οποίες δεν είναι οι αναμενόμενες. Ενώ σχεδόν το 40% των “boomers” του δείγματος (δηλαδή οι ερωτηθέντες ηλικίας 58-67 ετών) επιλέγουν είτε την “κλιματική αλλαγή” είτε την “καταστροφή του περιβάλλοντος” ως το σημαντικότερο πρόβλημα του πλανήτη, μόνο το 24% των μελών της “Gen Z” (ηλικίες 17-25) και το 20% των “Millennials” (ηλικίες 26-41) απαντούν το ίδιο. Και για τις δύο κατηγορίες νεότερων Ελλήνων πολύ σημαντικό πρόβλημα για τον πλανήτη αποτελεί “η ακρίβεια” (18%).

Πάντως, οι Έλληνες αναγνωρίζουν καθολικά ότι υπάρχει πρόβλημα. Το 90,5% των ερωτηθέντων συμφωνούν ότι “υπάρχει” κλιματική αλλαγή, και το 90% εξ αυτών πιστεύουν ότι αυτή οφείλεται “κυρίως στην ανθρώπινη δράση”. Είναι εξαιρετικά υψηλά ποσοστά αυτά, κοινά σε όλες τις κατηγορίες του πληθυσμού, που υπογραμμίζουν ότι η “άρνηση” της κλιματικής αλλαγής είναι ένα φαινόμενο εξαιρετικά περιορισμένο στην ελληνική κοινωνία. Μάλιστα, όταν ζητήθηκε από τους ερωτηθέντες να βαθμολογήσουν το πόσο σοβαρό πρόβλημα θεωρούν την κλιματική αλλαγή σήμερα στην κλίμακα από το 1 μέχρι το 10, σχεδόν ένας στους τρεις απάντησε “10” και το 82,2% επέλεξαν έναν αριθμό από το 7 και πάνω. Η μέση τιμή στις βαθμολογίες τους ήταν 8,8.

Όταν, δε, τους ζητήθηκε να βαθμολογήσουν στην κλίμακα 1-5 το πόσο απειλητικές θεωρούν διάφορες επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, η πλειοψηφία βαθμολόγησε με “4” ή “5” όλες τις επιπτώσεις, από τη “διατροφική ασφάλεια” (56,3%) και τις “κοινωνικές ανισότητες” (63,7%) μέχρι την “ενεργειακή κρίση” (79,7%) και τις “δασικές πυρκαγιές” (85,6%).

Στο θέμα της αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής, πάντως, ένα πολύ υψηλό ποσοστό των ερωτηθέντων πιστεύουν ότι υπεύθυνοι για να αντιμετωπίσουν την κλιματική αλλαγή είμαστε “εμείς οι πολίτες”. Πάνω από 1 στους 3 επιλέγουν αυτή την απάντηση, περισσότεροι από όσους πιστεύουν ότι υπεύθυνες είναι “οι επιχειρήσεις και η βιομηχανία” (22,4%), ο ΟΗΕ (11,7%), η Ευρωπαϊκή Ένωση (28,7%) ή οι Δήμοι (6,9%). Η πλειοψηφία, όπως ίσως είναι αναμενόμενο, θεωρεί ότι υπεύθυνες για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής είναι κυρίως “οι εθνικές κυβερνήσεις”.

Η πλειοψηφία, δε, πιστεύουν ότι τόσο “η Πολιτεία” όσο και “η ΕΕ” κάνουν “λίγα” για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα.

Σε επιμέρους περιβαλλοντικά θέματα, οι ερωτηθέντες ρίχνουν το βάρος της ευθύνης μόνο εν μέρει στο κράτος. Όταν ρωτήθηκαν αν “ο καθαρισμός των οικοπέδων” πρέπει να είναι ευθύνη της Πολιτείας ή των πολιτών, το 67,1% παραδέχτηκαν πως είναι ευθύνη των πολιτών. Μόνο 31,5% θεωρούν πως ο καθαρισμός των παραλιών είναι ευθύνη της Πολιτείας -το 28,4% θεωρεί πως είναι ευθύνη των πολιτών, ενώ σχεδόν 40% απαντούν αυθόρμητα “και των δύο”.

Οι περισσότεροι πολίτες, δε, δηλώνουν ότι θα ήθελαν να συμμετάσχουν στο μέλλον σε δράσεις και προσπάθειες που έχουν σχέση γενικότερα με την “προστασία του περιβάλλοντος”, από το 60% που δήλωσαν ότι θα ήθελαν να συμμετάσχουν σε περιβαλλοντικές οργανώσεις, μέχρι το 78% που θα ήθελαν να συμμετάσχουν σε δενδροφυτεύσεις/αναδασώσεις. Τα ποσοστά στους νέους εδώ εμφανίζονται ελαφρώς αυξημένα σε σχέση με των μεγαλύτερων ηλικιών. Υψηλά είναι και τα ποσοστά των θετικών απαντήσεων σε ερωτήσεις για το αν οι πολίτες έχουν αναλάβει κάποια δράση για την “αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής” τους τελευταίους έξι μήνες, όπως τη μείωση κατανάλωσης ενέργειας στο σπίτι ή την εξοικονόμηση νερού. Πολύ λιγότεροι δηλώνουν ότι έχουν προβεί σε άλλες δραστικές κινήσεις, όπως την εγκατάσταση ηλιακών συλλεκτών στο σπίτι ή την αγορά/ενοικίαση ηλεκτρικού αυτοκινήτου.

Στο μόνιμα επίκαιρο θέμα της ενεργειακής πολιτικής της χώρας μας, η μεγάλη πλειοψηφία του πληθυσμού υποστηρίζει τη στροφή στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ). Στη σχετική ερώτηση για το “πού πιστεύετε ότι πρέπει να διατεθούν οι οικονομικοί πόροι της χώρας και της ΕΕ” το 71,1% επιλέγει τις ΑΠΕ, ενώ το 26,1% τα ορυκτά καύσιμα (που για τις ανάγκες της συγκεκριμένης ερώτησης χωρίζονται σε δύο επιλογές: “στο παραδοσιακό μοντέλο των ορυκτών καυσίμων” και “στο φυσικό αέριο”). Αν και εμφανίζονται μικρές διαφοροποιήσεις (στους ερωτηθέντες από τα νησιά του Αιγαίου, για παράδειγμα), η προτίμηση στις ΑΠΕ είναι σαφώς πλειοψηφική σε όλες τις κατηγορίες του πληθυσμού, σε όλες τις ηλικίες και σε ολόκληρη την επικράτεια.

Ωστόσο, σε επιμέρους θέματα εμφανίζονται κάποιες απαντήσεις που θα μπορούσαν να εκληφθούν ως αντιφάσεις. Τέθηκαν στους ερωτηθέντες μια σειρά από “αμφιλεγόμενες” θέσεις, κάποιες από τι οποίες αποτελούν γνωστούς και συζητημένους “μύθους” που πότε πότε επανέρχονται στον δημόσιο διάλογο, και τους ζητήθηκε να απαντήσουν για το αν συμφωνούν ή διαφωνούν μαζί τους. Όπως φαίνεται, το 73,4% συμφωνούν ότι “η πλειοψηφία των πυρκαγιών είναι αποτέλεσμα σκόπιμου εμπρησμού”, ένα 55,1% θεωρούν ότι “μετά από καταστροφικές πυρκαγιές στα δάση φυτρώνουν ανεμογεννήτριες” και σχεδόν 1 στους 3 νομίζουν ότι “οι ανεμογεννήτριες αντί να βοηθούν το περιβάλλον το επιβαρύνουν”. Στην ερώτηση για το αν θα συμφωνούσαν με την προμήθεια ηλεκτρικού ρεύματος από γειτονικές χώρες που έχει παραχθεί από πυρηνική ενέργεια (και άρα δεν συμβάλει στις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου), σχεδόν το 60% των ερωτηθέντων δηλώνουν πως όχι.

Ίσως να είναι σχετικό το ότι το 70,2% των ερωτηθέντων δηλώνουν ότι ενημερώνονται για θέματα σχετικά με την κλιματική αλλαγή από το διαδίκτυο (και επιπλέον 34,2% δηλώνουν ειδικά τα social media), έναντι 53,2% που ενημερώνονται από την τηλεόραση και 26% που ενημερώνονται από “φίλους και οικογένεια”.

Αντιφάσεις εμφανίζονται και αλλού. Το 72,8% των πολιτών συμφωνούν ότι “θα έπρεπε να ασφαλίσουμε την περιουσία μας έναντι των φυσικών καταστροφών”. Ωστόσο, σε άλλη ερώτηση παρακάτω μόνο το 26,1% δηλώνουν πως το σπίτι στο οποίο κατοικούν είναι όντως ασφαλισμένο για φυσικές καταστροφές.

Πολλές φορές στον δημόσιο διάλογο η προστασία του περιβάλλοντος συζητιέται ή αναφέρεται ως εμπόδιο της οικονομικής ανάπτυξης ή, έστω, οι δύο έννοιες αναφέρονται ως ασύμβατες ή αντίθετες. Στην πράξη, βεβαίως, το ένα δεν αποκλείει το άλλο (ίσα ίσα, η συνεχιζόμενη κλιματική κρίση εξασφαλίζει ότι η οικονομική ανάπτυξη στο μέλλον θα γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη) αλλά στην έρευνα το θέμα αυτό τέθηκε ως δίλημμα, για να εξαχθούν τυχόν έμμεσα συμπεράσματα που μπορούν να προκύψουν. Πράγματι, ο γενικός πληθυσμός εμφανίζεται μοιρασμένος στις απόψεις του (τη μεγαλύτερη έμφαση στην προστασία του περιβάλλοντος δίνουν οι ηλικιωμένοι, οι αριστεροί και οι αγρότες). Κι ένα 15% του πληθυσμού (που φτάνει το 25% στις μεγαλύτερες ηλικίες) απορρίπτει εντελώς το δίλημμα απαντώντας αυθόρμητα “και τα δύο”.

Τέλος, το 81,3% των ερωτηθέντων θεωρεί την υπηρεσία ειδοποιήσεων 112 “πολύ” ή “αρκετά” χρήσιμη, με το 70,5% να δηλώνουν ότι έχουν λάβει μήνυμα από το 112, και το 88,3% εξ αυτών να δηλώνουν ότι έχουν ακολουθήσει τις οδηγίες του.

Από την άλλη, το 78,1% των ερωτηθέντων δεν γνωρίζουν αν υπάρχει κάποιο σχέδιο έκτακτης ανάγκης στον Δήμο τους σε περίπτωση μιας φυσικής καταστροφής, ενώ σχεδόν οι μισοί δεν έχουν καν συζητήσει στο νοικοκυριό τους κάποιο σχέδιο αντίδρασης σε περίπτωση κάποιου τέτοιου συμβάντος.

Το άρθρο Η Κλιματική Αλλαγή και οι Έλληνες εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Ποιοι Έλληνες εφοπλιστές ωφελούνται από την άνοδο του LNG… Της Αναστασίας Βαμβακά

admin — Sat, 26 Mar 2022 11:23:40 +0000

Της Αναστασίας Βαμβακά

Κερδισμένη φαίνεται πως θα είναι η ελληνική πλοιοκτησία από την αλλαγή στο γεωστρατηγικό και οικονομικό πεδίο της αγοράς LNG από τις ΗΠΑ προς την Ευρώπη. Ο στρατηγικός ρόλος της μεταφοράς του υγροποιημένου φυσικού αερίου που κατέχουν οι Έλληνες εφοπλιστές, καθώς είναι ιδιοκτήτες του 22% του παγκόσμιου στόλου δεξαμενοπλοίων που μπορούν να μεταφέρουν LNG, έχει αναγάγει τη μετατόπιση στην αγορά σε εξαιρετικής σημασίας επένδυση για τον κλάδο.

Αυτή τη στιγμή βρίσκονται υπό παραγγελία σε διάφορα ναυπηγεία ακόμα 137 LNG δεξαμενόπλοια, τα οποία ωστόσο έχουν χρόνο παράδοσης από το 2024 και μετά. Σύμφωνα με τη VesselsValue, τον Νοέμβριο του 2021 ο ελληνικών συμφερόντων στόλος LNG carriers αποτιμάτο ως ο ακριβότερος παγκοσμίως, στα 19,118 δισ. δολάρια, ακολουθούμενος από αυτόν της Ιαπωνίας στα 18,1 δισ., της Κίνας στα 10,4 δισ. και της Νοτίου Κορέας στα 9 δισ. Επιπλέον, η μεταφορά του LNG εκτιμάται ότι θα παραμείνει εξαιρετικά κερδοφόρα συναλλαγή, καθώς οι δυνατότητες μεταφοράς του είναι περιορισμένες. Σύμφωνα, μάλιστα, με παρατηρητές της ελληνικής ναυτιλιακής αγοράς, η παγκόσμια ζήτηση για χωρητικότητα LNG θα διπλασιαστεί μέχρι το 2040.

Οι σχεδιασμοί των ναυτιλιακών εταιρειών γύρω από το υγροποιημένο φυσικό αέριο δεν ξεκίνησαν τώρα για τους Έλληνες εφοπλιστές, αλλά πολύ πριν από το ξέσπασμα του πολέμου, καθώς ήδη από το 2015 είχαν καταλάβει την πρώτη θέση στη ναυπήγηση πλοίων LNG. Είναι χαρακτηριστικό ότι το 2016 ο όμιλος Αγγελικούση (Maran Gas) ήταν πρώτος παγκοσμίως, με 32 τέτοια πλοία στον στόλο του. Ο όμιλος Λιβανού δεύτερος, τρίτος ο όμιλος Προκοπίου (DynaGas), ενώ ακολουθούσαν ο όμιλος Οικονόμου (TMS Cardiff Gas) και ο όμιλος Μαρτίνου (Thenamaris). Τα επόμενα χρόνια ακολούθησαν και οι όμιλοι Χάρη Βαφειά, Ευάγγελου Μαρινάκη, Μιχάλη Χανδρή, Παναγιώτη Τσάκου, Γιώργου Οικονόμου, Άννας Αγγελικούση, Ντίνου Μαρτίνου, Ανδρέα Μαρτίνου και Λάτση. Ορισμένοι εξ αυτών των ομίλων, όπως των Αγγελικούση και Προκοπίου, έχουν εισέλθει και στα FSRU, πλωτά μέσα που μπορούν να λειτουργήσουν ως σταθμοί επαναεριοποίησης υγροποιημένου φυσικού αερίου, εγκαταστάσεις απαραίτητες για να περάσει το αέριο στον τελικό καταναλωτή, οι οποίες, ως πλωτές, μπορούν να μετακινηθούν σε νέες αγορές όταν αυτό απαιτηθεί. Συνολικά στον πλανήτη αυτήν τη στιγμή υπάρχουν περί τα 45 τέτοια FSRU, είτε ναυπηγημένα ως τέτοια είτε μετασκευασμένα LNG carriers.

Αποθήκευση

Η επιχειρηματική δραστηριότητα των Ελλήνων εφοπλιστών δεν περιορίζεται μόνο στη μεταφορά, αλλά επεκτείνεται και στην αποθήκευση του υγροποιημένου φυσικού αερίου, δίνοντας άλλη διάσταση στον σχεδιασμό της αστικής τάξης για μετατροπή της χώρας σε ενεργειακό κόμβο και “πύλη εισόδου” του LNG στην Ευρώπη.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το έργο του πλωτού σταθμού στην Αλεξανδρούπολη όπου συμμετέχει η εταιρεία GasLog, του ομίλου Λιβανού. Η Maran Gas του ομίλου Αγγελικούση, πέρα από το γεγονός ότι διαθέτει πλέον 44 LNG πλοία, είναι ιδιοκτήτρια και μίας πλωτής δεξαμενής αποθήκευσης υγροποιημένου φυσικού αερίου FSRU, 173.400 κυβικών μέτρων, με κόστος πάνω από 300 εκατ. ευρώ, ενώ έχει παραγγείλει 10 νέα δεξαμενόπλοια LNG με έτη παράδοσης κυρίως το 2024 και 2025.

Ταυτόχρονα, είναι σε πλήρη εξέλιξη το “mega project” −αντίστοιχο με αυτό στην Αλεξανδρούπολη− για πλωτή δεξαμενή υγροποιημένου φυσικού αερίου (FSRU) της Motor Oil (όμιλος Βαρδινογιάννη) στους Αγίους Θεοδώρους. Μια επένδυση που εκτιμάται ότι θα ξεπεράσει τα 370 εκατ. ευρώ. Το πρόγραμμα ξεκίνησε από το 2018 και η λειτουργία της δεξαμενής σχεδιάζεται για το τέλος του 2023. Στόχος, όπως αναφέρεται, είναι ο σταθμός αυτός να γίνει η “νότια ενεργειακή πύλη” της χώρας και της Ανατ. Μεσογείου, με παράλληλη λειτουργία ενός συστήματος αγωγών που θα καλύπτουν τόσο την Πελοπόννησο όσο και τερματικά λιμάνια, εξυπηρετώντας μεγάλα πλοία μεταφοράς LNG, με “συμβολή στην ενεργειακή κάλυψη των Βαλκανίων και από εκεί και πέρα της Ευρώπης”.

Αντίστοιχα, αδειοδοτήθηκε και επίσημα στις 3 Μαρτίου ο πλωτός σταθμός υγροποιημένου φυσικού αερίου στο λιμάνι του Βόλου, υπό τον τίτλο “Αργώ”. Το έργο έχει αναλάβει η Μediterranean Gas, μέτοχοι της οποίας “έχουν επενδύσεις και στη ναυτιλία”, ενώ συνεργάζεται ήδη με την αμερικανική ExxonMobil για την εισαγωγή υγροποιημένου φυσικού αερίου στην Ελλάδα, “μέσω αποκλειστικής συμφωνίας δεκαετούς προμήθειας”.

Ο στόλος αυτή τη στιγμή

LNGs – LPGs

– Stealth Maritime – Χάρης Βαφειάς με 44

– Όμιλος Αγγελικούση – Μαρία Αγγελικούση με 43+1

– GasLog – Πήτερ Λιβανός με 35

– Dorian LPG – John C. Hatzipateras με 18

– Naftomar Shipping & Trading – Ζέιν με 17

Πηγή: capital.gr

Το άρθρο Ποιοι Έλληνες εφοπλιστές ωφελούνται από την άνοδο του LNG… Της Αναστασίας Βαμβακά εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Πόσο αλλάζουν οι Έλληνες;… Του Γιάννη Βούλγαρη

admin — Thu, 24 Mar 2022 09:56:36 +0000

Υπό ποιες προϋποθέσεις η Ελλάδα μπορεί με επιτυχία να μπει στη νέα γεωπολιτική πραγματικότητα;

Του Γιάννη Βούλγαρη*

Ένα δραματικό γεγονός όπως ο πόλεμος της Ουκρανίας σπάει τις ρουτίνες των κοινωνιών, της πολιτικής ζωής, των σχολιαστών. Στο χάσμα της συνέχειας που κόβεται, γίνονται συνήθως πιο φανερές οι αλλαγές αντιλήψεων που έχουν επέλθει σε μια κοινωνία, οι οποίες αλλιώς παραβλέπονται μέσα στην αργή εξέλιξή τους. Το ζούμε τώρα μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Έφερε τα πάνω κάτω στο διεθνές σκηνικό, στη Δύση, στην Ευρώπη ειδικότερα, καθώς ήταν ο πρώτος κλασικός διακρατικός πόλεμος στη ήπειρό μας μετά το 1945. Ούτε η Γιουγκοσλαβία, ούτε η Τσετσενία ήταν αυτής της κατηγορίας.

Πρόθεσή μου δεν είναι ωστόσο να προσθέσω άλλο ένα σχόλιο για τον πόλεμο, για τη βαρβαρότητα αλλά και τη μυωπία, όπως όλα δείχνουν, του καθεστώτος Πούτιν, όσο και αν τα γεγονότα μάς συνταράζουν καθημερινά. Με ενδιαφέρει η «εικόνα της Ελλάδας» που φαίνεται μέσα από τη διακοπή της συνέχειας και της ρουτίνας που ο πόλεμος επέφερε. Από το 2008, έχουμε κλείσει πάνω από δεκαετία, πηγαίνοντας από κρίση σε κρίση, πάντα στο πλαίσιο διεθνών αναταράξεων, αλλά πάντα με μια ιδιαίτερη εθνική όψη είτε αρνητική είτε θετική. Βαδίσαμε ανέμελα στη χρεοκοπία, αναθέσαμε τη μεταρρυθμιστική πολιτική στην τρόικα, κάψαμε δύο φορές την Αθήνα, φτάσαμε ένα βήμα πριν από την έξοδο από το ευρώ, σωθήκαμε την τελευταία στιγμή, χάσαμε την ευκαιρία στο Κραν Μοντανά να αλλάξουμε τους όρους του Κυπριακού, δώσαμε λύση στο «Μακεδονικό», ανταποκριθήκαμε επιτυχώς στην πίεση της Τουρκίας, χειριστήκαμε με επάρκεια, δηλαδή μέσα στους ευρωπαϊκούς μέσους όρους, την πανδημία, αντιδράσαμε σαν δραστήριο μέλος της δυτικής κοινότητας στο ουκρανικό παρότι χώρα με έντονη ρωσοφιλία.

Πώς έχουν καταγραφεί όλα αυτά στην ελληνική κοινωνία; Συνήθως η προσοχή μας εστιάζεται στο ακροδεξιό και ακροαριστερό συνονθύλευμα του 15-25% των «ψεκασμένων» της περιόδου της χρεοκοπίας, που αργότερα ψήφισαν να φύγουμε από το ευρώ, ύστερα έγιναν αντιεμβολιαστές και τώρα πουτινόφιλοι. Την ίδια αλυσίδα συναντάμε και στις άλλες δυτικές κοινωνίες, συχνά μάλιστα με πιο εκκωφαντικό τρόπο. Συνιστούν πρόβλημα; Ασφαλώς. Είναι η εκδήλωση των δυσκολιών της φιλελεύθερης δημοκρατίας στις ίδιες τις δυτικές κοινωνίες, δυστυχώς όμως σε έναν κόσμο όπου τα αυταρχικά καθεστώτα πολλαπλασιάστηκαν. Ας μην ξεχνάμε όμως ότι το συνονθύλευμα, αν και φωνακλάδικο, είναι μειοψηφικό, και επίσης μπορεί να πιεστεί στις συνθήκες του νέου ψυχρού πολέμου που θα επικρατήσουν.

Μας ενδιαφέρουν λοιπόν οι νέοι «μέσοι όροι» για να χρησιμοποιήσουμε τον όρο του Κ.Θ. Δημαρά. Δηλαδή η εξέλιξη των αντιλήψεων του υπόλοιπου πλειοψηφικού κοινωνικού σώματος. Πώς και σε ποιον βαθμό έχει επεξεργαστεί τα βιώματα των συνεχών αναταράξεων; Ποιες είναι οι αργόσυρτες αλλαγές της συλλογικής συνείδησης που έχουν πραγματοποιηθεί; Έχει διαμορφωθεί ή τείνει να διαμορφωθεί κάποιο πλειοψηφικό κοινωνικό αίσθημα πέρα από τις ιδεολογικές – κομματικές επιλογές; Ασφαλώς μεγάλο μέρος του κοινωνικού σώματος, ιδίως στον ιδιωτικό τομέα, βιώνει την εισοδηματική υποβάθμιση μετά τη χρεοκοπία. Η δυσανεξία συνδυάζεται όμως πλέον με τη δυσπιστία προς τις δημαγωγίες του δημοσιονομικού λαϊκισμού, του κρατικού «λεφτόδεντρου» κατά τον νεολογισμό που καθιερώθηκε στην κρίση. Επίσης, έχει καταλάβει ότι τα οικονομικά και δημοσιονομικά προβλήματα δεν απαντώνται με βουλησιαρχικές πομφόλυγες τύπου «καταργώ τα Μνημόνια με έναν νόμο και ένα άρθρο». Αυτού του είδους η μαγική σκέψη έχει δώσει τη θέση της σε έναν μεγαλύτερο πολιτικό ρεαλισμό και ορθολογισμό. Καθοριστικό ορόσημο ήταν βεβαίως η απομυθοποίηση της «πρώτης φοράς αριστερά», η αποτυχία της διακυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Αυτή η λαϊκιστική παραφθορά της ιστορικής κομμουνιστογενούς Αριστεράς, ερχόμενη στην εξουσία, διέψευσε μακροβιότερους μύθους και ψευδαισθήσεις τόσο ως προς υποτιθέμενες εναλλακτικές πολιτικές όσο και ως προς το πολιτικό ήθος. Τα κατασταλάγματα αυτών των βιωμάτων της δεκαετίας ενοποιούν ένα κυρίαρχο κοινωνικό αίσθημα το οποίο καθορίζει το πολιτικό σκηνικό ερήμην συνήθως της τρέχουσας κομματικής αντιπαράθεσης. Αυτό εξηγεί την κυριαρχία του Κ. Μητσοτάκη, την εκτόξευση του Ν. Ανδρουλάκη άμα τη εμφανίσει του. Αυτό εξηγεί επίσης τη δυνατότητα του Τσίπρα να καπελώσει – ευτυχώς και επιτυχώς – το κόμμα του στο Ουκρανικό κόβοντας τον αέρα των πολυπληθών πουτινόφιλων, ρωσόφιλων και σταφιδοφάγων στελεχών του.

Όλο αυτό το διάχυτο κοινωνικό αίσθημα μορφοποιείται και θα πάρει συνεκτικότερα ιδεολογικά στοιχεία από την πρωτοκαθεδρία που αποκτά και πάλι η γεωπολιτική στην περιοχή μας. Δεν θα είναι κάτι καινούργιο, αντιθέτως συνιστά μια σταθερά στην εθνική μας διαδρομή. Ήδη στη δεκαετία της χρεοκοπίας, μέσα από αμφιθυμίες και ψευδαισθήσεις, η ελληνική κοινωνία επιβεβαίωσε την επιλογή Ευρώπη/Δύση ως αναγκαιότητα αλλά και ως ταυτότητα. Σε σκληρότερες συνθήκες από κάθε άλλη ευρωπαϊκή χώρα. Στη Βουλή αμέσως μετά την ουκρανική κρίση, πέρα από τις κορώνες, τα τρία σημαντικά κόμματα συμφώνησαν στο «είμαστε Δύση». Τα συμπληρωματικά σχόλια τύπου είμαστε και στα άλλα τρία σημεία του ορίζοντα ή ότι «η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες» ήταν απλά ευφυολογήματα. Έτσι κι αλλιώς οι Έλληνες ανήκουμε κάπου ιστορικά, και το σχετικό σύνθημα ανήκει σε μια άλλη εποχή που ενδεχομένως οι Έλληνες μπορούσαν να πάρουν την Ελλάδα και να την πάνε σε άλλο συνασπισμό (κομμουνιστικό μπλοκ, ή Αδέσμευτους). Σήμερα κανένα από τα σημαντικά κόμματα δεν έχει τέτοια στρατηγική. Κοντολογίς, όπως η γενική αποδοχή της ευρωπαϊκής προοπτικής καθόρισε αποφασιστικά τις αντιλήψεις της μεταπολιτευτικής κοινωνίας, έτσι και η νέα ταύτιση με την Ευρώπη/Δύση της σημερινής κοινωνικής πλειοψηφίας θα έχει ιδεολογικές συνεπαγωγές. Μερικές είναι εύκολα προβλέψιμες, Μια μαχητική και ιδεολογικοποιημένη αντίληψη για τη Δημοκρατία, αντί να θεωρείται δεδομένη, εξασφαλισμένη και βαρετή. Μια πεπεισμένη συμμετοχή στη δυτική στρατιωτική συμμαχία, σε έναν αβέβαιο κόσμο όπου αντιπαρατίθενται κράτη ηπειρωτικών διαστάσεων. Πόσω μάλλον που η Ελλάδα γίνεται σαφέστερα χώρα – σύνορο της Δύσης στην περιοχή, ρόλο που προηγουμένως διαδραμάτιζε η Τουρκία.

Ο κρίσιμος κόμπος θα αφορά το πλέγμα Ελλάδα – Τουρκία – Κύπρος γιατί σε αυτό το πεδίο έχουν αναπτυχθεί σκληρά ιδεολογικά σχήματα και παγιωμένες συμπεριφορές, την ίδια στιγμή που η νέα γεωπολιτική κατάσταση ευνοεί θετικά βήματα. Ο ιστορικός αναθεωρητισμός του Πούτιν ακύρωσε για το προσεχές μακρύ διάστημα τον αντίστοιχο του Ερντογάν, κάνοντας πιθανή μια περίοδο «ήρεμων νερών». Μπορούν να υπάρξουν θετικότερα βήματα; Μπορούν. Η ενεργειακή απεξάρτηση από το ρωσικό αέριο αναβαθμίζει τους ενεργειακούς πόρους της Ανατολικής Μεσογείου αλλά η αξιοποίησή τους χρειάζεται τη συνεργασία των χωρών της περιοχής. Όπως δείχνουν οι κινήσεις του Ισραήλ και της Αιγύπτου, η στρατηγική αντιτουρκικών αξόνων είναι παρωχημένη και ατελέσφορη. Η Ελλάδα μπορεί να μπει ενεργά στη νέα γεωπολιτική της περιοχής παρασύροντας και την κυπριακή πολιτική ηγεσία, γιατί προϋπόθεση είναι να βγει από το τέλμα το Κυπριακό. Η άμεση συνάντηση Μητσοτάκη- Ερντογάν έδειξε πώς οι δύο χώρες επανατοποθετούνται στις συνθήκες του νέου ψυχρού πολέμου. Αλλά για να αλλάξουν τα ιδεολογήματα και τα άκαμπτα στερεότυπα θα χρειαστεί χρόνος και πολιτική σύγκρουση με τους γνωστούς μηχανισμούς του βαθέος κράτους, της διπλωματίας της στασιμότητας, και των εξαρτημένων δημοσιογραφικών ανακλαστικών, που ήδη έχουν κινητοποιηθεί για να υποσκάψουν την όποια θετική προοπτική.

*ομότιμος καθηγητής του Παντείου Πανεπιστημίου

Το άρθρο Πόσο αλλάζουν οι Έλληνες;… Του Γιάννη Βούλγαρη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Στο Διαδίκτυο στρέφονται για τις αγορές τους και οι Έλληνες άνω των 55… Της Νατάσας Φραγκούλη

admin — Thu, 03 Mar 2022 18:56:41 +0000

Της Νατάσας Φραγκούλη

Ψηφιακή έχει γίνει η καθημερινότητα των Ελλήνων, ακόμη κι αυτών που ανήκουν στις μεγαλύτερες ηλικιακές κατηγορίες, οι οποίοι έχουν μπει στον κόσμο του digital με πλειάδα εφαρμογών και χρήσεων. Οι …ώριμοι ηλικιακά Έλληνες κάνουν πλέον online τις αγορές τους και αποδεικνύονται φανατικοί χρήστες των social media.

7 στους 10 Έλληνες χρήστες του Διαδικτύου, ηλικίας 55 ετών και άνω, έχουν κάνει τουλάχιστον μία online αγορά το τελευταίο 6μηνο

Σήμερα, σχεδόν 7 στους 10 χρήστες του Διαδικτύου άνω των 55 ετών απαντούν ότι έχουν κάνει τουλάχιστον μία online αγορά το τελευταίο 6μηνο. Το ποσοστό αυτό, μάλιστα, είναι αυξημένο κατά 58% συγκριτικά με το τέλος του 2019, γεγονός που υπογραμμίζει τον καταλυτικό ρόλο της πανδημίας στην ψηφιοποίηση της καθημερινότητας των πολιτών.

Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση “Focus on Tech Life TIPS” από την Focus Bari, οι Έλληνες άνω των 55 διέθεσαν για τις αγορές τους το τελευταίο 6μηνο, κατά μέσο όρο, €853. Μέσα σε μία διετία το ποσό των online εξαμηνιαίων δαπανών έχει αυξηθεί κατά €299 (από τα €554 που ήταν στα τέλη του 2019).

Όσον αφορά το τί αγοράζουν από το Διαδίκτυο, οι Έλληνες πολίτες αυτών των ηλικιών, οι πιο δημοφιλείς κατηγορίες είναι τα ρούχα (31%), τα παπούτσια (29%), τα ηλεκτρονικά (28%) και ηλεκτρικά είδη (26%) και τα καλλυντικά (25%).

Φανατικοί των social media

Η ψηφιακή στροφή των Ελλήνων, άνω των 55 ετών, δεν αφορά μόνο τις αγορές τους, αλλά και τον τρόπο που ξοδεύουν τον καθημερινό τους χρόνο. Έτσι, το 86% των Ελλήνων ηλικίας 55-64 απαντά ότι χρησιμοποιεί σήμερα τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Το ποσοστό αυτό είναι αυξημένο κατά 37% σε σχέση με το 2019 (όταν το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 63%).

Μάλιστα, ο μέσος χρόνος, που αφιερώνουν στα social media, είναι σήμερα 62 λεπτά την ημέρα (από 56 λεπτά ημερησίως στα τέλη του 2019). Η έρευνα αναδεικνύει και το “top 3” των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, στα οποία έχουν προφίλ οι Έλληνες αυτής της ηλικιακής ομάδας.

Προφίλ στο Facebook έχει το 84%, από 56% το 2019, το 74% χρησιμοποιεί το Messenger από 44% πριν από περίπου δύο χρόνια, ενώ προφίλ στο Viber έχει το 67% από το 58% στα τέλη του 2019. Η χρήση των τριών networks είναι αυξημένη κατά 51%, 67% και 16%, αντίστοιχα, μεταξύ 2019 και 2021.

Εκτοξεύθηκε η χρήση webinars

Το κοινό 55-64 εξοικειώνεται όλο και περισσότερο με το ψηφιακό περιβάλλον, καθώς μέσω του Διαδικτύου εξυπηρετούν, πλέον, όλο και περισσότερες καθημερινές τους δραστηριότητες.

Το “top 8” των λόγων χρήσης του Internet με τη μεγαλύτερη αύξηση τα τελευταία 2 χρόνια είναι: Webinars με αύξηση 177% σε δύο χρόνια, οnline banking, όπου καταγράφθηκε αύξηση 76%, ηλεκτρονικές συναλλαγές με το Δημόσιο +58, e-shopping +58%, Web tv με αύξηση 57%, οnline gaming/games download +43%, e-mailing +41 και social networks με αύξηση 37.

Όλοι οι …ώριμοι Έλληνες στο internet

Τα τελευταία δύο χρόνια της πανδημίας, αυξήθηκε εντυπωσιακά η χρήση internet στις ηλικίες 55-64 ετών (+11%) και ακόμα πιο εντυπωσιακά στους λίγο μεγαλύτερους 65-74 ετών (+21%), τάση που ήρθε για να μείνει. Η χρήση internet στις ηλιακές ομάδες 55-64 και 65-74 χρόνων έχει φτάσει σήμερα στο 90% και 73% αντίστοιχα.

Οι Έλληνες πολίτες έχουν εντάξει στην καθημερινότητά τους πλειάδα χρήσεων, όπως ενημέρωση, επικοινωνία, social media networks, ηλεκτρονικές αγορές με σημαντική αύξηση του ποσού που δαπανούν online. Οι …ώριμοι Έλληνες χρήστες internet έχουν πρόσβαση από διαφορετικές συσκευές που χρησιμοποιούν για να συνδεθούν, με κυρίαρχη το smartphone.

Έτσι, το 92% των χρηστών συνδέεται από το “έξυπνο” κινητό του, έναντι 79% που ήταν το αντίστοιχο ποσοστό το 2019 (αύξηση 15%). Από laptop και notebook συνδέεται το 53% από 44% πριν από δύο χρόνια (αύξηση κατά 19%), ενώ μικρότερα είναι τα ποσοστά όσων επιλέγουν να συνδεθούν μέσω desktop: 43% από 38% στα τέλη του 2019 (αύξηση κατά 12%).

Μάλιστα, σύμφωνα με την έρευνα, ο μέσος χρόνος σύνδεσης στο internet από το κινητό φτάνει τα 85 λεπτά την ημέρα (από 53 λεπτά πριν από δύο χρόνια).

Πηγή: sepe.gr

Το άρθρο Στο Διαδίκτυο στρέφονται για τις αγορές τους και οι Έλληνες άνω των 55… Της Νατάσας Φραγκούλη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Το 64% των Ελλήνων ανησυχεί για τα προσωπικά δεδομένα: το υψηλότερο ποσοστό στην Ε.Ε.

admin — Wed, 08 Dec 2021 07:43:38 +0000

Εξαιρετικά ανήσυχοι για τη χρήση των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από εταιρείες ή δημόσιες υπηρεσίες είναι οι Έλληνες πολίτες. Οι χρήστες στην Ελλάδα σε ποσοστό 64% δηλώνουν ότι ανησυχούν για το πώς οι επιχειρήσεις, αλλά και ο Δημόσιος τομέας χρησιμοποιούν τα προσωπικά τους δεδομένα.

Στην Ε.Ε. το ποσοστό των πολιτών, που ανησυχούν για τα προσωπικά τους δεδομένα, φτάνει στο 46%, πολύ χαμηλότερα από την Ελλάδα

Πρόκειται για το υψηλότερο ποσοστό ανησυχίας για τη χρήση των προσωπικών δεδομένων, που καταγράφεται πανευρωπαϊκά, με τον μέσο όρο στην Ευρωπαϊκή Ένωση των 27 να βρίσκεται στο 46%. Οι Ευρωπαίοι, που ανησυχούν σχεδόν εξίσου με τους Έλληνες για την τύχη των προσωπικών τους δεδομένων, είναι οι Ολλανδοί, οι οποίοι δηλώνουν ανήσυχοι σε ποσοστό 63%.

Στο μεταξύ, σχετικά προβληματισμένοι εμφανίζονται οι Έλληνες και όσον αφορά τις κυβερνοεπιθέσεις και το κυβερνοέγκλημα, όπως η κλοπή δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, το κακόβουλο λογισμικό ή το ηλεκτρονικό “ψάρεμα”. Όπως δείχνει έρευνα του Ευρωβαρόμετρου, ένας στους δύο πολίτες στην Ελλάδα συμμερίζεται αυτήν την ανησυχία, ποσοστό κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο που βρίσκεται στο 56%.

Προβληματισμένοι και μάλιστα περισσότερο από τους υπόλοιπους Ευρωπαίους – από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο – είναι οι Έλληνες όσον αφορά στη δυσκολία αποσύνδεσης από το Διαδίκτυο. Το 44% των Ελλήνων έναντι 34%, που είναι ο μέσος όρος στην Ε.Ε., απαντά ότι ανησυχεί για τη δυσκολία αποσύνδεσης και επίτευξης μιας καλής ισορροπίας μεταξύ της ζωής εντός και εκτός Διαδικτύου.

Ανησυχία εκφράζουν περισσότεροι από ένας στους τρεις Έλληνες (το 35%) και όσον αφορά τη δυσκολία εκμάθησης νέων ψηφιακών δεξιοτήτων, αναγκαίων για την ενεργό συμμετοχή στην κοινωνία. Στην Ευρώπη, το αντίστοιχο ποσοστό είναι πολύ χαμηλότερο και συγκεκριμένα 26%.

Θετική άποψη για τα ψηφιακά εργαλεία

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας του Ευρωβαρόμετρου, που διεξήχθη τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο του 2021, η συντριπτική πλειονότητα των πολιτών της Ε.Ε. πιστεύει ότι το Διαδίκτυο και τα ψηφιακά εργαλεία θα παίξουν σημαντικό ρόλο στο μέλλον. Πάνω από οκτώ στους δέκα Ευρωπαίους (81%) θεωρούν ότι, έως το 2030, τα ψηφιακά εργαλεία και το Διαδίκτυο θα είναι σημαντικά στη ζωή τους. Αντίστοιχη είναι και η εικόνα στην Ελλάδα με το 79% των πολιτών να συμφωνεί με την παραπάνω άποψη.

Στο μεταξύ, η πλειονότητα των πολιτών της Ε.Ε. πιστεύει ότι η Ένωση προστατεύει ικανοποιητικά τα δικαιώματα τους στο διαδικτυακό περιβάλλον. Ωστόσο, σημαντικός αριθμός πολιτών (σχεδόν 40%) δεν γνωρίζει ότι δικαιώματα του, όπως η ελευθερία της έκφρασης, η ιδιωτική ζωή ή η μη διακριτική μεταχείριση θα πρέπει, επίσης, να γίνονται σεβαστά στο Διαδίκτυο.

Δεν είναι τυχαίο ότι η μεγάλη πλειονότητα (82%) των πολιτών της Ε.Ε. θεωρεί ότι είναι χρήσιμο για την Ένωση να καθορίσει και να προωθήσει ένα κοινό ευρωπαϊκό όραμα για τα ψηφιακά δικαιώματα και τις ψηφιακές αρχές. Οι αρχές αυτές θα πρέπει να έχουν απτές συνέπειες για τους πολίτες, για παράδειγμα, εννέα στους δέκα (90 %) πολίτες τάσσονται υπέρ του να συμπεριληφθεί η αρχή ότι όλες και όλοι, μεταξύ άλλων τα άτομα με αναπηρίες ή που διατρέχουν κίνδυνο αποκλεισμού, θα πρέπει να επωφελούνται από ευπρόσιτες και εύχρηστες ψηφιακές δημόσιες υπηρεσίες.

Οι πολίτες επιθυμούν να ενημερώνονται με σαφήνεια σχετικά με τους όρους και τις προϋποθέσεις που ισχύουν για τη σύνδεση τους στο Διαδίκτυο, να έχουν τη δυνατότητα πρόσβασης μέσω οικονομικά προσιτής σύνδεσης υψηλής ταχύτητας και να μπορούν να χρησιμοποιούν ασφαλή και αξιόπιστη ψηφιακή ταυτότητα για την πρόσβαση σε ευρύ φάσμα δημόσιων και ιδιωτικών διαδικτυακών υπηρεσιών.

Πηγή: sepe.gr

Το άρθρο Το 64% των Ελλήνων ανησυχεί για τα προσωπικά δεδομένα: το υψηλότερο ποσοστό στην Ε.Ε. εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Ο Καθηγητής-Ακαδημαϊκός Κωνσταντίνος Ζοπουνίδης στους κορυφαίους Έλληνες Επιστήμονες στον Κόσμο

admin — Fri, 12 Nov 2021 11:46:50 +0000

Οι συγγραφείς Jeroen Baas, Kevin Boyack και John P.A. Ioannidis δημοσίευσαν όπως κάθε χρόνο λίστα με τους 100.000 σπουδαιότερους επιστήμονες παγκοσμίως (δεδομένα Αυγούστου 2021 για ενημερωμένες βάσεις δεδομένων τυποποιημένων δεικτών ετεροαναφορών). Η έρευνα αυτή δημοσιεύθηκε στις 19 Οκτωβρίου 2021.

Οι μετρήσεις ετεροαναφορών χρησιμοποιούνται ευρέως αλλά και λανθασμένα. Η βάση δεδομένων περιέχει περισσότερους από 100.000 κορυφαίους επιστήμονες με δείκτες όπως h-index, hm-index, προσαρμοσμένα για περισσότερους από έναν συγγραφείς, ενετεροαναφορές σε εργασίες με διαφορετικές θέσεις συγγραφέων και σύνθετο δείκτη. Οι επιστήμονες ταξινομούνται σε 22 επιστημονικά πεδία και 176 υποπεδία. Οι βιβλιομετρικοί δείκτες τυγχάνουν ευρείας χρήσης στην επιστημονική κοινότητα και σκοπός της δημοσίευσης είναι να επιτρέψει μια πιο ευκρινή, συστηματοποιημένη και λιγότερο επιρρεπή σε σφάλματα προσέγγιση.

Στον παρακάτω πίνακα παρουσιάζονται οι 150 πρώτοι Έλληνες επιστήμονες σε ένα σύνολο 829 καθηγητών από Ελληνικά ΑΕΙ με το σκορ κατάταξής τους.

Ανάμεσα τους στην 129η θέση είναι και ο Καθηγητής-Ακαδημαϊκός Κωνσταντίνος Ζοπουνίδης του Πολυτεχνείου Κρήτης και του Audencia Business School, τακτικός αρθρογράφος του Δελτίου Διοίκησης Επιχειρήσεων.

Το άρθρο Ο Καθηγητής-Ακαδημαϊκός Κωνσταντίνος Ζοπουνίδης στους κορυφαίους Έλληνες Επιστήμονες στον Κόσμο εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Ευρωπαίοι και Έλληνες στρατιωτικοί στο Μάλι. Για ποιο λόγο… Του Μιχάλη Κωσταράκου

admin — Thu, 14 Oct 2021 11:05:50 +0000

Του Μιχάλη Κωσταράκου*

Το ενδεχόμενο ανάπτυξης ελληνικής δύναμης στο Μάλι δημιουργεί μια σειρά από αυτονόητα ερωτήματα αναφορικά με την σκοπιμότητα και το γεωπολιτικό-διπλωματικό υπόβαθρο της διεθνούς επέμβασης και παρουσίας στην περιοχή Σαχέλ και στο Μάλι ειδικότερα.

Σαν περιοχή Σαχέλ (Sahel) ορίζεται η στεπική γεωγραφική περιοχή νότια της ερήμου Σαχάρας μέχρι την έναρξη της αφρικανικής σαβάνας και εκτείνεται από τον Ατλαντικό ωκεανό μέχρι την Ερυθρά θάλασσα. Πέντε μόνο από τις χώρες τις οποίες περιλαμβάνει χαρακτηρίζονται σαν χώρες της περιοχής του Σαχέλ: Η Μαυριτανία, το Μάλι, ο Νίγηρας, το Τσαντ και η Μπουρκίνα Φάσο. Χαρακτηριστικό τους είναι η μεγάλη φτώχεια (το Μάλι έχει ετήσιο κατά κεφαλή εισόδημα 859 δολάρια ενώ ο Νίγηρας 565) και η εξαιρετικά χαμηλή μέση ηλικία του πληθυσμού τους. (Ο Νίγηρας είναι πρώτος παγκοσμίως με Μ.Ο. Ηλικίας τα 15 έτη, ενώ το Τσαντ είναι δεύτερο με 15,8 και το Μάλι τέταρτο με 16,3 έτη.) Το Μάλι αποτελούμενο από δυο εθνικές ομάδες, τους Τουαρέγκ Βερβερίνους στο Βορρά και τις Αφρικανικές φυλές στο Νότο, αντιμετώπισε μια ισλαμική εξέγερση στο βορρά υποκινούμενη από την Αλ Κάιντα, η οποία διέλυσε τον εθνικό, κυρίως αφρικανικό στρατό και απείλησε απευθείας τον αφρικανικό νότο. Η Γαλλία επενέβη με την επιχείρηση Cerval που αναχαίτισε τους ισλαμιστές, τα Ηνωμένα Έθνη έστειλαν μια δύναμη 12.000-15.000 στρατιωτών (MINUSMA) αποτελούμενη σε μεγάλο μέρος από ευρωπαϊκές μονάδες (Γερμανοί, Σουηδοί, Ολλανδοί, Δανοί κ.ά) και δυνατότητες (Ε/Π, drones, κλπ), και η ΕΕ έστειλε δυο μόνιμες πολιτικές αποστολές για την πολιτική/οικονομική υποβοήθηση των κρατών, την EUCAP Sahel Mali και την EUCAP Sahel Niger και μια στρατιωτική εκπαιδευτική αποστολή, την ΕU Training Mission (EUTM) Mali.

Η κατάσταση φάνηκε ότι σταθεροποιήθηκε, καθώς υπεγράφη ειρηνευτική συμφωνία μεταξύ των αντιμαχομένων, οπότε και η Γαλλία αντικατέστησε την Επιχείριση Cerval με μια νέα Επχση Berkhane. Ωστόσο, η πολιτική αστάθεια στο Μάλι συνεχίστηκε με πραξικοπήματα και εμπλοκή της Ρωσίας και της Τουρκίας στην περιοχή, ενώ πολιτικά προβλήματα και τρομοκρατικές ενέργειες σημειώθηκαν και στο Τσαντ, στη Μπουρκίνα Φάσο καθώς και στον Νίγηρα. Οι χώρες του Σαχέλ συνασπίστηκαν και δημιούργησαν την ομάδα G5 Sahel. Οι στρατιωτικές δυνάμεις όμως των πέντε τοπικών χωρών φάνηκε ξεκάθαρα ότι αδυνατούν να αναχαιτίσουν τους ισλαμιστές και εμφανίστηκε και πάλι η ανάγκη για Ευρωπαϊκή παρουσία.

Ο λόγος είναι εμφανής. Οι χώρες του Σαχέλ συνιστούν πάμφτωχες δημογραφικές βόμβες που αν δεν σταθεροποιηθούν και δεν μπουν σε αναπτυξιακή τροχιά, τα δεκάδες εκατομμύρια των νεαρών κατοίκων τους θα αναζητήσουν την επιβίωση τους είτε σαν πρόσφυγες και μετανάστες στην Ευρώπη και τις γειτονικές χώρες ή θα μετάσχουν σε τοπικές ομάδες που με ή χωρίς ιδεολογική κάλυψη, θα αποσταθεροποιήσουν βίαια την περιοχή. Η διεθνής κοινότητα οφείλει να λάβει μέτρα και να μην επιτρέψει την περαιτέρω αποσταθεροποίηση των χωρών αυτών και την άλωση τους από τους ισλαμιστές. Η σταθερότητα και η ασφάλεια αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για την οποιαδήποτε ανάπτυξη και τελικά την αποκατάσταση κάποιου επιπέδου ζωής αλλά κυρίως της ελπίδας στους λαούς των χωρών αυτών.

Στις 27 Μαρτίου 2020, οι κυβερνήσεις του Βελγίου, της Τσεχίας, της Δανίας, της Εσθονίας, της Γαλλίας, της Γερμανίας, του Μάλι, του Νίγηρα, των Κάτω Χωρών, της Νορβηγίας, της Πορτογαλίας, της Σουηδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου εξέδωσαν μια πολιτική δήλωση εκφράζοντας υποστήριξη για τη δημιουργία μιας Τακτικής Δύναμης (Task Force) ενσωματωμένης στη διοίκηση της γαλλικής επιχείρησης Barkhane, με στόχο την αντιμετώπιση των τρομοκρατικών ομάδων στην περιοχή. Υπό το όνομα Takuba (τοπικό πολεμικό ξίφος) η Τακτική αυτή Δύναμη θα συμβουλεύει, θα βοηθά και θα συνοδεύει τις Ένοπλες Δυνάμεις του Μάλι, σε συντονισμό με τις λοιπές χώρες της G5 Sahel και άλλους προαναφερθέντες διεθνείς παράγοντες που έχουν αναπτυχθεί επί τόπου. Στο πλαίσιο αυτό, η Γαλλία ανακοίνωσε ότι θα τερματίσει την Επχση Berkane το καλοκαίρι του 2022.

Η Τακτική Δύναμη Takuba συνεργάζεται στενά με την Επχση Berkhane και τις τοπικές δυνάμεις του G5 Sahel. Στις 2 Απριλίου 2021 η Τακτική Δύναμη Takuba κηρύχθηκε Πλήρως Eπιχειρησιακή (FOC) και έκτοτε μετέχει σε επιχειρήσεις κατά των ισλαμιστών.

Η οργάνωση της Takuba περιλαμβάνει το Ευρωπαϊκό Κέντρο Διοίκησης με έδρα τη Menaka στο Μάλι με επικεφαλής τη Γαλλία και επάνδρωση από Βέλγους, Τσέχους, Εσθονούς, Ιταλούς, Ολλανδούς, Πορτογάλους και Σουηδούς αξιωματικούς. Μια Γαλλική Δύναμη (που ενδεχομένως στο μέλλον να αντικατασταθεί από Έλληνες Καταδρομείς) αποτελεί την Δύναμη Προστασίας του Στρατοπέδου του ΚΔ. Επιπλέον, υφίσταται μια Χειρουργική Ομάδα Ειδικών Επιχειρήσεων (SOST) και πέντε Τακτικές Ομάδες εκ των οποίων έχουν ενεργοποιηθεί ήδη οι τρεις (Μια Σουηδική ως Δύναμη Αμέσου Αντιδράσεως, μια Γάλλο-Εσθονική και μια Γάλλο-Τσεχική). Η Δύναμη αποτελείται κυρίως από ευρωπαϊκές δυνάμεις ειδικών επιχειρήσεων με υψηλό επίπεδο αυτονομίας. Πολλές Ευρωπαϊκές χώρες έχουν υποσχεθεί συνεισφορές στρατιωτικών τμημάτων και επιτελών αξιωματικών.

Εν κατακλείδι, κατά τη γνώμη μου η αναγκαιότητα της συμμετοχής στα δρώμενα του Σαχέλ είναι ξεκάθαρη για μια χώρα σαν την Ελλάδα. Υπο αυτό το πρίσμα αποφασίστηκε και υλοποιείται η συμμετοχή της Ελλάδος στην EUTM Mali ήδη από 2013 με δυο τουλάχιστον εκπαιδευτές. Δεν είμαστε ξένοι στη περιοχή, ούτε το πρόβλημα είναι πρωτόγνωρο. Οι εξελίξεις στην περιοχή αυτή, (όπως και σε άλλες παρόμοιες περιοχές φτώχειας και ελλείμματος ασφαλείας) μας αφορούν και μας επηρεάζουν. Είναι καιρός να σταματήσουμε να εθελοτυφλούμε και «πονηρά» να προσπαθούμε πάντα να αφήνουμε τους άλλους να λύσουν προβλήματα που αφορούν και εμάς. Δεν είμαστε οι μόνοι «ξύπνιοι». Εξάλλου όταν ζητάμε και χρειαζόμαστε αλληλεγγύη από φίλους, εταίρους και συμμάχους, για να είμαστε δικαιολογημένοι και «εν δικαίω» θα πρέπει πρώτα εμείς να έχουμε δείξει αλληλεγγύη και υποστήριξη στους άλλους όταν την χρειάζονται, ιδίως σε διεθνή θέματα που μας αφορούν.

*Στρατηγός ε.α

Το άρθρο Ευρωπαίοι και Έλληνες στρατιωτικοί στο Μάλι. Για ποιο λόγο… Του Μιχάλη Κωσταράκου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Γεώργιος Δαλακούρας: Το τελευταίο ταξίδι

admin — Mon, 19 Jul 2021 16:56:01 +0000

Έφυγε σήμερα από τη ζωή, σε ηλικία 83 ετών, ο Γιώργος Δαλακούρας, ένας από τους πιο σημαντικούς Έλληνες εφοπλιστές.

Ο Γεώργιος Δαλακούρας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1938. Το 1974 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής και στη συνέχεια επανεξελέγη το 1977 με την παράταξη της Νέας Δημοκρατίας. Υπήρξε ένας από τους πρώτους Έλληνες βουλευτές στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, όπου υπηρέτησε από τον Ιανουάριο του 1981 έως τον Οκτώβριο του ίδιου χρόνου με τη Νέα Δημοκρατία.

Σπούδασε στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (πρώην ΑΣΟΕΕ) και αφού έκανε τα πρώτα του επαγγελματικά βήματα σε ναυτιλιακά γραφεία, δημιούργησε και στη συνέχεια μεγάλωσε σταδιακά το δικό του στόλο, ιδρύοντας και αναπτύσσοντας τη ναυτιλιακή εταιρία Dalex Shipping Co S.A. Εκτός από τη ναυτιλία, δραστηριοποιήθηκε επιχειρηματικά στον τουρισμό και στην αγορά των ακινήτων.

Η πολυσχιδής δραστηριότητά του δεν περιορίστηκε στην πολιτική και την ναυτιλία, όπου και διέπρεψε ακόμα και στα πιο δύσκολα χρόνια, αλλά επεκτάθηκε και σε καινοτόμες για την εποχή πρωτοβουλίες, όπως οι διεθνείς οικονομικές σχέσεις. Ήταν άλλωστε πρωτεργάτης στην οικοδόμηση των ελληνο-ισραηλινών και ελληνο-τουρκικών οικονομικών σχέσεων.

Το 2004 ανέλαβε πολιτικός διοικητής του Αγίου Όρους, θέση την οποία και υπηρέτησε με επιτυχία για έξι χρόνια. Νωρίτερα, είχε προσωπικά βοηθήσει μοναστικές κοινότητες της Χερσονήσου του Άθως, όπως την Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Σταυρονικήτα.

Ένθερμος οπαδός της ΑΕΚ, ήταν πάντοτε ενεργός φίλος της και ακόμα και στις δύσκολες στιγμές της, πρωτοστατούσε στην ανάταξή της, ενώ ήταν πάντα δίπλα στο Κολλέγιο Αθηνών διακριμένος απόφοιτος, του οποίου ήταν, όπως και μέλος του Ελληνοαμερικανικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος.

Αγάπησε όσο κανένας την Πάτμο και ήταν ένας από τους πρώτους Έλληνες που έσπευσαν να αναστηλώσουν την ιστορική πρωτεύουσά της, Χώρα, Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Unesco αργότερα.

Ο Γεώργιος Δαλακούρας, γνωστός για την οξυδέρκεια αλλά και το πηγαίο χιούμορ του, αφήνει ανεξίτηλο το σημάδι του τόσο στην ελληνική ναυτιλία και πολιτική, όσο και στους ανθρώπους που τον γνώρισαν.

Η απώλειά του προκαλεί βαθιά θλίψη στην οικογένεια, τους συγγενείς, τους οικείους, αλλά και τη μεγάλη οικογένεια όλων των εργαζομένων των επιχειρήσεων του.

Ακολουθήστε τα Ναυτικά Χρονικά στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις από την ελληνική Nαυτιλία, τις Μεταφορές και το Διεθνές Εμπόριο.

Πηγή: naftikachronika.gr

Το άρθρο Γεώργιος Δαλακούρας: Το τελευταίο ταξίδι εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Τολμηρότεροι οι Eλληνες;… Του Παναγιώτη Ε. Πετράκη

admin — Thu, 08 Jul 2021 11:48:27 +0000

Του Παναγιώτη Ε. Πετράκη*

Τώρα που έχουμε πάρει τον μακρύ δρόμο για να αφήσουμε πίσω μας την πανδημία, αναρωτιόμαστε εάν αυτή η εμπειρία επέδρασε στη συμπεριφορά της ελληνικής κοινωνίας. Θα πρέπει μάλιστα να ομολογήσουμε από την αρχή ότι το ενδιαφέρον μας το συγκεντρώνουν τα θέματα που μπορούν να παίξουν έναν ρόλο στην οικονομική συμπεριφορά. Ειδικότερα μας ενδιαφέρει το ζήτημα της διαχείρισης του κινδύνου και της αποφυγής της ζημιάς.

Εχουμε στη διάθεσή μας δύο πηγές ερευνών ανάλυσης των συμπεριφορών: τις έρευνες που κάναμε στο ΕΚΠΑ με τη Metron Analysis (2019 και Νοέμβριος 2020), και την πρόσφατη (Ιούνιος 2021) έρευνα του Pew Research Center των ΗΠΑ που σε αυτή την έρευνα συμπεριέλαβε και την Ελλάδα. Η πρώτη έρευνα του ΕΚΠΑ αφορούσε την κοινωνική ταυτότητα των Ελλήνων, και γι’ αυτό θα γράψουμε περισσότερα σε επόμενο σημείωμα, και η δεύτερη τις αντιδράσεις των πολιτών μετά τον COVID-19.

Το 2019 το 12% των Ελλήνων ήταν ορθολογικοί, το 25% ήταν μη ορθολογικοί και το 60% διακρίνονταν από μεγάλη αποστροφή κινδύνου. Το 2020 (Νοέμβριος, πριν αρχίσει το βαρύ κύμα της πανδημίας του χειμώνα), οι ορθολογικοί παρέμειναν ως ποσοστό σταθεροί, οι μη ορθολογικοί μειώθηκαν στο 21% και είχε αυξηθεί η αποφυγή του κινδύνου από 60% σε 63%.

Σήμερα, ύστερα από το κύμα μολύνσεων του χειμώνα, η κοινωνία θεωρεί ότι αντιμετωπίσαμε την πανδημία σχετικά καλά και πολύ καλά (60% των ερωτηθέντων, με 55% παγκόσμιο μέσο όρο) ενώ οι Ελληνες νιώθουν (και μάλιστα οι νεότεροι) ότι επηρέασε σοβαρά τη ζωή τους (84% έναντι 65% τον παγκόσμιο μέσο όρο). Επίσης αντιλαμβάνονται πως ζουν πλέον σε μια περισσότερο διχασμένη κοινωνία από ό,τι στο παρελθόν.

Τα ιδιαίτερα ενδιαφέροντα σημεία όμως είναι δύο: Το πρώτο είναι ότι οι Ελληνες πιστεύουν (72% έναντι 58% παγκοσμίως) ότι η ελληνική οικονομία υπό την κρίση του COVID-19 αποκάλυψε τις αδυναμίες της, που δείχνει υψηλότερο βαθμό συνειδητοποίησης. Το δεύτερο ότι χρειάζονται πολύ λιγότεροι περιορισμοί κοινωνικής αποστασιοποίησης (43% έναντι 23% (!) του παγκόσμιου μέσου όρου).

Εγινε η ελληνική κοινωνία σοφότερη και τολμηρότερη, έτοιμη να ανεχθεί σκληρότερες υγειονομικές καταστάσεις προκειμένου να αντιμετωπίσει τα προβλήματα (οικονομικά vs υγειονομικά), δηλαδή μειώθηκε η τάση της αποφυγής της υγειονομικής ζημιάς που κυριάρχησε στην πρώτη περίοδο της πανδημίας, ή ο χαμηλός βαθμός ορθολογισμού τους δεν τους επιτρέπει να δουν ότι η κοινωνική αποστασιοποίηση είναι το σωστότερο μέσο για να αντιμετωπιστεί η κρίση;

Μήπως η ελληνική κοινωνία έχει γίνει ορθολογικότερη αγνοώντας πλέον τις αιτιάσεις των αντιεμβολιαστών και των ανέξοδων αντιρρήσεων;

Με άλλα λόγια, μήπως ενώ στην πρώτη περίοδο της πανδημίας (μέχρι τον Νοέμβριο του 2020) ζύγιζαν την υγειονομική ζημιά πολύ περισσότερο, στη δεύτερη περίοδο θέλουν λιγότερα περιοριστικά μέτρα, παρόλο που η δεύτερη περίοδος ήταν η πιο σκληρή υγειονομικά, αναλαμβάνοντας τις ευθύνες τους; Ετσι φαίνεται ότι τώρα οι Ελληνες δεν επιθυμούν να υποβαθμιστεί άλλο η ευημερία τους ζητώντας λιγότερους περιορισμούς, στηριζόμενοι βεβαίως και στους εκτεταμένους εμβολιασμούς!

Λέτε να αποκτήσει η συμπεριφορά αυτή ευρύτερες προεκτάσεις προς την κατεύθυνση της ανάληψης οικονομικών κινδύνων, εξωστρέφειας κ.τ.λ.; Οι πανδημίες είναι μεγάλα γεγονότα πάντως!

*καθηγητής ΕΚΠΑ

Πηγή: ot.gr

Το άρθρο Τολμηρότεροι οι Eλληνες;… Του Παναγιώτη Ε. Πετράκη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.