Το “Casserole – Ελληνικό Μπιστρό” στον Γέρακα Αττικής φιλοδοξεί να συνδυάσει την απλότητα και την “μαμαδίστικη” νοστιμιά της ελληνικής και μεσογειακής comfort κουζίνας, με την ιδιαίτερη φροντίδα, διαχείριση και επιλογή μοναδικών πρώτων υλών που συναντά κανείς σε εστιατόρια υψηλού επιπέδου και απαιτήσεων.

Η κατασκευαστικά ευφάνταστη και πολυποίκιλη κάβα με το μεγάλο μοναστηριακό τραπέζι δεσπόζουν στο εσωτερικό του χώρου και σε συνδυασμό με την αναπάντεχη αίσθηση του κήπου που δημιουργούν οι διακοσμητικές πινελιές και τα βότανα στο εξωτερικό περιβάλλον, αναδεικνύουν την ζεστασιά του χώρου που αποτελεί το σημαντικότερο χαρακτηριστικό αυτού που η ομάδα του Casserole αποκαλεί “Ελληνικό Μπιστρό”. Ένας χαρακτηρισμός που δικαιώνεται απόλυτα τόσο από την λιτή και απέριττη πολυτέλεια του χώρου όσο και από την μοναδικά φιλόξενη «ζεστασιά» που αποπνέει στους επισκέπτες του.

Από πλούσια κοκκινιστά κατσαρόλας και νόστιμα μαγειρευτά φαγητά που ανανεώνονται κάθε ημέρα μέχρι ιδιαίτερες κοπές σε κρέας και ψάρι, από carpaccio και tartare έως carbonara θαλασσινών και από flatbread παραδοσιακής σπανακόπιτας σε παπαρδέλες με χοιρινά μάγουλα και γραβιέρα με τρούφα, οι προκλήσεις για τον Πέτρο Ρηγάκη και την ομάδα του είναι πολλές. Όπως άλλωστε υποστηρίζει και ο ίδιος ο executive chef, “εξαρχής το πάντρεμα παραδοσιακών “μαμαδίστικων” γεύσεων με μια υψηλών απαιτήσεων εστιατορική κάρτα, ήταν για εμένα καταλυτικός λόγος συνεργασίας με τους επιχειρηματίες του συγκεκριμένου χώρου και παράλληλα πρωτόγνωρη πρόκληση. Φυσικά αποτελεί και ισχυρό κίνητρο για μια συνεχή εξέλιξη του εγχειρήματός μας.”

Εξίσου όμως ενδιαφέροντα είναι τα πράγματα και όσον αφορά στις οινικές επιλογές της κάβας του Casserole με μια δυνατή στήριξη του τοπικού αμπελώνα των Μεσογείων, όπως είθισται και στις γαστρονομικά προηγμένες χώρες. Με έκδηλο λοιπόν το ενδιαφέρον προς τον Αττικό αμπελώνα, η συλλογή περιλαμβάνει ετικέτες από σχεδόν όλα τα οινοποιεία της περιοχής, με την γηγενή ποικιλία του Σαββατιανού να συναντάται σχεδόν σε όλες του τις

εκφάνσεις. Από βραβευμένες ρετσίνες σύγχρονης οινοποίησης μέχρι παλαιώσεις σε βαρέλι, ακόμη και με πρωταγωνιστικό ρόλο σε ενδιαφέροντα blends.

Βέβαια, επειδή Ελλάδα δεν είναι μόνο η Αττική, η λίστα του εστιατορίου περιλαμβάνει εξίσου πολλές επιλογές από την υπόλοιπη Ελλάδα συγκεντρώνοντας κυρίως μικρούς – αλλά άκρως υποσχόμενους και ενδιαφέροντες – παραγωγούς από την Βόρειο Ελλάδα μέχρι την Πελοπόννησο και την Κρήτη και από το Ιόνιο μέχρι της Κυκλάδες. Παράλληλα, κάθε εβδομάδα παρουσιάζονται και νέες επιλογές, σε περιορισμένες φιάλες, οι οποίες προστίθενται ως “νέες αφίξεις” στην κάβα του Casserole για το απόλυτο ταίριασμα με τα πιάτα του εστιατορίου που και αυτά διαρκώς ανανεώνονται ανάλογα με την εποχή και την διαθεσιμότητα των υλικών.

Άλλωστε, αυτός δεν είναι ο απόλυτος ορισμός του comfort;

—

• Η κουζίνα του “Casserole – Ελληνικό Μπιστρό” λειτουργεί καθημερινά από 12πμ – 12μμ και τις Κυριακές από 12πμ – 7μμ ενώ παράλληλα το κατάστημα πραγματοποιεί και παράδοση κατ’ οίκον (delivery) μέσα από τις γνωστές ηλεκτρονικές πλατφόρμες.

• Κρατήσεις απαραίτητες ιδιαίτερα για τα Σαββατοκύριακα!

• Ο χώρος προσφέρεται ιδανικά για επαγγελματικά γεύματα/δείπνα

• Kids friendly / Pets friendly

Casserole – Ελληνικό Μπιστρό

Καρδίτης 12, Γέρακας Αττικής

Τηλ. Κρατήσεων/επικοινωνίας: 210 6618838

Email: info@casserole.gr

URL: www.casserole.gr

https://www.facebook.com/casserolegr

https://www.instagram.com/casserole_gr_bistro/

Το άρθρο Casserole – ένα Ελληνικό Μπιστρό στην καρδιά των Μεσογείων εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Στο μέτρο που η υγεία και η προστασία της παίζουν όλο και πιο σημαίνοντα ρόλο στη ζωή μας, ο περιορισμός της διαφήμισης των τροφίμων στα παιδιά, είναι μια από τις εθελοντικές δράσεις που μπορούν να αναληφθούν σε συλλογικό επίπεδο.

Με πρωτοβουλία έτσι του Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών Τροφίμων και την υποστήριξη του Συνδέσμου Διαφημιζομένων (Σ.Δ.Ε.), το ελληνικό Pledge αποτελεί ένα πλαίσιο κοινωνικών εθελοντικών δράσεων και δεσμεύσεων. Είναι δηλαδή ένας Κώδικας Αυτοδέσμευσης από επιχειρήσεις του κλάδου για να βελτιωθεί ο τρόπος διαφήμισης των τροφίμων και ποτών σε παιδιά κάτω των 13 ετών, με στόχο την αντιμετώπιση της παιδικής παχυσαρκίας και των μη μεταδιδόμενων νοσημάτων.

Ας σημειωθεί δε ότι η πρωτοβουλία αυτή, δημιουργήθηκε στο πλαίσιο του αντίστοιχου ευρωπαϊκού ΕU Pledge.

Όσο για την απόφαση του ΣΕΒΤ και του ΣΔΕ να προχωρήσουν στην υλοποίηση αυτού του Κώδικα Αυτοδέσμευσης, συνδέεται άμεσα με τις εξελίξεις σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο που δείχνουν ότι το θέμα της υγιεινής διατροφής σε συνδυασμό με τη διαφήμιση των τροφίμων και ποτών στα παιδιά, είναι στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος παραγωγών και Καταναλωτών. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο η νέα Στρατηγική «Από το αγρόκτημα στο πιάτο» θέτει μια σειρά από στόχους και προκλήσεις για τη μετάβαση σε πιο βιώσιμα συστήματα τροφίμων και είναι ιδιαίτερα σημαντική για τον κλάδο, καθώς αγγίζει περιοχές στις οποίες ήδη δραστηριοποιείται ενεργά η Βιομηχανία τροφίμων. Ένας από τους πιο σημαντικούς στόχους της είναι η προώθηση μιας υγιούς και βιώσιμης διατροφής. Για την επίτευξη αυτού του στόχου, ο «Κώδικας Δεοντολογίας για την υπεύθυνη επιχειρηματική πρακτική και πρακτική προώθησης των προϊόντων τροφίμων», που δημοσιεύτηκε τον Μάιο 2021 και είναι το πρώτο της παραδοτέο, προβλέπει την εφαρμογή από τις επιχειρήσεις τροφίμων υπεύθυνων πρακτικών για την προώθηση και διαφήμιση των προϊόντων τους, αναδεικνύοντας για άλλη μία φορά τη σημασία της αυτοδέσμευσης.

Υπό αυτή την έννοια, η συμμετοχή των επιχειρήσεων τροφίμων και ποτών σε μια πρωτοβουλία αυτοδέσμευσης, όπως το Ελληνικό Pledge, έχει ως στόχο να αναδείξει το ενδιαφέρον και την ουσιαστική συμβολή της Βιομηχανίας Τροφίμων στην υιοθέτηση μιας υγιεινής διατροφής ήδη από την παιδική ηλικία.

Σημειώνεται ότι ήδη από το ξεκίνημα της σχετικής πρωτοβουλίας κορυφαίες ελληνικές βιομηχανίες τροφίμων, μέλη του ΣΕΒΤ συμμετέχουν και στηρίζουν τις σχετικές δράσεις.

Το άρθρο Τι είναι το ελληνικό Pledge;… Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Οι στενοί οικονομικοί δεσμοί και η προνομιακή εμπορική σχέση Ελλάδας – Γερμανίας επιβεβαιώθηκαν και το 2020 παρά τις μεγάλες προκλήσεις και την αναταραχή που προκάλεσε η πανδημία, ενώ το 2021 καταγράφονται ανοδικές τάσεις στις οικονομικές σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών και σταδιακή επιστροφή στην κανονικότητα.

Όπως προκύπτει από τη μελέτη του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών – ΙΟΒΕ με τίτλο «Το αποτύπωμα του γερμανικού επιχειρείν στην ελληνική οικονομία», που εκπονήθηκε για λογαριασμό του Ελληνογερμανικού Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου και παρουσιάστηκε, σήμερα, σε κοινή διαδικτυακή εκδήλωση, η Γερμανία εν μέσω πανδημίας διατήρησε και σε αρκετούς δείκτες ενίσχυσε τη θέση της, ως ένας από τους μεγαλύτερους εμπορικούς και επενδυτικούς εταίρους της Ελλάδας. Παράλληλα, εξαιρετικά σημαντική είναι η συμβολή των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στις δύο χώρες στην ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας.

Σύμφωνα με τη μελέτη του ΙΟΒΕ η συνολική συμβολή των επιχειρήσεων-μελών του Ελληνογερμανικού Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου εκτιμάται σε 3,9% του ΑΕΠ το 2020 (€6,4 δισεκ.), ενισχυμένη σε σύγκριση με το 2019 (3,3% του ΑΕΠ), ενώ, για κάθε ευρώ προστιθέμενης αξίας από τη λειτουργία και τις επενδύσεις των εταιρειών-μελών δημιουργούνται άλλα 0,5 ευρώ ΑΕΠ σε άλλους τομείς της ελληνικής οικονομίας (1,5 ευρώ συνολικά).

Η μελέτη παρουσιάστηκε από τον Υπεύθυνο Τμήματος Μικροοικονομικής Ανάλυσης και Πολιτικής του ΙΟΒΕ, κ. Svetoslav Danchev, με εισαγωγή και σχολιασμό από τον Γενικό Διευθυντή του ΙΟΒΕ, Καθηγητή Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, κ. Νίκο Βέττα.

Απευθύνοντας μήνυμα στην εκδήλωση, ο Υφυπουργός Εξωτερικών για την Οικονομική Διπλωματία και την Εξωστρέφεια, κ. Κώστας Φραγκογιάννης, αναφέρθηκε στις προοπτικές περαιτέρω τόνωσης των ήδη ισχυρών ελληνογερμανικών εμπορικών και επενδυτικών συνεργασιών, σημειώνοντας ότι «οι δύο χώρες πορεύονται από κοινού στο δρόμο της ανάπτυξης, με την Ελλάδα να αποτελεί ιδανικό προορισμό για τις γερμανικές επιχειρήσεις, οι οποίες δείχνουν πλέον το πόσο πιστεύουν και εμπιστεύονται τη χώρα μας και το υψηλού επιπέδου ανθρώπινο δυναμικό της».

Κάνοντας ειδική μνεία στο Εθνικό Στρατηγικό Σχέδιο Εξωστρέφειας, ο κ. Φραγκογιάννης υπογράμμισε ότι ειδικότερα για τη Γερμανία προβλέπεται φέτος η υλοποίηση 50 δράσεων που επικεντρώνονται στην προσέλκυση νέων επενδύσεων και στην ενίσχυση των εξαγωγών με την υποστήριξη ελληνικών συμμετοχών σε διεθνείς εκθέσεις, τη διοργάνωση εκδηλώσεων προώθησης ελληνικών προϊόντων αλλά και πιο στοχευμένων εκδηλώσεων με αντικείμενο τη βελτίωση της πρόσβασης ελληνικών αγαθών στη γερμανική αγορά.

Ο Yφυπουργός δεν παρέλειψε να σταθεί και στην πολύ δραστήρια, όπως τη χαρακτήρισε, κοινότητα των πάνω από 360.000 Ελλήνων στη Γερμανία αλλά και στις εμβληματικές γερμανικές επενδύσεις στην Ελλάδα, όπως της Fraport, του ΟΤΕ, της RWE, της VW, αλλά και μικρότερων επενδύσεων με χαρακτηριστικότερη αυτή της TeamViewer στα Ιωάννινα.

Τέλος, σχολιάζοντας τις τρέχουσες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ευρώπη και ολόκληρος ο κόσμος, o κ. Φραγκογιάννης, υπογράμμισε με έμφαση ότι «το δημοκρατικό και πλουραλιστικό αξιακό μας σύστημα, οι κοινές ευρωπαϊκές αξίες μας και το κοινό ευρωπαϊκό πεπρωμένο μας ενώνουν και μας δεσμεύουν να αναζητήσουμε κοινές απαντήσεις».

Από την πλευρά του ο Πρόεδρος του Ελληνογερμανικού Επιμελητηρίου, κ. Κωνσταντίνος Μαραγκός, στο σύντομο χαιρετισμό του σημείωσε ότι «ένα από τα βασικότερα χαρακτηριστικά του γερμανικού επενδυτικού αποτυπώματος στην ελληνική οικονομία, πέραν βέβαια της διαχρονικότητάς του και της πολλαπλασιαστικής αξίας που έχει για το εγχώριο ΑΕΠ, είναι ο πολυδιάστατος χαρακτήρας του». Όπως διευκρίνισε, τα γερμανικά επενδυτικά κεφάλαια έχουν και γεωγραφική αλλά και τομεακή διασπορά. Ουσιαστικά διαχέονται τόσο στην Αττική όσο και σε άλλες περιοχές της χώρας, όπως η βόρεια και η δυτική Ελλάδα, καθώς και σε νησιωτικές περιοχές, ενώ σε επίπεδο κλάδων της οικονομίας εστιάζουν στην παραγωγή προϊόντων και την παροχή υπηρεσιών σε τομείς, όπως η αγορά ενέργειας, η φαρμακοβιομηχανία, η αγροδιατροφή, οι τηλεπικοινωνίες, ο τουρισμός, το εμπόριο, το real estate, η ιδιωτική ασφάλιση, το R&D, η οργανωμένη λιανική και οι νέες τεχνολογίες. Αναφερόμενος, τέλος, στις επιπτώσεις της ρωσο-ουκρανικής κρίσης στην παγκόσμια οικονομία, ο κ. Μαραγκός υπογράμμισε ότι η πορεία δεν θα είναι εύκολη για καμία εθνική αγορά, ωστόσο η Ελλάδα διαθέτει σήμερα όλες τις προδιαγραφές διατήρησης του ΑΕΠ της σε αναπτυξιακό ρυθμό και αυτό θα το επιτύχει, δίνοντας τη δική της μάχη, με τη συνδρομή και τη στήριξη και των νέων προς επένδυση γερμανικών κεφαλαίων. «H επενδυτική αυτή ορμή από τη Γερμανία, είμαι πεπεισμένος ότι θα έχει και συνέχεια, ως ένα επιτυχημένο case story, απολαμβάνοντας την υποστήριξη της ελληνικής κυβέρνησης» συμπλήρωσε.

Ο Γενικός Διευθυντής του ΙΟΒΕ, Καθηγητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, κ. Νίκος Βέττας, υπογράμμισε ότι τόσο οι γερμανικές επενδύσεις στην Ελλάδα όσο και οι εξαγωγές από την Ελλάδα στη Γερμανία, έχουν κρίσιμη σημασία για την ελληνική οικονομία, όχι μόνο γιατί διατηρούνται σε σχετικά υψηλό επίπεδο αλλά και γιατί έχουν μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο χαρακτήρα. Αυτός ο σταθερός και όχι ευκαιριακός χαρακτήρας αποτελεί θετική βάση για την περαιτέρω ανάπτυξή τους. Ειδικότερα, η προσέλκυση ξένων άμεσων επενδύσεων από μεγάλες και τεχνολογικά προηγμένες οικονομίες δεν λειτουργεί ανταγωνιστικά αλλά συμπληρωματικά και υποστηρικτικά προς άλλες επενδύσεις στη χώρα. Ταυτόχρονα, η περαιτέρω συστηματική ανάπτυξη των εξαγωγών προς τις μεγάλες ευρωπαϊκές οικονομίες είναι προϋπόθεση συνολικής ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας.

Ο Γενικός Διευθυντής και Μέλος του Δ.Σ. του Ελληνογερμανού Επιμελητηρίου, Δρ Αθανάσιος Κελέμης, επισήμανε ότι η μελέτη του ΙΟΒΕ ανέδειξε την ισχυρή θέση της γερμανικής οικονομίας στην Ελλάδα, τη σταθερότητα και την πιστότητα των διμερών σχέσεων, καθώς και τα όσα προσφέρει στην εγχώρια αγορά ένας τόσο ισχυρός επενδυτικός εταίρος. Ειδικότερα, στάθηκε στην υψηλή υπεραξία των γερμανικών επενδύσεων, για το ΑΕΠ της χώρας και την αγορά εργασίας και εξέφρασε την αισιοδοξία του ότι ανεξάρτητα από τις προκλήσεις που κατά καιρούς αντιμετωπίζει η παγκόσμια οικονομία, μαζί κι η ελληνική, οι Γερμανοί επενδυτές θα επιμένουν στην πάγια στρατηγική ενίσχυσης της θέσης τους στην Ελλάδα, γνωρίζοντας ότι τα μακροπρόθεσμα οφέλη προδιαγράφονται πολλά και σημαντικά για τους ίδιους. Εξάλλου, όπως συμπλήρωσε ο κ. Κελέμης, στις δύο τελευταίες μεγάλες κρίσεις, της κρίσης χρέους και της πανδημικής, οι Γερμανοί επενδυτές, όχι απλά διατήρησαν τις θέσεις τους στην Ελλάδα, αλλά τις αναβάθμισαν όπου διαπίστωσαν ευκαιρίες.

Πηγή: elliniki-gnomi.eu

Το άρθρο Στο 3,9% ενισχύθηκε το 2020 η συνολική συμβολή του γερμανικού επιχειρείν στο ελληνικό ΑΕΠ εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Η Ευρώπη αρνείται να συνομολογήσει στο διάταγμα Πούτιν που αφορά τη μετατροπή των ευρώ ή των δολαρίων σε ρούβλια στις αγορές φυσικού αερίου, διαδικασία που έχει σαν στόχο της τη στήριξη του αδύναμου ρωσικού νομίσματος. Με το κλείσιμο της στρόφιγγας του φυσικού αερίου προς την Πολωνία και τη Βουλγαρία να διαμορφώνει σκηνικό όξυνσης της ενεργειακής κρίσης και την Ευρώπη να ετοιμάζεται να αποφασίσει σταδιακό εμπάργκο στο ρωσικό πετρέλαιο. Παράλληλα, το lockdown σε διάφορες περιοχές της Κίνας οδηγεί σε κλιμάκωση των προβλημάτων της εφοδιαστικής αλυσίδας προκαλώντας σοβαρές ελλείψεις μεγάλου αριθμού βιομηχανικών προϊόντων. Την ίδια ώρα, η Federal αποφασίζει άμεσα τη διαμόρφωση υψηλότερων επιτοκίων προκειμένου να τιθασεύσει τον πληθωρισμό ενώ σε ανάλογη κατεύθυνση θα πορευθεί στους επόμενους μήνες και η ΕΚΤ καθώς ο εναρμονισμένος πληθωρισμός της Ε.Ε. αναρριχήθηκε στο 7,4% τον Απρίλιο στην ευρωζώνη.

Με τα δεδομένα αυτά και καθώς δεν διαφαίνεται οδός συνεννόησης για τη διευθέτηση της Ουκρανικής κρίσης, η επιβράδυνση όλων των οικονομιών του πλανήτη είναι αναπόφευκτη. Δεν είναι δε λίγοι όσοι θεωρούν ότι δύσκολα θα αποφευχθεί το σενάριο του στασιμοπληθωρισμού καθώς το αυξημένο ενεργειακό κόστος διαβρώνει την αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών και αυξάνει το λειτουργικό κόστος των επιχειρήσεων υποσκάπτοντας την ανταγωνιστικότητά τους.

Σαν αποτέλεσμα, το επενδυτικό κλίμα χειροτερεύει επαναφέροντας την αυξημένη αποστροφή προς επενδυτικούς κινδύνους, με τις ρευστοποιήσεις μετοχικών τίτλων να οδηγούν τους δείκτες των αγορών σε πλαγιοκαθοδική κατεύθυνση.

Το ελληνικό χρηματιστήριο, ολοκλήρωσε το 1ο τετράμηνο με κέρδη +3,26% κινούμενο αντίθετα με τους δείκτες των διεθνών αγορών που κατέγραψαν αρνητικές επιδόσεις (ενδεικτικά: -13,5% ο S & P, -21,60% o Nasdaq, -11% o Dax και -7,85% o Eurostoxx 600 για το 1ο τετράμηνο). Με το ελπιδοφόρο ελληνικό αφήγημα να πείθει επί του παρόντος τους διεθνείς οίκους για τη δυνατότητα της ελληνικής οικονομίας να καταγράψει θετικούς ρυθμούς μεγέθυνσης (στο +3% κατά τη Moody’s για το 2022) και τις αφίξεις τουριστών να είναι ικανοποιητικές στις αρχές Μαΐου. Επιπλέον, η έκδοση 7ετούς ομολόγου τις προηγούμενες ημέρες αποτέλεσε μια ακόμη ψήφο εμπιστοσύνης για την ελληνική οικονομία καθώς σημειώθηκε υπερκάλυψη κατά 3,2 φορές με το επιτόκιο να είναι ωστόσο αυξημένο (στο 2,4%). Την ίδια ώρα, η ελληνική κυβέρνηση ετοιμάζει πλαφόν στις τιμές χονδρικής της ηλεκτρικής ενέργειας για να πετύχει τη μείωση των δυσβάστακτων λογαριασμών που έχουν ήδη λάβει νοικοκυριά και επιχειρήσεις.

Με τα δεδομένα αυτά, η αυτόνομη πορεία του ελληνικού χρηματιστηρίου με το Γ.Δ. να επιδιώκει την προσέγγιση των 950 μονάδων αποτελεί παρελθόν. Ο συγχρονισμός με τις διεθνείς αγορές οδηγεί άμεσα στην αναμέτρηση με την περιοχή 890-900 μονάδων που αποτελούν την εγγύτερη περιοχή στήριξης. Με ανοικτά όλα τα ενδεχόμενα για τις βραχυχρόνιες διακυμάνσεις ενόσω οι «μαύροι κύκνοι» του διεθνούς περιβάλλοντος θα ασκούν την επιρροή τους.

*Δ/ντης Επενδύσεων Κύκλος ΑΧΕΠΕΥ.

Το άρθρο Σε ομιχλώσες τοπίο το ελληνικό Χρηματιστήριο…. Του Δημήτρη Τζάνα εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

On s’ engage et puis on voit (Θα εμπλακούμε [σε μάχη] και μετά βλέπουμε)
Ναπολέων Βοναπάρτης

Περί του αιώνιου ιδεοψυχαναγκαστικού φλερτ του ελληνικού κράτους με το κακό ενδεχόμενο δεν χρειάζονται πολλές αναλύσεις. Η εκάστοτε επιτελική εξουσία χάνεται μέσα σ ένα οργανωσιακό, πληροφοριακό και εκτελεστικό εγκλεισμό. Στην βάση ενός αορίστου καθήκοντος το κράτος υποδύεται ότι κατέχει την επιχειρησιακή ετοιμότητα και τελικά θα μετακυλίσει τις ευθύνες στο ιεραρχικό του χάος, όντας Λεβιάθαν, ή στους ιδιώτες με τους οποίους συμφώνησε την διαχείριση δημοσίων αγαθών.

Σε καιρούς ομως έντονου Νεοφιλελευθερισμού-καλή ώρα οπως τώρα- η ευθύνη ιδιωτικοποιείται πλήρως για τον ίδιο τον πολίτη : «κακώς δεν βάλατε αλυσίδες, κακώς βγήκατε ενω χιόνισε». Και η εξουσία καταλήγει πάντα στην εύκολη λύση του μή πολιτικού κόστους: « εκκενώσεις στις φωτιές, αργίες στα χιόνια».

Στην νεοελληνική πραγματικότητα, την «συνείδηση ότι είμαστε υποκείμενα στον νόμο»(Allison) δεν την έχει κατ αρχήν το ίδιο το κράτος που επιβάλλει τον νόμο και το κανονιστικό του κύρος ! Καταστατική υποχρεωτική αρχή της εξουσίας είναι να προλαμβάνει, να σχεδιάζει και να θεραπεύει – όχι να αποζημιώνει.

Η παθολογική αναγκαιότητα του πολίτη δεν εξαντλείται μόνο στο αν είναι οι δρόμοι εκχιονισμένοι αλλά αν κάποιοι σχεδίασαν και εκτέλεσαν τον εκχιονισμό. Κινητήρια ιδέα συμμόρφωσης με τις επιταγές του δημοσίου συμφέροντος για τον πολίτη είναι και η ορθολογική θέληση του κράτους για αποτελεσματικότητα.

Το κράτος βλέπει τον εαυτό του διπλά, ανακλαστικά : δεν συμπεριφέρεται ως συλλογικός νους, ως ενιαίος οργανισμός, αλλά ως πολυεπίπεδος τόπος «αυτονόητης» διοίκησης και παρέμβασης, ως φορέας εξουσίας εσωτερικής και εξωτερικής φύσης. Δεν έχει επίγνωση της παρεμβατικής και εκτελεστικής του υπεροπλίας την οποία πληρώνουν οι φορολογούμενοι αδρά.

«Όλες σχεδόν οι κοινωνίες θεσμίσθηκαν περιφράσσοντας το νόημα και την σημασία» γράφει κάπου ο Καστοριάδης. Αυτήν την περίφραξη αγνοεί η ελληνική κοινωνία ακριβώς επειδή η οργανωμένη πολιτεία αγνοεί το νόημα και την σημασία. Γι αυτό, όπως το κράτος υποδύεται ότι υπάρχει στις κρίσιμες στιγμές, έτσι υποδυόμαστε και εμείς ότι το έχουμε ανάγκη ….

Το άρθρο Το αιώνιο ελληνικό κράτος… Του Ηλία Καραβόλια εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Άρθρο Ευάγγελου Βενιζέλου στην Καθημερινή της Κυριακής

Με τη Συνθήκη των Πρεσπών η Ελλάδα διασφάλισε την άμεση μεταβολή του διεθνούς ονόματος του γειτονικού κράτους σε «Βόρεια Μακεδονία» (όνομα σύνθετο που περιέχει  γεωγραφικό προσδιορισμό). Αυτό ανταποκρινόταν, σε μεγάλο βαθμό, στην ευρύτατα αποδεκτή ελληνική εθνική γραμμή. Η διευθέτηση αυτή εισήχθη και στην εσωτερική έννομη τάξη της γείτονος με την αναθεώρηση του Συντάγματός της. Η χρήση όμως του σύνθετου αυτού ονόματος στο εσωτερικό, σύμφωνα με τη Συνθήκη, θα επεκτείνεται σταδιακά ακολουθώντας τον ρυθμό ανοίγματος των κεφαλαίων των διαπραγματεύσεων ένταξης της Βόρειας Μακεδονίας στην Ε.Ε. Εξαρτάται συνεπώς από την εξέλιξη μιας διαδικασίας που τελεί υπό τον πολιτικό έλεγχο των κρατών – μελών της Ε.Ε. και όχι των συμβαλλομένων μερών της Συνθήκης των Πρεσπών.

Ως αντάλλαγμα η Ελλάδα συναίνεσε στην άμεση ένταξη της Βόρειας Μακεδονίας  στο ΝΑΤΟ που ήδη συντελέστηκε και στην έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Ε.Ε. στο μέτρο που αυτό εξαρτάται από τη θέση και την ψήφο της χώρας μας. Επιπλέον η Ελλάδα συμφώνησε στον χαρακτηρισμό ως «μακεδονικής» της ιθαγένειας των πολιτών της Βόρειας Μακεδονίας, της επίσημης γλώσσας της χώρας  ( άρθρο 1 παρ. 3 περ. β και γ αντίστοιχα), αλλά και της εθνικότητας των πολιτών της, με την έννοια του αυτοπροσδιορισμού, μέσω της χρήσης του όρου «Μακεδονία» και «μακεδονικός» με το νόημα που αναγνωρίζει στους όρους αυτούς το άρθρο 7 της Συμφωνίας, στο οποίο παραπέμπει και το άρθρο 1 παρ. 3 περ. δ.

Τα τρία αυτά σημεία που αφορούν την ιθαγένεια, τη γλώσσα και την εθνικότητα, δεν μου επέτρεψαν να ψηφίσω υπέρ της κύρωσης της Συνθήκης καθώς θεώρησα ότι ο συσχετισμός των δυνάμεων και το momentum που οδήγησε στη σύναψη της Συνθήκης, καθιστούσαν δυνατές σαφέστερες και καλύτερες διευθετήσεις. Θεώρησα ότι η Συνθήκη δεν εμπεριέχει την ισορροπία που ήταν εφικτή.

Όμως από την υπογραφή της μέχρι σήμερα η ισορροπία της Συνθήκης  έχει διαταραχθεί σε πολύ πιο ουσιώδη σημεία. Από τις επιδιώξεις της Βόρειας Μακεδονίας έχει ήδη επιτευχθεί η ένταξη στο ΝΑΤΟ και η συμμετοχή σε όλους σχεδόν τους διεθνείς οργανισμούς και πάντως στον ΟΗΕ με το σύνθετο όνομα Βόρεια Μακεδονία. Από τις εγγυήσεις που επιζητούσε η Ελλάδα ήδη συντελέστηκε η αναθεώρηση του Συντάγματος της Βόρειας Μακεδονίας σε συμμόρφωση προς ρητές διεθνείς υποχρεώσεις που συνιστούν όρους διεθνούς συνθήκης που κατισχύει του εσωτερικού δικαίου κατά τη λογική του Διεθνούς Δικαίου και κατά τη Διεθνή Σύμβαση της Βιέννης για το Δίκαιο των Συνθηκών.

Η χρήση όμως του ονόματος Βόρεια Μακεδονία στο εσωτερικό δεν έχει αρχίσει να επεκτείνεται καθώς δεν υπήρξε πρόοδος ως προς την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Ε.Ε. Η θετική στάση της Ελλάδας, που συνιστά και διεθνή της υποχρέωση, δεν μπορεί να αντισταθμίσει τις  αντιρρήσεις της Βουλγαρίας ούτε την επιλογή πολλών κρατών – μελών να μη ανοίξουν έναν νέο κύκλο διεύρυνσης της ΕΕ. Επιπλέον η ευρωπαϊκή πολιτική για τα Δυτικά Βαλκάνια συνολικά έχει πλέον αρχίσει να λειτουργεί προδήλως αποσταθεροποιητικά για την περιοχή. Επιμέρους όψη της εξέλιξης αυτής είναι οι κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες που οδήγησαν στην τωρινή πολιτική κρίση στη Βόρεια Μακεδονία.  Μαζί προφανώς με άλλους εγχώριους λόγους.

Παρατηρώ τώρα κάποιους επικριτές και αντιπάλους της Συνθήκης των Πρεσπών στην Ελλάδα να επιχαίρουν και να εμφανίζονται έτοιμοι να αποδεχθούν,  με ανακούφιση και ικανοποίηση, την εγκατάλειψη της Συνθήκης από μια  επόμενη κυβέρνηση της Βόρειας Μακεδονίας διαφορετικού πολιτικού προσανατολισμού  από την κυβέρνηση Ζάεφ.

Χρησιμοποιώ τον μη ακριβή νομικά όρο «εγκατάλειψη» γιατί ευτυχώς η καταγγελία και η λήξη της Συνθήκης υπόκειται στις αυστηρές προδιαγραφές της ίδιας και της Σύμβασης της Βιέννης για το Δίκαιο των Συνθηκών.

Όμως τώρα, μετά τα όσα έχουν ήδη συντελεστεί, η ισχύς και ο σεβασμός της Συνθήκης των Πρεσπών, όπως επιβάλλει το Διεθνές Δίκαιο και η αρχή της συνέχειας του κράτους που δεσμεύει και τα δυο αντισυμβαλλόμενα μέρη, είναι ζωτικό συμφέρον της Ελληνικής Δημοκρατίας. Η σκέψη ότι μπορούμε να απαλλάξουμε τη Βόρεια Μακεδονία από τις υποχρεώσεις της κατά τη Συνθήκη των Πρεσπών για να την πιέσουμε αποτελεσματικότερα ενόψει της έναρξης ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την ΕΕ, είναι αφελής και επικίνδυνη. Καθιστά την Ελλάδα τμήμα του και πάλι ανοικτού ζητήματος των Δυτικών Βαλκανίων και απαλλάσσει τη Βουλγαρία από την ευθύνη χειρισμού των δικών της επιφυλάξεων και ευαισθησιών, κυρίως όμως επιτρέπει σε πολλά αλλά κράτη – μέλη της Ε.Ε. να συγκαλύψουν τις αντιρρήσεις και την αμηχανία τους που καθιστά πρακτικά πολύ μακρινή και αχνή την προοπτική ένταξης των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων.

Στο επίπεδο δε του Διεθνούς Δικαίου επιτρέπει σε κάποια τυχοδιωκτική κυβέρνηση της  γειτονικής  χώρας να απαλλαγεί από την υποχρέωση εσωτερικής χρήσης του σύνθετου ονόματος, να επιδιώξει την αντιστροφή  της αναθεώρησης του Συντάγματος, για την οποία απαιτείται βεβαίως αυξημένη πλειοψηφία δυο τρίτων του συνολικού αριθμού των βουλευτών ή ακόμη και να διεκδικήσει τη διεθνή χρήση του λεγόμενου συνταγματικού ονόματος (εάν  αυτό  έχει στο μεταξύ επανέλθει σύμφωνα με την εκδοχή αυτή ) χωρίς τον προσδιορισμό «Βόρεια».

Ανεξάρτητα συνεπώς από την άποψη που είχε ο καθένας κατά την υπογραφή και την κύρωση της Συνθήκης των Πρεσπών, τώρα η υπεύθυνη εθνική θέση που πρέπει να συνιστά την ενιαία εθνική στρατηγική, είναι η επιμονή στην υποχρέωση της άλλης πλευράς να σεβαστεί πλήρως τη Συνθήκη των Πρεσπών καθώς με τον τρόπο αυτό διατηρείται και η συνακόλουθη υποχρέωση των διεθνών οργανισμών και των άλλων κρατών να σέβονται τις προβλέψεις της Συνθήκης. Η Συνθήκη των Πρεσπών κατισχύει, κατά τη λεγόμενη μονιστική λογική, του Συντάγματος της Βόρειας Μακεδονίας και θέτει διεθνή νομικό φραγμό σε τυχόν ακραίους εσωτερικούς λαϊκισμούς στη γειτονική χώρα.

Φυσικά οι νομικοί φραγμοί δεν αρκούν. Προφανώς και η διεθνής κοινότητα θα επιμείνει στον σεβασμό και την εφαρμογή της Συνθήκης των Πρεσπών και θα ασκήσει ισχυρές πιέσεις. Αυτές όμως πρέπει να έχουν μόνο αποδέκτη την άλλη πλευρά. Η Ελλάδα, για λόγους εθνικού συμφέροντος και σεβασμού του Διεθνούς Δικαίου, οφείλει να έχει σαφή και σταθερή θέση υπέρ της ισχύος και του σεβασμού της Συνθήκης και να λειτουργεί ως ενεργό και αξιόπιστο μέλος της Ε.Ε. και όλης της διεθνούς κοινότητας. Περιθώρια για εθνικολαϊκιστικές ανευθυνότητες δεν υπάρχουν ούτε στην ελληνική πλευρά.-

* Ο Ευάγγελος Βενιζέλος είναι πρώην αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και υπουργός Εξωτερικών. Καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου στη Νομική Σχολή ΑΠΘ.

Πηγή: evenizelos.gr

Το άρθρο Το ελληνικό εθνικό συμφέρον για σεβασμό της Συνθήκης των Πρεσπών… Του Ευάγγελου Βενιζέλου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Αγχος στον ΟΔΔΗΧ

Η συζήτηση αυτή έχει δημιουργήσει άγχος στους έλληνες διαπραγματευτές από την πλευρά της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ) αλλά κυρίως στον Οργανισμό Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους (ΟΔΔΗΧ), τα στελέχη του οποίου αντιλαμβάνονται ότι μια τέτοια εξέλιξη μπορεί να οδηγήσει στην απόφαση όλες οι εγγυήσεις για τις τιτλοποιήσεις των κόκκινων δανείων να θεωρηθούν ως πηγές «επισφάλειας» του δημοσίου χρέους.

Κάτι τέτοιο και δεδομένου του ύψους της επιβάρυνσης του χρέους (πάνω από 14% του ΑΕΠ!) μπορεί να αποτελέσει «κακό σήμα» στις αγορές μπροστά σε μια δύσκολη χρονιά που έρχεται.

Κι αυτό γιατί, όπως είναι γνωστό, το 2022 λήγει το πρόγραμμα αγοράς ομολόγων από την ΕΚΤ (το περίφημο PEP), η Ελλάδα έχει ένα σοβαρό δανειακό πρόγραμμα της τάξεως των 15 δισ. ευρώ και, το κυριότερο, μια στρατηγική να εξοφλήσει πριν από τη λήξη τους ομόλογα του GLF (του μηχανισμού βοήθειας από το πρώτο μνημόνιο) για να στείλει το δικό της πολιτικό σήμα ότι σέβεται τους φορολογουμένους των ευρωπαϊκών χωρών που μας στήριξαν και ότι έχει επανέλθει στην κανονικότητα.

Ταυτόχρονα όμως θέλει να στείλει μήνυμα στους «καχύποπτους» Βορειοευρωπαίους ότι «η Ελλάδα άλλαξε» και βρίσκεται στον «ορθό δρόμο», καθώς το 2022 κεντρική κυβερνητική επιδίωξη είναι να βγει η χώρα από το καθεστώς ενισχυμένης εποπτείας και ταυτόχρονα να ενταχθούν τα ελληνικά ομόλογα σε επενδυτική βαθμίδα για να είναι επιλέξιμα από την ΕΚΤ.

Τα επιχειρήματα

Το βασικό επιχείρημα της ελληνικής πλευράς είναι ότι τα σχέδια «ΗΡΑΚΛΗΣ 1 & 2» αποτελούν «κλώνους» αντίστοιχων σχεδίων που εφάρμοσε η Ιταλία παρέχοντας την εγγύηση του Δημοσίου, προκειμένου να απαλλαγεί το ιταλικό τραπεζικό σύστημα από το «άγος» των κόκκινων δανείων και να εξυγιανθούν οι ισολογισμοί των ιταλικών τραπεζών, χωρίς η Εurostat να απαιτεί την εμφάνιση του ύψους των εγγυήσεων στο δημόσιο χρέος της γείτονος.

Ομως οι απεσταλμένοι της Εurostat εμφανίζονται «καχύποπτοι» απέναντι στην Ελλάδα καθώς το παρελθόν μας κυνηγάει από την εποχή των «Greek Statistics» που μας οδήγησαν στην «κρεμάλα των μνημονίων».

Ισως για αυτόν τον λόγο στην υπόθεση που βρίσκεται σε εξέλιξη στο παρασκήνιο δεν τοποθετούνται ανοιχτά – όπως έκαναν στο παρελθόν – ο νυν υπουργός Οικονομικών Χρήστος Σταϊκούρας και ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννης Στουρνάρας, ο οποίος προτιμά τη σιωπή.

Ο δεύτερος έχει έναν ακόμη λόγο – αισθάνεται δικαιωμένος καθώς ο ίδιος είχε προτείνει για την απαλλαγή των τραπεζών από τα κόκκινα δάνεια τη λύση της δημιουργίας «bad bank», η οποία απορρίφθηκε από την κυβέρνηση με το επιχείρημα ότι θα δημιουργούσε «δημοσιονομικό κόστος».

Ισως αυτή η διελκυστίνδα και η δυσμενής έκβαση, όπως κάποιοι προδικάζουν, αποτέλεσε και την αιτία απομάκρυνσης του τέως υφυπουργού Οικονομικών Γιώργου Ζαββού, υπεύθυνου για τον χρηματοπιστωτικό τομέα, από την κυβέρνηση κατά τον πρόσφατο ανασχηματισμό.

Τις αρμοδιότητές του, μαζί και την «καυτή πατάτα», πήρε ο κ. Σταϊκούρας σε μια στιγμή δύσκολη.

Το δυσμενές σενάριο

Αυτό που φοβούνται όσοι γνωρίζουν πόσο δύσκολες είναι οι διαπραγματεύσεις με τη Εurostat είναι το ενδεχόμενο να υπάρχουν πολιτικά κίνητρα και τακτικισμοί απέναντι στην Ελλάδα από το κλαμπ των Βορειοευρωπαίων που πιέζουν για «επιστροφή στη σταθερότητα», θεωρώντας ότι η χώρα μας παραμένει ακόμη ο «αδύναμος κρίκος» της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Αυτό διαφάνηκε και από την τεχνική διαπραγμάτευση για το πώς εμφανίζονται στον προϋπολογισμό και πώς επηρεάζουν το έλλειμμα και το δημόσιο χρέος τα χρήματα που δόθηκαν στους ελεύθερους επαγγελματίες και στις επιχειρήσεις (περί τα 7 δισ. ευρώ) ως επιστρεπτέα προκαταβολή, που με την πάροδο του χρόνου και τις πολιτικές ανάγκες που δημιουργήθηκαν η κυβέρνηση αποφάσισε να τα χαρίσει κατά το μεγαλύτερο μέρος τους.  Παρά ταύτα, η ΕΚΤ έχει αντίθετη άποψη και θεωρεί το ελληνικό χρέος απόλυτα διαχειρίσιμο μέχρι το 2030 καθώς το μεγαλύτερο μέρος είναι δάνεια του ESM με επιτόκια «κλειδωμένα» κάτω από 1%. Ωστόσο δεν παίρνει θέση για το ζήτημα των εγγυήσεων που δόθηκαν με τα σχέδια «ΗΡΑΚΛΗΣ 1 & 2» και κατά πόσο αυτά πρέπει να συνυπολογιστούν στους μελλοντικούς κινδύνους διαχείρισης του ελληνικού δημοσίου χρέους.

Πηγή: tovima.gr

Το άρθρο «Νάρκη» Eurostat στο ελληνικό δημόσιο χρέος για εγγυήσεις 23 δισ. – Το παρασκήνιο και τα πολιτικά παιχνίδια εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Το ελληνικό γιαούρτι είναι ένα από τα σημαντικότερα γαλακτοκομικά προϊόντα, χάρη και στη στροφή των καταναλωτών στην υγιεινή διατροφή. Σύμφωνα με στοιχεία της συμβουλευτικής εταιρείας Mordor Intelligence, η ευρωπαϊκή αγορά του ελληνικού ή «ελληνικού τύπου» γιαουρτιού εκτιμάται ότι θα συνεχίσει να αναπτύσσεται έως το 2024 με ετήσιο ρυθμό 8%, την ίδια στιγμή που σύμφωνα με στοιχεία της Euromonitor οι πωλήσεις προϊόντων γάλακτος που έχουν υποστεί ζύμωση εκτιμώνται ότι θα αγγίξουν τα 3 δισ. ευρώ το 2023.

Ολα αυτά δημιουργούν προσδοκίες και «ανοίγει την όρεξη» στους έλληνες εξαγωγείς, οι οποίοι επέδειξαν έντονη εξωστρέφεια ως μέτρο αντιμετώπισης των οικονομικών συνθηκών που επικράτησαν στην εσωτερική αγορά στην περίοδο της κρίσης. Μελανό σημείο αποτελεί το γεγονός πως οι ελληνικές επιχειρήσεις αναγκάστηκαν να ακολουθήσουν συντηρητικές τιμολογιακές πολιτικές, προκειμένου να ανταγωνιστούν τα, κατά πολύ, φθηνότερα γερμανικά «ελληνικού τύπου» γιαούρτια.

Να σημειωθεί πως σχεδόν το 50% της συνολικής κατανάλωσης γιαουρτιού στη Γερμανία αφορά φυσικό γιαούρτι, δηλαδή τον τύπο γιαουρτιού που αφορά κυρίως τις ελληνικές εξαγωγές. H κατανάλωση του φυσικού γιαουρτιού διπλασιάστηκε από 3,3 κιλά το 2005 σε 6,6 κιλά ανά άτομο το 2020, με το ελληνικό γιαούρτι να αποτελεί βασικό μοχλό ανάπτυξης.

Εκτίμηση του Γραφείου Οικονομικών Υποθέσεων της Ελληνικής Πρεσβείας στη Γερμανία είναι ότι στις μεγάλες αλυσίδες τροφίμων στο Μόναχο τα γιαούρτια ελληνικού τύπου μαζί με τα εισαγόμενα από την Ελλάδα προϊόντα αποτελούν τουλάχιστον το 25% των κωδικών γιαουρτιού που διατίθενται. Το 2020 η Ελλάδα κατείχε την 4η θέση στις εισαγωγές γιαουρτιών στη Γερμανία ενώ οι εξαγωγές της Ελλάδας προς τη Γερμανία ανήλθαν το 2020 σε 7,95  εκατ. ευρώ έναντι 6,5 εκατ. ευρώ το 2016.

Αθέμιτος ανταγωνισμός

Ομως ενώ οι ελληνικές γαλακτοβιομηχανίες κερδίζουν αργά αλλά σταθερά μερίδια στη συγκεκριμένη αγορά, καλούνται να αντιμετωπίζουν τον αθέμιτο ανταγωνισμό από προϊόντα που διατίθενται ως «ελληνικού τύπου» και κυκλοφορούν με συσκευασίες και λογότυπα που παραπέμπουν στη χώρα μας. Το γραφείο Οικονομικών και Εμπορικών Υποθέσεων της Ελληνικής Πρεσβείας στο Βερολίνο έχει εντοπίσει 16 τέτοιες εμπορικές ονομασίες «ελληνικού τύπου» γιαούρτι (π.χ. ELINAS, Athentikos κ.τ.λ.), τα οποία διατίθενται στην αγορά.

Εμπειρογνώμονες εφιστούν την προσοχή των ελλήνων παραγωγών σε επενδύσεις που θα αναδεικνύουν το ανταγωνιστικό τους πλεονέκτημα, όπως η προστιθέμενη αξία, της ποιότητας και της αυθεντικής συνταγής και γεύσης του ελληνικού γιαουρτιού.

Κρίνουν δε σκόπιμο να εξετασθεί, τουλάχιστον για τις πιο καταφανείς περιπτώσεις παραπλάνησης του καταναλωτικού κοινού ως προς την προέλευση του προϊόντος (χρήση ελληνικών συμβόλων και ονομασιών) αλλά και  η δυνατότητα άσκησης προσφυγών σε ευρωπαϊκά ή εθνικά δικαιοδοτικά όργανα, εκ μέρους είτε κρατικών φορέων και υπηρεσιών, είτε επαγγελματικών και κλαδικών επιχειρηματικών συνδέσμων.

Πηγή: tovima.gr

Το άρθρο Το ελληνικό γιαούρτι «κατακτά» τους Γερμανούς εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Δείτε τη μπαγαποντιά σε όλο της το μεγαλείο όπως την περιγράφει ο George Billinis>

Διαβάζω ότι ο εφοπλιστής Προκοπίου προσέφερε 62.000.000 ευρώ και για τους δύο διαγωνισμούς πώλησης των ναυπηγείων Σκαραμαγκά (ΕΝΑΕ και ΕΤΑΔ).
Ακούω όμως τον ΥΠΟΙΚ Σταϊκούρα να αναφέρεται σε συνολικό εισπρακτέο τίμημα 77.000.000.
Κάποιος δεν τα πάει καλά με τους αριθμούς σκέπτομαι.
Και αρχίζω να ψάχνω.
Τι “ανακάλυψα”;
Ότι το τίμημα ανέρχεται πράγματι σε 62 εκ. Ο υπουργός όμως προσμετρά άλλα 6 εκ που έχουν ήδη εισπραχτεί από τμηματικές πωλήσεις ενεργητικού και επιπλέον 9.000.000 ΠΟΥ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ Ο ΠΛΕΙΟΔΟΤΗΣ ΠΡΟΚΟΠΙΟΥ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΓΙΑ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΑΥΘΑΙΡΕΤΩΝ ΚΤΙΣΜΑΤΩΝ.
Το ποσό αυτό έχει καταλογιστεί όταν έγινε η νομιμοποίηση των αυθαιρεσιών. Αλλά ΔΕΝ πληρώθηκε από τον ιδιοκτήτη των ΕΝΑΕ που λέγεται ελληνικό κράτος. Η κυβέρνηση στέλνει το λογαριασμό στον επίδοξο αγοραστή.
Αυτές οι αντιθεσμικές, ανήθικες, κουτοπόνηρες και “μάγκικες” συμπεριφορές είναι που κάνουν μοναδικό παγκοσμίως το ελληνικό κράτος. “Εγώ νομιμοποίησα τις αυθαιρεσίες, αλλά δεν πληρώνω το κόστος (από ένα βραχίονα μου -ΥΠΕΘΑ σε άλλο-ΥΠΟΙΚ). Αν εσύ αγοραστή θελήσεις να λειτουργήσεις τα ναυπηγεία χωρίς να πληρώσεις το πρόστιμο, δεν θα σου χορηγήσω άδεια λειτουργίας, επειδή παρανομείς”.
Κι αναρωτιέσαι για να μην αποτρελαθείς: βρε θεομπαίχτες το δημόσιο πληρώνει από το 2012 ετήσιο πρόστιμο 14.400.000 στην ΕΕ το οποίο καταλογίστηκε για κρατική ενίσχυση που νοθεύει τον ανταγωνισμό. Δηλαδή μέχρι σήμερα έχει καταβάλει κερατιάτικα 9*14,4=129.600.000. Το πρόστιμο νομιμοποίησης αυθαιρεσιών, που ήταν μόλις 9.000.000 δεν μπορούσε να το τακτοποιήσει, ώστε να πωληθούν τα ΕΝΑΕ καθαρά;
Και καλά, απο τους ζαίους δεν περιμένεις καλλιγραφίες, αλλά η κυβέρνηση της λογικής που προκήρυξε και τους διαγωνισμούς δεν μπορούσε να “καθαρίσει” το θέμα επί δύο ολόκληρα χρόνια;

Πηγή: kourdistoportocali.com

Το άρθρο H μπαμπεσιά του ελληνικού Δημοσίου απέναντι στον εφοπλιστή Προκοπίου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Μια αχτίδα αισιοδοξίας για την επανεκκίνηση της ελληνικής οικονομίας και τη διέξοδο από το τούνελ της κρίσης αποτελεί η συμφωνία που υπεγράφη ανάμεσα στο Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου Α.Ε., της Lamda Development S.A. και της Hellinikon Global S.A., δρομολογώντας τις οικονομικές και σχεδιαστικές προδιαγραφές του μεγαλεπήβολου έργου της αξιοποίησης της έκτασης του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού. «Κάλλιο αργά παρά ποτέ» για ένα χώρο που θα έπρεπε να είχε ήδη εξελιχθεί σε έναν μητροπολιτικό πόλο με πολλαπλά οφέλη για όλους τους κατοίκους του λεκανοπεδίου της Αττικής.

Η εν λόγω επένδυση προβλέπει οικιστική ανάπτυξη, βελτίωση του παραλιακού μετώπου επί της λεωφόρου Ποσειδώνος, ανέγερση ξενοδοχειακών εγκαταστάσεων και χώρων άθλησης, καινούριο γήπεδο γκολφ, εκπαιδευτικά και ερευνητικά κέντρα, εκμετάλλευση και ανάδειξη των ολυμπιακών εγκαταστάσεων για την προβολή της κληρονομιάς των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, τη διαμόρφωση ενός Μητροπολιτικού Πάρκου Πρασίνου και Αναψυχής, το οποίο θα καλύπτει το 42% της συνολικής επιφάνειας του έργου, δράσεις για την εμπορική, τουριστική και περιβαλλοντική ανάπτυξη της ευρύτερης περιοχής κ.ά.

Στα θετικά αυτής της συμφωνίας συγκαταλέγεται η συμβολή της στο Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν, η οποία θα αγγίξει το 2%, ενώ σε επίπεδο απασχόλησης θα προσφερθούν συνολικά 70000 θέσεις εργασίας που θα προέρχονται από διάφορες επαγγελματικές ειδικότητες και κατ’ έτος θα χρειαστούν περίπου 10000 θέσεις κατά τη διάρκεια της πραγματοποίησης του έργου. Το ζητούμενο, βέβαια, είναι πόσες από τις θέσεις θα διατηρηθούν μετά την ολοκλήρωσή του και πόσες από αυτές θα στελεχωθούν με Έλληνες απασχολούμενους, ώστε να μειωθεί όσο περισσότερο γίνεται το ποσοστό της ανεργίας που έχει σκαρφαλώσει στο 24%, πλήττοντας κυρίως τους νέους ανθρώπους. Με βάση μελέτες που έχουν εκπονηθεί τα έσοδα για το ελληνικό δημόσιο μακροπρόθεσμα θα κυμανθούν στα 10 – 11 δισεκατομμύρια ευρώ και μπορεί να αυξηθεί κατά 1 εκατομμύριο ο αριθμός των τουριστών που θα επισκεφτεί την Αττική. Η προοπτική μετεξέλιξης του Ελληνικού σε σημείο προορισμού τόσο των Ελλήνων πολιτών όσο και των τουριστών θα προσδώσει ιδιαίτερο κύρος στην Αττική και, γενικότερα, στη χώρα μας και θα έχει σημαντικότατα αποτελέσματα διάχυσης (spillover effects) σε ποικίλους κλάδους της οικονομίας, όπως ο κατασκευαστικός που έχει καταβαραθρωθεί τα τελευταία χρόνια, ο τουριστικός, ο εμπορικός (τοπικό και υπερτοπικό εμπόριο) κτλ. αλλά και σε πολλές δραστηριότητες όπως οι αθλητικές, οι ψυχαγωγικές, οι πολιτιστικές κτλ.

Ειδικότερα θα υπάρξει ανάπλαση του παραλιακού μετώπου, θα κατασκευαστούν λιμενικά έργα στην περιοχή, πεζόδρομοι και ποδηλατόδρομοι χιλιομέτρων, υπογειοποιήσεις και, γενικά, θα πρόκειται για μια ολοκληρωμένη, αστική ανάπλαση – ανάπτυξη στο παραλιακό μέτωπο της Αττικής που διαθέτει τεράστια ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα σε σύγκριση με αντίστοιχα άλλων ευρωπαϊκών πόλεων. Επιτέλους ας ελπίσουμε ότι θα αναδειχθεί η παραλιακή σε μια πραγματική Ριβιέρα της Αττικής με πολλαπλασιαστικά οφέλη για όλους τους εμπλεκόμενους χρήστες και επισκέπτες της. Αξίζει να αναφέρουμε πως το έργο που θα υλοποιηθεί θα συνιστά τη μεγαλύτερη αστική ανάπλαση στην Ευρωπαϊκή ήπειρο και το Μητροπολιτικό Πάρκο που θα δημιουργηθεί μια νέα εμπειρία ζωής για τον πολίτη που θα συνδυάζει τη διασκέδαση, την αναψυχή, την άθληση και τον πολιτισμό, που θα προσφέρονται μέσα από υψηλού επιπέδου υπηρεσίες, με τις οποίες θα αναβαθμιστεί η ποιότητα ζωής των κατοίκων της Αττικής! Το Πάρκο θα συγκαταλέγεται στα μεγαλύτερα παράκτια πάρκα διεθνώς και θα παρέχει ελεύθερη πρόσβαση στο κοινό, ενώ στόχος του Σχεδίου Ολοκληρωμένης Ανάπτυξης του συγκεκριμένου έργου είναι η πλήρης αξιοποίηση του παραλιακού μετώπου, με την ενεργοποίηση της συμμετοχής του επισκέπτη σε πληθώρα δραστηριοτήτων (κοινωνικές, περιβαλλοντικές, αναψυχής κ.ά.) και η σύνδεση της θάλασσας με την πόλη σε έναν κοινό άξονα.

Το ελληνικό δημόσιο θα αποκομίζει το 30% των καθαρών κερδών συν μια ελάχιστη απόδοση κατά τα 99 έτη που θα διαρκεί η σύμβαση του έργου. Επιπρόσθετα έσοδα ύψους 14 δισεκ. ευρώ περίπου για το δημόσιο θα προέλθουν από τις επενδύσεις που συνοδεύουν το project και αφορούν καταβολή φόρων όπως εταιρικοί, εισοδήματος, Φ.Π.Α., ακινήτων κτλ. Τέλος, έσοδα θα προκύψουν και από το διαγωνισμό αδειοδότησης του καζίνο που θα κατασκευαστεί στο χώρο, ανάγοντας έτσι την περιοχή σε διεθνές κέντρο του jet set, που επιθυμεί να συνδυάσει τις σημαντικές επενδυτικές και επιχειρηματικές δραστηριότητες με την πολυτελή, ακριβή διασκέδαση. Με αυτόν τον τρόπο θα διαφοροποιηθεί το ελληνικό τουριστικό προϊόν και θα επιμηκυνθεί η τουριστική περίοδος, με αποτέλεσμα να αυξηθούν τα τουριστικά έσοδα.

Συμπερασματικά, με την ευόδωση του πολύπλευρου έργου στο Ελληνικό θα προβληθεί διεθνώς η Ελλάδα, θα αξιοποιηθούν τα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα της Αττικής και θα βελτιωθεί η εν γένει εικόνα της. Τα έργα υποδομής θα έχουν προϋπολογισμό της τάξης του 1,5 δισεκ. ευρώ και θα καταδείξουν ότι η Ελλάδα μπορεί να αποτελέσει προορισμό άμεσων ξένων επενδύσεων με πολλαπλασιαστικά οικονομικά, κοινωνικά και περιβαλλοντικά οφέλη, διαμορφώνοντας υπεραξία για την ακίνητη περιουσία και προστιθέμενη αξία για τους όμορους δήμους των νοτίων προαστίων της Αττικής, όπως το Ελληνικό, ο Άλιμος, το Παλαιό Φάληρο, η Γλυφάδα, η Βούλα, η Βουλιαγμένη, η Αργυρούπολη, η Ηλιούπολη, η Καλλιθέα, το Μοσχάτο κ.ά. Ουσιαστικά θα επωφεληθούν πρωτίστως τα νότια προάστια και ολόκληρο το παραλιακό μέτωπο από τον Πειραιά μέχρι το Σούνιο, αλλά η Αττική γενικότερα θα αναδειχθεί σε έναν hot spot προορισμό διεθνούς και υψηλού επιπέδου παρεχόμενων υπηρεσιών και υποδομών.

*οικονομολόγος, Διδάκτωρ Παντείου Πανεπιστημίου, συγγραφέας του βιβλίου “Συσσώρευση Κεφαλαίου και Παγκοσμιοποίηση στην Τουρκία Διαχρονικά”, εκδόσεις Παπαζήση, 2009.

Το άρθρο Ανάπτυξη μέσω… Ελληνικού;… Του Γιώργου Κωνσταντινίδη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.