Τέτοιες καθυστερήσεις στον εμβολιασμό κατά τη διάρκεια μιας πανδημίας είναι εξαιρετικά δαπανηρές τόσο από ανθρώπινη όσο και από οικονομική άποψη.

Όπως επισημαίνουν αναλυτές σε άρθρο τους που δημοσιεύεται στο blog του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, κάθε μήνα το 2020 και στις αρχές του 2021 η COVID-19 σκότωνε περίπου 300.000 ανθρώπους.

Και σύμφωνα με τις προβλέψεις του ΔΝΤ αναμένεται να μειώσει το παγκόσμιο ΑΕΠ κατά 12 τρισεκατομμύρια δολάρια το 2020 και το 2021, απώλειες που υπολογίζονται σε περίπου 500 δισεκατομμύρια δολάρια το μήνα.

Ο εμβολιασμός είναι αναμφισβήτητα ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να περιοριστεί όχι μόνο ο φόρος στην ανθρώπινη ζωή και υγεία, αλλά και οι οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις μιας πανδημίας.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο γρήγορος εμβολιασμός των ανθρώπων είναι τόσο σημαντικός.

Οι κυβερνήσεις και οι διεθνείς οργανισμοί θα μπορούσαν να κάνουν πολλά βήματα για να επιταχύνουν τον παγκόσμιο εμβολιασμό κατά τη διάρκεια μελλοντικών πανδημιών, να προωθήσουν πιο δίκαιη και αποτελεσματική διανομή και να μειώσουν τα κίνητρα για απαγορεύσεις εξαγωγών και αποθησαύριση.

Δύο ιδιαίτερα σημαντικά βήματα είναι η προώθηση των επενδύσεων στην παραγωγική ικανότητα και τις αλυσίδες εφοδιασμού εμβολίων και η χρηματοδότηση τομέων έρευνας για τους οποίους οι κοινωνικές ανάγκες υπερβαίνουν κατά πολύ τα υπάρχοντα εμπορικά κίνητρα.

Επικίνδυνο και χρονοβόρο

Σύμφωνα με τη μελέτη, δύο χαρακτηριστικά της παραγωγής εμβολίων είναι ιδιαίτερα σημαντικά για την κατανόηση της πολιτικής ετοιμότητας για πανδημία. Πρώτον, η ανάπτυξη είναι επικίνδυνη και χρονοβόρα. Η πιθανότητα επιτυχίας για οποιοδήποτε συγκεκριμένο υποψήφιο εμβόλιο είναι συνήθως χαμηλή.

Στις αρχές της πανδημίας, υπολογίσαμε ότι θα χρειάζονταν 15 έως 20 υποψηφιότητες για να έχουμε περίπου 80 τοις εκατό πιθανότητες για τουλάχιστον μία επιτυχία, με βάση ιστορικά δεδομένα.

Μέχρι το 2020, τα εμβόλια χρειάστηκαν χρόνια για να αναπτυχθούν και ακόμη περισσότερο για να παραχθούν σε μεγάλη κλίμακα. Ακόμη και με τον επείγοντα χαρακτήρα μιας παγκόσμιας πανδημίας, μέχρι τον Οκτώβριο του 2020, πολλοί ειδικοί πίστευαν ότι θα περιμέναμε μέχρι τα τέλη του 2021 για να εγκριθεί ένα εμβόλιο και υπολόγισαν ότι ο κόσμος θα παράγει μόλις 115 εκατομμύρια δόσεις μέχρι το τέλος του έτους (CGD 2020).

Οπως αποδείχτηκε, οι ασυνήθιστα μεγάλες επενδύσεις από χώρες, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ηνωμένου Βασιλείου, συνέβαλαν στην επιτάχυνση της ανάπτυξης πολλαπλών πολύ αποτελεσματικών εμβολίων για την COVID-19.

Ο κόσμος ήταν επίσης τυχερός που τα εμβόλια ήταν πιο εύκολο να αναπτυχθούν από αυτά για ασθένειες όπως η ελονοσία ή το AIDS. Ακόμη και όταν η σύνθεση του εμβολίου προχωρά πολύ πιο γρήγορα από το αναμενόμενο, οι κλινικές δοκιμές χρειάζονται μήνες.

Δεύτερον, οι εγκαταστάσεις τελικής παραγωγής είναι γενικά εξαιρετικά εξειδικευμένες για ένα συγκεκριμένο εμβόλιο και κάθε εγκατάσταση απαιτεί ρυθμιστική έγκριση. Χρειάζεται χρόνος για την επαναχρησιμοποίηση των εγκαταστάσεων, ακόμη και σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης (περίπου έξι μήνες κατά τη διάρκεια της COVID-19).

Ακόμη και όταν η σύνθεση του εμβολίου προχωρά πολύ πιο γρήγορα από το αναμενόμενο, οι κλινικές δοκιμές χρειάζονται μήνες.

Κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19, πολλές εταιρείες και κυβερνήσεις στόχευαν να επεκτείνουν τη δυναμικότητα, συχνά επαναπροσδιορίζοντας τα υπάρχοντα εργοστάσια, κάτι που είναι πιο γρήγορο από το να χτίζει κανείς από την αρχή.

Ωστόσο, η παραγωγή περιορίστηκε τόσο από την έλλειψη διαθέσιμης χωρητικότητας για επαναχρησιμοποίηση όσο και από τις ελλείψεις γενικών εισροών όπως γυάλινα φιαλίδια, σωματίδια λιπιδίων και σακούλες βιοαντιδραστήρα. Αυτό όχι μόνο επιβράδυνε τον εμβολιασμό, αλλά οδήγησε επίσης σε ανησυχίες ότι με την επέκταση της παραγωγικής ικανότητας, οι πλούσιες χώρες μονοπωλούσαν.

Πόση ικανότητα παραγωγής χρειάζεται; Είναι λογικό να εγκαταστήσουμε και να διατηρήσουμε αρκετά ώστε να εμβολιαστεί ο κόσμος με καθένα από τα πολλά υποψήφια εμβόλια, αφού δεν γνωρίζουμε εκ των προτέρων ποιο θα πετύχει. Αυτό θα κόστιζε δισεκατομμύρια δολάρια (Kazaz, Webster και Yadav 2021), αλλά δεδομένης της εκτίμησης του ΔΝΤ για το οικονομικό κόστος της COVID-19, οι αναμενόμενες αποδόσεις θα ήταν υψηλές ακόμη και με μέτριο κίνδυνο μελλοντικών πανδημιών.

Κοινωνική έναντι ιδιωτικής αξίας

Ωστόσο, ο ιδιωτικός τομέας δεν θα το κάνει μόνος του. Η εγκατάσταση και η διατήρηση της πλεονάζουσας χωρητικότητας είναι δαπανηρή. Κατά τη διάρκεια μιας μελλοντικής πανδημίας, όπως και με την COVID-19, οι κατασκευαστές θα αναμένουν ότι οι πολιτικοί και κοινωνικοί περιορισμοί στην τιμολόγηση θα μειώσουν τις αποδόσεις τους. Η κοινωνική αξία της πρόσθετης ικανότητας είναι επομένως πολύ μεγαλύτερη από την ιδιωτική αξία για τις εταιρείες.

Οι αναλυτές εκτιμούν ότι η οριακή κοινωνική αξία της υπάρχουσας χωρητικότητας εμβολίου COVID-19 στις αρχές του 2021 ήταν 500 έως 1.000, σε σύγκριση με 6 έως 40 σε τρέχουσες συμβάσεις (Castillo και άλλοι 2021).

Ως εκ τούτου, οι κυβερνήσεις θα πρέπει να προσφέρουν κίνητρα για την εγκατάσταση επιπλέον χωρητικότητας και τη δημιουργία αποθεμάτων εισροών. Για παράδειγμα, το Operation Warp Speed ​​στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Vaccine Taskforce στο Ηνωμένο Βασίλειο πλήρωσαν εταιρείες για να εγκαταστήσουν παραγωγική ικανότητα ενώ οι κλινικές δοκιμές για τα εμβόλια COVID-19 ήταν ακόμη σε εξέλιξη. Αυτά τα προγράμματα πλήρωσαν πολλαπλάσια: η COVID-19 στοίχισε στην οικονομία των ΗΠΑ περίπου 26 δισεκατομμύρια δολάρια την ημέρα το 2020 και το 2021.

Το συμπέρασμα είναι ότι η Operation Warp Speed, η οποία είχε ξοδέψει μόλις 13 δισεκατομμύρια δολάρια από τον Δεκέμβριο του 2020, θα πληρώσει για τον εαυτό της εάν μειώσει τη διάρκεια της πανδημίας κατά μόλις 12 ώρες. Περισσότερες πρώτες επενδύσεις στην παραγωγική ικανότητα θα είχαν ακόμη μεγαλύτερα οφέλη.

Ο εθνικισμός των εμβολίων

Η συσσώρευση εισροών και η εγκατάσταση χωρητικότητας εκ των προτέρων θα συμβάλει επίσης στη μείωση του κινδύνου εθνικισμού εμβολίων—απαγόρευση εξαγωγών και συσσώρευση κρίσιμων προμηθειών που θέτουν σε κίνδυνο το εμπορικό σύστημα στο οποίο βασίζεται το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου για πρόσβαση στην ιατρική τεχνολογία. Κατά τη διάρκεια μιας πανδημίας, οι έλεγχοι τιμών δημιουργούν ελλείψεις και οι ελλείψεις με τη σειρά τους δημιουργούν ισχυρά κίνητρα για τις εκλεγμένες κυβερνήσεις να παραδώσουν επιτυχημένα εμβόλια στους εγχώριους ψηφοφόρους στους οποίους είναι τελικά υπόλογοι αντί να τα διαθέσουν σε άλλες χώρες.

Αυτό δεν είναι μόνο θεωρία. Κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19, τόσο οι Ηνωμένες Πολιτείες όσο και η Ινδία, οι μεγαλύτεροι παραγωγοί εμβολίων στον κόσμο, περιόρισαν τις εξαγωγές εμβολίων το 2020 και το 2021. Ορισμένες χώρες της ΕΕ περιόρισαν τις εξαγωγές χειρουργικών μασκών ακόμη και σε άλλα μέλη της ΕΕ, και οι Ηνωμένες Πολιτείες κατηγορούνται για κατάσχεση αποστολών με προορισμό τους συμμάχους της. Όταν τελείωσε η παγκόσμια έλλειψη μασκών, οι διεθνείς εντάσεις γρήγορα έσβησαν.

Η ηθική πειθαρχία από μόνη της είναι απίθανο να αποτρέψει τον εθνικισμό των εμβολίων.

Στη γλώσσα της θεωρίας των παιγνίων, η αλλαγή της συμπεριφοράς των εθνικών κυβερνήσεων σε πανδημίες θα απαιτήσει αλλαγή του παιχνιδιού: ο εμβολιασμός του κόσμου σε λίγους μήνες θα αποδυναμώσει σημαντικά τα κίνητρα των κυβερνήσεων για αποθησαύριση και περιορισμό των εξαγωγών. Ακόμα κι αν οι χώρες εμβολίαζαν πρώτα τους δικούς τους πληθυσμούς, οι καθυστερήσεις για τον υπόλοιπο κόσμο θα ήταν πολύ μικρότερες.

Δυνατότητα ανεφοδιασμού

Τόσο οι εθνικές όσο και οι πολυμερείς επενδύσεις στην αλυσίδα εφοδιασμού και την ικανότητα και τα αποθέματα εμβολίων πρέπει να είναι ευπρόσδεκτες. Κατά τη διάρκεια της COVID-19 υπήρχε αβεβαιότητα σχετικά με το εάν οι επενδύσεις μιας χώρας για την επέκταση της ικανότητας εμβολίων θα είχαν θετικές ή αρνητικές επιπτώσεις σε άλλες χώρες. Από τη μια πλευρά, αυτές οι επενδύσεις αυξάνουν την παγκόσμια προσφορά.

Παρά τα εμβόλια που εγκρίθηκαν τον Δεκέμβριο του 2020, πολλές χώρες δεν αναμένουν να έχουν εμβολιάσει πλήρως την πλειοψηφία του πληθυσμού τους τουλάχιστον μέχρι τις αρχές του 2022.

Στο μέλλον, μπορούμε να αποφύγουμε μια τέτοια καταστροφική καθυστέρηση επενδύοντας στρατηγικά εκ των προτέρων.

Χρηματοδότηση έρευνας

Περισσότερη χρηματοδότηση για την έρευνα είναι μια άλλη επείγουσα ανάγκη, σύμφωνα πάντα με τη μελέτη.

Οι εμπορικές επενδύσεις σε ορισμένους τομείς έρευνας και ανάπτυξης εμβολίων κατά των πιθανών πανδημικών παθογόνων είναι πολύ χαμηλές για να ικανοποιήσουν την κοινωνική ανάγκη, καθιστώντας τη δημόσια χρηματοδότηση προτεραιότητα.

Η παραδοσιακή διαδικασία έρευνας και ανάπτυξης έχει σχεδιαστεί για να βελτιστοποιεί τα οφέλη για την υγεία του ατόμου που λαμβάνει το εμβόλιο μέσω της σωστής ισορροπίας μεταξύ της αποτελεσματικότητας των μεγαλύτερων δόσεων και των μεγαλύτερων παρενεργειών τους. Αυτή η ισορροπία μπορεί να αλλάξει κατά τη διάρκεια μιας έλλειψης εμβολίων, όταν η προμήθεια είναι επίσης ζήτημα δημόσιας υγείας. Η μετάβαση σε χαμηλότερες δόσεις, η αύξηση των διαστημάτων μεταξύ των δόσεων ή η χρήση στρατηγικών συνδυασμού και αντιστοίχισης θα μπορούσε να επιταχύνει σημαντικά τον εμβολιασμό, σώζοντας περισσότερες ζωές.

Οι κυβερνήσεις μπορούν να επιδοτούν περισσότερη έρευνα με δυνητικά σημαντικά κοινωνικά οφέλη όταν τα ιδιωτικά κίνητρα είναι ανεπαρκή.

Οι τρέχουσες ερευνητικές και ρυθμιστικές διαδικασίες δεν σχεδιάστηκαν για καταστάσεις πανδημίας και αξίζει να εξεταστεί ο τρόπος με τον οποίο θα μπορούσαν να ενημερωθούν για να επιταχυνθεί η ανάπτυξη και η διαθεσιμότητα εμβολίων για μελλοντικές πανδημίες.

Τα μέτρα θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν τη δημιουργία επιστημονικής και ηθικής υποδομής για την ταχεία αξιολόγηση του κατά πόσον είναι κατάλληλες οι δοκιμές πρόκλησης σε ανθρώπους. δημοσίευση προκαταρκτικών δεδομένων από πρώιμες κλινικές δοκιμές για την ενημέρωση των αποφάσεων κατανομής της παραγωγικής ικανότητας· θέσπιση διεθνών προτύπων αδειοδότησης· και επιτάχυνση της διαδικασίας έγκρισης χρήσης έκτακτης ανάγκης.

Οι συγγραφείς της μελέτης

Ο Arthur Baker είναι αναπληρωτής διευθυντής έρευνας και σχεδιασμού στο Εργαστήριο Καινοτομίας Ανάπτυξης στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο.

Η Esha Chaudhuri είναι ειδική στην έρευνα στο Εργαστήριο Καινοτομίας Ανάπτυξης στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο.

Ο Michael Kremer είναι καθηγητής πανεπιστημίου στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών Kenneth C. Griffin στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο, διευθυντής σχολής του Εργαστηρίου Ανάπτυξης Καινοτομίας και βραβευμένος με Νόμπελ 2019.

Πηγή: ΟΤ, in.gr

Το άρθρο ΔΝΤ – Τα εμβόλια, η Θεωρία των Παιγνίων και τα 500 δισ. δολ. που χάνονται κάθε μήνα εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Με νεότερη ενημέρωσή της, η Επιτροπή Φαρμακοεπαγρύνπνισης του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (EMA) ανακοιώνει πως εξετάζει τρεις σπάνιες, αλλά αναφερθείσες παρενέργειες ασθενών και κατά πόσο αυτές σχετίζονται με τον εμβολιασμό με εμβόλια τύπου mRNA (Pfizer, Moderna).

Όπως σημειώνεται στην ανακοίνωση που δημοσιεύτηκε την Τετάρτη, από την κατεπείγουσα έγκριση τους για την Ευρώπη τον περασμένο Δεκέμβριο, έχουν χορηγηθεί στη γηραιά ήπειρο (χώρες της ΕΕ) περισσότερες από 330 εκατομμύρια δόσεις εμβολίων.

Η επιτροπή φαρμακοεπαγρύπνισης σημειώνει πως εξετάζει περιοδικά τυχόν παρενέργειες από τα εμβόλια, λαμβάνοντας υπόψη δεδομένα που προκύπτουν από παρατηρήσεις επαγγελματιών υγείας και ασθενών.

Οι τρεις πιθανές παρενέργειες που εξετάζει η επιτροπή

Σύμφωνα με τα τελευταία δεδομένα λοιπόν, η επιτροπή του EMA εξετάζει τρεις πιθανές παρενέργειες από τα εμβόλια mRNA ενάντια στον κορωνοϊό:

1. Η πρώτη αφορά στην εμφάνιση πολύμορφου ερυθήματος, μια αλλεργική αντίδραση με χαρακτηριστικά εκανθήματα που ενδέχεται να προσβάλλουν και βλεννογόνους στις εσωτερικές κοιλότητες του σώματος.

Η επιτροπή σημειώνει πως έχει λάβει μικρό αριθμό αναφορών εμφάνισής τους μετά τον εμβολιασμό με εμβόλια mRNA, με αποτέλεσμα η πάθηση να εξετάζεται ως πιθανή παρενέργεια, χωρίς να είναι ακόμη σαφές αν σχετίζεται ή προκαλείται από το εμβόλιο.

2. Σπειραματονεφρίτιδα (οίδημα σε μικροσκοπικά φίλτρα των νεφρών) και νεφρωσικό σύνδρομο (μια διαταραχή που προκαλεί την έκκριση από τους νεφρούς μεγάλης ποσότητας πρωτεΐνης στα ούρα) είναι μια ακόμη περίπτωση την οποία εξετάζει η επιτροπή, προκειμένου να διαπιστώσει κατά πόσο σχετίζεται με τον εμβολιασμό.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση, οι ασθενείς που την εμφάνισαν παρουσιάζουν αιματουρία, οίδημα ή και κόπωση. Από τις πρώτες ενδείξεις, μικρός αριθμός περιστατικών αναφέρει πως παρουσίασε τα παραπάνω συμπτώματα μετά τον εμβολιασμό, ενώ ασθενείς με σχετικό ιστορικό νεφρικής πάθησης φαίνεται πως υποτροπίασαν.

3. Τέλος, η επιτροπή του EMA εξετάζει αναφορές για διαταραχές στην έμμηνο ρήση μετά τον εμβολιασμό, μια ανεπιθύμητη ενέργεια που δεν έχει αναφερθεί ποτέ ως σήμερα. Από την επιτροπή σημειώνεται πως τέτοιου είδους διαταραχές είναι ιδιαίτερα συνηθισμένες στον γενικό πληθυσμό και ενδέχεται να παρουσιαστούν ακόμη και χωρίς άλλα υποκείμενα νοσήματα.

Οι αιτίες εμφάνισής τους μπορεί να ποικίλουν από στρες και κόπωση ως άλλες πιο σοβαρές γυναικολογικές παθήσεις.

Ο EMA χρειάζεται περισσότερα δεδομένα

Σε κάθε μια από τις παραπάνω περιπτώσεις, η επιτροπή φαρμακοεπαγρύπνισης τονίζει πως απαιτούνται περισσότερα δεδομένα, προκειμένου να διαπιστωθεί η συνάφεια των συμπτωμάτων με την εμβολιασμό.

Τέλος, ο EMA έχει ήδη αιτηθεί επιπλέον πληροφορίες σχετικά με τα παραπάνω ζητήματα στις φαρμακοβιομηχανίες που παρασκευάζουν τα mRNA εμβόλια. Η επιτροπή θα επιθεωρήσει όλα τα δεδομένα, συμπεριλαμβανομένων και των αναφορών για παρενέργειες και της επιστημονικής βιβλιογραφίας και θα συνεχίσει να παρακολουθεί από κοντά το ζήτημα.

Πηγή: iefimerida.gr

Το άρθρο EMA: Τρεις νέες πιθανές παρενέργειες των mRNA εμβολίων εξετάζει η επιτροπή φαρμακοεπαγρύπνησης εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Της Νατάσας Μπαστέα

Η ιστορία του mRNΑ, βάσει του οποίου δημιουργήθηκε το πρώτο εμβόλιο για τον κορoναϊό, πιθανότατα δεν θα τελειώσει με τον Covid-19. Η δυναμική του εκτείνεται πολύ πέραν της πανδημίας και, ίσως, λένε επιστήμονες, είναι η «ιατρική επανάσταση» που θα φέρει τις λύσεις για πολλές από τις σοβαρές ασθένειες που μας ταλανίζουν.

Το συνθετικό mRNA, η έξυπνη τεχνολογία πίσω από τα εμβόλια Pfizer / BioNTech και Moderna – ο αγγελιαφόρος RNA που είναι «αντίγραφο» της συνταγής για την κατασκευή μιας πρωτεΐνης -, μπορεί να ακούγεται σαν νέα ανακάλυψη. Πριν από έναν χρόνο, σχεδόν κανένας στον κόσμο δεν ήξερε τι ήταν το εμβόλιο mRNA επειδή καμία χώρα στον κόσμο δεν το είχε εγκρίνει ποτέ. Μερικούς μήνες αργότερα, η ίδια τεχνολογία οδήγησε στις δύο ταχύτερες δοκιμές εμβολίων στην ιστορία της επιστήμης.

Όμως, όπως τόσες άλλες ανακαλύψεις, και αυτή προετοιμαζόταν επί δεκαετίες. Έχει περάσει σχεδόν μισός αιώνας από τα χρόνια της δεκαετίας του ’70, όταν η Καταλίν Καρικό, επιστήμονας από την Ουγγαρία, πρωτοστάτησε στην έρευνα mRNA. Ενδιάμεσα, στον αγώνα για την ανάπτυξη αυτής της τεχνολογίας, καταστράφηκαν αρκετές σταδιοδρομίες και χρεοκόπησαν πολλές εταιρείες.

Το όνειρο του mRNA επέζησε εν μέρει επειδή η βασική του αρχή ήταν απίστευτα απλή και όμορφη: το καλύτερο εργοστάσιο φαρμάκων στον κόσμο μπορεί να βρίσκεται μέσα στον καθένα μας.

Οι άνθρωποι χρησιμοποιούμε πρωτεΐνες σχεδόν για κάθε σωματική λειτουργία: το mRNA, o αγγελιαφόρος ριβονουκλεϊκού οξέος, λέει στα κύτταρά μας ποιες πρωτεΐνες πρέπει να παράγουν.

Με το επεξεργασμένο από τους ανθρώπους mRNA θα μπορούσαμε θεωρητικά να ελέγξουμε την κυτταρική μηχανική για να φτιάχνουμε σχεδόν οποιαδήποτε πρωτεΐνη. Θα μπορούσαμε να παραγάγουμε μαζικά μόρια που εμφανίζονται φυσικά στο σώμα για την επισκευή οργάνων ή τη βελτίωση της ροής του αίματος. Ή θα μπορούσαμε να ζητήσουμε από τα κύτταρά μας να «μαγειρέψουν» μια πρωτεΐνη εκτός μενού, την οποία το ανοσοποιητικό μας σύστημα θα μάθαινε να αναγνωρίζει ως εισβολέα και να καταστρέφει. Όλα αυτά, θεωρητικά.

Φέτος, μια ομάδα στο Πανεπιστήμιο Yale κατοχύρωσε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας μια παρόμοια τεχνολογία που βασίζεται σε RNA για τον εμβολιασμό κατά της ελονοσίας, ίσως της πιο μοιραίας ασθένειας στον κόσμο, καθώς σκοτώνει 400.000 άτομα κάθε χρόνο. Επειδή το mRNA είναι τόσο εύκολο στην επεξεργασία, η εταιρεία Pfizer ανακοίνωσε ότι σχεδιάζει να το χρησιμοποιήσει κατά της εποχικής γρίπης, η οποία μεταλλάσσεται συνεχώς και σκοτώνει εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους σε όλο τον κόσμο κάθε χρόνο. Η εταιρεία που συνεργάστηκε με την Pfizer πέρυσι, η BioNTech, αναπτύσσει εξατομικευμένες θεραπείες που θα δημιουργήσουν πρωτεΐνες κατά παραγγελία, οι οποίες σχετίζονται με συγκεκριμένους όγκους, για να διδάξουν στον οργανισμό να καταπολεμήσει τον καρκίνο σε προχωρημένα στάδια. Σε δοκιμές ποντικών, έχει αποδειχθεί ότι οι συνθετικές θεραπείες mRNA επιβραδύνουν και αντιστρέφουν τα αποτελέσματα της σκλήρυνσης κατά πλάκας. «Είμαι απόλυτα πεπεισμένος, περισσότερο από πριν, ότι το mRNA μπορεί να αλλάξει τα πάντα», λέει στο «Atlantic» ο Τολντζλέμ Τουρετζί, επικεφαλής ιατρός της BioNTech.

Μιλάμε βέβαια για δισεκατομμύρια δολάρια. Οι υποσχέσεις του mRNA κυμαίνονται από τα ακριβά, ακόμα πειραματικά, φάρμακα έως εκείνα που θα είναι ευρείας λήψης αλλά μπορεί να προκαλέσουν κερδοσκοπικά φαινόμενα. Όμως η προηγούμενη χρονιά μάς θύμισε ότι η επιστημονική πρόοδος μπορεί να συμβεί ξαφνικά, έπειτα από μεγάλες περιόδους προετοιμασίας. «Στον κόσμο της επιστήμης, η τεχνολογία mRNA μπορεί να είναι η είδηση της χρονιάς», λέει ο Τζον Μασόλα, διευθυντής του Ερευνητικού Κέντρου Εμβολίων στο Εθνικό Ινστιτούτο Αλλεργίας και Λοιμωδών Νοσημάτων.

Το άρθρο Εμβόλια mRNA: Η ιατρική επανάσταση που έφερε ο κορωνοϊός… Της Νατάσας Μπαστέα εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Σοβαρά λάθη επικοινωνιακής στρατηγικής παρατηρούνται το τελευταίο χρονικό διάστημα στην ενημέρωση των πολιτών αναφορικά με το περιβόητο εμβόλιο της astra zeneca. Τούτο έχει προκαλέσει μια άνευ προηγουμένου σύγχυση και δυσθυμία στους πολίτες γενικότερα στο θέμα των εμβολίων με ενίσχυση των επιφυλακτικών τους αντιδράσεων ,έχει όμως αγγίξει και το κύρος των αρμόδιων επιστημονικών επιτροπών που εμπλέκονται στο θέμα της ενημέρωσης.

Καταρχάς, να υπενθυμίσουμε ότι στην επικοινωνία ή καλύτερα εδώ στη διαχείριση κρίσης συνυπάρχουν δύο (2) βασικοί κανόνες που πρέπει να τηρούνται απαρέγκλιτα ώστε να προκαλούν εφησυχασμό τυχόν ανησυχιών αλλά και κίνητρο εγρήγορσης στον ξεκάθαρο προστιθέμενο στόχο που στην προκειμένη περίπτωση είναι η αναγκαιότητα του εμβολιασμού.

Πρώτον, καλόν είναι να υπάρχει ένα μόνο άτομο η όσο γίνεται λιγότεροι στη διάχυση του επικοινωνιακού μηνύματος για τον απλούστατο λόγο, που είναι η αποφυγή σύγχυσης στο κοινό επί της διαδικασίας επηρεασμού ή ενημέρωσης μέσω του μηνύματος που επιθυμούμε να εκπέμψουμε. Δεύτερον, να υπάρχει συγκεκριμένη ατζέντα διαχείρισης της κατάστασης με σαφή προτεραιοποίηση των συμβάντων ή των ζητημάτων που θέλουμε να αναδείξουμε.

Προφανώς δεν έχει γίνει αρκούντως αντιληπτό ένας βασικός κανόνας: ότι «στην επικοινωνία μπορεί να μη δοθεί ποτέ μία δεύτερη ευκαιρία να δημιουργήσεις μία πρώτη αρχική εντύπωση που δυστυχώς δεν κατάφερες να δημιουργήσεις. Είναι βέβαιο ότι αν το επιχειρήσεις για δεύτερη φορά τις περισσότερες φορές τα πράγματα περιπλέκονται ακόμη περισσότερο, η σύγχυση διογκώνεται και το μήνυμα θολώνει περαιτέρω. » Και αυτό συνέβη εδώ που εξηγεί και ως ένα βαθμό και το υψηλό ποσοστό ακόμη σκεπτόμενων περί το εμβόλιον πολιτών, όχι κατ’ ανάγκη λόγω αρνητισμού και ιδεολογίας αλλά λόγω του δικαιολογημένου ανθρώπινου συναισθήματος του φόβου και της ανησυχίας. Πιο συγκεκριμένα η ασάφεια της αρχικής προσέγγισης δυσκόλεψε τη διείσδυση του μηνύματος και η όποια στη συνέχεια αποκατάσταση με νεότερο μήνυμα δημιούργησε μεγαλύτερη σύγχυση συγκρινόμενη με την διαφορετικότητα του πρότερου μηνύματος.

Η έκφραση δε « τα οφέλη υπερτερούν των κινδύνων » είναι επίσης λάθος καθώς ο πολίτης ενσωματώνει και προσωποποιεί τον κίνδυνο σε ποσοστό 100% στον εαυτό του εκτός του εκνευρισμού που προκαλεί μέσω της ατέρμονης επανάληψης από ειδικούς κάθε φορά που στον ορίζοντα υπάρχει νέφος ανησυχίας η αμφιβολίας. Θα ήταν προτιμότερο η εστίαση στους κινδύνους του μη εμβολιασμού για την ανθρώπινη υγεία που σημαίνει θάνατος δηλαδή αυτό μεγιστοποιούμε και δεν εστιάζουμε στον κίνδυνο πχ θρόμβωσης που είναι αμελητέος.

Ο στόχος είναι πρόδηλο ότι δεν υπηρετείται στην παρούσα φάση από συγκρίσεις. Το “πρέπει” υπερισχύει του “θέλω” ή “δεν θέλω”.

H συλλογική ευθύνη προπορεύεται του ατομικού δικαιώματος καθώς δεν ζούμε μόνοι μας αλλά σε οργανωμένες κοινωνίες και όλοι έχουμε κοινωνικές συναναστροφές , οι περισσότεροι από εμάς παππούδες, γιαγιάδες, παιδιά που δεν θέλουμε να πάθουν κακό. Ως εκ τούτου, η τυχόν επικοινωνιακή καταιγίδα σε όλα αυτά έπρεπε να επικεντρωθεί και να “στήσει” το αφήγημα μιας νέας ζωής στη μετά covid εποχή.

Η αναφορά σε παραδείγματα που ακολουθούν καταδεικνύει την αναγκαιότητα αναστοχασμού και ανασχεδίασης της επικοινωνιακής στρατηγικής.

Αντίθετα λοιπόν με ότι ίσχυε στην έναρξη της πανδημίας με το astrazeneca η Επιτροπή με πρόσφατη απόφασή της εισηγήθηκε στην Κυβέρνηση να σταματήσει η χορήγηση του εμβολίου σε πολίτες ηλικίας κάτω των 60 ετών, αν όμως έχουν κάνει την πρώτη δόση θα πρέπει να ολοκληρώσουν με το ίδιο εμβόλιο, ανεξαρτήτως ηλικίας. Στην περίπτωση αυτή έχουμε επιμερισμό διαφοροποίησης του κινδύνου στις ίδιες ηλικίες καθώς όσοι δεν έχουν κάνει καμία δόση έχουν δικαίωμα επιλογής ενώ σε όσους έχουν κάνει μία δόση σχεδόν αφαιρείται το δικαίωμα επιλογής. Στους δεύτερους υπάρχει συγκριτική εκτίμηση κινδύνου από τη νόσο covid ενώ τους πρώτους δυνατότητα να επιλέξουν.

Στις εξαιρέσεις από το astra zeneca για άτομα ηλικίας κάτω των 30 ετών που για οποιοδήποτε λόγο είχαν κάνει πρώτη δόση με εμβόλιο της astrazeneca υπάρχει η σύσταση η β’ δόση να γίνει με άλλο εμβόλιο εκτός αν αυτά επιθυμούν για λόγους ταχύτερης ανοσοποίησης να κάνουν astrazeneca. Σε αυτό η διαπίστωση αρκετών τριαντάρηδων είναι ότι αισθάνονται ηλίθιοι που έκαναν την πρώτη δόση.
Επίσης στην παράγραφο γ’ εξαιρέσεων αναφέρεται ότι άτομα όλων των ηλικιών που έχουν άλλον ειδικό λόγο να γίνει η δεύτερη δόση με άλλο εμβόλιο πλην astra zeneca θα είναι δυνατή η αντικατάσταση μετά από υποβολή αιτιολογημένου αιτήματος από τον θεράποντα ιατρό προς στην αρμόδια επιτροπή.

Πάραυτα την επόμενη μέρα αντιλαμβανόμαστε ότι στη λίστα των ασθενειών που δικαιολογούν μετά από ιατρική γνωμάτευση αλλαγή β’ δόσης για όσους έχουν κάνει πρώτη δόση με astrazeneca υπάρχουν μόνο ασθενείς που σχετίζονται με θρομβώσεις, εμβολές, φλεβίτιδες σύνδρομο budd-chiari και αυτή τη φορά ερώτημα του απλού πολίτη “Σε τι συνίσταται τελικά ο άλλος ειδικός λόγος;”.
Δύο τελευταίες προτάσεις λαμβανομένων υπόψη των προηγούμενα αναφερόμενων και παρασχεθέντων απόψεων θα ήταν : Πρώτον, στην υπάρχουσα επικοινωνιακή σύγχυση που « γεννά » διχασμό τους απλούς πολίτες να σχεδιαστεί και υλοποιηθεί άμεσα εκστρατεία επικοινωνιακής ενημέρωσης με θετικό πρόσημο και απλά λόγια στην κοινωνία.

Δεύτερον, να αναδειχθεί και να μεγιστοποιηθεί το όφελος ,και μόνο αυτό, μέσα από ένα αφήγημα που θα έχει σημείο αναφοράς την υπέρτατη αξία του αγαθού της ζωής ,την ευημερία και την ευτυχία.
Και τέλος μία απλή απορία επί της συσχέτισης συστάσεων και δικαιώματος επιλογής. Τι νόημα έχουν οι συστάσεις όταν δεν έχει κάποιος δικαίωμα επιλογής!!!

Το άρθρο Το χρονικό μιας ατυχούς επικοινωνίας στο θέμα των εμβολίων… Του Αντώνη Ζαΐρη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Η ανάπτυξη και η έγκριση εμβολίων mRNA κατά του SARS-COV-2 μέσα σε λιγότερο από ένα χρόνο από την εμφάνιση της πανδημίας Covid-19 κατέδειξε το τεράστιο δυναμικό της τεχνολογίας mRNA. Τα εμβόλια Covid-19 mRNA αναπτύχθηκαν ταχέως και αγγίζουν πολύ υψηλά ποσοστά αποτελεσματικότητας που σπάνια έχουμε δει σε εμβόλια που έχουν παραχθεί με τις καθιερωμένες τεχνολογίες. Επίσης γίνεται όλο και περισσότερο σαφές ότι έχουν ένα άριστο προφίλ ασφάλειας, πιθανόν καλύτερο από αυτό των συμβατικών εμβολίων. Και βέβαια πρέπει : να θυμόμαστε ότι, παρότι εμβόλια γενετικού υλικού, δεν έχουν καμία αλληλεπίδραση με το γενετικό υλικό των δικών μας κυττάρων γιατί απλούστατα δεν φτάνουν ποτέ στην περιοχή όπου αυτό φυλάσσεται, τον κυτταρικό πυρήνα.

Τα εμβόλια mRNA δεν εμφανίστηκαν από το πουθενά. Στηρίχθηκαν στην αξιοποίηση μιας πλούσιας δεξαμενή πειραματικών, κλινικών, κατασκευαστικών αλλά και ρυθμιστικών δεδομένων που αθροίστηκαν τις τρεις τελευταίες δεκαετίες. Η πρώτη αναφορά μελέτης σε πειραματόζωα με χρήση της τεχνολογίας mRNA δημοσιεύτηκε το 1990 για τον σχεδιασμό και την κλινική ανάπτυξη θεραπευτικών εμβολίων κατά του καρκίνου. Στην πορεία έγιναν αντιληπτές από κάποιους φωτισμένους επιστήμονες οι δυνατότητες που παρέχει η τεχνολογία αυτή για την ανάπτυξη εμβολίων για λοιμώδη νοσήματα. Με τη σειρά τους, οι γνώσεις που αποκτήθηκαν τους τελευταίους 12 μήνες μέσα από τη διαδικασία προώθησης του mRNA για πρώτη φορά σε όλα τα στάδια κλινικής ανάπτυξης και μετατροπής του σε ένα εμπορικό προϊόν θα τροφοδοτήσουν τώρα ανάλογες εξελίξεις στη θεραπεία κατά του καρκίνου.

Η ομορφιά της τεχνολογίας mRNA είναι η μεγάλη ευελιξία της. Με τροποποίηση δομικών στοιχείων του συνθετικού mRNA, υπάρχει η δυνατότητα προσαρμογής μιας ποικιλίας χαρακτηριστικών που περιλαμβάνουν στόχευση σε καθορισμένα κύτταρα, διάρκεια έκφρασης και ανοσολογικά αποτελέσματα. Αυτές οι δυνατότητες επεκτείνουν το πεδίο εφαρμογών των mRNA πέρα από τον θεραπευτικό εμβολιασμό στον καρκίνο ή σε λοιμώξεις όπως ο κορωνοϊός. Η τεχνολογία mRNA χρησιμοποιείται τώρα για μια ποικιλία ανοσοθεραπευτικών προσεγγίσεων, συμπεριλαμβανομένης της ενίσχυσης των ανοσοκυττάρων με υποδοχείς αντιγόνου και της παραγωγής μέσα στα κύτταρα του οργανισμού του ασθενούς θεραπευτικών πρωτεϊνών όπως αντισωμάτων ή ανοσοδιαμορφωτών. Οι ανοσοδιαμορφωτές που βασίζονται σε mRNA έχουν ήδη εισέλθει σε κλινικές δοκιμές. Επίσης, η ένεση μέσα στον καρκινικό όγκο mRNA που κωδικοποιούν κυτοκίνες ή παραγόντων που διευκολύνουν την ογκολυτική δράση των μορίων αυτών φάνηκε ότι είναι εφικτή και μπορεί να επάγει αντικαρκινικές ανοσοαποκρίσεις.

Το συνθετικό, εξωγενώς χορηγούμενο mRNA αναμένεται να γίνει . ένας από τους κύριους πυλώνες της ανάπτυξης αντικαρκινικών φαρμάκων. Πολλές κλινικές μελέτες είναι σε εξέλιξη και η πρώτη έγκριση ενός θεραπευτικού mRNA κατά του καρκίνου είναι πλέον θέμα χρόνου. Όμως, τα εμβόλια και ο καρκίνος είναι μόνο η αρχή. Οι δυνατότητες αυτής της τεχνολογίας θεωρητικά μπορούν να δώσουν πρωτοπόρες θεραπευτικές λύσεις σε πολλές άλλες παθήσεις όπου υπάρχει θεραπευτικό έλλειμμα. Η αρχή έγινε με τα εμβόλια και το μέλλον αναμένεται να είναι λαμπρό. Όταν ο κορωνοϊός και η φρικτή νόσος που προκαλεί θα αποτελούν μια κακή ανάμνηση για την ανθρωπότητα, θα λέμε ότι όλη αυτή η ιστορία μας άφησε τουλάχιστον και κάτι καλό. Επιτάχυνε την ενσωμάτωση της τεχνολογίας mRNA στη θεραπευτική μάς φαρέτρα και κατέδειξε τις τεράστιες δυνατότητές της, προς όφελος εκατομμυρίων ανθρώπων.

*καθηγητής Φαρμακολογίας, Φαρμακογονιδιωματικής και Ιατρικής Ακριβείας στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης και πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Φαρμακολογίας

Το άρθρο Θα λέμε ότι ο Covid μάς άφησε τουλάχιστον και κάτι καλό… Του Ευάγγελου Μανωλόπουλου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Η επέκταση της πανδημίας σε παγκόσμιο επίπεδο έθεσε το ερώτημα εάν οι μέχρι τώρα κανόνες, που ορίζουν τα δικαιώματα και τον τρόπο χρήσης των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, χρειάζονται αναθεώρηση σε ιδιαίτερες περιπτώσεις. Η απλή σκέψη, ότι όλοι θα πρέπει σε περίπτωση πανδημίας να έχουν το δικαίωμα να χρησιμοποιούν ακόμη και τα προστατευόμενα από τα διπλώματα φάρμακα, παραβλέπει ένα σημαντικό στοιχείο. Τα φάρμακα αυτά όπως και κάθε εφεύρεση έχουν προϊστορία. Η παραγωγή είναι δυνατή μόνο σε ένα περιβάλλον, το οποίο έχει ένα υψηλό τεχνολογικό επίπεδο και που είναι σε θέση να ορίζει τις συνθήκες και τους τρόπους αποτελεσματικής αξιοποίησής τους. Η εφαρμογή τους κατά κανόνα δεν είναι δυνατή από τον καθένα, επειδή προϋποθέτει υψηλό επίπεδο τεχνικών γνώσεων. Η χρήση της ευρεσιτεχνίας, χωρίς να υπάρχει ένα απαραίτητο τεχνικό περιβάλλον, μπορεί να έχει αντίθετο από το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, δηλαδή τη συνέχιση και εντατικοποίηση της ασθένειας ή περισσότερους θανάτους. Επιπρόσθετα, η δωρεάν παροχή του φαρμάκου σε όλους θα λειτουργήσει ανασχετικά για την έρευνα. Ποιο συμφέρον θα έχει μια επιχείρηση να δαπανήσει και να ερευνήσει χωρίς ανταμοιβή; Το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας είναι ένα κίνητρο έρευνας.

Η άρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών και της Pfizer για παραχώρηση της χρήσης του εμβολίου σε ορισμένες χώρες, είναι σύμφωνη με το οικονομικό πολιτικό σύστημα των Ηνωμένων Πολιτειών. Εμβόλια κατά του κορωνοϊού εφευρέθηκαν και σε άλλες χώρες, όπως στη Ρωσία, στην Κίνα, στη Μεγ. Βρετανία. Καμία από τις επιχειρήσεις των χωρών αυτών δεν διέθεσε δωρεάν το εμβόλιό της για παγκόσμια χρήση. Γεγονός είναι επίσης, ότι ο κορωνοϊός έχει ήδη προκαλέσει τον θάνατο εκατομμυρίων ανθρώπων. Εως ότου εξασφαλισθεί η αποτελεσματική καταπολέμησή του σε παγκόσμια κλίμακα, θα συνεχίσουν εκατομμύρια να κινδυνεύουν και να πεθαίνουν εκατοντάδες χιλιάδες. Πρόκειται για μια επιδημία, η οποία ξεπέρασε κάθε όριο προηγούμενης ασθένειας και επεκτάθηκε στην Ασία, στην Αφρική, στη Νότια Αμερική, σε περιοχές που δεν έχουν τις ίδιες δυνατότητες καταπολέμησής της, όπως η Ευρώπη, οι ΗΠΑ ή η Κίνα. Γι’ αυτό και σε πολλές χώρες, μεταξύ των οποίων ήταν η Ινδία, η Νέα Ζηλανδία, η Γαλλία, ζήτησαν τη θέσπιση μια ρύθμισης η οποία να επιτρέπει την ελεύθερη χρήση του εμβολίου. Το αίτημα αυτό έγινε ευρύτερο αποδεκτό και από Διεθνείς Οργανισμούς, όπως οι «Γιατροί χωρίς Σύνορα» και η «OXFAM International». Τα αιτήματα αυτά δεν εισακούστηκαν, ούτε από τις Ηνωμένες Πολιτείες ούτε από άλλες χώρες με διαφορετικά καθεστώτα. Ολες αυτές έχουν στηρίξει την πρόοδό τους όχι μόνον στην έρευνα, αλλά και στην αξιοποίηση των όσων προκύπτουν από την ελεύθερη πρωτοβουλία παραγωγής του εμβολίου και την καθιέρωσή του ως πνευματικής ιδιοκτησίας.

Το κύριο εμπόδιο για την ελεύθερη χρήση είναι όμως ιδίως η ανάγκη ειδικής γνώσης, η οποία προκύπτει με την παραγωγή και αξιοποίηση της τεχνολογίας που προϋποθέτει το εμβόλιο.  Χώρες που διαθέτουν τις τεχνικές ικανότητες των ΗΠΑ (όπως η Γερμανία) έχουν θέσει δικαίως το ερώτημα, αν η δωρεάν εκμετάλλευση ενός προϊόντος που κοπιαστικά παρήγαγε μια χώρα, δεν θα λειτουργήσει σε μεγάλο βαθμό ανασχετικά για την έρευνα. Ποιο συμφέρον θα έχει ένας ερευνητής να δαπανήσει χωρίς ανταμοιβή; Ας σημειωθεί βέβαια, ότι υπό τις ισχύουσες συνθήκες σε μεγάλες χώρες, όπως η Ινδία, υφίσταται η οικονομική δυνατότητα μιας σημαντικής δαπάνης για την παραγωγή ενός νέου αποτελεσματικού επίσης εμβολίου. Παραμένει όμως ισχυρότερο της δαπάνης το εμπόδιο της χαμηλής ποιότητας του επιστημονικού και τεχνολογικού περιβάλλοντος.

Η ελεύθερη παραγωγή σε ένα περιβάλλον χαμηλού τεχνολογικού επιπέδου ενέχει τον κίνδυνο όλο και περισσότερων θανάτων. Η λύση μπορεί και πρέπει να δοθεί από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, που είναι εξειδικευμένη υπηρεσία των Ηνωμένων Εθνών. Σε περιπτώσεις παγκόσμιας πανδημίας ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας θα πρέπει να έχει, σε συνεργασία βέβαια με τις χώρες παραγωγής φαρμάκων, το δικαίωμα να αποφασίζει την παγκόσμια διάθεση του φαρμάκου, όσο και την αμοιβή των δημιουργών και τον τρόπο οργάνωσης της διασποράς του φαρμάκου σε παγκόσμιο επίπεδο.

Ο Covid-19 θα πρέπει να αποτελέσει αφορμή για μια κοινή προσπάθεια αντιμετώπισης πανδημιών που εκτείνονται σε όλη την υφήλιο. Η Ευρωπαϊκή Ενωση, η οποία διαθέτει τις απαραίτητες τεχνολογικές γνώσεις, θα πρέπει να θέσει το θέμα στα Ηνωμένα Εθνη και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας.  Χάρη στο υψηλό επίπεδο έρευνας και την εκτεταμένη εμπειρία διάθεσης φαρμάκων θα μπορεί να προτείνει μια λύση που να σώζει ζωές, αλλά και να συντηρεί τα κίνητρα μιας συνεχούς έρευνας. Και η Ελλάδα μπορεί να θέσει το ζήτημα στην Ευρωπαϊκή Ενωση.

*Ο κ. Κώστας Σημίτης είναι πρώην πρωθυπουργός.

Πηγή: tovima.gr

Το άρθρο Η πανδημία, τα εμβόλια και οι πατέντες… Του Κώστα Σημίτη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Ο κ. Ανδρουλάκης επεσήμανε ότι πολλές φορές οι κυβερνήσεις, όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά προσπαθούν να ρίξουν την ευθύνη μόνο στις Βρυξέλλες, ενώ οικειοποιούνται τις όποιες επιτυχίες. Σχετικά με τη διαμάχη που έχει ξεκινήσει για την κατανομή των εμβολίων, υπενθύμισε ότι η Ένωση προχώρησε σε παραγγελίες εμβολίων πριν καν ανακαλυφθούν, αλλά τα «κράτη μέλη επέλεξαν το καλάθι», δηλαδή πόσα εμβόλια θα έπαιρναν από κάθε εταιρεία. Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα τον Αυστριακό Πρωθυπουργό κ. Κουρτς που ζητάει ανακατανομή των εμβολίων και το παίζει «Μάρθα Βούρτση» απειλώντας να μπλοκάρει την αγορά επιπλέον 100 εκατομμυρίων δόσεων Pfizer.

Η χώρα μας, όπως σημείωσε ο Έλληνας Ευρωβουλευτής, πήρε σχεδόν όσα εμβόλια Pfizer της αναλογούσαν και για αυτό είμαστε καλύτερα σε σχέση με τις ανατολικές χώρες που βασίστηκαν στην AstraZeneca. Όμως, θα ήμασταν ακόμη καλύτερα «εάν η χώρα μας είχε πάρει και τα 3,8 εκατ. εμβόλια της Moderna που είχαν προϋπολογίσει και όχι μόνο τα 1,8 εκατ. που τελικά πήραμε», υπογράμμισε. Ζήτησε από την κυβέρνηση να απαντήσει γιατί άφησε 2 εκατ. δόσεις ανεκμετάλλευτες, παρατηρώντας ότι στην Ιταλία έχουν ήδη δημιουργηθεί αντιδράσεις από το γεγονός ότι πήραν 600.000 εμβόλια Pfizer λιγότερα από αυτά που τους αντιστοιχούσαν. Προανήγγειλε ακόμα την κατάθεση ερώτησης προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για να δώσει στοιχεία σχετικά με το πόσα εμβόλια προϋπολόγιζε από την κάθε εταιρία για κάθε κράτος και πόσα τελικά με δική του ευθύνη αγόρασε.

Όσον αφορά το παιχνίδι των εξαγωγών, ο κ. Ανδρουλάκης εκτίμησε πως η ΕΕ έπρεπε εξαρχής να προχωρήσει στην απαγόρευση εξαγωγών εμβολίων προς τις πλούσιες χώρες από εταιρείες που δεν τηρούν τα συμβόλαιά τους «για να έχουμε ένα χαρτί πίεσης στα χέρια μας».

Για τις προοπτικές του φετινού καλοκαιριού, ο κ. Ανδρουλάκης υπογράμμισε ότι με τις 360 εκατομμύρια δόσεις που αναμένονται στην Ένωση μέχρι το τέλος του Ιουνίου «θα έχει εμβολιαστεί ένα μεγάλο κομμάτι του ευρωπαϊκού πληθυσμού, συμπληρώνοντας ότι «ο εμβολιασμός πάνω του 50% από τις μεγάλες αγορές μαζί με πίεση για να είναι και εγκαίρως έτοιμο το πιστοποιητικό, μας κάνει να μπορούμε να αισιοδοξούμε ότι θα έχουμε ίσως και το 50% του τουρισμού που είχαμε το 2019». Υπενθύμισε, όμως, την αναγκαιότητα να είμαστε υγειονομικά προετοιμασμένοι, αξιοποιώντας την περσινή εμπειρία.. Είμαστε σε ένα κρίσιμο σημείο της πανδημίας και όποια άρση περιορισμών πρέπει να γίνει με μεγάλη προσοχή και μόνο γνώμονα τη δημόσια υγεία.

Αναφερόμενος επίσης στο Ταμείο Ανάκαμψης, ο κ. Ανδρουλάκης τόνισε ότι η πρώτη εκταμίευση ύψους 4 δισ. ευρώ αναμένεται να έρθει στη χώρα μας τέλη Ιουλίου με αρχές Αυγούστου, ευχόμενος «αυτά τα χρήματα να πάνε σε υποδομές που αφορούν και την δική μας αλλά και τις μελλοντικές γενιές, μαθαίνοντας από τα λάθη του παρελθόντος».

Τέλος, ερωτώμενος για τις εσωκομματικές διαδικασίες στο Κίνημα Αλλαγής, ο κ. Ανδρουλάκης υπογράμμισε ότι «είναι αδιανόητο να ανοίξει μια συζήτηση για τα εσωτερικά του κόμματος μας, ενώ καθημερινά δεκάδες οικογένειες στη χώρα μας θρηνούν δικούς τους ανθρώπους. Οι διαδικασίες αυτές είναι τοποθετημένες θεσμικά για το φθινόπωρο που μας έρχεται, όπου βάσει των σχεδιασμών της ΕΕ και της χώρας θα έχει εμβολιαστεί περί το 70% του πληθυσμού. Τότε μπορούμε να συζητήσουμε για τις αναγκαίες αλλαγές που χρειάζεται η παράταξη και να καλέσουμε τα μέλη και τους φίλους μας να συμμετέχουν με ανοικτό και δημοκρατικό τρόπο.

Το άρθρο Η κυβέρνηση να απαντήσει γιατί πήρε 2 εκατομμύρια λιγότερα εμβόλια Moderna από όσα μπορούσαμε εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Χωρίς κανέναν σχεδόν περιορισμό και με ελάχιστη προσπάθεια επιβολής αυτών που έχουν απομείνει, το Ισραήλ βγαίνει με ορμητική ταχύτητα από την πανδημία. Παντού στους δρόμους γίνονται πάρτι, τα παιδιά έχουν ξεχυθεί στις παιδικές χαρές και οι παραλίες έχουν γεμίσει ασφυκτικά με οικογένειες.

Με τη μεγάλη πλειονότητα του ενήλικου πληθυσμού να έχει ήδη ανοσοποιηθεί και πολλά επιπλέον εκατομμύρια να έχουν λάβει την πρώτη δόση, η χώρα αποφάσισε ορθώς να στοιχηματίσει τις τύχες της στο εμβόλιο. Oι νέες μολύνσεις έχουν υποχωρήσει στο 3% όσων κάνουν τεστ, τα νοσοκομεία αδειάζουν και οι επιδημιολόγοι είναι επιφυλακτικά αισιόδοξοι. Αν οι νέες μεταλλάξεις δεν εξαπλωθούν, το Ισραήλ μπορεί να είναι η πρώτη χώρα που θα τιθασεύσει την πανδημία και θα ανοίξει πλήρως την οικονομία.

Έναν μήνα μετά τη δεύτερη δόση, αγκάλιασα τη νέα κανονικότητα και προσκάλεσα 30 εμβολιασμένους φίλους σε ένα πάρτι δίχως μάσκες στο σπίτι μου. Εδώ και πάνω από μια εβδομάδα τα εστιατόρια είναι τίγκα, τα νυχτερινά κέντρα και τα μπαρ ασφυκτιούν από κόσμο που ξεφαντώνει και οι μάσκες, οι οποίες είναι ακόμα υποχρεωτικές στους εσωτερικούς χώρους, εξαφανίζονται με γοργούς ρυθμούς.

«Είναι σαν καταιγίδα μετά από ξηρασία» είπε ο Ντάνιελ Λίπσιτζ, 27 χρονών, πίνοντας την μπίρα του ένα απόγευμα Σαββάτου σε ένα κατάμεστο μπαρ στην Τζάφα. «Όχι, είναι σαν σεξ μετά από παραμονή σε ερημικό νησί», πρόσθεσε η φίλη του η Νόα, η οποία ζήτησε να γράψουμε το επώνυμό της ως «Party Animal».

«Ακόμα και η γιαγιά μου διοργανώνει πάρτι», τόνισε.

Αν παραβλέψουμε την αρχική μέθη, τότε το Ισραήλ αποτελεί ένα πείραμα για το πώς θα μπορούσε να μοιάζει η ζωή μετά την πανδημία. Για την ώρα, κάποιοι περιορισμοί παραμένουν -δεν επιτρέπονται πάνω από 20 άνθρωποι σε εσωτερικούς χώρους, για παράδειγμα, αν και ο κανόνας αυτός τηρείται ελάχιστα. Έχει επίσης ξεκινήσει συζήτηση για το πώς θα επιστρέψουν οι Ισραηλινοί που έχουν εγκλωβιστεί εδώ και μήνες στο εξωτερικό.

Aλλά υγειονομικοί αξιωματούχοι προειδοποιούν ότι η χώρα δεν έχει ξεμπερδέψει ακόμα με την Covid-19. Ο συντελεστής R, το ιερό δισκοπότηρο των επιδημιολόγων την τελευταία χρονιά, κινείται ακόμα ελάχιστα κάτω από το 1, καθώς ένα ξέσπασμα κρουσμάτων βασανίζει κοινότητες που ήταν επιφυλακτικές απέναντι στο εμβόλιο. Περιλαμβάνουν την αραβο-ισραηλινή κοινότητα και την κοινότητα των υπερορθόδοξων Εβραιών -οι οποίες δέχθηκαν σφοδρό χτύπημα από την πανδημία- αλλά και μια ομάδα κοσμικών αρνητών των εμβολίων.

«Βάλτε το εμβόλιο στον κ@λο σας» φώναξε ένας σε διαδήλωση που πραγματοποιήθηκε στην Τζάφα.

Άλλοι είναι λιγότερο απόλυτοι και πιο ανοιχτοί να δελεαστούν από τα κίνητρα που προσφέρει η κυβέρνηση. Σε αυτά περιλαμβάνεται το σχέδιο για ένα «πράσινο διαβατήριο», το οποίο θα μπορεί να φέρει κάποιος στο κινητό του τηλέφωνο και θα ελέγχεται στους χώρους ψυχαγωγίας. Αν το σχέδιο εφαρμοστεί πλήρως, τότε όσοι δεν έχουν πιστοποιητικό εμβολιασμού θα καταλήξουν να ζουν μια ζωή τόσο περιορισμένη όσο και κατά τη διάρκεια των lockdown.

«Ίσως αν δεν μπορώ να δουλέψω ως DJ σε νυχτερινά κέντρα χωρίς το πράσινο διαβατήριο, να κάνω το εμβόλιο», λέει ένας από τους δύσπιστους όσον αφορά την ασφάλεια του εμβολίου, ο οποίος δεν θέλησε να δώσει το όνομά του.

Χωρίς να το διακηρύξει ανοιχτά, η πολιτική της κυβέρνησης είναι να παρακολουθεί τις εισαγωγές στα νοσοκομεία αντί τις συνολικές νέες μολύνσεις. Αν οι νέοι κολλήσουν τον κορωνοϊό επειδή δεν έκαναν το εμβόλιο, αλλά παραμείνουν εκτός νοσοκομείου, είναι μια έκβαση που μπορεί να την αντέξει το κράτος.

Τα σχέδια που είναι υπό συζήτηση αναπαράγουν την επιτυχία της Αυστραλίας και κάποιων χωρών της νοτιοανατολικής Ασίας στον περιορισμό των μολύνσεων από το εξωτερικό, με την επιβολή αναγκαστικής καραντίνας σε ξενοδοχείο ή στο σπίτι με ηλεκτρονικό βραχιολάκι στο χέρι.

Η κυβέρνηση σχεδιάζει να αφήσει τελικά όσους έχουν εμβολιαστεί να ταξιδέψουν στο Ισραήλ ελεύθερα, ίσως και χωρίς καραντίνα κατά την επιστροφή. Είναι ένα ρίσκο, σύμφωνα με τον Νάχμαν Ας, τον επικεφαλής της ομάδας διαχείρισης της πανδημίας στη χώρα, ο οποίος πιστεύει ότι χωρίς προσεκτική παρακολούθηση, όπως με ηλεκτρονικά βραχιόλια, το Ισραήλ μπορεί πολύ γρήγορα να αποτελέσει θήραμα των νέων στελεχών του ιού.

Αλλά για την ώρα, δεν υπάρχει ιδιαίτερος λόγος να φύγει κανείς από τη χώρα. Το πάρτι γίνεται εδώ.

© The Financial Times Limited 2021. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation

Πηγή: euro2day.gr

Το άρθρο To Iσραήλ έκανε τα εμβόλια και τώρα κάνει… πάρτι εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Η απόκρυψη κλινικών δεδομένων αποτελεί επιστημονικό και πολιτικό λάθος. Μεγάλο μέρος του αναπτυσσόμενου κόσμου έχει μόνο περιορισμένη πρόσβαση σε εμβόλια που κατασκευάζονται στην Δύση και θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από αυτά που παράγονται στην Κίνα. Οι κατασκευαστές εμβολίων της χώρας δεν πρέπει να υπονομεύουν την εμπιστοσύνη στα προϊόντα τους σε μια εποχή που τόσο μεγάλο μέρος του κόσμου τα έχει ανάγκη.

ΠΡΟΠΕΤΑΣΜΑ ΚΑΠΝΟΥ

Οι Κινέζοι κατασκευαστές εμβολίων κρύβουν τα κλινικά δεδομένα τους από τον κόσμο. Δημοσίευσαν τα δεδομένα τους για την Φάση 1 και την Φάση 2 σε αξιόπιστα περιοδικά [journals] που ελέγχονται από ομόλογους επιστήμονες όπως το JAMA και το The Lancet και τα προκλινικά τους δεδομένα στο Science. Ωστόσο, δεν έχουν δημοσιεύσει δεδομένα σχετικά με τις κρίσιμες δοκιμές της Φάσης 3 σε ευρείες ομάδες. Αντίθετα, οι Pfizer-BioNTech, Moderna, AstraZeneca και το ρωσικό Ινστιτούτο Gamaleya έχουν δημοσιεύσει όλα τα δεδομένα της Φάσης 3 σε σεβαστά, ελεγχόμενα από ομολόγους περιοδικά.

Η κινεζική Sinovac ήταν ο χειρότερος παραβάτης. Η εταιρεία έχει αναφέρει μόνο αποσπάσματα από τα δεδομένα αποτελεσματικότητας από διάφορες δοκιμές στο εξωτερικό για να υποδηλώσει ότι το εμβόλιο CoronaVac είναι πολύ αποτελεσματικό. Με βάση αυτές τις αναφορές, τα κινεζικά κρατικά μέσα ενημέρωσης ισχυρίστηκαν ότι το CoronaVac ήταν 100% αποτελεσματικό στην πρόληψη της δριμείας COVID-19. Ωστόσο, μεταγενέστερες αναφορές έδειξαν 91% αποτελεσματικότητα στην Τουρκία, 78% στην Βραζιλία, και 65% στην Ινδονησία. Οι Βραζιλιάνοι ερευνητικοί συνεργάτες της εταιρείας ανέφεραν αποτελεσματικότητα μόλις 50,4% -οριακά πάνω από το ελάχιστο όριο του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας που είναι το 50,0% για να συστήσει ένα εμβόλιο. Ακόμα και τώρα, οι Βραζιλιάνοι συνεργάτες της Sinovac παρακρατούν [2] τα πλήρη δεδομένα τους «κατόπιν αιτήματος της εταιρείας». Η Sinopharm, η άλλη κορυφαία κινεζική εταιρεία παραγωγής εμβολίων, επίσης κρατά μυστικά τα πλήρη αποτελέσματά της. Η εταιρεία δεν έχει δημοσιεύσει ακόμη κανένα αποτέλεσμα από τις δοκιμές αποτελεσματικότητας της Φάσης 3.

Παρά την αδιαφάνεια, οι χώρες μπαίνουν στην ουρά για τα κινεζικά εμβόλια. Η Sinopharm και η Sinovac χορηγούν εκατομμύρια δόσεις το μήνα σε κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο. Η Χιλή κατέστησε τα κινεζικά εμβόλια κεντρικά στην εθνική στρατηγική εμβολιασμού, παραγγέλνοντας πάνω από δέκα εκατομμύρια δόσεις από την Sinovac. Στην Ινδονησία, ο πρόεδρος Joko Widodo έλαβε την πρώτη του ένεση CoronaVac σε ζωντανή μετάδοση στην τηλεόραση. Οι ρυθμιστικές Αρχές σε αυτές τις χώρες χρειάζονται πολύ περισσότερα από ασυνεπή στοιχεία αποτελεσματικότητας. Πρέπει να γνωρίζουν ποιες αντιδράσεις αντισωμάτων δημιουργούν τα κινέζικα εμβόλια, πώς αυτές οι αντιδράσεις διαφέρουν μεταξύ των δημογραφικών ομάδων, πώς αλλάζουν με την πάροδο του χρόνου, και ποιες ανεπιθύμητες ενέργειες είχαν οι άνθρωποι στο εμβόλιο. Διαφορετικά, δεν μπορούν να λάβουν ενημερωμένες αποφάσεις για την δημόσια υγεία, όπως εάν θα εγκρίνουν ή όχι τα κινεζικά εμβόλια για ευάλωτες ομάδες, όπως είναι οι θετικοί στον ιό HIV και οι ηλικιωμένοι.

ΤΑ ΙΔΙΩΤΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΠΛΗΤΤΟΥΝ ΤΗΝ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ

Η συσκότιση της Sinovac δεν είναι μόνο κακή επιστήμη -είναι και κακή πολιτική για το Πεκίνο. Καθώς έγινε κορυφαίος προμηθευτής εμβολίων, η Κίνα ήλπιζε να επιδείξει τις υψηλής τεχνολογίας δυνατότητές της και να λαμπρύνει την διεθνή φήμη της μετά από ένα καταστροφικό 2020. Αλλά η προσέγγισή της στα δεδομένα των εμβολίων δεν βοήθησε σχεδόν καθόλου το Πεκίνο να αφήσει το παρελθόν πίσω του. Εάν η Κίνα έμαθε ένα πράγμα στην Γουχάν τον περασμένο Ιανουάριο, το προφανές μάθημα φαίνεται να είναι ότι η αποφυγή της δυσάρεστης αλήθειας μπορεί να προκαλέσει μεγαλύτερη ζημιά από την αντιμετώπισή της. Ωστόσο, οι κινεζικές εταιρείες εμβολίων έχουν υιοθετήσει μια προσέγγιση για τα δεδομένα που είναι στην καλύτερη περίπτωση αδέξια και στην χειρότερη παραπλανητική.

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι η εμπιστοσύνη του κοινού στα εμβόλια της Κίνας βούλιαξε. Η κάλυψη των μέσων ενημέρωσης σε πολλές χώρες εστίασε στα ασυνεπή δεδομένα της Sinovac για να δημιουργήσει αμφιβολίες για ολόκληρη την προσπάθεια εμβολιασμού στην Κίνα. Μια πρόσφατη έρευνα διαπίστωσε [3] ότι μόλις το 37% των πολιτών του Χονγκ Κονγκ ήταν πρόθυμοι να λάβουν οποιοδήποτε κινεζικό εμβόλιο. Μια άλλη διαπίστωσε ότι οι κάτοικοι σε 13 από τις 15 χώρες που μελετήθηκαν είχαν λιγότερες πιθανότητες να κάνουν εμβόλιο εάν μάθαιναν ότι ήταν κινεζικό.

Αυτή η δυσπιστία προκαλεί προβλήματα σε χώρες σε όλο τον κόσμο, όχι μόνο στην Κίνα. Σε πυκνοκατοικημένες περιοχές του κόσμου, περίπου το 70% έως 80% του πληθυσμού πρέπει να ανοσοποιηθεί, είτε με φυσική μόλυνση είτε με εμβολιασμό, για να περιοριστεί η εξάπλωση του ιού. Αυτό το νούμερο αυξάνεται καθώς ο ιός εξελίσσεται για να γίνει πιο μεταδοτικός και αποκτά την ικανότητα να επαναμολύνει ασθενείς που έχουν αναρρώσει. Όσο λιγότερο αποτελεσματικό είναι ένα εμβόλιο, τόσο μεγαλύτερο είναι το μερίδιο του πληθυσμού που πρέπει να εμβολιαστεί για να φτάσει στην ασυλία της αγέλης. Οι αναπτυσσόμενες χώρες που βασίζονται στα κινεζικά εμβόλια έχουν επομένως λίγα περιθώρια για δυσπιστία από το κοινό. Εκτός αν λάβουν το εμβόλιο σχεδόν όλοι οι πολίτες τους, ο ιός θα συνεχίσει να εξαπλώνεται και να εξελίσσεται. Η ασθένεια COVID-19 θα γίνει ενδημική όπως η γρίπη, προκαλώντας νέους θανάτους και οικονομική εξάρθρωση κάθε χρόνο.

ΜΙΑ ΑΔΥΝΑΤΗ ΕΠΙΛΟΓΗ

Στις αρχές Νοεμβρίου, υποστηρίξαμε [4] στο Foreign Affairs ότι «το Πεκίνο είναι έτοιμο να κυριαρχήσει στην διανομή εμβολίων στον αναπτυσσόμενο κόσμο -και να αποκομίσει στρατηγικά οφέλη από αυτό». Προβλέψαμε ότι εάν οι πλούσιες χώρες συνεχίσουν να συσσωρεύουν Δυτικά εμβόλια, οι φτωχές χώρες θα αναγκαστούν τελικά να αγοράσουν το κινεζικό εναλλακτικό [εμβόλιο].

Οι ανισότητες που προβλέψαμε γίνονται όλο και πιο έντονες. Οι πλούσιες χώρες συσσωρεύουν δόσεις ως πολιτική διασφάλισης έναντι επικίνδυνων νέων στελεχών [του ιού]. Η επίτροπος Υγείας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Στέλλα Κυριακίδη, προσπάθησε πρόσφατα να εμποδίσει την AstraZeneca να εξάγει δόσεις από τα ευρωπαϊκά εργοστάσιά της, ακόμη και για να εκπληρώσει προϋπάρχουσες παραγγελίες. «Απορρίπτουμε την λογική του “όποιος προλάβει” (first come, first served)», είπε, υποδηλώνοντας ότι η Ευρώπη θα διασφαλίσει ότι ο πληθυσμός της θα εμβολιαστεί πριν από τους άλλους. Η διοίκηση Μπάιντεν έκανε μια σημαντική χειρονομία συμμετέχοντας στο COVAX, το πρόγραμμα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για την συγκέντρωση δόσεων εμβολίων για τις φτωχότερες χώρες του κόσμου. Η ηγεσία των ΗΠΑ είναι μια θετική εξέλιξη και μπορεί να επηρεάσει άλλες πλούσιες χώρες να ακολουθήσουν το ίδιο. Προς το παρόν, η κίνηση του Μπάιντεν είναι μόνο συμβολική, καθώς η διοίκησή του δίνει προτεραιότητα στις δόσεις για τους Αμερικανούς. Πολλές φτωχές χώρες δεν θα πραγματοποιήσουν πλήρη εμβολιασμό παρά το φθινόπωρο του 2021, και ορισμένες θα πρέπει να περιμένουν μέχρι το 2022.

Επομένως, οι φτωχές χώρες εξαρτώνται περισσότερο από ποτέ από τα κινεζικά εμβόλια. Οι δημόσιοι υπάλληλοι και οι ρυθμιστικές Αρχές σε όλη την Αφρική, την Λατινική Αμερική, τη Μέση Ανατολή και τη Νοτιοανατολική Ασία δεν έχουν πραγματικά επιλογή: ένα μέτριο εμβόλιο που λειτουργεί ακόμη και στο 50% θα μπορούσε να σώσει ζωές και να μειώσει την πίεση στα νοσοκομεία. Και είναι καλύτερο από το κανένα εμβόλιο.

Η ΖΗΤΗΣΗ ΔΕΝ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ

Η Κίνα δεν είναι ο μόνος μη Δυτικός παραγωγός που παράγει βιώσιμα εμβόλια COVID-19. Το ρωσικό εμβόλιο φαίνεται εξαιρετικά αποτελεσματικό και η Ρωσία έχει υπογράψει συμφωνίες για εξαγωγή εκατοντάδων εκατομμυρίων δόσεων φέτος. Η Ινδία έχει επίσης την δική της πρωτοβουλία της διπλωματίας των εμβολίων, εξάγοντας δόσεις που παράγονται από το Serum Institute of India, έναν εταίρο της AstraZeneca. Μόνο τον Φεβρουάριο, η Ινδία σχεδιάζει να εξάγει δύο εκατομμύρια δόσεις.

Ωστόσο, για το άμεσο μέλλον, η ζήτηση για εμβόλια στον αναπτυσσόμενο κόσμο θα υπερβεί κατά πολύ την προσφορά, επομένως η Κίνα δεν θα έχει κανένα πρόβλημα να βρει αγοραστές. Οι περισσότερες εξαγωγές εμβολίων της Ινδίας πηγαίνουν σε γείτονες, όπως το Μπαγκλαντές, η Μιανμάρ, και το Νεπάλ, και σε νησιωτικά έθνη στον Ινδικό Ωκεανό, όπως ο Μαυρίκιος, οι Σεϋχέλλες, και η Σρι Λάνκα. Αυτό το σχέδιο είναι μέρος της στρατηγικής «πρώτα η γειτονιά» του πρωθυπουργού, Narendra Modi, για να κρατήσει την περιφέρεια της Ινδίας απαλλαγμένη από την κινεζική επιρροή. Η Ρωσία έχει εξαγωγικές συμφωνίες με μια μακρύτερη λίστα χωρών από όσο η Ινδία, αλλά αντιμετωπίζει τρομερά εμπόδια στην κατασκευή που θα της το κάνει δύσκολο να επιτύχει τους παραγωγικούς της στόχους. Με τη Μόσχα να μην μπορεί να συμβαδίσει με την ζήτηση, η Βραζιλία, η Αίγυπτος, η Ινδονησία, η Τουρκία και άλλοι έχουν παραγγείλει περίπου 380 εκατομμύρια δόσεις μόνο από την Sinovac.

Επειδή μεγάλο μέρος του κόσμου εξαρτάται από τα κινεζικά εμβόλια, η διαφάνεια είναι ουσιαστική. Ιδιαίτερα εάν, όπως φαίνεται να συμβαίνει, εμβόλια όπως αυτά που παράγει η Sinovac έχουν χαμηλότερη αποτελεσματικότητα από ορισμένα από τα Δυτικά αντίστοιχά τους, οι Κινέζοι κατασκευαστές εμβολίων θα πρέπει να αντισταθμίσουν αυτό το έλλειμμα στην εμπιστοσύνη του κοινού, καθώς η ευρεία υιοθέτηση [των εμβολίων] θα είναι απαραίτητη. Η δημοσίευση πλήρων κλινικών δεδομένων και η αναπαραγωγή των κινεζικών δοκιμών στο εξωτερικό θα βοηθήσουν στην οικοδόμηση της εμπιστοσύνης του κοινού. Οι δημοσιογράφοι και οι δημόσιοι αξιωματούχοι πρέπει να πιέσουν για δημοσιοποίηση [των στοιχείων], αλλά δεν πρέπει να σπείρουν την αμφιβολία άσκοπα ή να υποστηρίξουν δημοσίως την αποτυχία των κινεζικών εμβολίων.

Μερικά παπούτσια δεν ταιριάζουν. Ορισμένα εμβόλια δεν λειτουργούν τόσο καλά όπως κάποια άλλα. Αλλά είτε μας αρέσει είτε όχι, ο κόσμος χρειάζεται τα κινέζικα εμβόλια. Εάν τα εμβόλια που αναπτύχθηκαν από την Sinopharm, την Sinovac και άλλους κινεζικούς κατασκευαστές εμβολίων είναι έστω και μετρίως ασφαλή και αποτελεσματικά, θα μπορούσαν να σώσουν ζωές στις φτωχότερες χώρες του κόσμου και να μειώσουν τον κίνδυνο επικίνδυνων νέων παραλλαγών [του ιού] στον ανεπτυγμένο κόσμο. Η επιτυχία τους θα συμβάλει στην δημόσια υγεία και θα ενισχύσει την εικόνα της Κίνας. Η αποτυχία τους θα παρατείνει την πανδημία και θα μειώσει περαιτέρω την φήμη της Κίνας στην όλη υπόθεση. Για αυτούς τους λόγους, μεταξύ άλλων, οι Κινέζοι κατασκευαστές εμβολίων πρέπει να αποδεχθούν την διαφάνεια και να δημοσιεύσουν τα δεδομένα τους, ακόμα και τα αρνητικά.

Σύνδεσμοι:
[1] https://www.wsj.com/articles/chinas-sinovac-covid-19-vaccine-is-50-4-in-…
[2] https://www.reuters.com/article/us-health-coronavirus-sinovac-brazil/bra…
[3] http://www.scmp.com/news/hong-kong/health-environment/article/3117424/ho…
[4] https://www.foreignaffairs.gr/articles/72974/eyck-freymann-kai-justin-st…

Copyright © 2021 by the Council on Foreign Relations, Inc.
All rights reserved.

Στα αγγλικά: https://www.foreignaffairs.com/articles/china/2021-02-26/china-must-stop…

Μπορείτε να ακολουθείτε το «Foreign Affairs, The Hellenic Edition» στο TWITTER στην διεύθυνση www.twitter.com/foreigngr αλλά και στο FACEBOOK, στην διεύθυνση www.facebook.com/ForeignAffairs.gr και στο linkedin στην διεύθυνση https://www.linkedin.com/company/foreign-affairs-the-hellenic-edition

Πηγή: foreignaffairs.gr

Το άρθρο Η Κίνα πρέπει να σταματήσει να κρύβει τα δεδομένα για τα εμβόλιά της εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Του Seith Berkeley*

Αν το 2020 θα μείνει στη μνήμη μας λόγω του πόνου και των συμφορών που προκάλεσε η πανδημία covid-19, ελπίζω με το 2021 να αποδειχθεί το σημείο καμπής στην αντιμετώπιση της. Αυτό δεν είναι απλώς μία ευχή. Το 2021 αναμένεται να ξεκινήσει το μεγαλύτερο και ταχύτερο πρόγραμμα εμβολιασμού στην ιστορία. Εάν είναι επιτυχημένο θα σημάνει την αρχή του τέλους της κρίσης.

Αυτό θα συμβεί μόνο αν πετύχουμε να αναπτύξουμε ασφαλή και αποτελεσματικά εμβόλια κατά της covid-19 και αν τα εμβόλια αυτά διατεθούν ταυτόχρονα και δίκαια σε όλα τα κράτη, ανεξαρτήτως του πλούτου αυτών. Υπό κανονικές συνθήκες επρόκειτο για τα δύο μεγάλα <<αν>>. Συνήθως απαιτείται πάνω από μία δεκαετία για την ανάπτυξη ενός εμβολίου και αυτό γίνεται διαθέσιμο πρώτα στις πλούσιες χώρες.

Όμως ζούμε σε καιρούς μη κανονικούς. Η απόκριση της επιστημονικής κοινότητας και των εταιρειών παρασκευής εμβολίων στην κρίση δεν έχει προηγούμενο, με πάνω από 200 υποψήφιοι εμβόλια υπό ανάπτυξη και δεκάδες από αυτά στο στάδιο προχωρημένων κλινικών δοκιμών. Αντιστοίχως, η ανταπόκριση των ηγετών όλου του κόσμου είναι επίσης πρωτόγνωρη, με τις περισσότερες κυβερνήσεις να κοιτάζουν πέραν από τις άμεσες ανάγκες των πολιτών τους, επιδιώκοντας μία λύση που θα ωφελήσει τους πάντες. Δεν έχει υπάρξει αντίστοιχη συνεργασία και αλληλεγγύη σε παγκόσμιο επίπεδο από τον καιρό της Συμφωνίας του Παρισιού για το κλίμα, και ποτέ ενώπιον μιας τόσο άμεσης υπαρξιακής απειλής.

Η παγκόσμια αυτή συνεργεία – με τις κυβερνήσεις των πλούσιων χωρών να δέχονται να εμβολιαστούν άνθρωποι στις πιο φτωχές περιοχές του πλανήτη πριν από εκατομμύρια τους πολιτών – είναι τόσο σημαντική γιατί απλούστατα είναι αναγκαία. Όσο νωρίτερα οι άνθρωποι σε όλες τις γωνιές του πλανήτη προστατευτούν, τόσο γρηγορότερα θα μπορέσουμε να αφήσουμε τέλος στην οξεία φάση της πανδημίας, να επιστρέψουμε στη ζωή να επανέλθει σε μία σχετική κανονικότητα και να επανακινήσουμε τις οικονομίες μας. Γιατί όσο αφήνουμε να παραμένουν μεγάλες κατά τόπους συγκεντρώσεις του ιού, θα παραμένει και η απειλή .

Μία παγκόσμια στρατηγική εξόδου έχει τη μεγαλύτερη πιθανότητα επιτυχίας. Είναι σαφές γιατί τα εμβόλια αργούν τόσο να παρασκευαστούν· πρόκειται για κάτι εξαιρετικά δύσκολο. Όσα βρίσκονται στον προκριματικό στάδιο, πριν από τις δοκιμές σε ανθρώπους, συνήθως έχουν 10% πιθανότητες επιτυχίας. Όσα φτάνουν στο στάδιο των δοκίμων έχουν κάτι λιγότερο από 20%. Ενώπιον τέτοιων πιθανοτήτων, η βέλτιστη επιλογή είναι να συνεργαστούμε και να ποντάρουμε ταυτόχρονα σε διαφορετικές προσπάθειες. Μοιράζοντας μεταξύ τους την επένδυση και το ρίσκο, τα κρατή συλλογικά στηρίζουν την ανάπτυξη μεγάλου αριθμού εμβολίων, αυξάνοντας έτσι τις πιθανότητες επιτυχίας. Αυτό δεν εμποδίζει κάποιες κυβερνήσεις να συνάπτουν διμερείς συμφωνίες με εταιρείες παραγωγής ώστε να εξασφαλίσουν τις απαιτούμενες δόσεις εμβολίου, πράγμα που ήδη κάνουμε αρκετές πλούσιες χώρες. Όμως, συμμετέχοντες και στη συλλογική προσπάθεια, διατηρούν και μία ασφαλιστική δικλείδα, διασφαλίζοντας ουσιαστικά επιπλέον το συμβόλαιο ακόμη και αν διμερείς συμφωνίες δεν τηρηθούν – τείνοντας ησυχία βοήθειας και προς άλλες χώρες, που θα είχαν αλλιώς η περιορισμένη και καθόλου πρόσβαση στο εμβόλιο.

Για τον λόγο αυτό δημιουργήθηκε το πρόγραμμα COVAX. Με τη συμμετοχή σχεδόν το 90% των κρατών παγκοσμίως και υπό τον συντονισμό της οργάνωσης μου, της Gavi, σε συνεργασία με τον Συνασπισμό για τις Καινοτομίες Επιδημιολογικής Ετοιμότητας και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, το COVAX μεγιστοποιεί την πιθανότητα να έχουμε ασφαλή και αποτελεσματικά εμβόλια για να μπορούμε να τα παραλάβουμε γρήγορα σε μεγάλη κλίμακα. Ο αρχικός στόχος είναι να διατεθούν 2 δισεκατομμύρια δόσεις έως το τέλος του 2021, αριθμός ικανός ώστε να προστατευθούν οι ευπαθείς και υψηλού κινδύνου ομάδες καθώς και εργαζόμενοι πρώτης γραμμής στον χώρο της υγείας.

Έχουμε ακόμη πολύ δρόμο να διανύσουμε, πρώτα για να περάσουν τα εμβόλια από το στάδιο των δοκίμων και να πάρουν τις απαραίτητες εγκρίσεις, διασφαλίζοντας παράλληλα ότι η παραγωγή τους έχει ήδη δρομολογηθεί, ώστε να μην υπάρξουν καθυστερήσεις. Εργαζόμαστε επίσης ώστε να διασφαλίσουμε ότι οι υποδομές, οι βιαστικές αλυσίδες και εμβολιαστές είναι στη θέση τους ώστε να μπορέσουμε να διανύσουμε τάχιστα δισεκατομμύρια δόσεις. Κι όλα αυτά τη στιγμή που τα συστήματα υγείας έχουν πληγεί από την πανδημία, ενώ μία επιδημία παραπληροφόρησης απειλεί να υποσκάψει την εμπιστοσύνη των πολιτών στην ασφάλεια του εμβολίου.

Ωστόσο, και παρά τις προκλήσεις αυτές, στο γεγονός ότι έχουμε φτάσει ως εδώ αποτελεί θετικό σημάδι, όχι μόνο για το πόσο γρήγορα θα θέσουμε τέλος την πανδημία, αλλά και για τη μελλοντική μας ετοιμότητα και αντοχή ενόψει μιας επόμενης πανδημίας. Γιατί γρήγορα θα υπάρξει και η επόμενη: εμφάνιση νέων ιών, δυνάμει πανδημικών αποτελεί μια βεβαιότητα από τη σκοπιά της εξέλιξης. Όντας κάτι περισσότερο από μία πολυμερής λύση σε μία παγκόσμια κρίση, το πρόγραμμα COVAX είναι και το πρώτο βήμα σε μία συλλογική μαθησιακή διαδικασία βελτίωση της παγκόσμιας άμυνας μας – των μηχανισμών παρακολούθησης, έγκαιρης προειδοποίησης και απόκρισης έναντι νέων λοιμώξεων -, ώστε να διασφαλίσουμε ότι, όταν κάτι τέτοιο ξανασυμβεί, θα είμαστε πιο έτοιμοι να δράσουμε.

*Διευθύνων σύμβουλος της Gavi και Συμμαχίας για τα εμβόλια

Πηγή Ειδική έκδοση. Economist

Το άρθρο Εμβόλια για όλους… Του Seith Berkeley εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.