Δεν είχα σκοπό να το γράψω το άρθρο αυτό , μέχρι που άκουσα τον γ.γ. του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα στην προ ημερησίας συζήτηση στη βουλή για τον Ρώσο-ουκρανικό πόλεμο, να κουνά το δάκτυλο στην κυβέρνηση, γιατί επέλεξε το Νατοϊκό «ιμπεριαλιστικό» στρατόπεδο έναντι του άλλου , του Ρώσικου.

Του θυμίζω:

1. Μελετώντας την ιστορία κ. Κουτσούμπα, δεν διάβασα πουθενά στην μακρόχρονη ιστορία της Ουκρανίας να θέλει διακαώς να συνταχτεί με την Ρωσία και ιδιαίτερα την κομμουνιστική, αντιθέτως, τα σοβιετικά στρατεύματα εισέβαλαν το 1920 στα εδάφη της και την εξανάγκασαν με το ζόρι να ενταχτεί στην ΕΣΣΔ.

2. Ούτε είδα κανένα δημοψήφισμα του λαού της το 1932 υπέρ της βίαιης κολεκτιβοποίησης που της επιβληθεί. Αντιθέτως την απέκλεισαν από την τροφοδοσία τροφίμων για ένα χρόνο πεθαίνοντας 7 εκ. Ουκρανοί από πείνα. Αν θυμάστε…

3. Να σας θυμίσω ότι το 1920 οι Ρώσοι κατέλαβαν το Αζερμπαϊτζάν, την Γεωργία και την Αρμενία μετά από σκληρές μάχες των λαών τους που πολεμούσαν για την ανεξαρτησία τους.

4. Να σας θυμίσω επίσης ότι το ίδιο συνέβη το 1921, όταν οι Ρώσοι κομμουνιστές επιτέθηκαν στην Κεντρική Ασία και κατέπνιξαν τα εθνικά κινήματα μουσουλμανικών λαών που διεκδικούσαν την ανεξαρτησία τους από τη Ρωσία, προσαρτώντας παράλληλα στην ΕΣΣΔ και τις αυτόνομες περιοχές Κίβα και Μπουχάρα.

5. Να σας θυμίσω επίσης, το ίδιο έτος , ότι η Μογγολία προσαρτήθηκε με πόλεμο στην ΕΣΣΔ χωρίς να ερωτηθεί ο λαός της;

6. Τον Σεπτέμβριο του 1939, σας θυμίζω κ. Κουτσούμπα η Γερμάνια εισέβαλε στην Πολωνία από τα δυτικά και 16 μέρες μετά η ΕΣΣΔ από τα ανατολικά, διαμελίζοντας την. Ξέρετε τι επικαλέστηκαν ; Την προστασία των Γερμανών της Πολωνίας και την προστασία της ουκρανικής και λευκορωσικής μειονότητας. Κάτι αντίστοιχο που τώρα επικαλείται ο Πούτιν για τους ρωσόφωνους της Ουκρανίας και ο Ετζεβίτ για τους τουρκοκύπριους στην Κύπρο το 1974.

7. Κύριε Κουτσούμπα πολύ θα ήθελα να μου απαντούσατε γιατί η «φιλειρηνική» ΕΣΣΔ εισέβαλε στην Φιλανδία το Νοέμβριο του 1939 καταλαμβάνοντας 11% των εδαφών της και το 30% των γεωοικονομικών πηγών της, αναγκάζοντας την Κοινωνία των Εθνών να την αποβάλλουν από τάξεις της;

8. Γιατί κ. Κουτσούμπα τον Ιούνιο του 1940 εισέβαλε ο Κόκκινος στρατός στην Εσθονία, Λετονία και Λιθουανία ενσωματώνοντας τες στην ΕΣΣΔ; Μήπως είδατε τους λαούς των χωρων της Βαλτικής να σχίζουν τις φλέβες τους γι αυτήν την επιλογή;

9. κ. Κουτσούμπα να σας θυμίσω επίσης ότι από το 1945 έως το 1949 κομουνιστικοποιήσατε τα κράτη της βαλκανικής χωρίς να τηρήσετε τις συμφωνίες της Γιάλτας και του Πότσδαμ περί αυτοδιάθεσης τους. Το ίδιο πήγατε να κάνετε και στην Ελλάδα (εκτός συμφωνίας) αλλά ευτυχώς αντισταθήκαμε.

10. Ακόμα και όταν οι λαοί αυτών επαναστάτησαν, σας θυμίζω τέσσερεις ημερομηνίες που τις κατέπνιξαν τα σοβιετικά τανκς και οι κομμουνιστικές κυβερνήσεις τους. Την καταστολή της εξέγερσης στην Αν. Γερμάνια το 1953, την εξέγερση της Βουδαπέστης το 1956, την άνοιξη της Πράγας το 1968 και το κίνημα Αλληλεγγύης του Λεχ Βαλέσα το 1980.

11. Στο τέλος του β΄ παγκοσμίου πολέμου, το κομμουνιστικό χταπόδι άπλωσε τα πλοκάμια του και άρπαξε τα νησιά Κουρίλλες και το Νότιο Σαχαλίνη από την Ιαπωνία και την επαρχία Τάνου Τούβα από την Κίνα. Σήμερα από τα μέρη αυτά περνά ο αγωγός φυσικού αερίου (The Power of Siberia), που τροφοδοτεί την Κίνα, ως εναλλακτική λύση από τον αποκλεισμό των ευρωπαϊκών αγορών. Για να καταλάβετε ότι μικρές διαφορές έχει σήμερα η αυταρχική Ρωσία του Πούτιν με την κομμουνιστική Ρωσία των «φιλειρηνικών ηγετών της. (Λένιν, Στάλιν , Χρουστσόφ , Μπρέζνιεφ κ.α)

12.Μήπως ξεχάσατε την εισβολή των σοβιετικών τανκς το 1979 στο Αφγανιστάν σε ένα 10χρονο πόλεμο, στον οποίο και έχασαν; Δεν σας είδα τόσα χρόνια να διαδηλώνετε έξω από την Ρωσική πρεσβεία για τους λαούς που κατακυριεύσατε όλα αυτά τα χρόνια. Είχατε πάντα την ίδια καραμέλα με το αστείο επιχείρημα που λένε τώρα οι Ρώσοι εισβολείς: «επεμβαίνουμε για να προλάβουμε την επέκταση του ΝΑΤΟ»

Και μια σύντομη ιστορία για το τέλος…

Το 1944 η κυβέρνηση του Ιράν υπέγραψε συμφωνία εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων πετρελαίου με αμερικανικές και βρετανικές εταιρείες. Η Μόσχα απαίτησε συνεκμετάλλευση των πετρελαίων στο Β. Ιράν. Το Ιράν απάντησε αρνητικά. Ο Στάλιν δεν απέσυρε τα στρατεύματα του (ως όφειλε μετά το τέλος του β παγκοσμίου πολέμου) από την χώρα και ενίσχυσε τα αυτονομιστικά κινήματα της περιοχής σχηματίζοντας την Κουρδική Λαϊκή Δημοκρατία διαμελίζοντας τη χώρα. Μετά από συντονισμένες αντιδράσεις των ΗΠΑ και της Βρετάνιας, αλλά και Κ.Κ. Ιράν( που δεν ήθελε τη διάσπαση της χώρας του) , απέσυρε τα στρατεύματα του, τερμάτισε άδοξα το νεοσύστατο κράτος και αποσοβήθηκε ο διαμελισμός του Ιράν.

Ξέρετε πως λέγονται κ. Κουτσούμπα όλα αυτά; Ιμπεριαλισμός.

Και ξέρετε πως λέγεστε εσείς;

Επιλεκτικά ευαίσθητος για να μη πω… υποκριτής.

*Συγγραφέας.

Το άρθρο Οι Ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι της ΕΣΣΔ… Του Αντώνη Κρούστη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Διαβάζοντας τα έγγραφα που ο καθηγητής Σεργκέϊ Ραντζένκο, ιστορικός, έδωσε στη δημοσιότητα για τις σχέσεις ΕΣΣΔ-ΚΚΕ στη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, η πρώτη μου σκέψη ήταν: που θα βρισκόταν σήμερα η Ελλάδα αν το 1946 το ΚΚΕ δεν είχε προκαλέσει εμφύλιο πόλεμο και πως θα ήταν αν το κόμμα αυτό είχε επικρατήσει?

Στην πρώτη περίπτωση, είμαι σχεδόν βέβαιος ότι η χώρα θα αποτελούσε μια μεσογειακή Ελβετία και σίγουρα θα βρισκόταν μέσα στις δέκα πλουσιότερες του κόσμου. Αντιθέτως αν είχαν επικρατήσει τύποι όπως οι Ζαχαριάδης, Βαφειάδης, Βλαντάς, Βελουχιώτης και άλλοι τινές, τότε η παγκόσμια ιστορία θα είχε εμπλουτισθεί με νέα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Όταν ο Λεωνίδας Κύρκος έλεγε «ευτυχώς που δεν νικήσαμε», ήξερε πολύ καλά τι εννοούσε. Παρ’ όλα αυτά, πέντε Έλληνες στους εκατό, ψηφίζουν ακόμα ένα κόμμα, το οποίο στο καταστατικό του δηλώνει ότι όταν έλθει στην εξουσία θα καταργήσει την κοινοβουλευτική δημοκρατία, στο όνομα του … λαού!!!Είναι δε απίστευτο το ότι ένα κόμμα που δηλώνει ότι θέλει να καταργήσει την κοινοβουλευτική δημοκρατία, συμμετέχει στο Κοινοβούλιο και πληρώνεται γι’ αυτό. Παράλληλα δε, φτύνει καθημερινά την κοινοβουλευτική δημοκρατία κατηγορώντας ως φασίστες όσους την υπερασπίζονται, αν όλα αυτά δεν είναι η πεμπτουσία της δημοκρατίας που κάποιοι θέλουν να καταργήσουν ,τότε τι είναι?

Κατά τα λοιπά, τα έγγραφα επιβεβαιώνουν με τραγικό τρόπο, ότι ενώ ο Ελευθέριος Βενιζέλος είχε διπλασιάσει γεωγραφικά και πολιτικά την Ελλάδα, το ΚΚΕ, μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο αγωνιζόταν να την κόψει στα δύο για να δημιουργήσει στο βόρειο τμήμα της Ελλάδας μια χώρα στρατόπεδο – συγκέντρωσης, κατά το πρότυπο της Κορέας. Τελικά δε, ο Κροάτης Τίτο και ο Αλβανός Χότζας ματαίωσαν το σχέδιο αυτό, για ιδιοτελείς προφανώς λόγους, οι οποίοι μας επιτρέπουν, έστω και χρεωκοπημένοι να φιγουράρουμε μέσα στις 35 πιο πλούσιες χώρες στον κόσμο, επί 195 επισήμως αναγνωρισμένων χωρών.

Μετά από έναν τραγικό εμφύλιο και μια γελοία στρατιωτική δικτατορία επτά ετών, απότοκο του εμφυλίου και αυτή, μπορούν όσοι πιστεύουν να κάνουν το σταυρό τους για το τι γλυτώσαμε το 1949. Με ποιο κόστος όμως και κυρίως ποια πνευματική καθυστέρηση?

Το άρθρο Πίσω από τα αρχεία της ΕΣΣΔ για τον εμφύλιο… Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Σε κάθε ελληνικό σπίτι σε όλη την παραλιακή γραμμή από την Ανάπα στην περιοχή του Κράσνονταρ έως το Σόχουμ της Αμπχαζίας και το Βατούμ της Αντζαρίας μπήκαν ένας αξιωματικός και ένας στρατιώτης.

Λίγοι από τους άτυχους μετατοπισθέντες ενημερώθηκαν λόγω διαρροής πληροφοριών για την ενδεχόμενη βίαιη εξορία. Όπως δηλώνουν αυτόπτες μάρτυρες εκείνων των γεγονότων: «Επιτρεπόταν να πάρουν μαζί τους τόσα όσα χωρούσαν στην χειραποσκευή τους. Όλη η υπόλοιπη κινητή και ακίνητη προσωπική περιουσία κρατικοποιήθηκε».

Η ιδιωτική περιουσία απαγορευόταν εξαρχής στα πλαίσια της σοσιαλιστικής ιδεολογίας. Οι προσωπικές οικίες των Ελλήνων είτε πουλήθηκαν είτε παραχωρήθηκαν δωρεάν στους νέους κατοίκους που μεταφέρθηκαν από το Βορρά της Ρωσίας στην περιφέρεια Κράσνονταρ και από τις ορεινές περιοχές της Γεωργίας στην Αμπχαζία και στην Αντζαρία.

Παρά τη μυστικότητα της επιχείρησης ήταν εύκολο να καταλάβει κανείς πως ο τελικός προορισμός της μεταφοράς μέσω των ατελείωτων σιδηροδρόμων της ΕΣΣΔ που κληρονομήθηκαν από τους τελευταίους τσάρους της δυναστείας Ρομανόφ, θα ήταν η Ασία.

Όμως οι αγαθοί και ανυποψίαστοι Έλληνες πίστευαν πως η εκτόπισή τους γίνεται με κατεύθυνση προς την Ελλάδα.

Όλοι οι εξορισμένοι είτε είχαν ελληνικά διαβατήρια, είτε απέκτησαν τη σοβιετική υπηκοότητα μετά την ελληνική. Η ψευδαίσθηση χάθηκε όταν το τρένο πέρασε τον ποταμό Βόλγα με μία μοναδική κατεύθυνση· προς την Ασία .

Υπό τη συνοδεία των στρατευμάτων της σοβιετικής κρατικής ασφάλειας οι εκτοπισθέντες μέσα σε κλειστά βαγόνια έφτασαν μετά από δύο εβδομάδες στις στέπες και την έρημο του νότιου Καζακστάν. Έφτασαν όσοι άντεξαν και επέζησαν. Γιατί πολλοί από αυτούς πέθαναν από τις κακουχίες και τις αρρώστιες.

Η βίαιη εκτόπιση του 1949 ήταν ένας ακόμα κρίκος στην αλυσίδα των διώξεων και των εξοριών των Ελλήνων της ΕΣΣΔ. Ο νέος τρόπος καταπίεσης εξευρέθηκε λίγα χρόνια μετά τη λεγόμενη «Ελληνική επιχείρηση» της Εν-Κα-Βε-Ντε την περίοδο 1937-1938, που κόστισε χιλιάδες ζωές των Ελλήνων της Σοβιετικής Ένωσης.

Το 1939 από τη Σοβιετική Ένωση στην Ελλάδα εξορίστηκαν οι οικογένειες των Ελλήνων υπηκόων που εκτελέστηκαν στη διάρκεια της «Ελληνικής επιχείρησης» του 1937-38. Στις συζύγους, στις μητέρες, στις αδελφές και στα  παιδιά ανακοινώθηκε πως οι άνδρες τους ήδη βρίσκονταν στην Ελλάδα.

«Στην Ελλάδα δεν βρήκαμε τον πατέρα μου Ευθύμιο Συμεωνίδη. Αργότερα μάθαμε πως εκτελέστηκε από τους Σοβιετικούς», έλεγε ο γιος του Ιωάννης που έφτασε στην Αθήνα από την Οδησσό στην ηλικία των 10 ετών, το 1939 με τη μητέρα του Αγριππίνα (Δέσποινα) Τσεγγελίδη, τη γιαγιά και τη θεία του από τη μεριά του πατέρα του.

Πολιτική των μαζικών εξοριών, οι Έλληνες στην «ασιατική Βαβυλωνία»

Τη δεκαετία του 1930 οι σταλινικές Αρχές ξεκίνησαν την πολιτική των μαζικών εξοριών. Η Σιβηρία και η Κεντρική Ασία (ως επί το πλείστον το Καζακστάν, το Ουζμπεκιστάν, η Κιργιζία) γέμισαν από λαούς με πολύ διαφορετικές πολιτισμικές και γλωσσικές καταβολές.

Σε κοινωνίες με τον ντόπιο πληθυσμό στη πλειοψηφία του να βρίσκεται σε σχεδόν πρωτόγονη κατάσταση, έμεναν εξορισμένοι Ρώσοι, Ουκρανοί, λαοί της Βαλτικής, Γερμανοί του Βόλγα, Τσετσένοι, Αρμένιοι, Αζέροι, Κούρδοι, Κορεάτες, Ουιγούροι, Ντουγκάνοι (Κινέζοι μουσουλμάνοι), κ.ά.

Οι Έλληνες μαζικά συμπλήρωσαν τον πληθυσμό της «ασιατικής Βαβυλωνίας» τη δεκαετία του 1940.

Η πρώτη εκτόπιση των Ελλήνων έγινε προς το βόρειο Καζακστάν και τη Σιβηρία το 1942. Στο πλαίσιο της «επιχείρησης απομάκρυνσης άοπλου πληθυσμού» από το μέτωπο του πολέμου εξορίστηκε στη Σιβηρία και το βόρειο Καζακστάν μεγάλος αριθμός Ελλήνων από την περιοχή Κουμπάν της νότιας Ρωσίας και την πόλη Κερτς της Κριμαίας. Στις 24 Ιουνίου 1944 εξορίστηκαν στο Ουζμπεκιστάν της Κεντρικής Ασίας οι Έλληνες της υπόλοιπης Κριμαίας.

Στις 13 Ιουνίου 1949 εξορίστηκαν στο νότιο Καζακστάν πάνω από 40.000 άτομα ελληνικής καταγωγής. Όλος σχεδόν ο ελληνικός πληθυσμός ήταν από τις περιοχές Κουμπάν (βόρειος Καύκασος, Ρωσία), Αμπχαζία και Αντζαρία. Τα έξοδα διαβίωσης κατά τη διάρκεια του εκτοπισμού τους καλύφθηκαν από τους ίδιους.

Από τις πληροφορίες που άφησε η εκτοπισμένη στο Καζακστάν Παρασκευή Πενταζίδη (1926, Κουμπάν Ρωσίας – 2006, Αθήνα) αποδεικνύεται για άλλη μια φορά το εξής: «Τις πρώτες μέρες απαγορευόταν να είναι ανοιχτά τα βαγόνια. Η έλλειψη οξυγόνου και η ανύπαρκτη υποδομή για την προσωπική υγιεινή δημιουργούσε εστίες μόλυνσης. Τα πρώτα θύματα της μεταφοράς στα βρόμικα βαγόνια για ζώα ήταν τα νεογνά και μικρά παιδιά.

»Για να δημιουργηθούν οι πρόχειρες τουαλέτες οι εκτοπισθέντες τρυπούσαν το πάτωμα των βαγονιών και έφτιαχναν με τα σώματά τους τις ασπίδες για να μην ντρέπονται οι γυναίκες τους άνδρες. Υπήρχαν περιπτώσεις όταν γυναίκες, που μεγάλωναν με τις αρχές των προγόνων τους από τον Πόντο, πέθαιναν αρνούμενες να κάνουν την ανάγκη τους στον ίδιο χώρο με τους ξένους άνδρες».

Ο σύζυγος της Παρασκευής Απόστολος Συμεωνίδης πέθανε στο Καζακστάν το 1955 από τις κακουχίες. Η νεαρή τότε Παρέσα (Παρασκευή) μεγάλωσε τα τρία τους παιδιά μόνη της. Επέζησε, επέστρεψε στην περιοχή Κουμπάν και το 1990 έφυγε με τα παιδιά και τα εγγόνια της στην Ελλάδα.

Συνολικά, από το 1942 έως 1949 από την παρευξείνια περιοχή του Καυκάσου εκτοπίστηκαν πάνω από 60.000 Έλληνες.

Οι βασανισμένοι Έλληνες έπρεπε να βρουν δυνάμεις για να ξεκινήσουν την ζωή τους από την αρχή. Οι τοπικές σοβιετικές Αρχές δεν μερίμνησαν για την εγκατάστασή τους. Οι πρόχειρες οικίες κτίστηκαν από τους ίδιους τους εκτοπισθέντες σε διαλείμματα κατά τη διάρκεια της πολύωρης εργασίας.

«Δεν μας πλήρωναν μέχρι το θάνατο του Στάλιν το 1953. Μετά πλήρωσαν μικρό μισθό, όμως μαζεμένο. Δεν ξέραμε πώς να διαχειριστούμε αυτά τα χρήματα. Πήγα στο μαγαζί και πήρα παπούτσια για τα τρία μου παιδιά. Μέχρι τότε χρησιμοποιούσαν ένα παλιό ζευγάρι με τρύπες. Η μεγαλύτερη κόρη μου έβαζε αυτά τα παπούτσια και κουβαλούσε στην πλάτη τη μικρότερη αδελφή για να βγει έξω από το σπίτι το χειμώνα. Το καλοκαίρι κυκλοφορούσαν ξυπόλυτοι», έλεγε η Παρασκευή Πενταζίδη, όπως και πολλοί άλλοι εκτοπισθέντες.

Στους εκτοπισθέντες απαγορευόταν η απομάκρυνση από τον τόπο μόνιμης κατοικίας.  Σύμφωνα με το διάταγμα του Ανώτατου Σοβιέτ της ΕΣΣΔ, από τις 26 Νοεμβρίου 1948 οι παραβάτες του κανονισμού των «ειδικών ζωνών εγκατάστασης» αντιμετώπιζαν ποινή εικοσαετούς κάθειρξης. Οι Έλληνες, όπως και άλλοι λαοί, ήταν αποκλεισμένοι από τον υπόλοιπο κόσμο.

Οι κανονισμοί αυτοί ίσχυσαν μέχρι το θάνατο του Στάλιν. Τρία χρόνια αργότερα, το 1956, μετά το 20ό Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης και την καταδίκη των εγκλημάτων της σταλινικής περιόδου, στους εκτοπισθέντες επιτράπηκε ο επαναπατρισμός στους τόπους της προηγούμενης κατοικίας, με την προϋπόθεση πως αυτή η περιοχή δεν ανήκε στη ζώνη του υπεραυξημένου πληθυσμού.

Όμως, στη Σοβιετική Ένωση υπήρχε σύστημα εσωτερικής πολιτογράφησης και η μετοίκιση από περιοχή σε περιοχή ήταν δύσκολη. Εύκολη ήταν μόνο η εγκατάσταση σε άγονες περιοχές.

Οι Έλληνες βρήκαν εμπόδια και κατά την εγγραφή τους στα κατά τόπους δημοτολόγια των περιοχών από τις οποίες εξορίστηκαν βίαια. Η περιουσία δεν επιστράφηκε στους νόμιμους κατόχους της. Στα σοβιετικά αρχεία στα βιβλία οικιών των Ελλήνων δεν αναφέρονται πια τα ονόματα τους. Οι Έλληνες ξανάρχισαν τη ζωή τους, για μία ακόμα φορά.

Οι σοβιετικές Αρχές αποκατέστησαν την ατομική νομική αθωότητα των άδικα εξορισμένων Ελλήνων. Τον Απρίλιο του 2014, στο πλαίσιο του νόμου για την αποκατάσταση των εξόριστων λαών της Κριμαίας, για πρώτη φορά ακούστηκαν οι Έλληνες ως εθνότητα άδικα διωκόμενη στην ΕΣΣΔ.

Ο οργανωμένος ποντιακός χώρος στην παγκόσμιά του διάσταση αναγνώρισε την 13η Ιουνίου 1949 ως Ημέρα μνήμης των σταλινικών διώξεων κατά των Ελλήνων τις δεκαετίες 1930-1940.

Βασίλης Τσενκελίδης,
ιστορικός.

Πηγή: pontosnews.gr

Το άρθρο Οι Έλληνες της ΕΣΣΔ εξορίστηκαν μαζικά, σαν ζώα, σε μέρη πρωτόγονα – Η 13η Ιουνίου είναι αφιερωμένη σε αυτούς εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.