Η σύγκρουση των αποσχιστών της Σούπερ Λιγκ με τους παραδοσιακούς εκπροσώπους του ποδοσφαίρου θα αποτελέσει το έναυσμα για πολύ σημαντικές αλλαγές σε όλα τα επίπεδα.

Πηγή που βρέθηκε πολύ κοντά στο μέτωπο, από την πλευρά των «12» – Αρσεναλ, Μάντσεστερ Γ., Μάντσεστερ Σίτι, Λίβερπουλ, Τσέλσι, Τότεναμ, Ρεάλ, Μπαρτσελόνα, Ατλέτικο, Γιουβέντους, Μίλαν, Ιντερ – δηλώνει στα «ΝΕΑ» πως οι ισχυροί κέρδισαν πολλά απ’ αυτά που διεκδικούσαν για το νέο Τσάμπιονς Λιγκ, τα οποία θα αποκαλυφθούν τους επόμενους μήνες. Αφορούν τον τρόπο αντιμετώπισης των χορηγών τους μέσα στα γήπεδα, τα τηλεοπτικά δικαιώματα και τη σύνδεσή τους με τον ηλεκτρονικό κόσμο, τη μάχη εξουσίας στα κέντρα αποφάσεων αλλά και την επίσπευση της νέας διοργάνωσης που δεν αποκλείεται να ξεκινήσει άμεσα.

Στην Αγγλία, εκεί όπου ουσιαστικά κρίθηκε ο πόλεμος του ποδοσφαίρου λόγω των έντονων αντιδράσεων των φιλάθλων αλλά και της αποφασιστικής στάσης που κράτησε ο βρετανός πρωθυπουργός Μπόρις Τζόνσον, μελετάται ήδη η αλλαγή του μοντέλου διακυβέρνησης των συλλόγων. Οι Αγγλοι διαπίστωσαν στη διάρκεια της κρίσης πόσο σημαντικός είναι ο κανόνας του 50+1 που έχουν υιοθετήσει οι Γερμανοί, ο οποίος αποτρέπει τον πλήρη έλεγχο των ομάδων από τους επενδυτές. Βεβαίως στην Αγγλία, υπό τις παρούσες συνθήκες είναι σχεδόν αδύνατο να εφαρμοστεί ένα παρόμοιο μοντέλο. Υπάρχει όμως η δυνατότητα να προωθηθούν στα κέντρα αποφάσεων εκπρόσωποι των φιλάθλων.

Η βρετανική κυβέρνηση θα μελετήσει και την αλλαγή των κριτηρίων για την εξαγορά των ομάδων από ξένους επενδυτές ώστε να προστατευτεί περισσότερο το διάσημο προϊόν τους, το οποίο οι Αμερικανοί προσπάθησαν να μετατρέψουν από football σε soccer.

Η συμβολή του βρετανού πρωθυπουργού Μπόρις Τζόνσον στην έκβαση του «πολέμου» ήταν αποφασιστική γιατί αντιλήφθηκε άμεσα τον πυρήνα του προβλήματος. Οι 12 αποσχιστές είχαν καλύψει τα νώτα τους έχοντας γεμάτη τη νομική φαρέτρα. Καμία απειλή για αποκλεισμό και τιμωρία, κανένα καταστατικό δεν μπορούσε να τους σταματήσει να δημιουργήσουν τη Σούπερ Λιγκ, με τα 3,25 δισ. ευρώ που πρόσφερε ως προίκα η JP Morgan, τα οποία αντιστοιχούσαν σε 200-300 εκατ. ευρώ ως «μπόνους καλωσορίσματος» όπως το αποκαλούσαν. Το σχέδιο ήταν προετοιμασμένο μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια. Θα υπήρχαν 15 «ιδρυτικά μέλη» που θα μοιράζονταν το 32,5% των εμπορικών εσόδων. Επιπλέον 32,5% θα χωριζόταν σε 20 μερίδια, όσες και οι ομάδες που θα συμμετείχαν στη νέα ευρωπαϊκή διοργάνωση. Το υπόλοιπο ποσοστό θα μοιραζόταν με βάση την απόδοση των ομάδων και το μέγεθος της τηλεοπτικής αγοράς.

Το μοντέλο πλησίαζε αρκετά αυτό των επαγγελματικών πρωταθλημάτων της Βόρειας Αμερικής, όπως το NBA και το NFL. Η διοργάνωση θα ήταν «κλειστή» για τα 15 ιδρυτικά μέλη, κάτι που σήμαινε πως θα εξασφάλιζαν συνεχή συμμετοχή και αντίστοιχη ροή χρήματος. Ενα ακόμα κοινό στοιχείο με τα αμερικανικά franchises ήταν το ανώτατο ποσοστό δαπάνης για συμβόλαια παικτών, μεταγραφές και μεσιτίες, το οποίο δεν θα μπορούσε να ξεπερνά το 55% των εσόδων.

Η επιλογή της JP Morgan ως κινητήριας δύναμης του σχεδίου δεν ήταν τυχαία. Ο Εντ Γούντγουορντ εργαζόταν στην αμερικανική τράπεζα και ήταν από τα στελέχη που βοήθησαν την οικογένεια Γκλέιζερ να ελέγξει την πλειοψηφία των μετοχών της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Επιβραβεύτηκε αναλαμβάνοντας να «τρέξει» τους Κόκκινους Διάβολους και στη συνέχεια, όπως αποδείχτηκε, να φέρει εις πέρας τη Σούπερ Λιγκ. Ηταν το πρώτο θύμα του πολέμου.

Ο πρόεδρος της Ρεάλ Φλορεντίνο Πέρεθ ανακατασκευάζει το Σαντιάγο Μπερναμπέου με τα εκατομμύρια που δανείστηκε από την JP Morgan. Πήρε μάλιστα και δεύτερο δάνειο για να αναχρηματοδοτήσει το πρώτο λόγω της μείωσης των εσόδων που προκάλεσε η πανδημία. Ο Πέρεθ ανέλαβε επικεφαλής του εγχειρήματος και επικαλέστηκε την οικονομική κρίση για να δικαιολογήσει την απόσχιση, όταν ο ίδιος δήλωνε πως το σχέδιο προετοιμαζόταν την τελευταία τριετία.

Ο… προδότης

Στη Σούπερ Λιγκ έδωσαν σάρκα και οστά οι άνθρωποι που χτυπούσαν φιλικά στην πλάτη τον πρόεδρο της UEFA Αλεξάντερ Τσέφεριν και συναινούσαν στις μεταρρυθμίσεις του νέου Τσάμπιονς Λιγκ. Η πληροφορία διέρρευσε την περασμένη Πέμπτη από τον πρόεδρο της Μπάρτσα Τζουάν Λαπόρτα στον επικεφαλής της Λα Λίγκα Χαβιέρ Τέμπας, ο οποίος φυσικά ενημέρωσε τον Τσέφεριν που εκ των γεγονότων φάνηκε πως δεν είχε αντιληφθεί άμεσα τον μεγάλο κίνδυνο. Μέχρι την Κυριακή όταν ο κουμπάρος, φίλος, πρόεδρος της Γιουβέντους και ταυτόχρονα επικεφαλής της Ενωσης Ευρωπαϊκών Συλλόγων, Αντρέα Ανιέλι, τον διαβεβαίωνε πως όλα είναι φήμες αλλά στη συνέχεια απενεργοποίησε το τηλέφωνο. Τα βιτριολικά σχόλια που εξαπέλυσε ο Σλοβένος τα δικαιολόγησαν άπαντες.

Ο… σκόρερ

Ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν ήταν ο πρώτος, την Κυριακή το βράδυ, που αποδοκίμασε την πρωτοβουλία των «12» και ακολούθησαν ο Μπόρις Τζόνσον, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο Πέδρο Σάντσεθ και πολλοί άλλοι ηγέτες. Αυτός όμως που έβαλε κάτω την μπάλα και πέτυχε γκολ από τα αποδυτήρια, παίρνοντας ασίστ από τους φιλάθλους, ήταν ο βρετανός πρωθυπουργός. Χρειάστηκε μόλις δύο κινήσεις. Πρώτα απευθύνθηκε στις ομάδες του Big 6 και τους υποσχέθηκε μια «νομοθετική βόμβα» που θα τους έκανε τη ζωή κόλαση. Θα αύξανε σε δυσθεώρητα ύψη τη φορολογία, θα μετέδιδε από τα ανοιχτά κανάλια τους αγώνες τους και θα έδινε με το σταγονόμετρο άδεια εργασίας στους ξένους παίκτες. Η δεύτερη κίνησή του ήταν να επικοινωνήσει με τον έμπιστό του και ειδικό απεσταλμένο στον Κόλπο, λόρδο Αντνι-Λίστερ στον οποίον έδωσε εντολή να παραδώσει στην κυβέρνηση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων τελεσίγραφο. «Ή αποσύρετε τη Μάντσεστερ Σίτι από τη Σούπερ Λιγκ ή θα διακινδυνεύσετε τις σχέσεις σας με το Ηνωμένο Βασίλειο». Ενα πολιτικό ζατρίκιο στο κέντρου των γηπέδων που έκρινε τη μάχη του ποδοσφαίρου.

Πηγή: tanea.gr

Το άρθρο Το ποδόσφαιρο μετά τον «πόλεμο των 48 ωρών» εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Πριν 60 χρόνια, τους αγώνες του αγγλικού πρωταθλήματος κάθε Σάββατο τους παρακολουθούσαν ζωντανά περίπου ένα εκατομμύριο φίλαθλοι. Τα δε έσοδα των ομάδων που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα αυτό, συνολικά, σε ετήσια βάση, έφθαναν σε σημερινά ευρώ τα 65 εκατομμύρια.

Σήμερα τους ίδιους αγώνες, τους παρακολουθούν περί το 1,5 δισεκατομμύριο φίλαθλοι σε παγκόσμιο επίπεδο και μόνον οι δέκα πρώτες βρετανικές ομάδες έχουν συνολικά ετήσια έσοδα 4,3 δισεκατομμύρια ευρώ! Για δύο από αυτές, η χρηματιστηριακή τους αξία αγγίζει το παραπάνω ποσό.

Όποιος συνειδητοποιεί το μέγεθος των εξελίξεων που περιγράφουμε πιο πάνω, τότε μπορεί εύκολα να καταλάβει γιατί το ποδόσφαιρο είναι ήδη η τρίτη οικονομική δραστηριότητα στον κόσμο, με απίθανο κοινωνικό και πολιτιστικό βάρος και με έσοδα που ως φαίνεται για πολλά ακόμα χρόνια θα ανοίγουν όλο και περισσότερες ορέξεις. Διότι περί αυτού πρόκειται: το ποδόσφαιρο, είναι άθλημα, θέαμα και πολιτικο-οικονομικό εργαλείο, με αυξανόμενες προεκτάσεις.

Δεν είναι καθόλου παράξενο επίσης που ποδοσφαιριστές όπως ο Κριστιάνο Ρονάλντο και ο Λιονέλ Μέσι είναι ήδη δισεκατομμυριούχοι και αρκετά γρήγορα θα τους ακολουθήσουν και κάποιοι άλλοι. Όπως γι παράδειγμα ο διάσημος προπονητής της Ρεάλ Μαδρίτης Ζινεντίν Ζιντάν, που ως παίκτης, για τη μετεγγραφή του είχε σπάσει πριν 15 χρόνια το ρεκόρ των 100 εκατομμυρίων ευρώ.

Τα νούμερα σας ζαλίζουν; Δεν έχετε άδικο, είναι όντως μεθυστικά. Πολύ απλά όμως εκφράζουν μια πραγματικότητα, πολύπλοκη και όχι πάντα καθαρή. Ο παλαίμαχος συνάδελφος και φίλος Τζαίημς Τραίηνορ, ποδοσφαιρόφιλος οικονομικός συντάκτης, την τελευταία φορά που συναντηθήκαμε στο Λονδίνο μου είχε πει: «Φίλε μη μπλέκεις με τα οικονομικά του ποδοσφαίρου. Κυκλοφορεί μπόλικο βρώμικο χρήμα και αν δεν είσαι πολύ προσεκτικός μπορεί να φας το κεφάλι σου. Όποιος θέλει, στο ποδόσφαιρο αγοράζει ό,τι γουστάρει, αρκεί να έχει κάποιες βαλίτσες με χρήμα. Βέβαια, τώρα, οι αρχές είναι πιο προσεκτικές, γιατί βλέπουν ότι ο βασιλιάς των σπορ μπορεί να στραβώσει και αυτό δεν είναι για κανέναν καλό».

«Το ποδόσφαιρο, μου έλεγε γράφοντας το βιβλίο του “Ποδόσφαιρο και Παγκοσμιοποίηση” ο Γάλλος καθηγητής Πασκάλ Μπονιφάς, διευθυντής επίσης του Ινστιτούτου Διεθνών και Στρατηγικών (IRIS), είναι το ανώτατο στάδιο της παγκοσμιοποίησης. Δεν υπάρχει σήμερα πιο παγκόσμιο φαινόμενο. Η αυτοκρατορία του δεν γνωρίζει ούτε όρια ούτε σύνορα.

Επιπροσθέτως, πρόκειται για μια αυτοκρατορία που είναι εξαιρετικά δημοφιλής. Δεν υπάρχει επιφάνεια στον κόσμο που να μπορεί να αντισταθεί στο ποδόσφαιρο. Αυτό το τυπικά βρετανικό άθλημα που έγινε παγκόσμιο, είναι και οικονομικός μαγνήτης για πολλούς λόγους. Κατά συνέπεια μόνο έκπληξη δεν θα έπρεπε να προκαλεί το τεράστιο οικονομικό του βάρος. Η τηλεόραση έφερε στο ποδόσφαιρο απίθανες δυνατότητες θεαματοποίησης και άνετης χρηματοδότησης του. Τώρα με το διαδίκτυο ανοίγουν νέες προοπτικές και κάποιοι θα θελήσουν να πιάσουν καλή θέση…

Αυτό συμβαίνει σήμερα. Το ποδόσφαιρο πέρα από αθλητική δραστηριότητα έγινε αυτό που τελικά έμελλε να γίνει: παγκόσμιο και εξόχως δημοφιλές θέαμα. Ένα θέαμα με δισεκατομμύρια πιστούς, το οποίο καλύπτει πλέον και αμέτρητες οικονομικές πτυχές. Το πρόβλημα έτσι με το ποδόσφαιρο, δεν είναι τα ξόρκια και οι αμπελοφιλοσοφίες που εκφράζουν συμπλεγματικοί διανοούμενοι και πολιτικοί, αλλά η προστασία του από τη διαφθορά, τους μαφιόζους, τους διάφορους νταβατζήδες δήθεν παράγοντες και τους χούλιγκαν.

Το πραγματικό πρόβλημα του ποδοσφαίρου σήμερα είναι η σε παγκόσμιο επίπεδο διαπλοκή του. Και αυτή η τελευταία δεν μπορεί να διαγράφει μονοκοντυλιά. Υπό αυτή την έννοια, το «όραμα» του αείμνηστου Τζιάννι Ανιέλλι, του ανθρώπου που στην Ιταλία και όχι μόνον, έκανε τη Γιουβέντους θεσμό, είναι πολύ δύσκολο να υλοποιηθεί. Οι συνθήκες δεν το επιτρέπουν.

Πλην όμως, οι 12 μεγάλοι ευρωπαϊκοί σύλλογοι, που θέλησαν να παρακάμψουν την UEFA και εν μέρει τη FIFA, με τον τρόπο τους άνοιξαν ένα παράθυρο στο τεράστιο θέμα και ίσως τελικά αυτός να ήταν και ο στόχος τους.

Ο πόλεμος που ξέσπασε πριν λίγες ημέρες ανάμεσα στους 12 μεγάλους και την UEFA, στην ουσία κτυπά στην καρδιά της ταυτότητας του ποδοσφαίρου στον 21ο αιώνα. Από την άποψη αυτή, η πανδημία έφερε στην επιφάνεια σοβαρά προβλήματα επιβίωσης ποδοσφαιρικών εταιριών με μεγάλα οικονομικά ανοίγματα και με μειωμένα έσοδα το 2020 και 2021.

Κάποια fund καλούνται να βάλουν το χέρι βαθιά στην τσέπη και αυτό είναι ένα πρόβλημα με ποικίλες προεκτάσεις. Δεν γνωρίζουμε ακόμα ποιοι θα πληρώσουν τι. Λέτε άραγε ο Ρονάλντο από 6 εκατομμύρια ευρώ αμοιβή το χρόνο να δεχθεί να τα μειώσει στα 4 εκατομμύρια;

Πηγή: euro2day.gr

Το άρθρο Η «επανάσταση των 12» στο ποδόσφαιρο και η… πικρή αλήθεια… Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Σοφά λόγια που αποτυπώνουν πλήρως το κλίμα σύγκρουσης που βίωσε το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο τις τελευταίες 48 ώρες. Ενδέχεται να ήταν και λιγότερες, κάτι που βέβαια φανερώνει την σφοδρότητα με την οποία κοντραρίστηκαν η ευρωπαϊκή ποδοσφαιρική συνομοσπονδία και οι «12» που θέλησαν να ταράξουν τα «νερά».

Η προσπάθεια δώδεκα μεγάλων ευρωπαϊκών συλλόγων να δημιουργήσουν νέα τάξη πραγμάτων στο ποδοσφαιρικό τοπίο απέτυχε παταγωδώς και οι εξελίξεις είναι καταιγιστικές. Το σχέδιο «ναυάγησε», οι ομάδες αποχωρούν και τα πρόσωπα που θέλησαν να «μετρήσουν» τις δυνάμεις τους απέναντι στην UEFA , υποβάλλουν παραιτήσεις.

Ο πρόεδρος της Γιουβέντους, Αντρέα Ανιέλι είναι έτοιμος ν’ αποχωρήσει από τον προεδρικό «θώκο» της Βέκια Σινιόρα, ενώ ανάλογες σκέψεις κυριαρχούν στο μυαλό του Φλορεντίνο Πέρεθ.

Ίσως γι’ αυτό και ο ισπανικός Τύπος να θεωρεί σίγουρη την αποχώρηση του ισχυρού άνδρα των μερένχες από την θέση του προέδρου. Ανιέλι και Πέρεθ ήταν δύο παράγοντες που πρωτοστάτησαν στην εφαρμογή του πλάνου για την σύσταση της «κλειστής» λίγκας, ενώ και ο διευθύνων σύμβουλος της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Εντ Γούντγουορντ παραιτήθηκε από το πόστο του.

Δεν ήταν όμως μόνοι και είναι προφανές πως στις παρασκηνιακές επαφές υπήρξαν κι άλλοι που είδαν με ενδιαφέρον την προοπτική του αστείρευτου κέρδους. Λογάριασαν χωρίς τον… ξενοδόχο; Δεν εκτίμησαν σωστά τις δυνάμεις του αντιπάλου τους; Η απάντηση είναι καταφατική και στα δύο ερωτήματα.

Η UEFA αποδείχθηκε πολύ σκληρό «καρύδι» και φρόντισε να βάλει τέλος στο εγχείρημα από την πρώτη στιγμή. Κι αυτή ήταν η κίνηση που καθόρισε την έκβαση του «πολέμου» μεταξύ των δύο πλευρών. Η άμεση αντίδραση του Τσέφεριν και των συνεργατών του.

Η προσπάθεια των «12» να δημιουργήσουν τετελεσμένα απέτυχε γιατί πολύ απλά η άλλη πλευρά δεν άφησε να χαθεί χρόνος. Κι αυτό ίσως που δεν είχαν υπολογίσει οι «12» αφορούσε τις αντιδράσεις σε πολιτικό επίπεδο.

Ήταν μια σύγκρουση στην οποία πήραν μέρος οι κυβερνήσεις πολλών χωρών, θέλοντας να στείλουν ένα ξεκάθαρο μήνυμα αναφορικά με τον τρόπο που βλέπει η Ευρώπη τον βασιλιά των σπορ.

Οι τοποθετήσεις που έγιναν από αρχηγούς κρατών, φανέρωναν την κρισιμότητα των στιγμών για το μέλλον του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου και δεν ήταν τυχαία η στάση αναμονής που κράτησαν γαλλικές και γερμανικές ομάδες.

Όλα δείχνουν πως η κυρίαρχη δύναμη στο ποδόσφαιρο παραμένει η UEFA, με την ευρωπαϊκή συνομοσπονδία να βγαίνει νικήτρια από την σύγκρουση με τους «12». Βεβαίως στη Νιόν γνωρίζουν πως η «απειλή» δεν έχει εκλείψει και ήδη προετοιμάζονται για το ενδεχόμενο μιας νέας σύγκρουσης στο μέλλον.

Πολλοί είναι αυτοί που υποστήριξαν ότι η δίψα για μεγάλα έσοδα οδήγησε στην συγκεκριμένη απόφαση, σε μια προσπάθεια να καλυφθεί η χασούρα από την πανδημία. Κι όταν μιλάμε για χασούρα τα ποσά «ζαλίζουν», αλλά η ουσία είναι πως οι «12» υπερεκτίμησαν τις δυνάμεις τους.

Οι οπαδοί επίσης αντέδρασαν έντονα, κάτι που «μεταφράστηκε» σε… τσουνάμι διαμαρτυριών. Κι αυτό στην εποχή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης σημαίνει πως η κόντρα πήρε ανεξέλεγκτες διαστάσεις σε διάστημα δύο – τριών ωρών.

Η UEFA σκλήρυνε την στάση της απέναντι στους «12», ξέροντας καλά πως είχε δύο μεγάλα πλεονεκτήματα στην μάχη με την ESL. Το ένα ήταν φυσικά ο κόσμος και το άλλο η σταθερή θέση να μην διαφοροποιηθούν οι κανόνες στην Ευρώπη, για το ποδόσφαιρο.

Και σε αυτή την προσπάθεια για διατήρηση των κεκτημένων, υπήρχε η πολιτική στήριξη, όπως φάνηκε από τις δηλώσεις αρχηγών κρατών. Οι εξελίξεις οδηγούσαν προς μια κατεύθυνση και σ’ αυτή την ιστορία το «ποντάρισμα» ήταν μονόπλευρο.

Κανείς δεν θα πόνταρε τα λεφτά του στους «12», όχι τουλάχιστον στην παρούσα φάση, κάτι που έδειχνε και τον νικητή σε αυτή την μονομαχία. Η UEFA έβαλε στο τραπέζι όλα τα χαρτιά της. Κι όταν έφτασε η ώρα ν’ ανοίξουν τα «φύλλα» ένα είναι το σίγουρο.

Οι «12» εζυγίσθησαν, εμετρήθησαν και ευρέθησαν…ελλιπείς. Η πόκα ήταν «χαρακίρι» για εκείνους που θέλησαν να καθίσουν στο τραπέζι για να παίξουν μια παρτίδα κόντρα στην ευρωπαϊκή συνομοσπονδία, αλλά δεν ήταν έτοιμοι. Ο Τσέφεριν όμως ήταν.

Κι όπως έλεγαν και οι παλιοί «δεν γίνεται μικροί μεγάλοι στο καφενείο».

Δεν ήταν βεβαίως η πρώτη φορά που μεγάλοι ευρωπαϊκοί σύλλογοι έφτασαν σε σύγκρουση με την ευρωπαϊκή ποδοσφαιρική συνομοσπονδία. Ήταν όμως η πρώτη φορά που ο «πόλεμος» δεν έγινε με… άσφαιρα και γι’ αυτό τον λόγο άλλωστε η κατάσταση έδειχνε να φεύγει εκτός ελέγχου.

Αποδείχθηκε στην πράξη πως ο έλεγχος δεν χάθηκε ποτέ από τον πρόεδρο της UEFA και οι κινήσεις του Τσέφεριν, αποδείχθηκαν καθοριστικές. Είπαμε, είχε δύο μεγάλα πλεονεκτήματα και φρόντισε να τα διαχειριστεί με απόλυτη επιτυχία, προκαλώντας την κατάρρευση της αντίπαλης πλευράς.

Ποιο θα είναι το μέλλον στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο; Ωραίο το ερώτημα. Προς το παρόν θα πρέπει να θεωρείται σίγουρο ότι η UEFA θα ανακοινώσει άμεσα νέα πακέτα συμφωνιών, που θα δώσουν περισσότερα χρήματα στους συλλόγους.

Γι’ αυτό δεν έγινε ο «καυγάς»; Για το χρήμα έγινε η «μάχη» και η UEFA ξέρει καλά πως αν διαμορφώσει νέες οικονομικές συμφωνίες με τις ομάδες, τότε τα «νερά» θα παραμείνουν ήρεμα.

Πηγή: tovima.gr

Το άρθρο Ποδόσφαιρο : Πώς η UEFA διέλυσε την European Super League – Όλο το παρασκήνιο εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.