Γιατί οι επενδύσεις ESG είναι αναγκαιότητα για τις εταιρείες και πώς συνδέονται με την ανάπτυξη; Από πότε οι εκθέσεις εταιρικής βιωσιμότητας θα είναι υποχρέωση όλων των εταιρειών, ανεξαρτήτως μεγέθους;

Μπορεί να επιτευχθεί «εκδημοκρατισμός» σε ότι αφορά την πρόσβαση στα εργαλεία που βοηθούν σε αυτοματοποίηση των διαδικασιών ESG για τους μικρομεσαίους;
Καλεσμένος στο Think Big, ο Αλέξανδρος Μανιατόπουλος, CEO της Yodiwo

Το άρθρο Πώς το ESG μπαίνει στην καθημερινότητα των επιχειρήσεων | Yodiwo εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Σε αγώνα δρόμου θα πρέπει να επιδοθούν όσες ελληνικές εταιρείες -μικρές και μεγάλες- θέλουν να αναπτυχθούν, προκειμένου να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα που δημιουργεί η καθιέρωση των προτύπων ESG και εν γένει της βιώσιμης ανάπτυξης, υποστηρίζει η Μαρία Αλεξίου πρόεδρος του CSR Hellas, συμπληρώνοντας πως οι επιχειρήσεις θα πρέπει να εκλάβουν τις αλλαγές αυτές ως ευκαιρία και όχι ως απειλή.

Ειδικότερα, οι επιχειρήσεις πέρα από τα λογιστικά τους στοιχεία, θα υποχρεωθούν να δημοσιεύουν με μετρήσιμο τρόπο και την επίδραση της λειτουργίας τους στην κοινωνία και στο περιβάλλον και από τις σχετικές τους μετρήσιμες επιδόσεις θα αξιολογούνται από τους επενδυτές, από τις τράπεζες (προκειμένου να χρηματοδοτηθούν), από τους πελάτες τους, αλλά και από τις τοπικές κοινωνίες.

Χρονοδιάγραμμα

Πότε όμως θα γίνουν όλα αυτά; Με βάση τον σχεδιασμό το 2024. Ήδη μέχρι τώρα έχουν οριστεί τα βασικά κριτήρια που αφορούν το σύνολο των μεγάλων επιχειρήσεων. Μέσα στο 2023 αναμένεται να προστεθούν τα ειδικά κριτήρια των μεγάλων εταιρειών ανάλογα με τον κλάδο δραστηριοποίησής τους, ενώ προς το τέλος του ίδιου έτους περιμένουμε τα ελάχιστα κριτήρια για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Εμπλέκονται οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις; Θεωρητικά, τα ESG πρότυπα είναι υποχρεωτικά για όλες τις μεγάλες επιχειρήσεις και για όσες μικρομεσαίες είναι εισηγμένες σε κάποιο χρηματιστήριο. Για τις υπόλοιπες είναι προαιρετικά και γενικότερα τα κριτήρια εκτιμάται ότι θα είναι χαλαρότερα, με βάση την αρχή της αναλογικότητας.

Ωστόσο, η υιοθέτηση των κριτηρίων ESG καθίσταται ουσιαστικά υποχρεωτική για την πλειονότητα (και) των μικρομεσαίων επιχειρήσεων από τη στιγμή αυτές είναι προμηθευτές των μεγάλων εταιρειών! «Καυτοί» κλάδοι θα πρέπει να θεωρούνται μεταξύ άλλων ο τουριστικός, ο κατασκευαστικός, η μεταποίηση και ο αγροτικός-κτηνοτροφικός.

Ειδικότερα, οι μεγάλες εταιρείες θα πρέπει να δείχνουν τη «δέουσα επιμέλεια στην εφοδιαστική αλυσίδα», δηλαδή να διασφαλίζουν ότι τηρούνται οι συνθήκες βιώσιμης ανάπτυξης και στις εταιρείες (οποιουδήποτε μεγέθους, κλάδου και χώρα προέλευσης) από τις οποίες προμηθεύονται πρώτες ύλες και εμπορεύματα.

Άρα, οι μικρομεσαίες ελληνικές επιχειρήσεις θα πρέπει να υιοθετήσουν και αυτές τις αρχές βιώσιμης ανάπτυξης προκειμένου να μπορούν να συνεχίσουν να πωλούν προϊόντα και υπηρεσίες σε μεγαλύτερες εταιρείες (είτε της Ελλάδας, είτε της Ευρωπαϊκής Ένωσης), αλλά και για να μπορούν να λαμβάνουν δάνεια, καθώς οι τράπεζες θα λειτουργούν με τους κανόνες της «βιώσιμης χρηματοδότησης» (sustainable finance).

Προκλήσεις και ευκαιρίες

Σύμφωνα με την κα Αλεξίου, το κόστος προσαρμογής μιας μικρομεσαίας επιχειρήσεις είναι αναλογικά πολύ μεγαλύτερο από αυτό μιας μεγάλης. Έτσι, προκειμένου η μετάβαση να γίνει ευκολότερη, η CSR Hellas προχώρησε στην πρωτοβουλία του «Ελληνικού Συμφώνου Βιώσιμης Ανάπτυξης», με βάση την οποίο θα υπάρχει σύνδεση μεταξύ μεγάλων και μικρών επιχειρήσεων, με τη λογική της συλλογικής δράσης και τη μεταφορά γνώσεων και καλών πρακτικών από τις μεγάλες προς τις μικρότερες, προκειμένου η μετάβαση να γίνει όσο το δυνατόν γρηγορότερα, ομαλότερα και με χαμηλότερο κόστος.

Για παράδειγμα, οι μεγάλες επιχειρήσεις έχουν συμφέρον να συμβάλουν από τώρα στην προετοιμασία των μικρομεσαίων προμηθευτών τους, προκειμένου να μπορούν να λειτουργήσουν αποτελεσματικότερα στο μέλλον.

Με δεδομένο ότι η ελληνική οικονομία απαρτίζεται κυρίως από μικρομεσαίες επιχειρήσεις, το μεγάλο στοίχημα είναι η ύπαρξη συνθηκών δίκαιης μετάβασης, υποστηρίζει η κα Αλεξίου, σημειώνοντας ωστόσο ότι θα πρέπει να θεωρήσουμε το νέο περιβάλλον ως ευκαιρία και όχι ως κίνδυνο.

Με βάση τη βιώσιμη ανάπτυξη, αλλάζει το μοντέλο λειτουργίας μιας εταιρείας, αλλά και ο ορισμός της απόδοσής της. Οι επιχειρήσεις πέρα από τις βραχυπρόθεσμες οικονομικές τους επιδόσεις θα πρέπει να αναλύουν και να εξετάζουν τις μακροπρόθεσμες ευκαιρίες τους, τους κινδύνους που ενδέχεται να αντιμετωπίσουν από μια σειρά παραγόντων, (π.χ. κλιματική αλλαγή, ψηφιοποίηση της οικονομίας) αλλά και την επίδρασή τους στο φυσικό και στο κοινωνικό τους περιβάλλον.

Μιλάμε για μια μετάβαση από την απόδοση των μετόχων στην απόδοση των συμμετεχόντων, στους οποίους περιλαμβάνονται οι εργαζόμενοι, οι προμηθευτές, οι πελάτες, το περιβάλλον και οι τοπικές κοινωνίες.

Πηγή: euro2day.gr

Το άρθρο Τεκτονικές αλλαγές στις επιχειρήσεις λόγω ESG… Του Στέφανου Κοτζαμάνη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Τα κεφάλαια ESG παρείχαν καλύτερες αποδόσεις για τους ευρωπαϊκούς επενδυτές μεταξύ 2010 και 2020, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών (European Securities and Markets Authority, ESMA). Με βάση την τέταρτη ετήσια στατιστική έκθεσή της που δημοσιεύθηκε τον περασμένο Απρίλιο, οι οργανισμοί συλλογικών επενδύσεων σε κινητές αξίες με στρατηγική ESG, συμπεριλαμβανομένων ιδίων κεφαλαίων, ομολογιών και μικτών, είχαν καλύτερη απόδοση από κεφάλαια μη ESG. Ειδικότερα, η ESMA σημειώνει ότι τα κεφάλαια αντίκτυπου (βλ. Κ. Ζοπουνίδης, Μ. Εσκαντάρ, νέα προοπτική για τους επενδυτές, η χρηματοοικονομική με αντίκτυπο, Οικονομικός Ταχυδρόμος, 26.03.2022), έχουν επειδείξει καλύτερες επιδόσεις από άλλες στρατηγικές ESG.

Τα στοιχεία που αναλύθηκαν από την ESMA αποκαλύπτουν επίσης ότι το κόστος των κεφαλαίων ESG ήταν χαμηλότερο από αυτό των άλλων κεφαλαίων. Με αυτόν τον τρόπο, η έκθεση ESMA υπογραμίζει τα κίνητρα για τους ιδιώτες επενδυτές να στραφούν ακόμη περισσότερο στα χρηματοοικονομικά εργαλεία ESG. Ωστόσο, ήδη υπό την πίεση των αλλαγών στη συμπεριφορά των πελατών τους και των κανονισμών ESG, οι παράγοντες της χρηματοοικονομικής βιομηχανίας βρίσκονται τώρα υπό αμφισβήτηση από τη Διακυβερνητική Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC). H IPCC προειδοποιεί λοιπόν για το γεγονός ότι, χωρίς βαθιά και άμεση μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου σε όλους τους τομείς, θα είναι αδύνατο να περιοριστεί η υπερθέρμανση του πλανήτη στους 1,5 C. Μεταξύ 2010 και 2020, οι μέσες παγκόσμιες εκπομπές έφτασαν στο υψηλότερο μέγιστο στην ανθρώπινη ιστορία, αν και ο ρυθμός ανάπτυξής τους έχει επιβραδυνθεί. Η τελευταία έκθεση της IPCC καταλήγει στο συμπέρασμα ότι μπορούμε ακόμη να μειώσουμε στο μισό τις εκπομπές αλλά ότι βρισκόμαστε σε ένα σταυροδρόμι.

ESG και κλιματική αλλαγή

Ο όρος ESG χρονολογείται από το 2004. Η ιδέα είναι ότι οι επενδυτές θα πρέπει να αξιολογούν τις επιχειρήσεις με βάση όχι μόνο τη χρηματοοικονομική τους επίδοση, αλλά και το περιβαλλοντικό και κοινωνικό τους ιστορικό και τη διακυβέρνησή τους, χρησιμοποιώντας συνήθως αριθμητικές βαθμολογίες (βλ. Μ. Εσκαντάρ, Μ. Δούμπος, Κ. Ζοπουνίδης, Δείκτης ESG: ένα μοντέλο πολυκριτήριας ανάλυσης αποφάσεων, Οικονομικός Ταχυδρόμος, 04.05.2022). Αρκετές δυνάμεις το θεωρούν ως επικρατούσα τάση. Περισσότεροι άνθρωποι θέλουν να επενδύσουν με τρόπο που να ευθυγραμμίζεται  με τις ανησυχίες τους σχετικά με τις παγκόσμιες προειδοποιήσεις και την αδικία. Με τις κυβερνήσεις συχνά σε αδιέξοδο, πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι οι επιχειρήσεις πρέπει να λύνουν τα προβλήματα της κοινωνίας και να εξυπηρετούν όλους τους ενδιαφερόμενους, συμπεριλαμβανομένων των προμηθευτών, των πελατών και των εργαζομένων, όχι μόνο των μετόχων (βλ. Κ. Ζοπουνίδης, Μ. Εσκαντάρ, Α. Λιαδάκη, επιχειρήσεις και κλίμα, Οικονομικός Ταχυδρόμος, 09.07.2022).

Όσοι σκέφτονται να επενδύσουν σε επιχειρήσεις που μολύνουν τον πλανήτη, να κακολογούν τους εργαζομένους και να «γεμίζουν» τα συμβούλια  με φίλους τους, θα πρέπει να γνωρίζουν ότι το ESG ήρθε για να τους σταματήσει. Είναι μια προσπάθεια να κάνει τον καπιταλισμό να λειτουργήσει καλύτερα και να αντιμετωπίσει τη σοβαρή απειλή που θέτει η κλιματική αλλαγή. Πρόσφατα, οι επενδύσεις έχουν εκτιναχθεί: οι κολοσσοί της διαχείρισης επενδύσεων ισχυρίζονται ότι περισσότερο από το ένα τρίτο των περιουσιακών τους στοιχείων ή 35 τρισεκατομμύρια δολάρια συνολικά, διαχειρίζονται μέσω κεφαλαίων ESG. Βρίσκονται στο λεξιλόγιο των CEO και εργαζομένων. Ίσως όλοι ελπίζουν ότι θα προκύψουν μεγάλα σχέδια από το ESG. Δυστυχώς, αυτά τα τρία γράμματα έχουν μετατραπεί σε κοινό τόπο αντιπαραθέσεων. Οι διάφοροι πληροφοριοδότες κατηγορούν τη βιομηχανία ESG για «greenwashing» εξαπατώντας τους πελάτες της. Όπως συμφωνούν οι διάφοροι εμπειρογνώμονες, αν και το ESG είναι συχνά μια καλοπροαίρετη επένδυση, παραμένει προβληματικό. Κινδυνεύει να θέσει αντικρουόμενους στόχους για τις επιχειρήσεις, να απομακρύνει τους αποταμιευτές και να αποσπάσει την προσοχή από το ζωτικό καθήκον της αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής. Δημιουργεί ένα χάος που πρέπει να εξορθολογιστεί.

Θεμελιώδη προβλήματα

Τρία βασικά προβλήματα μπορούν να αναφερθούν. Πρώτον, επειδή συγκεντρώνει μια μεγάλη σειρά στόχων, δεν παρέχει κανένα αρμονικό οδηγό για τους επενδυτές και τις επιχειρήσεις να κάνουν τους συμβιβασμούς που είναι αναπόφευκτοι σε όποιαδήποτε κοινωνία. Για παράδειγμα, το κλείσιμο μιας επιχείρησης εξόρυξης άνθρακα είναι κακό για τους προμηθευτές και τους εργαζόμενούς της. Είναι πραγματικά δυνατόν να κατασκευαστούν γρήγορα πολυάριθμα αιολικά πάρκα χωρίς να ζημιωθεί η τοπική οικολογία; Υπονοώντας ότι αυτές οι συγκρούσεις δεν υπάρχουν ή μπορούν να επιλυθούν εύκολα, το ESG ενθαρρύνει την αυταπάτη.

Το δεύτερο πρόβλημα της βιομηχανίας ESG είναι ότι υπάρχει δυσκολία κατανόησης ως προς τα κίνητρα. Η βιομηχανία ESG ισχυρίζεται ότι η καλή συμπεριφορά είναι πιο επικερδής για τις επιχειρήσεις και τους επενδυτές. Στην πραγματικότητα, είναι συχνά πολύ κερδοφόρο για μια επιχείρηση να εξωτερικεύσει στην κοινωνία κόστη, όπως η ρύπανση, αντί να τα επιβαρυνθεί η ίδια άμεσα. Ως αποτέλεσμα η σχέση μεταξύ αρετής και χρηματοοικονομικής υπεραπόδοσης είναι ύποπτη.

Τέλος, το ESG έχει ένα πρόβλημα μέτρησης: τα διάφορα συστήματα βαθμολόγησης έχουν ασυνέπειες και φαίνονται εύκολα. Οι αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας έχουν συσχέτιση 99% μεταξύ οργανισμών  αξιολόγησης. Αντίοθετα, οι αξιολογήσεις ESG παίρνουν λίγο περισσότερο από το ήμισυ του χρόνου. Οι επιχειρήσεις μπορούν να βελιτώσουν τη βαθμολογία ESG τους πουλώντας περιουσιακά στοιχεία σε διαφορετικό ιδιοκτήτη που συνεχίζει να τα διαχειρίζεται όπως πριν (για το πρόβλημα της μέτρησης βλ. το βιβλίο των Κ. Ζοπουνίδη, Μ. Εσκαντάρ, κοινωνικά υπεύθυνη επένδυση: μέθοδοι και κριτήρια ESG, εκδόσεις Κλειδάριθμος, 2022). Καθώς οι επενδυτές γίνονται πιο σοφοί σε τέτοιου είδους ασάφειες, γίνονται όλο και πιο σκεπτιστικές. Αυτό, σε συνδυασμό με την αναταραχή στις χρηματοοικονομικές αγορές, επιβραδύνει την εισροή χρημάτων σε βιώσιμα κεφάλαια (sustainable funds). Είναι σίγουρα καλό, λοιπόν, για μια επανεξέταση.

Το πρώτο βήμα είναι να αποδεσμευτούν αυτά τα τρία γράμματα E, S και G. Όσον αφορά το S, σε μια δυναμική, αποκεντρωμένη οικονομία, οι μενονωμένες επιχειρήσεις θα λαμβάνουν διαφορετικές αποφάσεις σχετικά με την κοινωνική τους συμπεριφορά επιδιώκοντας μακροπρόθεσμα κέρδη εντός του νόμου. Οι επιχειρήσεις τεχνολογίας μπορούν να κάνουν έκκληση στις αξίες των νέων εργαζομένων για να τους επανεκπαιδεύσουν. Επιχειρήσεις σε παρακμάζουσες βιομηχανίες, μπορεί να χρειαστεί να απολύσουν άτομα. Δεν υπάρχει ένα πρότυπο. Η τέχνη του μάνατζμεντ, ή αλλιώς G, είναι πολύ δύσκολο να γίνει ακόμη κατανοητή από τα διάφορα στελέχη του ESG.

Είναι καλύτερα να εστιάσουμε απλώς στο Ε. Ωστόσο, ακόμη και αυτό δεν είναι αρκετά ακριβές. Το περιβάλλον είναι ένας όρος που καλύπτει τα πάντα, συμπεριλαμβανομένης της βιοποικιλότητας, της λειψυδρίας, και ούτω καθεξής. Ο πιο σημαντικός κίνδυνος είναι μακράν οι εκπομπές, ιδιαίτερα αυτές που παράγονται από τις βιομηχανίες «διαρροής» άνθρακα. Με απλά λόγια, το Ε δεν πρέπει να σημαίνει περιβαλλοντικούς παράγοντες, αλλά μόνο για εκπομπές.

Οι επενδυτές και οι ρυθμιστικές αρχές πιέζουν ήδη για να γίνει πιο ομοιόμορφη και καθολική η αποκάλυψη από τις επιχειρήσεις των εκπομπών τους. Όσο πιο τυποποιημένες είναι, τόσο πιο εύκολο θα είναι να αξιολογήσουμε ποιές επιχειρήσεις είναι οι μεγάλοι ένοχοι άνθρακα και ποιές κάνουν τα περισσότερα για να μειώσουν τις εκπομπές.

Συπερασματικά, η καλύτερη ενημέρωση από μόνη της θα βοηθήσει στον αγώνα κατά της παγκόσμιας προειδοποίησης. Αποκαλύπτοντας με μεγαλύτερη ακρίβεια ποιες επιχειρήσεις ρυπαίνουν, θα βοηθήσει την κοινωνία να καταλάβει τί πραγματικά κάνει τη διαφορά στο κλίμα. Ένας αυξανόμενος αριθμός αλτρουιστών καταναλωτών και επενδυτών μπορεί να επιλέξει να ευνοήσει τις καθαρές επιχειρήσεις, ακόμη και αν τους κοστίσει χρηματοοικονομικά (βλ. Κ. Ζοπουνίδης, Μ. Εσκαντάρ, η ηθική λειτουργία επιχειρήσεων συνεπάγεται ηθικά προιόντα; Οικονομικός Ταχυδρόμος, 17.11.2021). Και ακόμη και αν μπορούν να ξεφύγουν από τη ρύπανση σήμερα, πολλές επιχειρήσεις και επενδυτές αναμένουν ότι τελικά θα έρθουν αυστηρότεροι κανονισμοί για τις εκπομπές άνθρακα και θα θελήσουν να μετρήσουν τους κινδύνους τους και να προσαρμόσουν τα επιχειρηματικά τους μοντέλα.

*Καθηγητής Κωνσταντίνος Ζοπουνίδης, Ακαδημαϊκός
Βασιλική Ακαδημία Οικονομικών & Χρηματοοικονομικών
Βασιλική Ευρωπαϊκή Ακαδημία των Διδακτόρων
Επίτιμος Δρ. ΑΠΘ
Πολυτεχνείο Κρήτης & Audencia Business School, France
CIHEAM – International Center for Advanced Mediterranean Agronomic Studies, France, Greece

*Υποψήφια Δρ. Μαριάννα Εσκαντάρ
Μέλος του Εργαστηρίου Financial Engineering
Πολυτεχνείο Κρήτης

Πηγή: ot.gr

Το άρθρο Επενδύσεις ESG και σωτηρία του πλανήτη… Των Κωνσταντίνο Ζοπουνίδη & Μαριάννα Εσκαντάρ εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Η κοινωνική υπευθυνότητα είναι ένας πολύ χρησιμοποιημένος όρος που έγινε γνωστός κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1980 και του 1990, αλλά οι ρίζες του εντοπίζονται πριν από δύο χιλιετίες, διαμορφωμένες από στοχαστές της εποχής των πολιτικών δικαιωμάτων, οργανώσεις που βασίζονται στη θρησκευτική πίστη και τις γυναίκες. Η σύγχρονη πλέον διαδικασία της κοινωνικής ευθύνης βασίζεται σε τρεις πυλώνες:

1. Κοινωνικά θέματα προς αποφυγή που βασίζονται σε αξίες.
2. Στοιχεία με επίκεντρο τη βιωσιμότητα — κοινώς αποκαλούμενα “περιβαλλοντικά ζητήματα” και
3. Εταιρική δέσμευση και επενδύσεις με αντίκτυπο.

Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 2000 στην Ευρώπη, υπήρχαν τρεις κύριοι καταλύτες που δημιούργησαν τη ζήτηση για ανάλυση σε θέματα ESG από μεγάλους επενδυτές. Το πρώτο ήταν μια έντονη διανοητική και νομική συζήτηση σχετικά με τη σχέση μεταξύ του καθήκοντος εμπιστοσύνης και των θεμάτων βιωσιμότητας. Το δεύτερο ήταν η κλιματική αλλαγή. Το τρίτο ήταν μια συνθηκολόγηση με τη θέση ότι η κακή εταιρική διακυβέρνηση ήταν επιβλαβής για τις αγορές.

Στο άρθρο αυτό, το τέταρτο στη σειρά, αναλύουμε τη σημαντικότητα των κριτηρίων ανά πυλώνα διαχρονικά (βλ. Μ. Εσκαντάρ, Μ. Δούμπος, Κ. Ζοπουνίδης, δείκτης ESG: ένα μοντέλο πολυκριτήριας ανάλυσης αποφάσεων, Οικονομικός Ταχυδρόμος, 04.05.2022, Κ. Ζοπουνίδης, Μ. Εσκαντάρ, ESG: ανάλυση αποφάσεων για ανεπτυγμένες και αναπτυσσόμενες χώρες, Οικονομικός Ταχυδρόμος, 16.05.2022).

Μεθοδολογία

Σε αυτή την έρευνα εξετάστηκε η βαρύτητα των τριών πυλώνων του ESG για τα έτη 2007-2019. Η ανάλυση πραγματοποιήθηκε ανά πενταετία καθώς κύριος στόχος ήταν να παρατηρηθεί η εξέλιξη σημαντικότητας του κάθε πυλώνα για όλους τους κλάδους. Στον Πίνακα 1 παρουσιάζονται όλοι κλάδοι που χρησιμοποιήθηκαν στην ανάλυση καθώς και το πλήθος και η κωδικοποίηση τους.

Χρησιμοποιήθηκε το μοντέλο προσθετικής χρησιμότητας στο ίδιο δείγμα της Thomson Reuters που περιέχει 39 χώρες με 16 κλάδους και χρονική περίοδο 2007-2019 (βλ. Μ. Εσκαντάρ, Μ. Δούμπος, Κ. Ζοπουνίδης, Δείκτης ESG: Ένα Μοντέλο Πολυκριτήριας Ανάλυσης Αποφάσεων, Οικονομικός Ταχυδρόμος 04.05.2022).

Πίνακας 1. Η κωδικοποίηση και οι παρατηρήσεις του κάθε κλάδου

Αποτελέσματα

Στον Πίνακα 2 παρουσιάζονται τα βάρη των τριών πυλώνων για την πρώτη πενταετία 2007-2011. Παρατηρείται ότι οι περισσότεροι κλάδοι (Α – Γεωργία, δασοκομία και αλιεία, Β – Μεταλλεία και λατομεία, C – Βιομηχανία, F – Κατασκευή, G – Χονδρικό και λιανικό εμπόριο, H – Μεταφορά και αποθήκευση, J – Πληροφορίες και επικοινωνία, Κ – Χρηματοοικονομικές και ασφαλιστικές δραστηριότητες) δίνουν μεγαλύτερη βαρύτητα στον πυλώνα κοινωνία ενώ οι κλάδοι ΑΒ (Α – Γεωργία, δασοκομία και αλιεία, Β – Μεταλλεία και λατομεία) και ED (D – Παροχή ηλεκτρικής ενέργειας, αερίου, ατμού και κλιματισμού, E – Παροχή νερού; δίκτυο αποχέτευσης; δραστηριότητες διαχείρισης απορριμμάτων και αποκατάστασης) δίνουν μεγαλύτερη σημασία στον πυλώνα περιβάλλον. Στον πυλώνα διακυβέρνηση δίνουν μεγαλύτερη βαρύτητα οι κλάδοι ILMNQR (I – Δραστηριότητες εξυπηρέτησης διαμονής και εστίασης, L – Δραστηριότητες ακίνητης περιουσίας, Μ – Επαγγελματικές, επιστημονικές και τεχνικές δραστηριότητες, Ν – Διοικητικές και υποστηρικτικές υπηρεσίες, Q – Δραστηριότητες ανθρώπινης υγείας και κοινωνικής εργασίας, R – Τέχνες, ψυχαγωγία και αναψυχή) .

Πίνακας 2. Βάρη κριτηρίων ανά πυλώνα για τη χρονική περίοδο 2007-2011

Στη συνέχεια για τα έτη 2011-2015 τα αποτελέσματα παρουσιάζονται στον Πίνακα 3. Σε αυτή τη δεύτερη πενταετία όλο και μεγαλύτερο φαίνεται να είναι το ενδιαφέρον για τα κοινωνικά ζητήματα καθώς οι περισσότεροι κλάδοι (Α – Γεωργία, δασοκομία και αλιεία, Β – Μεταλλεία και λατομεία, C – Βιομηχανία, D – Παροχή ηλεκτρικής ενέργειας, αερίου, ατμού και κλιματισμού, E – Παροχή νερού; δίκτυο αποχέτευσης; δραστηριότητες διαχείρισης απορριμμάτων και αποκατάστασης, F – Κατασκευή, G – Χονδρικό και λιανικό εμπόριο, H – Μεταφορά και αποθήκευση) δείχνουν περισσότερο ενδιαφέρον για το δεύτερο πυλώνα του ESG. Οι κλάδοι που μέσα σε αυτά τα έτη παρουσιάζουν μεγαλύτερη βαρύτητα σε περιβαλλοντικά ζητήματα είναι οι ILMNQR (I – Δραστηριότητες εξυπηρέτησης διαμονής και εστίασης, L – Δραστηριότητες ακίνητης περιουσίας, Μ – Επαγγελματικές, επιστημονικές και τεχνικές δραστηριότητες, Ν – Διοικητικές και υποστηρικτικές υπηρεσίες, Q – Δραστηριότητες ανθρώπινης υγείας και κοινωνικής εργασίας, R – Τέχνες, ψυχαγωγία και αναψυχή).

Πίνακας 3. Βάρη κριτηρίων ανά πυλώνα για τη χρονική περίοδο 2011-2015

Ωστόσο, τα αποτελέσματα του Πίνακα 4, για την τελευταία πενταετία 2015-2019 δείχνουν ότι τα θέματα της εταιρικής διακυβέρνησης και κοινωνίας να απασχολούν τους περισσότερους κλάδους ILMNQR, K (I – Δραστηριότητες εξυπηρέτησης διαμονής και εστίασης, L – Δραστηριότητες ακίνητης περιουσίας, Μ – Επαγγελματικές, επιστημονικές και τεχνικές δραστηριότητες, Ν – Διοικητικές και υποστηρικτικές υπηρεσίες, Q – Δραστηριότητες ανθρώπινης υγείας και κοινωνικής εργασίας, R – Τέχνες, ψυχαγωγία και αναψυχή, Κ – Χρηματοοικονομικές και ασφαλιστικές δραστηριότητες) και ΑΒ, CF, GH, J (Α – Γεωργία, δασοκομία και αλιεία, Β – Μεταλλεία και λατομεία, C – Βιομηχανία, F – Κατασκευή, G – Χονδρικό και λιανικό εμπόριο, H – Μεταφορά και αποθήκευση, J – Πληροφορίες και επικοινωνία) αντίστοιχα. Στον πυλώνα περιβάλλον δίνουν περισσότερη βαρύτητα οι κλάδοι DE (D – Παροχή ηλεκτρικής ενέργειας, αερίου, ατμού και κλιματισμού, E – Παροχή νερού; δίκτυο αποχέτευσης; δραστηριότητες διαχείρισης απορριμμάτων και αποκατάστασης).

Πίνακας 4. Βάρη κριτηρίων ανά πυλώνα για τη χρονική περίοδο 2015-2019

Συμπερασματικά, παρόλη την αύξηση των περιβαλλοντικών ζητημάτων που χρήζουν άμεση αντιμετώπιση παρατηρούμε ότι ο πρώτος πυλώνας E δεν υπάρχει ως προτεραιότητα για τους περισσότερους κλάδους και για στις τρεις πενταετίες. Θεωρητικά το αποτέλεσμα αυτό μοιάζει να μην είναι συμβατό με την πραγματικότητα, καθώς τουλάχιστον από το 2016 και έπειτα γίνονται κινήσεις για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής (Κ. Ζοπουνίδης, Μ. Εσκαντάρ, χρηματοδότηση της Οικολογικής Μετάβασης και Αποδοτικότητα, Οικονομικός Ταχυδρόμος 24.05.2022). Ωστόσο στο πρακτικό μέρος της αντιμετώπισης συναντάμε πολλές δυσκολίες, όπως είναι οι περιορισμένες χρηματοδοτήσεις.
Πρωταγωνιστικό ρόλο έχει ο πυλώνας κοινωνία και στις τρεις πενταετίες. Είναι γνωστό ότι τα κοινωνικά ζητήματα ήταν θέματα που αιώνες τώρα απασχολούσαν διάφορες ομάδες ατόμων προσπαθώντας να καταπολεμήσουν την κοινωνική ανισότητα. Επομένως, λογικό είναι να δίνεται τόση μεγάλη βαρύτητα σε θέματα που αφορούν την κοινωνία.
Ακόμη, για τις πενταετίες 2007-2011 και 2015-2019 δίνεται μεγάλη βαρύτητα στον πυλώνα G. Η Εταιρική Διακυβέρνηση αφορά κυρίως τις εταιρείες που είναι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο, και στη χώρα μας αρχίζει να καθιερώνεται από το 2002. Η γενική φιλοσοφία της Εταιρικής Διακυβέρνησης είναι η λήψη των αποφάσεων να λαμβάνεται από όσο το δυνατόν περισσότερα πρόσωπα και με δημοκρατική λειτουργία του ΔΣ μιας επιχείρησης. Δείχνει το βαθμό σοβαρότητας της κάθε εταιρείας και το κατά πόσο σέβεται τους μετόχους της.

Επομένως, ίσως μια σημαντική παρατήρηση είναι ότι όσο πιο παλιά είναι τα ζητήματα που αφορούν τις επιχειρήσεις, τόσο πιο μεγάλη είναι και η βαρύτητα που δίνουν για την αντιμετώπισή τους.

*Μέλος του Εργαστηρίου Financial Engineering Πολυτεχνείο Κρήτης
**Βασιλική Ακαδημία Οικονομικών & Χρηματοοικονομικών
Βασιλική Ευρωπαϊκή Ακαδημία των Διδακτόρων
Επίτιμος Δρ. ΑΠΘ
Πολυτεχνείο Κρήτης & Audencia Business School, France
CIHEAM – International Center for Advanced Mediterranean Agronomic Studies, Greece, France

Το άρθρο Διαχρονική Σημαντικότητα των Πυλώνων ESG… Των Μαριάννα Εσκαντάρ & Κωνσταντίνου Ζοπουνίδη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Με τη συζήτηση γύρω από το ESG να είναι πολύ ζωντανή το τελευταίο διάστημα, αποτελεί κοινό τόπο των πολυεθνικών ομίλων και των επαγγελματιών που ασχολούνται με τις ενδοομιλικές συναλλαγές (transfer pricing) ότι το πλαίσιο των κανόνων ESG θα επιφέρει σημαντικές αλλαγές στα επιχειρηματικά τους μοντέλα. Κατά συνέπεια, οι αλυσίδες αξίας/τροφοδοσίας αλλά και ο τρόπος που δομούνται και τιμολογούνται οι ενδοομιλικές σχέσεις αναμένεται να επηρεαστούν. Αυτό συμβαίνει γιατί το πλαίσιο των κανόνων ESG αλλάζει την οπτική αξιολόγησης των πολυεθνικών ομίλων, βάζοντας στην εικόνα και πρόσθετα κριτήρια. Χαρακτηριστικότερο, ίσως, από πλευράς φορολογίας και transfer pricing αποτελεί το εάν οι όμιλοι εφαρμόζουν υπεύθυνες και διαφανείς φορολογικές πολιτικές και καταβάλλουν τους (άμεσους/έμμεσους) φόρους που αναλογούν στις δραστηριότητες που επιτελούν στις επιμέρους δικαιοδοσίες δραστηριοποίησής τους.

Θα ήταν, ωστόσο, επιφανειακό να θεωρηθεί ότι η διάδραση ESG και transfer pricing περιορίζεται σε αυτά. Στην πραγματικότητα, μπορεί να εκτείνεται μέχρι τον επανασχεδιασμό της αλυσίδας αξίας/τροφοδοσίας ενός οργανισμού. Για παράδειγμα, εάν κατά την αξιολόγηση της τρέχουσας κατάστασης (baselining) προέκυπτε ότι οι δείκτες ESG ενός ομίλου υστερούν από το αντίστοιχο πλαίσιο κανόνων (διεθνή πρότυπα, υπερ-εθνική/εθνική νομοθεσία κ.λπ.) ή τις καθιερωμένες πρακτικές της αγοράς (π.χ., στο επίπεδο των συνολικών εκπομπών ρύπων θερμοκηπίου), ο οργανισμός ενδέχεται να όφειλε να αναθεωρήσει τους προμηθευτές πρώτων υλών – τον συνεργάτη υπηρεσιών logistics, να ενσωματώσει λιγότερο ρυπογόνες διαδικασίες παραγωγής, ή να εισάγει ανακυκλώσιμες/βιώσιμες συσκευασίες. Οι ενέργειες αυτές επιφέρουν μικρότερες ή μεγαλύτερες αλλαγές στην αλυσίδα αξίας/τροφοδοσίας.

Ομοίως, καθώς η ενσωμάτωση κριτηρίων ESG επηρεάζει τον τρόπο που, μεταξύ άλλων, επενδυτές και χρηματοδότες αξιολογούν τους ομίλους, η εικόνα που έχουν τέτοιοι φορείς αναφορικά με τον βαθμό πλήρωσης των κριτηρίων ESG θα επηρεάσει και τους όρους υπό τους οποίους είναι διατεθειμένοι να επενδύσουν/παράσχουν χρηματοδότηση. Και το ερώτημα εδώ είναι εάν και πώς πρέπει να επιμεριστεί μεταξύ των μελών ενός ομίλου το premium που σχετίζεται, για παράδειγμα, με τον υψηλό βαθμό πλήρωσης των κριτηρίων ESG/βιωσιμότητας («greenium»).

Εξίσου απτό παράδειγμα διάδρασης του πλαισίου ESG με το transfer pricing αποτελεί εκείνο που σχετίζεται με την επαναξιολόγηση του τρόπου επιμερισμού των κερδών μεταξύ των δικαιοδοσιών δραστηριοποίησης ενός ομίλου. Λόγω της εκτεταμένης εφαρμογής τηλεργασίας από σημαντικά/επιτελικά στελέχη, μπορεί να προκύψει σημαντική απόκλιση μεταξύ του τόπου φορολόγησης των κερδών και του τόπου που λαμβάνουν χώρα οι οικονομικές δραστηριότητες που γέννησαν αυτά τα κέρδη (συμπεριλαμβανομένης της λήψης των στρατηγικών/σημαντικών οικονομικά αποφάσεων) κατά παρέκκλιση τόσο των ενδεδειγμένων διεθνώς πρακτικών δίκαιης φορολόγησης όσο και των σχετικών δεσμεύσεων του ομίλου.

Δεν χρειάζεται να γίνει μία εξαντλητική αναφορά όλων των πιθανών περιπτώσεων διάδρασης των δύο πλαισίων. Αρκεί να γίνει σαφές ότι οι αλυσίδες αξίας και οι ενδοομιλικές πολιτικές τιμολόγησης που τις εξυπηρετούν οφείλουν να ευθυγραμμιστούν με το ESG για να ικανοποιούν τις δεσμεύσεις των πολυεθνικών οργανισμών. Οι δεσμεύσεις αυτές αφορούν περιβαλλοντικά θέματα, κοινωνικά ζητήματα, καθώς και θέματα που άπτονται της εταιρικής διακυβέρνησης.

Σκοπός είναι οι δαπάνες που θα αναληφθούν από τους πολυεθνικούς ομίλους να μην αναλωθούν σε μία στείρα κάλυψη των υποχρεώσεων συμμόρφωσης που σχετίζονται με το πλαίσιο ESG, αλλά να χρησιμοποιηθούν στην κατεύθυνση δημιουργίας πραγματικής αξίας για όλους τους εμπλεκόμενους, συμπεριλαμβανομένων των ιδίων των οργανισμών αλλά και της κοινωνίας. Το γεγονός αυτό αντανακλά την αλλαγή νοοτροπίας που συντελείται και θέλει τη φορολογία να αποτελεί ένα εργαλείο επίτευξης κοινωνικοοικονομικής συνοχής, δημιουργίας περιβαλλοντικής αξίας και μακροχρόνιας ευημερίας, και όχι έναν βραχυπρόθεσμο παράγοντα κόστους, όπως μέχρι πρότινος.

*Tax Senior Manager, PwC Ελλάδας

Πηγή: europeanbusiness.gr

Το άρθρο Η ενδοομιλική πλευρά του ESG… Του Δημήτρη Τζαβάρα εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Του Δημήτρη Σακίπη*

Οι παράγοντες ESG (περιβάλλον, κοινωνία, διακυβέρνηση) σχετίζονται με τη μη χρηματοοικονομική επίδοση των επιχειρήσεων και συνδέονται τόσο με το εσωτερικό τους περιβάλλον και τον τρόπο που είναι οργανωμένες και λειτουργούν, όσο και με το επιχειρηματικό τους μοντέλο (προϊόντα, υπηρεσίες κ.λπ.). Παρά τα προβλήματα της πανδημίας, το ESG αναδεικνύεται σε σημαντική προτεραιότητα, καθώς αφορά τη συμμόρφωση με σχετικές νομοθεσίες, τη βιωσιμότητα του οργανισμού, τη διαχείριση κινδύνων, την προσέλκυση επενδυτών καθώς και με τη δυνατότητα για φθηνότερη χρηματοδότηση.

Μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα είναι η κλιματική αλλαγή και η ανάγκη να περιοριστεί η αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη κατά 1,5 βαθμό Κελσίου. Σε αυτό το πλαίσιο, η Ε.Ε. έχει ανακοινώσει την Πράσινη Συμφωνία (Green Deal). Μία φιλόδοξη στρατηγική που στοχεύει στην κλιματική ουδετερότητα έως το 2050, ενώ παράλληλα προωθεί μεταρρυθμίσεις και σχέδια δράσεις που σχετίζονται με το ευρύτερο ESG πλαίσιο. Η υλοποίηση της Πράσινης Συμφωνίας προβλέπει τη χρηματοδότηση, κυρίως μέσω του χρηματοπιστωτικού συστήματος, της πράσινης μετάβασης με περισσότερα από 270 δισ. ετησίως έως το 2030. Σε αυτή τη κατεύθυνση, έχουν εγκριθεί σημαντικά κονδύλια από την Ε.Ε., ενώ το επόμενο διάστημα αναμένουμε περαιτέρω ανάπτυξη χρηματοδοτικών εργαλείων με στρατηγική κατεύθυνση την προώθηση βιώσιμων επενδύσεων, στην Ε.Ε. και παγκοσμίως.

Ανταποκρινόμενες στις νέες ESG απαιτήσεις, οι ελληνικές τράπεζες μετασχηματίζουν την εσωτερική λειτουργία τους, καθώς και τα προϊόντα και τις υπηρεσίες τους. Συγκεκριμένα, έχουν δεσμευθεί για την εφαρμογή των αρχών της υπεύθυνης τραπεζικής και βρίσκονται σε διαδικασία ενσωμάτωσης των κινδύνων της κλιματικής αλλαγής. Παράλληλα, συνδέουν νέα δάνεια και αναχρηματοδοτήσεις παλαιών με ESG κριτήρια, ενώ στοχεύουν στην προσέλκυση ESG κεφαλαίων μέσω της έκδοσης πράσινων ομολόγων ή ομολόγων βιωσιμότητας. Στο άμεσο μέλλον, οι τράπεζες θα παρέχουν ή θα ανανεώνουν δάνεια, δίνοντας κίνητρα, όπως χαμηλότερα επιτόκια, τα οποία θα συνδέονται με συγκεκριμένους ποσοτικούς ESG στόχους. Αν μια επιχείρηση λοιπόν μπορεί να σχεδιάσει και να υλοποιήσει μια ολοκληρωμένη ESG στρατηγική με συγκεκριμένους στόχους, θα αποκτήσει πρόσβαση σε φθηνότερο δανεισμό.

Η στρατηγική της Ε.Ε. αντικατοπτρίζεται και στους όρους του Ταμείου Ανάκαμψης, οι πόροι του οποίου θα αποτελέσουν την κινητήριο δύναμη για την ανάπτυξη της χώρας μας την επόμενη δεκαετία, όπως εξαγγέλθηκε από την κυβέρνηση. Ακολουθώντας τους σχετικούς κανόνες, πάνω από το 38% των επιδοτήσεων του ελληνικού σχεδίου ανάκαμψης προωθεί την πράσινη μετάβαση, συμβάλλοντας στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και στη δημιουργία μιας οικονομίας χαμηλών εκπομπών άνθρακα. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι οι ηλεκτρικές διασυνδέσεις των νησιών, τα συστήματα αποθήκευσης ενέργειας, τα προγράμματα «Εξοικονομώ» και οι επενδύσεις στην ηλεκτροκίνηση. Σημαντικοί είναι και οι πόροι που αφορούν την κοινωνία και περιλαμβάνουν επενδύσεις στην παιδεία, στην υγεία και στις ευάλωτες ομάδες.

Στο πλαίσιο ενός ολοκληρωμένου μετασχηματισμού, οι εταιρείες καλούνται να κάνουν τα εξής:

Να ενημερωθούν και να αποκτήσουν τεχνογνωσία σχετικά με τις κανονιστικές ρυθμίσεις αλλά και τις χρηματοδοτικές/ επενδυτικές ευκαιρίες που σχετίζονται με θέματα ESG.

Να επαναξιολογήσουν τη στρατηγική τους, το επιχειρηματικό τους μοντέλο και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας τους λαμβάνοντας υπόψη τους εν λόγω πυλώνες.

Να σχεδιάσουν τον οδικό χάρτη μετασχηματισμού με τις απαραίτητες ενέργειες και να αναπτύξουν ένα νέο μοντέλο διακυβέρνησης των σχετικών θεμάτων.

Να δημιουργήσουν ομάδα εργασίας, η οποία θα συνεργαστεί με τις τράπεζες και τους επενδυτές, ώστε να σχεδιάσουν την ESG στρατηγική τους, δεσμευόμενες σε συγκεκριμένους στόχους, η επίτευξη των οποίων, πέραν των άλλων, θα οδηγήσει σε φθηνότερη χρηματοδότηση.

Να βελτιώσουν τις ESG αξιολογήσεις (ratings), που στηρίζονται κυρίως στις πληροφορίες που είναι δημόσια διαθέσιμες, προετοιμάζοντας συνοπτικούς και ψηφιοποιημένους απολογισμούς, που θα αναδεικνύουν τη στρατηγική και τους στόχους.

*Senior Manager, ESG, Sustainability and Climate Change Services, PwC Ελλάδας

Το άρθρο Το ESG φέρνει μεγάλες αλλαγές… Του Δημήτρη Σακίπη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Λαμβάνοντας μια ολοένα και πιο σημαντική θέση στην καθημερινή μας ζωή, οι επιχειρήσεις ψηφιακής τεχνολογίας έχουν αυξήσει τον περιβαλλοντικό αντίκτυπό τους και έχουν συνειδητοποιήσει την κοινωνική τους ευθύνη.

Σε τάξεις μεγέθους, η ψηφιακή τεχνολογία αντιπροσωπεύει μεταξύ 6% και 10% της παγκόσμιας κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας και 4% των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. Από το 2007, έχουν πουληθεί 10 δισεκατομμύρια κινητά τηλέφωνα και υπάρχουν 8,9 συσκευές ανά άτομο το 2021 στη Δυτική Ευρώπη.

Από κοινωνική σκοπιά, ο τομέας είναι μια κινητήρια δύναμη για την απασχόληση, αλλά προσπαθεί να επιτύχει την ισότητα των δύο φύλων. Σήμερα, λιγότερο από το 27% των εργαζομένων σε αυτή τη δραστηριότητα στη Γαλλία είναι γυναίκες. Ενώ οι προκλήσεις είναι πολλές, ο τομέας έχει συνειδητοποιήσει την υπευθυνότητά του και έχει καταβάλει, σημαντικές προσπάθειες για ριζικό μετασχηματισμό.

Οι καταναλωτές δεν ανέχονται πλέον το «green washing» ή το «social washing» και η εποχή της κατανομής των μικρών μέτρων σε πολλά θέματα έχει περάσει (βλ. Κ. Ζοπουνίδης, Μ. Εσκαντάρ, ο κίνδυνος του greenwashing, Οικονομικός Ταχυδρόμος, 09/07/2021). Η εταιρική κοινωνική ευθύνη (ΕΚΕ) πρέπει πλέον να ενσωματωθεί στο νέο λειτουργικό μοντέλο της επιχείρισης.

Σίγουρα βλέπουμε να επέρχονται μεγάλες αλλαγές, με τις επιχειρήσεις να βρίσκονται υπό αυξανόμενη πίεση για να επιδείξουν μεγαλύτερη δέσμευση για μακροπρόθεσμη, βιώσιμη δημιουργία αξίας, που ενσωματώνει τις ευρύτερες απαιτήσεις των ανθρώπων και του πλανήτη.

Η επιχείρηση ως τρόπος προσωπικής ολοκλήρωσης

Στο πλαίσιο αυτό, μια επιχείρηση τεχνολογίας πρέπει να οδηγήσει έναν ολιστικό μετασχηματισμό. Από το νερό μέχρι τα απόβλητα, συμπεριλαμβανομένης της παραγωγής, της συσκευασίας, της δυνατότητας ανακύκλωσης, της υγείας, των κοινωνικών επιπτώσεων, της ηθικής ή του μάνατζμεντ, όλοι οι τομείς υπόκεινται σε μόνιμη αξιολόγηση και τα θέματα υπευθυνότητας προωθούνται στο υψηλότερο επίπεδο, χάρη στη σύσταση ειδικής επιτροπής: η ESG εκτελεστική επιτροπή εποπτείας.

«Η καλά οργανωμένη φιλανθρωπία ξεκινά από τον εαυτό σου», λέει μια παροιμία. Οι πιο αφοσιωμένες επιχειρήσεις επιδιώκουν να δημιουργήσουν υγιή, ανοιχτά και χωρίς αποκλεισμούς περιβάλλοντα για τους εργαζομένους τους. Πέρα από την επιτακτική ηθική, αυτή η μορφή επιχείρησης ως τρόπος προσωπικής ολοκλήρωσης καθιστά δυνατή την προσέλκυση και διατήρηση των καλύτερων ταλέντων σε μια ενάρετη λογική.

Ως επιχειρήσεις τεχνολογίας, αυτές ενδιαφέρονται για δύο κοινωνικά ζητήματα: την ισότητα των φύλων και την καταπολέμηση του ψηφιακού χάσματος.

Το πρώτο αποτελεί μέρος της αποστολής της Επιτροπής Διαφορετικότητας και Ένταξης και της οποίας αποστολή είναι να καταπολεμήσει τις διακρίσεις λόγω ηλικίας και φύλου που συνδέονται με σεξουαλική ταυτότητα, εθνικότητα, πολιτιστική προέλευση ή αναπηρίες (βλ. Κ. Ζοπουνίδης, Μ. Εσκαντάρ, η διαφορετικότητα των φύλων επηρεάζει τον κίνδυνο της επιχείρησης, Οικονομικός Ταχυδρόμος, 21/09/2021).

Όσον αφορά το ζήτημα του ψηφιακού χάσματος, οι επιχειρήσεις τεχνολογίας μπορούν να βασιστούν στο φιλανθρωπικό τους στόχο που φιλοδοξεί να θέσει τις τεχνολογίες στην υπηρεσία της εκπαίδευσης ή των μειονεκτούντων κοινοτήτων. Ως παράδειγμα, μπορούμε να αναφέρουμε την επιχείρηση Lenovo στη Γαλλία, που πρόσφερε δύο χιλιάδες tablets και υπολογιστές σε νοσοκομεία για να προωθήσει την επαφή των ασθενών με τις οικογένειές τους.

Παραγωγή με καλύτερες συνθήκες

Η ενεργειακή απόδοση, το αποτύπωμα άνθρακα, η ανακυκλωσιμότητα ή η χρήση των πρώτων υλών βρίσκονται στο επίκεντρο των ανησυχιών σήμερα και μεταμορφώνουν σε βάθος το ζήτημα παραγωγής των επιχειρήσεων τεχνολογίας.

Στον ενεργειακό τομέα, έχει έρθει η ώρα της βελτιστοποίησης. Για παράδειγμα, η επιχείρηση Lenovo μείωσε σε δέκα χρόνια κατά 92% τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου που συνδέονται με τις δραστηριότητές της και την κατανάλωση ενέργειας. Ο όμιλος έχει επίσης δεσμευτεί να μειώσει τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου στην αλυσίδα εφοδιασμού κατά ένα εκατομμύριο τόνους έως το 2025. Μέχρι το 2025, το 100% των υπολογιστών Lenovo θα ενσωματώνει ανακυκλωμένα υλικά και 50000 τόνοι ανακυκλωμένου πλαστικού θα έχουν ήδη χρησιμοποιηθεί στην κατασκευή προϊόντων της μάρκας και συσκευασίας από το 2005.

Εκτός από την ανακύκλωση, η μείωση της χρησιμοποίησης πρώτων υλών είναι θεμελιώδης. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Lenovo έχει ήδη περιορίσει την κατανάλωση συσκευασίας κατά περισσότερους από 3240 τόνους από το 2008.

Συμπερασματικά, πέρα από τις ίδιες τις επιχειρήσεις τεχνολογίας, η κοινωνία στο σύνολό της μπορεί να επωφεληθεί από τη ψηφιακή τεχνολογία στην υπηρεσία του κοινού καλού.

Η τεχνητή νοημοσύνη, οι μεγάλες υπολογιστικές δυνάμεις ή η προηγμένη επεξεργασία δεδομένων καθιστούν πλέον δυνατό να φανταστούμε εφαρμογές που ανήκαν ακόμη στην επιστημονική φαντασία πριν από μερικά χρόνια.

Για παράδειγμα, η πολωνική επιχείρηση byteLAKE μπόρεσε έτσι να βασιστεί στις τεχνολογίες της Lenovo για να αναπτύξει ένα σύστημα μέτρησης υγειών δένδρων που ονομάζεται «Eva Guard». Η λύση χρησιμοποιεί βίντεο υψηλής ανάλυσης που τραβήχτηκε από drones. Άλλα παραδείγματα είναι η προστασία των κοραλλιογενών υφάλων από την ΜΚΟ, The Hydrous, και η αναβίωση των παγκόσμιων πολιτισμών (North Carolina State University).

Τελικά, οι επιχειρήσεις τεχνολογίας έχουν σήμερα την τεράστια ευκαιρία να διαδραματίσουν κεντρικό ρόλο στην οικοδόμηση μιας δικαιότερης και πιο βιώσιμης κοινωνίας (βλ. Κ. Ζοπουνίδης, Α. Γαλαριώτης, Μ. Εσκαντάρ, η τεχνολογική και η χρηματοοικονομική καινοτομία είναι κοινωνικά χρήσιμη; Οικονομικός Ταχυδρόμος, 17/10/2021).

* Καθηγητής Κωνσταντίνος Ζοπουνίδης, Ακαδημαϊκός, Βασιλική Ακαδημία Οικονομικών & Χρηματοοικονομικών, Βασιλική Ευρωπαϊκή Ακαδημία των Διδακτόρων, Επίτιμος Δρ. ΑΠΘ, Πολυτεχνείο Κρήτης & Audencia Business School, France

* Υποψήφια Δρ. Μαριάννα Εσκαντάρ, Μέλος του Εργαστηρίου Financial Engineering, Πολυτεχνείο Κρήτης

* Δρ. Αιμίλιος Γαλαριώτης, Καθηγητής Χρηματοοικονομικής, Αντιπρύτανης Έρευνας, Audencia Business School, France

Το άρθρο Επιχειρήσεις Τεχνολογίας και ESG… Των Κωνσταντίνου Ζοπουνίδη, Μαριάννας Εσκεντάρ, Αιμίλιου Γαλαριώτη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Καθώς οι εταιρικές αναφορές για θέματα περιβάλλοντος, κοινωνίας και διακυβέρνησης (ESG) αυξάνονται εκθετικά το τελευταίο διάστημα παγκοσμίως και στην Ελλάδα, είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν πρόκειται για μια συγκυριακή τάση, αλλά για μια μακροπρόθεσμη αλλαγή με σημαντικές επιπτώσεις για τις επιχειρήσεις. Η πανδημία άλλαξε δραματικά τον τρόπο που η κοινωνία αντιμετωπίζει τις επιχειρήσεις: επενδυτές, εργαζόμενοι και καταναλωτές απαιτούν, όλο και περισσότερο, από τις επιχειρήσεις να δημιουργούν μακροπρόθεσμη αξία για όλους, να συμβάλουν ενεργά στην αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης και να λογοδοτούν για τις δράσεις τους με διαφάνεια.

Η αλλαγή αυτή δεν είναι θεωρητική. Σύμφωνα με την τελευταία έρευνα CEO Imperative Survey της ΕΥ, οι διευθύνοντες σύμβουλοι παγκοσμίως αναγνωρίζουν τις προσδοκίες των καταναλωτών ως τον δεύτερο σημαντικότερο παράγοντα που ωθεί τον μετασχηματισμό των επιχειρήσεων, μετά τις τεχνολογικές εξελίξεις. Στην Ελλάδα, το 72% των επιχειρήσεων σκοπεύουν να υιοθετήσουν σημαντικά νέα μέτρα για να αναλάβουν την ευθύνη για τις κοινωνικές και περιβαλλοντικές επιπτώσεις των δραστηριοτήτων τους.

Η έρευνα Future Consumer Index Ελλάδα 2021 επιβεβαιώνει ότι, και στη χώρα μας, δυο στους τρεις καταναλωτές (66%) πιστεύουν ότι οι μάρκες (brands) έχουν την υποχρέωση να γίνουν καταλύτες θετικής αλλαγής στον κόσμο. Σχεδόν τρεις στους τέσσερις (71%) δηλώνουν ότι η συμπεριφορά μίας επιχείρησης είναι τόσο σημαντική όσο και τα προϊόντα / υπηρεσίες που προσφέρει, ενώ, αν χάσουν την εμπιστοσύνη τους σε μια εταιρεία, είναι αποφασισμένοι να πάψουν να αγοράζουν τα προϊόντα της (63%), ή να παροτρύνουν τους φίλους και τις οικογένειές τους να κάνουν το ίδιο (47%).

Η επενδυτική κοινότητα, παρακολουθώντας τη σημαντική αυτή στροφή, απαιτεί από τις εταιρείες να συμπεριλαμβάνουν στις αναφορές τους αναλυτικά στοιχεία για τις επιδόσεις τους σε ζητήματα ESG και κλιματικής αλλαγής.

Με αυτά τα δεδομένα μπορούμε να προβλέψουμε ότι, στα χρόνια που έρχονται, η κατανάλωση, το ανθρώπινο ταλέντο και τα επενδυτικά κεφάλαια θα μετακινηθούν σταδιακά προς τις επιχειρήσεις που έχουν τις καλύτερες επιδόσεις σε ζητήματα ESG και επικοινωνούν τα αποτελέσματα των ενεργειών τους και τη μακροπρόθεσμη αξία που παράγουν, με πειστικό τρόπο.

Οι έρευνές μας επιβεβαιώνουν ότι οι επιχειρήσεις συνειδητοποιούν την πρόκληση αυτή. Ωστόσο, υπάρχει ακόμη σημαντική απόκλιση μεταξύ διαπιστώσεων, προθέσεων και πράξεων. Η απόκλιση φαίνεται να είναι εντονότερη στη χώρα μας, καθώς οι επιχειρήσεις αγωνίζονται, συγχρόνως, να ανταποκριθούν στις μεγάλες αλλαγές, όπως η ψηφιακή επανάσταση, που συντελέστηκαν τα χρόνια που η ελληνική οικονομία έδινε μάχη επιβίωσης.

Σήμερα, οι ελληνικές επιχειρήσεις μετασχηματίζονται για να πρωταγωνιστήσουν στην ανάκαμψη της οικονομίας. Εκείνες που θα θέσουν τα ζητήματα ESG και τη βιώσιμη ανάπτυξη στο επίκεντρο της στρατηγικής τους, θα ξεχωρίσουν και θα κάνουν τη διαφορά, κερδίζοντας την εμπιστοσύνη των καταναλωτών, των επενδυτών και της ευρύτερης κοινωνίας.

*διευθύνων σύμβουλος της EY Ελλάδος

Πηγή: europeanbusiness.gr

Το άρθρο ESG: Θεωρητική Αναζήτηση ή Πρακτική Ανάγκη;… Του Παναγιώτη Παπάζογλου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Οι επενδυτές που επέλεξαν να ενσωματώσουν θέματα ESG και κλίματος στα χαρτοφυλάκια τους θα εμφανιστούν ενισχυμένοι στις πεποιθήσεις τους και την προθυμία τους να δράσουν περισσότερο για το μέλλον. Σίγουρα αύριο θα ενταχθούν νέοι στο κίνημα για τη μετατροπή των οικονομιών μας στην υπηρεσία της βιώσιμης ανάπτυξης.

Γιατί είναι σημαντικό να εξετάσουμε τους παράγοντες ESG μέσα στην πιστωτική ανάλυση;

Η διεθνής βιβλιογραφία έδειξε ότι η κλιματική αλλαγή είχε έμμεση επίδραση στις ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις των επιχειρήσεων μέσω των πιο συχνών και σοβαρών κλιματικών καταστροφών. Όταν υπάρχει ένα σοκ στην αλυσίδα αξίας, πολλές επιχειρήσεις αθετούν τις υποχρεώσεις τους. Μερικοί τομείς κινδυνεύουν μεσοπρόθεσμα να χρηματοδοτούνται λιγότερο από τις τράπεζες και να δουν τη φερεγγυότητά τους να μειώνεται.

Αλλά δεν είναι μόνο ο περιβαλλοντικός κίνδυνος: το σύνολο των παραγόντων ESG, μπορεί να επηρεάσει την ικανότητα των επιχειρήσεων να αποπληρώσουν τα χρέη τους. Συχνά οι ταραχές στο δρόμο μπορούν να επηρεάσουν τη δραστηριότητα των επιχειρήσεων και κατά συνέπεια τον πιστωτικό τους κίνδυνο. Πρέπει λοιπόν να ληφθούν υπόψη κοινωνικοί παράγοντες για την εκτίμηση του πιστωτικού κινδύνου των επιχειρήσεων σε μια δεδομένη χώρα. Σχετικά άρθρα με την επίδραση των παραγόντων ESG στον πιστωτικό κίνδυνο έχουν δημοσιευθεί πρόσφατα από μέλη του Εργαστηρίου Financial Engineering.

1. K. Ζοπουνίδης, Μ. Εσκαντάρ, τα κριτήρια ESG έχουν αντίκτυπο στον πιστωτικό κίνδυνο; Ναυτεμπορική, Κυριακή 7 Μαρτίου 2021.
2. Κ. Ζοπουνίδης, Μ. Εσκαντάρ, πιστωτικός κίνδυνος και ESG, μελέτες περίπτωσης, Ναυτεμπορική, Τετάρτη 10 Μαρτίου 2021.
3. Κ. Ζοπουνίδης, Μ. Εσκαντάρ, το τρίπτυχο ESG και η νέα προσέγγιση εκτίμησης κινδύνου, Ναυτεμπορική, 12 Μαρτίου 2021.

Αρκετές εταιρείες εκτίμησης κινδύνου χώρας αποφάσισαν την ενσωμάτωση σχετικών τρωτών σημείων που συνδέονται από τη μη λήψη υπόψη παραγόντων ESG στη βαθμολογία «κινδύνου χώρας», η οποία αξιολογεί τον κίνδυνο να μην αποζημιώνονται από επιχειρήσεις σε δεδομένη χώρα. Για τις μεθοδολογίες εκτίμησης κινδύνου χώρας, ο αναγνώστης μπορεί να συμβουλευθεί το βιβλίο: K. Kosmidou, M. Doumpos, C. Zopounidis, Country risk evaluation, Springer, 2008.

Μερικά κριτήρια που ενίσχυσαν τον εντοπισμό του πολιτικού κινδύνου των χωρών είναι: η περιβαλλοντική – ενεργειακή ένταση του ΑΕΠ, το ποσοστό των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, κατά κεφαλή εκπομπή CO2, άγχος, ποσοστό ανακύκλωσης, και ευάλωτο ποσοστό πληθυσμού σε κλιματικά σοκ.

Η βαθμολόγηση των χωρών σε σχέση με τους παράγοντες ESG θα είναι η ακόλουθη. Οι χώρες που προωθούν το τρίπτυχο ESG θα κερδίσουν θέσεις στην κατάταξη και θα είναι λιγότερο τρωτές σε διάφορα σοκ. Πρόκειται για πλούσιες χώρες. Αντίθετα, άλλες χώρες λιγότερο ευαίσθητες σε παράγοντες ESG θα χάσουν θέσεις στην κατάταξη των χωρών αναφορικά με τον κίνδυνο.

Παρατηρείται λοιπόν ότι η θεώρηση κριτηρίων ESG και κυρίως του περιβάλλοντος αναδεικνύει τα δυνατά και αδύνατα σημεία των χωρών στη βαθμολογική κλίμακα του κινδύνου χωρών.

Συμπερασματικά, υπάρχει μια συσχέτιση μεταξύ των κινδύνων αυτών συχνά αντιληπτών ως εξωτερικών από τις επιχειρήσεις και των ληξιπρόθεσμων λογαριασμών των πελατών τους. Οι επιχειρήσεις πρέπει να προσαρμόσουν την εργαλειοθήκη τους για να λάβουν υπόψη τους κινδύνους αυτούς. Μέχρι στιγμής, οι αναλυτές εξετάζουν την ευρωστία του τραπεζικού συστήματος ή τα αποθεματικά κεφάλαια μιας χώρας. Σήμερα, συνειδητοποιούμε ότι στην πραγματικότητα, η πτώχευση μιας επιχείρησης μπορεί να έρθει από ένα κανονιστικό σοκ ή από μια πολιτική κατάσταση που δεν ήταν τόσο σταθερή όσο φαινόταν αρχικά.

Συγκεκριμένα, πριν από τη χορήγηση δανείου, είναι επομένως απαραίτητο να σκεφτούμε τους κινδύνους ESG που αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις της χώρας και πιστεύουν ότι αυτές δεν πρόκειται να πληρώσουν τα χρέη τους όταν οι δρόμοι κόβονται από πλημμύρες ή πυρκαγιές ή όταν υπόκεινται σε ένα νέο φόρο ή όταν τα περιουσιακά τους στοιχεία υποεκτιμούνται λόγω νέων ρυθμίσεων.

*Βασιλική Ακαδημία Οικονομικών & Χρηματοοικονομικών
Βασιλική Ευρωπαϊκή Ακαδημία των Διδακτόρων
Επίτιμος Δρ. ΑΠΘ Πολυτεχνείο Κρήτης & Audencia Business School, France

Το άρθρο Παράγοντες ESG και Εκτίμηση Κινδύνου Χώρας… Του Κωνσταντίνου Ζοπουνίδη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Η πιστοληπτική ικανότητα μιας αναδυόμενης χώρας εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Οι επενδυτές συνήθως επικεντρώνονται σε μια σειρά μακροοικονομικών μεταβλητών, όπως δημοσιονομικά ελλείμματα, επίπεδο χρέους ή συναλλαγματικά αποθέματα (βλ. Μ. Δούμπος, Κ. Κοσμίδου, Κ. Ζοπουνίδης, Δ. Γιαννακάκη, Ανάλυση και εκτίμηση κινδύνου χώρας, Εκδ. Κλειδάριθμος, 2004). Ισχυροί μακροοικονομικοί δείκτες είναι απαραίτητοι για μια ισορροπημένη οικονομική ανάπτυξη, αλλά δεν είναι αρκετοί. Είναι επίσης απαραίτητο να ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά στις επιδόσεις μιας χώρας σε μακροπρόθεσμα θέματα που σχετίζονται με τα περιβαλλοντικά πρότυπα, τα κοινωνικά αποτελέσματα και τη διακυβέρνηση των δημόσιων φορέων (βλ. Κ. Ζοπουνίδης, Μ. Εσκαντάρ, Κλασική επένδυση και κοινωνικά υπεύθυνη επένδυση: Κριτήρια εκτίμησης, Ναυτεμπορική, Κυριακή 18 Απριλίου 2021). Οι παράγοντες ESG είναι οι οδηγοί της οικονομικής ανάπτυξης που θα παίξουν καθοριστικό ρόλο στην ικανότητα μιας χώρας να αποπληρώσει το χρέος της (βλ. Κ. Ζοπουνίδης, Παγκόσμια θύελλα του χρέους, Ναυτεμπορική, Τρίτη 17 Δεκεμβρίου 2019).

Η σημασία αυτών των παραγόντων για τα κρατικά ομόλογα έχει τεκμηριωθεί σε παγκόσμιο επίπεδο. Γίνεται αντιληπτό ότι οι ερωτήσεις ESG είναι ακόμη πιο σχετικές στο πλαίσιο των αναδυόμενων αγορών. Το επίπεδο κοινωνικοοικονομικής ανάπτυξης, ο βαθμός πολιτικής σταθερότητας ή ο σεβασμός του κράτους δικαίου διαφέρουν σημαντικά από χώρα σε χώρα. Το αναδυόμενο χρέος είναι μια κατηγορία περιουσιακών στοιχείων που έχει αναπτυχθεί και διαφοροποιηθεί τα τελευταία χρόνια, καθώς χώρες σε όλες τις περιοχές του κόσμου εξέδωσαν για πρώτη φορά ομόλογα. Την τελευταία δεκαετία, το μεγαλύτερο μέρος της ανάπτυξης έχει δημιουργηθεί από προαναδυόμενες χώρες όπου οι πρακτικές ESG είναι συχνά χαλαρές. (βλ. Κ. Ζοπουνίδης, Μ. Εσκαντάρ, Πρακτικές ESG και χρηματοοικονομική απόδοση: υπάρχει αλήθεια; Πολυτεχνείο Κρήτης, 10/08/2021).

Εμπεριστατωμένη ανάλυσηESG

Είναι ουσιαστικό να υπάρχει διαφάνεια σχετικά με τη μέθοδο ESG που χρησιμοποιείται έτσι ώστε οι αξίες ESG να είναι σαφείς, μεταξύ της ποικιλίας των επενδυτικών προϊόντων. Η πανδημία αποκάλυψε με τρόπο δυναμικό, τις αδυναμίες αρκετών οικονομιών. Η προσεκτική επιλογή επενδύσεων είναι ιδιαίτερα σημαντική για τις αναδυόμενες οικονομίες, καθώς αυτές έχουν περιέλθει σε σοβαρή ύφεση λόγω της απότομης κατάρρευσης των εσόδων από τον τουρισμό και τις εξαγωγές. Οι παράγοντες ESG όχι μόνο συμβάλλουν στη διεξαγωγή της παραδοσιακής μακροοικονομικής ανάλυσης, αλλά επικεντρώνονται και στη βιώσιμη ανάπτυξη. Οι θετικές πτυχές των κριτηρίων ESG μιας χώρας είναι δείκτης της μακροπρόθεσμης σταθερότητάς της.

Ενώ οι αναδυόμενες χώρες τείνουν να αντιπροσωπεύουν μεγαλύτερους κινδύνους ESG, έχουν επίσης σημαντικές δυνατότητες βελτίωσης. Ορισμένοι δείκτες ESG συσχετίζονται στενά με το πιστωτικό προφίλ της χώρας (βλ. Κ. Ζοπουνίδης, Μ. Εσκαντάρ, Τα κριτήρια ESG έχουν αντίκτυπο στον πιστωτικό κίνδυνο; Ναυτεμπορική, Κυριακή 7 Μαρτίου 2021). Για παράδειγμα, οι χώρες με δυσμενείς δείκτες διαφθοράς τείνουν να κατανέμουν εσφαλμένα κεφάλαια και, ως αποτέλεσμα, να αντιμετωπίζουν επιδείνωση του πιστωτικού τους προφίλ. Ο καθορισμός ιδίων μοντέλων ESG επιτρέπει στις αναδυόμενες χώρες να ακολουθήσουν μια επενδυτική στρατηγική προσανατολισμένη στα κριτήρια ESG ανεξάρτητα από τη συναίνεση της αγοράς. Για τους επενδυτές, αυτό έχει το πλεονέκτημα να μειώσει τον κίνδυνο ξαφνικών απωλειών, οι οποίες είναι δύσκολο να προβλεφθούν με τα παραδοσιακά μακροοικονομικά μοντέλα. Πέρυσι, οι επενδύσεις που έλαβαν υπόψη τα κριτήρια ESG σε κρατικά ομόλογα από αναδυόμενες αγορές ξεπέρασαν τη συνολική αγορά περισσότερο από 0,5%, γεγονός που μαρτυρά την ανώτερη απόδοση των επενδύσεων ESG για ένα έτος. Μακροπρόθεσμα, οι βιώσιμες επενδύσεις σε αναδυόμενες αγορές τελικά αποδίδουν για όλους.

Ανάγκη για μεγαλύτερη διαφάνεια αξιολόγησης των κριτηρίων ESG

Ωστόσο, η μεγάλη ποικιλία επενδυτικών προϊόντων που εστιάζουν στο τρίπτυχο ESG απαιτεί πλήρη κατανόηση των εννοιών και των μεθόδων ESG. Οι βαθμολογήσεις ESG των βασικών παρόχων δεδομένων ESG δεν είναι στην πραγματικότητα πολύ ομοιογενείς, οι εκτιμήσεις ESG εξαρτώνται, μεταξύ άλλων, από τις πληροφορίες που λαμβάνονται υπόψη και τη στάθμιση που επιλέγεται. Ως αποτέλεσμα, οι τιμές διαφορετικών χωρών μπορεί να ποικίλλουν σε μεγάλο βαθμό. Για παράδειγμα ενώ ένας πάροχος δεδομένων δίνει βαθμολογία ESG στην Ουγγαρία 75/100, ένας άλλος πάροχος δίνει μόνο 59/100. Ταυτόχρονα, μια καλή συνολική βαθμολογία ESG μπορεί να καλύψει αδυναμίες σε ορισμένους επιμέρους παράγοντες που εμπλέκονται στη συνολική αξιολόγηση. Επιπλέον, τα εσωτερικά μοντέλα επιτρέπουν τη στάθμιση των παραγόντων ESG σύμφωνα με τις επενδυτικές πεποιθήσεις του καθενός παρόχου δεδομένων.

Παράδειγμα

Το μοντέλο ESG μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη σύνταξη καταλόγων αποκλεισμού, για την αντιμετώπιση δυνητικών ανησυχιών των επενδυτών για διάφορα θέματα ESG και για τη βελτίωση του προφίλ ενός χαρτοφυλακίου αναδυόμενων ομολόγων. Τα φίλτρα μπορούν να δημιουργηθούν για την επιλογή χωρών σύμφωνα με τη συνολική βαθμολογία ESG ή βάσει διαφορετικής στάθμισης για τους πυλώνες Ε, S, ή G. Αυτό θα επιτρέψει στη διαχείριση των χαρτοφυλακίων σύμφωνα με τους δείκτες αναφοράς ESG. Η χρήση του μοντέλου για αποκλειστικούς σκοπούς όχι μόνο καθιστά δυνατή την αποφυγή αθέτησης υποχρεώσεων από κρατικούς δανειολήπτες, αλλά και τον περιορισμό της έκθεσης σε χώρες των οποίων οι παράγοντες ESG επιδεινώνονται σταδιακά, γεγονός που θα μπορούσε να οδηγήσει σε χαμηλή απόδοση.

Παρακάτω παρουσιάζονται τα αποτελέσματα μερικών αναδυόμενων χωρών με βάση τις βαθμολογίες ESG από ένα μεγάλο επενδυτικό οίκο.

Συμπερασματικά, το χρέος των αναδυόμενων χωρών είναι μια ολοένα και πιο διαφορετική κατηγορία περιουσιακών στοιχείων. Από αυτή την άποψη, η ενεργός διαχείριση είναι απαραίτητη και πρέπει να συνοδεύεται από μια επενδυτική διαδικασία που λαμβάνει αυστηρά υπόψη τους παράγοντες ESG. Λαμβάνοντας υπόψη τα κριτήρια ESG, οι επενδυτές θα είναι σε θέση να βελτιστοποιήσουν τα χαρτοφυλάκια τους και να μετριάσουν ορισμένους κινδύνους (βλ. Κ. Ζοπουνίδης, Α. Γαλαριώτης, Μ. Εσκαντάρ, ESGInvesting, Ναυτεμπορική, Τετάρτη 3 Φεβρουαρίου 2021).

*Ακαδημαϊκός
Πολυτεχνείο Κρήτης & Audencia Business School, France

Το άρθρο Μοντέλα ESG σε Αναδυόμενες Χώρες… Του Κωνσταντίνου Ζοπουνίδη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.