Κάποιοι στίχοι ενέπνεαν τους μαχητές και θα συντροφεύσουν το σημερινό κείμενο.

«Μέριασε βράχε να διαβώ!

Το κύμα ανδρειωμένο,

λέει στην πέτρα του γιαλού,

θολό, μελανιασμένο» 1

Παρά την κολοβή και ναρκοθετημένη Ανεξαρτησία που επεβλήθη στον Νικητή, Κυπριακό Λαό, φαίνεται πως ο απώτερος σκοπός του εκμαυλισμού και της ύπνωσης δεν επέτυχε.

Το πνεύμα και η φλόγα εκείνων των ηρωικών ημερών, δεν έσβησαν ποτέ. Τρανή απόδειξη, είναι η καθολική, συνειδητή προσήλωση των Κυπρίων και η Τιμή που αποδίδουν στους Αθάνατους Ήρωές μας.

Έκτοτε, υπήρξαν κρίσιμες στιγμές, αγώνες και νέες εκατόμβες υπέρ Πατρίδος. Από μία άποψη, οι νέοι, πολυπληθέστεροι νεκροί του 1964 και 1974 είναι ιστορικά αδικαίωτοι, γιατί οι πλείστοι παραμένουν άγνωστοι και ανώνυμοι.

Δικαιούνται όμως να καταχωρηθούν στο Εθνικό μας υποσυνείδητο, σαν συνεχιστές των πρώτων, που δεν πρόλαβαν και αναμένουν να σημάνουν οι καμπάνες.

Οι ύπουλες παγίδες και δολοπλοκίες των χαιρέκακων τυράννων αντάμα με τους βάρβαρους Τούρκους δεν κατόρθωσαν να διαλύσουν την Κυπριακή Δημοκρατία.

Στα χρόνια που πέρασαν, κυρίως το τελευταίο διαδραματίστηκαν πάρα πολλά.

Ήδη, η Κύπρος, είναι πλήρες και ισότιμο μέλος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως παρά τα προσκόμματα από εξωτερικούς εχθρούς και εσωτερικούς υπονομευτές.

Κατά καλή σύμπτωση αυτό το εξάμηνο που ασκεί την Προεδρία εμφανίζεται μείζον απειλή για την Ευρώπη. Η μικρή Κύπρος με αστραπιαίες κινήσεις και αυτόματη αφύπνιση των προαιωνίων δεσμών με τη Μητέρα Πατρίδα Ελλάδα, απέδειξε εμπράκτως ότι είναι ζωτικό, κρίσιμο και συνάμα αξιόπιστο Ανατολικό σύνορο της Ευρώπης. Δίπλα της παρατάσσονται αυτοδικαίως πλείστες Ευρωπαϊκές χώρες. Με ασύγγνωστη καθυστέρηση (προφανώς σκόπιμη) αφυπνίσθη και η ξεδοντιασμένη γηραιά Αλβυών, ένεκα των «Κυρίαρχων βάσεων» της οποίας, η Κύπρος κατέστη στόχος, σ’ έναν πόλεμο που δεν είχε λόγο να εμπλακεί.

Το τραγελαφικόν είναι ότι, η Βρετανία κατέχει σαν απηρχαιωμένο κατάλοιπο, όχι απλώς τμήμα της Κύπρου αλλά αυτής τούτης της Ενωμένης Ευρώπης, από την οποία έχει αποχωρήσει!

Δεν υπάρχει πιο κατάλληλη στιγμή να καταργηθούν οι Βρετανικές βάσεις και τότε, μετά βεβαιότητος, δεν θα βραδύνει και θα ακολουθήσει η αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων και η Απελευθέρωση.

Ας ακουστεί πάλι ο ποιητής

«Μέριασε βράχε να διαβώ,

του δούλου το ποδάρι,

θα σε πατήσει στο λαιμό…

εξύπνησα λιοντάρι!» 2

Για να επαληθευτεί χρειάζεται αρραγής Ενότητα και στήριξη της νόμιμης Κυβερνήσεως. Μόνον τότε θα ζωντανέψει το Πνεύμα της ΕΟΚΑ, οι αγώνες και η θυσία των Ηρώων μας θα δικαιωθούν, θα λάμψει η Ελευθερία κι η Ειρήνη.

Κι όπως τελειώνει και το ποίημα:

«Τώρα δεν απομένει στον τόπο που ’ταν το στοιχειό

κανείς παρά το κύμα

που παίζει γαλανόλευκο επάνω από το μνήμα» 3

1,2,3 «Ο Βράχος και το κύμα», Αριστοτέλης Βαλαωρίτης, 1824-1879

Πηγή: europeanbusiness.gr

Το άρθρο Το λυκόφως των τυράννων… Του Νίκου Ερρίκου Ιωάννου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Κάνει μικροσκοπικές οδούς εισόδου, απεργάζεται την καταστροφή μακροχρόνια και γίνεται αντιληπτό, από τις μικρές οπές όταν πολλαπλασιαστούν, τα σαν σκόνη ροκανίδια του και σπανίως έναν υπόκωφο θόρυβο στη σιωπή της νύχτας.

Κάπως έτσι, έχουν εισχωρήσει στο σώμα της Κύπρου οι Τούρκοι.

Όλοι γνωρίζουμε τον Αττίλα Ι στις 20 Ιουλίου και τον ΙΙ στις 14 Αυγούστου 1974.

Η πραγματικότητα έχει πολλές προεκτάσεις. Θα αποπειραθώ να απαριθμήσω τις αθόρυβες ή ηχηρές εισβολές με μεγάλη πιθανότητα κάποιες να παραληφθούν.

Ο πρώτος Αττίλας, έκανε σχεδόν ανεπαίσθητα την είσοδό του στη ζωή μας, με την ύπουλη και εκδικητική καθοδήγηση των Άγγλων κατά τη διάρκεια του Εθνικοαπελευθερωτικού Αγώνα της ΕΟΚΑ 1955-59. Εστρατολογήθηκαν Τουρκοκύπριοι μαζικά, στο περιβόητο σώμα των επικουρικών αστυνομικών, επιδόθηκαν σε όργιο σφαγιασμών και διωγμών των Ελληνοκυπρίων και άρχισε να ακούγεται το σύνθημα Τακσίμ (διχοτόμηση).

Με τις καταστροφικές συμφωνίες Ζυρίχης Λονδίνου, οι εξηρτημένοι και καθοδηγούμενοι από Αγγλία και Τουρκία Τουρκοκύπριοι, απέκτησαν υπερτροφικά δικαιώματα στη δομή του νεοσύστατου Κράτους.

Η αγαθή, μέχρι αφελείας, προαίρεση των Ελληνοκυπρίων έφθασε μέχρι του σημείου να υποδεχθεί το Τουρκικό άγημα «εγγυήσεως και προστασίας» των συμφωνιών, ο ίδιος ο Πρόεδρος και Αρχιεπίσκοπος Μακάριος (!) με το περίφημο «Μερ Χαμπάρ ασκέρ».

Αυτοί εξεπαίδευσαν και όπλισαν τους ακραίους Τουρκοκυπρίους, τους καθοδήγησαν στην ανταρσία των Χριστουγέννων του 1963 και εθεμελιώθη η γεωγραφική κατάτμηση της Πατρίδας μας.

Το 1967 έκαναν άλλο ένα άλμα. Ακολούθως, το προαιώνιο σαράκι του διχασμού εκυοφόρησε την ολέθρια σύγκρουση που εκορυφώθη με το άφρον πραξικόπημα της Χούντας.

Η αφορμή εδόθη στο πιάτο κι έκανε την απόβασή του πανηγυρικά ο Αττίλας Ι την 20η Ιουλίου 1974, που εξελίχθη σε αποβίβαση λόγω της προδοσίας, παρά την ηρωική αντίσταση όσων βρέθηκαν εκεί και τον καθήλωσαν σε ένα μικρό προγεφύρωμα. Μετά την ανακωχή που μας επεβλήθη και ετηρήσαμε με συνέπεια, ο ύπουλος εισβολέας συνέχισε να έρπει και να διαβρώνει το σώμα της μαρτυρικής Κύπρου κατακτώντας σχεδόν άνευ αντιστάσεως πολλαπλάσια σε έκταση εδάφη.

Στις 14 Αυγούστου 1974 ενεδύθη την επίσημη στολή του Αττίλα ΙΙ και ολοκλήρωσε το έγκλημα με την διαμόρφωση της έκτοτε κρατούσης καταστάσεως.

Ουσιαστικά από το 1964, υποτίθεται πως συνομιλούν «οι δύο κοινότητες» υπό την απειλή 40 χιλιάδων στρατιωτών της Τουρκίας, με σκοπό να καταλήξουν σε συμφωνία για μία ΔΔΟ (Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία).

Κύκλοι επί κύκλων καταλήγουν σε ναυάγια, η κατοχική Τουρκία καταστρατηγεί κατ’ επανάληψιν τα συμφωνηθέντα στο έδαφος και αναθεωρεί τον πολιτικό στόχο συνεχώς επιμένοντας σε διχοτόμηση.

Με αφορμή τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, η Μητέρα πατρίς Ελλάς έσπευσε με αξιοθαύμαστη ταχύτητα να καλύψει αμυντικά την απειλούμενη Κύπρο με ναυτικές και αεροπορικές δυνάμεις. Το παράδειγμά της ακολούθησαν και άλλες χώρες της Ευρώπης καθότι η Κύπρος είναι το Ανατολικό σύνορό της.

Και Ω! του θαύματος, η ταραχοποιός και τροφοδότης σύμμαχος των απανταχού της Γης Μουσουλμάνων τρομοκρατών Τουρκία, απέστειλε ισχυρήν αεροπορική δύναμιν για να … προστατεύσει τους Τουρκοκυπρίους!! Από ποιούς αλήθεια;

Η πραγματικότης είναι πως αυτή η κίνηση είναι ο πολλοστός Αττίλας που αποβλέπει αποκλειστικά και μόνον, στην κατάληψη ολόκληρης της Κύπρου προς γνώσιν και συμμόρφωσιν όσων αυταπατώνται.

Η αντίδραση του Προέδρου Νίκου Χριστοδουλίδη να κατονομάσει την κίνηση σαν κατοχική ήταν εύστοχη και ακριβής. Ευτυχής εν προκειμένω είναι η υποστήριξη των ενεργειών του Προέδρου από την Κυπριακή Βουλή, με την .. αναμενόμενη διαφωνία του ΑΚΕΛ και των συνοδοιπόρων του.

Αλλά, ούτως εχόντων των πραγμάτων, πόσους Αττίλες ακόμα πρέπει να μετρήσουμε για να αντιληφθούμε τα σχέδια της Τουρκίας και Αγγλίας, να σταματήσουμε να ονειρευόμαστε την χιμαιρική ΔΔΟ και να αγωνιστούμε για Απελευθέρωση;;

Πηγή: europeanbusiness.gr

Το άρθρο Μετρώντας Αττίλες… Τoυ Νίκου Ερρίκου Ιωάννου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Στην συζήτηση, που θα ακολουθήσει, σχολιαστές θα είναι ο νομικός- οικονομολόγος κ. Λεωνίδας-Φοίβος Κόσκος και ο νομικός-οικονομολόγος κ. Κώστας Χριστίδης, με συντονιστή τον δημοσιογράφο-οικονομολόγο Αθ. Χ. Παπανδρόπουλο.

Χορηγός της εκδήλωσης είναι η εταιρεία νοσοκομειακών μηχανημάτων Παπαποστόλου, η οποία το 2026 συμπληρώνει 112 έτη δραστηριότητας. Χαιρετισμούς θα απευθύνουν εκπρόσωποι της εταιρείας και ο κ. Χρ. Τρικούκης, ιδρυτής του europeanbusiness.gr.

Π.Α. atpapandropoulos@yahoo.com

Υ.Γ.: Οι «μακροβιοτικές κοινωνίες», αποτελούν ήδη γεγονός και απασχολούν τα μεγαλύτερα Επιστημονικά και Πανεπιστημιακά Ιδρύματα του αναπτυγμένου κόσμου

Πηγή: europeanbusiness.gr

Το άρθρο ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Εκ πρώτης όψεως έχουμε δύο ταυτόσημες περιπτώσεις εισβολής μιας χώρας στο κυρίαρχο έδαφος μιας άλλης. Όμως δεν είναι έτσι.

Προφανώς δεν είμαι σε θέση να αναλύσω τα δύο τεράστια θέματα και δεν προτίθεμαι να επιχειρήσω κάτι τέτοιο.

Θα τα προσεγγίσω όμως από τη σκοπιά του εκδιωχθέντος από την πατρογονική του εστία Κερυνιώτη και θα κάνω μόνο μια απόπειρα συγκρίσεως της λεγόμενης διεθνούς κοινής γνώμης (και ανάλογης επεμβάσεως) στις δύο περιπτώσεις.

Η Κύπρος, εδέχθη μία απροκάλυπτη κατακτητική εισβολή από υπέρμετρα ισχυρότερη χώρα και αυτό αποδεικνύεται από την κατ’ εξακολούθηση παραβίαση όλων των συμφωνηθέντων στις συνομιλίες καθώς και των ψηφισμάτων του ΟΗΕ. Ενώ η μικρή μας πατρίδα με την υποτυπώδη στρατιωτική ισχύ ετηρούσε τους όρους εκεχειρίας που επέβαλαν οι «ειρηνοποιοί», ο Αττίλας προήλαυνε ακάθεκτος, μέχρι επιτεύξεως του αντικειμενικού του στόχου.

Στην Ουκρανία πολεμά στην ουσία εναντίον του εισβολέα, σύσσωμη η Δύσις (Ευρωπαϊκή Ένωση κα Αμερική) με πακτωλό χρημάτων και οπλισμού. Η τραγική αλήθεια βέβαια είναι πως οι ανθρώπινες ζωές που θυσιάζονται σ’ αυτό το μακελειό είναι Ουκρανών και Ρώσων μέχρι πρόσφατα υπηκόων αδελφών κρατών…

Δεν θα ήταν άσκοπο να θυμηθούμε πως εν ονόματι της επιτεύξεως λύσης μέσω των δικοινοτικών συνομιλιών επεβλήθη επί δεκαετίες εμπάργκο όπλων στην ….Κύπρο (!) ενώ ευρίσκονται σε απόσταση αναπνοής σαράντα χιλιάδες εισβολείς πάνοπλοι με όπλα της ίδιας συμμαχίας που ενισχύει αφειδώς την Ουκρανία χάριν του δικαίου!: Ευχή κάθε στοιχειωδώς ευαίσθητου ανθρώπου είναι να σταματήσει η αιματοχυσία και να λυθούν οι διαφορές διπλωματικά.

Στα καθ’ ημάς, μόνο με παρέμβαση υπέρτερης δυνάμεως πλέον, μπορεί να ευρεθεί βιώσιμη λύση. Κομβικό στοιχείο, η απόσυρση των κατοχικών στρατευμάτων, η κατάργηση των αναχρονιστικών συνθηκών (δήθεν) εγγυήσεως, η αξιοποίηση του Ευρωπαϊκού κεκτημένου και όχι οι ατελέσφορες «δικοινοτικές συνομιλίες» της Κυρίαρχης Κυπριακής Δημοκρατίας με το φερέφωνο του κατακτητή.

*Καρδιολόγος

Πηγή: europeanbusiness.gr

Το άρθρο Κύπρος-Ουκρανία είναι το ίδιο;… Του Νίκου Ερρ. Ιωάννου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Οι μέρες που διανύουμε, είναι έντονα φορτισμένες με τις μνήμες του 1974, γι’ αυτό επαναπροβάλλονται με άλλοτε άλλη ένταση ιστορικές αλήθειες αλλά και ανακρίβειες, με σκοτεινότερο στοιχείο την εμμονή κάποιων στην προσπάθεια αναθερμάνσεωq ανύπαρκτων πλέον διαφορών μεταξύ των Ελληνοκυπρίων.

Η πρόσφατη γενναία και ριψοκίνδυνη κίνηση Τουρκοκυπρίων νομίμων πολιτών της Κυπριακής Δημοκρατίας να καταγγείλουν τεκμηριωμένα στον Πρόεδρο την εγκληματική επιβολή της βουλήσεως των παράνομων εποίκων στη διαμόρφωση του αποτελέσματος των λεγομένων «εκλογών» στο κατεχόμενο τμήμα της Πατρίδος μας, ας λειτουργήσει σαν αφύπνιση.

Ο δε Πρόεδρος, έχει στα χέρια του ισχυρότατο επιχείρημα για να επαναφέρει το πρόβλημά μας στην πραγματική διάσταση της εισβολής κατοχής από την Τουρκία και να αρνηθεί να δέχεται σαν ισότιμο συνομιλητή το ανδρείκελο της Άγκυρας.

Στην Ουκρανία μαίνεται ο πόλεμος, οι βομβαρδισμοί, η ισοπέδωση πόλεων, εργοστασίων, γεφυρών αλλά κυρίως φονεύονται χιλιάδες άνθρωποι.

Οι υποκριτές σύμμαχοί μας (με τη συμμετοχή μας δυστυχώς) συσκέπτονται για την συγκέντρωση των κονδυλίων της ανοικοδόμησης, με άγνωστο ακόμα το μέγεθος των αναγκών, την έκβαση της συγκρούσεως και την τύχη των εδαφών.

Στη μικρή μας Πατρίδα είναι ξεκάθαρο το καθεστώς της εισβολής, είναι γνωστός ο κατακτητής, έχει συντελεστεί αυταπόδεικτα το έγκλημα του εποικισμού και για δεκαετίες παρέχονται κονδύλια της Ευρωπαϊκής Ενώσεως για στήριξη του κράτους των εποίκων (με τη σύμφωνο γνώμη μας και πάλιν..)

Η αντινομία στη συμπεριφορά και αντιμετώπιση είναι εξόφθαλμη. Προς μελέτη παραμένει ο καταμερισμός των ποσοστών στην υποκρισία, το ψεύδος και τα άνομα οικονομικά συμφέροντα.

Στις ηγεσίες μας Ελλάδος και Κύπρου ως εκλεγμένων εκπροσώπων μας αιωρείται το ερώτημα «Γιατί μένετε εγκλωβισμένοι σ’ αυτή τη διαδικασία;»

*Καρδιολόγος

Πηγή: europeanbusiness.gr

Το άρθρο Υποκρισία, ψεύδος, συμφέρον… Του Νίκου Ερρ. Ιωάννου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Ήδη, πολλοί της γενιάς μου έχουν κλείσει τα μάτια για πάντα, με το όνειρο της απελευθέρωσης ανεκπλήρωτο. Οι εναπομείναντες, έχουμε ιερή υποχρέωση να αναλογιστούμε τις ευθύνες, τις παραλείψεις μας και το πολύ-πολύ να παρασταθούμε σαν απλοί στρατιώτες σε μία ύστατη προσπάθεια σωτηρίας της Κύπρου.

Δύο πατριώτες, πολίτες με μακρά, υπεύθυνη παρουσία στην πρώτη γραμμή της προσφοράς ο Πάνος Ιωαννίδης και ο Σάββας Ιακωβίδης πήραν την πρωτοβουλία να δημιουργήσουν την κίνηση «Απελευθέρωση 2025».

Με όλη μου την καρδιά και τον νου θα ενώσω τις μικρές μου δυνάμεις και γι’ αυτό θα είμαι στη Λευκωσία την Τρίτη, 24 Ιουνίου.

Γνωρίζω ότι δεν έχουν στείλει προσωπικές προσκλήσεις διότι το σκεπτικό και ο όλος σχεδιασμός έχει σαν πρότυπο την γνήσια Δημοκρατία που πηγάζει από την αυθόρμητη συμμετοχή του κάθε υπεύθυνου πολίτη.

Τολμώ όμως να κάνω κάποιες σκέψεις αναλογιζόμενος τι διακυβεύεται από την ευρεία αποδοχή του εγερτηρίου αυτού σαλπίσματος.

Πρωταρχικός και αδιαπραγμάτευτος στόχος η υποστήριξη και διατήρηση της μοναδικής, νομίμου, κρατικής οντότητος της Κυπριακής Δημοκρατίας και η αποτίναξη του κληρονομικού αμαρτήματος της Δ.Δ.Ο. που απερρίφθη πανηγυρικά το 2004.

Υπό αυτήν την έννοια ο νυν Πρόεδρος έχει ένα σημαντικό πλεονέκτημα έναντι των προηγουμένων, για να κάνει το άλμα.

Είναι ο πρώτος που εξελέγη ως πραγματικά Ανεξάρτητος υποψήφιος. Με τις απλούστερες αριθμητικές πράξεις και συλλογισμούς αποδεικνύεται ότι ο καθοριστικός λόγος της εκλογικής του επικρατήσεως ήταν η αυθόρμητη και ελεύθερη βούληση των Πολιτών.

Τα μικρά κόμματα που υποτίθεται ότι στοιχήθηκαν μαζί του δεν αθροίζουν με τις πιο γενναιόδωρες εκτιμήσεις το ποσοστό που τον οδήγησε στο δεύτερο γύρο.

Η εκλογή του επισημοποιήθη από τους βουλομένους ελεύθερα και τους οπαδούς του μεγαλύτερου κόμματος (προελεύσεώς του) που τον επολέμησε λυσσωδώς και παντοιοτρόπως.

Πιστέψαμε ότι δεν θα συνέχιζε την καταστροφική πορεία των διαπραγματεύσεων για την Δ.Δ.Ο. την οποία επιμελώς απέφευγε να αναφέρει προεκλογικά.

Φαίνεται όμως ότι τα συνθηκολογημένα κόμματα τον εξωθούν σ’ αυτή την πορεία.

Καλό είναι να ακούσει τη φωνή μας αύριο και να τολμήσει να επιβεβαιώσει ότι είναι ο Ηγέτης που δικαίως συγκίνησε τον Λαό.

*Καρδιολόγος

Πηγή: europeanbusiness.gr

Το άρθρο Ώρα ευθύνης… Του Νίκου Ερρ. Ιωάννου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Άραγε, η γλωσσική αγωγή και συνείδηση ημών των νεοελλήνων και νεοελληνίδων συμφωνεί και πανηγυρίζει, προς επίρρωσιν αυτής της διεθνούς αναγνώρισης; 

Ερώτηση ρητορική ως μη αιωρούμενη, ειδικότερα στο γλωσσικό περιβάλλον των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Διατρέχοντας τις αναρτήσεις π.χ. στο LinkedIn, μιας οποιασδήποτε ώρας των συνδεδεμένων που έχουν μητρική την Ελληνική Γλώσσα -και από τις αντιδράσεις, γίνεται φανερό πως αλληλεπιδρούν μεταξύ των και μόνο σε συντριπτικό ποσοστό- θα έχετε κατηγορηματικά και αβίαστα την απάντηση. Σχεδόν όλοι/όλες θα ήμασταν “proud” και “congratulating each other”, υπέρ του σύγχρονου θριάμβου της Γλώσσας μας… 

Και τι να πει κανείς για τα γλωσσικά ειωθότα στην εσωτερική επικοινωνία των περισσοτέρων επιχειρήσεων, ιδιαίτερα των μεγάλων (και όχι μόνο ορισμένων πολυεθνικών της μεικτής σύνθεσης ανθρωπίνου δυναμικού). Κραυγάζει η πρεμούρα για τις αγγλικούρες, μήπως και πέσει κάποιο μήνυμα στην αντίληψη ξένου τοποτηρητή υπαλλήλου, από αυτούς που κάνουν το “αγροτικό” τους στον τόπο μας για να φτιάξουν βιογραφικό. 

Έχουμε αποποιηθεί, ψευδίζοντας, σε σημαντικό βαθμό την Ελληνική Γλώσσα ως το θεμέλιο του Πολιτισμού μας, προδιαγράφοντας κατά κάποιο τρόπο τη μοίρα της συνέχειας του Γένους (και δεν αναφέρομαι στη βιολογική ερμηνεία του). Η Βιωσιμότητα της Ελλάδος ορίζεται, πρωτίστως, από την πνευματική ακεραιότητα και διατήρηση της πολιτισμικής-πολιτιστικής ταυτότητάς της, η εδαφική ακεραιότητα έπεται και προκύπτει. Τούτο καταδεικνύεται ανά τους αιώνες.

Ιδού η είδηση των αντιφατικών συναισθημάτων, σε ανακοίνωση του Υπουργείου Εξωτερικών – Ministry of Foreign Affairs (mfa.gr): (https://www.mfa.gr/anakoinosi-ypourgeiou-exoterikon-gia-tin-anakiryxi-tis-9is-fevrouariou-os-pagkosmias-imeras-ellinikis-glossas-15-04-2025/)

“Η ομόφωνη υιοθέτηση της απόφασης για την «Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας», την οποία συγκηδεμόνευσαν 87 κράτη-μέλη του Οργανισμού, αποτελεί το επιστέγασμα διαχρονικών προσπαθειών του Υπουργείου Εξωτερικών, σε συντονισμό με τη Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ελλάδας στην UNESCO, με την επιστημονική υποστήριξη του Καθηγητή Γλωσσολογίας Γεωργίου Μπαμπινιώτη.

Με την απόφαση του Εκτελεστικού Συμβουλίου αναγνωρίζεται η οικουμενικότητα και η παγκόσμια προσφορά της ελληνικής γλώσσας στην πολιτιστική κληρονομιά της ανθρωπότητας. Στην απόφαση υπογραμμίζεται, μεταξύ άλλων, η αδιάσπαστη συνέχεια 40 αιώνων προφορικής παράδοσης και 35 αιώνων γραπτής παράδοσης της ελληνικής γλώσσας, η επίδρασή της σε όλες τις άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες, καθώς και το γεγονός ότι αποτελεί μέχρι σήμερα ανεξάντλητη πηγή της διεθνούς επιστημονικής ορολογίας. 

Η επίσημη ανακήρυξη της 9ης Φεβρουαρίου ως «Παγκόσμιας Ημέρας Ελληνικής Γλώσσας» θα πραγματοποιηθεί κατά την 43η Γενική Διάσκεψη της UNESCO τον Νοέμβριο 2025”. 

Δεν χρειάζεται να προσθέσω τη διαπίστωση στεγνής… πλημμυρίδας -“flood tide”, για να συνεννοούμαστε- δημοσιεύσεων της είδησης, που κατέκλυσε τα “Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης” (sic). Μαζικό το φαινόμενο της καλλιέργειας των “μαζών”… 

*Ο Γιάννης Ρούντος διετέλεσε στέλεχος επί 40ετία στην επιχειρηματική κοινότητα σε θέσεις διευθυντικής ευθύνης, με αξιοσημείωτο δημιουργικό έργο στην Επικοινωνία και διοικητικό έργο στους τομείς για τις Εταιρικές Υποθέσεις & Σχέσεις, τη Δημόσια Εικόνα και την Εταιρική Ευθύνη & Βιώσιμη Ανάπτυξη. Μετά την ολοκλήρωση της επαγγελματικής διαδρομής του, δραστηριοποιείται σε θέματα για τον Πολιτισμό και τη Βιωσιμότητα ως σύμβουλος και πρεσβευτής καλών ιδεών και πράξεων.

Πηγή: europeanbusiness.gr

Το άρθρο Η UNESCO για την Ελληνική Γλώσσα και η γλωσσική μας συνείδηση… Του Γιάννη Ρούντου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Διανύουμε το πρώτο μετά από τα 50 δίσεκτα χρόνια που μεσολάβησαν από την Τουρκική εισβολή, την κατοχή της μισής μας Πατρίδας και βιώνουμε την αμείωτη απειλή ολοκληρωτικής κατάληψης και Τουρκοποίησης της Κύπρου.

Σιμώνει σε λίγες εβδομάδες, η ενδοξότερη ίσως επέτειός μας. Την 1η Απριλίου του 1955 (πριν από 70 ακριβώς χρόνια) ξεκίνησε ο μοναδικός, Εθνικοαπελευθερωτικός Αγώνας της ΕΟΚΑ, για την αποτίναξη του Αγγλικού ζυγού και την Ένωση με τη Μητέρα Ελλάδα.

Μία εβδομάδα τη χωρίζει από την 25η Μαρτίου του 1821, που ξεκίνησε η ευλογημένη Επανάσταση κατά της Τουρκικής τυραννίας και οδήγησε στην Ελευθερία και τη δημιουργία του σύγχρονου Ελληνικού κράτους.

Η σημειολογία της Άνοιξης που στο χάραγμά της ξεπήδησαν οι φλόγες της Λευτεριάς είναι ταυτόσημη, παρά την ανεπιτυχή έκβαση του Κυπριακού ξεσηκωμού.

Από τη μία είναι το ξύπνημα της φύσης από την παγωνιά του χειμώνα, με τις μυρωδιές, τα αρώματα, τα άνθη και από την άλλη η Ανάσταση της Ελευθερίας από το σκοτάδι της σκλαβιάς.

Αλλά όπως τα λουλούδια και τα δένδρα θέλουν πότισμα για να καρποφορήσουν έτσι και το δέντρο της Λευτεριάς θέλει αίμα που το έδωσαν απλόχερα οι αγωνιστές του 1821 και του 1955.

Όλοι όσοι πολέμησαν κι έδωσαν τη ζωή τους, αξίζει να μνημονεύονται ισότιμα και με τον ίδιο σεβασμό.

Έρχονται όμως αυτόματα στο μυαλό, δύο φυσιογνωμίες που η θυσία τους συνέπεσε με την Άνοιξη.

Ο Αθανάσιος Διάκος, που η λαϊκή μούσα έβαλε στο στόμα του το «Για δες καιρό που διάλεξε ο Χάρος να με πάρει, τώρα π’ ανθίζουν τα κλαριά και βγάζει η Γη χορτάρι».

Κι ο σύγχρονος συνεχιστής του, ο Γρηγόρης Αυξεντίου που αυτοβούλως έγινε ολοκαύτωμα, πολεμώντας με πολυάριθμους Άγγλους στρατιώτες αφού διέταξε τους συντρόφους του να παραδοθούν για να μπορέσουν να συνεχίσουν τον Αγώνα.

Ήταν τότε, στις 3 του Μάρτη η Καθαρά Δευτέρα το 1957. Εκείνη τη χρονιά η Κύπρος δεν ξεφάντωσε στις παραλίες, τα βουνά και τα χωράφια, γιορτάζοντάς την.

Τα πετάσια (οι χαρταετοί), έμειναν στο έδαφος γιατί όλη η Κύπρος γονατιστή αγνάντευε τη γελαστή μορφή του Γρηγόρη, με το κενό ανάμεσα στα μπροστινά του δόντια και το πηλήκιο του Έλληνα αξιωματικού, αγκαλιασμένη από τις φλόγες στο κρησφύγετο του Μαχαιρά, να υψώνεται στα Ουράνια.

Οι θυσίες των ηρώων μας δεν αξιοποιήθηκαν. Οι μεθοδεύσεις των ηθικά κατατροπωμένων Άγγλων αλλά σταθερών υπέρμαχων του «διαίρει και βασίλευε», οι δικές μας αδυναμίες και διχόνοιες αλλά κυρίως το αφυπνισθέν οθωμανικό τέρας, μας οδήγησαν από τον θρίαμβο στην καταστροφή και τον όλεθρο.

Ο χρόνος εργάζεται εις βάρος μας αλλά κυρίως μας αποδυναμώνει η έκπτωση από τις πατρογονικές μας αξίες και τις παραδόσεις.

Η επέτειος της 1ης Απριλίου, ειδικά φέτος, προσφέρεται για μία καθολική αναγέννηση και αναβάπτιση.

Ας γίνει, με πρωτοβουλία των Αρχών το 2025, έτος Ε.Ο.Κ.Α. Να θυμηθούμε το ήθος, το πνεύμα, τον ενθουσιασμό και την αγωνιστικότητα του Λαού με το παράδειγμα των αδελφωμένων ηγετών μας που έγραψαν τις χρυσές εκείνες σελίδες της Ιστορίας μας.

Συντρέχουν πολλοί λόγοι για να γίνει αυτό. Ένας πολύ σημαντικός είναι πως έχουν μείνει πια, πολύ λίγοι που έζησαν εκείνη τις μέρες και μπορούν να μεταφέρουν στη νέα γενιά το πνεύμα της εποχής….

*Καρδιολόγος

Πηγή: europeanbusiness.gr

Το άρθρο Έτος Ε.Ο.Κ.Α… Του Νίκου Ερρ. Ιωάννου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Είναι σπάνιο αλλά υπάρχουν νοικοκυρές που επιμένουν να σερβίρουν στους φιλοξενούμενούς τους το ίδιο και το ίδιο φαγητό, παρά το γεγονός ότι η συνταγή είναι αποτυχημένη και τα άφθονα περισσεύματα μετά το γεύμα, αν δεν καταναλωθούν από τα κατοικίδια πετιούνται στα σκουπίδια. Κάποιοι συνδαιτημόνες καταλήγουν στα επείγοντα. Και όμως επιμένουν, γιατί η σπουδαία συνταγή παρεδόθη, λέει, από τη μαμά ίσως και τη γιαγιά….

Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τη συνταγή διαχειρίσεως του Κυπριακού η οποία παρεδόθη ήδη στην τρίτη γενιά, καθότι συμπληρώνει 60 χρόνια τοξικής λαθροβιώσεως.

Επεβλήθη από τους αρχιμάγειρες Βρετανούς, εμπλουτισμένη με τα απαραίτητα ανατολίτικα καρυκεύματα της Τουρκίας. Η αρχή έγινε με τη χάραξη της πράσινης γραμμής μετά την Τουρκική ανταρσία και την έναρξη των δικοινοτικών συγκρούσεων το 1964.

Ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης κουβαλά ομολογουμένως βαρύ φορτίο από τα λάθη, τις παραλήψεις ή και την ατολμία των 7 προκατόχων του.

Εν τούτοις, ενδεχομένως να είναι αυτός, που θα μπορέσει να αποκηρύξει, να ξεφορτωθεί την αποτυχημένη συνταγή και να χαράξει έναν καινούριο δρόμο… σε παλιές δοκιμασμένες αρχές.

Ο κόσμος αλλάζει άρδην, ο «ανεκτίμητος» ρόλος της Τουρκίας διακυβεύεται και αυτό επιτείνεται από το Ναπολεόντειο σύμπλεγμα του ηγέτη της.

Η αλαζονεία, ακόμα και των ανδρεικέλων του μορφώματος στην κατεχόμενη γη μας, παρέχει κάθε δικαίωμα στη νόμιμη Κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας να αναθεωρήσει την τακτική της.

Δεν αρκεί να υποτονθορύζει ο Πρόεδρος ότι χρειάζεται «νέο αφήγημα», αλλά να το εντάσσει ταυτόχρονα στην εμμονική «επανέναρξη» συνομιλιών στο πλαίσιο των συμπεφωνημένων που …δεν υπάρχουν.

Στο σημείο αυτό, οφείλουμε να παραδεχθούμε ότι οι θέσεις των αντιπάλων μας είναι ξεκάθαρες και προβάλλονται ως αδιαπραγμάτευτες. Σε τελευταία ανάλυση τι σημαίνει ο νεοφανής όρος «αφήγημα»; Θυμίζει περισσότερο παραμύθι ή συγκεκαλυμμένο ψεύδος, παρά πολιτική θέση.

Άρα χρειαζόμαστε σχέδιο και δυνατή φωνή διεκδικήσεως των βασικών ανθρωπίνων και δημοκρατικών δικαιωμάτων. Δεν λέω ιαχές πολέμου αλλά καθαρή εκκωφαντική κραυγή απελπισίας, ανάμεικτη με αποφασιστικότητα για αγώνα απελευθέρωσης.

Να την ακούσει από υπεύθυνα χείλη και ο τάλας Λαός που καρτερικά υπομένει και ελπίζει.

Το μνημείο της ευγνωμοσύνης μας στον Κυριάκο Μάτση είναι πολύ κοντά στο Προεδρικό μέγαρο της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η φωνή του μέσα από το γκρεμισμένο κρησφύγετό του Δικώμου «αν θα βγω θα βγω πυροβολώντας» αντηχεί τώρα από τα μάρμαρα μαζί με την υπερήφανη άρνησή του να εξαγοραστεί και να γίνει όργανο των κατακτητών και ενδεχομένως πρώτος πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας.

*καρδιολόγος

Πηγή: europeanbusiness.gr

Το άρθρο Όταν φοβάσαι τις λέξεις, πώς να τολμήσεις έργα;… Του Νίκου Ερρ. Ιωάννου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Από το κινηματογραφικό έργο «Ο Ατσίδας» παρέμεινε και διεδόθη το περίφημο «στρίβειν δια του αρραβώνος».

Δεν έχω αρμοδιότητα να κάνω ετεροχρονισμένη κριτική και ανάλυση του έργου, αλλά όλοι σίγουρα θα θυμούνται πως, το ψέμα, η αναβλητικότης και η παραλλαγή δεν μπορούν να επιτυγχάνουν επ’ αόριστον.

Αυτές τις μέρες με αφορμή τη συμπλήρωση 50 χρόνων από την εισβολή και κατοχή της Κύπρου, αποδεσμεύτηκαν επιλεγμένα έγγραφα της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (τότε ΚΥΠ) σχετικά με τις δραστηριότητες εκείνων των ημερών.

Πριν επιχειρήσω μία πρώτη αξιολόγηση της κινήσεως, θα ήθελα να ασχοληθώ λίγο με το καθεστώς των λεγομένων απορρήτων. Εξυπακούεται πως πολλά θέματα δικαιούνται και χρήζουν προστασίας από την έκθεση σε κοινή γνώση για άλλοτε άλλο χρονικό διάστημα.

Ένεκα τούτου κάποια δημοκρατικά κράτη κυρίως της Δύσεως, αποδεσμεύουν έγγραφα ιστορικού ενδιαφέροντος σε 10, 20 50 ή 100 χρόνια ανάλογα με το εκτιμώμενο συμφέρον ή την επαπειλούμενη ζημιά στο Έθνος.

Συνηθίσαμε να μαθαίνουμε κρίσιμες πληροφορίες για τα Εθνικά μας θέματα από τα κατά καιρούς αποδεσμευμένα αρχεία του Foreign Office του Ηνωμένου Βασιλείου καθώς και των ΗΠΑ.

Στην πατρίδα μας, Ελλάδα και Κύπρο, τα κρατικά αρχεία παραμένουν ερμητικά κλειστά και εύλογα υπάρχει υπόνοια ότι μπορεί να έχουν αλλοιωθεί ή εξαφανιστεί.

Κλασσικό παράδειγμα ο λεγόμενος «Φάκελος της Κύπρου» ο οποίος από προσδοκώμενη πηγή αληθείας, πληροφορήσεως και εθνικού παραδειγματισμού, κατέληξε μνημείο υποκρισίας, προαποφασισμένων συμπερασμάτων από προκατειλημμένους εντολοδόχους και επί της ουσίας τροφή για διατήρηση του διχασμού.

Η πρώτη θετική διάθεση από την αναγγελία αποδεσμεύσεως των ειρημένων εγγράφων της κρίσιμης περιόδου Ιουλίου-Αυγούστου 1974, δυστυχώς ακυρώνεται από την προφανώς κατευθυνόμενη επιλεκτική αποκάλυψη εγγράφων.

Πάντως, είναι μία καλή αρχή, υπό την προϋπόθεση πως θα θεσπιστεί ένα πλαίσιο συντεταγμένης υπερκομματικής με σαφείς προδιαγραφές κοινοποίησης απορρήτων εγγράφων σε τακτά διαστήματα.

Αυτό μπορεί πραγματικά να μας βοηθήσει να γνωρίσουμε τα λάθη του παρελθόντος και να γίνουμε καλύτεροι.

Το αντίθετο θα γίνει, αν εγκαινιαστεί ο θεσμός επί της αρχής του «αποκρύπτειν δια των αποκαλύψεων»…..

*καρδιολόγος

Πηγή: europeanbusiness.gr

Το άρθρο Αποκρύπτειν δια των αποκαλύψεων… Του Δρ. Νίκου Ερρ. Ιωάννου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.