Το ότι έκαναν ακριβώς αυτό έδωσε πόντους στον ένθερμο ευρωπαϊστή πρωθυπουργό της Ιταλίας, Μάριο Ντράγκι, και ταυτόχρονα αποτέλεσε απογοήτευση για τον υποστηρικτή του Brexit, Μπόρις Τζόνσον. Ένας αρθρογράφος για την Il Mattino, μια καθημερινή εφημερίδα της Νάπολης, απέδωσε εύσημα στον κ. Ντράγκι, πρώην πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, «για τη δημιουργία ενός διεθνώς ευνοϊκού πλαισίου για την Ιταλία, παρουσιάζοντάς την σε ευρωπαϊκά και παγκόσμια φόρουμ ως μια σοβαρή και αξιόπιστη χώρα». Μια τέτοια χώρα, πρόσθεσε, είχε «τα εφόδια για να κερδίσει».

Δεν συμφωνούν όλοι με αυτήν την ανάλυση. Όμως η νίκη της Ιταλίας στις 11 Ιουλίου σίγουρα θα απλώσει μια θερμή έκρηξη ικανοποίησης στη χώρα που μπορεί να ωφελήσει τον ετερογενή, και συχνά φαινομενικά εύθραυστο συνασπισμό του κ. Ντράγκι. Η παρούσα ιταλική κυβέρνηση συμπεριλαμβάνει ένα ευρύ πολιτικό τόξο που εκτείνεται από τη ριζοσπαστική αριστερά, όπως αντιπροσωπεύεται από τη μικρή Συμμαχία Ελεύθερων και Ίσων, μέχρι τη ριζοσπαστική δεξιά, με τη μορφή της πολύ μεγαλύτερης Λέγκας του Βορρά του Ματέο Σαλβίνι.

Στο βαθμό που οποιοδήποτε αθλητικό γεγονός μπορεί να έχει αντίκτυπο στην πολιτική, αυτό ευνόησε αναμφίβολα την Δεξιά – και όχι μόνο την Λέγκα, αλλά και το ακόμη πιο σκληροπυρηνικό κόμμα Αδελφοί της Ιταλίας (Fratelli d’Italia), το οποίο βρίσκεται στην αντιπολίτευση. Η πιο εντυπωσιακή πτυχή της ιταλικής ομάδας 26 ατόμων πριν καν φτάσει στο γήπεδο ήταν ότι, μόνη μεταξύ των κύριων διεκδικητών, δεν περιελάμβανε ούτε έναν παίκτη που θεωρείτο έγχρωμος (αν και τρεις που γεννήθηκαν στη Βραζιλία, είναι ιταλικής καταγωγής). Η δημοσίευση της ομαδικής φωτογραφίας ομάδας προκάλεσε πολλές κριτικές στα κοινωνικά μέσα, ιδιαίτερα στη Γαλλία. Και υπήρξε περαιτέρω κριτική για την αμφιλεγόμενη προσέγγιση της ομάδας να “γονατίσει” ως χειρονομία αντίθεσης στον ρατσισμό. Μόνο μερικοί από τους Ιταλούς παίκτες γονάτισαν πριν από τον αγώνα με την Ουαλία. Στη συνέχεια πήραν την περίεργη απόφαση ότι θα έπρεπε να το κάνουν όλοι, αλλά μόνο αν το έκανε και η αντίπαλη ομάδα.

Σχεδόν κάθε χώρα έχει μάθει ότι, στον αθλητισμό, η ποικιλομορφία φέρνει κέρδη – και μάλιστα μετάλλια και κύπελλα. Η Ιταλία, αν και έχει μικρότερο και πιο πρόσφατα αποκτηθέντα πληθυσμό μεταναστών από τη Γαλλία ή τη Βρετανία, δεν αποτελεί εξαίρεση. Η Φιόνα Μέι, μια γεννηθείσα στη Βρετανία άλτης μήκους τζαμαϊκανής καταγωγής που έγινε Ιταλίδα λόγω γάμου, κέρδισε δύο φορές χρυσό για την Ιταλία σε παγκόσμια πρωταθλήματα αθλητισμού. Ο Μάριο Μπαλοτέλι, γεννημένος στην Ιταλία από γονείς από την Γκάνα, κέρδισε 36 συμμετοχές ως επιθετικός στην εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Ιταλίας μεταξύ 2010 και 2018.

Αλλά ένας λόγος για τον οποίο οι ταλαντούχοι νέοι έγχρωμοι αθλητές στην Ιταλία δεν αναπτύσονται μέσω των εθνικών ομάδων νέων στα πρώτα στάδια της καριέρας τους είναι ότι δεν είναι Ιταλοί. Και έτσι θέλουν να μείνει ο κ. Σαλβίνι και η επικεφαλής των Αδελφών της Ιταλίας, Τζιόρτζια Μελόνι.

Ο ιταλικός νόμος περί ιθαγένειας είναι μια τροποποιημένη μορφή του jus sanguinis (νόμος αίματος), σύμφωνα με την οποία κληρονομείται το δικαίωμα στην ιθαγένεια. Τα παιδιά που γεννιούνται στην Ιταλία από γονείς μετανάστες δεν μπορούν συνήθως να υποβάλουν αίτηση για να γίνουν Ιταλοί έως ότου φτάσουν στην ηλικία των 18 ετών και μόνο τότε εάν έχουν ζήσει στην Ιταλία συνεχώς από τη γέννησή τους. Κάποιοι δεν το κάνουν ποτέ. Περίπου 5 εκατομμύρια άνθρωποι που μιλούν τα ιταλικά ως μητρική γλώσσα, συχνά με τις προφορές και τις παραλλαγές των ιταλικών περιοχών, εξακολουθούν να θεωρούνται ξένοι.

Όταν εκλέχτηκε για να ηγηθεί του κεντροαριστερού Δημοκρατικού Κόμματος (PD) νωρίτερα αυτό το έτος, ο Ενρίκο Λέττα είπε ότι θα έδινε προτεραιότητα στην αλλαγή του νόμου για να επιτρέψει μια μορφή jus soli (νόμος της γης), σύμφωνα με την οποία το δικαίωμα στην εθνικότητα προκύπτει από τον τόπο γέννησης. Η ανακοίνωσή του βρήκε οργισμένη κριτική, όχι μόνο από την κ. Μελόνι στην αντιπολίτευση, αλλά και από τον θεωρητικά σύμμαχό του, κ. Σαλβίνι.

Μετά τον αγώνα της Κυριακής, και οι δύο πολιτικοί ηγέτες ανήρτησαν φωτογραφίες στο Twitter από τα μέλη της ιταλικής ομάδας που πανηγύριζαν, και όλοι ήταν χαμογελαστοί. Δεν θα βλάψει κανέναν από τους δύο πολιτικούς το γεγονός ότι κανένα από αυτά τα πρόσωπα δεν ήταν μαύρο. Με τους μαύρους Βρετανούς ποδοσφαιριστές που έχασαν τα πέναλτι και λόγω αυτού υπέστησαν βάναυσο ρατσιστικό μπούλινγκ κακοποίηση στο διαδίκτυο, η μεγάλη βραδιά του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου δεν ήταν ιδιαίτερα καλή για την πολυπολιτισμικότητα.

Το άρθρο Η ιταλική κυβέρνηση απολαμβάνει τη λάμψη της ποδοσφαιρικής επιτυχίας εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Η Ιταλία είναι η νέα πρωταθλήτρια Ευρώπης και ο Ντοναρούμα ο ήρωας της. Ο Ιταλός τερματοφύλακας έπιασε δύο πέναλτι, η ομάδα του Μαντσίνι επικράτησε με 3-2 στην ψυχοφθόρα διαδικασία και οι μπλε για δεύτερη φορά ανεβαίνουν στον θρόνο. Η… κατάρα των πέναλτι χτύπησε και πάλι τους Άγγλους, που προηγήθηκαν με τον Σο στο 2′, με την Ιταλία να ισοφαρίζει με τον Μπονούτσι στο 66′.

Σε ένα Wembley που «έβραζε» ώρες πριν από 60.000 και πλέον Άγγλους, η ομάδα του Σάουθγκεϊτ πήρε δύναμη από το κοινό, μπήκε με ορμή στον αγωνιστικό χώρο και πριν καλά – καλά οι Ιταλοί το καταλάβουν βρέθηκε μπροστά στο σκορ. Σε μια φάση που ξεκίνησε και ολοκληρώθηκε από τον Λουκ Σο.

Ο αριστερός μπακ της Γιουνάιτεντ έκοψε την μπάλα πίσω από τη σέντρα, έδωσε στον Κέιν και αυτός άπλωσε το παιχνίδι δεξιά στον Τρίπιερ. Η σέντρα του τελευταίου στο δεύτερο δοκάρι βρήκε αμαρκάριστο τον Σο, ο οποίος με ένα σκροπ στην κίνηση έστειλε την μπάλα στα δίχτυα για το 1-0, με το Wembley να παίρνει φωτιά. Και με τον αριστερό μπακ των Βρετανών να γράφει ιστορία, πετυχαίνοντας το πιο γρήγορο γκολ στην ιστορία των τελικών EURO.

Οι Άγγλοι είχαν τον πλήρη έλεγχο του αγώνα, την ώρα που οι Ιταλοί έμοιαζαν σοκαρισμένοι από τον αιφνιδιασμό που δέχτηκαν. Και αναγκάστηκαν να πάνε σε ένα εντελώς διαφορετικό παιχνίδι απ’ αυτό που πιθανόν είχε σχεδιάσει ο Μαντσίνι πριν από το ματς. Ο Ιταλός ήθελε ματς υπομονής, αλλά με την Αγγλία να σκοράρει στο 2′ και να ελέγχει τον ρυθμό, οι ατζούρι έχασαν και την υπομονή τους και τη συγκέντρωσή τους. Μα πάνω απ’ όλα; Την ηρεμία τους.

Η κάμερα έπιασε πολλές φορές τον Ινσίνιε, τον Ντοναρούμα, τον Ιμόμπιλε, τον Κιέζα να τα βάζουν με τους συμπαίκτες τους και στο πρώτο ημίωρο Ιταλία δεν υπήρχε στο γήπεδο. Διάστημα κατά το οποίο οι παίκτες του Σάουθγκεϊτ προσπάθησαν να βρουν δεύτερο γκολ, χωρίς όμως να δημιουργήσουν σπουδαίες φάσεις.

Η Ιταλία άρχισε να ισορροπεί από το 30′ και μετά, βελτίωσε κατά πολύ την κατοχή και την κυκλοφορία της μπάλας, έψαξε περισσότερο ορθολογικά τους τρόπους να πατήσει στην αντίπαλη περιοχή. Αλλά η μοναδική καλή στιγμή; Ήρθε από μια προσωπική ενέργεια του Κιέζα και από ένα μακρινό σουτ. Και έπρεπε να φτάσουμε στο 35′ για να έρθει, με το πρώτο ημίχρονο να ολοκληρώνεται στο 1-0 υπέρ των Άγγλων και τον Μαντσίνι να μην έχει τίποτα να κρατήσει απ’ αυτό.

Οι Ιταλοί μπήκαν στο δεύτερο μέρος αφήνοντας πίσω τα όσα συνέβησαν στο πρώτο. Και ο Μαντσίνι τόλμησε να κάνει κάτι που κανείς άλλος στη θέση του δεν θα έκανε. Έβγαλε από το ματς τον Ιμόμπιλε και παρά το εις βάρος του σκορ αποφάσισε να παίξει χωρίς κλασικό φορ, βάζοντας τον κεφάτο Ινσίνιε σαν… ψευτοεννιάρι και τον «διαολεμένο» Κιέζα περιμετρικά απ’ αυτόν.

Το τρικ όχι μόνο έπιασε, αλλά η Ιταλία κυριάρχησε στον αγωνιστικό χώρο. Εξαφανίζοντας την Αγγλία και πιέζοντας ολοένα και περισσότερο για την ισοφάριση. Η κατοχή των Ιταλών έφτασε στο απίστευτο 71%, ο Κιέζα απείλησε στο 61′ με ένα σουτ εντός περιοχής που το εξουδετέρωσε πολύ δύσκολα ο Πίκφορντ, αλλά έμοιαζε πλέον με θέμα χρόνου να έρθει η ισοφάριση. Ήρθε στο 66′, όταν έπειτα από σέντρα στην περιοχή ο Βεράτι με το κεφάλι έστειλε την μπάλα στο δοκάρι, αλλά ο Μπονούτσι πήρε το «ριμπάουντ» και σε κενή εστία ισοφάρισε σε 1-1.

Ο Σάουθγκεϊτ αποφάσισε να προχωρήσει σε διορθωτικές κινήσεις, αποσύροντας τον Ράις και βάζοντας τον Χέντερσον αφού έβλεπε πως στον άξονα έχει έρθει κούραση και η Αγγλία δεν είχε τα τρεξίματα του πρώτου μέρους. Ωστόσο οι Βρετανοί έμοιαζαν να περιμένουν τη μία στιγμή για να βρουν ένα δεύτερο γκολ και άρχισαν πια περισσότερο να φοβούνται μη δεχτούν δεύτερο γκολ και χάσουν τα πάντα, παρά να ενδιαφέρονται για το αν θα βγουν μπροστά για να βρουν γκολ νίκης.

Στο τελευταίο τέταρτο ο ρυθμός έπεσε τελείως, με την παράταση να έρχεται απολύτως φυσιολογικά βάσει της εικόνας του αγώνα.

Πηγή: ot.gr

Το άρθρο Πρωταθλήτρια Ευρώπης η Ιταλία – Πήρε το EURO στα πέναλτι η «Σκουάντρα Ατζούρα» (3-2) εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Αυτήν την φορά, ωστόσο, τα κατάφεραν έχοντας αποκλείσει στη νοκ άουτ φάση του EURO 2020, τις Γερμανία και Ουκρανία και, στην παράταση την περασμένη Τετάρτη (7/7), την Δανία. Μπορεί οι «βίκινγκς» να έγιναν η πρώτη χώρα που «μάτωσε» την εστία του Τζόρνταν Πίκφορντ στο τουρνουά, ωστόσο οι Άγγλοι έχουν την ευκαιρία να βάλουν τέλος σε μία «κατάρα» που τους… κυνηγά 55 ολόκληρα χρόνια. Βέβαια, για να το καταφέρουν θα πρέπει «να ξεπεράσουμε ένα τεράστιο εμπόδιο που έχουμε μπροστά μας», όπως είπε χαρακτηριστικά ο Γκάρεθ Σάουθγκεϊτ καθώς η Ιταλία «είναι σε εξαιρετική κατάσταση και έχει αμυντικούς-πολεμιστές που θα κάνουν τα πάντα για να μας σταματήσουν».

Ο μοναδικός τίτλος σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα που έχει κατακτήσει η Ιταλία… χάνεται στο μακρινό 1968, όταν ήταν η «οικοδέσποινα» της διοργάνωσης. Έκτοτε, οι «ατζούρι» ηττήθηκαν στους τελικούς του 2000 και του 2012, αν και στο πέρασμα των χρόνων κατάφεραν να στεφθούν παγκόσμιοι πρωταθλητές ακόμα δύο φορές, από τις τέσσερις συνολικά. Η Ιταλία επικράτησε της Ισπανίας στη διαδικασία των πέναλτι, στον ημιτελικό της περασμένης Τρίτης. Τυπικά μπήκε… φρένο στο εντυπωσιακό σερί των 13 νικών (και των 15 σε προκριματική και τελική φάση EURO, που είναι και το ρεκόρ), ωστόσο παραμένει αήττητη εδώ και 33 αγώνες (27 νίκες, έξι ισοπαλίες).

Πραγματικά αναγεννημένη υπό τις οδηγίες του Ρομπέρτο Μαντσίνι, μια εθνική που δεν κατάφερε καν να δώσει «το παρών» στην τελική φάση του Μουντιάλ της Ρωσίας το 2018. Ωστόσο, η μη παρουσία τους σε Παγκόσμιο Κύπελλο, δεν εμπόδισε τις Τσεχοσλοβακία (1976), Δανία (1992) και Ελλάδα (2004) να κατακτήσουν τον τίτλο της πρωταθλήτριας Ευρώπης. Όπως, άλλωστε, τόνισε και ο Ιταλός ομοσπονδιακός τεχνικός, «δουλεύουμε προς αυτήν την κατεύθυνση εδώ και τρία χρόνια. Ακόμα δεν έχουμε πετύχει κάτι, αλλά είμαστε κοντά στο να τα καταφέρουμε. Θα προσπαθήσουμε να εκμεταλλευτούμε την πίεση που θα ασκήσει το γεμάτο «Γουέμπλεϊ» στους Άγγλους».

Το πρόγραμμα της Κυριακής 11 Ιουλίου του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020:

22:00 Γουέμπλεϊ (Λονδίνο): Ιταλία – Αγγλία
Διαιτητής: Μπιόρν Κάιπερς (Ολλανδία)
Βοηθοί: Σάντερ φαν Ρέκελ (Ολλανδία), Έρβιν Τσάινστρα (Ολλανδία)
4ος Διαιτητής: Κάρλος ντελ Θέρο Γκράντε (Ισπανία)
Video Assistant Referee: Μπάστιαν Ντάνκερτ (Γερμανία)

Πιθανές Συνθέσεις:

Ιταλία (Ρομπέρτο Μαντσίνι): Ντοναρούμα – Ντι Λορέντσο, Μπονούτσι, Κιελίνι, Έμερσον – Μπαρέλα, Ζορζίνιο, Βεράτι – Κιέζα, Ιμόμπιλε, Ινσίνιε.

Αγγλία (Γκάρεθ Σάουθγκεϊτ): Πίκφορντ – Γουόκερ, Στόουνς, Μαγκουάιρ, Σο – Φίλιπς, Ράις – Σάκα, Μάουντ, Στέρλινγκ – Κέιν.

ΠΗΓΗ: SPORTS.ERT.GR, euro2day.gr

Το άρθρο Τελικός Euro: Θα μείνει στο Λονδίνο ή θα πάει στη Ρώμη το τρόπαιο; εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

«Η προσωπική μου πεποίθηση είναι ότι η UEFA πρέπει να αξιολογήσει την κατάσταση πολύ προσεκτικά», είπε θέτοντας το ζήτημα για πρώτη φορά χθες στο Κοινοβούλιο των Βρυξελλών («Το συζητήσαμε, δεν εξαρτάται από εμάς να αποφασίσουμε, αλλά από την UEFA»).

«Υπάρχουν δύο λόγοι για να ζητήσει κάποιος από τους διοργανωτές του τουρνουά να επανεξετάσουν την επιλογή», εξήγησε ο κ. Σχοινάς.

«Ο πρώτος επειδή θα υπάρχουν πολλοί άνθρωποι και η ιδέα ενός πλήρους σταδίου, ενώ υπάρχει ανησυχία για την μετάλλαξη “Δέλτα”, θα έδινε ένα μήνυμα που πρέπει να αξιολογήσει προσεκτικά η UEFA», συνέχισε.

«Ο δεύτερος, επειδή από τη μία η ιδέα του Ηνωμένου Βασιλείου που επιβάλλει περιορισμούς στους πολίτες που ταξιδεύουν στην ΕΕ, αλλά από την άλλη δέχεται μια μαζική παρουσία ευρωπαίων επισκεπτών, είναι μια ασυμμετρία που πρέπει να ληφθεί υπόψη», πρόσθεσε.

«Δεν θέλω να δώσω μαθήματα σε κανέναν, αλλά αυτές οι σκέψεις πρέπει να κάνουν την UEFA να αξιολογήσει προσεκτικά την κατάσταση», επανέλαβε ο Μαργαρίτης Σχοινάς διευκρινίζοντας ότι η Γερμανίδα Καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ, ο Ιταλός πρωθυπουργός Μάριο Ντράγκι και πολλοί ευρωβουλευτές «συμμερίζονται επίσης τις ίδιες ανησυχίες».

Προηγουμένως, ακόμη και ο Υπουργός Εσωτερικών της Γερμανίας, Χορστ Σέφερ είχε αναφέρει ως «ανεύθυνη» τη βρετανική επιλογή να αυξήσει την παρουσία θεατών που επιτρέπεται στις εξέδρες για τους τελευταίους αγώνες το τουρνουά (60.000 για τους ημιτελικούς και τον τελικό).

«Το θεωρώ ανεύθυνο ότι δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώνονται σε περιορισμένους χώρους σε χώρες που ταξινομούνται σε κίνδυνο λόγω μιας εξαιρετικά μεταδοτικής μετάλλαξης», δήλωσε στον γερμανικό Τύπο.

Πηγή: naftemporiki.gr

Το άρθρο Νέα σύσταση Σχοινά στην UEFA εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Για όσους είχαν μια περίπλοκη ζωή, το να βγαίνεις στον αγωνιστικό χώρο για να παίξεις στην πιο σημαντική διοργάνωση της σεζόν είναι επίσης μια ρεβάνς, κάποιες φορές ακόμη και απρόσμενη.

Αρκεί να σκεφτούμε τον Μεντί, τον τερματοφύλακα της Τσέλσι, ο οποίος το 2014 δεν είχε συμβόλαιο και πήγε στο γραφείο απασχόλησης επειδή η καριέρα του στο ποδόσφαιρο φαινόταν να τελείωσε. Η συνέχεια γνωστή: όχι μόνο καταξιώθηκε σε κορυφαίο επίπεδο, αλλά τον Μάιο σήκωσε το τρόπαιο του Champions League.

Επίσης, το γεγονός ότι την ίδια περίοδο ένας από τους πρωταγωνιστές της Εθνικής Ουκρανίας, που προκρίθηκε στους προημιτελικούς του Euro 2020, προπονούνταν μόνος του στους δρόμους της Μόσχας, αφού δραπέτευσε από τον πόλεμο στο Ντόνμπας.

Ο Ολεξάντερ Ζιντσένκο δεν ξεχνάει εκείνες τις στιγμές, αντίθετα, όπως εξήγησε πριν από λίγο καιρό στο ITV News, αντλεί την απαραίτητη δύναμη για να γίνει ένας από τους πιστούς του Πεπ Γκουαρντιόλα στην πρωταθλήτρια Αγγλίας Μάντσεστερ Σίτι.

Όλα ξεκίνησαν στο Ντόνετσκ, έδρα της Σαχτάρ. Ο Ζιντσένκο έπαιζε στις ομάδες Νέων του συλλόγου από τότε που ήταν ακόμη παιδί, αλλά το 2014 ξέσπασε σύγκρουση μεταξύ των αυτονομιστών του Ντόνμπας και της ουκρανικής κυβέρνησης.

Μια κατάσταση που οδήγησε τον νεαρό τότε ποδοσφαιριστή (γεννημένος το 1996) να φύγει στη Ρωσία με όλη την οικογένειά του. Η Σαχτάρ, ωστόσο, τον ήθελε πίσω και η συμβατική του κατάσταση τον ανάγκασε να παραμείνει χωρίς ομάδα.

Το μοναδικό μέρος για προπόνηση, τότε, ήταν οι δρόμοι της ρωσικής πρωτεύουσας. Μια ιστορία που τον έκανε να είναι αυτό που είναι. «Αυτή η περίοδος ήταν η πιο δύσκολη της ζωής μου, αλλά δεν μπορείς να χάσεις τα όνειρά σου», είχε εξομολογηθεί στο ITV News.

«Και για πολύ καιρό δεν έχω μιλήσει γι΄ αυτό, γιατί είναι πολύ δύσκολο να το σκεφτώ και δεν μπορώ καν να εξηγήσω όλα όσα ένιωσα εκείνες τις στιγμές. Αλλά είναι μια κατάσταση που με έκανε πιο δυνατό. Ως παιδί δεν θα είχα ποτέ ονειρευτεί να παίξω στον τελικό του Champions League μια μέρα. Αλλά τίποτα δεν είναι αδύνατον».

Αλλά ο δρόμος ήταν μακρύς. Όταν ο Ζιντσένκο βρήκε μια νέα ομάδα, το 2015, η κατάσταση ήταν εξίσου περίπλοκη. Ο Ουκρανός συμφώνησε με την UFA, ένα σύλλογο στην πρωτεύουσα της Μπασκίρια, στα Ουράλια, πολύ μακριά (1.500 χλμ.) από τη Μόσχα.

Μια άλλη εμπειρία, ικανή να αφήσει το στίγμα της, αλλά που τελικά αποδείχθηκε η σωστή επιλογή. Από εκεί ο Ουκρανός απογειώθηκε, πηγαίνοντας πρώτα στην Αϊντχόφεν και ύστερα στη Μάντσεστερ Σίτι.

«Άφησα το σπίτι μου για να πάω πάρα πολλά χιλιόμετρα μακριά. Ζούσα μόνος, είχα μόνο την ομάδα μου, χωρίς γονείς, χωρίς τίποτα άλλο…», θυμήθηκε ο διεθνής επιθετικός.

«Φυσικά, όλοι στον κόσμο έχουν περίπλοκες στιγμές, ακόμη κι εμείς οι ποδοσφαιριστές με τους τραυματισμούς ή με άλλους τύπους προβλημάτων. Αλλά δεν μπορείς να σταματήσεις να παλεύεις, γιατί είναι μια δέσμευση που έχεις με τον εαυτό σου».

Και το να ονειρεύεσαι να κερδίσεις το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, αφού έχει ζήσει όλα αυτά, μπορεί να κάνει το όνειρο ακόμα πιο γλυκό…

Πηγή: naftemporiki.gr

Το άρθρο EURO 2020: Η περίπλοκη ιστορία ζωής του ταλαντούχου κ. Ζιντσένκο εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Ο Ίθαν Αμπαντού είναι εκτός για τους Ουαλούς καθώς αποβλήθηκε στο ματς με την Ιταλία ενώ για τους Δανούς δεν υπολογίζεται φυσικά ο μεγάλος άτυχος, Κρίστιαν Έρικσεν.

Στο βραδινό ματς, η Ιταλία κοντράρεται με την Αυστρία (22:00) στο Γουέμπλεϊ και η ομάδα του Ρομπέρτο Μαντσίνι είναι το απόλυτο φαβορί για την πρόκριση. Η «σκουάντρα ατζούρα» έκανε το απόλυτο στον όμιλό της χωρίς μάλιστα να δεχτεί γκολ ενώ η αντίπαλός της προκρίθηκε ως δεύτερη από το δικό της γκρουπ, με έξι βαθμούς.

Ο Τζόρτζιο Κιελίνι είναι η μεγάλη απουσία για την Ιταλία ενώ και ο Αλεσάντρο Φλορέντσι δεν θα αγωνιστεί, με τους Αυστριακούς από την άλλη να μην αντιμετωπίζουν ιδιαίτερα προβλήματα.

Το πρόγραμμα του Σαββάτου (26/6):

19:00 Γιόχαν Κρόιφ Αρένα (Άμστερνταμ), Ουαλία – Δανία ΑΝΤ1

22:00 Στάδιο Γουέμπλεϊ (Λονδίνο), Ιταλία – Αυστρία ΑΝΤ1

Πηγή: to10.gr

Το άρθρο Τώρα αρχίζει το πραγματικό Euro εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Οι Κροάτες χάρη σε τέρματα των Βλάσιτς, Μόντρις και Πέρισιτς κατέλαβαν τη 2η θέση του 4ου ομίλου με 4 βαθμούς, έχοντας καλύτερη διαφορά τερμάτων από την Τσεχία, και θα αντιμετωπίσει τον δεύτερο του 5ου ομίλου στην Κοπεγχάγη (28/6, 19:00).

Παρότι δεν είχε φανεί απειλητική από το ξεκίνημα, η Κροατία στην πρώτη της φάση στο παιχνίδι κατάφερε να σκοράρει. Ο Γιουράνοβιτς έκανε τη σέντρα από τα δεξιά, ο Πέρισιτς με κεφαλιά-πάσα βρήκε τον Βλάσιτς, κι αυτός με κοντινή προβολή έκανε το 1-0 στο 17′.

Στο 22′ οι φιλοξενούμενοι έχασαν την ευκαιρία για να διπλασιάσουν τα τέρματά τους, με το σουτ του Μόντριτς έξω από την περιοχή να φεύγει άουτ, ενώ δύο λεπτά αργότερα οι Σκωτσέζοι προσπάθησαν να αντιδράσουν απειλώντας με τον Μαγκίν αλλά ο Λιβάκοβιτς μπλόκαρε τη μπάλα.

Η πίεση για την ομάδα του Κλαρκ συνεχίστηκε και έφερε αποτέλεσμα λίγο πριν την ανάπαυλα. Οι Κροάτες δεν μπόρεσαν να απομακρύνουν την μπάλα, η οποία κατέληξε στον Μακγκρέγκορ κι αυτός με ωραίο σουτ από το ημικύκλιο της περιοχής σκόραρε ισοφάρισε για τη Σκωτία στο 42′.

Η ομάδα του Ντάλιτς μπήκε πιο αποφασιστικά στο δεύτερο ημίχρονο, απείλησε με τον Γκβάρντιολ (50′, 55′) και λίγο αργότερα έφερε το ματς στα ίσα με απίθανο τρόπο. Στο 62′, ο Πέρισιτς έστρωσε την μπάλα στον Μόντριτς, ο οποίος με εκπληκτικό σουτ έστειλε την μπάλα στη γωνία της εστίας του Μάρσαλ για το 2-1.

Κι αφού σκόραρε, ο μέσος της Ρεάλ Μαδρίτης φρόντισε να μοιράσει και μια ασίστ λίγο αργότερα, βάζοντας φαρδιά-πλατιά την υπογραφή του στο ματς.

Στο 77′, λοιπόν, μετά από κόρνερ του Μόντριτς από τα αριστερά, ο Πέρισιτς με κεφαλιά στο δεύτερο δοκάρι διαμόρφωσε το τελικό 3-1. Αυτό το γκολ, μάλιστα, έκανε εντέλει τη διαφορά στον όμιλο, ανεβάζοντας 2η την Κροατία και έριξε στην 3η θέση την Τσεχία.

Κροατία (Ζλάτκο Ντάλιτς): Λιβάκοβιτς, Λόβρεν, Βίντα, Γκβάρντιολ (71’ Μπάρισιτς), Γιουράνοβιτς, Μπρόζοβιτς, Κόβατσιτς, Μόντριτς, Βλάσιτς (76’ Ιβάνουσετς), Πέτκοβιτς (70’ Κράμαριτς), Πέρισιτς (80’ Ρέμπιτς)

Σκωτία (Στιβ Κλαρκ): Μάρσαλ, Ο’Ντόνελ (84′ Πάτερσον), Ρόμπερτσον, Τίρνεϊ, Χάνλεϊ (34’ ΜακΚένα), ΜακΓκίν, ΜακΤόμινεϊ, ΜακΓκρέγκορ, Άρμστρονγκ (70’ Φρέιζερ), Ντάικς, Άνταμς (84′ Νίσμπετ)

Η τελική βαθμολογία του 4ου ομίλου:

1.Αγγλία 7 (2-0)

2.Κροατία 4 (4-3)

3.Τσεχία 4 (3-2)

4.Σκωτία 1 (1-5)

Πηγή: tanea.gr

Το άρθρο Κροατία – Σκωτία 3-1: Έργο τέχνης του Μόντριτς η πρόκριση των Κροατών εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.